2132
آکادمی ارتباطات، مدرسه اي است از مطالب آموزشي و تحلیلی و انتشار اطلاعیه و اخبار نشستها در حوزههای: هوش مصنوعی AI، ارتباطات، رسانه، روابط عمومي
⭕️راهکاری برای اصلاح حکمرانی ارتباطات و نجات اعتماد عمومی؛
روابط عمومی را «متولی شناسایی و پیگیری مطالبات عمومی» کنید با اختیارات لازم
🔸 حسین امامی، در یادداشتی در روزنامه شرق پیشنهاد داد: دولت به دستگاه های اجرایی ابلاغ کند روابطعمومی، علاوه بر مسئولیت اطلاعرسانی، مأموریت رسمی پیگیری مسائل عمومی مردم را نیز بر عهده بگیرد. باید اختیار داشته باشد مسائل پرتکرار و مهم مردم را از واحدها پیگیری کند و نتیجه را مستقیما به مدیر ارشد سازمان گزارش دهد.
🔸او نوشت: اکنون که جامعه درگیر فشار اقتصاد تورمی است، وقت آن است که روابط عمومی ها در برابر مدیران، نماینده مطالبات مردم باشد و تصمیمهای نادرست را نقد کند.
✍️ حسین امامی در یادداشتی در روزنامه شرق نوشت:
🔻سازمانها فکر میکنند اگر مدام از موفقیتها بگویند، مشکلات مردم حل میشود؛ اما وقتی سفره خانوادهها روزبهروز کوچکتر میشود، این خبرهای تکراری نهتنها اثری ندارد، بلکه فاصله مردم و حاکمیت را بیشتر میکند.
🔻روابطعمومیها نباید فقط صدای سازمان برای توجیه مدیران باشند؛ بلکه باید ابزار رسمی پیگیری مشکلات و دغدغههای مردم در درون دستگاهها شوند و از مدیران مطالبه کنند که برای حل کدام درد واقعی مردم گام برداشتهاند.
🔻اعتماد عمومی با دستور اداری، کار رسانهای یا تبلیغات ساخته نمیشود.
🔻پرسش سادهای که بیپاسخ مانده این است: مردم در زندگی روزمره خود چه تغییری احساس کردهاند؟
🔻مدیری که فقط گزارشهای مثبت دریافت میکند، ممکن است آخرین نفری باشد که از نارضایتی گسترده باخبر میشود.
🔻معماری اعتماد عمومی در نظام حکمرانی ارتباطات با این پرسش آغاز میشود: «این ماه کدام مشکل مردم را حل کردیم؟»
🔻پیشنهادم به رئیسجمهوری این است که با ابلاغیهای، روابطعمومی دستگاههای اجرائی را بهطور رسمی متولی شناسایی و پیگیری مطالبات عمومی کند و اختیار لازم برای مطالبه پاسخ از مدیران و واحدهای تخصصی را به آنها بدهد.
🔗 مشروح این بحث در روزنامه شرق بازتاب یافته است.
https://www.sharghdaily.com/fa/tiny/news-1142489
↪️ @commac
🔴 خیانت به روزنامه نگاری
✍️ ابوالفضل فاتح
⬅️ گزارش روز گذشته نیویورکتایمز و ابهامآفرینی درباره سدها و زیرساختهای آبی ایران، با وجود تصریح به گمانهزنانه بودن ارتباط این زیرساختها با تأسیسات موشکی و فقدان شواهد قطعی درباره چنین ارتباطی، جلوهای آشکار از بیگانگی با بدیهیات روزنامهنگاری مسئولیتپذیر است.
⬅️ کتاب قطور جنایات جنگی و کشتار غیرنظامیان، از قتلعام بومیان آمریکا تا هیروشیما و ویتنام و افغانستان و عراق، همچنان پیش روی وجدان بیدار روزنامهنگاری جهان گشوده است.
⬅️ اگر تاریخ هم نخوانده باشیم، امروز را که دیدهایم! کیست که نداند نوزادان بهخوننشسته در بیمارستانهای غزه و کودکان پرپرشده میناب با کدام استدلال قربانی شدهاند و پلها و خانههای شمال و جنوب با چه ادعاهایی بر سر مردم فرو ریختهاند؟
⬅️ ماشین جنگی آمریکا و اسرائیل بهخودیخود مالامال از تبهکاری نظامی است و نیازی به آن ندارد که روزنامهنگار نیز با افسون رسانه و چارچوببندی هدفمند، در خدمت مشروعیتبخشی به تهاجم علیه زیرساختهای غیرنظامی و توجیه مجازات جمعی شهروندان در میانه یک جنگ استعماری قرار گیرد.
⬅️ حقیقتجویی، استقلال از قدرت، تفکیک واقعیت از گمانهزنی و روزنامهنگاری صلح کجا و آتشبیاری جنگ و زمینهسازی برای خشونت علیه شهروندان غیرنظامی کجا؟
⬅️ اگر روزی قرار باشد انحطاط حرفهای و فروپاشی اخلاق رسانهای در روزنامهنگاری هژمونیک در عالیترین سطوح دانشکدههای ارتباطات جهان تدریس شود، جای تعجب نخواهد داشت که این گزارش نیویورکتایمز، بهعنوان نمونهای از خیانت به اصول بنیادین روزنامهنگاری و عدول از شرافت حرفهای، در حافظه تاریخی رسانههای جمعی جهان ثبت و ضبط شود.
۲۶ آبان ۱۴۰۵
🆔 @Newnewsroom
↪️ @commac
🌍 جهان ۲۰۲۷؛ آیندهای در سایه جنگ، هوش مصنوعی و بحرانهای جهانی!
🔴 آیا جلد جدید اکونومیست صرفاً یک تصویر هنری است یا نقشهای نمادین از بحرانهای پیشروی جهان؟
از جنگ و رقابت قدرتهای بزرگ تا بحران انرژی، تحولات اقتصادی و آینده هوش مصنوعی؛ هر تصویر میتواند حامل پیامی درباره نظم جهانی در حال تغییر باشد.
🔎 در این گزارش، ۷۴ نماد جلد اکونومیست ۲۰۲۷ بهصورت تصویری بررسی و تفسیر شدهاند؛ با نگاهی ویژه به جایگاه ایران، تنشهای نظامی و جنگ اقتصادی.
📌 شاید مهمترین پیام جلد این باشد: جهان ۲۰۲۷ نه در آستانه یک بحران، بلکه در میانه زنجیرهای از بحرانهای بههمپیوسته قرار دارد.
📎 گزارش تحلیلی و مصور تحلیل نشانه شناسی و گفتمانی جلد اکونومیست را که توسط کانال آکادمی ارتباطات تهیه شده در فایل پیوست بخوانید.
🆔 @commac
#اینفو_ایرنا | خواندن کتاب پادزهر زندگی مدرن
🔹درحالی که دنیا با سرعت میگذرد، حواس ما پرت میان دهها نمایشگر است. راه نجات از این حواس پرتی، ورق زدن کتاب، همان سرگرمی آرامشبخشی است که سلولهای خاکستری مغز را وادار به بازسازی کرده و سد محکمی در برابر فرسودگی ذهنی میسازد.
https://life.irna.ir/news/86320605/
@IRNA_1313
⭕️ هشدار یک استاد ارتباطات: فقر مطالعاتی از خودِ بحرانها خطرناکتر است
دکتر امیدعلی مسعودی، رئیس دانشکده فرهنگ و ارتباطات دانشگاه بینالمللی سوره، در گفتوگویی به مناسبت سیوچهارمین دوره هفته کتاب با شعار «با کتاب گفتوگو کنیم»، نقش ارتباطات میانفردی و مطالعه را در شرایط بحرانی تحلیل کرده است.
مهمترین جزئیات این مصاحبه:
تفاوت بحرانها: در بحرانهای طبیعی آنی (مثل زلزله و سیل)، اولویت نجات جان است و افراد به دلیل تروما آمادگی گفتوگو ندارند؛ اما در بحرانهای فرسایشی (مانند جنگ و همهگیری کرونا)، گفتوگوهای خانوادگی و مطالعه به حفظ ارتباطات و تقویت امنیت روانی کمک میکنند.
بنبست فضای مجازی: انتقال اجباری ارتباطات به فضای مجازی همراه با محدودیتهای اینترنتی، مانع دریافت بازخورد واقعی شده و «بنبست ارتباطی» ایجاد میکند.
نقش سهگانه رسانهها: رسانهها در بحران ابتدا باید روحیه مردم را تثبیت کنند، سپس بستر گفتوگو را برای امدادرسانی فراهم آورند و در نهایت به بازسازی روانی جامعه کمک کنند.
آسیبشناسی مصاحبههای رسانهای: گفتوگو با مسئولان (برای اطلاعرسانی)، امدادگران (برای امیدآفرینی) و کارشناسان (برای پیشگیری) ضروری است؛ اما مصاحبه با آسیبدیدگان در لحظه شوک و فقدان، غیراخلاقی و آسیبزاست.
فقر مطالعاتی: بیتوجهی به مطالعه در روزهای عادی منجر به «فقر اندیشه» میشود که در زمان بحران، جامعه را بیدفاع و دستخالی میگذارد.
https://ketab.ir/News/34398
📍@commac
گزارش ایرنا از فعالیت کپیکاران در خیابان انقلاب؛ راسته کتابفروشان یا قاچاقچیان
آیدین پورخامنه - خبرنگار فرهنگی ایرنا
🔹کپیکاران کتاب با وجود اقداماتی مانند استقرار ضابطان قضایی به فعالیت خود در راسته انقلاب که پیش از این مرکز کتابفروشیها بود، ادامه میدهند، برای بازگرداندن اعتبار به کتابفروشیها باید تمام حلقههای نشر، همراه مسئولان و مردم از ادامه فعالیت قاچاقچیان کتاب جلوگیری کنند.
https://irna.ir/xjYL9j
@IRNA_1313
📍@commac
بدون خبرنگاران برای خبرنگاران طرح نوشتید؟
اعتراض بهروز بهزادی، مدیرمسئول روزنامه اعتماد به طرح مرکز پژوهشهای مجلس
متن پیشنهادی سازمان نظام خبرنگاری، مجموعهای از وظایف مختلف را کنار هم قرار داده، بدون آنکه روشن باشد هر کدام با چه هدفی در آن گنجانده شدهاند. پیش از تدوین چنین طرحی باید شرایط امروز رسانهها را در نظر گرفت.
در سالهای گذشته نیز چند بار موضوع ایجاد تشکیلاتی برای روزنامهنگاران مطرح شد. از جمله طرح صدور کارت خبرنگاری و ایجاد ساختاری شبیه نظام پزشکی و نظام پرستاری، اما این تلاشها به نتیجه نرسید.
اگر قرار است تشکیلاتی برای روزنامهنگاران ایجاد شود، باید انجمنهای صنفی، استادان ارتباطات و روزنامهنگاران باسابقه در تدوین آن نقش داشته باشند.
چنین طرحی باید از دل جامعه رسانهای بیرون بیاید، نه اینکه بدون اطلاع و مشارکت فعالان این حوزه نوشته شود. هنوز روشن نیست چه کسانی این طرح را نوشتهاند، چه هدفی از تدوین آن داشتهاند و قرار است سازمان جدید چه جایگاهی داشته باشد. نهادی مستقل و صنفی یا ساختاری وابسته به دولت.
منبع: روزنامه هفت صبح
@JournalistsClub1
📍@commac
روز اول فستیوال هوشمصنوعی در روزنامهنگاری ۲۰۲۶ آغاز شد.
پخش مستقیم آنلاین در نشانی زیر:
🎥 https://www.youtube.com/watch?v=HuHilV4HUJ4
برنامه همایش را از اینجا ببینید:
https://www.journalismai.info/festival
‼️ @CommaC
تلگرام در عراق فیلتر شد
🔹سازمان رسانه و ارتباطات عراق در بیانیهای اعلام کرد شرکت تلگرام اقدامات لازم برای مقابله با انتشار محتوای غیرقانونی در این پلتفرم را انجام نداده و به قوانین عراق پایبند نبوده است؛ موضوعی که در نهایت به فیلتر کردن این پیامرسان منجر شده است.
#ایرنا_جهان
https://irna.ir/xjYLbX
@IRNA_1313
📍@commac
#پژوهش_های_کاربردی
🔮 نتایج یک پژوهش جدید نشان میدهد: کمخوابی حتی در حد نیم ساعت میتواند عملکرد شناختی انسان را در امور روزمره مختل کند.
🔹بر اساس مطالعهای که در دانشگاه کالیفرنیا، انجام شد، محققان از یک رویداد طبیعی به نام تغییر ساعت به وقت تابستانی (DST) که موجب اخلال در روند خواب میشد استفاده کردند و یک ایمیل فیشینگ شبیهسازیشده را برای ۱۱,۲۱۸ کارمند دانشگاه ارسال کردند.
🔹افرادی که در روزِ بعد از تغییر ساعت و با کمخوابی خفیف ناشی از آن ایمیل را دریافت کرده بودند، حدود ۱۳ درصد بیشتر روی لینک مشکوک کلیک کردند.
🔹این در حالی بود که تفاوت معنیداری در احتمال باز کردن ایمیل یا گزارش آن به عنوان هرزنامه بین دو گروه وجود نداشت و فقط کمخوابی خفیف، قضاوت آنها را در مورد قابلاعتماد بودن یک لینک مختل کرده بود.
🔹 این یافته نشان میدهد حتی یک کمخوابی جزئی، پیامدهای واقعی و بالقوه خطرناکی برای عملکرد شناختی دارد و میتواند تصمیمگیری روزمره را به خطر بیندازد و تکانشگری را افزایش دهد.
#پژوهش_رسانه
─┅─═ঊঈ 📚📚 ঊঈ═─┅─
@Resanehresearch
✅ @commac
#همایش_علمی
🔮 دومین همایش ملی روش های پژوهش در علوم انسانی و اجتماعی
📌مهلت ارسال مقاله: ۱۵ آذرماه ۱۴۰۵
#پژوهش_رسانه
─┅─═ঊঈ 📚📚 ঊঈ═─┅─
@Resanehresearch
استاندار تهران: سرعت اینترنت تهران باید ۱۰۰۰ مگابیت باشد، اما اکنون فقط ۸ تا ۱۶ مگابیت است
🔹 محمدصادق معتمدیان، استاندار تهران، روز یکشنبه ۲۴ آبان ۱۴۰۵ در گفتوگو با صداوسیما با اشاره به عقبماندگی پایتخت در اجرای طرح فیبر نوری گفت که سرعت اینترنت در تهران در حال حاضر بین ۸ تا ۱۶ مگابیت است؛ در حالی که بر اساس اهداف تعیینشده، این سرعت باید به هزار مگابیت برسد.
🔹مطالعه متن کامل خبر
@iranianstartup_com
🆔 @commac
هفتاد و دومین کرسی ترویجی؛
🔹پیشرانها و پسرانهای گفتوگوی بین نسلی والدین و فرزندان در خانواده ایرانی
🔸ارائه کننده:
دکتر منصور ساعی
🔸ناقدان:
دکتر بشیر معتمدی
دکتر روحالله شهابی
🔸مدیر جلسه:
دکتر آمنه بختیاری
زمان و مکان: سهشنبه، ۲۶ آبان ۱۴۰۵
ساعت ۱۰ تا ۱۲
پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی
سالن ادب
پیوند ورود به نشست:
webinar.ihcs.ac.ir/rooms/eat-h3m-udt-ayk/joi
🍀🍀@ihcssir
↪️ @commac
🔺دانشگاهها با هوش مصنوعی علیه هوش مصنوعی
🔹هوش مصنوعی دو سوی فرایند پذیرش دانشگاههای آمریکا را تغییر داده است. دانشآموزان برای نوشتن مقالههای پذیرش و انتخاب دانشگاه از ابزارهایی مانند ChatGPT استفاده میکنند و دانشگاهها نیز برای بررسی و ارزیابی درخواستها به سراغ همین فناوری رفتهاند. نتیجه، رقابتی تازه میان دانشآموزان و دانشگاههاست؛ رقابتی که میتواند آینده پذیرش در دانشگاههای معتبر را تغییر دهد.
🔹با این حال، بسیاری از دانشگاهها استفاده از هوش مصنوعی برای نوشتن مقاله را غیراخلاقی میدانند. این تناقض، پرسش تازهای را پیش کشیده است: وقتی دانشگاهها برای ارزیابی متقاضیان از هوش مصنوعی کمک میگیرند، چرا دانشآموزان نباید از همین ابزار برای افزایش شانس پذیرش خود استفاده کنند؟
🆔 @peivast
🔗متن کامل این خبر را در سایت پیوست بخوانید:
peivast.com/p/270266
🆔 @commac
گردهمایی رهبران رسانهای جهان در پکن؛ هوش مصنوعی در مرکز توجه روزنامهنگاری
هفتمین اجلاس جهانی رسانه با حضور حدود 500 نماینده از نزدیک به 330 سازمان رسانهای، اندیشکده و نهاد بینالمللی از 112 کشور و منطقه در پکن برگزار شد.
این اجلاس که از 5 تا 9 نوامبر برگزار شد، به میزبانی خبرگزاری شینهوا و دولت شهری پکن شکل گرفت.
مدیران رسانهای و خبرگزاریهای بینالمللی در این نشست درباره فرصتهای هوش مصنوعی در گردآوری اطلاعات، تولید محتوا، راستیآزمایی، تحلیل دادهها و توزیع اخبار بحث کردند.
در جریان اجلاس، اجماعنامه پکن درباره رسانه منتشر شد که بر توسعه مسئولانه هوش مصنوعی، حفظ دقت روزنامهنگاری، مقابله با اطلاعات نادرست و گسترش همکاریهای بینالمللی تأکید دارد.
همچنین گزارش «هوش مصنوعی بهعلاوه رسانه: گزارش توسعه جهانی 2026» منتشر شد.
پیام اصلی این نشست آن بود که هوش مصنوعی میتواند سرعت و بهرهوری رسانهها را افزایش دهد اما تصمیمگیری حرفهای، قضاوت تحریریه و مسئولیت صحت اخبار همچنان باید در اختیار انسان باقی بماند.
@NewJournalism
🆔 @commac
🔺اعتماد عمومی را با خبر نمیتوان ساخت
🔹در روزهایی که مردم با گرانی و نگرانیهای معیشتی دستوپنجه نرم میکنند، بسیاری از دستگاهها گمان میکنند راه جلب رضایت عمومی، انتشار خبرها و گزارشهای بیشتر از عملکردشان است. خروجی رسانهای سازمانها پر است از نشست، بازدید، افتتاح و وعده؛ اما پرسش سادهای بیپاسخ میماند: مردم در زندگی روزمره خود چه تغییری احساس کردهاند؟ مسئله امروز فقط ضعف اطلاعرسانی نیست؛ مهمتر، فاصلهای است که میان تجربه واقعی مردم و سخن مسئولان شکل گرفته است. وقتی خانوادهای هر روز با هزینههای تازه روبهرو است، چند گزارش درباره موفقیتهای اقتصادی نگرانیاش را برطرف نمیکند. تکرار این گزارشها، وقتی با تجربه مردم سازگار نیست، حتی بیاعتمادی را بیشتر میکند.
🔹سالها پیش دکتر حمید نطقی، پدر روابطعمومی نوین ایران، گفته بود: «روابطعمومی وکیلمدافع سازمان در بیرون و مدعیالعموم در درون سازمان است». این سخن امروز زیر فشار اقتصاد تورمی، بیشتر معنا پیدا میکند. ما بیشتر به نقش نخست توجه کردهایم، یعنی دفاع از سازمان و توضیح تصمیمهای مدیران؛ اما نقش دوم تا حد زیادی فراموش شده است. امروز به روابطعمومیهایی نیاز داریم که در برابر مدیران نماینده مطالبات مردم باشند، تصمیمهای نادرست را نقد کنند، درباره پیامدهای اجتماعیشان هشدار دهند و برای اصلاح پاسخ بخواهند. روابطعمومی نباید فقط از مردم بخواهد شرایط سازمان یا شرایط جنگی را درک کنند؛ باید از مدیران هم بخواهد شرایط مردم را بفهمند. اینجاست که باید در شیوه اداره روابطعمومیها تجدیدنظر کنیم. سالهاست از آنها خواستهایم صدای سازمان را به مردم برسانند، ولی کمتر خواستهایم صدای مردم را به اتاق تصمیمگیری ببرند، چه رسد به اینکه پیگیر نتیجه آن باشند. اگر قرار است از «حکمرانی ارتباطات» سخن بگوییم، نقطه شروع همینجاست. حکمرانی ارتباطات باید بر تصمیمهای سازمان اثر بگذارد، به اصلاح رویههای نادرست کمک کند و به مردم نشان دهد شنیدهشدن صدایشان نتیجه دارد.
🔹برای این کار، نه به تشکیلات عریض و طویل نیاز داریم و نه به بودجههای تبلیغاتی. بسیاری از دستگاهها همین حالا سامانه شکایات، مراکز تماس، دفاتر ارتباط مردمی و درگاه اینترنتی دارند. مشکل این است که اطلاعات این بخشها اغلب به تصمیم مدیریتی تبدیل نمیشود: شکایت ثبت میشود، شماره پیگیری صادر میشود و گاه پاسخی اداری میرسد، ولی مشکل همچنان باقی میماند.
💢یادداشت حسین امامی را اینجا بخوانید👇
https://www.sharghdaily.com/fa/tiny/news-1142489
@sharghdaily
sharghdaily.com
گزارش تحلیلی و مصور تحلیل نشانه شناسی و گفتمانی جلد اکونومیست را که توسط کانال آکادمی ارتباطات تهیه شده در این پست بخوانید و دانلود کنید.
فایل PDF
🆔 @commac
📊 #اینفوگرافی| خوانش نمادین جلد مجله اکونومیست برای سال ۲۰۲۷
🔹اکونومیست در گزارش سالانه «جهان پیشرو ۲۰۲۷» تصویری از سال آینده ترسیم کرده که در آن، پیامدهای جنگ ایران، آغاز رقابت برای دوران پس از ترامپ، تشدید بحران بدهی دولتها، خطر رویارویی چین و تایوان و گسترش نفوذ هوش مصنوعی در کنار تحولات اقلیمی و فناوری قرار گرفتهاند؛ جهانی که به تعبیر این مجله، بیش از هر زمان دیگری به داستانهای علمیتخیلی شباهت دارد/ شرق
💢بیشتر بخوانید👇
https://www.sharghdaily.com/fa/tiny/news-1142737
@sharghdaily
sharghdaily.com
🆔 @commac
⭕️ چرا در روزگار جنگ و ناامنی باید خواند؟ - یادداشتی از دکتر نعمتالله فاضلی
این مطلب بر اساس یادداشتی از دکتر نعمتالله فاضلی انسانشناس و مدرس دانشگاه با عنوان «وقتی جهان زخمی میشود، کتاب چه میکند؟» تنظیم شده و به تبیین نقش بنیادین کتاب و خواندن در روزگار بحران و ناامنی میپردازد.
نویسنده بر این باور است که کتاب در زمانه جنگ، بحران و فروپاشی امید، صرفاً ابزاری برای سرگرمی یا انباشت اطلاعات نیست؛ بلکه شیوهای بنیادین برای «زیستن» و فهم جهان است. در شرایطی که بحران انسان را به واکنشهای شتابزده، هیجانی و تقلیلگرایانه وامیدارد، کتاب به ما فرصت تأمل میدهد، رنج دیگری را بازنمایی میکند و در برابر کلیشهسازی، بیچهره شدن انسان و عادیشدن رنج مقاومت میکند. خواندن عمیق، تمرین حفظ حساسیت انسانی و بازسازی امکان گفتوگو و همدلی است.
متن کامل در سایت خانه کتاب و ادبیات ایران
https://ketab.ir/News/34411
🆔 @commac
🎯 فهرستها چگونه به مهمترین ابزار دفاعی ما در برابر سیل بیپایان محتوای بنجل تبدیل شدند؟
♦️بردی بریکنر وود، نیویورکر — اوایل دهۀ ۲۰۱۰، برای پرتکردن حواسمان به فهرستها پناه میبردیم. یکی از قالبهای تازهای که آن روزها در اینترنت رواج پیدا کرده بود، «مقالۀ فهرستی» (Listicle) نام داشت. این مطالب بیشتر برای جلب کلیک مخاطبان نوشته میشدند و در وبسایتهایی با نامهای عجیبوغریب منتشر میشدند. تیترهایشان هم معمولاً از این دست بود: «۳۲ تصویر که باید پیش از مرگ ببینید» یا «۵۸ حقیقت که هرکدام در یک جمله ذهنتان را منفجر میکنند».
♦️مغزهای ما که حتی در آن دوران هم زیر فشار انبوه اطلاعات خسته و فرسوده شده بودند، تشنۀ همین خردهاطلاعات فهرستوار و مطالب پراکنده و سطحی بودند. بسیاری از ما روزانه بارها و بارها روی این مطالب کلیک میکردیم، بیآنکه آگاهانه تصمیمی گرفته باشیم یا حتی بدانیم چرا این کار را میکنیم. این مقالات، مطالب را از گوشهوکنار اینترنت جمعآوری میکردند و در قالب فهرستهایی کوتاه و مختصر، با ترتیبی اغلب تصادفی و بیقاعده، کنار هم میگذاشتند.
♦️کمکم حتی روزنامهها و مجلات هم تا حدی به این شیوه روی آوردند و گزارشهای تحقیقی و مطالب تحلیلی خود را به فهرستهایی شمارهگذاریشده تبدیل کردند. آن روزها میگفتند مقالههای فهرستی نشانۀ مرگ رسانهها و پایان تفکرند. آیا واقعاً فکر میکردیم اوضاع از این بدتر نخواهد شد؟ مقالههای فهرستی هنوز وجود دارند، هرچند امروزه بیشتر برای دستکاری نتایج موتورهای جستوجو و تأمین محتوای چتباتهای هوش مصنوعی به کار میروند. در این میان، انسانها به شکل جذابتری از سرگرمی روی آوردهاند: ویدئوهای کوتاه.
♦️مقالههای فهرستی و ویدئوهای کوتاه هر دو به مخاطب وعده میدهند که قرار است مقدار مشخص و قابلاندازهگیریای از محتوا را مصرف کند. سادگی و کوتاهی این قالبها مخاطب را به خود جذب میکند، اما در نهایت ممکن است یک ساعت یا حتی سه ساعت چشم از صفحهنمایش برندارید. بااینحال، شاید جایگزینشدن مقالههای فهرستیِ فرساینده با ویدئوهای کوتاهِ بههماناندازه فرساینده، دستکم یک پیامد مثبت داشته باشد: اینکه راه را برای شکوفایی شکلهای دیگر و اندکی پالودهترِ فهرستنویسی باز کرده است.
♦️این روزها ظاهراً فهرستها همهجا و همیشه حضور دارند. در مواجهه با این حجم عظیم از اطلاعات، تشخیص اینکه چه چیزی ارزش توجه دارد و چه چیزی محتوایی بنجل و بیارزش است، چه چیزی معنادار است و چه چیزی زائد، و چه چیزی اساسی است و چه چیزی مزخرف، روزبهروز دشوارتر میشود. وقتی همهچیز بیحدومرز در دسترس باشد، میل به نظمدادن و اولویتبندی اطلاعات هم بهطور طبیعی شکل میگیرد.
♦️پس تعجبی ندارد که در میانۀ این آشفتگی، نهادهای فرهنگی و رسانههای مختلف تلاش میکنند خود را بهعنوان مرجع اصلی تهیهٔ فهرستها و رتبهبندیها جا بیندازند. نیویورکتایمز از ابتدای امسال دستکم دو فهرست منتشر کرده که مدعیاند میتوانند معیار نهایی قضاوت در موضوع خود باشند: یکی فهرست ۳۰ ترانهسرای برترِ زندۀ آمریکایی در ماه آوریل و دیگری فهرست ۱۰۰ مجموعۀ تلویزیونی برتر قرن در اواخر سپتامبر.
♦️فهرستها همهچیز نیستند و قرار هم نیست باشند، اما میتوانند دریچهای به جهانی گستردهتر و پیچیدهتر برای تأمل و کنجکاوی باز کنند. هر فهرست خوبی باید با مداد نوشته شود تا هر وقت لازم بود، بتوان در آن تجدیدنظر کرد، مواردش را تغییر داد و دوباره به ارزیابی آنها پرداخت. همچنین باید در انتهای هر فهرست جایی خالی گذاشت برای آثاری که هنوز کشفشان نکردهایم.
🔗 آنچه خواندید برگرفته از مطلب «How Lists Became Our Greatest Defense Against Endless Slop» نوشتۀ بردی بریکنر وود است که در تاریخ ۵ اکتبر ۲۰۲۶ در نیویورکر منتشر شده است.
@tarjomaanweb
✅ @commac
تکنیک خبری هجو پنهان؛ نفوذ سیاست پشت لبخند رسانه
سیدرضا کریمی_فعال رسانهای در مازندران
🔹رسانههای بیگانه با بهرهگیری از ظرفیت روانشناختی برنامههای سرگرمکننده، فرآیند انتقال مفاهیم سیاسی را از حالت تقابلی به حالت ادغامی تغییر میدهند تا بدون ایجاد گارد دفاعی نقد خود را در ذهن مخاطب جای دهند.
گزارش کامل را در لینک زیر بخوانید:
https://irna.ir/xjYLqW
@IRNA_1313
📍@commac
✨ امامی: جامعه ما کمبود «حرف» ندارد؛ کمبود «شنیدن» دارد
وقتی جامعهای با جنگ، بحران اقتصادی، اجتماعی یا محیطی روبهرو میشود، گفتوگو در آن از میان میرود یا بیشتر مجال شکلگیری پیدا میکند؟ کتاب چگونه میتواند ظرفیت همدلی مخاطب را برای گفتوگو با دیگری تقویت کند؟
حسین امامی، پژوهشگر ارتباطات اجتماعی، در مصاحبه با خانه کتاب و ادبیات ایران به این سوالات پاسخ میدهد:
📌 در بحران، شنیدن مهمتر از قانع کردن است
📌 اگر گفتوگو وجود نداشته باشد، شایعه جای خبر درست را میگیرد.
📌 گفتگو، تابآوری جامعه را افزایش میدهد
📌 وقتی مردم شنیده نمیشوند، از گفتوگو فاصله میگیرند
❇️ برگزاری چهارمین نشست از سلسله نشستهای مهارتافزایی فعالان سواد رسانهای ایران
🎯 موضوع نشست: سواد رسانهای و جنگ شناختی
👥 مهمانان:
🔹 داوود نعمتی انارکی؛ دانشیار دانشگاه صدا و سیما
🔹 محمد قلی میناوند؛ دانشیار دانشگاه صدا و سیما
🎙 دبیر نشست:
محمدصادق افراسیابی؛ مدیرعامل انجمن سواد رسانهای ایران
📅 چهارشنبه ۲۷ آبانماه
🕔 ساعت ۱۷ تا ۱۹
🔻 لینک شرکت در وبینار:
https://webinar.pishgamrayan.com/Join/8097706
📜 گواهی شرکت در نشست برای شرکتکنندگان صادر میشود.
🏛 برگزارکنندگان:
انجمن سواد رسانهای ایران، پژوهشگاه فضای مجازی و جهاد دانشگاهی واحد البرز
#سواد_رسانهای #جنگ_شناختی #مهارت_افزایی
🍀🍀@ihcssir
↪️ @commac
💢از ۱.۷ میلیارد لایک تا شبکه حسابهای جعلی؛ پشتپرده جنگ دیجیتال اسرائیل علیه ایران
🔹کاربران توئیتر، بهویژه کسانی که مباحث سیاسی را در این پلتفرم دنبال میکنند، باید همواره نسبت به فعالیت ارتشهای سایبری، رباتها و شبکههای سازمانیافته حسابهای جعلی هوشیار باشند. کارکرد اصلی این حسابها، دستکاری واقعیت و افکار عمومی از طریق ایجاد تصور کاذب از اکثریت و حمایت گسترده از یک ایده یا شخصیت، یا در مقابل، به حاشیه راندن و خاموش کردن صدای مخالفان است. این شبکهها با اقداماتی نظیر افزایش مصنوعی تعداد لایکها، بازنشرها و دنبالکنندگان، میکوشند تصویری غیرواقعی از میزان محبوبیت و مقبولیت یک جریان یا چهره سیاسی ایجاد کنند.
🔶در همین زمینه، روزنامه فرانسوی فیگارو در گزارشی تحقیقی به بررسی ابعاد جنگ دیجیتال اسرائیل علیه جمهوری اسلامی و نقش شبکههای حساب جعلی در شکلدهی به فضای سیاسی فارسیزبان پرداخته است.
▪️ابعاد عملیات؛ میلیاردها لایک و صدها میلیون توئیت
🔹بر اساس دادههای مؤسسه Social Forensics که در این گزارش ارائه شده، ۴۷۶۵ حساب کاربری روزانه بیش از ۱۰۰ پیام منتشر کردهاند. این حسابها در مجموع طی عمر فعالیت خود ۸۴۳ میلیون توئیت تولید کردهاند.
🔸همچنین ۱۱ هزار و ۴۲۱ حساب کاربری به دلیل حجم غیرعادی تعاملات شناسایی شدهاند که مجموعاً ۱.۷ میلیارد لایک ثبت کردهاند. ۸۸۳۰ حساب نیز چندین بار نام کاربری خود را تغییر دادهاند؛ رفتاری که معمولاً با عملیات هماهنگ و سازمانیافته ارتباط دارد. در نهایت، ۳۳۶۱ حساب مرتبط با این فعالیتها توسط پلتفرم تعلیق شدهاند.
🔹یکی از نکات مهم این پژوهش، شناسایی نشانههای هماهنگی در زمان انتشار محتواست؛ بهگونهای که برخی مطالب پیش از انتشار اطلاعات مشابه در منابع محلی یا رسانههای ایرانی منتشر شدهاند. پژوهشگران Citizen Lab معتقدند سطح هماهنگی مشاهدهشده با رفتار طبیعی کاربران شبکههای اجتماعی سازگار نیست و از وجود یک برنامهریزی متمرکز حکایت دارد.
▪️هدف اصلی؛ برجستهسازی رضا پهلوی
🔸بخش مهم دیگری از گزارش به تلاش برای تبدیل رضا پهلوی به چهره محوری مخالفان جمهوری اسلامی اختصاص دارد.
🔹فیگارو به نقل از فیلیپ مای، پژوهشگر آزمایشگاه رسانههای اجتماعی دانشگاه متروپولیتن تورنتو، مینویسد که گروه یا گروههایی با جدیت در شبکه ایکس فعالیت میکنند تا رضا پهلوی را به چهره اصلی و یگانه صدای اپوزیسیون تبدیل کنند. به گفته او، برخی از این حسابها حتی پیامهای خود را مشخصاً خطاب به رئیسجمهور آمریکا منتشر میکنند تا او را به اقدام علیه ایران و حمایت از رضا پهلوی ترغیب کنند.
🔸یکی از ابزارهای این عملیات، استفاده از حسابهایی است که در نام یا تصویر خود از نماد تاج استفاده میکنند. این حسابها در واقع هویتهای جعلی یا عاریتی (Sock Puppets) هستند که با هدف شبیهسازی حمایت عمومی فعالیت میکنند. این شیوه که در ادبیات رسانهای و سیاسی «آستروترفینگ» (Astroturfing) نامیده میشود، به دنبال ایجاد این تصور است که یک جریان سیاسی از حمایت گسترده و خودجوش مردمی برخوردار است.
🔹برآورد موسسه Social Forensics نشان میدهد بیش از ۹۵ درصد حسابهایی که از نماد تاج استفاده میکنند، غیرواقعی هستند.
▪️نقش حساب رسمی اسرائیل و چهرههای رسانهای
🔸گزارش فیگارو در ادامه به نقش حساب فارسیزبان رسمی اسرائیل، در این شبکه اشاره میکند. به نوشته این روزنامه، این حساب صرفاً یک رسانه رسمی برای انتشار مواضع دولت اسرائیل نیست، بلکه در نقطه اتصال شبکههای سلطنتطلب، حسابهای رسانهای ایرانیان خارج از کشور و چهرههای اسرائیلی قرار گرفته است.
🔸در این میان، برخی چهرههای رسانهای اسرائیل نیز نقش واسطه و تقویتکننده پیامها را ایفا میکنند. از جمله حنانیا نفتالی، مشاور ارتباطات دیجیتال نخستوزیر اسرائیل، که حساب فارسیزبان او تعداد زیادی از حسابهای غیرواقعی حاضر در شبکه سلطنتطلبان را دنبال میکند.
🔹همچنین امیلی شریدر، از دیگر چهرههایی است که گزارش به نقش او اشاره میکند. انتشار مطالب او نیز از حمایت و تقویت شبکههای مشابه حسابهای غیرواقعی برخوردار است.
🔸این گزارش در مجموع تصویری از پیوند میان عملیات سازمانیافته حسابهای جعلی، تلاش برای دستکاری الگوریتمهای شبکههای اجتماعی و پیشبرد اهداف سیاسی و رسانهای اسرائیل ارائه میدهد؛ عملیاتی که یکی از اهداف محوری آن، ایجاد تصویری از حمایت گسترده و فراگیر از رضا پهلوی و تبدیل او به چهره مسلط مخالفان جمهوری اسلامی در فضای مجازی است.
🔹پیش از این نیز در گزارشهای متعددی نقش اکانتهای جعلی و سازمانیافته در شکل دادن به فضای توئیتر اشاره شد که برخی از آنها در اینجا و این مقاله آمده است.
📲@socialMediaAnalysis
✅ @commac
🎯 آیا ویکیپدیا از دست هوش مصنوعیای که خودش پرورش داده جان سالم به در میبرد؟
♦️جولیان لوکاس، نیویورکر — روزگاری مراجعه به ویکیپدیا نشانۀ سهلانگاری بود؛ مدارس آن را منبع معتبری نمیدانستند و کسانی که به مطالبش استناد میکردند، به سادهلوحی متهم میشدند. اما امروز، ربع قرن پس از آغاز به کارش، ویکیپدیا با ۳۰ میلیارد کلمه به ۳۰۰ زبان، به بزرگترین و غنیترین گنجینۀ دانش بشری تبدیل شده است. بااینحال، این دانشنامه که یکی از مهمترین منابع آموزشی هوش مصنوعی بوده، اکنون خود قربانی همان چتباتهایی شده که با اطلاعاتش رشد کردهاند و طی چهار سال گذشته، یکچهارم ترافیک ماهانهاش را از آن گرفتهاند.
♦️ریچارد کوک در کتاب تازهاش با عنوان «آخرین جای خوب اینترنت»، داستان پیدایش ویکیپدیا را روایت میکند. او میگوید پیش از ویکیپدیا هم دانشنامههای آنلاین و وبسایتهای قابلویرایش وجود داشتند، اما ویکیپدیا محصول آرمانگراییِ حاکم بر اینترنت در آغاز هزارۀ جدید بود. پیش از آن، جیمی ولز دانشنامۀ «نوپدیا» را راهاندازی کرده بود، اما مدل تجاری آن شکست خورد و روند دانشگاهیِ تولید محتوایش نیز بسیار کند بود. سرانجام، ویکیپدیا در ژانویۀ ۲۰۰۱ بهعنوان آخرین تلاش برای نجات این پروژه با تکیه بر خرد جمعی متولد شد.
♦️ویکیپدیا موفقیتش را نه مدیون بازار آزاد، بلکه مدیون گروهی از داوطلبان عجیبوغریب، وسواسی و بهحاشیهراندهشده بود. دوران طلایی رشد ویکیپدیا، از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۸، با ورود نسلی از جوانان بیکار به بزرگسالی همزمان شد که تواناییهایشان در دنیای بیرون چندان جدی گرفته نمیشد. در میان داوطلبان ویکیپدیا همهجور آدمی پیدا میشد: از برنامهنویسانی که از بیرونرفتن از خانه هراس داشتند تا مورخان بیکار و واعظان گوشهنشین.
♦️رویدادهایی مانند حملات ۱۱ سپتامبر سرعت عمل و تأثیرگذاری ویکیپدیا را نشان دادند، اما امکان ویرایش آزاد، راه را برای خرابکاری نیز باز کرد. در یکی از جنجالیترین موارد، روزنامهنگاری سرشناس بهدروغ به دستداشتن در ترور برادران کندی متهم شد. این رسواییها اختلافی میان «شمولگرایان»، طرفداران ثبت هرچه بیشتر اطلاعات، و «حذفگرایان»، طرفداران حذف مطالب فاقد ارزش دانشنامهای، پدید آورد. سرانجام حذفگرایان پیروز شدند و قوانین پیچیده و برخوردهای سختگیرانه با کاربران تازهوارد، آنها را از مشارکت دلسرد کرد، تا جایی که رشد شمار ویراستاران از سال ۲۰۰۷ متوقف شد.
♦️کوک نشان میدهد که پیروزی حذفگرایان، ویکیپدیا را تابع سلیقۀ گروه کوچکی از ویراستاران کرد. بیشتر این ویراستاران مردانی غربی بودند که تعیین میکردند چه موضوعاتی ارزش ثبتشدن دارند؛ تا جایی که مطالب مربوط به فرهنگ عامه مفصلتر از تاریخ قارۀ آفریقا نوشته میشد. ویکیپدیا میخواست تمام دانش بشری را گرد آورد، اما نتوانست از محدودیتهای سنت روشنگری فراتر برود. اصرار بر منابع مکتوب، عملاً زبانهای اقلیت، دانش بومی و سنتهای شفاهی را کنار گذاشت؛ دانشی که بخش بزرگی از حافظۀ تاریخی بشر را تشکیل میدهد، اما هرگز مکتوب نشده است.
♦️هوش مصنوعی این وضعیت را بحرانیتر کرده است. چتباتها با کاهش ترافیک ویکیپدیا، چرخۀ ارزشمند خواندن و نوشتنِ کاربران را مختل میکنند. این ابزارها سوگیریهای ویکیپدیا را نیز جذب میکنند و در قالب پاسخهایی قطعی و بیچونوچرا به کاربران تحویل میدهند. از سوی دیگر، پروژههایی مانند «گروکپدیا»ی ایلان ماسک میکوشند انسان را بهکلی از فرایند تولید دانش کنار بگذارند. در چنین چشمانداز تاریکی، ممکن است روزی نویسندگان دانشنامهها به نگهبانانی تبدیل شوند که تنها وظیفهشان مراقبت از متنهای ماشینی است.
♦️«گناه» ویکیپدیا این بود که دانشنامهنویسی را از انحصار متخصصان خارج کرد و به همگان امکان مشارکت داد. اما هوش مصنوعی تهدید میکند که ما را از شکلدادن به درک مشترکمان از واقعیت کنار بگذارد. کوک کتابش را با ماجرای نسخهای از ویکیپدیا آغاز میکند که در سال ۲۰۱۹ با فضاپیمایی به ماه فرستاده شد، اما فضاپیما هنگام فرود سقوط کرد؛ گویی دارد سرگذشت دانشنامهای ازدسترفته را روایت میکند. بااینحال، یادآوری میکند که هنوز برای ایستادگی در برابر این تحولات و تکرار همان خواستۀ قدیمی ویکیپدیا دیر نشده است: «استناد لازم است».
🔗 آنچه خواندید برگرفته از مطلب «Wikipedia’s Pyrrhic Victory» نوشتۀ جولیان لوکاس است که در تاریخ ۲۱ اکتبر ۲۰۲۶ در نیویورکر منتشر شده است.
@tarjomaanweb
روسیه میخواد با هوش مصنوعی فیلترشکنها رو شناسایی کنه.
روسیه حدود ۲.۲۷ میلیارد روبل هزینه کرده تا با کمک هوش مصنوعی، فیلترشکنها رو پیدا و مسدود کنه.
این هوش مصنوعی بومی با بررسی نحوه اتصال دستگاهها به اینترنت، سعی میکنه تشخیص بده کدوم کاربران از فیلترشکن استفاده میکنن.
کارشناسا هشدار دادن که ممکنه این سیستم بعضی اتصالهای عادی و سرویسهای شرکتی رو هم اشتباهی مسدود کنه.
@academyeghtesadi☺️
🆔 @commac
دلتنگی برای کتاب در روزگار دیجیتال
ربابه صانعی- خبرنگار ایرنا در بجنورد
🔹روزی ورقخوردن کتاب صدای آشنای خانهها بود، اما امروز صدای لمس صفحههای موبایل جای آن را گرفته است؛ نسل تازه همچنان میخواند، اما کتابها در غربت قفسهها چشمانتظار دستی هستند که دوباره ورقشان بزند.
🔹آمارهای مطالعه از همین دگرگونی حکایت دارند. طبق نظرسنجی پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات ایران در آبان ۱۴۰۴ ، تنها ۴۱.۱ درصد شهروندان بالای ۱۸ سال گفتهاند کتاب میخوانند و ۵۸.۹ درصد اعلام کردهاند اهل مطالعه کتاب نیستند. میانگین مطالعه کتاب غیردرسی در میان کل جمعیت به ۱۰.۹ دقیقه در روز میرسد؛ عددی که از کمرنگشدن جایگاه کتاب در زندگی روزمره حکایت دارد.
ادامه این #گزارش را در لینک #ایرنا بخوانید:
https://irna.ir/xjYKwW
@IRNA_1313
↪️ @commac
🎯 آنقدر نگران نابودی بشر به دست هوش مصنوعی هستیم که فوایدش را فراموش کردهایم
♦️بث سیمون نووِک، نیویورکتایمز — در نیوجرسی از هر شش کودک، یکی در خانوادهای نیازمند زندگی میکند. از سال ۲۰۲۴، دولت فدرال کمکهزینۀ خرید مواد غذایی برای این کودکان در نظر گرفت، اما شناسایی همۀ مشمولان دشوار بود. در دفتر نوآوری نیوجرسی، با کمک هوش مصنوعی کودکان جامانده را شناسایی کردیم. به این ترتیب، در سال نخست ۱۰۶ هزار و در سال دوم ۹۶ هزار کودک دیگر تحت پوشش قرار گرفتند، بینیاز از پرکردن فرم، چون دولت اطلاعاتشان را از پیش داشت.
♦️وقتی دولت بارها در شنیدن صدای مردم، حل مشکلاتشان و انجام وظایف اساسی خود ناکام میماند، اعتماد به دموکراسی سست میشود. به باور من، میتوان با کمک هوش مصنوعی، نهادهای فرسوده را بازسازی کرد و اعتماد ازدسترفتۀ مردم به آنها را بازگرداند تا بتوانند بهتر از عهدۀ چالشهای امروز برآیند.
♦️پس از آتشسوزیهای سال ۲۰۲۵ در لسآنجلس، در کالیفرنیا نظر بازماندگان دربارۀ بازسازی گردآوری شد و با کمک هوش مصنوعی بیش از ۱۵۰۰ پاسخ بررسی شد تا اولویتها مشخص شوند. سال گذشته نیز دولت بریتانیا اعلام کرد ابزار هوش مصنوعی «کانسالت» توانسته بیش از ۵۰ هزار نظر عمومی را ظرف دو ساعت دستهبندی کند؛ کاری که بهصورت دستی هفتهها طول میکشید. این نمونهها نشان میدهند هوش مصنوعی چگونه میتواند از دوندگی و سرگردانی مردم برای دریافت خدمات دولتی بکاهد.
♦️اکنون باید هوش مصنوعی را در خدمت کارکنان بخش عمومی قرار دهیم و این کار به سه سرمایهگذاری اساسی نیاز دارد. نخست، دولتها باید همۀ کارکنان خود را برای شنیدن صدای مردم، یادگیری و ارائۀ خدمات بهتر آموزش دهند. سال گذشته، ایالت پنسیلوانیا ۱۷۵ کارمند دولتی را برای کار با چتجیپیتی آموزش داد. نتایج نشان داد این ابزار در نگارش، پژوهش و خلاصهسازی اسناد پیچیده، روزانه بهطور متوسط ۹۵ دقیقه در وقت هر کارمند صرفهجویی کرده است.
♦️دوم، کارکنان بخش عمومی باید بتوانند بهطور همزمان و ایمن از چندین مدل هوش مصنوعی استفاده کنند تا به یک شرکت خاص وابسته نباشند و بتوانند بهترین ابزار را انتخاب کنند. سوم، دولتها باید از قدرت خرید گستردۀ خود برای مطالبۀ خدمات بهتر از شرکتهای هوش مصنوعی و توسعۀ مشترک ابزارها بهره ببرند. برای مثال، کرۀ جنوبی با تأمین بودجۀ دولتی، قراردادهایی با شرکتهای فناوری منعقد میکند تا امکان دسترسی به هوش مصنوعی را برای همۀ ۵۱ میلیون شهروندش فراهم کند.
♦️آنقدر درگیر این بحث شدهایم که آیا هوش مصنوعی بشریت را نابود خواهد کرد یا نه، که فراموش کردهایم بپرسیم چگونه میتوان از آن برای بهبود خدمات دولتی، برگزاری انتخابات، قانونگذاری و شنیدن بهتر صدای شهروندان استفاده کرد. شواهد کارآمدی این فناوری پیش چشم ماست. آنچه اکنون بیش از هر چیز نیاز داریم، اراده و تعهد برای بهکارگیری هوش مصنوعی در زمینههایی است که واقعاً به بهبود زندگی مردم کمک میکنند.
🔗 آنچه خواندید برگرفته از مطلب «How A.I. Can Be Good for Democracy» نوشتۀ بث سیمون نووِک است که در تاریخ ۶ اکتبر ۲۰۲۶ در نیویورکتایمز منتشر شده است. بث سیمون نووِک؛ استاد دانشگاه نورثایسترن است.
@tarjomaanweb
📍@commac
🔴 بیش از ۹۵ درصد حسابهای توئیتری با ایموجی تاج، رباتهای ساخت اسرائیل هستند
تحقیق یک روزنامه فرانسوی به روایت خبرنگار ارشد BBC نشان میدهد که بیش از ۹۵ درصد حسابهایی که در توئیتر از ایموجی تاج 👑 استفاده میکنند و خود را از طرفداران پهلوی نشان میدهند، ربات فیک و ساخته دولت اسرائیل است.
🔹 این حسابها رباتهای فیک هستند و توسط دولت اسرائیل ساخته شدهاند.
🆔 @commac
🎯 هوش مصنوعی ممکن است کاری کند که اتفاقاتی را به یاد بیاوریم که هرگز رخ ندادهاند
♦️آریانا ائونجونگ چا، واشنگتنپست — تاکنون، بیشتر نگرانیها دربارۀ هوش مصنوعی بر پدیدهای متمرکز بوده که برخی پژوهشگران آن را «تسلیم شناختی» مینامند: اینکه با سپردن بخش بزرگی از فعالیتهای فکریمان به هوش مصنوعی، بهتدریج میل یا حتی تواناییِ ارزیابی پاسخهای آن را از دست بدهیم. اما خطر دیگری هم وجود دارد که کمتر به آن توجه شده است: هوش مصنوعی ممکن است آنچه را در خاطرمان میماند تغییر دهد.
♦️پژوهشهای تازه دربارۀ نحوۀ بهخاطرسپردن رویدادهای سیاسی، جرائم و حتی فیلمها نشان میدهند که تصاویر و گفتوگوهای تولیدشده با هوش مصنوعی میتوانند جزئیات نادرستی را در حافظۀ ما ثبت کنند و حتی باعث شوند تصور کنیم رویدادهایی را به یاد میآوریم که هرگز اتفاق نیفتادهاند.
♦️حافظه صرفاً محلی برای بایگانی گذشته نیست، بلکه دانش و تجربهای در اختیارمان میگذارد که با کمک آن اکنون را درک میکنیم و آینده را پیشبینی میکنیم. حافظه به هویت فردیمان شکل میدهد، روابطمان را حفظ میکند و راهنمای تصمیمگیریهای فردی و جمعی ماست. بااینحال، یکی از نقاط ضعف ذهن انسان نیز به شمار میرود. ما فقط بخشی از آنچه را تجربه میکنیم به خاطر میسپاریم. جزئیات بهتدریج محو میشوند، خاطرات رنگ میبازند و هر بار که آنها را به یاد میآوریم، ممکن است تغییر کنند.
♦️هوش مصنوعی گویی دقیقاً برای جبران همین ضعفهای حافظۀ انسان ساخته شده است. این فناوری میتواند حجم عظیمی از اطلاعات را ذخیره کند، در چند ثانیه میان آنها جستوجو کند و جزئیاتی را بازیابد که ممکن است برای همیشه از خاطر انسان پاک شده باشند. اما همین تواناییها میتوانند خطرآفرین هم باشند، چون این سیستمها صرفاً گذشته را ثبت نمیکنند، بلکه آن را تفسیر، خلاصه و بازسازی میکنند و گاهی نیز به اشتباه میافتند.
♦️پیامدهای این مسئله بسیار فراتر از آن است که کسی عکس یا گفتوگویی را بهاشتباه به خاطر بیاورد. دادگاهها در پروندههای مختلف، از تصادفات رانندگی تا تجاوز جنسی، معمولاً به خاطرات افراد استناد میکنند، درحالیکه دههها پژوهش نشان دادهاند خاطرات شاهدان عینی چقدر آسان تحریف میشوند. در مقیاسی گستردهتر، حتی تاریخ نیز به این بستگی دارد که افراد و جوامع چه چیزهایی را از گذشته به خاطر بسپارند، چه چیزهایی را فراموش کنند و سرانجام چه چیزهایی را باور کنند.
♦️یافتههای تازه ابعاد نگرانکنندهای از این پدیده را آشکار کردهاند. پژوهشها نشان میدهند که تعامل با ابزارهای هوش مصنوعی، از چتباتهایی که دربارۀ صحنۀ جرم سؤال میپرسند تا سیستمهایی که اطلاعات را خلاصه یا بازنویسی میکنند، میتواند مرز میان افکار خودمان و آنچه هوش مصنوعی تولید میکند را محو کند. حتی ممکن است خاطراتی از رویدادهایی در ذهنمان شکل بگیرد که هرگز اتفاق نیفتادهاند، مانند فیلمهایی که وجود خارجی ندارند یا رسواییهای سیاسی ساختگی.
♦️برای مقابله با این تهدیدها، بسیاری از سازمانها همچنان به راهکار سنتیِ «حضور انسان در چرخه» تکیه میکنند. اما پژوهشهای تازه نشان میدهند که این راهکار چندان قابلاعتماد نیست. در آزمایشی که تأثیر خلاصههای تولیدشده با هوش مصنوعی بر خاطرۀ افراد از یک صحنۀ تصادف را بررسی میکرد، مشخص شد حتی هشدار به افراد دربارۀ اینکه اطلاعات را هوش مصنوعی تولید کرده، مانع تحریف خاطراتشان نمیشود. این یافته نشان میدهد که حتی نظارت انسانی نیز ممکن است نتواند جلوی تأثیرات عمیق هوش مصنوعی بر حافظه و ادراک ما را بگیرد.
🔗 آنچه خواندید برگرفته از مطلب «Most Work Stress Isn’t Actually About Workload, Study Suggests» نوشتۀ ایمی گلاور است که در تاریخ ۲۱ سپتامبر ۲۰۲۶ در هافپست منتشر شده است.
@tarjomaanweb
🆔 @commac