133
🌱دانشگاه خوارزمی 🌱گروه جامعه‌شناسی سال تأسیس: ۱۴۰۳ 🆔️ارتباط با انجمن: @mojtaba_eslamii
🔰برخورد قاطع!
سید محمد باقر خرازی با سخنان بی‌پروایش صد سنگ صخره‌مانند در چاه قشر تندرو انداخته که با هیچ ابزاری قادر به در‌آوردن آنها نیستند.
واقعیت این است که تندروها همواره بی‌پروا بوده‌اند، اما چون بی‌پروایی‌شان متوجه اغیار بوده، از هر نوع پاسخگویی مصونیت داشته‌اند.
احساس مصونیت اما در روند خود تهور و بی‌فکری می‌آفریند و در بزنگاهی چون تیری به سمت خودشان کمانه می‌کند.
در این بین، این قطعاً عادت زشت و ناپسند و ناعادلانه‌ای است که به محض بروز این نوع بی‌باکی‌ها در بین قشر افراطی، عده‌ای تحت عنوان اصلاح‌طلب یا اعتدالی، خواستار ورود مدعی‌العموم و "برخورد قاطع" با طرف می‌شوند! این درست تکرار رفتار خودِ تندروهاست.
اگر قرار به پاسخگو کردن آقای خرازی در برابر ادعاهایش باشد، اين اقدام باید طبق موازین قانونی و رعایت حقوق شناخته‌شده برای شهروندان صورت گیرد. تحت عنوان اصلاح‌طلبی هر خواسته‌ای بیش از این خروج از معیارهای عدالت و انصاف است.
✍🏻احمد زیدآبادی
کانال تلگرامی نویسنده
۵۵ میلیارد دلار...
بیانیه حزب توسعه ملی در پی صدور حکم برائت بیژن زنگنه در پرونده کرسنت:
🔸 هفته گذشته دادگاه رسیدگی‌کننده به پرونده موسوم به کرسنت، رأی خود مبنی بر برائت آقای مهندس بیژن زنگنه، وزیر نفت جمهوری اسلامی ایران در زمان انعقاد قرارداد مذکور را صادر کرد. اجرای این قرارداد، ایران را به هاب گازی منطقه خلیج فارس تبدیل می‌کرد و ظرفیت‌های اقتصادی و امنیتی مهمی برای جمهوری اسلامی ایران به ارمغان می‌آورد.
🔸 اما کارشکنی عده‌ای با محوریت آقای سعید جلیلی، دبیر وقت شورای عالی امنیت ملی، به بهانه وقوع فساد، به توقف و جلوگیری از اجرای قرارداد انجامید. نتیجه این اقدام آن بود که علاوه بر تحمیل خسارت حدود سی و پنج میلیارد دلاری ناشی از عدم فروش گاز بر کشور، شرکت اماراتی با طرح شکایت به دادگاه بین‌المللی، مدعی حدود بیست میلیارد دلار زیان شده است.
🔸 حتی اگر فسادی در جریان قرارداد صورت گرفته بود، توقف اجرای قرارداد، نه در صلاحیت دبیر وقت شورای عالی امنیت ملی، بلکه جزو وظایف قوه قضاییه و دادگاه‌های صالحه بود. اکنون و پس از تبرئه آقای زنگنه، تحمل خسارتی معادل بودجه یک‌سال کشور، موضوعی نیست که بتوان آن را به حاشیه فراموشی سپرد.
🔸 اکنون که با صدور حکم برائت آقای مهندس زنگنه، پوچی اتهامات و ادعاهای این جریان علیه قرارداد مذکور روشن شده است، حزب توسعه ملی ایران اسلامی از قوه قضائیه می‌خواهد:
۱- متن حکم دادگاه جهت اطلاع افکار عمومی منتشر شود.
۲- در اسرع وقت به عملکرد آقای جلیلی و جریان مذکور که موجب وارد آمدن میلیاردها دلار خسارت به کشور شده است رسیدگی و نتیجه آن را به ملت گزارش کند.
۳- در صورتی که در روند قرارداد فسادی صورت گرفته است، مفسدان به ملت معرفی و مورد پیگرد قانونی قرار گیرند.
۴- شفافیت و گزارش صریح به افکار عمومی تنها راه جلوگیری از اعمال نفوذهای احتمالی در مسیر پرونده خواهد بود.
🔰درس ونزوئلا برای ایران
ونزوئلا بزرگترین ذخایر اثبات‌شده نفت جهان را در اختیار دارد؛ کشوری که روزگاری یکی از ثروتمندترین اقتصادهای آمریکای لاتین بود، اما طی کمتر از یک دهه بیش از ۸۰ درصد تولید ناخالص داخلی خود را در اوج بحران، از دست داد، میلیون‌ها نفر از جمعیتش مهاجرت کردند و تورم در مقاطعی به میلیون‌ها درصد رسید. حتی پس از کنار رفتن مادورو، کاهش بخشی از تحریم‌های آمریکا (نه تمامی تحریم‌ها!) و بازگشت تدریجی صادرات نفت، اقتصاد این کشور هنوز با تورم بالا، خاموشی‌های مکرر، زیرساخت‌های فرسوده و بحران مالی دست‌وپنجه نرم می‌کند.
برآوردها نشان می‌دهد دولت جدید همزمان باید نزدیک به ۲۰۰ میلیارد دلار بدهی خارجی را مدیریت کند و میلیاردها دلار دیگر برای بازسازی زیرساخت‌ها سرمایه‌گذاری کند. در برخی ایالت‌های این کشور مانند زولیا و شهر ماراکایبو، مردم همچنان روزانه بین ۵ تا ۱۰ ساعت خاموشی برق را تجربه می‌کنند؛ خاموشی‌هایی که نتیجه سال‌ها کمبود سرمایه‌گذاری و فرسودگی شبکه برق است، نه صرفاً تحریم‌ها.
چرا چنین شد؟ زیرا تحریم تنها یکی از عوامل بحران بود، نه همه آن. سال‌ها کاهش سرمایه‌گذاری، فرسودگی صنعت نفت، ضعف نظام بانکی، مهاجرت نیروی انسانی، کسری بودجه و بی‌ثباتی اقتصادی، زخمی عمیق‌تر از آن ایجاد کرده بود که با یک توافق سیاسی درمان شود.
این دقیقاً همان نکته‌ای است که در تحلیل آینده اقتصاد ایران نیز نباید نادیده گرفت.
اگر فرض کنیم ایران و آمریکا به یک توافق جامع و پایدار برسند و بخش عمده تحریم‌ها برداشته شود، احتمالاً بازار ارز، تجارت خارجی و صادرات نفت سریع‌تر از سایر بخش‌ها واکنش نشان خواهند داد. اما این به معنای پایان فوری تورم، ناترازی انرژی، خاموشی‌ها یا افزایش محسوس رفاه مردم نیست.
اقتصاد مانند یک کلید برق نیست که با امضای توافق روشن شود؛ بیشتر شبیه بیماری است که پس از سال‌ها آسیب، تازه درمانش آغاز شده است. زیرساخت‌های فرسوده، کمبود سرمایه‌گذاری، ناترازی نظام بانکی، کسری بودجه و مشکلات ساختاری، حتی در بهترین سناریوی سیاسی نیز به زمان و اصلاحات داخلی نیاز دارند.
درس ونزوئلا روشن است: رفع تحریم شرط لازم برای احیای اقتصاد است، اما شرط کافی نیست. توافق می‌تواند مسیر را هموار کند، اما اگر با اصلاحات ساختاری، سرمایه‌گذاری و ثبات در سیاستگذاری همراه نباشد، انتظار معجزه در کوتاه‌مدت واقع‌بینانه نخواهد بود.
✍🏻مجتبی اسلامی
۲۰ تیر ۱۴۰۵
@social_policy2024
📢فراخوان دومین دوره رویداد بین‌دانشگاهی «از کلاس تا کنش»
به همت جمعی از کانون‌های آسیب‌های اجتماعی دانشگاه‌های کشور و با همکاری انجمن جامعه‌شناسی ایران برگزار می‌شود:
دومین دوره رویداد بین‌دانشگاهی «از کلاس تا کنش: ارائه‌های دانشجویی پیرامون مسائل اجتماعی»
◾محور اصلی رویداد: آسیب‌های نوپدید اجتماعی
درگذشتِ مادرِ سعید مدنی را با اندوهی عمیق تسلیت می‌گوییم.
◾مرگِ مادر، سوگی است که هیچ واژه‌ای تابِ روایتِ آن را ندارد؛ داغی که در ژرفای جان می‌نشیند و با گذرِ زمان، تنها شکلِ سکوتش عوض می‌شود. و چه جان‌فرساتر آنگاه که فرزند، از آخرین نگاه، آخرین صدا و آخرین وداع نیز محروم بماند؛ حسرتی که تا همیشه در حافظهٔ دل باقی می‌ماند.
◾یادِ آن مادرِ مهربان گرامی، و برای سعید مدنی و همهٔ بازماندگان، شکیبایی و آرامش آرزو می‌کنیم.
◾مراسم بدرقۀ خانم رقیه برادران (مدنی قهفرخی)
روز یکشنبه ۱۴ تیرماه ساعت ۹ صبح از مقابل منزل به سوی باغ رضوان اصفهان
آدرس منزل: اصفهان، خیابان نظر شرقی، کوچه سیچان، کوچه مهرگان، بن بست مریم
🔸مراسم تشییع: ساعت ۱۱ از محل غسالخانه باغ رضوان اصفهان
▪️مراسم یادمان تهران :
زمان: پنجشنبه ۱۸ تیرماه ۱۴۰۵ از ساعت ۱۸ تا ۱۹:۳۰ دقیقه
مکان: تهران، مسجد النبی، کارگر شمالی، مقابل کوی دانشگاه، بین خیابان ۱۶ و ۱۷.
🔰آن ده سالی که از روایت عاشورا حذف شده است
یکی از بزرگترین تحریف‌هایی که گاه در فهم عاشورا رخ می‌دهد، تبدیل کردن امام حسین به نماد دائمی نفی مذاکره، نفی توافق و نفی هرگونه مدارا در سیاست است. گویی فلسفهٔ قیام کربلا این بوده که مؤمن حقیقی هرگز نباید تن به صلح، توافق یا مصالحه دهد.
اما تاریخ دقیقاً خلاف این را نشان می‌دهد.
امام حسن با معاویه صلح کرد و تا پایان عمر، حدود ۹ سال به آن پایبند ماند. امام حسین نیز نه‌تنها آن صلح را رد نکرد، بلکه حدود ۱۰ سال پس از شهادت امام حسن علیه معاویه قیامی نکرد و تا زمان مرگ او به آن پیمان وفادار ماند.
اگر اصل ماجرا صرف مخالفت با مذاکره و توافق بود، اگر هرگونه مصالحه نشانهٔ سازش‌کاری بود، اگر هر نوع مدارا با رقیب سیاسی خیانت به آرمان‌ها محسوب می‌شد، نخستین معترض به صلح امام حسن باید خود امام حسین می‌بود؛ حال آنکه چنین نبود.
آنچه عاشورا را رقم زد، اصلِ مذاکره یا عدم مذاکره نبود؛ بلکه عبور از یک مرز اخلاقی و سیاسی و نقض تعهداتی بود که مبنای صلح امام حسن با معاویه را تشکیل می‌داد. در بسیاری از منابع تاریخی، یکی از مهم‌ترین انتقادها به معاویه آن بود که با تعیین یزید به ولایتعهدی، از چارچوب توافقی که مبنای صلح با امام حسن بود خارج شد.
حسین بن علی با وجود اختلافات عمیق با معاویه، تا زمان حیات او صلح موجود را نقض نکرد، اما حاضر نشد با یزید بیعت کند زیرا مسئله صرفاً یک توافق سیاسی نبود؛ مسئله مشروعیت حکومتی بود که یزید نمایندگی‌اش را می‌کرد. از نگاه او، وضعیتی پدید آمده بود که دیگر نمی‌شد آن را تأیید کرد.
بنابراین درس عاشورا این نیست که هر توافقی باطل است و هر مذاکره‌ای خیانت. درس عاشورا این است که سیاست نیز مرزهای اخلاقی دارد. گاهی صلح و توافق عاقلانه است، چنان‌که امام حسن انجام داد و امام حسین به آن وفادار ماند؛ و گاهی شرایط چنان تغییر می‌کند که سکوت و همراهی دیگر ممکن نیست.
از این رو، استفاده از عاشورا برای محکوم کردن هرگونه مذاکره یا معرفی موافقان گفت‌وگو به‌عنوان «کوفیان زمان» نه تنها کمکی به فهم کربلا نمی‌کند، بلکه یکی از مهم‌ترین واقعیت‌های تاریخی زندگی امام حسین را نادیده می‌گیرد. حسین بن علی نه پیامبر جنگ دائمی بود و نه مبلغ تسلیم دائمی؛ او سیاست را تابع اخلاق و شرایط زمانه می‌دانست. گاهی اخلاق و شرایط زمانه، صلح را اقتضا می‌کند و گاهی مقاومت را.
مشکل آنجاست که برخی تنها آن بخش از تاریخ را می‌بینند که به کربلا ختم شد و فراموش می‌کنند که همان حسین، سال‌ها پیش از کربلا، به پیمان صلحی که برادرش بسته بود متعهد ماند.
✍🏻مجتبی اسلامی
۴ تیر ۱۴۰۵
@social_policy2024
در این روزها زیاد شنیده‌ام که این توافق، از همان محتوایی که دکتر ظریف در مقاله‌ای که در اواسط جنگ در مجلۀ فارن افرز نوشته، برآمده است.
در آن روزهای جنگ ۴۰روزه که به‌واسطۀ نوشتن این مقاله، سیلی از ناملایمتی‌ها به سوی ایشان نشانه می‌رفت، ما نیز به نوبۀ خود در مقام تشریح و تفسیر این مقاله برآمدیم تا مخاطبانی که با ناآگاهی مخالفت می‌ورزیدند، اندکی آگاه شوند و از قضا این یادداشت ما در مقام تقسیر (منتشرشده در ۱۷ فروردین ۱۴۰۵)، با واکنش گسترده‌ای نیز روبرو شد.
هر چند در روزهای بعدش، آتش‌بس رقم خورد و مذاکرات ابتدایی در اسلام‌آباد شکل گرفت... باشد که ایران همیشه سربلند باشد.
@social_policy2024
کدام خیر؟ کدام خیرخواهی؟
امیرحسین ثابتی ضمن تهدید عباس عراقچی به استیضاح، خطاب به محمدباقر قالیباف نوشته است:
"آقای قالیباف!
ما خیرخواه شما هستیم؛
کاش زیر بار چنین توافقی نمی‌رفتید."
آنکه ادعای خیرخواهی می‌کند ابتدا باید "خیر" را بشناسد!
تداوم جنگ، نابودی زیرساخت‌های اقتصادی، فلاکت عمومی، قطع اینترنت به روی مردم، نفی حقوق برابر شهروندان، تحمیل ظواهر شرعی، انتخابات انحصاری، شدت‌عمل در برابر منتقدان و مخالفان کدامیک خیر است که خیرخواهی برای این جماعت را معنادار کند؟
خیر را مترادفِ صلاح، صواب، مصلحت، بهی، خوبی، خوشی، نیکی، برکت، نعمت، سعادت، فیض، صدقه و اجرنیک دانسته‌اند.
به راستی آیا خیر مورد نظر این افراد شبیه این معانی است یا اینکه عین شر است؟
✍🏻احمد زیدآبادی
کانال تلگرامی نویسنده
🔰وقتی دکترین‌های راهبردی بهتر از خبرها آینده را می‌خوانند
در وقایع پیچیدهٔ خاورمیانه، کمتر کسی جرأت می‌کند آینده را با اطمینان پیش‌بینی کند. اما گاهی تحلیل مبتنی بر شناخت دکترین‌های راهبردی طرفین (دیپلماسی اجبار آمریکا در برابر صبر راهبردی و جنگ نامتقارن ایران) می‌تواند مسیر محتمل رویدادها را روشن‌تر از خبرها نشان دهد.
دو متنی که در کانال انجمن سیاستگذاری دانشگاه خوارزمی آمده، در ۱۱ بهمن ۱۴۰۴ و ۲۹ فروردین ۱۴۰۵ نوشته شده‌اند؛ پیش از روشن شدن نتیجهٔ نهایی جنگ اخیر ایران. نکتهٔ جالب این است که هر دو، سناریوی «تشدید کنترل‌شده» را محتمل‌ترین مسیر معرفی کرده‌اند؛ سناریویی که در نهایت با توافق ۲۵ خرداد ۱۴۰۵ (۱۵ ژوئن ۲۰۲۶) به پایان رسید، بدون آنکه جنگ به مرحلهٔ زمینی و فراگیر کشیده شود.
🔻در متن اول (منتشرشده در ۱۱ بهمن ۱۴۰۴) بر نقش تنگهٔ هرمز به‌عنوان شریان انرژی و ابزار فشار آمریکا بر ایران و چین تأکید شده بود.
/channel/social_policy2024/284
🔻در متن دوم (منتشرشده در ۲۹ فروردین در کانال انجمن در «بله»)، هشدارهایی دربارهٔ دوگانگی قدرت در ایران و چالش‌های اجرای هر توافقی مطرح شد که امروز نیز موضوع بحث تحلیلگران است.
https://ble.ir/social_policy/143516663754058331/1776543267755
◽هر دوی این متون به همراه متون دیگر در رابطه با جنگ ایران، در کتابچۀ «جنگنامۀ ایران» منتشرشده توسط انجمن سیاستگذاری، نیز آمده است.
هجمه به دستاوردهای رایزنی
۱- از آفتاب روشن تر است که معدود مخالفان و کارشکنان داخلی، با تمام توان تلاش می‌کنند تصمیم‌سازان را از تایید و اجرای تفاهم منصرف سازند.
۲- طی چهار روز گذشته، نتانیاهو و اعضای کابینه‌اش از هر ابزاری بهره گرفته‌اند تا در آخرین لحظات، موجبات فروپاشی تفاهم را فراهم کنند.
۳-در این میان، بقایای حزب‌الله لبنان نیز در چارچوب اهداف استراتژیک خود، مصالح عالیه و منافع ملی ایران را مد نظر قرار نمی‌دهند.
چنان چه تصمیم سازان تحت تاثیر هیاهوی اقلیت ناچیز کارشکن قرار گیرند، پیاده نظام استمرار تنش و کشمکش شوند؛ و با غرور و عصبانیت دستاوردهای ماه ها رایزنی را رها کنند، بی گمان به زودی عواقب ناگوار این غفلت، عافیت طلبی و بزدلی را لمس خواهند کرد.
✍🏻یدالله کریمی‌پور (استاد تمام دانشگاه خوارزمی)
کانال تلگرامی نویسنده
دوران جدید فوتبال از منظر اقتصاد سیاسی
Читать полностью…
به مناسبت شروع جام جهانی، پست زیر، بازنشر می‌شود:
Читать полностью…
🔰ونزوئلا و سوریه پس از پایان یک دوران
حدود ۵ ماه از انتقال قدرت در ونزوئلا می‌گذرد (ژانویه ۲۰۲۶) و ۱۸ ماه از تحولات سوریه (دسامبر ۲۰۲۴). هر دو کشور سال‌ها تحت فشار بودند، اما مسیر خروج از بحران و نتایج آن تفاوت‌هایی دارد.
ونزوئلا عملاً از ژانویه ۲۰۲۶ تحت مدیریت مستقیم واشینگتن قرار گرفت. صادرات نفت به چین از ۶۴۲ هزار بشکه در روز در سال ۲۰۲۵ به ۱۶۶ هزار بشکه در روز در فوریه ۲۰۲۶ سقوط کرده است (Banca March, 2026). آمریکا تاکنون پنج نفتکش حامل نفت ونزوئلا را توقیف کرده است (PortalPortuario, 2026). در چهار ماه اول پس از مداخله، حدود ۱۰۰ میلیون بشکه نفت به ارزش تخمینی ۸ میلیارد دلار تحت نظارت واشینگتن به فروش رسیده است (Council on Foreign Relations, 2026). بزرگترین دریافت‌کنندگان نفت ونزوئلا در این دوره، آمریکا با ۴۳ درصد، هند با ۲۶ درصد و اسپانیا با ۸ درصد بوده‌اند (Council on Foreign Relations, 2026).
ونزوئلا امروز تبدیل به آزمایشگاهی برای مدل جدیدی شده است که در آن، نفت آزادانه فروخته می‌شود، اما پولش به جای جیب مردم، به حساب‌های تحت نظارت واشینگتن واریز می‌گردد.
اما زندگی مردم نسبت به دوران پیش از مادورو بهبود نیافته است. حقوق پایه ماهانه کارگران ونزوئلا از مارس ۲۰۲۲ تاکنون ۱۳۰ بولیوار (حدود ۰.۴۰ دلار در ماه) باقی مانده است (Runrun.es, 2026). دولت موقت دو بن خواربار (۴۰ دلار) و بن «جنگ اقتصادی» (حدود ۱۲۰ دلار) پرداخت می‌کند، اما این بن‌ها در محاسبه مزایای کارگری (بیمه، بازنشستگی، سنوات، وام و عیدی) تأثیری ندارند و دولت می‌تواند هر زمان که بخواهد قطعشان کند (Runrun.es, 2026). حقوق پایه پس از کسر مالیات و بیمه، به کمتر از ۰.۲۷ دلار در ماه می‌رسد (Runrun.es, 2026). قیمت یک قرص نان سفید ۵۰۰ گرمی در ونزوئلا حدود ۱.۸۸ تا ۱.۹۰ دلار است (Numbeo, 2026). حدود ۸۰ درصد جمعیت ونزوئلا در فقر زندگی می‌کنند (El Nacional, 2026).
سوریه اما مسیر دیگری را طی کرد. ۱۸ ماه پس از تحولات، دولت جدید کنترل مناطق شرقی را در دست گرفته است. بر اساس توافق ۱۸ ژانویه ۲۰۲۶، دولت موقت سوریه کنترل کامل اداری و نظامی استان‌های دیرالزور و رقه، از جمله کلیه میادین نفت و گاز و گذرگاه‌های مرزی را به دست آورد (Anadolu Ajansı, 2026). برای اولین بار از ۲۰۱۱، دولت سوریه بر منابع هیدروکربنی کشور مسلط شده است.
اما زندگی مردم سوریه نیز بهبود نیافته است. بیش از ۸۰ درصد جمعیت سوریه زیر خط فقر زندگی می‌کنند و نرخ بیکاری بالای ۵۰ درصد است (حدود ۱۵ میلیون نفر به کمک‌های فوری نیاز دارند) (Anadolu Ajansı, 2026). هرچند دولت موقت در ژوئن ۲۰۲۶ حقوق کارمندان بخش دولتی و بازنشستگان را ۲۰۰ درصد افزایش داد. حداقل حقوق کارمندان دولت به ۷۵۰,۰۰۰ لیر سوریه (حدود ۷۵ دلار) در ماه رسید که ۲۰۰ درصد بیشتر از پیش از آن (۲۵ دلار) است (News of Bahrain, 2026).
ونزوئلا و سوریه دو مسیر نسبتا متفاوت را نشان می‌دهند. در ونزوئلا، حاکمیت محدود شده و نفت جریان یافته اما فقر همچنان سیطره دارد. در سوریه نیز، حاکمیت عوض شده و فقر باقی مانده است هرچند در ادامه امید به بهبودی وضعیت در سوریه هست. هر دو مدل یک پیام مشترک دارند: پایان یک دورۀ ناتوسعه‌یافته و آمدن حکومتی تازه به خودی خود و به‌سرعت، سفرۀ مردم را پر نمی‌کند. نفت و گاز می‌توانند کشور را از بحران خارج کنند، اما تا زمانی که درآمد آن به دست مردم نرسد و به چرخۀ توسعه وارد نشود یا ساختارهای فساد باقی بماند، «بهبود» شاید اندکی در آمارها دیده شود، اما در زندگی روزمره دیده نمی‌شود.
✍🏻مجتبی اسلامی
۱۸ خرداد ۱۴۰۵
محمود، از نوع احمدی‌نژاد!
✍🏻مصطفی سعادت
یک هفته از گزارش تکان‌دهنده نیویورک‌تایمز در مورد محمود احمدی‌نژاد می‌گذرد و هیچ توضیحی نه از طرف خودش و نه نهادهای مسئول داده نشده است. فارغ از صحت این گزارش، بیایید یکبار دیگر نقش محمود احمدی نژاد را در تاریخ معاصر کشور بررسی کنیم:
۱. احمدی‌نژاد به تنهایی نیروهای میانه‌رویی مانند هاشمی رفسنجانی، ناطق نوری، محمد خاتمی، علی لاریجانی، میرحسین موسوی، مهدی کروبی و... را از صحنه سیاست کشور کنار زد.
۲. احمدی‌نژاد در فضایی که حتی در میان اصولگرایان هم گفتمان انکار هولوکاست مطرح نبود در مهم‌ترین تریبون جهانی، هلوکاست را افسانه خواند و فضای ایده‌آلی برای مظلوم‌نمایی اسراییل فراهم کرد.
۳. احمدی‌نژاد با کاغذپاره خواندن قطعنامه‌ها و دمیدن در ایران هراسی، کشور را تحت تحریم‌های سازمان ملل برد.
۴. احمدی‌نژاد با دوقطبی‌سازی و تهییج افکار عمومی شکاف عمیقی بین حکومت و منتقدین ایجاد کرد و فضای سیاسی کشور را رادیکال کرد و به نوعی زمینه حذف اصلاح‌طلبان و گفتمان میانه را در کشور ایجاد کرد.
۵. احمدی‌نژاد در نهادهای امنیتی کشور تغییراتی داد که موجب تضعیف آنها شد و در سال ۹۰ تمایل به سرپرستی وزارت اطلاعات را داشت که با رهبری درگیر شد و خانه‌نشینی معروفش را انجام داد.
۶. احمدی‌نژاد بذر جریان پایداری را کاشت. این جریان جلوی هر نوع ایجاد امید در کشور را گرفت... از مبارزه با رفتن خانم‌ها به ورزشگاه تا رفع فیلترینگ تا عدم صدور گواهی موتور برای خانم‌ها و حتی تاکیدها بر راه‌اندازی مجدد گشت ارشاد..
چه حرف نیویورک تایمز صحیح باشد چه غلط، مشخص است که مجموعه فعالیت‌های احمدی‌نژاد دقیقا در راستای منافع اسراییل بوده....
می‌خواهم از مسئولان کشور بخواهم چشمانشان را باز کنند و ببینند که در این جنگ چه نیروهایی ترور شدند، چه نیروهایی قبلا ترور شخصیت شدند... و یکبار همه رفتارها و انتصابات این فرد را بررسی کنند، سرنخ خوبی است...
@v_ouriran
لینک کانال ایران ما در بله
بسمه تعالی
پیام تسلیت کانون‌های فرهنگی دانشگاه خوارزمی
با نهایت تأسف و تأثر، درگذشت دانشجوی گرامی سرکار خانم معصومه رضوانی، دانشجوی مقطع کارشناسی رشته ادبیات فارسی دانشگاه خوارزمی و دبیر کانون گویندگی را تسلیت عرض می‌نماییم.
این ضایعه اندوه‌بار موجب تألم و تأثر عمیق خانواده بزرگ دانشگاه خوارزمی، دوستان، همکلاسی‌ها و اعضای کانون‌های فرهنگی گردید. از درگاه خداوند متعال برای آن مرحومه رحمت و مغفرت الهی و برای خانواده محترم ایشان، بستگان، دوستان و تمامی داغداران صبر و شکیبایی مسئلت داریم.
روحش شاد و یادش گرامی.
شورای هماهنگی کانون‌های فرهنگی دانشگاه خوارزمی
♻️ با ما همراه باشید ♻️
┏━━━━💎
#دانشگاه_خوارزمی
#روابط_عمومی
#سیمای_خوارزمی
https://khu.ac.ir🌐
🆔- t.me/kharazmiuni100
🆔- ble.ir/kharazmi_uni
🆔- eitaa.com/kharazmiuniversity
🆔- sapp.ir/kharazmi_university_tehran
🆔- instagram.com/kharazmi_university_official
🆔- twitter.com/kharazmi_uni?s=09
🆔- aparat.com/kharazmi_university_official
┗━━━━━━━━━━
📝مقالۀ علمی پژوهشی «مطالعه نوع نگرش شهروندان نسبت به کودکان کار در شهر مشهد»
✍🏻رضا صفری شالی، مریم رضایی، مجتبی اسلامی و زهرا خادم‌حسینی
📕فصلنامۀ «مطالعات و تحقیقات اجتماعی در ایران»، دانشگاه تهران
۱۵ مرداد ۱۴۰۵
https://jisr.ut.ac.ir/article_106606.html
در سوگ جنوب
جنوب را نمی‌توان تنها روی نقشه پیدا کرد؛ جنوب، نامِ صبری است که قرن‌ها زیر آفتاب قد کشیده، نامِ مردمانی است که شور دریا را با رنج روزگار درآمیخته‌اند و از دل گرمای سوزان، زندگی رویانده‌اند.
این خاک، حافظه‌ای بلند دارد. نخل‌هایش هنوز روایتِ روزهایی را به خاطر دارند که دود، آسمان را پوشاند و مادران، چشم به افق دوختند. موج‌های خلیج، قصه‌ی مردانی را زمزمه می‌کنند که رفتند تا خانه بماند، و زنانی که ایستادند تا امید، چراغِ خاموشِ شب‌های جنوب نشود.
و امروز، گویی تاریخ بار دیگر از همان کوچه‌ها عبور کرده است؛ با همان بوی اضطراب، همان سکوتِ سنگین و همان اشک‌هایی که بی‌صدا بر گونه‌ی شهر می‌لغزند.
چه کسی می‌تواند اندوهِ بندری را بفهمد که صدای موج، همیشه لالایی کودکانش بود و اکنون هر صدای بلند، دلِ مادری را می‌لرزاند؟ چه کسی می‌تواند داغِ نخلی را روایت کند که قامتش هنوز استوار است، اما سایه‌اش بر خانه‌ای افتاده که دیگر خنده‌ی دیروز را در خود ندارد؟
جنوب، پیش از آنکه جغرافیا باشد، خانه است؛ خانه‌ی مردمانی که دل‌هایشان به وسعت دریاست. وقتی جنوب می‌گرید، فقط یک شهر یا یک استان نیست که اشک می‌ریزد؛ انگار بخشی از قلب ایران، آرام و بی‌صدا، در سوگ نشسته است.
اما جنوب را یک خصلتِ کهن از همیشه متمایز کرده است؛ هر بار که گمان بردند آخرِ قصه فرا رسیده، از دل خاکستر، زندگی را دوباره آغاز کرد. نخل، رسمش این است؛ طوفان شاخه‌هایش را می‌شکند، اما ریشه‌هایش را نه. مردم جنوب نیز سال‌هاست همین را به تاریخ آموخته‌اند؛ می‌توان خسته‌شان کرد، داغدارشان کرد، اما امید را از دلشان ربودنی نیست.
این چند سطر، مرثیه‌ای برای زنده نگه داشتن اندوه نیست؛ ادای احترام است به چشم‌هایی که اشک را بی‌صدا تحمل کردند، به دست‌هایی که میان غبار، هنوز دستِ یکدیگر را رها نکردند، و به قلب‌هایی که با همه‌ی زخم‌ها، هنوز برای زندگی می‌تپند.
باشد که روزی دوباره، جنوب فقط با بوی دریا، آواز لنج‌ها، سایه‌ی نخلستان‌ها و خنده‌ی کودکانش شناخته شود؛ نه با خاطره‌ی آژیرها و داغ‌هایی که هیچ سرزمینی سزاوارِ حملشان نیست.
انجمن علمی سیاستگذاری دانشگاه خوارزمی
@social_policy2024
🔻ادامه کپشن:
از دانشجویان علاقه‌مند دعوت می‌شود با ارسال چکیده‌ای ۵۰۰ تا ۱۰۰۰ کلمه‌ای از محور های پیشنهادی(پوستر شماره۱) اعلام شده، در این رویداد علمی مشارکت کنند.
🗓 مهلت ارسال چکیده: ۳۰ مرداد ۱۴۰۵
🎙 آغاز رویداد: شهریور ۱۴۰۵
✅ به ارائه‌دهندگان چکیده‌های پذیرفته‌شده، گواهی معتبر اعطا خواهد شد.
📄 برای آشنایی بیشتر با جزئیات رویداد، پوستر شماره ۲(معرفی رویداد) را مطالعه فرمایید.
📩 جهت ارسال چکیده، از طریق شناسه تلگرام زیر اقدام فرمایید:
@socialharmsadmin
◽دانشگاه‌های همکار در برگزاری رویداد:
خوارزمی، تهران، علامه طباطبائی، شهید بهشتی، شاهد، خواجه‌نصیرالدین طوسی، گیلان، مازندران، شهید چمران اهواز، سیستان و بلوچستان، بین‌المللی امام خمینی (قزوین)، شهید مدنی آذربایجان، سراوان و سمنان.
◾ راه ارتباطی با کانون‌های برگزارکننده:
@kharazmi_socialharms @sbu_socialh
@UTSIRC @kanoonPSH_shahed @atu_aasibshenasi_ejtemaei
@asib_scu @Roshd_Maharat
@KNTUSocial @asibshenasi_guilan
@pishgiri_shahidmadaniazarbayjan
@asibhaumz
◾ راه ارتباطی با انجمن جامعه‌شناسی ایران:
@iran_sociology
🔴 شیادیِ سازمان‌یافته یا حماقتِ دین‌دارانه
✍️ دکتر علیرضا آزاد
(استاد دانشگاه الهیات مشهد)
در سال ۱۳۹۲ کتابی با عنوان "۱۴۰۱ سال نابودی اسرائیل" نوشته "حجت‌الاسلام والمسلمین سیدعبدالله حسینی" منتشر شد که با استفاده از آیات قرآنی و علوم غیبی و زبان ریاضی پیشگویی کرده بود که اسرائیل در سال ۱۴۰۱ (۲۰۲۲ میلادی) سقوط خواهد کرد و از بین خواهد رفت...
چقدر بابت این توهمات پول پرداخت شده و چقدر مردم هزینه داده اند!
حماقتی که پوستین دیانت بپوشد و آبروی ایمان را سکه بازار سیاست بازان کند، از هر دشمنی خطرناک‌تر است.
اخبار حملات وحشیانه اسرائیل به غزه و مواضع ایران را که می‌خوانم و کلیشه "انتقام سخت" و "واکنش در زمان و مکان مناسب" را که می‌شنوم ، به یاد کتاب "سال نابودی اسرائیل" می‌افتم که در سال ۱۳۹۱ منتشر شد، در این کتاب ادعا می‌شود که بر اساس محاسبه اعجاز عددی آیات قرآن، نابودی اسرائیل در سال ۱۴۰۱ هجری شمسی اتفاق خواهد افتاد. (جزئیات محاسبات در کتاب موردنظر موجود است)
و اما نویسنده کتاب، حجه‌الاسلام حسینی، از مدیران حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی مشهد، استاد جامعه المصطفی و رئیس مرکز اسلامی ژوهانسبورگ در آفریقای جنوبی و مشاور دبیرکل مجمع جهانی تقریب مذاهب اسلامی و... بود،
بعد از مراسم رونمایی کتاب ایشان که با حضور مشاهیری مثل علیرضا قزوه و اساتید بنام دیگری برگزار شد، در مصاحبه‌هایش، از دیدار با مسؤولان بلندپایه ایران و حزب‌الله لبنان و خشنودی و استقبال فراوان آنها از مطالب این کتاب گفت (مصاحبه نویسنده) و اکنون که ۲ سال و اندی از تاریخ پیش‌بینی‌شده او گذشته و ادعای محاسبات قرآنی‌اش غلط از آب در آمده، اسرائیل نه تنها نابود نشد بلکه کمر به انهدام ما بسته، مُهر خاموشی بر لب زده و احتمالاً در فکر محاسبه مجدد ابجد آیات و تألیف جلد دوم این کتاب است. الله اعلم (نقد رسول جعفریان بر این کتاب)
این قبیل متوهمانِ ایده‌پرداز و استراتژیست‌های آخرالزمان‌باز، ابلهانه یا شیادانه، درّه را بسان قلّه می‌آرایند و از آیات و روایات و آمارهای جعلی مایه می‌گذارند و توهمات خود را به خورد تصمیم گیران کشور می‌دهند و باد نخوت در پوستین این جماعت می‌دمند و مواجب هنگفت و مناصب دولتی متعدد می‌گیرند.
یکی از
- طرح اقتصاد مدینه‌النبی رونمایی می‌کند
- آن دیگری از آمادگی لشکر اجنه برای حمله به اسرائیل خیال می‌بافد
- و آن یکی، ایده انتقال مسافر با آبزیان مطابق الگوی یونس(ع) می‌دهد
- و این یکی، اختیار دادستان را یک بند‌انگشت کمتر از خدا می‌داند
- و آن یکی از استقرار تک‌تیراندازهای سعودی در اطراف کعبه برای هدف قرار دادن امام زمان در لحظه ظهور خبر می‌دهد
- و شخصی هاله نور می‌بیند
- و فردی از رهنمودهای امام زمان در دیدارش با مسؤولان می‌گوید
- و مجنونی ظهور را چنان نزدیک می‌داند که مملکت را بی‌نیاز از برنامه‌ریزی می‌پندارد و مدیریت آنی و بی‌برنامه را با تکیه بر روایات اسلامی پیشنهاد می‌کند و...
کاش این موارد، صرفاً کار شیادان بود که در آن صورت تکلیف، عیان بود. مشکل آنجاست که شیادیِ سازمان‌یافته، لباس حماقتِ دین‌دارانه می‌پوشد و تبدیل به جهلِ مقدس می‌شود؛
مطالب کتاب "سال نابودی اسرائیل" توسط برخی مسؤولان کشور، واقعاً باور می‌شود و مبنای تصمیم‌‌گیری‌های مملکتی قرار می‌گیرد.
⭕️ با همت انجمن علمی رفاه اجتماعی ایران و همکاری مجموعه مردم‌نهاد خیر ایران برگزار می‌شود:
نشست تخصصی "نقش نهادهای مدنی در بهبود رفاهی و بازسازی کشور پس از جنگ"
🔷️ زمان: سه‌شنبه، ۹ تیر، از ساعت ۱۶ تا ۱۸
🔶️مکان: تهران، بعد از چهارراه فاطمی، نرسیده به بیمارستان قلب، کوچه اردهال، پلاک ۶، سالن جلسات
🔴 لینک مشارکت مجازی:
https://meeting.atu.ac.ir/ch/ssd
◽نصیحت‌هایی به مداحان از زبان آیت‌الله جوادی آملی
پ.ن: ضمن عرض تسلیت به‌مناسبت ایام محرم، بعضا در این روزها دیده می‌شود که میکروفن مداحان ابزاری می‌شود برای تهدید و ارعاب مسئولان کشور؛ کسانی که در جهت توسعه و پیشرفت کشور و امنیت ملی، قصد مذاکره و توافق دارند. چه خوب است که این مسائل بسیار خطیر سیاسی، به‌صورت هیجانی-احساسی در قالب مداحی و رجزخوانی وارد هیئات مذهبی نشود چرا که این مسائل نیاز به عقلانیتی وسیع و گفتگویی منطقی دارد که با ابراز هیجانات و تبلور احساسات، جور در نمی‌آید.
به‌جای آنها سخنرانانی آگاه به مسائل ریز و درشت علم سیاست با تحلیل‌های عمیق‌شان در این هیئات بهتر می‌توانند نقش آگاهی‌دهنده را به عهده گیرند.
@social_policy2024
گویا توصیه‌ای که در کتابچۀ «جنگنامۀ ایران» (۱۴۰۵) به اصلاح‌طلبان در باب همگرایی با اصولگرایان در روند مذاکرات کرده بودیم به وقوع پیوسته اما یکی از اضلاع قدرت یعنی جبه‍ۀ پایداری، همچنان بر این امر کارشکنی دارد که در فرصتی مناسب با مطالعۀ تطبیقی چین و ویتنام در ارتباطشان با آمریکا به این مهم خواهیم پرداخت که چگونه کشور‌هایی در عین رقابت سخت و جدی، همکاری‌هایی نیز باهم دارند.
بنابراین نبایستی مانند اسرائیلی‌چی‌ها و پهلوی‌چی‌ها و در کل «براندازی‌طلبان تخیّلی» (که همۀ اینها مخالف یک توافق مطلوب هستند) در دام مسائل ایدئولوژیک و افراطی افتاد زیرا که میانه‌روی و عقلانیت، افق بهتری را به سمت توسعه و پیشرفت کشور نشان می‌دهد.
صفحه‌ای از کتابچۀ «تطوّر گفتمان چپ و راست در جمهوری اسلامی ایران» منتشرشده در ۶ اردیبهشت ۱۴۰۵ در انجمن علمی سیاستگذاری دانشگاه خوارزمی.
Читать полностью…
دیشب که خواب بودید؛ درحالی‌که نگرانی‌های زیادی برای پاسخ ایران به حمله‌ی اسرائیل به ضاحیه و به خطر افتادن امضای توافق ایران و آمریکا وجود داشت، شورای عالی امنیت ملی ایران طی بیانیه‌ای به این نگرانی پایان داد و رسما قطعی شدن امضای توافق ایران و آمریکا را اعلام کرد.
خبرهای درگوشی حاکی است که ایران برای چشم‌پوشی از این پاسخ، امتیاز جدیدی از آمریکا دریافت کرده است. این امتیاز ضمن دریافت تضمین لازم از آمریکا برای تلاش در کنترل اسرائیل برای پابیبندی در عدم تکرار حملات، شکستن فوری محاصره دریایی ایران بوده است. یعنی محاصره‌ای که پیش‌تر قرار بود ظرف ۳۰ روز صورت گیرد، باید بلافاصله پس از امضای توافق انجام شود.
بیانیه دبیرخانه شورای عالی امنیت ملی، به این شرح است:
بسم الله الرحمن الرحیم
به اطلاع ملت شریف ایران می رساند:
جمهوری اسلامی ایران در پرتو راهبری رهبر شهید خویش، تفوق خود در برابر دشمن آمریکایی صهیونی را تکمیل کرده و ذیل تدابیر رهبری عالی‌قدر نظام (حفظه‌الله تعالی)، حمایت‌های آحاد مردم و تلاش مجاهدانه رزمندگان اسلام، به دنبال یک دوره مذاکرات دشوار و فشرده چندماهه، و بر اساس مصوبه شورایعالی امنیت ملی، متن یادداشت تفاهم در خصوص مذاکرات پایان جنگ (مذاکرات اسلام آباد) را میان ایران و امریکا در شامگاه ۲۴ خرداد ماه، نهایی کرد.
بر اساس توافقات انجام شده، جنگ و عملیات نظامی در تمامی جبهه‌ها از جمله لبنان از امشب به صورت فوری و دائمی پایان یافته و به علاوه، محاصره دریایی علیه ایران بلافاصله و به طور کامل خاتمه می‌یابد.
امضای این یادداشت تفاهم در روز جمعه ۲۹ خرداد به طور رسمی انجام خواهد شد.
مذاکرات برای توافق نهایی، به پس از اجرای تعهدات طرف مقابل وفق یادداشت تفاهم موکول خواهد شد.
جمهوری اسلامی ایران از تلاش های جمهوری اسلامی پاکستان و دولت قطر قدردانی می کند.
والسلام علیکم و رحمت‌الله و برکاته
دبیرخانه شورای عالی امنیت ملی
@v_ouriran
جایگزین تندروها برای توافق!
فؤاد ایزدی تهدید به نابودی تمام منابع نفتی و اقتصادی و مدنی از جمله تأسیسات آب‌شیرین کن عموم کشورهای مسلمان منطقهٔ خلیج‌فارس را به عنوان جایگزین توافق با آمریکا توصیه کرده است!
در واقع حرفش این است که قطب ثروت جهان عرب و اسلام را باید تهدید به نابودی کرد تا دل آمریکا بسوزد!
کشورهای مسلمان و عرب جهان با شنیدن این نوع حرف‌ها چه تصوری از نیات و برنامه‌های جمهوری‌اسلامی پیدا می‌کنند؟ درست همان نیتی که اسرائیل به نظام نسبت می‌دهد!
اسرائیل کل منطقهٔ ما را زمین‌سوخته می‌خواهد تا خود به سلطان بلامنازع خاورمیانه تبدیل شود! این نوع حرف‌ها متأسفانه در خدمت آن است!
✍🏻احمد زیدآبادی
کانال تلگرامی نویسنده
یادداشت «دوران جدید فوتبال از منظر اقتصاد سیاسی» منتشرشده در ۲۲ بهمن ۱۴۰۴ را در ادامه در کانال انجمن سیاستگذاری، بخوانید:
@social_policy2024
دیوان عدالت اداری شکایت علیه دستور رییس جمهور در تشکیل ستاد ویژه فضای مجازی را رد کرد
هیئت عمومی دیوان عدالت اداری با رد شکایت تعدادی از اعضای حقیقی شورای عالی فضای مجازی، پرونده ابطال «سند ایجاد ستاد ویژه ساماندهی و راهبری فضای مجازی کشور» را مختومه کرد.
رسول جلیلی، کامیار ثقفی، رضا تقی‌پور و محمدحسین انتظاری چهره تندرو حامی قطع اینترنت هستند که از دستور رئیس جمهور به دیوان شکایت کرده بودند./آوش
@v_ouriran
🔰دولت رانتیر محاصره‌شده؛ تداوم یک الگوی فرسوده در شرایط بحران
در نظریه «دولت رانتیر»، درآمدهای بی‌حساب نفتی، دولت را از مالیات‌ستانی و پاسخگویی به مردم بی‌نیاز می‌سازد. اما ایران امروز به مرحله‌ای فراتر از «بی‌نیازی از مالیات» رسیده است: مرحله «دولت رانتیر محاصره‌شده».
آخرین داده‌های رهگیری نفتکش‌ها نشان می‌دهد صادرات نفت ایران در مارس ۲۰۲۶ (اسفند ۱۴۰۴) نزدیک به ۱.۹ میلیون بشکه در روز بوده است (Kpler, 2026; Vortexa, 2026). اما در می ۲۰۲۶ (اردیبهشت ۱۴۰۵) به دلیل محاصره دریایی آمریکا، صادرات نفت ایران به کمترین میزان خود در شش سال اخیر یعنی حدود ۲۰۹ تا ۲۶۰ هزار بشکه در روز سقوط کرد (TankerTrackers, 2026). این کاهش معادل افت حدود ۸۵ تا ۹۰ درصدی در بازه کمتر از دو ماه است.
نفت باقی‌مانده توسط «ناوگان سایه» جابه‌جا می‌شود: نفتکش‌های کهنه با ردیاب‌های خاموش که در آب‌های مالزی محموله را به کشتی‌های دیگر پمپ می‌کنند و به نام امارات یا عمان عازم چین می‌شوند (Wall Street Journal, 2026). وزارت خزانه‌داری آمریکا نیز اخیراً شبکه‌ای را تحریم کرده که با جعل اسناد، محموله‌های گاز مایع ایران را به نام عمان قاچاق می‌کردند (U.S. Treasury, 2026).
نتیجه این مدل، فشار طاقت‌فرسا بر معیشت مردم است. بانک جهانی پیش‌بینی کرده که ۲.۵ میلیون نفر در سال ۲۰۲۵ و ۳ میلیون نفر دیگر در سال ۲۰۲۶ به زیر خط فقر سقوط کنند (World Bank, 2025). بر اساس گزارش بانک مرکزی در اردیبهشت ۱۴۰۵، تورم نقطه به نقطه کالاها به ۱۱۳.۸ درصد رسید، تورم نقطه به نقطه کل (کالا+خدمات) به ۷۷.۲ درصد و تورم سالانه ۵۳.۹ درصد اعلام شد. این ارقام تورم، بالاترین نرخ‌های ثبت‌شده برای ایران از جنگ جهانی دوم است. شاخص قیمت مصرف‌کننده نیز نسبت به ماه قبل ۸.۵ درصد افزایش یافت.
همچنین قطع ۸۸ روزه اینترنت پس از جنگ روزانه بین ۳۰ تا ۴۰ میلیون دلار خسارت مستقیم (و با احتساب خسارت غیرمستقیم تا ۸۰ میلیون دلار) به اقتصاد وارد کرده است (Rudaw, 2026). صندوق بین‌المللی پول در گزارش آوریل ۲۰۲۶ خود، رشد اقتصادی ایران در سال جاری را تحت سناریوی مرجع (پایان سریع جنگ) منفی ۶.۱ درصد پیش‌بینی کرده است (IMF, 2026).
هرچند نظریۀ «دولت رانتیر» به ما می‌گوید که نفت، دموکراسی را نمی‌خواهد اما «دولت رانتیر محاصره‌شده» به ما نشان می‌دهد که حتی خودکامگی نیز در این مدل پایدار نخواهد ماند. روندی که توقف آن، بدون تغییر ساختاری در الگوی حکمرانی و توجه ویژه به توسعۀ اقتصادی، دشوار به نظر می‌رسد.
✍🏻مجتبی اسلامی
۱۷ خرداد ۱۴۰۵
حذف بخشی از پیام رهبر انقلاب، توسط صداوسیما
🔻متن بخشی که توسط صداوسیما سانسور گردیده است:
دراین مقام نقش مسئولان در پشتیبانی از این امور بسیار مهم است. هرگونه اقدامی که موجب بدبینی و سرخوردگی آحاد مردم شود نوعی کمک به دشمن این کشور و مردمانش محسوب می‌گردد.
پی‌نوشت ایرانِ ما:
بعد از افشا شدن این اقدام، روابط‌عمومی صداوسیما طی اطلاعیه‌ی کوتاهی ضمن سهوی اعلام کردن این عمل، از مخاطبان عذرخواهی کرد. اما با توجه به اهمیت موضوع و محتوای جملات حذف‌شده از پیام و نیز تکرار این خطا در دو تایم خبری ۲۰:۳۰ و ۲۱ ، در سهوی بودن آن جای تردید جدی وجود دارد.
پی‌نوشت کانال انجمن سیاستگذاری:
در روزهای آتی بیشتر در رابطه با تندروهای داخلی که تا چه میزان آنها در این ۴۸ سال باعث تضعیف ایران و نظام گردیدند، و نیز چگونگی سرنوشت آنها در آینده، خواهیم نوشت.
🔴احمدی‌نژاد، کردها و اسرائیل؛ بازخوانی یک سناریوی شکست‌خورده دربارۀ ایران
در ۲۹ مه ۲۰۲۶ (۸ خرداد ۱۴۰۵)، تامیر هیمن، رئیس سابق اطلاعات نظامی اسرائیل، در گفت‌وگویی با برنامه Firing Line with Margaret Hoover از شبکه PBS ادعایی را مطرح کرد که در رسانه‌های منطقه بازتاب یافت: «احمدی‌نژاد بخشی از یک زنجیره عملیات ویژه و بسیار منحصربه‌فرد بود.» همین جمله کافی بود تا نام رئیس‌جمهور پیشین ایران در مرکز توجه قرار گیرد. اما مطالعه دقیق متن مصاحبه نشان می‌دهد که مهم‌ترین بخش سخنان هیمن نه احمدی‌نژاد، بلکه موضوع دیگری است؛ موضوعی که او از آن با عنوان «مرکز ثقل» کل عملیات یاد می‌کند: تهاجم کردها.
هیمن توضیح می‌دهد که مجموعه‌ای از عملیات‌های ویژه برای ایران طراحی شده بود و احمدی‌نژاد بخشی از آن زنجیره به شمار می‌رفت. با این حال، او تقریباً هیچ توضیحی درباره نقش احمدی‌نژاد ارائه نمی‌دهد. نه از جایگاه او در این زنجیره سخن می‌گوید و نه از مأموریتی که قرار بوده بر عهده داشته باشد. در مقابل، تأکید می‌کند که تنها بخش افشاشده این زنجیره، «تهاجم کردها» بوده و همین بخش نیز «مرکز ثقل» عملیات محسوب می‌شده است.
در ادبیات نظامی، «مرکز ثقل» صرفاً یک توصیف عادی نیست. این اصطلاح به مهم‌ترین مؤلفه یک طرح عملیاتی اشاره دارد؛ نقطه‌ای که موفقیت یا شکست کل پروژه به آن وابسته است. از این منظر، اگر روایت هیمن را مبنا قرار دهیم، مهم‌ترین بخش زنجیره عملیات نه احمدی‌نژاد، بلکه مؤلفۀ تهاجم کردی آن بوده است.
اهمیت این موضوع زمانی بیشتر می‌شود که آن را در کنار بخش دیگری از اظهارات هیمن قرار دهیم. او در همین مصاحبه تصریح می‌کند که هرگز معتقد نبوده می‌توان حکومت ایران را صرفاً از طریق حملات هوایی سرنگون کرد. این گزاره، کلید فهم نگاه راهبردی اوست. اگر بمباران به تنهایی برای تغییر حکومت کافی نباشد، آنگاه هر سناریویی به یک مؤلفه زمینی نیاز خواهد داشت؛ عاملی که بتواند فشار نظامی را به تحول سیاسی در داخل کشور تبدیل کند. در چنین چارچوبی، تأکید هیمن بر نقش کردها معنای متفاوتی پیدا می‌کند. او مستقیماً چنین نتیجه‌ای را بیان نمی‌کند، اما کنار هم قرار دادن سخنانش این برداشت را تقویت می‌کند که عملیات کردی قرار بود حلقۀ تعیین‌کنندۀ این زنجیره باشد.
البته میان آنچه هیمن گفته و آنچه می‌توان از سخنان او استنباط کرد، تفاوت وجود دارد. او هرگز از «تجزیه ایران»، «استقلال کردستان» یا «تقسیم سرزمینی» سخن نمی‌گوید. با این حال، وقتی یک عملیات قومی به عنوان «مرکز ثقل» یک پروژه معرفی می‌شود، این پرسش شکل می‌گیرد که پیامد نهایی چنین سناریویی چه می‌توانست باشد. تجربه تاریخی خاورمیانه نشان داده است که بهره‌گیری از شکاف‌های قومی و منطقه‌ای، حتی بدون هدف اعلامی تجزیه، می‌تواند به تضعیف اقتدار دولت‌های مرکزی و تشدید گرایش‌های واگرایانه منجر شود.
هیمن در ادامه، علت شکست این طرح را نیز توضیح می‌دهد. به گفته او، رجب طیب اردوغان دونالد ترامپ را متقاعد کرد که حمایت از یک پروژه مبتنی بر کردها با منافع ترکیه در تعارض است. هنگامی که مجری برنامه می‌پرسد آیا ترامپ عملیات را متوقف کرد، پاسخ هیمن کوتاه و صریح است: «قطعاً». اگر این روایت را بپذیریم، شکست طرح نه در تهران، بلکه در تقاطع منافع واشنگتن و آنکارا رقم خورده است.
نکته قابل توجه دیگر این است که در روایت هیمن، برخلاف بسیاری از بحث‌های رایج درباره آینده ایران، تقریباً هیچ سخنی درباره رهبر یا آلترناتیو سیاسی آینده به میان نمی‌آید. نه از رضا پهلوی نامی برده می‌شود و نه غیر او. این مسئله از منظر نظری نیز معنادار است. در رویکرد رئالیستی روابط بین‌الملل، دولت‌ها بیش از آنکه بر افراد تکیه کنند، بر موازنه قدرت و اهرم‌های اثرگذاری تمرکز دارند. همچنین در ادبیات راهبردی، مفهوم «پوشش ریسک» (Hedging) توضیح می‌دهد که بازیگران دولتی در شرایط عدم قطعیت، به جای شرط‌بندی بر یک فرد یا جریان واحد، همزمان چندین گزینه و کانال نفوذ را حفظ می‌کنند. از این منظر، روایت هیمن بیش از آنکه شخص‌محور باشد، بر ابزارهای عملیاتی، بازیگران میدانی و ملاحظات ژئوپلیتیکی متمرکز است.
شاید مهم‌ترین نتیجه این مصاحبه نه اثبات یک توطئه و نه تأیید یک طرح تجزیه، بلکه آشکار شدن نوعی نگاه راهبردی باشد؛ نگاهی که تغییر موازنه قدرت در ایران را صرفاً از آسمان و از طریق حملات هوایی تصور نمی‌کرد، بلکه برای تحولات پیرامونی و شکاف‌های قومی نیز نقشی تعیین‌کننده قائل بود. در این روایت، احمدی‌نژاد بخشی از زنجیره عملیات است؛ اما آنچه هیمن آن را کلید موفقیت طرح معرفی می‌کند، جای دیگری قرار دارد: در همان مؤلفه‌ای که خود او از آن با عنوان «مرکز ثقل» یاد می‌کند.
✍🏻مجتبی اسلامی
۱۲ خرداد ۱۴۰۵
@social_policy2024