775
پایگاه خبری تحلیلی سیاق ارتباط با ادمین: @syaaq_ad
⭕️ تحلیل انتخابات رژیم و تأثیر احزاب مذهبی | بخش دهم
✍️ مصطفی محمدی
🔹 معادله تشکیل دولت در رژیم صهیونیستی؛ از توصیه‌های هرتزوگ تا بن‌بست ائتلافی آیزنکوت
🔸 مأموریت اول تشکیل دولت چه اهمیتی دارد؟ امتیازی که نتانیاهو یک بار از آن استفاده کرد
در روند تشکیل دولت، اینکه رئیس‌جمهور مأموریت را ابتدا به کدام نامزد بدهد، از نظر سیاسی اهمیت دارد؛ اما این اهمیت لزوماً به معنای برتری قطعی نفر اول در تشکیل کابینه نیست.
بررسی تجربه‌های گذشته نشان می‌دهد که در اغلب موارد، نامزدی که ابتدا مأمور تشکیل دولت شده، موفق به تشکیل کابینه نیز شده است. با این حال، در شش مورد نامزد نخست نتوانسته دولت تشکیل دهد؛ سه مورد از این شکست‌ها مربوط به بنیامین نتانیاهو بوده است. شیمون پرز در سال ۱۹۹۰، زیپی لیونی در سال ۲۰۰۸، نتانیاهو در آوریل و سپتامبر ۲۰۱۹، بنی گانتز در سال ۲۰۲۰ و نتانیاهو در سال ۲۰۲۱ از جمله این موارد هستند.
اما سؤال مهم این است که اگر نفر اول نتواند دولت تشکیل دهد، آیا تفاوتی می‌کند که مأموریت ابتدا به او داده شده یا به نامزد دیگری؟
از نظر قانونی، نامزد اول ۲۸ روز فرصت دارد و رئیس‌جمهور می‌تواند حداکثر ۱۴ روز نیز به این مهلت اضافه کند. اگر او شکست بخورد، رئیس‌جمهور می‌تواند مأموریت را به نامزد دیگری بسپارد که او نیز ۲۸ روز فرصت خواهد داشت؛ با این تفاوت که امکان تمدید مهلت برای نفر دوم وجود ندارد.
اما تفاوت مهم‌تر در یک امکان سیاسی و پارلمانی خود را نشان می‌دهد: نامزد اول، در شرایطی که هنوز فرصت تشکیل دولت در اختیار اوست، می‌تواند به‌جای واگذاری مسیر به نامزد بعدی، برای انحلال کنست و برگزاری انتخابات مجدد اقدام کند.
نمونه روشن این اتفاق در آوریل ۲۰۱۹ رخ داد. نتانیاهو مأمور تشکیل دولت شده بود، اما مذاکرات ائتلافی او به بن‌بست رسید. در حالی که می‌توانست مأموریت را به رئیس‌جمهور بازگرداند تا امکان واگذاری آن به نامزد دیگری بررسی شود، به‌جای این کار، مسیر تصویب قانون انحلال کنست را دنبال کرد. این طرح با رأی اکثریت نمایندگان تصویب شد و انتخابات مجدد در دستور کار قرار گرفت؛ در نتیجه، عملاً فرصتی برای واگذاری مأموریت به رقیب او ایجاد نشد.
بنابراین، اهمیت مأموریت اول را نباید صرفاً در تعداد روزهای بیشتر یا احتمال موفقیت در تشکیل کابینه جست‌وجو کرد. تجربه سال ۲۰۱۹ نشان داد که در شرایط خاص، نامزد نخست می‌تواند با استفاده از ظرفیت پارلمانی، پیش از آنکه رقیبش فرصت تشکیل دولت پیدا کند، کل روند را به سمت انتخابات مجدد ببرد.
البته انحلال کنست امتیاز قانونی انحصاری نامزد اول نیست و مستلزم تصویب قانون با اکثریت لازم نمایندگان است؛ اما اتفاق سال ۲۰۱۹ نشان داد که برخورداری از مأموریت نخست و امکان اثرگذاری بر روند پارلمانی در همان دوره، می‌تواند یک مزیت سیاسی مهم ایجاد کند.
کانال دولت دین
@dolatedin
⭕️ گروه‌های مقاومت عراق؛ تغییر تاکتیک، نه عقب‌نشینی
اندیشکده آمریکایی Atlantic Council در این یادداشت معتقد است گروه‌های مقاومت عراق با اعلام توقف عملیات نظامی و به تعویق انداختن موضوع حصر سلاح، در پی عقب‌نشینی از فعالیت‌های خود نیستند، بلکه تاکتیک‌هایشان را برای کاهش فشار آمریکا و تثبیت موقعیت در ساختار قدرت عراق بازتنظیم کرده‌اند.
پیگیری تصویب قانون اصلاحات حشدالشعبی، حفظ ظرفیت‌های نظامی مستقل، استفاده از هسته‌های کوچک عملیاتی و گسترش شبکه‌های منطقه‌ای، از جمله ابعاد این رویکرد است.
در این چارچوب، توقف حملات بیش از آنکه نشانه تغییر راهبرد باشد، فرصتی برای تحکیم جایگاه نهادی و نظامی گروه‌ها و افزایش نفوذ آنها در ساختار دولت عراق ارزیابی می‌شود.
🔗 ادامه مطلب:
syaaq.com/42096
@syaaq_ir
⭕️ از وفاداری در برابر ثروت تا وفاداری برای بقا؛ جنگ چگونه مناسبات قدرت در روسیه را تغییر می‌دهد؟
«جنگ اوکراین؛ پایان مصونیت نخبگان روسیه»
جنگ اوکراین در حال تغییر قرارداد نانوشته میان کرملین و نخبگان اقتصادی روسیه است.
دولت پوتین برای تأمین هزینه‌های جنگ، فشار مالی بیشتری بر شرکت‌های بزرگ وارد کرده و مداخلات خود در مالکیت دارایی‌ها را گسترش داده است.
هم‌زمان، افزایش پیگردهای قضایی و امنیتی، مصونیت سنتی نخبگان وفادار به حکومت را تضعیف کرده است.
بااین‌حال، نارضایتی نخبگان الزاماً به تضعیف فوری پوتین منجر نمی‌شود و حتی می‌تواند وابستگی آنان به کرملین را افزایش دهد.
پرسش اساسی این است که اقتصاد و ساختار قدرت روسیه تا چه زمانی می‌توانند هزینه‌های سیاسی و اقتصادی جنگی فرسایشی را تحمل کنند؟
برگرفته از تحلیل چتم‌هاوس و گزارش‌های اقتصادی مکمل
🔗 ادامه مطلب:
syaaq.com/42093
@syaaq_ir
♨️ خلیج فارس آماده موج جدید جنگ با ایران نیست؛ توهم ثبات در زیرساخت‌های آسیب‌پذیر انرژی
🔻 یادداشت تحلیلی «امیر هنجنی» در نشریه «فارن پالیسی»، به بررسی فرضیه غلط واشنگتن و تل‌آویو می‌پردازد که گمان می‌کنند بازارهای انرژی توان تحمل دور تازه‌ای از حملات پس از انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا را دارند. نویسنده استدلال می‌کند که اگرچه آمار صادرات نفت بر روی کاغذ به دلیل تخلیه ذخایر و مدیریت اضطراری به روال عادی نزدیک شده، اما بدنه تأسیسات، پالایشگاه‌ها و پایانه‌های صادراتی خلیج فارس به شدت فرسوده شده‌اند. این تحلیل آسیب‌پذیری‌های منطقه را در سه محور کلیدی تبیین می‌کند:
🔻 ۱. آسیب‌های ساختاری و غیرقابل‌بازسازی به تأسیسات حیاتی انرژی: بر خلاف تصور سیاست‌گذاران آمریکایی، عبور محموله‌های نفتی به معنای سلامت زیرساخت‌ها نیست. در طول هشت ماه جنگ، حملات موشکی و پهپادی ایران و انصارالله به حداقل ۱۳۵ نقطه زیرساختی در ۷ کشور خلیج فارس، از جمله ۵ پالایشگاه بزرگ سعودی و دو منیفولد اصلی صادراتی در فجیره آسیب زده است. در قطر، هدف قرار گرفتن مجتمع عظیم «راس لفان» (بزرگ‌ترین مجتمع LNG جهان) دو واحد مایع‌سازی را از کار انداخت؛ خسارتی که تعمیر آن ۳ تا ۵ سال زمان برده و سالانه ۲۰ میلیارد دلار به درآمدهای دوحه لطمه می‌زند. تجهیزات سفارشی این تأسیسات با هیچ آتش‌بسی یک‌شبه بازسازی نمی‌شوند.
🔻 ۲. توهم کارآمدی پدافند هوایی و فرسایش ذخایر رهگیرها: نرخ بالای رهگیری موشک‌ها (نظیر انهدام ۹۰ درصدی پرتابه‌ها) معیار درستی برای سنجش امنیت انرژی نیست؛ چرا که یک پالایشگاه یا مجتمع گاز برای از کار افتادن نیازی به اصابت‌های مکرر ندارد، بلکه از دست دادن تنها یک جزء بحرانی کافی است. با توجه به تخلیه ۷۵ تا ۸۷ درصدی ذخایر موشک‌های پاتریوت در بحرین، امارات و کویت در ماه مارس، دور جدید حملات با موقعیت دفاعی ضعیف‌تری آغاز خواهد شد. افزون بر این، خط لوله راهبردی شرق-غرب عربستان (مسیر جایگزین تنگه هرمز) نیز با حملات مکرر انصارالله به ایستگاه‌های پمپاژ در جیزان و ینبع، عملاً به یک شاهراه آسیب‌پذیر و هدف‌گرفته‌شده بدل شده است.
🔻 ۳. تحمیل هزینه‌های سنگین به اقتصادهای جهانی و ضرورت تن دادن به توافق: بحران انرژی خلیج فارس ضربات سهمگینی به واردکنندگان آسیایی و اروپایی (از بنگلادش و پاکستان تا فیلیپین و اروپا) وارد کرده و آنان را به سوی منابع جایگزین سوق داده است؛ چنان‌که قطر قراردادهای بلندمدتی برای فروش LNG به آمریکا امضا کرده است. هزینه جنگ تا اواخر اکتبر از مرز ۴۷ میلیارد دلار گذشته است. نویسنده تأکید می‌کند که طرح میانجی‌گری هفت‌روزه قطری‌ها برای بازگشایی هرمز و تعلیق تحریم‌ها، هرچند امتیازدهی دشواری است، اما به مراتب ارزان‌تر از موج جدید جنگی است که اعتماد خریداران جهانی را برای یک نسل کامل نابود خواهد کرد.
https://foreignpolicy.com/2026/10/30/iran-war-gulf-energy-infrastructure/
🔹کانال مطالعات خلیج فارس
@PGulfStudies
🔴 افشای بازداشت هیئت شورای انتقالی جنوب در عربستان
راجح باکریت، استاندار پیشین استان المهره در پیامی در شبکه اجتماعی ایکس فاش کرد که مقام‌های سعودی اعضای هیئت شورای انتقالی جنوب را بلافاصله پس از ورود به ریاض بازداشت کرده‌اند؛ این در حالی است که دعوت‌نامه سفر به عربستان را وزیر دفاع این کشور برای هیئت مذکور ارسال کرده بود.
به گفته باکریت، تلفن‌های همراه اعضای هیئت به مدت چهار روز ضبط شده و از آنها در ساختمان امنیت دولتی ریاض، همچون مجرمان بازجویی شده است.
وی تأکید کرد که اعضای این هیئت همچنان در بازداشت به سر می‌برند.
🔸 کانال مطالعات یمن
@yemenstudies_ir
⭕️ آیا ترکیه هم‌زمان با خروج پ.ک.ک، عراق را ترک می‌کند؟
وبسایت «امواج مدیا» در گزارشی، آینده حضور نظامی ترکیه در عراق را پس از عقب‌نشینی بخشی از نیروهای پ.ک.ک بررسی کرده است.
خروج این گروه از مواضعی در دهوک لزوماً به کاهش حضور ترکیه منجر نشده و گزارش‌هایی از استقرار نیروهای ترک در مواضع تخلیه‌شده منتشر شده است.
آنکارا خروج نیروهایش را به خلع سلاح پ.ک.ک و گروه‌های وابسته، به‌ویژه نیروهای مقاومت سنجار، و تأمین امنیت مرزها از سوی بغداد مشروط کرده است.
واگذاری پایگاه بعشیقه می‌تواند نشانه‌ای از تغییر باشد، اما تداوم پایگاه‌های مرزی و پیوند این پرونده با مطالبات گروه‌های شیعی، دولت علی الزیدی را با چالش‌های سیاسی و امنیتی روبه‌رو می‌کند.
🔗 ادامه مطلب:
syaaq.com/42090
@syaaq_ir
⭕️ اردوغان در بحبوحه اختلافات بر سر حجاب به آذربایجان سفر می‌کند؛ تلاش آنکارا برای ترمیم رابطه با باکو
✍️ راغب سویلو
🔹 رجب طیب اردوغان، رئیس‌جمهور ترکیه، روز یکشنبه ۸ نوامبر برای شرکت در مراسم روز پیروزی آذربایجان به باکو سفر می‌کند؛ سفری که در شرایط تداوم تنش میان دو متحد نزدیک و پس از غیبت الهام علی‌اف در اجلاس اخیر سازمان کشورهای ترک‌زبان انجام می‌شود. اختلافات دو کشور از سپتامبر و در پی محدودیت ورود دانش‌آموزان و معلمان محجبه به مدارس آذربایجان شدت گرفت و به انتقادهای گسترده در رسانه‌های اجتماعی ترکیه و موضع‌گیری برخی مقام‌های این کشور انجامید.
🔸 واکنش‌ها در ترکیه با حساسیت مقام‌های آذربایجانی مواجه شد. باکو از آنکارا خواست مشاور ریاست‌جمهوری ترکیه را برکنار کند، مفسرانی را که به گفته مقام‌های آذربایجانی به علی‌اف توهین کرده بودند تحت پیگرد قرار دهد و دسترسی به حساب‌های منتقد آذربایجان در شبکه‌های اجتماعی را محدود کند. اردوغان برای کاهش تنش‌ها مشاور خود را برکنار کرد و روند پیگیری حقوقی علیه برخی مفسران نیز آغاز شد؛ بااین‌حال، علی‌اف در اجلاس کشورهای ترک‌زبان شرکت نکرد و نشان داد اقدامات آنکارا برای ترمیم روابط، دست‌کم در آن مقطع، نتیجه مورد انتظار را نداشته است.
🔹 اردوغان روز پنجشنبه از مجموعه تلاش‌های خود برای مدیریت اختلافات سخن گفت. به گفته او، ماه گذشته تماس تلفنی مستقیمی با علی‌اف برقرار کرده و رئیس سازمان اطلاعات ملی ترکیه و وزیر امور خارجه را نیز به باکو فرستاده است. او همچنین از تداوم تماس میان دو رئیس‌جمهور و حتی گفت‌وگوهای همسرانشان خبر داد و تأکید کرد که مناسبات ترکیه و آذربایجان فراتر از روابط دیپلماتیک معمول است. اردوغان با اشاره به پیوندهای تاریخی و فرهنگی دو ملت، از وجود «پیوندی ناگسستنی» میان آنها سخن گفت.
🔸 بااین‌حال، نشانه‌های اختلاف همچنان آشکار است. رسانه‌های نزدیک به دولت آذربایجان به انتشار مطالب انتقادی درباره ترکیه ادامه می‌دهند و سفر ماه گذشته هاکان فیدان، وزیر امور خارجه ترکیه، به باکو نیز با استقبال گرمی مواجه نشد. در حالی که مقام‌های ترکیه ماجرا را نوعی سوءتفاهم توصیف می‌کنند، منابع آذربایجانی از رویکردی در آنکارا انتقاد دارند که گویی باکو را نه یک دولت مستقل، بلکه بخشی از قلمرو سیاسی ترکیه تلقی می‌کند. یکی از منابع آذربایجانی در گفت‌وگو با میدل ایست آی تأکید کرده است: «ما دو کشور هستیم و هیچ‌کس نباید این واقعیت را فراموش کند.»
🔹 آنکارا امیدوار است سفر اردوغان به باکو به کاهش تنش‌ها کمک کند و زمینه حضور علی‌اف در اجلاس اقلیمی کاپ ۳۱ را که اواخر نوامبر در آنتالیا برگزار می‌شود، فراهم آورد. بااین‌حال، باکو هنوز درباره شرکت رئیس‌جمهور خود در این اجلاس پاسخ قطعی نداده است. بنابراین، سفر ۸ نوامبر صرفاً یک دیدار تشریفاتی در سالگرد پیروزی آذربایجان نیست؛ این سفر فرصتی برای سنجش میزان آمادگی دو طرف جهت مهار اختلافی است که از یک مناقشه داخلی در آذربایجان آغاز شد، اما به مسئله‌ای درباره حدود نفوذ سیاسی ترکیه و استقلال تصمیم‌گیری باکو تبدیل شده است.
منبع: میدل ایست آی
🔵 مطالعات ترکیه و قفقاز
@turkeycaucasus
⏯️جنگ یمن از پنجره ریاض
✔️قسمت نهم
❗️معمای پاتریوت در کاخ الیَمامَه؛ بن‌بست تصمیم‌گیری در اتاق جنگ سعودی
#پادکست_سیاق
🆔@syaaq_ir
⭕️ راهبرد دوگانه چین در بغداد و اربیل
اندیشکده بریتانیایی «Cambridge Middle East and North Africa Forum» در گزارشی، راهبرد چین در تعامل با دولت مرکزی عراق و اقلیم کردستان را بررسی کرده است.
پکن با به‌رسمیت‌شناختن بغداد به‌عنوان مرجع رسمی و قانونی روابط سیاسی، همکاری‌های اقتصادی خود را در سطح اقلیم نیز گسترش داده است. این رویکرد ضمن حمایت از تمامیت ارضی عراق، امکان بهره‌برداری از ظرفیت‌های نفتی، گازی و تجاری اقلیم را فراهم می‌کند.
چین با پرهیز از مداخله در اختلافات بغداد و اربیل و رقابت احزاب کرد، تلاش دارد روابط خود را با بازیگران مختلف حفظ کند. در این الگو، تعامل اقتصادی با اربیل بدون تعهد سیاسی به استقلال آن دنبال می‌شود.
🔗 ادامه مطلب:
syaaq.com/42074
@syaaq_ir
وال‌استریت ژورنال: حوثی‌ها (انصارالله) برای آتش‌بس، ۵۱ میلیارد دلار از عربستان خواسته‌اند
📌روزنامه آمریکایی: عربستان سعودی در تماس با حوثی‌ها (انصارالله یمن)، شرایط این گروه برای دستیابی به آتش‌بس را جویا شده است. پاسخ آنها، درخواست ۵۱ میلیارد دلار برای جبران خسارت‌های ناشی از سال‌ها حملات عربستان و محاصره طولانی‌مدت بوده است.
📌حوثی‌ها همچنین خواستار آن شده‌اند که ریاض آنان را علنا به‌عنوان حاکمان یمن به رسمیت بشناسد.
@suqona
⭕️ از هجمه اماراتی‌ها تا دوگانگی سعودی‌ها؛ واکنش کشورهای خلیج فارس به شکست جمهوری‌خواهان
شکست سنگین حزب جمهوری‌خواه در انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا و پیروزی شماری از نامزدهای دموکرات با تبار عربی و اسلامی، واکنش‌های متفاوتی در میان نویسندگان و تحلیلگران کشورهای خلیج فارس برانگیخت.
در امارات، برخی چهره‌ها حملات تندی علیه نامزدهای پیروز به راه انداختند؛ در حالی که در عربستان، درباره شکست حزب دونالد ترامپ و پیامدهای آن برای منطقه، اختلاف‌نظر قابل‌توجهی شکل گرفت. این درحالی بود که سعودی‌ها دو سال پیش، واکنش متفاوتی به پیروزی ترامپ داشتند..
🔗 ادامه مطلب:
syaaq.com/42055
@syaaq_ir
⭕️ اگر ترامپ برود، اردوغان هم خواهد رفت؟
✍️ سلیم فرات
🔹 شکست حزب جمهوری‌خواه در انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا و تضعیف موقعیت دونالد ترامپ را باید بخشی از موج گسترده‌تری از تحولات سیاسی دانست؛ موجی که پیش‌تر در مجارستان، برزیل، صربستان و آلمان نیز نشانه‌هایی از آن دیده شده است. شکست ویکتور اوربان در انتخابات آوریل، پیروزی لوئیز ایناسیو لولا داسیلوا در برابر جریان بولسونارو و تحولات انتخاباتی برلین، همگی از تغییراتی حکایت دارند که محدود به یک کشور یا قاره نیستند. اکنون دموکرات‌ها در انتخابات میان‌دوره‌ای ۳ نوامبر موفق شدند اکثریت جمهوری‌خواهان را در مجلس نمایندگان از بین ببرند و کنترل این مجلس را به دست بگیرند. این شکست، در کنار نارضایتی عمومی از افزایش هزینه‌های زندگی، ترامپ و حزب جمهوری‌خواه را در موقعیت سیاسی دشواری قرار داده است.
🔸 مجید ستار، روزنامه‌نگار فرانکفورتر آلگماینه که در جریان حمله ۶ ژانویه ۲۰۲۱ به کنگره آمریکا حضور داشته، در مقاله‌ای با عنوان «به دوران پس از ترامپ خوش آمدید» تأکید می‌کند که پایان دوره ترامپ لزوماً به معنای بازگشت حزب جمهوری‌خواه و رأی‌دهندگان محافظه‌کار به نظم سیاسی پیشین نیست. به باور او، اولویت‌های آمریکا در سیاست خارجی، تجارت و مهاجرت دستخوش تغییراتی ماندگار شده‌اند و برکناری انتخاباتی ترامپ نیز به‌تنهایی این روند را معکوس نخواهد کرد.
🔹 پرسش اصلی اینجاست: اگر دوره ترامپیسم به پایان برسد، آیا اردوغانیسم نیز با آن افول خواهد کرد؟ پیوند سیاسی ترامپ و اردوغان را نمی‌توان صرفاً در یک قاب عکس یا روابط رسمی دو رئیس‌جمهور خلاصه کرد. تام باراک، سفیر آمریکا در آنکارا، نیز در این میان جایگاه ویژه‌ای دارد؛ چهره‌ای که در مناسبات پشت‌پرده و توافق‌های غیرعلنی میان دو دولت نقش‌آفرینی کرده و منافع ترکیه را در تعامل با واشنگتن دنبال کرده است. با تضعیف ترامپ، موقعیت اردوغان و باراک نیز ممکن است تحت تأثیر قرار گیرد.
🔸 آمارهای مرکز پژوهشی پیو نیز از کاهش محبوبیت ترامپ حکایت دارد: میزان حمایت از او که در آغاز دوره دوم ریاست‌جمهوری‌اش در فوریه ۲۰۲۵ حدود ۴۷ درصد بود، در اکتبر ۲۰۲۶ به ۳۰ درصد کاهش یافته است. ترامپ و اردوغان در سال‌های اخیر رابطه‌ای نزدیک و مبتنی بر تعامل مستقیم سیاسی داشته‌اند. آخرین سفر ترامپ به آنکارا و نقش تام باراک در پیشبرد مناسبات دو کشور، بار دیگر این پیوند را برجسته کرد. اکنون با تضعیف موقعیت ترامپ در واشنگتن، آینده این رابطه نیز در معرض تغییر قرار گرفته و اردوغان ممکن است یکی از مهم‌ترین پشتوانه‌های سیاسی خود در آمریکا را از دست بدهد.
🔹 وضعیت داخلی ترکیه نیز برای اردوغان آسان نیست. اقتصاد همچنان با مشکلات جدی روبه‌روست و هزینه‌های زندگی افزایش می‌یابد. از سوی دیگر، اردوغان و دولت باغچلی برای برگزاری انتخابات زودهنگام، ۳۶۰ رأی لازم در پارلمان را در اختیار ندارند. در آستانه انتخابات ۲۰۲۸ نیز روند سیاسی ترکیه با تناقض‌هایی همراه است: پروین بولدان، عضو هیئت امرالی، از متوقف‌شدن روند سخن می‌گوید، در حالی که وزیر دادگستری ترکیه تأکید کرده است اجازه نخواهند داد مخالفان این روند آن را به شکست بکشانند.
🔸 در ترکیه، با وجود تفاوت گرایش‌های سیاسی و ایدئولوژیک، ظهور نامزدی قدرتمند که بدون تأیید اردوغان وارد رقابت شود، بسیار دشوار است. با این حال، نه اردوغان و نه هیچ چهره دیگری به‌تنهایی قادر به تضمین پیروزی در انتخابات آینده نخواهد بود. از این منظر، نقش کردها در تعیین مسیر سیاسی ترکیه و شکل‌گیری نظم سیاسی آینده اهمیت ویژه‌ای پیدا می‌کند.
🔹 فرات در پایان، مسئولیت بزرگی را متوجه کردها می‌داند؛ زیرا به باور او، تصمیم‌گیری درباره آینده اردوغان و ساختار سیاسی پس از او تا حد زیادی به موضع و انتخاب سیاسی این جامعه وابسته خواهد بود.
منبع: اوزگور پولیتیکا
🔵 مطالعات ترکیه و قفقاز
@turkeycaucasus
⭕️ «بازگشت به خانه»؛پاپ لئو چهاردهم علی‌رغم بیماری سرطان، سفر تاریخی به آمریکای لاتین را در پیش می‌گیرد.
🔹 سفر رسولی ۱۱ روزه پاپ لئو چهاردهم به سه کشور اروگوئه، آرژانتین و پرو، در بافتاری از بحران ساختاری و افول ۹ درصدی جمعیت کاتولیک‌های آمریکای لاتین و چرخش چشمگیر مؤمنان به سوی اوانجلیسم و بی‌دینی صورت می‌گیرد.
🔹 این سفر با ایستگاه اروگوئه—به عنوان سکولارترین کشور منطقه فاقد اکثریت مسیحی—آغاز می‌شود، در آرژانتین پس از دهه‌ها غیبت واتیکان مراسم ادای احترام به پاپ فرانسیس را در پی دارد و نهایتاً در پرو بر تعهدات میدانی در قبال فرودستان، مهاجران و شکاف طبقاتی متمرکز می‌شود.
🔹 واکاوی این پیمایش جغرافیایی نشان می‌دهد واتیکان می‌کوشد از رهگذر دیپلماسی شبانی و احیای سرمایه اجتماعی، موازنه هویتی و مرجعیت کلیسا را در هاب سنتی کاتولیسیسم جهان بازتعریف کند.
🌀متن کامل این گزارش تحلیلی را در سایت سیاق بخوانید.
🔗 ادامه مطلب:
syaaq.com/41808
@syaaq_ir
🔰 پکن در پرونده یمن؛ آغاز بازتعریف معادله مذاکره میان صنعا و ریاض؟
#بسیار_مهم
گزارش‌ها از ورود یک هیئت میانجیگر چینی به صنعا و خروج آن پس از حدود ۲۴ ساعت، با پیامی خطاب به ریاض، برای ترتیب دادن مذاکرات میان عربستان و صنعا حکایت دارد.
بر اساس اطلاعات منتشرشده از این میانجی‌گری، صنعا خواستار حضور نماینده‌ای از استان‌های جنوبی یمن در مذاکرات شده و شورای انتقالی جنوب را به‌عنوان طرف موردنظر خود معرفی کرده است.
این درخواست واجد یک پیام سیاسی مهم است: صنعا ظاهراً نمی‌خواهد مذاکرات آینده صرفاً به گفت‌وگویی دوجانبه با عربستان محدود شود، بلکه در پی آن است که معادله سیاسی جنوب نیز در چارچوب توافق احتمالی تعیین تکلیف شود.
انتخاب شورای انتقالی، با وجود وابستگی آن به امارات و اختلافاتش با دیگر جریان‌های حاضر در اردوگاه مخالفان صنعا، می‌تواند نشانه‌ای از تلاش برای عبور از ساختار نمایندگی‌ای باشد که ریاض تاکنون بر آن تکیه داشته است.
خواسته‌های منتسب به صنعا از همین منظر قابل توجه‌اند:
۱. خروج نیروهای سعودی از شمال و جنوب یمن
۲. بازگشایی تمامی فرودگاه‌ها و بنادر
۳. بازگشت رهبران شورای انتقالی به عدن
۴. آغاز بازسازی مناطق شمالی و جنوبی، بدون تبعیض.
در واقع این مطالبات از سطح توافقی محدود برای توقف درگیری‌ها فراتر می‌روند و مستقیماً به موضوع حضور نظامی خارجی، حاکمیت ملی، وضعیت سیاسی جنوب و هزینه‌های جنگ می‌پردازند.
نکته محوری در این تحولات، تغییر جایگاه عربستان در معادله مذاکرات است. اگر این روند به شکل گزارش‌شده پیش برود، ریاض ناگزیر خواهد بود نه در مقام حامی یک دولت یمنی، بلکه به‌عنوان طرف مستقیم منازعه با صنعا پای میز مذاکره بنشیند. این همان تغییری است که می‌تواند پیامدهای سیاسی مهمی برای ساختار قدرت مستقر در ریاض و آینده ترتیبات سیاسی یمن داشته باشد.
البته هنوز نمی‌توان از پذیرش این شروط یا حتی قطعی بودن آغاز مذاکرات سخن گفت. فاصله میان انتقال مطالبات و پذیرش آنها از سوی عربستان همچنان قابل توجه است.
بااین‌حال نفس ورود پکن به پرونده یمن و انتقال پیام صنعا به ریاض، از تحرکی دیپلماتیک حکایت دارد که نباید آن را صرفاً تلاشی برای برقراری آتش‌بس تلقی کرد.
زمان‌بندی این تحولات نیز اهمیت ویژه‌ای دارد!!!
همه این اتفاقات پس از نشست چهارجانبه تهران با حضور اعضای ائتلاف مکه در تهران در حال وقوع است. بلافاصله پس از آن نشست نیز شاهد سفر باقری‌کنی به چین بودیم.
کنار هم قرار گرفتن این تحرکات، دست‌کم این احتمال را تقویت می‌کند که پرونده یمن در حال ورود به مرحله‌ای تازه از رایزنی‌های منطقه‌ای و فرامنطقه‌ای است؛ مرحله‌ای که در آن، چین نیز می‌تواند نقشی فراتر از یک میانجیگر مقطعی ایفا کند. اهمیت ماجرا فقط در پایان جنگ یمن نیست؛ بلکه در شکل‌گیری ترتیبات امنیتی جدیدی است که ممکن است موازنه و روابط بازیگران منطقه را تحت تأثیر قرار دهد.
🔸 کانال مطالعات یمن
@yemenstudies_ir
⭕️ جنگ اراده‌ها
کشاکش فرسایشی عربستان و انصارالله؛ بن‌بست آتش‌بس چگونه شکسته می‌شود؟
نویسنده: «شو تونگ»، پژوهشگر دستیار در مؤسسه مطالعات مدیترانه، دانشگاه زبان‌های خارجی ژجیانگ چین
تشدید درگیری‌های نظامی میان عربستان سعودی و جنبش انصارالله یمن، در کنار افزایش تلفات و هزینه‌های جنگ، چشم‌انداز آتش‌بس را بیش از پیش مبهم کرده است. اختلاف بنیادین بر سر پیش‌شرط‌های توقف درگیری، همراه با فشارهای سیاسی، امنیتی و اقتصادی، دو طرف را در چرخه‌ای فرسایشی گرفتار ساخته؛ که خروج از آن مستلزم بازنگری در رویکردهای نظامی و مذاکراتی است.
از نگاه نویسنده، معمولاً فرصت آتش‌بس زمانی فراهم می‌شود که خطوط نبرد به بن‌بست رسیده باشند؛ اما شرایط کنونی، به دلیل پویایی و تحولات میدانی، هنوز به چنین مرحله‌ای نرسیده است.
🔗 ادامه مطلب:
syaaq.com/42044
@syaaq_ir
⭕️ عراق و مسیرهای تازه صادرات نفت
وبسایت نشنال اینترست در یادداشتی، تلاش عراق برای تنوع‌بخشی به مسیرهای صادرات نفت و جذب سرمایه‌گذاری شرکت‌های آمریکایی را بررسی می‌کند.
وابستگی صادرات به خلیج فارس و تنگه هرمز، بغداد را به احیای مسیرهای شمالی، از جمله خط لوله کرکوک ـ جیهان و بازسازی مسیر عراق ـ سوریه، سوق داده است.
در این چارچوب، شورون برای مشارکت در میدان غرب قرنه ۲ و پروژه‌های دیگر مذاکره می‌کند و کونوکو فیلیپس نیز در پی خرید سهم بی‌پی در دارایی‌های نفتی کرکوک است.
بااین‌حال، تحقق اهداف به نهایی‌شدن قراردادها، تأمین مالی، بازسازی زیرساخت‌ها، تأمین امنیت مسیرها و توافق‌های دوجانبه وابسته است.
🔗 ادامه مطلب:
syaaq.com/42100
@syaaq_ir
🔴ورود چین به پرونده یمن؛معادله جدید مقابل سعودی
🎙مصطفی شریفی؛ کارشناس مسائل یمن
🔹عربستان با مسئله‌ای مواجه است که دیگر نمی‌تواند صرفاً از مسیر نظامی آن را مدیریت کند. مسئله صرفا توقف حملات یا برقراری آتش بس نیست، بلکه مسئله،جایگاه سیاسی و نظامی صنعا در معادلات آینده یمن و امنیت منطقه‌ای است. برای فهم این وضعیت ابتدا باید به تحرکات دیپلماتیک چین توجه کنیم.
🔹دولت صنعا در دیدار هیئت میانجیگر چینی خواستار آن شده که نماینده‌ای از استان‌های جنوبی یمن نیز در مذاکرات حضور داشته باشند و شورای انتقالی جنوب را معرفی کرده است. این شورا با وجود وابستگی سیاسی و نظامی به امارات و اختلافاتش با دیگر جریان‌های مخالف صنعا، نماینده بخشی از واقعیت سیاسی و نظامی جنوب یمن است.
🔹وارد کردن این شورا به معادله مذاکرات می‌تواند به معنای عبور از الگوی سنتی نمایندگی سیاسی مورد حمایت ریاض باشد؛ الگویی که طی سال‌های گذشته تلاش کرده ساختار سیاسی مخالفان صنعا را در قالب دولت مورد حمایت عربستان سازماندهی کند. در این چارچوب، مطالباتی که به صنعا نسبت داده شده، اهمیت ویژه‌ای پیدا می‌کند.
رسانه تبیینی نجم 👇
@naajm_ir
⏯️جنگ یمن از پنجره ریاض
✔️قسمت دهم/ آخر
❗️پایان شطرنج یا تله فرسایش؟ سناریوهای آینده و درس‌هایی برای ایران
#پادکست_سیاق
🆔@syaaq_ir
اخبار از وقوع قتل‌عامی وحشتناک توسط جنگنده‌های سعودی به بازار محلی فروش دام در منطقه الوزاعیه، استان تعز حکایت دارد.
بر اساس گزارش‌های اولیه، شمار شهدا و مجروحان این حمله به ده‌ها نفر می‌رسد.💔
تاکنون جزئیات بیشتری درباره شمار دقیق شهدا و مجروحین منتشر نشده است.
⭕️ بررسی اصلاح ساختار حشد شعبی در دفتر فرمانده کل نیروهای مسلح عراق؟
🔹یک منبع آگاه به شبکه ۹۶۴ گفت کمیته‌ای در دفتر فرمانده کل نیروهای مسلح عراق مشغول بررسی پیش‌نویس قانون حشد الشعبی است؛ طرحی که پیش‌تر به پارلمان ارسال شده بود، اما بعداً پس گرفته شد. به گفته این منبع، عبدالامیر الشمری، وزیر پیشین کشور و رئیس دفتر فرمانده کل نیروهای مسلح، و سپهبد سعد العلاق، رئیس دانشگاه دفاع، از اعضای این کمیته هستند.
🔹این کمیته بازنویسی حدود ۲۰ بند از پیش‌نویس قانون را بررسی می‌کند که به ساختار نظامی و اداری حشد شعبی و اختیارات فرماندهان آن مربوط است.
🔹این منبع که خواست نامش فاش نشود، افزود مهم‌ترین طرح‌های مطرح‌شده شامل بازسازی تیپ‌ها و تبدیل آنها به یگان‌های مستقل در چارچوب سلسله‌مراتب فرماندهی شفاف‌تر، به‌کارگیری افسران ارتش و پلیس در مناصب فرماندهی حشد الشعبی و همچنین بررسی امکان ایجاد فرماندهی عملیات برای سازماندهی فعالیت تیپ‌ها، نحوه استقرار آنها و مدیریت مأموریت‌های نظامی‌شان است.
🔹وی ادامه داد که پس گرفتن پیش‌نویس قانون به معنای عقب‌نشینی علی الزیدی از برنامه بازسازی ساختار حشد شعبی یا پذیرش اعتراض‌های فالح الفیاض و ابوفدک نیست؛ بلکه این اقدام با هدف تقویت پشتوانه سیاسی و حقوقی قانون انجام شده است تا از طریق بازنویسی بندهای اختلاف‌برانگیز، توافقی حاصل شود که جوهره ساختار جدید را حفظ کند.
🔹در همين رابطه، یکی از اعضای کمیسیون امنیت پارلمان عراق به شبکه ۹۶۴ گفت فالح الفیاض، رئیس سازمان حشد شعبی، و عبدالعزیز المحمداوی، فرمانده كل این سازمان، با بسیاری از طرح‌های مطرح‌شده برای بازسازی ساختار حشد مخالف هستند و بر حفظ ساختار کنونی آن، همراه با اعمال تغییراتی محدود در تقسیم‌بندی و سازماندهی یگان‌ها، اصرار دارند؛ به‌جای آنکه ساختاری جدید ایجاد شود که آرایش تیپ‌ها و مناصب فرماندهی را از نو تنظیم کند.
🔹این نماینده که نخواست نامش فاش شود، افزود مخالفت‌ها به جهت‌گیری کلی تغییرات مربوط است، نه صرفاً یک ماده مشخص؛ زیرا بازآرایی تیپ‌ها و به‌کارگیری افسران ارتش و پلیس در مناصب فرماندهی می‌تواند سازوکار اداره این نهاد و نحوه توزیع اختیارات در داخل آن را به‌طور گسترده تغییر دهد. به همین دلیل، دستیابی به یک فرمول مورد توافق دشوارتر شده است.
✍️ ملاحظه:
🔸در واقع، اقدام دولت زیدی برای تصویب این قانون، از همان ابتدا و احتمالاً با هماهنگی آمریکا، با هدف دور زدن مقاومت و هواداران حشد الشعبی صورت گرفته است؛ به‌گونه‌ای که در کنار تصویب قانون، محتوای آن نیز به شکلی تغییر کند که در عمل به زیان حشد باشد.
🔸این هدف می‌تواند از طریق برهم زدن انسجام نیروهای وابسته به تیپ‌های گروه‌های نزدیک به ایران در ساختار حشد و نیز ایجاد تغییرات در سلسله‌مراتب فرماندهی، با ورود افسران ارتش و پلیس، دنبال شود. در نتیجه، حشد به‌تدریج از هویت عقیدتی خود فاصله بگیرد و با محدود شدن کارکردهایش، در نهایت به نهادی مازاد و فاقد نقش مؤثر تبدیل شود.
🔸این رویکرد تاکنون با مخالفت بخشی از
گروه‌های شیعی مواجه شده و در کنار فشارهای آمریکا برای اعمال تغییرات بیشتر و به‌زیان حشد در مفاد قانون، به عدم ارسال آن به مجلس نیز انجامیده است.
#عراق
کانال مطالعات عراق و شامات
@IraqLevant
⭕️ اتحاد سرخ و سبز؛ نگاهی بر تاریخ روابط آمریکا با اخوان المسلمین
چرا در ۲۰۲۶ اخوان به برچسبی برای حمله به عبدول السید در میشیگان تبدیل شد؟
اصولا چگونه جماعتی که در سابق همپیمان آمریکا در مبارزه با کمونیسم بودند، امروز برچسب کمونیست را خوردند؟
متن پیش رو بخ دنبال پاسخ به این ابهامات است و نشان می دهد که گرچه اتهام‌ها تغییر کرده‌اند، اما کارکرد یکی مانده است؛ و آن هم چیزی نیست جز ساختن دشمنی آماده در جهت مصرف سیاسی، چه در داخل و چه در خارج.
🔗 ادامه مطلب:
syaaq.com/42082
@syaaq_ir
⭕️ بازتاب سفر شیوخ عشایر عراق به مشهد در شبکه‌های اجتماعی و گسترش پیوندهای راهبردی ایران در عراق
سفر حدود ۳۰۰ نفر از شیوخ و بزرگان عشایر عراق به مشهد در روزهای ۶ تا ۸ آبان ۱۴۰۵ را باید در چارچوب تلاش ایران برای تقویت پیوندهای اجتماعی، فرهنگی و راهبردی با عراق ارزیابی کرد.
عشایر به‌واسطه نفوذ اجتماعی، سیاسی و اقتصادی و برخورداری از شبکه‌های محلی و فرامرزی، ظرفیت مهمی برای گسترش نفوذ نرم ایران و تقویت همکاری‌های سیاسی، امنیتی و اقتصادی با عراق دارند.
بازتاب این سفر در شبکه‌های اجتماعی نیز از واکنش‌های دوگانه کاربران عربی و عراقی حکایت دارد؛ به‌طوری‌که بر اساس داده‌کاوی‌های انجام‌شده ۴۸٫۳۸ درصد واکنش‌ها مثبت و ۳۲٫۶۶ درصد منفی بوده است.
در حالی که حامیان بر پیوندهای دینی و تاریخی تأکید کرده‌اند، منتقدان با ادعای اینکه محدودیت عبور نفت عراق از تنگه هرمز از سوی ایران بوده است، نسبت به سفر شیوخ عشایر در شرایط موجود انتقاد داشته‌اند.
🔗 ادامه مطلب:
syaaq.com/42077
@syaaq_ir
⭕️ بازآرایی شکاف مذهبی در انتخابات ۲۰۲۶ آمریکا؛ تثبیت پایگاه سکولارها در برابر فرسایش بلوک محافظه‌کاران
🔹 سکولارها؛ ستون فقرات جدید حزب دموکرات: داده‌های نظرسنجی کشوری موسسه SSRS در انتخابات میان‌دوره‌ای ۲۰۲۶ نشان می‌دهد افراد «بدون وابستگی مذهبی» (Nones) با در بر گرفتن ۲۶ درصد از کل رأی‌دهندگان، به بزرگ‌ترین و تعیین‌کننده‌ترین بلوک جمعیتی منفرد در آمریکا تبدیل شده‌اند. این گروه با رأی قاطع ۷۷ درصدی به دموکرات‌ها (در برابر ۲۱ درصد جمهوری‌خواهان)، نقشی حیاتی و پایدار در پیروزی اخیر این حزب ایفا کردند.
🔹 تبدیل کاتولیک‌ها به کانون نبرد شناور: رأی‌دهندگان کاتولیک که ۲۱ درصد جامعه آماری را تشکیل می‌دهند، با اختلافی بسیار شکننده (۵۰ درصد جمهوری‌خواه در برابر ۴۸ درصد دموکرات) تقسیم شده‌اند. برخلاف تمایل شدید این گروه به جمهوری‌خواهان در سال ۲۰۲۴، اولویت یافتن بحران معیشت، تمرکز بر سیاست‌های مهاجرتی و شکل‌گیری شکاف نسلی و جنسیتی میان کاتولیک‌ها، این گروه را بار دیگر به وضعیت «رأی شناور» بازگردانده است.
🔹 قلعه سنتی پروتستان‌ها و بحران پیری پایگاه محافظه‌کار: جمهوری‌خواهان تسلط خود بر پروتستان‌ها (۶۰ درصد در برابر ۴۰ درصد دموکرات)، سایر مسیحیان (۶۰ درصد) و کلیسای مورمون (۶۹ درصد) را حفظ کرده‌اند. با این حال، تکیه انحصاری محافظه‌کاران به سفیدپوستان انجیلی در شرایطی که سهم جمعیتی این گروه به نفع اقلیت‌ها و سکولارها رو به کاهش است، بقای درازمدت حزب را با چالش جدی جمعیتی روبه‌رو کرده است.
🔹 نوسان و چرخش در اقلیت‌های مذهبی: مسلمانان با وجود سهم ۱ درصدی از جمعیت رأی‌دهندگان، پس از انتقادات پیشین از سیاست خارجی دموکرات‌ها، در سال ۲۰۲۶ با حمایتی کم‌سابقه و ۸۵ درصدی به پایگاه دموکرات‌ها بازگشتند (در برابر ۱۲ تا ۱۳ درصد جمهوری‌خواهان). در نقطه مقابل، آرای جامعه یهودیان (۳ درصد جمعیت) دچار فرسایش شده و گرایش تاریخی آنان به دموکرات‌ها از ۷۸ درصد در سال ۲۰۰۸ به ۶۷ درصد سقوط کرده و سهم جمهوری‌خواهان به ۳۲ درصد رسیده است.
🔹 احیای «چپ مذهبی» در مناطق سنتی: در کنار ائتلاف سکولارها و اقلیت‌ها، ظهور چهره‌های مسیحی مترقی و پیروزی نامزدهای دموکرات در ایالت‌های سنتی نشان داد که جمهوری‌خواهان دیگر انحصار مطلق مفهوم «رأی‌دهنده مذهبی» را در اختیار ندارند و تفاسیر نوینی از عدالت اجتماعی دینی در حال نفوذ به سپهر سیاسی است.
🔸 داده‌های سال ۲۰۲۶ اثبات می‌کند که «شکاف اعتقادی» دیگر متغیری حاشیه‌ای نیست، بلکه به موتور محرکه رفتار انتخاباتی شهروندان تبدیل شده است. اکنون پرسش این است که آیا جمهوری‌خواهان بدون بازتعریف گفتمان خود فراتر از هسته مسیحیان سنتی می‌توانند توازن قوا را تا افق انتخابات ۲۰۲۸ حفظ کنند، یا رشد پیوسته جامعه سکولار ساختار قدرت در واشنگتن را به نفع چپ متمایل نگه خواهد داشت؟
کانال دولت دین
@dolatedin
⭕️ توافق دفاعی مکه در پارلمان ترکیه؛ تصویب ماده نخست و اختلاف بر سر اختیار اعزام نیرو
✍️ ساعد بوراک اوتوجو
🔹 مجلس ملی ترکیه در نشست ۵ نوامبر، ماده نخست لایحه تصویب توافق دفاعی مشترک میان ترکیه، پاکستان و عربستان سعودی را تصویب کرد؛ با این حال، بررسی لایحه به دلیل غیبت اعضای کمیسیون متوقف شد و ادامه مذاکرات به ساعت ۱۴ همان روز موکول شد. تصویب این ماده به معنای نهایی‌شدن روند تأیید توافق نیست و مواد باقی‌مانده همچنان باید در صحن علنی بررسی شوند. این توافق را رجب طیب اردوغان، محمد بن سلمان و شهباز شریف در ۷ اوت ۲۰۲۶ در مکه امضا کردند و لایحه آن ۲۱ اکتبر به پارلمان ارائه شد.
🔸 توافق ۱۶ ماده‌ای، همکاری سه کشور در حوزه‌های دفاعی، امنیتی، اطلاعاتی و صنایع نظامی را گسترش می‌دهد. مهم‌ترین بند آن تصریح می‌کند که حمله مسلحانه خارجی به هر یک از سه کشور، حمله به هر سه طرف تلقی خواهد شد و سایر اعضا موظف‌اند متناسب با ارزیابی خود و امکانات موجود، به کشور هدف کمک کنند. این حمایت می‌تواند شامل کمک نظامی باشد، اما توافق به معنای اعزام خودکار نیروهای ترکیه به درگیری‌های نظامی نیست.
🔹 اختلاف اصلی در پارلمان بر سر حدود تعهدات نظامی ترکیه و اختیارات مجلس در اعزام نیرو به خارج از کشور شکل گرفته است. فائک اوزتراک، رئیس فراکسیون حزب جمهوری‌خواه خلق (CHP)، ضمن حمایت اصولی از همکاری‌های امنیتی منطقه‌ای، هشدار داد که توافق نباید بهانه‌ای برای مشارکت نیروهای مسلح ترکیه در عملیات نظامی نامحدود شود. او خواستار حفظ اختیار پارلمان در تصمیم‌گیری درباره اعزام نیرو شد. در مقابل، فواد اوکتای، رئیس کمیسیون امور خارجی مجلس، تأکید کرد که توافق ترکیه را به‌صورت خودکار وارد هیچ درگیری‌ای نمی‌کند و اعزام نیرو همچنان باید با رعایت ماده ۹۲ قانون اساسی و تصمیم پارلمان صورت گیرد.
🔸 احتمال حملات حوثی‌ها به عربستان و تنش‌های پاکستان و هند از دیگر محورهای انتقاد نمایندگان مخالف بود. آنان خواستار روشن‌شدن شرایطی شدند که می‌تواند تعهد نظامی ترکیه را فعال کند. یاشار گولر، وزیر دفاع، رویکرد آنکارا در برابر حملات احتمالی حوثی‌ها به عربستان را بازدارندگی توصیف کرد و گفت ترکیه برنامه‌ای برای ورود به جنگ با حوثی‌ها ندارد. حزب خوب (İYİ Parti) و حزب دموکراتیک خلق‌ها (DEM) با استناد به ابهام در تعهدات و دوره طولانی خروج از توافق با آن مخالفت کردند. حزب رفاه مجدد نیز خواستار شفافیت بیشتر شد، در حالی که حزب حرکت ملی (MHP) از توافق حمایت کرد.
🔹 یکی از بندهای مناقشه‌برانگیز توافق، ماده ۱۶ آن است که خروج از توافق را در ده سال نخست پس از لازم‌الاجراشدن ممنوع می‌کند. پس از این دوره، هر کشور برای خروج باید دست‌کم سه ماه پیش از موعد، تصمیم خود را به‌صورت کتبی اعلام کند. حتی خروج از توافق نیز تعهدات مربوط به پروژه‌های مشترک آغازشده و محرمانگی اطلاعات را خودبه‌خود خاتمه نمی‌دهد. مخالفان معتقدند چنین محدودیتی می‌تواند در صورت تغییر شرایط امنیتی، آزادی عمل ترکیه را کاهش دهد.
🔸 توافق علاوه بر تعهدات دفاعی، همکاری در مبارزه با تروریسم، آموزش و رزمایش مشترک، تبادل اطلاعات، پشتیبانی لجستیکی و توسعه فناوری و تولید صنایع دفاعی را نیز در بر می‌گیرد. همچنین تشکیل کمیته‌ای متشکل از وزیران خارجه و دفاع و رؤسای ستاد کل نیروهای مسلح سه کشور پیش‌بینی شده است. اجرای توافق پس از تکمیل مراحل تصویب در هر سه کشور آغاز خواهد شد.
منبع: یورونیوز
🔵 مطالعات ترکیه و قفقاز
@turkeycaucasus
⭕️ از هجمه اماراتی‌ها تا دوگانگی سعودی‌ها؛ واکنش فعالان کشورهای خلیج‌فارس به شکست جمهوری‌خواهان
شکست سنگین حزب جمهوری‌خواه در انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا و پیروزی شماری از نامزدهای دموکرات با تبار عربی و اسلامی، واکنش‌های متفاوتی در میان نویسندگان و تحلیلگران کشورهای خلیج فارس برانگیخت.
در #امارات، برخی چهره‌ها حملات تندی علیه نامزدهای پیروز به راه انداختند؛ در حالی که در #عربستان، درباره شکست حزب دونالد ترامپ و پیامدهای آن برای منطقه، اختلاف‌نظر قابل‌توجهی شکل گرفت. این درحالی بود که سعودی‌ها دو سال پیش، واکنش متفاوتی به پیروزی ترامپ داشتند..
🔗 ادامه مطلب:
syaaq.com/42055
@PGulfStudies
♨️ توافقات دوجانبه ترامپ در خاورمیانه؛ تیغ دولبه‌ای که منافع آمریکا را شخم می‌زند
🔻 یادداشت تحلیلی «ایتان دانون» و «جاشوا کرام» در اندیشکده واشنگتن، به نقد و بررسی رویکرد آشفته و منفکِ دولت دونالد ترامپ در دیپلماسی اقتصادی و تجاری خاورمیانه می‌پردازد. نویسندگان استدلال می‌کنند که واشنگتن با امضای توافقات تجاری با اردن، لغو تحریم‌های سوریه، فروش جنگنده‌های اف-۳۵ به عربستان و بررسی فروش آن به ترکیه، توافق هسته‌ای غیرنظامی با ریاض و اعطای تراشه‌های پیشرفته هوش مصنوعی به امارات، عملاً به تجهیز و تسلیح تمامی طرف‌های رقیب در منطقه پرداخته است. این سیاست فاقد کلان‌نگری، اهداف راهبردی خود آمریکا و امنیت پایدار متحدانش را در سه محور کلیدی زیر به مخاطره می‌اندازد:
🔻 ۱. تقویت رقابت‌های تسلیحاتی و فرسایش برتری نظامی رژیم صهیونیستی: از آنجا که بازیگران کلیدی منطقه نظیر عربستان، امارات، ترکیه و رژیم صهیونیستی رقیب سرسخت یکدیگرند (تشکیل پیمان مکه میان ریاض، آنکارا و اسلام‌آباد در برابر ائتلاف امارات و تل‌آویو)، اعطای فناوری‌های پیشرفته نظامی و هسته‌ای به همه آنها، خطر یک مسابقه تسلیحاتی خطرناک را به همراه دارد. این روند، «برتری کیفی نظامی رژیم صهیونیستی» (QME) را که سنگ‌بنای سیاست خارجی آمریکا بوده، فرسوده کرده و واشنگتن را در صورت بروز درگیری‌های منطقه‌ای میان شرکایش، در دو سوی مخمصه قرار می‌دهد.
🔻 ۲. دوقطبی‌سازی فناوری؛ رقابت دو پشته هوش مصنوعی در خلیج فارس: تبعات این رویکرد در حوزه فناوری‌های نوین و هوش مصنوعی نیز بارز است؛ در حالی که ابوظبی با پروژه «استارگیت» و شرکت G42 با اتکا به تراشه‌های انویدیا به دنبال هاب تکنولوژی است، صندوق سرمایه‌گذاری عمومی عربستان با شرکت «هیومین» دقیقاً همان هدف را با همان فناوری آمریکایی دنبال می‌کند. به جای هم‌افزایی، دیپلماسی دوجانبه واشنگتن باعث ایجاد موازی‌کاری، هدررفت منابع و تشدید رقابت تکنولوژیک میان دو متحد نزدیک خود شده است.
🔻 ۳. ضرورت بازنگری؛ ایجاد انسجام راهبردی و مشروط‌سازی توافقات: برخلاف چین و هند که به‌عنوان بازیگران اقتصادی بدون بار مسئولیت امنیتی در منطقه عمل می‌کنند، آمریکا ضامن امنیتی خاورمیانه است و نمی‌تواند به بهانه سود شرکت‌های وال‌استریت، به شکاف‌های منطقه‌ای دامن بزند. نویسندگان پیشنهاد می‌کنند کاخ سفید فرآیند غربالگری سرمایه‌گذاری‌ها را ایجاد کند، کارگروه دیپلماسی اقتصادی را فعال سازد و از ابزار تشویق‌های اقتصادی به‌عنوان اهرمی برای وادار کردن بازیگران به رفتار همکارانه—نظیر مشروط کردن فروش تسلیحات به ترکیه به تنش‌زدایی با رژیم صهیونیستی—استفاده کند تا دیپلماسی دوجانبه به ضد خود تبدیل نشود.
https://www.washingtoninstitute.org/policy-analysis/trumps-middle-east-dealmaking-working-against-itself
🔹کانال مطالعات خلیج فارس
@PGulfStudies
⏯️جنگ یمن از پنجره ریاض
✔️قسمت هشتم
❗️موشک ارزان علیه ابرپروژه گران؛ ترکش‌های جنگ بر تن «چشم‌انداز ۲۰۳۰»
#پادکست_سیاق
🆔@syaaq_ir
⭕️ چرا مصر وارد جنگ یمن می‌شود؟
نویسنده: الفاضل ابراهیم
پارلمان مصر پس از دو بار به تعویق انداختن رأی‌گیری، به عبدالفتاح السیسی، رئیس‌جمهور این کشور اختیار داد تا «اقدامات لازم» را برای کمک به دفاع از عربستان سعودی در برابر حملات صنعا اتخاذ کند.
انصارالله که بخش وسیعی از یمن را در کنترل دارد، طی هفته‌های گذشته حملات موشکی و پهپادی متعددی را علیه فرودگاه‌ها و زیرساخت‌های سوخت فسیلی عربستان انجام داده است.
تصویب این مجوز پس از چند هفته بحث و بررسی در ساختار قدرت مصر صورت گرفت؛ موضوعی غیرمعمول، چراکه پارلمان این کشور عمدتاً حامی دولت است و معمولاً با درخواست‌های رئیس‌جمهور موافقت می‌کند.
🔗 ادامه مطلب:
syaaq.com/42051
@syaaq_ir
⏯️جنگ یمن از پنجره ریاض
✔️قسمت هفتم
❗️فراتر از سیم‌های نیابتی؛ هوش مصنوعی، ماهواره و معادله مسکو-پکن...
#پادکست_سیاق
🆔@syaaq_ir
⭕️ جیمز تالاریکو و چپ مسیحی
🔹هم‌زمان با تشدید تلاش‌های حزب دموکرات برای احیای پایگاه اجتماعی خود در انتخابات میان‌دوره‌ای، خیزش نامزدهایی نظیر جیمز تالاریکو در تگزاس، نمادی از تولد دوباره گفتمان «چپ مسیحی» در برابر هژمونی دیرپای راست مذهبی شده است.
🔹 این جریان با پیوند زدن الهیات عدالت‌محور «انجیل اجتماعی» به مطالبات رفاهی، نقد شکاف طبقاتی و دفاع از اقلیت‌ها، می‌کوشد زبان اخلاقی دین را از انحصار محافظه‌کاران خارج سازد و به عنوان سلاحی علیه سرمایه‌داری و نابرابری ساختاری به کار گیرد.
🔹 با وجود چالش‌هایی چون افول جمعیتی کلیساهای سنتی، بازآفرینی ادبیات ایمانی در میان ترقی‌خواهان نشان می‌دهد نبرد سیاسی در آمریکا بیش از هر زمان، به رویارویی دو قرائت کلامی بر سر هویت و آینده قدرت بدل شده است.
🔗 ادامه مطلب:
syaaq.com/41999
@syaaq_ir
