2573
کارشناسان، کنشگران و خبرنگاران را از وضعیت میراث منطقهتان آگاه کنید: @masoudaji [انتشار اخبار غیرتولیدی به معنای تایید آنها نیست، اطلاع رسانی و بازنشری است تا مورد توجه و پیگیری قرار گیرند] گروهِ ما برای گفتوگو: https://t.me/mirasgap
🚨چه کسی پاسخگوی تخریب عمارت هاویلوکس است؟
خانه داوید هاروتونیان، بنیانگذار کارخانه رنگسازی هاویلوکس و عمارت متعلق به دکتر مروستی، بنیانگذار بیمارستان مروستی، تخریب شد!
این عمارت با وجود برخورداری از چندین عنوان و ضابطه حفاظتی، از میان رفت:
🔸 قرارگیری در حریم درجهیک تئاتر شهر
🔸 شناختهشدن بهعنوان بنای واجد ارزش در طرح تفصیلی تهران
🔸 قرارگیری در محدوده پهنه فرهنگی رودکی
🔸 قرارگیری در محدوده ضوابط منع ساختوساز بلندمرتبه بر مسیر مترو
اما ماجرا به همینجا ختم نمیشود؛ بر اساس اطلاعات این پرونده، وزارت میراث فرهنگی در دفاع از حقوق حفاظتی ملک در دیوان عدالت اداری، مستندات و طرح حریم را ارائه نکرده است.
📌 روایت کامل این تخریب و اسناد و پرسشهای بیپاسخ آن را در سفرنویس بخوانید.
https://safarnevis.com/?p=38738
حالا دیگر نه خانه بنیانگذار هاویلوکس باقی مانده، نه عمارت دکتر مروستی؛ و یکپارچگی حریم حفاظتی تئاتر شهر نیز با تخریب این بنا در محدوده آن، زیر سؤال رفته است.
@safarnevisnews
معاون میراث فرهنگی استان تهران در گفتوگو با برنا
فرونشست در برخی بناهای تاریخی تهران ترک ایجاد کرده اما هشدار بحرانی دریافت نکردهایم
https://borna.news/fa/news/2414679
@reesjomhoormiras
کتیبه تخت خان ایلام که جزئی از آثار ملی ایران بود به دست افراد ناشناس به وسیله اسید تخریب شده!
➣ @Onlin_24
➰
🔺خاکبرداری با پیکور در چند قدمی سردر مسجدالنبی قزوین؛ مجوز حفاری کجاست، ناظر پروژه کیست؟
‼️در فاصله حدود پنجمتری سردر تاریخی مسجدالنبی (مسجد شاه) قزوین، عملیات برداشتن حوض میانی با استفاده از پیکور، بیل مکانیکی و بابکت، همراه با صدای شدید، لرزش و ورود کامیون برای انتقال خاک و مصالح در جریان است؛ اقدامی در قلب بافت تاریخی شهر و در مجاورت آثار ارزشمند تاریخی و ثبت جهانی.
🔸میراث باشی: تصاویر ارسالی به میراثباشی حکایت از آن دارد که درست در چند قدمی یکی از شاخصترین بناهای تاریخی قزوین، صدای پیکور و ماشینآلات سنگین به گوش میرسد؛ جایی که انتظار میرود حفاظت از میراث تاریخی در اولویت نخست هرگونه عملیات عمرانی باشد، نه آنکه خاک زمین با تجهیزات سنگین شکافته شود و کامیونها برای انتقال مصالح و خاک به محل رفتوآمد کنند.
🔸این عملیات در فاصله تقریبی پنجمتری سردر مسجدالنبی، معروف به مسجد شاه، انجام میشود؛ بنایی که در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده و از سرمایههای تاریخی و معماری قزوین از دوره فتحعلیشاه تا کنون به شمار میرود.
🔸این محدوده در قلب بافت تاریخی قزوین و در جوار مجموعه تاریخی کاروانسرای سعدالسلطنه قرار دارد؛ مجموعهای که در پرونده کاروانسراهای ایرانی به ثبت جهانی یونسکو رسیده است و از طرفی مسجدالنبی خود در فهرست پرونده مساجد ایرانی برای ثبت جهانی قرار دارد.
🔸بنابراین خاکبرداری در این محدوده نمیتواند صرفاً یک عملیات معمول عمرانی باشد و احتمال وجود بقایای معماری، آثار مدفون و لایههای باستانشناختی وجود دارد و باید پیش از هرگونه حفاری، با بررسی تخصصی و نظارت کارشناسان میراث فرهنگی تعیین تکلیف شود.
استفاده از پیکور و تجهیزات سنگین، آن هم در فاصلهای بسیار نزدیک به یک بنای تاریخی، این پرسش را جدیتر میکند که آیا ارزیابی فنی درباره آثار احتمالی لرزش، ارتعاش و آسیب به ساختارهای مجاور انجام شده است؟
🔸همچنین از دستگاه متولی اجرای پروژه باید پرسید که کارفرمای این عملیات کیست؟ پیمانکار چه کسی است؟ مجوز خاکبرداری با این عمق و با این تجهیزات از کدام مرجع صادر شده است؟
🔸آیا ادارهکل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایعدستی استان قزوین از اجرای این عملیات مطلع بوده و مجوز یا تأییدیه کتبی برای آن صادر کرده است؟ آیا پیش از آغاز عملیات، بررسی باستانشناختی صورت گرفته و کارشناس متخصص در محل حضور داشته است؟ناظر فنی پروژه چه کسی است، ناظر میراث فرهنگی کیست؟
نکته نگرانکننده دیگر، خروج خاک و مصالح با کامیون است. آیا خاک خارجشده پیش از انتقال بررسی میشود؟ اگر در میان آن بقایای تاریخی، قطعات سفال، آجرهای قدیمی یا شواهد معماری مدفون وجود داشته باشد، چه کسی پاسخگو خواهد بود؟
قزوین شهری با پیشینه تاریخی بسیار است و تجربه کشف بقایای تاریخی در جریان عملیات عمرانی در محدوده آثار تاریخی آن، ضرورت حساسیت بیشتر نسبت به حفاریها را یادآوری میکند.
instagram.com/miras_bashi
@mirasbashi
https://ble.ir/miras_bashi
کتابخانۀ مینوی
کتابخانۀ مینوی یکی از مهمترین کتابخانههایی است که در قرن اخیر به صورت خصوصی و شخصی در ایران به وجود آمد. این کتابخانه برای تحقیقات ایرانی و اسلامی مجموعهای است کمنظیر و یکدست و هماهنگ. به وجود آمدنش حاصل و نشانۀ تبحّر و احاطۀ مینوی در معارف اسلامی و مدنیّت ایرانی، صرف وقت در طول پنجاه سال و گشادهدستی در خرید کتاب، تجربه و مهارت در نحوۀ تهیه و یافتن کتب منحصر و کمیاب، سفرهای متعدّد در چهار گوشۀ جهان و بالأخره ارتباط با مستشرقین و شهرت یافتن در مراکز علمی جهانی است.
از روزی که به ساختمان کتابخانه آغاز کرد دایم ذوق میکرد که تا چندی دیگر کتابخانه آماده میشود و میتوانم در فضای مناسب آن برای دوستان و علاقهمندان به مطالعه و تحقیق میزهای کار بگذارم. روزی گفت افشار، کف تالار کتابخانه و زیرزمین آن احتیاج به فرش دارد. ولی دلم میخواهد از آن زیلوهایی که قدیمیها در مساجد میانداختند تهیه کنم. گفتم آنها بافت میبد و اردکان یزد است و تهیهاش آسان. گفت پس دو تخته فوری سفارش بده و بگو که بر حاشیۀ آنها به یادگار نام «کتابخانۀ مجتبی مینوی» بافته شود. همینطور هم شد و آن زیلوهایی است که هنوز بر آن صحن گسترده است.
تردید ندارم که تعداد کتب و نشریات ادواری و رسالات و جزوات و نسخ خطی این کتابخانه از پانزده هزار مجلّد و شماره درگذشته است. اکثریت کتب این مجموعه کتب چاپی است و به زبانهای فارسی، عربی، انگلیسی، فرانسوی، آلمانی، ترکی و روسی و زبانهای دیگر. بدون واهمه میتوان گفت که در حال حاضر شصت هفتاد درصد کتب آن در بازارهای جهان نیست.
اعتبار و اهمّیّت خاص کتب مینوی به یادداشتهایی است که او بر حاشیۀ کتب خوانده شده کرده است. همانطور که کتب محمّد قزوینی هم از این مزیّت برخوردار است، اما تعداد کتبی که مینوی بر آنها یادداشت دارد خیلی بیشتر است از کتبی که مرحوم قزوینی بر آنها یادداشت کرده است.
چند سال پیش مینوی آرزو کرد کتابخانهاش به دویست هزار مجلّد برسد! در همان وقت گفت که چون این کتابخانه برای ملّت ایران به وجود آمده است آن را اهدا خواهم کرد. پس با همان گشادهدستی که در طول عمر برای تشکیل کتابخانه داشت چنین گنجینۀ بیمانند را رایگانی به ملّتی بخشید که نقد عمر را مصروف شناختن و شناساندن او کرد.
[نادرهکاران: سوگنامۀ ناموران فرهنگی و ادبی (۱۳۰۴-۱۳۸۹)، ایرج افشار، زیر نظر بهرام، کوشیار و آرش افشار، به کوشش محمود نیکویه، تهران: انتشارات دکتر محمود افشار، چاپ سوم ۱۴۰۴، ج ۱، ص ۴۹۵-۴۹۸]
بنیاد موقوفات دکتر محمود افشار؛ تعمیم زبان فارسی، تحکیم وحدت ملّی و تمامیت ارضی
@AfsharFoundation
🔴مردی که برای نجات کتابها از جان مایه گذاشت؛ و ما امروز نظارهگر پوسیدن آنهاییم!
مینوی با یک تکه نان و پنیر، گنجینهای برای ایران ساخت و شما با این همه بودجه و تشکیلات، حتی از نگهداری آن گنجینه عاجز ماندهاید.
باران تهران دیشب فقط خیابانها را خیس نکرد؛ بخشی از کتابهای نفیس و نامههای استاد مجتبی مینوی در کتابخانه مینوی هم آسیب دیدند. اینها اسنادی جایگزینناپذیر از حافظه فرهنگی ما هستند. چرا باید میراث مکتوب کشور قربانی بیتوجهی به ابتداییترین الزامات نگهداری شود؟
«علیالله سلیمی»
𝕏 👉 @Xlinguistics
🔷آسیب به بناهای تاریخی قزوین در جریان ساخت سریال بامداد خمار
🔶میراث هزارساله قزوین در نقش دکور سینمایی
✍️صبا رضایی
🔷فیلمبرداری سریال «بامداد خمار» در بناهای تاریخی قزوین، با انتقاد کنشگران میراثفرهنگی از شیوه حفاظت از این آثار همراه شده است.
🔷 «مهدی مجابی»، کنشگر میراثفرهنگی، میگوید آمادهسازی مسجدجامع قزوین برای تصویربرداری این سریال، با مداخلاتی آسیبزا و بیتوجهی به اصول حفاظتی همراه بوده است.
🔷 این انتقادها، ضرورت نظارت «وزارت میراثفرهنگی، گردشگری و صنایعدستی» بر فعالیت گروههای فیلمبرداری و پاسخگویی عوامل تولید درباره خسارتهای احتمالی را برجسته میکند؛ مسئولیتی که صدور مجوز فیلمبرداری از آن نمیکاهد. 🔷تلاش «پیام ما» برای تماس با «نرگس آبیار»، کارگردان این سریال، بینتیجه ماند.
ادامه مطلب 👇
https://payamema.ir/payam/175097
@payamema
از دورادور نگاهت میکنم و سرشک غم از دیدگان فرو میریزم؛
ای بیگانه در سرزمین خویش!
ای نگین تیسفون!
ای تالار داد انوشیروان!
امروز حالت به آن روز میماند که بهارستان را از زیر پایت کشیدند و به غنیمت برده و قطعهقطعه کردند.
این همه پلیدی بر پای تو انباشتند؟!
مگر پیشگاه کسری چنین بی پروایی رواست؟!
شاید که ناپاکانی که سرشت خود به نمایش و نشان گذاشته اند....
/channel/didehbaanzistboom
عرصه طاق بستان در معرض خطر «زیپلاین»
حفاران غیرمجاز وارد شدند
✍️ سمیه ایمانیان-روزنامهنگار
▪️مجوزهای مدیریت شهری هر روز زخم عمیقتری بر پیکر محوطه باستانی طاق بستان کرمانشاه میزنند؛ محوطهای که تا پیش از این در معرض خطراتی مثل تلهکابین بخش خصوصی و حذف تدریجی پهنه زرد بود. حالا فعالان میراث فرهنگی از احداث «سکوی زیپ لاین» در بالای سرطاقبستان، رها شدن محوطه تاریخی «سنگر» و «سرخهلیزه» بعد از جنگ و تصرفهای متعدد در حریم این محوطه باستانی خبر میدهند.
▫️اتفاقی که از چند ماه گذشته در سکوت در طاقبستان در حال وقوع است و مدیریت شهری و میراثی به تازگی پا به آن گذاشتهاند، اتفاقات تلخ جیرفت را در ۲۵ سال گذشته به یاد میآورد؛ روزهایی که خبر کشف تمدن جیرفت، همزمان با هجوم گسترده قاچاقچیان آثار تاریخی به این منطقه تاریخی منتشر شد.
🔻متن کامل این گزارش را از اینجا بخوانید.
📢@atiye_online
اختلاف اوقاف و گلگهر باغ تاریخی فتح آباد کرمان را به تعطیلی کشاند
متن خبر 👈
https://isna.ir/xdXn5K
🔴 فرسایش آرامگاه کوروش سرعت گرفت
پایگاه خبری صدای میراث: فرسایش آرامگاه کوروش شدت گرفته و تفاوت روزانه دما، رطوبت، یخبندان و جنس سنگ ها منجر به متلاشی شدن سنگ های آرامگاه و دیگر بناهای هخامنشی شده است.
مدیر پایگاه میراث جهانی پاسارگاد در گفتوگو با صدای میراث گفت: بررسی استفاده از الیاف شیشه و رزین برای پر کردن حفرهها و ترمیم بخشهایی از سنگهای آرامگاه کوروش در حال انجام است.
نصیری اصل افزود: فرسایش آثار سنگی پاسارگاد با سرعتی بیشتر از اقدامات حفاظتی پیش میرود.
او افزود: در بخشهایی از بدنه آرامگاه، محل اتصالات دمچلچلهای و حفرههایی وجود دارد که در دوره ای با سنگ پر شدهاند اما نتیجه این کار رضایت بخش نبود.
نصیری اصل افزود: استفاده از مواد و مصالح با قابلیت ترمیم از جمله الیاف شیشه و رزین یکی از موضوعات در دست بررسی برای مرمت مناسبتر حفره های ایجاد شده است.
نصیریاصل گفت: تفاوت دمای شب و روز، یخبندان زمستانی، بارندگی و رطوبت در کنار جنس سنگهای به کار رفته در بناهای پاسارگاد از عوامل اصلی فرسایش و متلاشی شدن تدریجی سنگها هستند.
www.sedayemiras.ir
@sedayemiras
sedayemiras@gmail.com
🔺حفاری غیرمجاز آثار تاریخی در جهان/۱
❗️از حبس ابد و ۱۵ سال زندان تا جریمههای چندصد هزار یورویی
🖋#مریم_اطیابی
🔸میراثباشی:بررسی قوانین کشورهای مختلف نشان میدهد حفاری غیرمجاز محوطههای باستانی در بسیاری از نظامهای حقوقی با مجازاتهای سنگین کیفری و مالی مواجه است. در برخی کشورها، مرتکب ممکن است به حبسهای طولانیمدت،حتی حبس ابد، محکوم شود و در برخی دیگر جریمههای نقدی سنگین، مصادره اشیای مکشوفه و تجهیزات حفاری نیز در کنار مجازات حبس پیشبینی شده است.
❗️آسیا و کشورهای همسایه:
✅چین: حفاری غیرقانونی محوطههای فرهنگ باستانی و مقابر تاریخی، در موارد عادی میتواند سه تا ده سال حبس و جریمه نقدی داشته باشد؛ در موارد بسیار شدید، مجازات از ده سال حبس تا حبس ابد افزایش مییابد.
✅کره جنوبی: حفاری بدون مجوز در محوطههای فرهنگی ثبتشده و محدوده حفاظتی آنها پنج تا پانزده سال حبس دارد. حفاری غیرمجاز در سایر مناطق نیز میتواند تا ده سال حبس یا جریمهای تا ۱۰۰ میلیون وون داشته باشد. نگهداری، انتقال و خرید آگاهانه آثار حاصل از حفاری غیرقانونی نیز تا هفت سال حبس یا ۷۰ میلیون وون جریمه دارد.
✅ ژاپن: ۱۰۰ هزار ین جریمه اداری دارد. برخی جرائم تخریب آثار مهم فرهنگی هم تا پنج سال حبس یا یک میلیون ین جریمه دارند.
✅هند: تخریب آثار حفاظتشده تا دو سال حبس یا ۱۰۰ هزار روپیه جریمه دارد.
✅بنگلادش:حفاری غیرمجاز تا یک سال حبس یا جریمه نقدی را در پی دارد.
✅روسیه: جستوجو و خارجکردن آثار باستانی همراه با تخریب لایه فرهنگی، در شرایط مشدد تا شش سال حبس دارد. در عمان، حفاری بدون مجوز یک تا سه سال حبس یا ۵۰۰ تا ۳۰ هزار ریال عمانی جریمه دارد. در الجزایر نیز حفاری باستانشناختی بدون مجوز با یک تا سه سال حبس و ۱۰ هزار تا ۱۰۰ هزار دینار جریمه مواجه است.
✅گرجستان: انجام عملیات در محوطه باستانشناسی بدون مجوز، در صورتی که موجب آسیب، تخریب یا از بین رفتن اطلاعات علمی شود: جریمه یا حبس تا ۲ سال.ارتکاب غیرعمدی همین رفتار: جریمه یا حبس تا یک سال. جریمههای نقدی از ۵ هزار لاری تا ۱۵ هزار لاری
✅ارمنستان: تا ۳ سال حبس برای حفاری غیرقانونی منجر به تخریب، آسیب یا فقدان اطلاعات باستانشناختی؛ تا ۵ سال در موارد مشدد
✅تاجیکستان: تا ۳ سال حبس برای تخریب یا آسیب به آثار تاریخی؛ ۳ تا ۷ سال برای آثار دارای ارزش ویژه؛ جریمههای اداری جداگانه
✅آذربایجان: اخطار یا جریمه ۷۰۰ منات برای اشخاص حقیقی، هزار منات برای مقامات و سه هزار منات برای اشخاص حقوقی روبهرو میشود. چنانچه حفاری به تخریب یا آسیب عمدی به آثار حفاظتشده منجر شود، حسب میزان خسارت و شرایط ارتکاب، مجازات کیفری تا هشت سال حبس نیز قابل اعمال است
✅ ترکیه: حفاری یا گمانهزنی غیرمجاز برای یافتن آثار فرهنگی ۲ تا ۵ سال حبس
همین حفاری در محلی که منطقه حفاظتشده یا محل حفاظتشده قانونی نباشد کاهش یکسوم مجازات
جستوجوی غیرمجاز گنج ۳ ماه تا ۲ سال حبس،ارتکاب با هدف قاچاق آثار به خارج یا توسط اشخاص مسئول حفاظت آثار امکان تشدید تا دو برابر
▫️نکته مهم: اگر مرتکب پیش از شروع تحقیقات، آثار فرهنگی کشفشده را به مقام محلی تحویل دهد، دادگاه میتواند تا دو سوم از مجازات او بکاهد.
✅پاکستان: قانون فدرال حفاری بدون مجوز ۳ سال حبس و در پاکستان، خیبر پختونخوا حفاری بدون مجوز ۱۰ سال حبس و ۴.۵ میلیون روپیه جریمه
✅افغانستان:تخریب عمدی آثار تاریخی و فرهنگی: یک ماه تا ۱۰ سال حبس، علاوه بر پرداخت خسارت.
❗️کشورهای عربی و آفریقایی
✅ عربستان:حفاری یا کاوش بدون مجوز و نیز تعرض به اثر یا محوطه باستانی از طریق تخریب، تغییر، جابهجایی، نبش یا آسیبرساندن: ۳ ماه تا ۳ سال حبس و ۲۰ هزار تا ۳۰۰ هزار ریال سعودی جریمه؛ یا یکی از این دو.
✅کویت:حفاری بدون مجوز یک ماه تا یک سال حبس و جریمه نقدی یا هر دو را در پی دارد؛ تخریب عمدی آثار تاریخی و محوطههای باستانی نیز یک تا پنج سال حبس دارد.
✅ عراق:حفاری غیرمجاز و غارت آثار باستانی: تا ۱۵ سال حبس و جریمهای معادل دو برابر ارزش خسارت وارده.
✅عمان:حفاری بدون مجوز یک تا سه سال حبس یا ۵۰۰ تا ۳۰ هزار ریال عمانی جریمه دارد.
✅سوریه:گزارشهایی از مجازاتهای تا ۱۵ سال حبس برای برخی رفتارهای مرتبط با حفاری و غارت آثار تاریخی وجود دارد؛ با این حال، تعیین دقیق مجازات هر نوع حفاری نیازمند تطبیق با ماده قانونی مربوط است.
✅لبنان:در این قانون، یک ماه تا سه سال حبس و یک میلیون تا ۱۰۰ میلیون لیره لبنان جریمه نقدی یا یکی از این دو مجازات را پیشبینی کرده و در صورت تکرار، مجازات را دو برابر میکند.
✅اسراییل( فلسطین اشغالی):سه سال حبس یا جریمه نقدی دارد. در صورت آسیب عمدی به آثار یا محوطههای باستانی، مجازات تا پنج سال حبس قابل اعمال است.
🔻ادامه
instagram.com/miras_bashi
@mirasbashi
https://ble.ir/miras_bashi
📹 #اختصاصی|وحدتینسب: باید حساسیت جامعه درباره تخریب تپههای باستانی بدست حفاران و قاچاقچیان را بالا ببریم
«حامد وحدتینسب» پژوهشگر باستانشناسی در گفتوگو با ایران۲۴:
🔻ما باستانشناسها علم خودمان را به مردم معرفی نکردیم و فقط درون جامعه شغلی خودمان چرخیدیم.
🔻اگر باستانشناسها در آموزشوپرورش و وزارت میراث فرهنگی استخدام شوند، کودکان از همان ابتدا با هویت تاریخی ایران آشنا میشوند.
🔻پدران و مادران ما فقط در گورستانهای امروزی نیستند؛ ریشههای ما به تپه سیلک و غارهای باستانی هم میرسد.
🗣باید همان حساسیتی را که نسبت به تخریب قبرستانها داریم، در برابر تخریب محوطههای باستانی هم داشته باشیم.
@iran24
افتخار بزرگی است که پدر تاریخی ایرانزمین شخصیتی آزاده چون کوروش باشد که جهانی او را بزرگ میداند.شگفتا یک کوی در ایران بنامش نیست، یک فیلم کوتاه برایش نساخته اند! ۷ آبان هم نمی توان به مزارش رفت! کافیست او را بانمادهای تاریخی برخی کشورها بسنجیم تا به بزرگی اش بیشتر پی بریم
https://www.instagram.com/reel/DQZf6KFAjAL/?igsh=MXhiYXVxNmI1dzFwcw==
اینکه قانون اساسی آمریکا و اعلامیه استقلال و تفکرات توماس جفرسون از کوروش بزرگ تاثیر گرفته شایعه نیست.یک واقعیت تاریخی است
/channel/Afshinjafarzadeh/231
From Thomas Jefferson , 6 October 1820
https://rotunda.upress.virginia.edu/founders/default.xqy?keys=FOEA-print-04-02-02-1565
نامه توماس جفرسون در تاکید بر مطالعه کتاب کوروش نامه👆
/channel/Afshinjafarzadeh/218
اين مقاله ريچارد فرای👆
رجوع بفرماييد به منابع ذكر شده در پانويسهاي ٦، ١٢، ١٨ و٢٣ و الهام گرفتن توماس جفرسون از کوروش
http://richardfrye.org/files/Thomas_Jefferson_and_Cyrus_the_Great.pdf
Cyrus Cylinder: How a Persian monarch inspired Jefferson - BBC News
https://www.bbc.com/news/world-us-canada-21747567
🔻در حریم درجهیک گزینه پیشنهادی ایران برای ثبت جهانی چه خبر است؟
جلوخان مسجدالنبی قزوین زیر تیغ ماشینآلات سنگین
🔸جلوخان «مسجدالنبی» قزوین از شامگاه جمعه (۲۲ آبان) به کارگاه ماشینآلات سنگین تبدیل شده است. کارگران با بیل مکانیکی، بابکت و پیکور، حوض میانی و باغچه این محوطه را برچیدهاند تا آنطور که گفته میشود، مسیری برای عبور خودرو ایجاد کنند. این عملیات در فاصلهای حدود ۵ متری از سردر اصلی مسجد انجام میشود؛ اقدامی که جدا از تغییرات کالبدی در جلوخان، نگرانیهایی درباره احتمال تأثیر لرزشهای مداوم ماشینآلات سنگین بر سازه و تزیینات این اثر دوره قاجار ایجاد کرده است/ جماران
ادامه گزارش در لینک زیر:
https://www.jamaran.news/fa/tiny/news-1736491
🔺سرنوشت کنسولگری آلمان در تبریز؛
❗️از میراث دیپلماسی تا احداث موزهای که قربانی بیتوجهی مسئولان شد!
🔸میراثباشی: در یکی از کوچهپسکوچههای محله تاریخی بارونآواک تبریز، عمارتی ایستاده که روزگاری درهایش به روی نمایندگان کشورهای خارجی باز میشد و بخشی از تاریخ دیپلماسی و مناسبات بینالمللی ایران را در خود جای داده بود؛ عمارتی که امروز، بهجای آنکه روایتگر شکوه گذشته تبریز باشد، به نمادی از فراموشی میراث تاریخی این شهر تبدیل شده است.
🔸 کنسولگری سابق آلمان، بنایی بیش از یک قرن قدمت دارد که حالا در میان دیوارهای فرسوده، بخشهای آسیبدیده و محوطهای رهاشده، چشمانتظار تصمیمی جدی برای نجات است.
🔸تبریز در دوران قاجار، به دلیل موقعیت جغرافیایی، اقتصادی و سیاسی خود، یکی از مهمترین مراکز ارتباطی ایران با جهان به شمار میرفت. حضور نمایندگیهای سیاسی و کنسولی کشورهای روسیه، عثمانی، آلمان، آمریکا، فرانسه و انگلستان، این شهر را به کانونی مهم برای مناسبات بینالمللی تبدیل کرده بود. کنسولگری سابق آلمان، یکی از معدود یادگارهای باقیمانده از آن دوران است که تاریخ احداث آن به حدود سال ۱۹۰۰ میلادی بازمیگردد.
🔸این مجموعه با وسعتی در حدود شش هزار مترمربع، از عمارت اصلی، ساختمانهای جانبی و محوطهای باغمانند تشکیل شده است. بنایی که در طول سالیان، کاربریهای مختلفی از جمله کنسولگری آلمان، اقامتگاه اتباع این کشور و در دورههایی محل فعالیتهای فرهنگی و آموزشی داشته و در سالهای بعد با نام دبیرستان دخترانه سمیه شناخته میشد.
🔸با وجود چنین پیشینهای، سرنوشت این اثر تاریخی چندان با اهمیت آن همخوانی ندارد. کنسولگری سابق آلمان در پنجم خرداد ۱۴۰۰ با شماره ۳۳۲۸۰ در فهرست آثار ملی ایران ثبت شد؛ اما ثبت ملی، برخلاف آنچه انتظار میرفت، نتوانست به معنای آغاز فصل تازهای از حفاظت و مرمت باشد.
‼️ساختمان همچنان در وضعیت نامناسبی باقی ماند و فرسودگی، آسیبهای کالبدی و بیتوجهی، آرامآرام چهره تاریخی آن را تهدید کرد.
🔸ماجرا زمانی ابعاد جدیتری پیدا کرد که در جریان اجرای طرح مسیرگشایی امتداد خیابان فلسطین جنوبی در ایام نوروز ۱۴۰۲، بخشی از دیوار و عرصه این مجموعه تخریب شد. اقدامی که اعتراض فعالان میراث فرهنگی و شهروندان را به دنبال داشت. انجمن دوستداران میراث فرهنگی تبریز نیز در نامهای به دادستان عمومی و انقلاب تبریز، خواستار بررسی ابعاد حقوقی این اتفاق شد.
🔸این انجمن با اشاره به ثبت ملی بنا و ضوابط قانونی حفاظت از عرصه و حریم آثار تاریخی، درباره انجام عملیات عمرانی بدون هماهنگی با میراث فرهنگی و همچنین ساختوسازهای مرتفع در مجاورت مجموعه پرسشهایی مطرح کرد. پرسشهایی که همچنان یک مطالبه اساسی را پیش روی مسئولان قرار میدهد: چگونه ممکن است بنایی با شماره ثبت ملی مشخص، در جریان اجرای یک پروژه شهری آسیب ببیند و حفاظت از آن به موضوعی حاشیهای تبدیل شود؟
✅پس از اعتراضها، شهردار وقت تبریز از تلاش برای تملک و مرمت مجموعه سخن گفت و وعده بازسازی دیوار تخریبشده را مطرح کرد.آنچه این مجموعه نیاز دارد، برنامهای جامع برای تعیین تکلیف مالکیت، حفاظت اضطراری، مرمت اصولی و تعریف کاربری متناسب با ارزش تاریخی آن است.
✅پیشنهاد تبدیل این عمارت به «موزه تاریخ بینالمللی و دیپلماسی تبریز» میتواند فرصتی برای بازگرداندن آن به زندگی باشد. مشارکت بخش خصوصی، سرمایهگذاران علاقهمند به میراث فرهنگی و حتی رایزنی با سفارت آلمان در تهران، ظرفیتهایی هستند که میتوانند در احیای این مجموعه نقش داشته باشند.
‼️اکنون پرسش این است که آیا مسئولان منتظر فروریختن بخشهای بیشتری از این عمارت هستند تا دوباره وعده مرمت بدهند؟ آن هم در حالی که میراث فرهنگی با وعده حفظ نمیشود و نیازمند اقدام، اعتبار و مسئولیتپذیری است.
🔸کنسولگری سابق آلمان، بخشی از حافظه بینالمللی تبریز است و نابودی آن پاک شدن بخشی از روایت تاریخی شهری است که روزگاری دروازه ارتباط ایران با جهان بود.
/channel/mirasbashi/21779?single
instagram.com/miras_bashi
@mirasbashi
https://ble.ir/miras_bashi
🔴 آغاز فعالیتهای ساختمانی در خانه آل یاسین بدون هماهنگی با میراث فرهنگی کاشان!
🔸 گزارشهای شهروندی و اخبار رسیده حاکی از آن است که طی روزهای اخیر، تعداد قابل توجهی بنا و کارگر در خانه تاریخی آلیاسین مشغول فعالیتهایی با عنوان مرمت و بهسازی این اثر ملی هستند.
🔸 اما نبود هرگونه استعلام و هماهنگی با اداره میراث فرهنگی کاشان، بهعنوان متولی حفاظت از آثار تاریخی، پیش از آغاز این فعالیتهاست؛ موضوعی که ضرورت شفافسازی درباره آن را دوچندان میکند.
🔸 سازمان نظام مهندسی اصفهان که مالک جدید این خانه تاریخی است، خود از جمله نهادهای تخصصی در حوزه ساختوساز، صدور مجوز و نظارت بر اجرای ضوابط فنی و قانونی محسوب میشود. با این حال، آغاز فعالیتهای مرمتی بدون هماهنگی با متولی میراث فرهنگی، این پرسش جدی را مطرح میکند که جایگاه و نقش مدیریت میراث فرهنگی کاشان در تصمیمگیری درباره آینده یکی از آثار ملی این شهر کجاست؟
🔸 آیا قرار است از همان ابتدای واگذاری، تصمیمگیری درباره سرنوشت خانه تاریخی آلیاسین بدون هماهنگی با مجموعه مدیریت شهری و میراث فرهنگی کاشان انجام شود؟
📝 http://WWW.ahalikavir.ir
🆔 @kioskkashan
🔺میراث فرهنگی را با املاک مازاد اشتباه گرفتهاید! شأن نفایس ملی کجا رفته است؟
‼️مسوولان وزارتخانه میراث فرهنگی و مدیران آن با چه حقی میراث یک ملت را ملک شخصی یا منبع درآمد دستگاههای اجرایی تلقی میکنند؟
🖋#مریم_اطیابی
🔸میراثباشی: با نگاهی به اخبار میراث فرهنگی، ظاهراً در نگاه برخی مدیران و مسوولان ، بنای تاریخی تفاوت چندانی با یک ساختمان اداری، ملک مازاد یا زمین بلااستفاده ندارد؛ کافی است هزینه نگهداری آن بالا باشد یا امکان درآمدزایی از آن فراهم شود تا بلافاصله بحث واگذاری، بهرهبرداری اقتصادی و سپردن آن به بخش خصوصی یا شهرداری به میان بیاید.
‼️گویی میراث فرهنگی نه شناسنامه یک ملت، بلکه داراییای است که باید هرچه زودتر از آن درآمد استخراج کرد! اما چه کسی به مدیران اجازه داده است میراث تاریخی مردم را با منطق بنگاهداری اداره کنند؟
‼️میراث فرهنگی ملک شخصی مدیران و دستگاههای اجرایی نیست. این آثار بخشی از اموال عمومی و امانتی تاریخی هستند که از نسلهای گذشته به ما رسیدهاند و باید به نسلهای آینده سپرده شوند. دولت در قبال این میراث، مالک مطلق نیست؛ امانتدار و مسئول حفاظت از آن است.
✅ماده ۲۶ قانون مدنی صراحتاً آثار تاریخی، موزهها و کتابخانههای عمومی را در شمار اموالی قرار داده که قابل تملک خصوصی نیستند. بنابراین، نمیتوان با تغییر عنوان یک اقدام از «واگذاری» به «بهرهبرداری»، ماهیت و حساسیت حقوقی آن را نادیده گرفت.
✅اصل ۸۳ قانون اساسی هم درباره انتقال بناها و اموال دولتیِ نفیس ملی محدودیت جدی وضع کرده است. اما پرسش اینجاست که چرا به جای آنکه مفهوم «نفایس ملی» دستاویزی برای حفاظت حداکثری از آثار تاریخی باشد، گاهی به ابزاری برای توجیه خروج آثار از دایره حساسیتهای حفاظتی تبدیل میشود؟ آیا قرار است با نفیس ندانستن یک عمارت تاریخی، راه برای هر نوع واگذاری و بهرهبرداری باز شود؟ چه کسی و بر اساس کدام معیار تخصصی تعیین میکند که کدام اثر شایسته عنوان نفیس ملی است و کدام اثر را میتوان به آسانی در اختیار منافع اقتصادی اشخاص قرار داد؟ آیا ارزش یک بنای تاریخی را باید با میزان درآمدی سنجید که میتواند برای بهرهبردار ایجاد کند؟
🔸سخنان هشدارآمیز کارشناسانی مانند درباره واگذاری میراث فرهنگی، سالها پیش مطرح شده است؛ اما ظاهراً هنوز درس روشنی از این هشدارها گرفته نشده است. خصوصیسازی نه عصای جادویی مدیریت است و نه مجوزی برای شانه خالی کردن دولت از مسئولیتهای قانونی و ملی خود. وقتی حتی در واگذاری کارخانهها و داراییهای اقتصادی با پروندههای متعدد سوءمدیریت و تضییع منافع عمومی مواجه بودهایم، چگونه میتوان با چنین سادگی، بناهایی را که نابودیشان جبرانناپذیر است به سازوکارهای سودمحور سپرد؟
🛑 آیا هر بنای تاریخی را میتوان به رستوران، محل برگزاری مراسم، فضای تجاری، محل فیلمبرداری سریالهای رنگارنگ یا هر کاربری درآمدزای دیگری تبدیل کرد؟ آیا صرف اینکه کسی حاضر است هزینهای بپردازد، برای سپردن یک اثر تاریخی به او کفایت میکند؟ آیا در این میان، اصالت بنا، ظرفیت معماری، ارزش تاریخی، هویت فرهنگی و حقوق عمومی هیچ جایگاهی ندارند؟ بناهای تاریخی ملک شخصی نیستند که هر بهرهبرداری بتواند به سلیقه خود در آنها مداخله کند. تبدیل یک عمارت تاریخی به فضای تجاری نامتناسب، حتی اگر با عنوان احیا و بهرهبرداری معرفی شود، لزوماً حفاظت نیست؛ چهبسا تخریب تدریجی هویت اثر در پوشش یک فعالیت اقتصادی باشد.
✅ چرا مشارکت بخش خصوصی را با واگذاری اختیار و مسئولیت خلط میکنیم؟ چرا به جای تأمین اعتبار، تقویت نظارت و استفاده از ظرفیت متخصصان، سادهترین راه یعنی سپردن بناها به بهرهبرداران اقتصادی انتخاب میشود؟ دولت اگر توان نگهداری میراث فرهنگی را ندارد، باید پاسخگوی ضعف مدیریت و تأمین منابع مالی خود باشد، نه اینکه صورتمسئله را با واگذاری میراث ملت پاک کند.
✅ بناهای تاریخی املاک مازاد ، نفایس ملی کالاهای قابل معامله و میراث فرهنگی عرصه آزمونوخطای مدیران و مسوولان نیست. هیچکس حق ندارد به نام درآمدزایی، کمبود بودجه یا خصوصیسازی، برای هویت تاریخی یک ملت تصمیمی بگیرد که هزینه آن را نسلهای آینده با از دست دادن بخشی از گذشته خود بپردازند. میراث فرهنگی را میتوان مرمت و به مردم معرفی کرد و با ضوابط سختگیرانه از ظرفیت آن برای گردشگری بهره برد؛ اما نمیتوان آن را به حراج گذاشت و نام این حراج را مدیریت نوین گذاشت.
◀️و نکته پایانی:
❗️اگر قرار باشد هر بنای تاریخی که هزینه نگهداری دارد به مزایده منافع اقتصادی گذاشته شود، پس تفاوت مدیر و مسوول میراث فرهنگی با بنگاهدار املاک چیست؟ مدیر و مسوول میراث باید حافظ ارزشهای تاریخی باشد، نه دلال کاربری و بهرهبرداری از اموال عمومی.
instagram.com/miras_bashi
@mirasbashi
https://ble.ir/miras_bashi
🔻عکسهای معصومه احمدی از آسیب باران به کتابخانهی استاد مینوی
معصومه احمدی، عکاس خبرگزاری ایبنا تصاویر مختلفی را از آبگرفتگی کتابخانه قدیمی دکتر مجتبی مینوی و آسیبی که به برخی از کتابها رسیده است منتشر کرده که ناراحتکننده است.
بخش زیادی از کتابهای نفیس کتابخانه دکتر مینوی در اثر سیلاب و باران آسیب دیده است. تصاویر نیز گویا هستند. آنچه آسیب دیدهُ کتابها و نامههای استاد مینوی هستند که هر یک سندی از تاریخ معاصر ایران است.
آقای دهقانی عضو هیات امنای کتابخانه مینوی در این خصوص به ایبنا گفته است: اینها ثروث ملی و ثروت فرهنگی است که در حال تخریب است. من زمان جنگ هم مدام نگران بودم چون این اطراف را هم زدند. شیشه زمان جنگ شکسته و ما تازه الان با یک پلاستیک پنجره را پوشاندهایم.
@eskannews_com | اسکان نیوز
🔴میراثی که میپوسد، بودجههایی که میبلعند.
برای آقازادهها و مؤسسات بیحاصل میلیاردها تومان بودجه هست؛ برای نجات میراث فرهنگی ایران پول نیست؟!
🔺کتابخانه استاد مجتبی مینوی، گنجینهای از حافظه تاریخی و فرهنگی ایران، زیر باران و نفوذ آب دارد از بین میرود. کتابها، نامهها و اسناد ارزشمندی که حاصل یک عمر دانشاندوزی و تلاش یکی از برجستهترین چهرههای فرهنگ ایران است، در ساختمانی رهاشده، نم میکشند و میپوسند و ظاهراً هیچکس هم مسئولیتی در قبال این فاجعه احساس نمیکند!
🔺در این مملکت برای آقازادهها، رانتخواران، نورچشمیها و مؤسسات رنگارنگی که گاه سالهاست میلیاردها تومان بودجه عمومی میبلعند، اما خروجی و دستاورد روشنی ندارند، همیشه پول هست، برای پروژههای بیحاصل، تشکیلات موازی، سفرهای پرهزینه و مناسبات رانتی اعتبار هست، برای جابهجایی کشتیکشتی نفت و گردش میلیاردها دلار در شبکههای پیچیده تراستیها هم راه و رسم و هزینه فراهم است، اما برای ترمیم سقف یک کتابخانه، تعویض یک پنجره شکسته و نجات اسناد بیبدیل تاریخ ایران، خزانه ناگهان خالی میشود!
🔺این چه نظام اولویتگذاری و چه دستگاه مدیریتی است که در آن، حفظ رانت و تأمین بودجه محافل و مؤسسات کماثر بر حفظ میراث فکری یک ملت تقدم دارد؟
🔺آقایان مسئول! کتابخانه مینوی را با انبار کاغذ اشتباه نگیرید. اینجا بخشی از حافظه تاریخی ایران است. هر نامهای که میپوسد، هر نسخهای که کپک میزند و هر سندی که بر اثر بیتدبیری شما از میان میرود، بخشی از تاریخ این سرزمین است که برای همیشه دفن میشود.
🔺اگر برای حفظ این میراث، بودجهای ندارید، پس میلیاردها تومان بودجه برخی مؤسسات با چه توجیهی پرداخت میشود؟ اگر توان حفاظت از چند هزار جلد کتاب و سند را ندارید، با چه صلاحیتی بر کرسی مدیریت فرهنگ و میراث این کشور تکیه زدهاید؟
🔺دردناکتر از بارانی که بر کتابهای مینوی میبارد، باران اسیدیِ بیمسئولیتی و بیکفایتی شماست که سالهاست بر سر فرهنگ این سرزمین فرو میریزد.
🔺ایران فقط نفت و گاز و معادن و منابع زیرزمینی نیست. ایران، فردوسی است، حافظ و سعدی است، مینوی است، دهخداست، نفایس خطی و اسناد و کتابهایی است که شناسنامه تاریخی ما هستند.
🔺شرمآور است که در سرزمینی با این همه ثروت، برای برخی سفرهها و رانتها هیچ محدودیتی وجود ندارد، اما برای نجات میراث فرهنگیاش باید دست به دامان وجدان عمومی شد.
🔺شما شاید بتوانید با بودجههای میلیاردی برای خودتان تشکیلات بسازید، اما با نابودی یک نسخه خطی، یک نامه تاریخی یا یک سند ارزشمند، دیگر نمیتوانید تاریخ را از نو بسازید.
🔺این کتابها امانت نسلهای گذشته نزد ما و میراث نسلهای آیندهاند. مسئولان امروز حق ندارند با بیعملی و بیکفایتی خود، این امانت را به خاک و رطوبت و کپک بسپارند.
رحم الله معشر الماضین
که به مردی قدم سپردندی
راحت جان بندگان خدای
راحت جان خود شمردندی
کاش آنان چو زنده مینشوند
باری این ناکسان بمردندی
✍بهادر قاسمی
@shahnamehferdowsiii
🔺♦️ویدیوهای منتشرشده از غار باستانی «اسپهبد خورشید» در منطقه سوادکوه مازندران نشان میدهد فعالیت معدن شن و ماسه و تردد مداوم لودرها و کامیونها در روبهرو و پیرامون این شاهکار طبیعی و تاریخی، حریم منظری و ساختاری آن را با خطر جدی تخریب مواجه کرده است. این در حالی است که بر اساس تابلوهای نصبشده میراث فرهنگی در پای این کوه، هرگونه دخل، تصرف و تخریب در عرصه و حریم این اثر ملی پیگرد قانونی دارد، اما نهادهای مسئول همچنان اقدام مؤثری برای توقف برداشت مصالح یا انتقال این کارگاه معدنی انجام ندادهاند. مردم و فعالان میراث فرهنگی با انتقاد از این وضعیت تأکید دارند که این دژطاق منحصربهفردِ دوره ساسانی که نماد مقاومت تاریخی تبرستان به شمار میرود، به جای بهرهبرداری اصولی در صنعت گردشگری، قربانی منافع کوتاهمدت کارگاههای شن و ماسه شده است.
https://t.me/joinchat/AAAAAE67VLb65NCf5EAR3g
تاریخ فارس زیر شخم
شهر گور ، میراثی که آرامآرام از دست میرود
هر پاییز که دشت فیروزآباد برای کشت آماده میشود ، تیغههای گاوآهن فقط خاک را زیرورو نمیکنند؛ لایههایی از تاریخ را نیز با خود از جا می کند
✍زهرا وصالی،شهرمردم
هر پاییز که دشت فیروزآباد برای کشت آماده میشود، اتفاقی فراتر از یک عملیات معمول کشاورزی رخ میدهد. تیغههای گاوآهن فقط خاک را زیرورو نمیکنند؛ لایههایی از تاریخ را نیز جابهجا میکنند. تاریخی که نزدیک به دو هزار سال زیر همین خاک آرام گرفته و هنوز بخش بزرگی از آن خوانده نشده است.
در میان مزارع و جادههای خاکی فیروزآباد، شهری خفته است که روزگاری نماد ظهور یکی از مهمترین دورههای تاریخ ایران بود. شهری که اردشیر بابکان پس از شکست اشکانیان بنا نهاد تا آغازگر عصری تازه باشد. شهری به نام گور یا اردشیرخوره؛ نخستین پایتخت ساسانیان و یکی از برجستهترین نمونههای شهرسازی برنامهریزیشده جهان باستان.
از آسمان که به دشت نگاه میکنیم، هنوز میتوان رد آن اندیشه بزرگ را دید؛ دایرهای عظیم با خیابانهایی شعاعی که از مرکز به پیرامون امتداد یافتهاند. طرحی که نه حاصل رشد تدریجی یک سکونتگاه، بلکه نتیجه یک برنامه مهندسی و سیاسی آگاهانه بود. بسیاری از پژوهشگران، شهر گور را از نخستین نمونههای شناختهشده شهرسازی شعاعی در جهان میدانند؛ شهری که در تاریخ معماری و برنامهریزی شهری جایگاهی فراتر از مرزهای ایران دارد.
با این حال، امروز آنچه این میراث کمنظیر را تهدید میکند، نه جنگ است، نه زلزله و نه هجوم مهاجمان. شهر گور آرام و بیصدا زخمی میشود؛ زخمی که هر سال تکرار میشود و به همین دلیل کمتر دیده میشود.
مسئله اینجاست که ارزش واقعی شهر گور فقط در آن چیزی نیست که روی زمین دیده میشود. بخش عمده این شهر هنوز زیر خاک قرار دارد. برای باستانشناسان، این خاک صرفاً خاک نیست؛ آرشیوی زنده از زندگی مردمانی است که هجده قرن پیش در اینجا زندگی میکردند. هر لایه آن اطلاعاتی درباره معماری، اقتصاد، تجارت، فناوری، شیوه معیشت، نظام اجتماعی و حتی سبک زندگی ساکنان این شهر را در خود حفظ کرده است.
زمانی که لایههای یک محوطه تاریخی بر اثر شخمهای مکرر جابهجا میشوند، فقط چند قطعه سفال نمیشکند. در حقیقت بخشی از نظم اطلاعاتی یک محوطه تاریخی از میان میرود. ممکن است سفال باقی بماند، اما ارتباط آن با محیط پیرامونش، با لایههای تاریخی و با روایت زندگی مردمانی که آن را ساختهاند، برای همیشه از دست میرود.
به همین دلیل است که کارشناسان میراث فرهنگی سالهاست نسبت به وضعیت شهر گور هشدار میدهند. آنچه در این محوطه در حال نابودی است، تنها یک اثر تاریخی نیست؛ بخشی از حافظه تاریخی ایران است.
اما روایت شهر گور را نیز نباید به سادگی به تقابل میان کشاورزی و میراث فرهنگی تقلیل داد.
کشاورزان منطقه مقصر اصلی این وضعیت نیستند. بسیاری از خانوادههای محلی دهههاست که معیشت خود را از همین زمینها تأمین میکنند. انتظار اینکه بار حفاظت از یک میراث جهانی تنها بر دوش آنان گذاشته شود، نه واقعبینانه است و نه منصفانه.
در واقع، شهر گور بیش از آنکه قربانی کشاورزی باشد، قربانی فقدان یک نگاه جامع به توسعه و حفاظت است.
سالهاست که کارشناسان هشدار میدهند، رسانهها گزارش مینویسند و فعالان میراث فرهنگی خطر را گوشزد میکنند. با این حال، آنچه تکرار میشود نه راهحل، بلکه خود بحران است. هر سال زمینها شخم میخورند، هر سال تصاویر سفالهای پراکنده منتشر میشود و هر سال همان نگرانیها تکرار میشوند.
مشکل امروز کمبود آگاهی نیست؛ انباشت آگاهیهای بیسرانجام است.
از سوی دیگر، شهر گور تنها یک شاهکار معماری نیست. این شهر بخشی از یک منظومه بزرگ مدیریت سرزمین در دوره ساسانی به شمار میرفت. شکلگیری چنین شهری در دشت فیروزآباد بدون شناخت منابع آب، مهار سیلابها، مدیریت اراضی و برنامهریزی محیطی ممکن نبود. به بیان دیگر، اردشیرخوره فقط یادگار یک حکومت نیست؛ بخشی از دانش تاریخی ایرانیان در زمینه پیوند میان آب، سکونت و حکمرانی سرزمین نیز هست.
ادامه ..............
👇👇👇👇👇👇👇
https://shahrmardomdaily.ir/تاریخ-فارس-زیر-شخم/
🔴صدای چوب حراج خانه آل یاسین کاشان در صداوسیما شنیده شد
▪️برنامه تلویزیونی «مان» با محوریت بررسی موضوعات معماری و میراث فرهنگی کشور که هر هفته از شبکه چهار پخش می شود به موضوع فروش خانه تاریخی «آل یاسین کاشان» که با ترک تشریفات و فضای غیرشفاف توسط شهرداری کاشان به سازمان نظام مهندسی اصفهان با قیمتی بر خلاف ارزش واقعی خانه واگذار شده است، پرداخت.
🔸برنامه «مان» با اجرای "ابراهیم ارجمندی" و "شاهرخ کلانتری" دبیر پویش ملی نجات بافت های تاریخی ایران موضوع خانه آل یاسین را بررسی کرده و از مسئولان کاشان درخواست کردند سوالات و نگرانی های دوستداران میراث فرهنگی را درباره این اثر ملی پاسخ دهند.
🆔 @kioskkashan
🛑 از تخریب بردگوریهای بختیاری تا قاچاق آثار تاریخی؛ میراث خوزستان در محاصره حفاران غیرمجاز
🔸 کارنامه جنوب:
لینک،تصاویر و جزئیات بیشتر این گزارش 👇👇👇
https://karnamehjonoob.ir/?p=28287🔻🔻
✅اخبار را اینجا دنبال کنید👇
karnamehjonoob.ir
✅واتساپ
https://chat.whatsapp.com/I3UMeOqTyW62J9TVCUOPvU
🔴 باران در کمین امامزاده جعفر؛ میراث ۱۲۰۰ساله را چه کسی نجات میدهد؟
🔺رطوبت برخاسته از زمین، بنای تاریخی امامزاده جعفر(ع) را تهدید میکند؛ خطری که با بارش باران میتواند شدت بگیرد و آسیب به این اثر ارزشمند را گسترش دهد. با وجود جایگاه تاریخی این مجموعه در مرکز شهر، هنوز این پرسش جدی مطرح است: مسئولان مربوطه برای حفاظت از آن چه اقدامی کردهاند؟
🔺مجموعه تاریخی موردنظر، چهار بنای شاخص را در خود جای داده است: امامزاده محمد(ع) متعلق به دوره تیموری، خانقاه شاهرخمیرزا، برج چهلدختران و امامزاده جعفر(ع). قدمت این مجموعه به دوره سلجوقی و بیش از ۱۲۰۰ سال پیش بازمیگردد؛ مجموعهای که حفظ آن، صیانت از بخشی مهم از تاریخ و هویت شهر است.
🔺امامزاده جعفر(ع)، بزرگترین بنای این مجموعه، با مشکل نم و رطوبت زمین روبهروست. نگرانی اصلی این است که بارندگی شدید، نفوذ رطوبت را افزایش دهد و آسیبهای واردشده به بنا را تشدید کند. این وضعیت نیازمند بررسی کارشناسی و اقدام بهموقع برای شناسایی منشأ رطوبت و جلوگیری از گسترش خسارت است.
🎬 محمد علی موذنی سمنانی خبرنگار گروه اجتماعی پایگاه خبری دامغان نما
🔺حفاری غیرمجاز آثار تاریخی در جهان
✅مراکش: شخص حقیقی یا حقوقی، چه در زمین خود و چه در زمین دیگری، حق انجام پژوهش، گمانهزنی یا حفاری با هدف کشف آثار و اشیای دارای ارزش تاریخی، باستانشناختی یا انسانشناختی را بدون مجوز قبلی اداره مسئول میراث ندارد.
هر شخصی که بدون اخذ مجوز قبلی، اقدام به پژوهش، گمانهزنی یا حفاری کند، به مجازات زیر محکوم میشود:
شش ماه تا دو سال حبس؛
جریمه نقدی ۱۰ هزار تا ۲۰ هزار درهم مراکش؛یا یکی از این دو مجازات.
❗️کشورهای آفریقایی
✅لیبی: نقض تخریب عمدی آثار تاریخی و فرهنگی: یک ماه تا ۱۰ سال حبس، علاوه بر پرداخت خسارت.
مقررات حفاظت از آثار میتواند با حبس و ۱۰ تا ۲۰ هزار دینار جریمه همراه باشد.
✅مصر: حفاری غیرمجاز و برخی جرائم مرتبط با آثار باستانی پنج تا هفت سال حبس دارد. قانون این کشور علاوه بر جریمه نقدی، مصادره اشیای مکشوفه، ابزار، ماشینآلات و خودروهای مورد استفاده در جرم را نیز پیشبینی کرده است. قاچاق آثار باستانی به خارج از کشور نیز مجازاتهای بسیار سنگینتری دارد.
✅الجزایر: نیز حفاری باستانشناختی بدون مجوز با یک تا سه سال حبس و ۱۰ هزار تا ۱۰۰ هزار دینار جریمه مواجه است
✅آفریقای جنوبی: تخلف از مقررات حفاری و حفاظت از محوطههای باستانی تا سه سال حبس دارد.
❗️اروپا و آمریکا
✅یونان: حفاری باستانشناختی بدون مجوز میتواند تا ده سال حبس داشته باشد.
✅قبرس: حداکثر ۵ سال حبس
حداکثر ۴۵ هزار یورو جریمه نقدی
یا هر دو مجازات با هم
این مجازات علاوه بر حفاری غیرمجاز، شامل تلاش برای حفاری و نیز خرید، خارجکردن یا معامله آگاهانه آثار حاصل از حفاری غیرقانونی هم میشود. آثار کشفشده نیز باید به مدیر اداره آثار باستانی تحویل داده شوند.
فلزیاب: نگهداری یا استفاده از دستگاه فلزیاب بدون مجوز کتبی، یا استفاده از آن خارج از مناطق مجاز، میتواند تا سه سال حبس یا ۳۰ هزار یورو جریمه یا هر دو را در پی داشته باشد.
✅ایتالیا: حفاری بدون مجوز تا یک سال حبس و ۳۱۰ تا ۳٬۰۹۹ یورو جریمه دارد؛ تصاحب غیرقانونی آثار دولتی در شرایط خاص تا شش سال حبس مجازات دارد.
✅فرانسه: حفاری بدون مجوز حتی در زمین شخصی، ۷۵۰۰ یورو جریمه دارد. خریدوفروش آثار حاصل از حفاری غیرمجاز نیز تا دو سال حبس و ۴۵۰۰ یورو جریمه دارد.
✅اسپانیا:حفاری غیرمجاز میتواند مشمول جریمههای اداری سنگین شود.
✅پرتغال: تخریب بقایای باستانشناختی تا سه سال حبس یا جریمه نقدی دارد.
✅اتریش: نیز برخی فعالیتهای باستانشناختی بدون مجوز تا ۲۵٬۴۰۰ یورو جریمه اداری در پی دارد.
✅انگلیس: مجازات کیفری دارد. استفاده از فلزیاب در محوطههای حفاظتشده ممنوع است. اعلام کشفیات مشمول تعریف قانونی گنجینه را ظرف ۱۴ روز الزامی کرده و عدم اعلام آن را مستوجب تا سه ماه حبس یا جریمه نقدی نامحدود میداند.
✅آمریکا: قانون حفاظت از منابع باستانشناختی (ARPA) برای حفاری غیرمجاز در زمینهای فدرال و اراضی سرخپوستی، بسته به ارزش آثار و سابقه جرم، مجازاتهایی تا پنج سال حبس و ۱۰۰ هزار دلار جریمه در موارد تکرار جرم پیشبینی کرده است. ضبط آثار و تجهیزات مورد استفاده در جرم نیز از ضمانتاجراهای این قانون است.
❗️مجازات در دیگر کشورهای جهان:
✅مکزیک: مرتکب به حداکثر پنج سال حبس و ۴۵ هزار یورو جریمه نقدی یا هر دو مجازات محکوم میشود. استفاده غیرمجاز از فلزیاب نیز تا سه سال حبس و ۳۰ هزار یورو جریمه دارد.
🔸در مکزیک نیز قانون فدرال آثار تاریخی و مناطق باستانشناختی، مجازات سنگینی برای حفاری غیرمجاز در نظر گرفته است. مطابق ماده ۴۷ این قانون، حفاری یا عملیات اکتشافی بدون مجوز مؤسسه ملی مردمشناسی و تاریخ، سه تا ده سال حبس و جریمه معادل هزار تا سه هزار روز جریمه قانونی دارد. همچنین مجازات افرادی که حفاری غیرمجاز را سازماندهی یا تأمین مالی میکنند، میتواند تا نصف افزایش یابد.
✅ بریتیش کلمبیای کانادا: بر اساس قانون حفاظت از میراث فرهنگی، تخریب یا تغییر غیرمجاز آثار حفاظتشده میتواند تا دو سال حبس یا ۵۰ هزار دلار کانادا جریمه داشته باشد. در برخی موارد، برای شرکتهای متخلف نیز جریمههایی تا یک میلیون دلار کانادا پیشبینی شده است.
✅استرالیا: قوانین ایالتی حفاظت از میراث بومیان، حفاری، جابهجایی و آسیبرساندن غیرمجاز به محوطهها و اشیای فرهنگی را جرمانگاری کردهاند. برای نمونه، در ایالت نیوساوتولز، برخی موارد آسیب عمدی به آثار و مکانهای فرهنگی بومی میتواند به دو سال حبس و جریمههای سنگین منجر شود.
▫️توضیح: قوانین کانادا و استرالیا در سطح استانی و ایالتی تفاوت دارند.
🔻گزارش نخست:
/channel/mirasbashi/21652
instagram.com/miras_bashi
@mirasbashi
https://ble.ir/miras_bashi
📹 #اختصاصی|وحدتینسب: در برخی کشورها، قاچاقچیان عتیقه را اعدام کردند اما در ایران میشوند «فعالان بازار عتیقه»!/ تبلیغ قاچاق آثار تاریخی در فضای مجازی مثل تبلیغ قاچاق کودک است
«حامد وحدتینسب» پژوهشگر باستانشناسی در گفتوگو با ایران۲۴:
🗣نمیتوان قاچاقچی را با عنوان فعال بازار عتیقه به مردم معرفی کرد.
🔻در عراقِ زمان صدام، ۱۰ تا ۱۲ حفار غیرمجاز را در محوطههای باستانی دار زدند.
🟢در مصر، ترکیه، گرجستان و ارمنستان با حفاری غیرمجاز و قاچاق آثار تاریخی بهشدت برخورد میکنند.
🗣تبلیغ قاچاق آثار تاریخی در فضای مجازی مثل این است که کسی قاچاق کودک را تبلیغ کند و کسی هم با او کاری نداشته باشد.
@iran24
🔶کوروش هخامنشی؛ از میراث تاریخی تا مسئولیت ما در قبال ایران
✍️مسعود امیرزاده
🔷هفت آبان در حافظه بخشی از جامعه ایران به نام کوروش هخامنشی گره خورده است؛ روزی که فرصتی برای یادکرد این شخصیت تاریخی و بازاندیشی در جایگاه او در تاریخ و فرهنگ ایران فراهم میکند.
🔷درباره ارتباط دقیق این تاریخ با زندگی کوروش، از جمله اینکه آیا میتوان آن را سالروز تولد او دانست، شواهد تاریخی قطعی در دست نیست.
🔷بااینحال، اهمیت این مناسبت را نمیتوان تنها با بررسی درستی یا نادرستی یک تاریخ تقویمی سنجید.
🔷گاهی یک روز در گذر زمان به نمادی برای یادآوری گذشته مشترک، تجدید احساس تعلق به سرزمین و تأکید بر پیوندهای میان اعضای یک جامعه تبدیل میشود.
🔷از این منظر، هفت آبان فرصتی است برای بازخوانی میراث کوروش و اندیشیدن به معنای آن در زندگی امروز ما.
ادامه یادداشت 👇
https://payamema.ir/payam/173454
@payamema