16422
مقالات، کتابها، سخنرانیها و کارگاههای تحلیل گفتمان، نشانهشناسی و تحلیل متن، فلسفه تحلیلی، هرمنوتیک اولین مطلب کانال https://t.me/irCDS/3 https://t.me/irCDS
متن محسن چاوشی درباره آهنگ جدیدش
به نام خدا
از اول اعتراضات و نزدیک به دو ماه است فکر میکنم و رصد میکنم تا نکتهای را در آنسوی مرزها بیابم که جذبم کند و حرف حق باشد اما به وجدانم قسم که هرچه گشتم ناامیدتر شدم، پس سکوت کردم!
و در این سکوت دیدم حق با بعضی از شماست: من «وسطم»
«وسط» مثل عابری که دی ماه در خیابان به گران شدن گوشت فکر میکرد و از پشت تیر به سرش خورده بود
وسط مثل پیرزنی روستایی که نه تلویزیون دارد و نه گوشی موبایل؛ فقط آلزایمر دارد و پسری که بیکار شده و چند ماه است قرصهایش را به موقع نمیرساند…
و این «وسط»خیلی جای بزرگی است و خیلیها در آن جا میشوند
اصلا جریانی که این «وسط» را ندارد نمیتواند انقلابی را رقم بزند یا حکومتش را حفظ کند!
در این دو ماه قلبم سوخت برای کشتهشدگان…
اما دست خودم نبود!
من به عنوان کسی در وسط، قلبم برای پلیس و معترض و عابر با هم میسوخت و برای هر هموطنی که ناچار به خیابان آمده بود و دیگر به خانه برنگشت…
در خانهی من نه صدا وسیما یکریز جمهوری اسلامی را تبیین میکند نه اینترنشنال و منو تو مجال حضور دارند
در خانه من اما هنوز چراغ منطق روشن است و ذهن جستجوگرم آزاد است به هر مباحثهای وارد شود و هر حرف حقی، مهر تایید دریافت کند و مهم نباشد که این حرف از دهان چه کسی خارج شده است.
در این دو ماه خیلی فکر کردم و کسانی را دیدم که حتی یک دقیقه فرصت آزادانه و در خلوت فکر کردن را نداشتهاند و هرچه از رسانه به خوردشان داده بودند را پشت هم تکرار میکردند ؛ آنچنان مسخ و مسحور که از کینهی حاکمیت حاضرند شب را روز بنامند و روز را شب…
و ایران امروز ما چقدر در فضای رسانه باخته است.
به این فکر کردم که اگر برای هر کشوری حتی سوییس هم دهها شبکه اپوزیسیون به زبان خودشان سالها و شبانه روز محتوا تولید میکردند که “سوییس کشور خوبی نیست” اکنون درصدی از همین کسانی که در رفاه مطلق هستند نیز به دنبال براندازی بودند…
آری همین رسانه کاری با کشور ِساموراییهای متعصب کرد که در خیابانها به سربازان آمریکایی لبخند گرم بزنند بیآنکه یادشان بیاید در هیروشیما و ناکازاکی چه بلایی به سرشان آوردهاند…
به هر حال هر چه فکر کردم دیدم نمیتوانم از بیگانه بخواهم به کشورم حمله کند!
دیدم نمیتوانم کنار سلبریتیهایی باشم که به اعتقادات لااقل نیمی از مردم کشورم ناسزا میگویند و تهدید به قرآنسوزی میکنند و بدون اینکه خندهشان بگیرد، بشارت آزادی میدهند!
دیدم حتی نمیتوانم از اهالی جزیرهی اپستین بخواهم به جان کودکان و دختران بیگناه وطنم کاری نداشته باشند!!
تا اینکه جنگ شروع شد و کمکها رسیدند،همچنان که قبل از ما کمکها به ویتنام و افغانستان و عراق و لیبی و… رسیده بودند
دیدم جنگ است و فقط میتوانم بخوانم!
که اگر در زمان پهلوی و قاجار هم بودم و بیگانهای به کشورم یورش میبرد همین کار را میکردم…
برای دلگرمی مردم و کسانی که از مردمم دفاع میکنند خواندم…
«حسبی الله» گفتگوی من با مولایم علی (ع) است
و براستی خدا برای ما بس است…
اکنون به عنوان کسی در وسط، حاضرم ۴۷ سال دیگر به جمهوری اسلامی فرصت بدهم نقایص خود را برطرف کند تا اینکه با عدهای همصدا شوم و پوریم دیگری را در تقویم اسراییل رقم بزنم که در فردای به اصطلاح آزادی با چکمه روی سنگ قبر هموطنانم سرود شادی بخوانند!
و آن عده!
آن عده خیلی دیر میفهمند که در جهان هیچ کشوری جز به منافع خودش فکر نمیکند و علاج واقعی در وطنهاست!
این را هم به آن عدهای که سمت درست تاریخ را به من گوشزد میکنند میگویم:
اصلا سمت درست تاریخ و هرچه میبافید ارزانی خودتان…
من ترجیحم این است که
در همین وسط بایستم و بمیرم
وسط مدرسه میناب
وسط خانههایی که سفرههایشان کوچک شد
وسط صدای اذان در حیاط مسجدی فرو ریخته…
وسط خیابانهای شهرم…
محسن چاوشی/ اسفند ۱۴۰۴
🕊️آهنگ حسبی الله منتشر شد
🎙محسن چاوشی: «حسبیالله» گفتوگوی من با مولایم علی(ع) است و براستی خدا برای ما بس است…
📌خواننده: محسن چاوشی
📌شعر: مهدی عباسی
@irCDS
لاریجانی: موشک «حسبیالله» چاوشی چهها میکند!
🔹زنده باد محسن چاوشی عزیز
کتاب
پروپاگاندا «از اطلاعات نادرست و نفوذ تا عملیات و جنگ اطلاعاتی
منتشر شد.
انتشارات نسل روشن
https://nasleroshan.com/product/propaganda/
ضرورت بقای ملی
🔹پنج نکته درباره جنگ، جامعه و رهبری
✍️پیام فضلینژاد، روزنامه اطلاعات، ۱۹ اسفند ۱۴۰۴، صفحه دو
ساختار سیاسی توانست در مدت کوتاهی، خلأ رهبری را پر کند و زنجیره فرماندهی و تصمیمگیری ملی را حفظ نماید.
قدرت، زبان، زندگی روزمره در گفتمان فلسفی سیاسی معاصر
احمد خالقی
دیپلماسی لومپنی و تبدیل سیاست به چالهمیدان
@Cyber_Literacy
@irCDS
The Pornography of Violence
@Cyber_Literacy
@irCDS
پورنوگرافیِ خشونت؛ چگونه «فرومایگی» جایگزین «سیاست» شد؟
۱ . تماشای سیرکِ اخیر «گلسا قمری» و «الیکا لبن» در رسانههای غربی، صرفاً یک جدل لفظی نبود؛ ما شاهد ظهور یک «خردهفرهنگ لومپن-دیپلماتیک» هستیم. کسانی که با تکیه بر «فحاشی سازمانیافته»، پرستیژ زن ایرانی را در مسلخِ جلبتوجه (Attention Economy) ذبح میکنند. این نه مبارزه است، نه سیاست؛ این «تجارتِ وقاحت» است.
۲. اصطلاح «صنعت خشم» برای اینها کافی نیست. دقیقتر آن است که بگوییم این افراد دچار «زوالِ نمادین» شدهاند. وقتی گلسا قمری، با کارنامهای
۳ . این دو نفر، نمایندهی «زنِ ایرانی» نیستند؛ آنها «پیمانکارانِ نفرت» هستند. فراخوان برای حمله نظامی به خاک ایران توسط کسانی که در امنیتِ غرب نشستهاند، فراتر از خیانت، یک «سادیسم سیاسی» است. آنها تصویرِ زنِ فرهیخته، استراتژیک و صبورِ داخل ایران را با
تصویری «هیستریک و بدوی» جایگزین میکنند تا به مخاطب غربی القا کنند: «ایرانی، فقط زبان زور و فحش را میفهمد.»
۴. از منظر جامعهشناسی سیاسی، ما با پدیده «نمایندگیِ غصبی» روبرو هستیم. این لکاته-خبرنگاران (در مفهوم کلاسیکِ کلمه یعنی کسانی که کلام را به به ابتذال میکشند)، آگاهانه از «زبانِ فرودستانه و لومپنی» استفاده میکنند تا هرگونه دیالوگ عقلانی را عقیم کنند. هدف آنها «رهبری» نیست، بلکه «تخریبِ امکانِ تفکر» است.
۵. چرا رسانهای مثل پیرس مورگان به اینها تریبون میدهد؟ چون آنها «دلقکهای مفیدی» هستند
(Useful Idiots). آنها کلیشههای نژادپرستانه غربی درباره «خاورمیانهایِ غیرمتمدن» را بازتولید میکنند. الیکا و گلسا با هر فریاد و توهین، میخی بر تابوتِ پرستیژ بینالمللیِ زنی میکوبند که دههها برای اثباتِ «عقلانیتِ سیاسی» خود جنگیده است.
۶ . این یک هشدار است: خطرِ این «سقوطِ اخلاقی» از هر تهدید خارجی جدیتر است. وقتی «بیچاکودهنی» به عنوان مدالِ افتخار بر گردنِ کنشگر آویخته شود، فضای سیاسی به یک «چاله میدانِ دیجیتال» تبدیل میشود که در آن، هر چه تهیمغزتر و فحاشتر باشی، صدایت بلندتر است.
۷ . زمان آن رسیده که جامعه نخبگانی ایران، خطکشیِ قاطعی با این «ویترینهای آلوده» انجام دهد. ما اجازه نخواهیم داد هویتِ زن ایرانی توسط کسانی بازنمایی شود که تنها هنرشان، گداییِ توجه از طریقِ ترویجِ ویرانی و خشونت کلامی است.
پییر لوتن بازیگر فرانسوی در مراسم سزار:
«میخواهم جایزه خودم را به دکتر محمد مصدق و مردم ایران تقدیم کنم.»
پییر لوتن (Pierre Lottin) بازیگر فرانسوی، جایزه بهترین بازیگر نقش مکمل مرد سزار ۲۰۲۶ رو برای فیلم «بیگانه» (L'Étranger) فرانسوا اوزون برد
تاریخچه جنجالی جاسوسی و دموکراسی در آمریکا
@Cyber_Literacy
@irCDS
جاسوسی آمریکا از واشنگتن تا هوش مصنوعی
@Cyber_Literacy
@irCDS
چکیده:
هر ملتی یک دستگاه اطلاعاتی دارد - وسیلهای که مقامات ارشد آن اطلاعات مورد نیاز در مورد مسائل حساس را به دست میآورند. اما هر ملتی این کار را به طور متفاوتی انجام میدهد و تحت تأثیر تاریخ، شرایط جغرافیایی و سنتهای سیاسی خود قرار دارد.
در این کتاب، مارک ام. لوونتال به بررسی توسعه اطلاعات ایالات متحده میپردازد تا توضیح دهد که چگونه و چرا ایالات متحده تقریباً یک شبه از نداشتن سرویس اطلاعاتی به قدرت اطلاعاتی غالب جهان تبدیل شد و در مورد انتخابهای دشوار مربوط به حفظ این تسلط در یک دموکراسی لیبرال بحث میکند.
لوونتال شرح میدهد که چگونه فقدان سنت جاسوسی، تلاشهای آمریکا برای توسعه سرویسهای اطلاعاتی را در طول و پس از جنگ جهانی دوم هم مانع و هم کمک کرد. او به عملگرایی سیاسی - که منجر به انتخابهای دشوار - که اکثر مدیران اطلاعاتی با آن عمل میکردند، اشاره میکند؛ تنش مداوم بین امنیت و آزادیهای مدنی در یک دموکراسی مشروطه؛ تنش بین نیاز به پنهانکاری و پاسخگویی مورد نیاز برای حکومت دموکراتیک؛ و نحوه تغییر روشها و اهداف جمعآوری اطلاعات توسط اهمیت روزافزون فناوری.
این کتاب، فراتر از یک تاریخ اپیزودیک، تحلیلی از چرایی توسعهی اطلاعات آمریکا به شیوهی فعلی و معنای آن برای سیاست کشور و جهان ارائه میدهد.
درباره نویسنده:
مارک ام. لوونتال چندین سمت ارشد دولتی ایالات متحده، از جمله معاون دستیار وزیر امور خارجه در امور اطلاعاتی، دستیار مدیر در سازمان سیا و مدیر کارکنان کمیته اطلاعات مجلس نمایندگان را بر عهده داشته است.
#معرفی_کتاب
@Cyber_Literacy
پارادوکس اطلاعاتی و دولت آمریکا
@Cyber_Literacy
@irCDS
جاسوس و دولت: پارادوکس پنهان آمریکا
@irCDS
@Cyber_Literacy
The Intelligence Paradox
@Cyber_Literacy
@irCDS
🕊️آهنگ حسبی الله منتشر شد
🎙محسن چاوشی: «حسبیالله» گفتوگوی من با مولایم علی(ع) است و براستی خدا برای ما بس است…
📌خواننده: محسن چاوشی
📌شعر: مهدی عباسی
@irCDS
کتاب حاضر راهنمایی مدرن درباره پروپاگاندا است، شامل جنبههایی مانند اطلاعات نادرست، ترولها، رباتها، تأثیرگذاری اطلاعاتی، عملیات روانی، عملیات اطلاعاتی و جنگ اطلاعاتی. کتاب «پروپاگاندا: از اطلاعات نادرست و تأثیرگذاری تا عملیات و جنگ اطلاعاتی» مدلی معاصر برای تفکر درباره این موضوع ارائه میدهد.
دو دهه اول قرن بیستویکم تغییرات کیفی و کمی در فناوری و جامعه به همراه داشته و موضوع تأثیرگذاری اطلاعاتی نیاز به بازنگری دارد. اکنون زمان آن است.
این کتاب خاستگاه معنا و پدیده پروپاگاندا را توضیح میدهد—اینکه از کجا آمده و چگونه در طول قرنها تغییر کرده است. همچنین روشهای مدرن، از جمله هوش مصنوعی (AI) و فناوریهای تبلیغاتی را پوشش میدهد. ملاحظات حقوقی، سیاسی، دیپلماتیک و نظامی تضمین میکنند که موضوع بهصورت عمیق بررسی شود.
این کتاب برای متخصصان امنیت و امنیت سایبری (چه فنی و چه غیرفنی)، مقامات دولتی، سیاستمداران، مدیران شرکتها، دانشگاهیان و دانشجویان علوم فنی و اجتماعی توصیه میشود. علاقهمندان به این موضوع نیز آن را با اشتیاق مطالعه خواهند کرد.
لینک سفارش کتاب
https://nasleroshan.com/product/propaganda/
🔴صدای «وسط» در میدان جنگ نابرابر؛ از سکوت تا فریاد حسبیالله
سیدعلی موسوی نوشت:
در دل یکی از حساسترین و پیچیدهترین دوران معاصر، جایی که جنگ ترکیبی و هجمههای رسانهای مرزهای واقعی را درنوردیدهاند، موسیقی میتواند از یک وسیله سرگرمی به یک سلاح کارآمد برای دفاع از هویت و میهن تبدیل شود. متنهای پیشرو روایتگر لحظهای هستند که «سکوت» دیگر پناهگاه امنی نیست و هنرمند باید پا به میدان نبرد بگذارد؛ میدانی که دشمن در آن نه تنها با نفت و آتش، که با رباتهای ترول و رسانههای ماهوارهای به جنگ حقیقت آمده است.
⭕شکستن مارپیچ سکوت با نوتهای مقاومت
در روزهایی که لشکرکشی آمریکا و اسرائیل به خاورمیانه با هجومی از اکانتهای ترول و رسانههای بیگانه همراه شده بود تا نقطه ضعفها را هدف قرار دهند، صدایی درخشید که نه از دلِ گودالهای سیاسی، که از عمقِ باور مردمی برآمد. محسن چاوشی، کسی که سالها در «وسط» ایستاده بود، این بار سکوت را شکست. وقتی رسانههای بیگانه تلاش داشتند چراغ جنگ را به دروغ به سمت ایران بکشانند و حتی حمله به «مدرسه شجره طیبه» و شهادت دانشآموزان بیگناه را به حساب ایران نوشند، بسیاری از سلبریتیها در سکوت فرو رفتند. اما چاوشی با انتشار موسیقی «حسبیالله» در روز ۲۱ رمضان، نشان داد که هنرش در خدمت مظلوم است. او با شاهبیت «مدرسههای بیپناه دخترکان بیگناه را»، رسواکننده آنانی بود که میخواستند چهره واقعی دشمن را پنهان کنند. این همان تجربهای بود که در «جنگ ۱۲ روزه» با آهنگ «علاج» آن را آزموده بود؛ موسیقی به مثابه سلاحی برای دفاع از جان مردم.
⭕فلسفه «وسط» و انکارِ نجات از بیگانه
اما آنچه چاوشی را از سایر فعالان رسانهای متمایز میکند، بیانیه صریح و صادقانه او درباره موضعگیریاش است. او در متنی عمیق، مفهوم «وسط» را بازتعریف میکند. «وسط» جای زشتی نیست، جای زندگی است؛ جایی که عابر دیماهی و پیرزن روستایی در آن نفس میکشند. چاوشی با هوشیاری کامل خط بطلان بر تلاشهای براندازانه میکشد. او توضیح میدهد که چرا در این جنگ رسانهای، سکوت کرد: نه از ترس، بلکه از روی وجدان و تفکر.
برخلاف آنان که از کینه حاکمیت، حاضرند شب را روز و روز را شب بنامند و چشم به راه «کمکهای» خارجی باشند، چاوشی با نگاهی به تاریخ ویتنام، افغانستان و لیبی، و با یادآوری مصیبت هیروشیما، یک واقعیت تلخ را فریاد میزند: «نمیتوانم از بیگانه بخواهم به کشورم حمله کند.» او نمیتواند همصدا با کسانی باشد که به اعتقادات نیمی از ملت توهین میکنند و وعده آزادیای میدهند که در پسِ آن، چکمههای سربازان بیگانه بر سنگ قبر هموطنان خواهد نشست.
⭕مکتب «حسبیالله» در برابر توهمِ نجات
نقطه اوج این یادداشت، تلاقیِ وجدان هنری با تعهد ملی است. چاوشی انتخاب میکند که در «وسط» بایستد؛ در مدرسه میناب، در خانههای سفرههای کوچک شده، و در صدای اذان حیاط مساجد. او ترجیح میدهد ۴۷ سال دیگر به سیستم فرصت اصلاح بدهد تا اینکه دمکی بیگانه را بر کشور حاکم کند و پور دیگری در تقویم اسرائیل رقم زند.
آهنگ «حسبیالله» صرفاً یک اثر موسیقی نیست؛ بلکه پاسخی است به آنان که سکانِ تاریخ را به بیگانگان واگذار کردهاند. این اثر، گفتگوی یک هنرمندِ «وسطی» با مولایش است که در اوج غبارِ جنگ رسانهای و نظامی، فریاد میزند: «خدا برای ما بس است.» این ایستادگی، ستایش از عابران و دانشآموزان بیگناهی است که قربانی توپهای سرخفام و رسانههای سیاه شدهاند. در نهایت، چاوشی به همه ثابت کرد که سلاح موسیقی، وقتی در دست کسی باشد که «وطن» را علاج میداند، میتواند مارپیچ سکوت را بشکند و صدای حقیقت را در میدان نبرد به گوش برساند.
🎖️ @FarhikhteganOnline
📢 انجمنعلمی جامعهشناسی دانشکدهی علوم اجتماعی دانشگاه تهران برگزار میکند:
📌 ناگهان گذشته
تأملی بر نسبت خوشبینی تودهای و پهلویگرایی
👤 عباس کاظمی
(جامعهشناس و پژوهشگر مطالعات زندگی روزمره)
🗓 دوشنبه، ۱۱ اسفند | ساعت ۱۷
📍دانشکدهی علوم اجتماعی دانشگاه تهران، تالار شریعتی
ورود به این نشست برای همهی علاقهمندان آزاد است.
@tehransociology
@varijkazemi
شناخت نظامهای تئاتر
شومیت میتر
ترجمه عبدالحسین مرتضوی/ میترا علوی طلب
پیمانکاران نفرت در سیرک دیجیتال پیرس مورگان
@Cyber_Literacy
@irCDS
پورنوگرافیِ خشونت؛ چگونه «فرومایگی» جایگزین «سیاست» شد؟
Читать полностью…
پارادوکس اطلاعاتی و دولت آمریکا
@Cyber_Literacy
@irCDS
جاسوس و دولت: پارادوکس پنهان آمریکا
@Cyber_Literacy
@irCDS
The Intelligence Paradox
هوشیاری کافی نیست: تاریخچهای از سرویسهای اطلاعاتی ایالات متحده
@Cyber_Literacy
@irCDS
📚وقتِ ورق زدن؛
هوشیاری کافی نیست: تاریخچهای از سرویسهای اطلاعاتی ایالات متحده
Vigilance Is Not Enough: A History of United States Intelligence
by Mark M. Lowenthal
May 6, 2025
Product details:
Publisher : Yale University Press
Language : English
Print length : 832 pages
🔗 https://a.co/d/09c8I3ZW
@Cyber_Literacy
تاریخچه جنجالی جاسوسی و دموکراسی در آمریکا
@Cyber_Literacy
@irCDS
جاسوسی آمریکا از واشنگتن تا هوش مصنوعی
@Cyber_Literacy
@irCDS
چکیده:
روایتی بدیع و جامع از تاریخ سرویسهای اطلاعاتی آمریک؛ از جنگ انقلاب تا به امروز.
اطلاعات همه جا در اطراف ماست. ما در اخبار درباره آن میخوانیم، از خود میپرسیم چه کسی از طریق تلفنها یا رایانههایمان از ما جاسوسی میکند و میخواهیم بدانیم در سایهها چه اتفاقی میافتد. جامعه اطلاعاتی ایالات متحده قدرتمندتر از همیشه است، اما در عین حال آسیبپذیرتر از دهههای گذشته نیز هست. این جامعه با تهدید سرویسهای اطلاعاتی رقیب از کشورهایی مانند روسیه و چین روبرو است و در عین حال برای همگام شدن با فناوریهای جدید و بخش خصوصی تلاش میکند.
با این حال، بزرگترین مبارزه جامعه اطلاعاتی همیشه با مردم آمریکا است که انتظار دارند امنیت آنها را حفظ کند، اما نه به قیمت آزادی و اصول آنها. این مشکل اساسی در مرکز کتاب «جاسوس و دولت» قرار دارد.
این کتاب بر اساس تحقیقات اولیه و تفسیری جدید از تاریخ ایالات متحده، تاریخ کاملی از اطلاعات آمریکا را از جنگ انقلاب تا به امروز ارائه میدهد.
جفری روگ ریشهها و تکامل اطلاعات در آمریکا، از جمله نقش نادیده گرفته شده آن در برخی از رویدادهای کلیدی که ملت را شکل داده و شالودههای تاریخی جنجالهای اطلاعاتی که کشور را تا هسته قانون اساسی آن متزلزل کرده است، بررسی میکند. او با در نظر گرفتن عموم مردم آمریکا، مفهوم روابط مدنی-اطلاعاتی ایالات متحده را برای توضیح تعامل بین اطلاعات و جامعهای که به آن خدمت میکند، معرفی میکند.
کتاب «جاسوسی و حکومت» ضمن پاسخ به سوالات گذشته، سوالات جدیدی را برای آینده مطرح میکند که ایالات متحده باید با توجه به اهمیت روزافزون اطلاعات در قرن بیست و یکم، با آنها روبرو شود.
درباره نویسنده:
جفری پی. راگ، پژوهشگر ارشد در مؤسسه امنیت جهانی و ملی در دانشگاه فلوریدای جنوبی است. او پیش از این در دانشگاه عملیات ویژه مشترک در فرماندهی عملیات ویژه ایالات متحده، دپارتمان مطالعات اطلاعات و امنیت در سیتادل و دپارتمان امور امنیت ملی در کالج جنگ نیروی دریایی ایالات متحده، سمتهای دانشگاهی داشته است.
او دارای مدرک لیسانس از کالج سوارثمور، دکترای حقوق از دانشگاه ویلانووا، کارشناسی ارشد مطالعات امنیتی از دانشکده خدمات خارجی دانشگاه جورج تاون و دکترای تاریخ از دانشگاه ایالتی اوهایو است. او در هیئت مدیره مجله بینالمللی اطلاعات و ضداطلاعات و انجمن تاریخ اطلاعات خدمت میکند.
#معرفی_کتاب
@Cyber_Literacy