344
✨خودشناسی و رشد فردی✨ کارشناس ارشد روانشناسی بالینی ارتباط با ادمین: @roya_hdi اینستاگرام: http://Instagram.com/Royaheidarri
مقایسه، دزدِ خوشبختی و شادی‌ست؛
چون هر بار که خودت را با دیگری می‌سنجی،
چشم از داشته‌های خودت برمی‌داری
و زندگیِ دیگری را معیارِ ارزشِ خویش میکنی.
غافل از اینکه هر انسانی
در مسیرِ یگانه‌ی خودش قدم می‌زند؛
با زمانِ خودش، با شکوفاییِ خودش،
و با قصه‌ای که هیچ‌کس جز او نمی‌تواند بنویسد.
آرامش از جایی آغاز می‌شود
که دست از مقایسه برداری
و به جای پرسیدنِ «او کجاست؟»
از خودت بپرسی:
«من امروز چقدر به خویشتنِ حقیقی‌ام نزدیک‌تر شده‌ام؟»
مَـسـیـرِ آرامِــش 🕊️
〽️هرچه را در خودمان نمی‌پذیریم، ناپدید نمی‌شود؛
فقط به سایه‌ای تبدیل می‌شود که از جایی دیگر زندگی‌مان را هدایت می‌کند.
خودشناسی یعنی جرئت کنیم بخش‌های ناخوشایند خود را هم ببینیم، بی‌آنکه تسلیمشان شویم...
- کارل یونگ
مَـسـیـرِ آرامِــش 🕊️
🍃تا حالا شده ساعت‌ها درگیر یه گفت‌وگوی قدیمی باشی؟ یا مدام اشتباهات گذشته، حرف‌های دیگران یا نگرانی‌های فردا رو توی ذهنت مرور کنی؟
ذهن ما مثل یه اتاقه؛ اگر هر روز فقط وسایل جدید داخلش بریزیم و هیچوقت مرتبش نکنیم، کم‌کم شلوغ، خسته‌کننده و نفس‌گیر میشه.
پاکسازی ذهن یعنی یاد بگیری هر فکری ارزش نگه داشتن نداره. لازم نیست به هر نگرانی جواب بدی، هر خاطره‌ای رو بارها مرور کنی یا هر قضاوتی رو درباره خودت باور کنی.
از نظر روانشناسی، نشخوار فکری باعث میشه اضطراب و خلق پایین بیشتر بشه و ذهن فرصت حل مسئله و آرام شدن رو از دست بده. اما وقتی افکارت رو مشاهده میکنی، احساساتت رو می‌نویسی، چند دقیقه از فضای مجازی فاصله می‌گیری، با کسی که بهش اعتماد داری صحبت میکنی یا در صورت نیاز از یک روان‌شناس کمک می‌گیری، کم‌کم ذهنت سبک‌تر میشه.
یادت باشه:
قرار نیست ذهنت هیچ فکر منفی‌ای نداشته باشه؛ قرار نیست همه چیز کامل باشه.
هدف اینه که هر چیزی رو وارد ذهنت نکنی و هر چیزی رو هم برای همیشه نگه نداری…
مَـسـیـرِ آرامِــش 🕊️
انرژی تو، ارزشمندترین دارایی توست. آیا تا حالا فکر کردی که کجا داری این انرژی را خرج میکنی؟
گاهی ما بدون اینکه متوجه باشیم، در چرخه «گیرنده‌های انرژی» گیر می‌افتیم. آن خستگی، کلافگی و حسِ بی‌هدفی که گاهی تجربه می‌کنیم، اغلب نتیجه‌یِ همین عادت‌هایِ کوچکِ سمی‌ایه که به‌مرور در زندگی‌مون جا خوش کردند و ناخودآگاه ما رو تخلیه می‌کنند.
اما خبرِ خوب اینه که تو همیشه «انتخاب» داری.
هر بار که تصمیم می‌گیری به جایِ اسکرول کردنِ بی‌هدف، مدیتیشن کنی؛ یا به جایِ غرق شدن در اخبار، کمی در سکوت باشی و به خودت برگردی، داری به روانت سوخت‌رسانی میکنی.
این لیست، فقط یک مقایسه نیست؛ یک نقشه‌راه برایِ بازگشت به خودِ اصیلته.
یادت باشه که تغییر، با همین انتخاب‌هایِ کوچک شروع میشه.
مَـسـیـرِ آرامِــش 🕊️
بهاى حركت كردن،
اين است كه به صورت مداوم،
در معرض سقوط قرار می‌گیریم...
و گاهی انسان از ترس سقوط،
تمام عمر می‌ايستد.
📚جهان همچون اراده و تصور
✍🏻 آرتور_شوپنهاور
مَـسـیـرِ آرامِــش 🕊️
🪴اگر منتظر بمونی اول حالت خوب بشه و بعد زندگی کردن رو شروع کنی، ممکنه تا ابد منتظر بمونی.
زندگی‌ات رو بکن.
غمگین باش و انجامش بده.
مضطرب باش و انجامش بده.
مردد باش و انجامش بده.
چون بهبود پیدا کردن همیشه قبل از تجربه کردن اتفاق نمی‌افته. گاهی خود تجربه‌ست که کم‌کم التیامت میده.
مَـسـیـرِ آرامِــش 🕊️
🪴وقتی بار سنگین کینه را به دوش می‌کشیم، رشد درونی و بیداری معنوی ما مسدود می‌شود. بخشش نه تنها به معنای رهایی دیگران است، بلکه کلید نهایی برای باز کردن درهای صلح درونی، التیام عاطفی و تکامل روح شماست. این بار را کنار بگذارید، انرژی خود را التیام بخشید و به سطوح بالاتری از آگاهی دست یابید.
آزادی معنوی واقعی با رها کردن آغاز می‌شود. همانطور که استاد
چوا کوک سوی به درستی به ما یادآوری می‌کند:
"توانایی شما برای پرواز در دنیای درون، به توانایی شما در بخشیدن دیگران بستگی دارد."
وقتی بار سنگین کینه و دلخوری را به دوش می‌کِشیم، بال‌های روحمان بسته می‌شود و پرواز در آسمان آگاهی ممکن نیست. بخشش، هدیه‌ای است که بیش از هر کس، به روح خودتان تقدیم میکنید تا سبک شوید، انرژی‌تان را پاکسازی کنید و به اوج آرامش برسید.
مَـسـیـرِ آرامِــش 🕊️
صلحی که به دنبالش هستیم هرگز بیرون از ما نبوده است 🕊️.
نمی‌توان آن را در لذت‌های جسمی یا موفقیت‌های مادی یافت. این صلح زمانی می‌آید که از خودمان فرار نکنیم. زمانی که زخم‌هایمان را در آغوش می‌گیریم به جای اینکه آنها را دفن کنیم .
این چیزی نیست که باید به دنبالش بدویم، بلکه چیزی است که باید به آن بازگردیم. با این کار، نه تنها خودمان را تغییر می‌دهیم، بلکه کسانی را که در اطرافمان هستند نیز بالا می‌بریم.
کار درونی، کار بیرونی است. صلح درونی، صلح بیرونی است.
همانطور که رشد می‌کنیم، نوری که به جهان می‌آوریم نیز افزایش می‌یابد. بیایید از درون شروع کنیم و شاهد موج‌های آن به بیرون باشیم.🪴
مَـسـیـرِ آرامِــش 🕊️
تراپی در یک دقیقه...
مَـسـیـرِ آرامِــش 🕊️
اونایی که می‌گن «دیگه دیر شده، از تو گذشته» در اشتباهن.
یه آدم میتونه در ۳۰ سالگی زبان جدیدی یاد بگیره، در ۴۰سالگی عشق زندگی‌ش رو پیدا کنه و در ۵۰سالگی از صفر کسب‌وکاری راه بندازه.
در طول تاریخ، نمونه‌های بی‌شماری از چنین آدم‌هایی وجود داشته.
اونی که میگه «نمی‌تونی»، در واقع داره محدودیت‌ها و ظرفیت خودش رو بیان میکنه، نه توان تو رو.
مَـسـیـرِ آرامِــش 🕊️
🌱به ورژن خوشحال‌تری از خودم رسیدم، وقتی که:
* دیگه برای افراد و جاهایی که ازم استقبال نمیشه، انرژی صرف نمی‌کنم و با افرادی وقت می‌‌گذرونم که برای سلامت روانم مفیدن.
* با خودم مثل فردی که عاشقشم رفتار می‌کنم.
* کمتر به احساسات دیگران نسبت به خودم و بیشتر به احساسات خودم به خودم اهمیت می‌دم.
* برای روابطم حدومرز تعیین کردم و ترجیح می‌دم با خودم و دیگران صادق باشم.
*شروع کردم به وقت گذاشتن برای انجام کارهایی که دوسشون دارم...
مَـسـیـرِ آرامِــش 🕊️
گاهی فکر می‌کنیم باید همیشه قوی باشیم، اما قدرت واقعی در پذیرش احساسات است.
احساسات بد، نشانه ضعف نیستند؛ پیام‌هایی هستند که ذهن برای محافظت از ما می‌فرستد.
وقتی بدون قضاوت به آنها گوش می‌دهیم، آرام‌تر از آنچه فکر می‌کنیم از کنارشان می‌گذریم.
زخم‌های روانی مثل زخم‌های جسمی نیاز به مراقبت دارند، نه سرکوب.
مهربان بودن با خود، اولین قدم برای healing (التیام یا بهبودی ) واقعی است.
مَـسـیـرِ آرامِــش 🕊️
چطور شخصیت واقعی طرف مقابل را بفهمیم؟
- دقت کن وقتی خوشحاله چه حرفایی میزنه
- وقتی عصبانی میشه چه واکنش هایی نشون میده
- وقتی پیش دوستاشه یا تنهاست چه تفاوتی در رفتارش میبنی
- به کدوم یک از ویژگی هاش افتخار میکنه
- موسیقی و فیلم های مورد علاقش چیه
- با حیوانات چه رفتاری داره
- با کسانی ک باهاش رفتار خوبی ندارند چه برخوردی داره
- درمورد بقیه چه نظری میده
- وقتی ناراحته چه رفتاری داره
رفتار ناخوداگاه افراد در موقعیت های مختلف هستند که به ما نشون میدن شخصیت واقعیشون چجوریه نه حرفهاشون.
اشخاص رو از رفتارهای ناخوادگاهشون بشناسید.
مَـسـیـرِ آرامِــش 🕊️
میانِ زخمی که از یک «لغزش» می‌خوریم، با دردی که از تکرارِ یک «چرخه» تجربه می‌کنیم، تفاوت بسیاری‌ست.
لغزش‌های سهو‌ی، نیازمندِ گذشت‌اند؛
اما چرخه‌های معیوبِ رفتاری، نیازمندِ توقف.
یادمان باشد؛ مدارا کردن با یک الگویِ مخرب، نامش مهربانی نیست؛ «همدستی» در ویرانیِ خویشتن است.
مرزِ باریک میانِ «بخشش» و «خودفریبی»
بارها برای همه‌مان پیش آمده: دلمان می‌شکند، عذرخواهی می‌شنویم، می‌بخشیم و مدتی بعد، دقیقاً در همان نقطه‌ی دردناکِ قبلی گرفتار می‌شویم. اینجاست که باید مکث کنیم و تفاوتِ حیاتیِ میانِ «خطا» و «الگو» را بازشناسیم.
خطا چیست؟
خطا محصولِ ندانستن، غفلت یا ناتوانیِ لحظه‌ای است. وقتی کسی واقعاً دچار لغزش شده باشد، پس از آگاهی، رفتارش تغییر می‌کند. پشیمانیِ حقیقی، بدونِ تغییرِ رفتار، تنها یک نمایش است.
الگو چیست؟
اما وقتی کسی بارها به یک شیوه به ما آسیب می‌زند، دیگر با یک اتفاق روبه‌رو نیستیم؛ با یک «الگو» مواجهیم. او یاد گرفته که می‌تواند ضربه بزند و با یک «ببخشیدِ» جادویی، همه‌چیز را به حالت اول برگرداند.
⚠️ چرا در این تله می‌مانیم؟
ما اغلب اسیرِ این چرخه‌ها می‌مانیم چون عاشقِ «پتانسیلِ» آدم‌ها هستیم، نه «واقعیتِ کنونی» آنها. ما اشتباهاتِ مکرر را نادیده می‌گیریم، چون می‌ترسیم با ایستادگی در برابرِ الگوهای سمی، متهم به سنگدلی شویم.
راهِ نجات کجاست؟
باید بپذیریم که می‌توانیم کسی را دوست داشته باشیم، اما هم‌زمان اجازه ندهیم الگوهای رفتاری‌اش ما را فرسوده کند. «شکستنِ چرخه» لزوماً به معنای جنگ و جدال نیست؛ به این معناست که: ما دیگر با سکوت یا گذشتِ نابجا، به آتشِ این رفتار سوخت نمی‌رسانیم.
قانونِ سه‌مرحله‌ای برای محافظت از خودمان:
۱. بارِ نخست (آگاهی): توضیح می‌دهیم و می‌گذریم. (فرض را بر ندانستن می‌گذاریم).
۲. بارِ دوم (جدیت): هشدار می‌دهیم و مرز می‌گذاریم. (خطرِ تکرار را گوشزد می‌کنیم).
۳. بارِ سوم (اقدام): این دیگر یک انتخاب است؛ جایِ بخشش، زمانِ تصمیم‌گیری برای تغییرِ مسیرِ ماست.
مَـسـیـرِ آرامِــش 🕊️
بزرگترین زندانی که برای خود می‌سازیم، «انتظاراتِ ما از دیگران» است.
وقتی یاد می‌گیریم آدم‌ها را همانطور که هستند بپذیریم، نه آن‌طور که ما دوست داریم باشند، آرامش به قلبمان برمی‌گردد.
ناامیدی‌ها، اغلب نه به خاطر خطای دیگران، بلکه به خاطرِ تصویرِ ایده‌آلی است که ما در ذهنمان از آنها ساخته بودیم.
پذیرش، به معنای تاییدِ رفتارِ نادرستِ دیگران نیست؛ به معنای رها کردنِ جنگ با واقعیت است. وقتی قلبت را برای پذیرشِ این حقیقت بزرگ باز کنی، دیگر کسی نمی‌تواند با انجام ندادنِ انتظاراتت، آرامش تو را به یغما ببرد. این همان نقطه‌ی آزادی و بلوغِ عاطفی است. 🌿
مَـسـیـرِ آرامِــش 🕊️
تا وقتی که نشستی و بهانه هاتو یکی یکی میشماری؛هیچ تغییر مثبتی در زندگیت ایجاد نمیشه.
چون انرژیتو صرف قربانی بودن و بهانه جویی میکنی.
بلند شو و مشکلات را بعنوان بخشی از مسیر بپذیر؛و اجازه بده راه های جدید و تازه در زندگیت جریان پیدا کنن…🌱
✍🏻رویا حیدری
/channel/ravanshenasivaerfan
گاهی شجاع‌ترین کار زندگی، بریدنِ طنابِ الگوهایی‌ست که سال‌ها ما را اسیر کرده‌اند.
وقتی خودت را انتخاب میکنی،
نه‌تنها خودت را آزاد میکنی،
بلکه زنجیره‌ای از دردهای قدیمی را نیز متوقف می‌سازی.
شکستن یک الگو، یک عمل عاشقانه است؛
عشقی به خودت و تمام نسخه‌های رنج‌کشیده‌ی درونت.
تو نمی توانی دنیا را تغییر بدهی
تنها کاری که می توانی بکنی ...
این است که خودت را تغییر بدهی…
مَـسـیـرِ آرامِــش 🕊️
۵ تا چیزی که میتونه زندگیتو تغییر بده:
1- غُر زدن رو تموم کن و برای فرصت هایی که هر روز داری شکرگزاری کن.
2- از تنهایی نترس و خودت رو از نو بساز.
3- یه مهارتی که میخوایی پرورش بدی رو انتخاب کن؛و همه انرژیتو برای توسعه ی اون بزار.
4- هر روز ورزش کن یا پیاده روی کن تا روحیت تقویت بشه.
5- شکست بخور! رو به جلو حرکت کن و از هر اشتباهی که میکنی درس بگیر.
مَـسـیـرِ آرامِــش 🕊️
از نگاه عرفانی، زندگی فقط فاصله‌ی میان تولد و مرگ نیست؛ سفری‌ست از ناآگاهی به شناخت، از «من» به حقیقتِ وجود.
زندگی را می‌شود این‌گونه دید
زندگی، میدانِ دیدن است
دیدنِ خود، ترس‌ها،دلبستگی‌ها، خواسته‌ها و باورهایی که سال‌ها با خود حمل کرده‌ایم.
زندگی،آیینه است؛
آدم‌ها و اتفاقات، گاهی بخش‌هایی از درون ما را نشان می‌دهند که خودمان هنوز ندیده‌ایم.
زندگی، صیقل است؛
نه همیشه برای اینکه چیزی به ما اضافه کند،
بلکه برای اینکه آنچه حقیقتاً نیستیم، کم‌کم از ما جدا شود.
و شاید عمیق‌ترین نگاه عرفانی این باشد
«من به دنبال زندگی بودم، غافل از اینکه خودِ زندگی در من جاری بوده است.»🕊️
شیک‌ترین دروغی که به خودمان می‌گوییم این است:
«هنوز وقتش نیست، باید بیشتر تحقیق کنم.»
ما خیال می‌کنیم «آمادگی» نقطه‌ای در آینده است؛
جایی که تمام ترس‌ها دود می‌شوند،
شک‌ها می‌میرند و یقین مطلق از راه می‌رسد.
پس در «اتاق انتظارِ زندگی» می‌نشینیم و خودمان را صیقل می‌دهیم.
کتاب می‌خوانیم، دوره می‌بینیم و نقشه‌ها را دقیق‌تر می‌کنیم.
فکر می‌کنیم داریم «جلو» می‌رویم، اما فقط داریم «درجا» می‌زنیم.
غافل از اینکه زمان، منتظرِ اعتمادبه‌نفسِ ما نمی‌ماند.
او کارِ خودش را می‌کند: موها را سفید می‌کند، پوست را چروک می‌اندازد و فرصت‌ها را یکی‌یکی از روی میز برمی‌دارد.
کمال‌گرایی، قاتلِ خاموشِ پتانسیل‌هاست.
او به ما وعده‌ی یک «شروعِ بی‌نقص» می‌دهد،
اما در نهایت، تنها چیزی که نصیبمان می‌شود، یک «پایانِ پُر از حسرت» است.
آمادگی یک «حس» نیست که بیاید؛ یک «تصمیم» است که وسطِ ترس می‌گیریم.
با صدای لرزان، با دست‌های خالی، با همین دانشِ نصفه‌ونیمه شروع کن.
نسخه‌ی ناقصِ تو که «عمل» می‌کند، هزار بار ارزشمندتر از نسخه‌ی کاملی است که فقط «فکر» می‌کند.
مَـسـیـرِ آرامِــش 🕊️
روش صحیح انتقاد کردن
*بدون دانستن کل قضیه از کسی انتقاد نکنید.
اول اجازه دهید فرد مقابل درباره رفتار خود به شما توضیح دهد.
*از موقعیت انتقاد کنید نه از شخص.
وقتی انتقاد میکنید از بکار بردن کلمه "تو" یا "شما" خودداری کنید.
بطور مثال به جای گفتن جمله‌ی «خیلی تنبل هستی یا کارت رو
هیچوقت به موقع انجام نمیدی» مثلا بگویید خوشحال میشم
اگر دفعه بعد کار رو به موقع تحویل بدی.
*مراقب زمان انتقاد کردنتان باشید
*در خلوت انتقاد کنید نه در مقابل جمع.
*همیشه آماده باشید از شما هم انتقاد شود.
اگر خودتان آماده دریافت انتقاد نیستید، از کسی انتقاد نکنید.
به یاد داشته باشید شما برای بهتر شدن فرد مقابلتان انتقاد می کنید
نه برای حمله کردن به او.
مَـسـیـرِ آرامِــش 🕊️
هر اتفاقی که برای ما می‌افتد، هنوز تجربه‌ی کامل نیست.
تجربه زمانی شکل می‌گیرد که بفهمیم از آن اتفاق چه آموخته‌ایم، چه چیزی در ما تغییر کرده و چه خطایی را دیگر نمی‌خواهیم تکرار کنیم.
دو نفر ممکن است یک رنج را تحمل کنند، اما از آن دو انسان کاملاً متفاوت بیرون بیایند...
✎ آلدوس هاکسلی
مَـسـیـرِ آرامِــش 🕊️
«رضایت از زندگی؛ فراتر از خوشحال بودن»
❓ آیا رضایت از زندگی فقط به این بستگی دارد که چه اتفاق‌هایی برای ما می‌افتد؟
در روانشناسی معاصر، «رضایت از زندگی» صرفاً به معنای خوشحال بودن نیست؛ بلکه ارزیابی کلی فرد از زندگی خودش است؛ ارزیابی‌ای که می‌تواند از معنا، روابط، احساس توانمندی و نحوه مواجهه با تجربه‌های دشوار تأثیر بگیرد.
نکته مهم اینجاست:
ممکن است دو نفر با شرایط نسبتاً مشابه، ارزیابی کاملاً متفاوتی از زندگی خود داشته باشند.
یکی دائماً فاصله میان «آنچه هست» و «آنچه باید باشد» را ببیند؛
دیگری بتواند واقعیت‌های دشوار را بپذیرد و همچنان برای زندگی‌اش معنا و ارزش پیدا کند.
این به معنای نادیده گرفتن مشکلات یا مثبت‌اندیشیِ اجباری نیست.
بلکه می‌تواند با انعطاف روان‌شناختی ارتباط داشته باشد؛ یعنی توانایی مواجهه با واقعیت‌های ناخوشایند، بدون اینکه تمام ارزش زندگی را به یک موفقیت، رابطه، درآمد یا شرایط خاص گره بزنیم.
✨ شاید رضایت از زندگی نه در این جمله باشد:
«زندگی من کامل است.»
بلکه در توانایی گفتن این جمله:
«زندگی من کامل نیست؛ اما هنوز می‌توانم در آن معنا، ارتباط و ارزش پیدا کنم.»
و این شاید یکی از تفاوت‌های ظریف رضایت با خوشبختیِ نمایشی باشد:
🌱رضایت الزاماً به این معنا نیست که همیشه حالمان خوب است؛
بلکه یعنی تمام زندگی را به خاطر چند بخش دشوار، بی‌ارزش نمی‌کنیم.
مَـسـیـرِ آرامِــش 🕊️
🍃همه ما با فشارهای روانی روبه‌رو می‌شویم؛ اما چیزی که میزان فشار را تعیین می‌کند، فقط خودِ اتفاق نیست، بلکه برداشت و ارزیابی ما از آن و احساسمان درباره توانایی مقابله با آن نیز اهمیت دارد.
گاهی به‌جای اینکه بپرسیم:
«چرا این اتفـاق برای من افتاد؟»
از خودمان بپرسیم:
«الان چه چیزی در کنترل من است؟»
پذیرش آنچه خارج از کنترل ماست و تمرکز بر آنچه می‌توانیم تغییر دهیم، می‌تواند به مقابله مؤثرتر با فشارهای روانی کمک کند.
قرار نیست همیشه بدون فشار باشیم؛
قرار است یاد بگیریم چگونه با فشارها بهتر مواجه شویم.
.البته بعضی شرایط زندگی واقعاً دشوار و فرسـاینده‌اند و فشارهای طولانی‌مدت می‌توانند بر سلامت ر.وان و جسم ما تأثیر بگذارند.
پس در روزهای سخـت، مراقبت از خودتان را جدی‌تر بگیرید و اگر لازم است، از حمایت و کمک تخصصی استفاده کنید.
مَـسـیـرِ آرامِــش 🕊️
📌گاهی انگار در یک اتاق انتظار بزرگ زندگی می‌کنیم؛
✨منتظریم چیزی از بیرون بیاید تا حالمان خوب شود؛
یک ماشین، یک موقعیت، یک آدم خاص، یا رسیدن به آرزویی که مدت‌هاست در ذهنمان ساخته‌ایم.
🕯کم‌کم باور می‌کنیم که خوشحالی چیزی است که باید از بیرون به ما داده شود.
🌟اما واقعیت این است که حال ما، تا حد زیادی به چیزهایی بستگی دارد که هر روز وارد ذهنمان می‌کنیم.
📚اگر ذهنمان را با مقایسه، حسرت، نشخوارِ نداشته‌ها و بی‌عملی پر کنیم، طبیعی است که نتیجه‌اش اضطراب، خستگی و دل‌گرفتگی باشد.
آدمِ آگاه لزوماً امکانات بیشتری ندارد؛
فقط بلد است مراقب ورودی‌های ذهنش باشد.
✏️می‌داند اگر مدام به چیزهایی که ندارد خیره شود، در همان نداشته‌ها غرق می‌شود.
پس حتی وسط سخت‌ترین روزها، انتخاب می‌کند چیزی خوب به زندگی‌اش اضافه کند:
چند دقیقه پیاده‌روی،🚶♀➡️
چند صفحه کتاب،📖
یک گفت‌وگوی عمیق،👥
کمی سکوت،
یا بودن کنار آدم‌هایی که حالش را بهتر می‌کنند.
📋شاید این کارها کوچک به نظر برسند،
اما گاهی همین انتخاب‌های کوچک، بزرگترین قدم برای نجات حال ما هستند.
🌱 بلوغ یعنی یاد بگیریم حتی میان ویرانه‌های نداشته‌ها، دنبال چیزی برای ساختن باشیم.
چون حال خوب همیشه منتظر آمدنِ یک اتفاق بزرگ نیست؛
گاهی از یک انتخاب کوچک شروع می‌شود
مَـسـیـرِ آرامِــش 🕊️
تجربه من اینو میگه؛
"ذهن یک فرد خوشبخت پر از خوشی و فقدان رنج نیست؛ پر از انتخاب خوشی‌ها و ندیدن رنج هاست"
حال خوب با نداشتن درد شروع نمیشه؛ با پذیرش دردها و تبدیل نکردن شان به رنج، شروع میشه…
مَـسـیـرِ آرامِــش 🕊️
اگر در جمع مورد بی احترامی قرار گرفتیم چه واکنشی نشون بدیم؟
مَـسـیـرِ آرامِــش 🕊️
مقاومت در برابر واقعیت، فقط رنج را تکرار می‌کند؛
اما پذیرش، صلحِ ذهن با چیزی‌ست که هست، نه تحمیلِ خواسته‌های ما به جهان!
بخش بزرگی از اضطراب، از همین جنگِ مداوم با واقعیت می‌آید
و خِرَد، یعنی عبور از انکارِ آنچه هست، برای رسیدن به سکونی که از پذیرش می‌آید...
مَـسـیـرِ آرامِــش 🕊️
اگه این روزا به دلیل مشکلات و اتفاقایی که برات افتاده ناراحتی، این کلیپ بهترین چیزیه که میتونی ببینی.
مَـسـیـرِ آرامِــش 🕊️