15943
زمینه فعالیت کانال: پژوهش و بازنشر کتب و مقالات شاخص در حوزه اسطوره‌شناسی، آئین‌پژوهی، فرهنگ عامه، ادبیات حماسی و زمینه‌های مرتبط @Epiclore :ارتباط
🗂️برای ورود به مجموعه‌ای جامع از هنر و فلسفه، کلیک کنید
📼سینما | 💬 فلسفه
🎵موسیقی | 📖ادبیات
👩🎨نقاشی | 👤روانشناسی
Clyties of the Mist
Herbert James Draper
این نقاشی با الهام از افسانه‌ی یونانی نیمف آب به نام کلیتیه/کلوتیس (Clyties, Clytia) و عشق جاودانه و وفاداری بی‌پایان او به خدای خورشید آپولو کشیده شده است.
کلیتیه آنقدر آپولو را دوست داشت که در تلاشی غم‌انگیز روزها را به تماشای عبور خورشید از آسمان می‌گذراند و شب‌ها خیره به مشرق منتطر طلوع دوباره خورشید می‌ماند. و در نهایت به یک گل آفتابگردان تبدیل شد و تا به امروز، سر خود را به سمت خورشید می‌چرخاند و آپولو را در مسیر روزانه‌اش دنبال میکند.
⚜@legendfolkepic⚜
مدرسه موشها
Another Brick In The Wall
از نخستین ترجمه‌ی پارسی قرآن:
به نام خدای روزی‌دادار رحمت‌کنار. سوگند به الف و لام و میم و صاد. کتابی فرود کرده شد بی توا، مباش در گورِ توا تنگی از وی تا بدس برده شی بدان، و ایاد کردی مؤمنان را. پس‌روی کنید آن رای که فرود کرده شد بی‌شما از خداوند شما، و پس‌روی مکنید از بیرون اوی ولیانی را، خجاره می پند پذیرید. چند از دهی هلاک کردیم آن را. آمد بدان عذاب ایما به‌شو، ایشان خواب نیم‌روزان‌کناران. نبود خواندن ایشان آن که آمد بدیشان عذاب ایما، بی‌آن که گفتند: ایما بودیم ستمکاران.
ایلیای تشبی (ایلیاس) در اصل همان تشوپ (تشوب خدا، تیشتر) خدای رعد و توفان هوریان است
ایلیای تشبی که نامش به وضوح یاد اور تشوپ خدای رعد (تشبی) است، مانند او از آسمان آتش (رعد و برق) و باران و توفان نازل می کند و سبب رویش گیاهان میشود و نامیراست و رقیب بعل پرستی است و با غول سنگی (اولیکومی) در گیر میشود، شکست می خورد، ولی زنده می ماند و با گردباد به آسمان صعود می کند.
آیین و اسطورهٔ تشوب (تشوپ)
تِشوب خدای آب‌وهوای هوریان و همچنین رئیس پانتئون هوریان بود. ریشه‌شناسی نام او نامشخص است، اگرچه توافق شده است که از نظر زبان‌شناسی می‌توان آن را واژه‌ای هوری از ریشهٔ تَشبی (زدن) طبقه‌بندی کرد. از نام او هم نوشته‌های آوایی و هم لوگوگرام گواهی شده است. تشوب در جایگاه خدایی مرتبط با آب‌وهوا، می‌تواند هم مخرب و هم محافظ به تصویر کشیده شود. پدیده‌های آب‌وهوایی منفرد از جمله بادها، برق، رعد و باران را می‌توان به عنوان سلاح او توصیف کرد. همچنین اعتقاد بر این بود که او باعث رشد پوشش گیاهی و ایجاد رودخانه‌ها و چشمه‌ها میشود. موقعیت برتر او در مذهب هوری نشان‌دهنده اهمیت گسترده خدایان آب‌وهوا در شمال بین‌النهرین و نواحی مجاور بود، جایی که بر خلاف جنوب، کشاورزی عمدتاً به بارندگی متکی بود تا آبیاری. اعتقاد بر این بود که قدرت او هم بر فانیان و هم بر دیگر خدایان، هم در زمین و هم در آسمان گسترش می‌یابد. با این حال دریا و جهان زیرین تحت کنترل او نبود. تجسمِ تشوب نادر است، اگرچه توافق بر این است که او معمولاً به‌عنوان چهره‌ای مسلح و ریش‌دار به تصویر کشیده میشود که گاهی دسته‌ای از آذرخش را در دست دارد. یکی از این نمونه‌ها از یازلیکایا شناخته شده است. در برخی موارد، او در حال راندنِ ارابه‌ای تجسم شده است که دو گاو نر مقدس آن را می‌کِشند.
آهنگ اولیکومی:
برخلاف بسیاری از روایتهای مرتبط، آهنگ اولیکومی به خوبی حفظ شده است. این کاملترین اسطوره با منشأ هوری است که در حال حاضر برای محققان شناخته شده است. اشاره شده است که پیرنگ آن دارای تعدادی از عناصر است که در آهنگ هدامو نیز وجود دارد. به گفته آلفونسو آرچی، ممکن است از سنت اولیه هوریان گرفته شده باشد، اگرچه نسخه شناخته شده برای هیتی‌ها تنها پس از استقرار هوری‌ها در غرب سوریه ممکن است، پدید آمده باشد.
اسطوره با صحنه‌ای از نقشه کشیدن کوماربی علیه تشوب شروع میشود:
نقشه او حول موجود نام‌بخش، اولیکومی، می‌چرخد که نامش به معنای « کومه را نابود کن!» است، کومه هم مرکز آیینی اصلی تشوب و هم محل اقامت او در اساطیر است. این به معنای توصیف سرنوشت او است، زیرا او برای جایگزینی خدای آب‌وهوا و نابود کردن او و شهرش خلق شده است. او به عنوان پسر کوماربی و یک تخته سنگ عظیم توصیف میشود و از کونکونوزی، «سنگ سخت» ساخته شده است، بسیار شبیه به سنگی که کوماربی در آهنگ پیدایش به آن گاز زده است. کوماربی اولیکومی را به متحدان مختلف خود، از جمله دریای خدایی‌شده ، معرفی میکند و شرح می‌دهد که این موجود سنگی قرار است چه کاری انجام دهد:
با این حال، او می‌ترسد اولیکومی در زمانی که هنوز کوچک است به راحتی شکست بخورد، و به همین دلیل او را می‌فرستد تا مدتی را در خفا روی شانهٔ اوپلوریِ غول‌پیکر بگذراند. او به رشد خود ادامه می‌دهد و به دلیل جثهٔ عظیمش در نهایت مورد توجه «خدای خورشید آسمان» (شیمیگه هوری) قرار می‌گیرد، که بلافاصله می‌شتابد تا به تشوب در مورد این دشمن جدید هشدار دهد. خدای آب‌وهوا برای او نشست، غذا و نوشیدنی برپا میکند، اما او از نشستن، خوردن یا نوشیدن امتناع می‌ورزد، و میزبانش را به این فکر می‌اندازد که آیا ممکن است آنان به نادرستی برپا شده باشند (در سطرهای پایانی لوح اول تصنیف) احتمالاً آغاز شکستهٔ لوح دوم حاوی توضیحی درباره این سوء تفاهم بود، زیرا در قسمت بعدی که باقی مانده است تشوب به خبر بد واکنش نشان می‌دهد و به خدای خورشید اطمینان می‌دهد که می‌تواند اکنون بنشیند و بخورد و شراب بنوشد او سپس به همراه برادر و خواهرش تاشمیشو و شاوشکا به کوه هازی سفر میکند و پس از رسیدن به مقصد، سرانجام خود اولیکومی را می‌بیند که او را دچار ناامیدی میکند. او توضیح می‌دهد که مبارزه با آن چقدر ترسناک است و شروع به گریه میکند. شاوشکا برای کمک به تشوب سعی میکند اولیکومی را با آواز و رقص جذب کند، همانطور که قبلا با هدامو همین کار را انجام داد. با این حال، پس از اینکه جامه فاخر پوشید، موهایش را با صدف‌های دریایی آراسته و شروع به خواندن کرد، موجی به او اطلاع می‌دهد که هدف ناشنوا، نابینا و بی‌احساس است، که او را در مقابل چنین تلاش‌هایی مصون می‌سازد، و به او پیشنهاد میکند که در عوض تلاش کند تا تشوب را وادار کند در اسرع وقت با آن مقابله کند، زیرا هر چه بزرگتر شود، خطرناکتر میشود.
اوتوّ به احتمال طبق دستور نین خورسَگ بر آن می شود که با انکی ازدواج نکند مگر آنکه وی برای او هدیه ای شامل خیار و سیب و انگور بیاورد. اگر این برداشت درست بوده باشد می بینیم که انکی از باغبانی خیار و سیب و انگور دریافت می دارد. باغبان به احتمال میوه ها را در برابر آبیاری به کمک سدها، کانالها، و محلهای کشت نشده در اختیار انکی قرار می دهد. انکی آنها را به عنوان هدیه برای اوتّو می آورد، و اوتّو با شادمانی او را پذیرا شده و با وی ازدواج می کند. به روایتی اوتّو را با شراب مست کرده و به کامجویی می پردازد.
اما از این ازدواج به احتمال هیچ الهه ای متولد نمی شود. به جای آن به نظر می رسد ازدواج اینها منجر به رویش هشت گیاه متفاوت می شود که عبارت از: گیاه "درخت"، گیاه "عسل"، گیاه "علف هرز جاده"، گیاه " اَپسَر"، گیاه "خار"، گیاه"چسب"، گیاهی که نام آن نا مفهوم است، و گیاه "درخت فلوس". و اکنون انکی مرتکب عمل گناه آلود می شود. او همانگونه که در سرزمین مردابی به پیرامون خویش می نگریست، متوجه هشت گیاه می شود و به احتمال مصمم می شود تا سرنوشت آنها را تعیین کند. امّا به نظر می رسد که نخست می بایست قلب آنها را بشناسد، یعنی اینکه به احتمال می بایست آنها را مزه کند. بنا براین، پیک او ایسیمود، خدای دو صورتی، هر هشت گیاه را می چیند و برای انکی می آورد، و او آنها را یکی پس از دیگری می خورد. الهه نین خورسَگ که در واقع مسئول به وجود آمدن گیاهان بالا بود، از کار انکی خشمگین می شود، و او را نفرین کرده می گوید: تا زمانی که زنده است با " چشم زندگی" به او نگاه خواهد کرد، و با بیان این جمله بی درنگ ناپدید می شود. در نتیجهً نفرین او چاهها و رودخانه ها خشک میشوند و آب در اعماق زمین پنهان میگردد. بی تردید در نتیجه نفرین او انکی به تدریج لاغر و نحیف می شود، و اَنونَّکی ها، خدایان "بزرگ" امّا بی نام سومری، خاک می نشینند. در این مرحله روباه برای نجات می آید. وی از انلیل، فرمانروای مجمع خدایان سومری می پرسد اگر نین خورسَگ را به مجمع خدایان باز گرداند چه چیزی را به عنوان پاداش به وی خواهد داد. انلیل پاداش او را تعیین می کند، و روباه با اطمینان خاطر به نحوی موفق می شود نین خورسَگ را به مجمع خدایان در دیلمون باز گرداند.
آنگاه نین خورسگ انکی در حال مرگ را بر فرج خویش نشانده از او می پرسد که در کدام عضو از بدن خویش احساس درد می کند. انکی عضوی از بدن را نام می برد که او را می آزارد، و نین خورسَگ وی را آگاه می سازد که وی موجبات تولد خدایی را برای او فراهم آورده است. مفهوم این گفته آن است که تولد آن خدا موجب بهبود عضو بیمار خواهد شد. به همین ترتیب، نین خورسَگ پرسش خویش را هشت بار تکرار می کند. هر بار انکی یکی از اعضای دردناک بدن را نام می برد، و نین خورسَگ تولد خدایی در رابطۀ با آن را اعلام می دارد. سرانجام، به احتمال به در خواست نین خورسَگ انکی سرنوشت خدایان تازه متولد را رقم زده و آخرین آنها به نام اِنساگ (انساگیل، سرور کناری) را به مقام "خدای حامی دیلمون" منصوب می کند."
🗂️برای ورود به مجموعه‌ای جامع از هنر و فلسفه، کلیک کنید
📼سینما | 💬 فلسفه
🎵موسیقی | 📖ادبیات
👩🎨نقاشی | 👤روانشناسی
✅در جستجوبی خوشبختی: رونق فال‌بینی و جادو گفتگوی فائزه رستمی با ناصر فکوهی
✍️آیا افزایش اقبال به فال را می‌توان نشانه افزایش «احساس ناامنی و عدم قطعیت» در جامعه دانست؟
ابتدا بگوییم در این زمینه متاسفانه مطالعات دقیق و گسترده و علمی را نداشته‌ایم و آنچه می‌گوییم بر اساس برخی از مشاهدات میدانی و مطالعات کیفی انجام شده است که این گزاره را نشان می‌دهند. در این حالت باید ابتدا موضوع را در سطح تاریخی و جهان شمول دید. چندین منشاء می‌توان برای آن در نظر گرفت. نخست پیشینه تاریخی و سنتی پدیده: بنا بر شواهد و اسناد تاریخی، در جامعه ما همچون اکثر جوامع انسانی دیگر از دوره‌های باستانی تا دوران مدرن، باور به پدیده‌های جادویی و ماورای طبیعی وجود داشته‌اند.
متن کامل در:
https://B2n.ir/kw7013
❇️داستان در نسخه مشهور ترانه چنین پیش می‌رود:
راهزن در کوهستان‌های کورک و کری با کاپیتان فارل روبه‌رو میشود.
با اسلحه او را تهدید میکند و پول‌هایش را می‌گیرد.
پول‌ها را به خانه می‌برد و به مولی می‌سپارد.
مولی به او وعده وفاداری می‌دهد، اما در واقع به او خیانت میکند.
راهزن در حالی که نزد مولی است با بازگشت کاپیتان فارل غافلگیر میشود.
اسلحه می‌کشد و به سوی او شلیک میکند، اما سرانجام دستگیر و زندانی میشود.
ترانه در پایان با لحنی طنزآمیز از علاقه مرد به خوابیدن در اتاق مولی در برابر سرگرمی‌های دیگر مردان، مثل شکار و ماهیگیری، حرف می‌زند؛ اما حالا به جای آنکه در کنار معشوقه‌اش باشد، در زندان و گرفتار زنجیر است.
💢داستان Whiskey in the Jar جالب‌تر از چیزی است که از یک ترانه عامیانه ایرلندی انتظار داریم؛ قصه‌ای چندصدساله از راهزنی، خیانت عاشقانه، میخانه و زندان که سرانجام به یکی از مشهورترین قطعات متالیکا تبدیل شد.
Читать полностью…
.
من درد تو را ز دست آسان ندهم
دل برنکنم ز دوست تا جان ندهم
از دوست به یادگار دردی دارم
کان درد به صد هزار درمان ندهم
⚜ @legendfolkepic ⚜
معانی نام قوم هورّیان که حدس زده میشود:
١- کوهستانی
٢- غارنشین
٣- نگهبان
۴- خورشید پرست
۵- نجیب و سفید
۶- جنگاور
٧- گاوپرست (پرستندهٔ هورّی، گاو نر مقدس):
شِری و هورّی: گاوهای نر آسمانی در آناتولی.
نامهای آنها دارای منشأ هورّیانی و به معنای «روز و شب» است. در میان خدایان امپراطوری هیتیایی، آنها گاوان نر هوا-خدای بزرگ (تشوپ) هستند و ارابهٔ او را می کشند. گفته میشود که آنها در شهرهای ویران شده می چرند. از لحاظ تصویر نگاری آنها محافظان هوا-خدا هستند. بر روی نقوش برجسته و طرحهای روی مهرهای این خدا، دیده میشود. آن ها در عهدنامهه ها و سوگندها و همچنین در دعاها استمداد می شد و در این دعاها از آنها می خواستند که نزد اربابشان و دیگر خدایان شفاعت کنند.
نظر به اینک نام قوم حاکم میتانیان درون هورّیان با ایزد میثرهٔ کشندهٔ گاو نر مقدس پیوند دارد، گواهی است براینکه نام هورّی در نزد ایشان به معنی گاو نر مقدس گرفته میشده است.
داستان عاشقانه‌ی گشتاسب شاهزاده‌ی ایرانی و کتایون، شاهدخت رومی.
Читать полностью…
.
«هیچ مگو»
دوش دیوانه شدم
عشق مرا دید و بگفت:
«آمدم، نعره مزن، جامه مدر،
هیچ مگو.»
گفتم: «ای عشق!
من از چیز دگر می‌ترسم.»
گفت: «آن چیزِ دگر، نیست دگر،
هیچ مگو.»
⚜@legendfolkepic⚜
مطابقت بلعم باعورا با ثریت/اوشنر از خاندان پائورو جیرا (بسیار داتا، زال/پیر دانا) اوستا
نامهای بلعم (بلعنده) و باعورا منابع توراتی و قرآنی در زبانهای هندوایرانی به ترتیب به معانی «کودک دانا، مزدک» و «معرب پائورو اوستایی= بسیار، در نام پائورو جیرا» هستند. متقابلاً نامهای اوستایی ثریت و اوشنر (وزیر کاووس) به ترتیب به معنی «خورنده یا خورده شده» و «مرد دانا، مزدک» هستند. بنا به اساطیر ایرانی اوشنر (مرد دانا) در شکم مادر سخن گفت. بلعم محلی کنعان (بلعام) همچنین نام پیشگویی در سمت اردن آمده است که از خود اسطوره ای ندارد.
اسطورۀ مشابه آنها:
مطابق روایات اسلامی بر اساس برخی منابع زمانی که بلعم خواست برای نفرین حضرت موسی و قومش برود، الاغ او از حرکت باز ایستاد. بلعم او را کتک زد و این عمل، سه مرتبه تکرار شد. سپس حیوان به اذن الهی به سخن آمد و به بلعم گفت که ملائکه را می‌بیند که جلوی او را می‌گیرند. این داستان در تورات نیز آمده است.
متقابلاً به روایت کتاب پهلوی دینکرد تورانیان روان کاووس را تباه کردند و او به ثریت (خورده شده) فرمان داد که گاو مرز یاب بین ایران و توران را بکشد. گاو به زبان آدمیان با او سخن گفتن آغاز کرد که اگر به این گناه مبادرت کنی دچار ملامت و سرزنش وجدان خواهی شد و.... و سرانجام ثریت از این گناه توسط سگان وحشی (یا سگان هار) در جنگل دریده و خورده شد.
اسطورهٔ بلعم باعورا
بلعم باعورا (یا بلعام بن باعور) شخصیتی نیمه‌افسانه‌ای و نمادین در روایتهای عهد عتیق (تورات)، قرآن و متون اسلامی است که به عنوان مظهر «عالم دنیاپرست و سقوط‌کرده» شناخته میشود. او در ابتدا عابدی مستجاب‌الدعوه و دانا به اسم اعظم خداوند بود، اما به دلیل پیروی از هوای نفس، فریب فرعون یا پادشاهان موآب را خورد و در برابر حضرت موسی ایستاد.
داستان و ابعاد مختلف این اسطوره را می‌توان در محورهای زیر خلاصه کرد:
• مقام علمی و معنوی اولیه: بر اساس روایات، بلعم از علمای بنی‌اسرائیل یا عابدان شام بود. او به چنان مرتبه‌ای از معنویت رسیده بود که کرامات زیادی داشت و هر دعایی که می‌کرد مستجاب می‌شد.
• ماجرای انحراف و تقابل با موسی: هنگامی که حضرت موسی و لشکرش به سرزمین موآب (یا کنعان) نزدیک شدند، پادشاه آن منطقه (یا به روایتی فرعون) از بلعم خواست تا با استفاده از حق تقدم خود در مستجاب‌الدعوه بودن، بنی‌اسرائیل را نفرین کند. بلعم ابتدا مخالفت کرد، اما با وسوسه همسرش، هدایای مادی و وعده‌های دنیوی، تسلیم شد.
• راهبرد فساد و طاعون: وقتی بلعم اقدام به نفرین کرد، زبانش به اذن خدا چرخید و به جای نفرین، برای بنی‌اسرائیل دعا کرد. او که در هدفش ناکام مانده بود، به پادشاه پیشنهاد کرد زنان آرایش‌کرده را به میان لشکر موسی بفرستد تا آنها را به گناه و فحشا بکشانند. این طرح عملی شد و شیوع گناه در میان قوم موسی، خشم الهی و بیماری طاعون را به همراه داشت که باعث مرگ هزاران نفر شد.
• تمثیل قرآن و تشبیه به سگ: در آیات ۱۷۵ و ۱۷۶ سوره اعراف، بدون ذکر مستقیم نام او، به داستانش اشاره شده است. قرآن او را کسی می‌داند که آیات الهی به او داده شد ولی خود را از آنها تهی ساخت و پیرو شیطان شد. قرآن حال او را به سگی هار تشبیه میکند که در هر صورت (چه به او حمله کنی و چه رهایش کنی) زبانش را مانند سگان هار از دهان بیرون می‌آورد؛ نمادی از انسان‌های حریص و دنیاپرست که هیچ‌چیز آنها را سیر نمی‌کند.
• روایت الاغ بلعم: در داستان‌های عامیانه و روایات آمده است که وقتی بلعم سوار بر الاغ خود به سمت کوه می‌رفت تا بنی‌اسرائیل را نفرین کند، الاغ از حرکت ایستاد و به زبان آمد تا جلوی او را بگیرد، اما بلعم حیوان را به‌شدت کتک زد. در متون اسلامی ذکر شده که اسم اعظم پس از این ماجرا از او گرفته شد، اما الاغ او به دلیل این نافرمانی آگاهانه، پاداش بهشتی یافت.
ریشههای اساطیری و علمی گل آفتابگردان
اصلی‌ترین نماد گل آفتابگردان یعنی "وفاداری مطلق و بی‌پایان" ریشه در افسانه‌های کهن یونان و یک عشق بزرگ جاودانه دارد.
داستان نیمف آب به نام «کلیتیه/کلوتیس» (Clyties, Clytia) که عاشق «آپولو»، خدای خورشید بود. وقتی آپولو ترکش کرد، کلیتیه دلشکسته، تنها، بدون آب و غذا بر زمین نشست و روزها مسیر حرکت معشوقش را در آسمان دنبال کرد و شب‌ها خیره به مشرق منتظر طلوع دوباره محبوب ماند.
سرانجام خدایان به رحم آمدند و بدن کلیتیه را به ریشه و ساقه در زمین و صورتش را به گل آفتابگردان تبدیل کردند تا بتواند تا ابد محبوبش را نظاره کند.
این داستان ریشه‌ی علمی نیز دارد. رفتار گل آفتابگردان پدیده‌ای واقعی به نام «آفتاب‌گرایی» است. ساقه‌های جوان این گیاه با سازوکاری شگفت‌انگیز در طول روز از شرق به غرب حرکت می‌کنند تا بیشترین نور را دریافت کنند و شب هنگام دوباره به سمت شرق بازمی‌گردند.
این رفتار طبیعی و حیرت‌انگیز، الهام‌بخش یونانیان باستان برای ساختن چنین افسانه عاشقانه‌ای شده است. به این ترتیب، علم و اسطوره دست در دست هم، نماد عمیق و عاشقانه‌ی این گل زیبا را شکل داده‌اند.
⚜@legendfolkepic⚜
🌐 لقمه (سه)
⭕️ خواب‌های پیشگویانه 😴
🔸 تجربهٔ شهودی ما می‌گوید برخی خواب‌ها «آینده» را دقیقاً دیده‌اند اما در روش‌شناسی علمی، شدتِ یقینِ فردی هیچ اعتباری ندارد.
🔸 آنچه ما «خواب پیشگویانه» می‌نامیم، غالباً محصول تلاقیِ سه سازوکار دقیقِ عصب‌شناختی است...
▫️ در این اپیزودِ کوتاه به پشت صحنهٔ مغز می‌رویم تا ببینیم چگونه این شعبدهٔ واقع‌گرایانه را کارگردانی میکند.
💬 نوشتار و خوانش: فرهاد ارکانی
🙏🏻 حمایت از این کانال برای اینکه سر پا بماند و بمانم! 🙏🏻
@HomoSapiensFA
در قسمت بعدی که باقی مانده است، تشوب به تاشمیشو می‌گوید که گاوهای نر شریشو و تیلا و یک ارابه را آماده کند و ظاهراً درگیری بین او و اولیکومی رخ می‌دهد. خدای آب‌وهوا شکست می‌خورد. خدایان دیگر، از جمله آشتابی، تلاش می‌کنند تا با اولیکومی مبارزه کنند، اما او به رشد خود ادامه می‌دهد و در نهایت دروازه‌های کومه را مسدود میکند، و هپات همسر تشوب را در داخل به دام می‌اندازد که نمی‌تواند بفهمد چه اتفاقی برای تشوب افتاده است. او نگران است که ممکن است تشوب در نبرد کشته شده باشد، و پیام‌رسان خود تاکیتی را می‌فرستد تا بفهمد چه اتفاقی افتاده است، اما بقیه قسمت گم شده است و هنگامی که متن پس از یک افتادگی از سر گرفته میشود، تاشمیشو به نزدیکی اقامتگاه او می‌رسد تا به او اطمینان دهد که تشوب زنده است و تقریبا باعث میشود او از پشت‌بام به پایین بیفتد. او سپس به خانه موقت تشوب برمی‌گردد و به او پیشنهاد میکند که باید با ائا در «آپزووا» ملاقات کنند. پس از رسیدن به خانه ائا، هر دو تعظیم می‌کنند، اگرچه ظاهراً او از حضور تشوب عصبانی شده است. در یک سری از قسمتهای تکه‌تکه، ائا سپس با خدایان مختلف دیگر، از جمله انلیل، اوپلوری و خدایان آغازین ملاقات میکند و در مورد اولیکومی به آنها می‌گوید. با کمک خدایان آغازین، او ابزاری مسی را که برای جدا کردن آسمان از زمین استفاده می‌شد، بازیابی میکند و پس از اینکه متوجه شد منبع قدرت اولیکومی، ارتباطش با اوپلوری است، ابزار مسی را برای بریدن اولی به کار می‌برد. این جدایی آسیب‌ناپذیری را که او در بخش‌های قبلی اسطوره به نمایش گذاشته بود، نفی میکند. ائا سپس به تاشمیشو می‌گوید که باید برای بار دیگر با اولیکومی مبارزه شود. او با شور و شوق واکنش نشان می‌دهد و قبل از رفتن همراه با تشوب به محلی که خدایان دیگر در آنجا مجلسی برگزار کرده‌اند، این اطلاعات را به او می‌رساند. بقیه قسمتهای باقی‌مانده همگی برخورد دوم بین تشوب و اولیکومی را توصیف می‌کنند. قطعه بعدی به صورت مونولوگ است:
معلوم نیست بعد از آن چه میشود. متن پس از اظهار نظر اولیکومی قطع میشود، اما وجود لوح گمشدهٔ دیگری مطرح شده است که نبرد بین او و تشوب را توصیف میکند. احتمالاً خدای آب‌وهوا در نهایت پیروز ظاهر میشود، اما سرنوشت نهایی اولیکومی ناشناخته باقی می‌ماند.
The Evolution of The Alphabet
تکامل حروف الفبای لاتین
حروف الفبای زبان انگلیسی - و بسیاری از زبانهای دیگر اروپایی - محصول هزاران سال تکامل است.
ریشههای قدیمی‌ترین این حروف به الفبای نیا-سینایی (3800 سال پیش) باز میگردد که مبتنی بر حروف هیروگلیف مصری بود. از آنجا به بعد انباشت تغییرات بزرگ و کوچک، حروف الفبای لاتین را به شکلی درآورده که امروزه شاهد آن هستیم.
نمودار تغییرات تکاملی حروف الفبای لاتین را می‌توانید در این پوستر الصاق‌شده مشاهده کنید.
⚜@legendfolkepic⚜
معنی نامهای بحرین و اسطورهٔ سومری آن
•ریشهٔ سامی: در برخی تفسیرهای زبانهای سامی، دیلمون/تیلمون به معنی «جای محصول زیبای آبها» یا «سرزمین مروارید» تعبیر شده است.
•تیلوس منابع یونانی نام بحرین در زبانهای هندوایرانی به صورت تیله-اوس به معنی محل گلولهٔ درخشان (مروارید) به نظر می رسد.
•نام سومری نی-تو-کی/نی-ته-کی (Ni-te-ki): این نام که سومری‌ها به این منطقه داده بوده اند به معنی «سرزمین شیء زیبا و مرغوب» یعنی جای مروارید است.
•معنی نام ساسانی میشماهیک بحرین:
نام ساسانی میشماهیک متعلق به بحرین به صورت میث- مائیک به معنی محل ماده گرانبها (مروارید) است.
•پس به نظر می رسد نام بحرین در پیش اعراب به صورت بحر-یَنع به معنی محل محصولات درخشان دریا (محل مروارید) مفهوم میشده است که به بحرین تلخیص یافته است. از جمله واردات سومر از دیلمون، عقیق (ینع) بوده است.
بهشت سومری یا سرزمین جاودانی دیلمون از نگاه سومری:
سرزمین دیلمون مقدس است
سرزمین دیلمون پاک است
سرزمین دیلمون پاکیزه است
سرزمین دیلمون روشن است
در دیلمون کلاغ سیاه نمی نالد
مرغ وحشی ناله سر نمی دهد
شیر کسی را نمی درد
گرگ بره را نمی درد
سگ وحشی کودکان را نمی برد پرنده دست رنج بیوه زنان را نمیرباید
هیچکس از درد نمی نالد
هیچکس نوحه نمی خواند
هیچکس سوگواری نمی کند
کتیبهً سومری ـ پیدا شده در شهر باستانی نیپور
(کریمرـص۱۶۸ـ۱۸۱:هوکــ ص ۱۵۶)
اما افسانه ً سومری که با خواندن آن به شباهت های فراوانی حتی با باورهای امروزی پی می بریم افسانهً انکی (Enki) خدای آب و نینهورساگ (Ninhursag) خدا-بانوی زمین است.
سومریان معتقد به سرزمینی پاک و مقدس به نام دیلمون (Dilmun) بودند که مظهر روشنایی و پاکی و سلامتی بود. باغ مقدس که خدایان در آن زندگی می کردند. آنچه برای زنده ماندن این باغ لازم بود آب تازه بود که اوتو (Utu) خدای خورشید باید از زمین به آن باغ مقدس بیاورد. اوتو آب تازه را از زمین به باغ می آورد و همه ی باغ پر از میوه و سبزه و طراوت می شود.
همین موضوع آوردن آب از زمین برای تازگی و طراوت باغ مقدس در افسانه ی آفرینش در تورات (۱۰-۲) به این صورت آمده است: "اما آب از زمین بیرون می آمد و خشکیها را سیراب می کرد."
در این باغ بارور شده و پر طراوت نینهورساگ از سه نسل بانو-خدایان، ۸ گیاه مقدس پدید می آورد و می رویاند. اما انکی می خواهد که این ۸ گیاه مقدس را بخورد و فرمانبر او ایسیمود دوچهره آن ۸ گیاه مقدس را به پیش انکی می آورد و انکی یکی یکی آنها را می خورد:
"انکی در سبزه زار به اطراف می نگرد، به اطراف می نگرد"
انکی به فرمانبرش ایسیمود می گوید:
"من فرمان می دهم، من می خواهم درون آنها را دریابم،
این چه گیاهی ست؟ این چه گیاهی ست؟"
و فرمانبرش پاسخ می دهد:
"پادشاه من، این گیاه درختی است،
او گیاه را می بُرد. انکی گیاه را می خورد.
پادشاه من، گیاه عسل،
گیاه را می چیند. انکی گیاه را می خورد.
پادشاه من، گیاه وحشی کنار راهها،
گیاه را می بُرد، انکی گیاه را می خورد. ...."
این اسطوره در جایی مفصلتر ذکر گردیده است که ما آن را نیز قید می کنیم:
انکی و نین خورسَگ:
بر اساس منظومه اسطوره ای آسمانی دیلمون محلی است مطهر، پاکیزه و درخشان. آنجا سرزمینی است که در آنجا به احتمال بیماری و مرگ وجود ندارد. آنجا شهری است که به فرمان انکی، خدای آبها آنجا مملّو از آبهای شیرین و مزارع سرشار از غله شده، و بنابراین به "خانۀ اسکله های ساحلی سرزمین" شهرت یافته است. الهه نین خورسَگ، "مادر سرزمین " از انکی باردار می شود، و پس از نه روز بارداری بدون تحمل درد و تقلا الهه نین مو را به دنیا می آورد. سپس انکی دختر خویش، نین مو، را باردار می کند، و او به همان شیوۀ مادر نین خورسَگ، الهه ای به نام نین کورَّ (الهه بیگانه جهان زیرین) را به دنیا می آورد. آنگاه انکی نوۀ خویش نین کوَّر را باردار می کند، و او الهه اوتّو utto (یعنی بافنده) را به دنیا می آورد. الهۀ دیگری نام نین سیگ را باید به عنوان چهارمین تولد به جمع سه الهۀ بالا افزود. نین مو و نین سیگ با قضاوت از روی نامی که دارند (بانویی که به ثمر می آورند) یا (بانویی که سبز می کند) ، به نظر می رسد الهه هایی باشند که فعالیت های آنها در اصل با گیاهان ارتباط داشته است. الهه نین کور "بانوی کوهستان" یا شاید "بانوی جهان زیرین" الهه ای است که فعالیتهای او ظاهراً به کار با سنگ منحصر بوده است و الهه اوتّو به احتمال الهه ای است که فعالیتهای او با لباس و به طور کلی پوشش و همچنین گیاه اساطیری زندگی (Ti یا Rib) ارتباط داشته است. انکی اکنون آشکارا خود را آمادۀ باردار کردن نتیجۀ خویش اوتّو کرده است که خورسَگ، مادر بزرگ، دخالت کرده و نصایحی را به اوتّو می دهد.
معنی نامهای بحرین
•ریشهٔ سامی: در برخی تفسیرهای زبانهای سامی، دیلمون/تیلمون به معنی «جای محصول زیبای آبها» یا «سرزمین مروارید» تعبیر شده است.
•تیلوس منابع یونانی نام بحرین در زبانهای ایرانی به صورت تیله-اوش به معنی محل گلولهٔ درخشان (مروارید) به نظر می رسد.
•نام سومری نی-تو-کی/نی-ته-کی (Ni-te-ki): این نام که سومری‌ها به این منطقه داده بوده اند به معنی «سرزمین شیء زیبا و مرغوب» یعنی جای مروارید است.
•معنی نام ساسانی میشماهیک بحرین:
نام ساسانی میشماهیک متعلق به بحرین به صورت میث- مائیک به معنی محل ماده گرانبها (مروارید) است. پس به نظر می رسد نام بحرین در پیش اعراب به صورت بحر-یَنع به معنی محل محصولات درخشان دریا (محل مروارید) مفهوم میشده است که به بحرین تلخیص یافته است.
معنی نام قطر و عُمان
نام قطر به معنی محل پر برکت است:
Arabic: kaθara كـَثـَرَ "increase".
پلینیوس، نویسندهٔ رومی، نخستین گزارش مربوط به ساکنان این شبه‌جزیره در حدود اواسط سدهٔ یکم میلادی را مستند کرده است و از آنها به عنوان "Catharrei" یاد میکند، نامی که ممکن است از نام یک سکونتگاه محلی برجسته گرفته شده‌باشد. یک سده بعد، بطلمیوس نخستین نقشهٔ شناخته‌شده را برای نشان دادن شبه جزیره تهیه کرد و از آن تحت عنوان Catara یاد کرد. این نقشه همچنین به شهری به نام "Cadara" در شرق شبه جزیره اشاره داشت. اصطلاح 'Catara' (ساکنان، Cataraei) به‌طور انحصاری تا سدهٔ هجدهم استفاده می‌شد، پس از آن 'Katara' به عنوان رایج‌ترین املای شناخته‌شده ظاهر شد.[۳۵] در نهایت، پس از چندین تغییر - 'Katr', 'Kattar' and 'Guttur' - مشتق مدرن قطر به عنوان نام کشور پذیرفته شد.
در عربی نوین معیار، این نام به صورت [ˈqɑtˤɑr] تلفظ میشود، درحالیکه در عربی خلیجی [ˈɡitˤar] است.
نام عمان بر گرفته از واژهٔ عربی عَوَّمَ به آب انداختن کشتی، شناور کردن چیزی گرفته است و این معنی ماگان سومریان (عُمان کهن) و مسقط نیز هست.
محققان اشاره پلینی بزرگ به آمیتوسکوته (محل به آب فراوان انداختن [کشتی یا قایق]، موسای خبر بطلمیوس و آریان) را مربوط به مسقط (محل پایین انداختن [به آب]) می‌دانند.
نام بندر کریپتوس (پنهان) در عمان در خبر بطلمیوس یادآور استان باطنه و شهر صُهارج آن است.
❇️در سال ۱۹۷۲ گروه ایرلندی Thin Lizzy به رهبری فیل لینوت، این ترانه قدیمی را به شکل راک بازسازی کرد.
این نسخه در ابتدا قرار نبود قطعه اصلی تک‌آهنگ گروه باشد؛ اما مدیر گروه با شنیدن اجرای تمرینی آن متوجه ظرفیتش شد. ریف گیتار اریک بل به امضای موسیقایی این نسخه تبدیل شد.
ترانه در ایرلند به رتبه نخست رسید و در بریتانیا نیز رتبه ششم را کسب کرد. این موفقیت نقش مهمی در شناساندن Thin Lizzy به مخاطبان بین‌المللی داشت.
نکته جالب اینکه خود اعضای گروه در ابتدا چندان علاقه‌ای به این قطعه نداشتند و نگران بودند که موفقیت آن باعث شود به عنوان یک گروه صرفا فولکلور ایرلندی شناخته شوند
نسخه متالیکا بسیار موفق شد و در سال ۲۰۰۰ جایزه گرمی بهترین اجرای هارد راک را دریافت کرد.
این قطعه از آن جهت هم جالب است که متالیکا، یکی از مشهورترین گروه‌های هوی‌متال جهان، سراغ یک ترانه عامیانه چندصدساله رفت و بدون تخریب هویت فولکلوریک آن، به آن شخصیت موسیقایی کاملا متفاوتی بخشید.
عنوان Whiskey in the Jar را می‌توان «ویسکی در کوزه» ترجمه کرد. ترجیع‌بند معروف ترانه نیز عبارت‌های عامیانه و آوایی ایرلندی مانند Musha ring dum a doo dum a da را دارد که بیشتر جنبه موسیقایی و آوازخوانی جمعی در میخانه‌ها دارد تا معنای لغوی مشخص.
❇️خاستگاه ترانه؛ ایرلند قرن هفدهم
این ترانه یک فولکلور سنتی ایرلندی است و سازنده مشخصی ندارد. خاستگاه دقیق آن روشن نیست، اما برخی پژوهشگران ریشههای داستانی آن را به قرن هفدهم و ماجرای راهزنان ایرلندی نسبت می‌دهند.
یکی از داستان‌هایی که با آن پیوند داده شده، ماجرای راهزنی به نام پاتریک فلمینگ است که در سال ۱۶۵۰ اعدام شد. البته نمی‌توان با قطعیت گفت ترانه مستقیما درباره اوست.
داستان درباره راهزنی است که در جاده‌های ایرلند به یک افسر نظامی حمله میکند و پول‌هایش را می‌رباید. سپس پول‌ها را نزد معشوقه‌اش، مولی، می‌برد؛ اما مولی به او خیانت میکند و باعث گرفتار شدنش میشود
مطابقت تثلیث برهما، ویشنو و شیوا با تثلیث زروان (آنو)، اهریمن (کوماربی) و اهورامزدا (انکی)
برهما (خالق) در ترکیب بره-اوما به معنی خدای آسمان یعنی مترادف آنو بابلیها است و شیوا (ویرانگر) با کوماربی هورّیان (اهریمن، اِرّای بابلیان) مطابقت دارد و ویشنو (در معنی محافظ) در نقطه مقابل او مطابق اهورامزدا (انکی) است.
شباهتهای ویشنو و اهورامزدا
مطابقت و مقایسه میان ویشنو (ایزد بزرگ آیین هندو) و اهورامزدا (خدای یگانه دین زرتشت) یکی از مباحث جذاب در اسطوره‌شناسی تطبیقی هندواروپایی است. اگرچه در سنت آکادمیک و ریشه‌شناسی زبانی، به ظاهر نزدیک‌ترین معادل اهورامزدا در وداها ایزد «وارونا» (Varuna) است، اما از نظر کارکردی، الهیات و نمادشناسی، شباهتهای عمیقی میان ویشنو و اهورامزدا وجود دارد.
تحلیل تطبیقی این دو ایزد را می‌توان در چند بخش کلیدی بررسی کرد:
۱. اصطلاح‌شناسی و ریشه «آسورا / اهورا»
• اهورامزدا: واژه «اهورا» در زبان اوستایی با واژه «آسورا» (Asura) در زبان سنسکریت هم‌ریشه است.
• ویشنو: در متون کهن ریگ‌ودا، ویشنو بارها با صفت «آسورا» (به معنای سرور، صاحب قدرت جادویی و پیونددهنده هستی) ستوده شده است.
• تغییر تاریخی: با جدایی اقوام هندوایرانی، در ایران «اهورا» تبدیل به بالاترین مقام الهی (اهورامزدا) شد و «دیو»ها (Daevas) شرور نامیده شدند. اما در هند، برعکس شد؛ «دِوه‌ها» خدایان خیر شدند و «آسوراهایی» که با دِوه‌ها جنگیدند به موجودات اهریمنی تغییر ماهیت دادند. با این حال، ویشنو به دلیل بافت کهنش همچنان پیوند خود را با مفهوم اولیه و مثبت آسورا (اهورا) حفظ کرده است.
۲. کارکرد کیهانی (نگهدارندگی و نظم جهانی)
• ویشنو ایزد نگهدارنده: در تثلیث هندو (تریمورتی)، ویشنو وظیفه حفظ، بقا و نگهداری جهان را بر عهده دارد. او هماهنگی کیهانی (دارما) را حفظ میکند.
• اهورامزدا خالق و پشتیبان اشا: اهورامزدا نیز راستی و نظم ازلی کیهان یعنی «اشا» را برقرار و از آفرینش پاک خود در برابر نیروهای مخرب اهریمن محافظت میکند. هر دو ایزد، نماد پایداری هستی در برابر نابودی هستند.
۳. مفهوم آواتارها و تجسد خدایی
• آواتارهای ویشنو: ویشنو برای نجات جهان از چنگال اهریمنان و برقراری مجدد عدالت، در قالب‌های گوناگون (مانند راما، کریشنا، گراز، شیر‌مرد و در نهایت کالکی) به زمین هبوط میکند.
• تجسد کارکردی در ایران: اگرچه اهورامزدا در دین زرتشت مانند ویشنو آواتار زمینی ندارد، اما امشاسپندان و ایزدانی چون «بهرام» (ورثرغنه) کارکردی مشابه دارند؛ بهرام به شکل‌های گوناگون (مانند باد، گراز، شاهین و اسب) تجسم می‌یابد تا بر نیروهای شر پیروز شود. همچنین شاهان ساسانی در سنگ‌نبشته‌ها خود را از نژاد ایزدان (مانند مظاهر اهورامزدا) معرفی می‌کردند.
۴. نمادشناسی و هنر (قرص بالدار و پرنده کیهانی)
• فروهر و اهورامزدا: در هنر هخامنشی و ساسانی، نماد منتسب به اهورامزدا یا فرّ کیهانی، مردی نشسته بر یک قرص بالدار (فروهر) است.
• ویشنو و گارودا: مرکب اختصاصی ویشنو، پرنده‌ای نیمه‌انسان و نیمه‌عقاب به نام «گارودا» است. محققان اسطوره‌شناسی تطبیقی، پرنده بالدار در هنر ایران باستان و پرنده کیهانی ویشنو را برخاسته از یک کهن‌الگوی مشترک هندواروپایی برای نشان دادن «قدرت آسمانی در حال پرواز» می‌دانند.
۵. نبرد با نیروهای تاریکی
• هر دو ایزد در قلب یک نظام الهی خیرخواهانه قرار دارند که به طور مداوم با آشوب و بدی مبارزه میکند. ویشنو با آسوراهای شرور (مانند راوانا) می‌جنگد و اهورامزدا با انگره‌مینو (اهریمن) و دیوان در نبرد است.
جدول مقایسهٔ خلاصه
ویژگی اهورامزدا (ایران) ویشنو (هند):
عنوان کهن زبانی اهورا (سرور دانا) آسورا (قدرت مطلق کیهانی در ریگ‌ودا).
نقش اصلی آفریدگار و پاسدار نظم (اشا) نگهدارنده و محافظ هستی (دارما).
نماد بالدار قرص بالدار شاهی (فروهر) پرندهٔ بالدار کیهانی (گارودا).
شیوهٔ مداخله در زمین از طریق ایزدان/امشاسپندان و فرّه از طریق تجسدهای زمینی (آواتارها).
معنی نام کنعان
واژهٔ کنعان در یکی از قدیمی‌ترین دیدگاه‌های زبان‌شناختی، از ریشه سامی «ک‌ن‌ع» گرفته شده و به معنای «پست بودن»، «فروتنی»، «مطیع بودن» یا به طور مشخص «سرزمین‌های پست» است.
دیدگاه‌ها درباره ریشه و معنی کنعان:
• سرزمین پست: این نظریه که واژهٔ کنعان را در تقابل با واژه «آرام» (به معنی سرزمین‌های مرتفع و کوهستانی) قرار می‌دهد، منطقی ترین نظریه در این باب است.
• سرزمین تحت فرمان: گروهی دیگر از پژوهشگران معتقدند این نام در ابتدا به معنی «سرزمین مطیع» یا «سرزمین تحت فرمان» بوده و به عنوان یکی از استان‌های تابع امپراتوری مصر باستان در منطقه شام به کار می‌رفته است.
• سرزمین ارغوان: «افرایم آویگدور اسپایسر» (زبان‌شناس) ریشه این واژه را از اصطلاح هوریانی «کیناخّو» می‌داند که به رنگ ارغوان و صنعت رنگرزی (تولید منسوجات ارغوانی‌رنگ در فنیقیه) اشاره دارد.
.
«سرم بازار مسگرهاست»
در نگاهم مرگ رؤیاهاست.
بر لبانم تاولِ یک بوسۀ خشکیده
گونه‌هایم غرق حسرت‌هاست.
سینه‌ام لبریز ِ عشقی،
از کهن مانده..
گیسوانم مست طوفان‌هاست.
⚜@legendfolkepic⚜
«آب آنگور بیارید که آبان‌ماه‌ست
کار، یکرویه به کام دل شاهنشاه‌ست
وقتِ منظر شد و وقتِ نظر خرگاه‌ست
دست تابستان از روی زمین کوتاه‌ست
آب انگور خزانی را خوردن گاه‌ست
که کس امسال نکرده‌ست مر او را طلبی» (منوچهری)
❀ دهم آبان، جشن آبانگان، فرخنده باد!
➣ @Notes_On_Liberty
مطابقت کعبه با E-engura معبد انکی/ائا
واژه E-engura یا É-engur-ra در اساطیر سومری به معنای «خانهٔ آبهای زیرزمینی» یا «خانهٔ آبهای شیرین» است.
این اصطلاح از دو بخش زبان سومری تشکیل شده است:
• É: به معنی خانه یا معبد
• Engur (یا Engurra):
به معنی آبهای ژرف، آبهای شیرین زیرزمینی یا همان مفهوم آپسو است.
جایگاه تاریخی و اساطیری اِ-اِنگورا و مطابقت آن با کعبه و چاه زمزم
در تمدن بین‌النهرین باستان، E-engura نام معبد یا اقامتگاه کیهانی انکی (Enki) (خدای حکمت، آفرینش و آبهای شیرین) در شهر باستانی اریدو بود. بر اساس متون کهن سومری، این بنا مستقیماً بر روی آبهای شیرین زیرزمینی ساخته شده بود و نمادی از منشأ حیات و دانش به شمار می‌رفت.
متقابلاً چاه زمزم در فاصلهٔ حدود ۲۱ متری (در سمت شرق یا جنوب‌شرقی) کعبه و در محوطه مسجدالحرام قرار دارد. بنابراین کعبه که در جای گود و نزدیک چاه پر آب زمزم قرار گرفته در اساس نه معبد الیل یعنی اِ-کور (معبد واقع در بلندی) بلکه معبد اِئا/انکی (ابراهیم) یعنی اِ-اِنگورا (معبد آب زیر زمینی) به شمار می رفته است.
گرچه تلفظ اِ-کور به اِ-اِنگورا شبیه است، می توانستند با هم مشتبه شوند.