4256
در این کانال با تجربیات و اثرات یوگا و مدیتیشن آشنا میشویم. علاوه بر آن داستانهای عرفانی، درس هایی برای بهتر زیستن و زیبا اندیشیدن ارائه میگردد...
💫هر کلامی، بذری در خاک زندگی
این جهان، کوه است و فعل ما ندا
سوی ما آید نداها را صدا
کلامی که امروز از لبان ما جاری می‌شود، ممکن است فردا در قلب انسانی دیگر جوانه بزند.
یک جمله‌ی مهربان، گاهی در روزهای دشوار، پناهی می‌شود که کسی مدت‌ها به آن نیاز داشته است؛ همان‌گونه که یک سخن تلخ می‌تواند زخمی بر جای بگذارد که سال‌ها پنهان بماند.
پیش از آنکه کلمه‌ای را به سوی دیگری پرتاب کنیم، خوب است به یاد بیاوریم که صداها در کوه گم نمی‌شوند؛ بازمی‌گردند، گاه درست در لحظه‌ای که بیش از همیشه به شنیدنشان نیاز داریم.
@yogitation
فلسفه تنهایی (۷)
به قلم لارنس اسوندس
🌿🌸🌿🌸🌿
تنهایی سازنده و تنهایی دردناک
همه تنهایی‌ها شبیه هم نیستند.
گاهی تنهایی مانند زخمی است که از نبود ارتباط، از احساس دیده نشدن یا از جدایی به وجود می‌آید. این نوع تنهایی می‌تواند سنگین و فرساینده باشد.
اما نوع دیگری از تنهایی نیز وجود دارد؛
خلوتی که انسان آگاهانه انتخاب می‌کند.
لحظه‌هایی که در آنها می‌اندیشیم، مطالعه می‌کنیم، خلق می‌کنیم یا فقط اجازه می‌دهیم ذهنمان آرام شود.
تفاوت این دو شاید در انتخاب و معنا باشد.
تنهاییِ تحمیلی می‌تواند انسان را از جهان جدا کند، اما خلوتِ انتخابی می‌تواند او را به درون خویش نزدیک‌تر سازد.
مسئله این نیست که همیشه تنها نباشیم؛
مسئله این است که بدانیم با تنهایی خود چگونه روبه‌رو شویم.
تنهایی، اگر با آگاهی همراه شود، می‌تواند از یک درد به یک فرصت تبدیل شود.
🌿🌸🌿
با الهام از کتاب «فلسفه تنهایی» اثر لارنس اسوندس.
@yogitation
پاگرد سوم
«صدای درد انسان»
#پادکست_انسانک
حسام اپیکچی
@yogitation
توصیه‌های سلامتی
🌿🌸🌿🌸🌿
پروتئین و آنزیم‌ها
بسیاری از آنزیم‌های بدن از جنس پروتئین‌اند و نقش مهمی در سرعت بخشیدن به واکنش‌های شیمیایی دارند. هضم غذا، تولید انرژی و بسیاری از فرایندهای سلولی بدون فعالیت آنزیم‌ها به‌درستی انجام نمی‌شوند.
هر آنزیم معمولاً وظیفه‌ای مشخص دارد و به بدن کمک می‌کند واکنش‌های ضروری را با سرعت و دقت بیشتری انجام دهد. پروتئین‌ها از این راه، فراتر از ساخت بافت‌ها، در تنظیم فعالیت‌های حیاتی بدن نیز نقش دارند.
🌿🌸🌿🌸🌿
در بدن، بسیاری از واکنش‌های حیاتی به کمک مولکول‌هایی انجام می‌شوند که بی‌وقفه زمینه‌ی تداوم زندگی را فراهم می‌کنند.
@yogitation
۵ آبان ۱۴۰۵
سعادت در رسیدن به هر آنچه می‌خواهی نیست؛ در هماهنگی میان آن چیزی است که می‌جویی و آن کسی که در مسیر جست‌وجو می‌شوی.
انسان سعادتمند کسی نیست که زندگی همیشه مطابق میلش پیش رفته، بلکه کسی است که در فراز و فرود روزگار، پیوند خود را با معنا، آگاهی و آرامش درون حفظ کرده است.
@yogitation
بخشی از یک کتاب (۵۴۹)
🌿📚🌿📚🌿
«هر انسانی وظیفه‌ای واقعی دارد: یافتن راهی به سوی خویشتن. او می‌تواند زندگی خود را در جست‌وجوی راه‌های مختلف بگذراند، اما سرانجام باید به خودش بازگردد؛ به آنچه واقعاً هست، نه آنچه دیگران از او انتظار دارند. هیچ‌کس نمی‌تواند به جای دیگری زندگی کند؛ هرکس باید راه خودش را پیدا کند.»
✍🏻 هرمان هسه
📚 دمیان
@yogitation
به معجزه ایمان دارم،
زیرا جهان در ژرفای خود رازهایی دارد که هنوز عقل انسان به تمام ابعادشان راه نیافته است.
@yogitation
مُدارا
نرمی در برابر تفاوت‌ها
مدارا در فرهنگ و زبان فارسی به معنای برخورد همراه با نرمی، بردباری و تحمل با دیگران است؛ بی‌آنکه لازم باشد برای حفظ آرامش، خود یا باورهایمان را انکار کنیم.
مدارا یادمان می‌دهد همه قرار نیست شبیه ما فکر کنند، احساس کنند یا زندگی کنند؛ گاهی بلوغ در این است که تفاوت‌ها را بپذیریم، از جنگیدنِ بیهوده دست بکشیم و با حفظ مرزهای خود، برای دیگری نیز جایی در جهانمان باقی بگذاریم.
#یک_واژه، #یک_جهان/۱۸
#ایران
@yogitation
سرنوشت (۷)
🌿🌸🌿🌸🌿
راه‌هایی که نرفتیم
در زندگی، فقط با انتخاب‌های خودمان زندگی نمی‌کنیم؛
گاهی با انتخاب‌هایی که نکردیم هم زندگی می‌کنیم.
اگر آن روز می‌ماندیم چه می‌شد؟
اگر آن پیشنهاد را قبول می‌کردیم؟
اگر آن رابطه را ادامه می‌دادیم؟
اگر شجاعت رفتن یا ماندن را داشتیم؟
ذهن انسان عاشق ساختنِ «زندگی‌های ممکن» است؛ برای همین، گذشته گاهی نه به شکل خاطره، بلکه به شکل یک سؤالِ بی‌پاسخ به سراغمان می‌آید.
اما هیچ‌کس نمی‌تواند بداند راهی که نرفته است، واقعاً به کجا می‌رسید.
یکی از دشوارترین بخش‌های پذیرفتن سرنوشت این است که بفهمیم:
قرار نیست تمام زندگی‌های ممکن خودمان را زندگی کنیم.
ما فقط یک مسیر را تجربه می‌کنیم؛
و معنای زندگی شاید در پیدا کردنِ بهترین نسخه از همان مسیری باشد که انتخاب کرده‌ایم،
نه در سوگواری همیشگی برای راه‌هایی که هرگز نرفتیم.
🌿🌸🌿🌸🌿
اروین یالوم:
«زندگیِ زیسته‌نشده، اغلب در ذهن ما کامل‌تر از زندگی واقعی به نظر می‌رسد.»
ادامه دارد...
@yogitation
دوام بیاور؛ نه از سرِ اجبار، بلکه به حرمتِ نیروی حیاتی که از لحظهٔ آفرینشت در تو جاری بوده است.
تو حاصلِ عبور از هزاران امکان و پیوندِ شگفتِ هستی هستی؛ ریشه‌هایت در خاکِ آفرینش و نگاهت رو به افقی است که هنوز کشف نکرده‌ای.
ماندنِ تو تا امروز، روایتِ پیوندِ زندگی با نیرویی است که پیوسته تو را به سوی روییدن فرا می‌خواند؛ پس حتی در دشوارترین فصل‌ها، به حکمتِ جوانه‌ای اعتماد کن که راهِ شکافتنِ خاک را می‌داند.
@yogitation
روان‌شناسی و یوگا (۱۵۳)
به قلم ماریانا کاپلان
مترجم: میلاد تکسیبی
🌿🌸🌿🌸🌿
جعبه‌ابزار روش‌های روانی و یوگا
(قسمت نهم: عشق و شفقت؛ نیروی درمانگر)
کاپلان در ادامه‌ی جعبه‌ابزار خود، ما را به سوی چیزی می‌برد که شاید ساده به نظر برسد، اما در مسیر شفای روانی نقشی عمیق دارد: عشق و شفقت نسبت به خود.
او تأکید می‌کند که زخم‌های روانی معمولاً با زور، قضاوت و سرزنش بهتر نمی‌شوند. وقتی انسان بتواند با خود مهربان‌تر باشد و تجربه‌های دشوارش را بدون محکوم کردن خود ببیند، فضای بیشتری برای آرام شدن و تغییر ایجاد می‌شود. در نگاه کاپلان، تمرین یوگا نیز می‌تواند شکلی از عشقِ embodied یا «عشقِ تجربه‌شده در بدن» باشد.
☑️ شفای روانی فقط به شناخت مشکل نیاز ندارد؛ به رابطه‌ای مهربانانه با خود نیز نیاز دارد.
☑️ سرزنش کردن خود، الزاماً ما را به تغییر نمی‌رساند؛ گاهی فقط رنج را عمیق‌تر می‌کند.
☑️ شفقت به خود به معنای نادیده گرفتن ضعف‌ها یا اشتباهات نیست؛ یعنی بتوانیم آنها را بدون خشونت درونی ببینیم.
☑️ توجه، تنفس و حضور در بدن می‌توانند راه‌هایی برای تجربه‌ی آرامش و مراقبت از خود باشند.
☑️ عشق زمانی قدرت درمانگر پیدا می‌کند که فقط یک مفهوم ذهنی نباشد، بلکه در بدن و رفتار ما نیز تجربه شود.
🌿 شاید برای سال‌ها تصور کرده باشیم
برای رهایی از رنج باید با خودمان سخت‌تر باشیم.
اما گاهی درست برعکس است؛
آنچه زخم کرده‌ایم،
بیش از هر چیز به مهربانی نیاز دارد.
و شاید عشق،
همان جایی آغاز شود
که دیگر برای خوب شدنِ خودمان
با خودمان نمی‌جنگیم.
ادامه دارد…
@yogitation
#پادکست
چای با بنفشه
🎤 بازگویی قصه‌های کهن
فصل اول
قسمت ۴۶
عشق از ازل است و تا ابد خواهد بود
جویندهٔ عشق بی‌عدد خواهد بود
فردا که قیامت آشکارا گردد
هر کس که نه عاشق است، رد خواهد بود
@yogitation
قوی ماندن در ۳۶۵ روز به قلم دمی لواتو 🌿🌸🌿🌸🌿
روز دویست و نود و دوم
«خودت را با دیگران مقایسه نکن»
هر انسانی مسیر مخصوص به خودش را دارد؛ با تجربه‌هایی که دیگران از آنها خبر ندارند، دشواری‌هایی که به چشم نمی‌آیند و فرصت‌هایی که در زمان‌های متفاوت از راه می‌رسند.
وقتی زندگی خودمان را با ظاهر زندگی دیگران مقایسه می‌کنیم، ممکن است دستاوردهایمان را کوچک ببینیم و از مسیری که پیموده‌ایم غافل شویم. اما ارزش زندگی ما با سرعت پیشرفت دیگران سنجیده نمی‌شود.
قرار نیست به همان نقطه‌ای برسیم که دیگری رسیده است. مهم این است که انتخاب‌هایمان با خواسته‌های واقعی ما هماهنگ باشند و در مسیر رشد خودمان حرکت کنیم. موفقیت دیگری چیزی از امکان‌های زندگی ما کم نمی‌کند.
🌿🌸🌿
✅ هدف
امروز به‌جای مقایسه‌ی خودت با دیگران، سه چیزی را به یاد بیاور که در زندگی خودت به دست آورده‌ای یا در آنها پیشرفت کرده‌ای؛ حتی اگر کوچک به نظر برسند.
به مسیر خودت احترام بگذار.
@yogitation
قصه‌ی شب (۳۴)
🌿🌸🌿🌸🌿
مردی که دیر رسید
مردی سال‌ها در جست‌وجوی بایزید بود. هر بار که به بسطام می‌رسید، می‌شنید که بایزید از آنجا رفته است.
یک بار به نیشابور رفت.
نبود. به ری رفت. نبود. سال‌ها گذشت. سرانجام، پیر شده بود که دوباره به بسطام رسید.
این بار بایزید را دید؛ در حیاط خانه‌ای نشسته بود و کفش‌هایش را کنار گذاشته بود.
مرد با شوق جلو رفت و گفت:
«بالاخره پیدایت کردم.»
بایزید نگاهی به او کرد و پرسید:
«تمام این سال‌ها دنبال چه می‌گشتی؟»
مرد گفت:
«دنبال تو.»
بایزید لبخند زد:
«و در تمام این سال‌ها، چه کسی را جا گذاشتی؟»
مرد چیزی نگفت.
بایزید کفش‌هایش را پوشید و آرام از جا برخاست.
گفت:
«آدم می‌تواند تمام دنیا را بگردد و باز هم از خودش دور باشد.»
مرد به راهی که آمده بود نگاه کرد.
آن همه سال، آن همه شهر، آن همه جست‌وجو…
برای نخستین بار فهمید که گاهی مقصد، جایی بیرون از انسان نیست؛
در همان نقطه‌ای است که از خودش دور شده است.
آن روز، بایزید چیزی به او نیاموخت. فقط یک سؤال در دلش گذاشت.
و بعضی سؤال‌ها،
از هزار پاسخ بیشتر
آدم را به خانه برمی‌گردانند.
@yogitation
...برکت جاری
یعنی نعمت را تنها در تملک نبینی، بلکه در توانِ بخشیدن بشناسی؛ آب تا روان است، زندگی می‌بخشد و دل تا از مهر سرشار است، جهان را به جای امن‌تری برای زیستن تبدیل می‌کند.
@yogitation
بیا با هم چای بنوشیم و از رؤیاهایی حرف بزنیم که هنوز در دل داریم؛ از سفرهایی که دوست داریم برویم، از کارهایی که دلمان می‌خواهد تجربه کنیم و از روزهایی که هنوز نیامده‌اند.
چه خوب است آدم‌هایی در زندگی داشته باشیم که بتوانیم کنارشان از آرزوهایمان بگوییم، بی‌آنکه نگران کوچک شمردنشان باشیم. گاهی یک فنجان چای و یک گفت‌وگوی صمیمی، به رؤیایی قدیمی دوباره جان می‌دهد.
#چای_و_رؤیا ☕️
@yogitation
تصمیم گرفتم خودم باشم (۵)
🌿🌸🌿🌸🌿
اجازه نمی‌دهم رهگذران به زندگی‌ام آسیب بزنند
تصمیم گرفته‌ام به هر کسی که از زندگی‌ام عبور می‌کند، اجازه ندهم آرامشم را با خودش ببرد. بعضی آدم‌ها برای مدتی کوتاه وارد زندگی من می‌شوند؛ نظری می‌دهند، قضاوتم می‌کنند، زخمی به جا می‌گذارند و می‌روند. اما من نمی‌خواهم ساعت‌ها و روزهای زندگی‌ام را صرف حرف‌هایی کنم که شاید گوینده‌شان حتی لحظه‌ای بعد به آنها فکر نکند.
نمی‌توانم رفتار دیگران را کنترل کنم، اما می‌توانم انتخاب کنم که کدام حرف را جدی بگیرم و کدام را پشت در ذهنم بگذارم.
قرار نیست هر انتقادی را حقیقت بدانم یا هر قضاوتی را به بخشی از هویتم تبدیل کنم. زندگی من ارزشمندتر از آن است که با نظر هر رهگذری آشفته شود.
می‌خواهم مسیرم را ادامه بدهم، از آدم‌های خوب بیاموزم و اجازه ندهم بی‌مهری دیگران، رابطه‌ام را با خودم خراب کند.
@yogitation
شکرگزاری روزانه 🌿
شکر و سپاس برای فیبرهای عصبی پوستم؛
رشته‌های ظریفی که پیام‌های حسی را از پوست به دستگاه عصبی می‌رسانند؛ از لمس و فشار گرفته تا گرما، سرما و درد.
برای این مسیرهای نامرئی
که کمک می‌کنند بدنم با مغزم حرف بزند
و جهان را از راه پوست تجربه کنم،
امروز سپاسگزارم.
@yogitation
قوی ماندن در ۳۶۵ روز
به قلم دمی لواتو
🌿🌸🌿🌸🌿
روز دویست و نود و سوم
«وقتی خسته هستی، انکارش نکن»
قرار نیست همیشه پرانرژی، قوی و آماده‌ی ادامه دادن باشیم. خستگی بخشی از تجربه‌ی انسانی ماست؛ پیامی از جسم و ذهن که می‌گوید به فرصتی برای بازیابی نیرو نیاز داریم.
نادیده گرفتن خستگی، ما را قوی‌تر نمی‌کند. ممکن است فقط فاصله‌مان را با نیازهای واقعی خودمان بیشتر کند. استراحت کردن به معنای تسلیم شدن نیست؛ همان‌طور که توقف در میانه‌ی یک مسیر، به معنای دست کشیدن از مقصد نیست.
ما حق داریم بعضی روزها آهسته‌تر حرکت کنیم، بخشی از مسئولیت‌ها را به زمان دیگری بسپاریم و بدون احساس گناه به خودمان فرصت تنفس بدهیم. ارزش ما به میزان کارهایی که انجام می‌دهیم وابسته نیست.
🌿🌸🌿
✅ هدف
امروز به نشانه‌های خستگی خودت توجه کن. از میان کارهایی که در انتظارت هستند، یکی را که ضرورت کمتری دارد به تعویق بینداز و زمانی را به استراحت اختصاص بده؛ بدون آنکه بابتش خودت را سرزنش کنی.
@yogitation
خدایا…
کمکم کن اندوه‌هایم را بپذیرم،
بی‌آنکه در آنها خانه کنم.
به من بیاموز که هیچ زمستانی ماندگار نیست و حتی دل‌های خسته نیز
روزی دوباره طعم آرامش را می‌چشند.
یاری‌ام کن آنچه را از دست داده‌ام
با عشق به خاطر بسپارم،
اما برای آنچه هنوز در زندگی‌ام جاری است،
چشم و دلی گشوده داشته باشم.
کمکم کن آرام‌آرام از اندوه عبور کنم
و دوباره به زندگی سلام بگویم.
آمین. 🤍
#نیایش_شبانه/۵۰
@yogitation
صدایی که از دل بیاید،
راهش را به دل پیدا می‌کند؛
حتی اگر واژه‌هایش
برای تو ناآشنا باشند.
@yogitation
عرفان و هنرِ بیدار شدن (۳)
🌿🌸🌿🌸🌿
اگر انسان در خواب است، چگونه بیدار شود؟
عادت‌هایی که ما را زندگی می‌کنند
بعضی عادت‌ها آن‌قدر قدیمی‌اند که دیگر آنها را عادت نمی‌بینیم؛
فکر می‌کنیم «این خودِ من است».
نحوه‌ی حرف زدن، قضاوت کردن، رنجیدن، ترسیدن، حتی نوع انتخاب آدم‌هایی که به زندگی‌مان راه می‌دهیم.
بسیاری از این‌ها، بارها تکرار شده‌اند
تا جایی که دیگر برای انجامشان تصمیم نمی‌گیریم.
صبح از خواب بیدار میشویم، روز را آغاز می‌کنیم، واکنش نشان می‌دهیم، دلگیر میشویم، خوشحال میشویم و شب به پایان می‌رسد.
اما آیا در تمام این مسیر، واقعاً انتخاب کرده‌ایم؟
دیدنِ عادت، به معنای جنگیدن با آن نیست. اول باید بفهمیم چه چیزی در ما تکرار می‌شود. مثلاً اگر هر بار با شنیدن یک جمله‌ی خاص عصبانی میشویم،
یک بار به‌جای دنبال کردنِ خشم،
خودِ خشم را مشاهده کنیم.
چه اتفاقی در بدنمان می‌افتد؟
ذهنمان چه می‌گوید؟
اولین میل ما چیست؟
همین مشاهده، عادت را از تاریکی بیرون می‌آورد. و چیزی که دیده شده، دیگر کاملاً ناآگاهانه نیست.
🌿🌸🌿🌸🌿
آزادی، از جایی شروع شود که بفهمیم هر چیزی که سال‌ها تکرار کرده‌ایم، لزوماً انتخابِ ما نبوده است.
ادامه دارد...
@yogitation
باید بپذیریم که اختلافِ عقیده، لزوماً نشانه‌ی فاصله‌ی انسان‌ها نیست؛ گاهی فقط نشان می‌دهد که هرکس جهان را از جایگاهی متفاوت دیده و فهمیده است.
حقیقت، همیشه با صدای بلندترِ کسی که بیشتر اصرار می‌کند آشکار نمی‌شود؛ و متفاوت اندیشیدن، به معنای نادرست اندیشیدن نیست.
باید بپذیریم که می‌توان با کسی اختلاف نظر داشت، بی‌آنکه ارزش انسانیِ او را انکار کرد.
بلوغِ فکری شاید از جایی آغاز شود که بتوانیم میان «من با تو مخالفم» و «تو اشتباه و بی‌ارزشی» مرزی روشن بکشیم. گفت‌وگو زمانی معنا پیدا می‌کند که هدف، شکست دادنِ دیگری نباشد؛ بلکه فهمیدنِ جهانی باشد که از پنجره‌ای دیگر دیده می‌شود.
#پذیرش/۱۷
@yogitation
🎧🎼🌹🎼🎧
یک لیوان چای برای خودت بریز و
با این موزیک زیبا کمی استراحت کن...
@yogitation
یوگا یعنی هماهنگی با خویشتن؛ جایی که نفس آرام می‌گیرد، ذهن سکوت می‌کند و روح به تعادل می‌رسد. 🌿
#آموزش_یوگا
سری سوم/قسمت اول
@yogitation
راهکارهای ساده
برای شروع یک روز خوب (۵)
🌿🌸🌿🌸🌿
با یک لیوان آب از خودت مراقبت کن
پس از ساعت‌ها خواب، نوشیدن یک لیوان آب می‌تواند راهی ساده برای آغاز توجه به نیازهای بدن باشد.
پیش از آنکه سراغ قهوه یا چای بروی، لحظه‌ای برای نوشیدن آب وقت بگذار و اجازه بده این عادت کوچک، بخشی از مراقبت روزانه‌ات شود.
لازم نیست برای هر کار ساده‌ای به دنبال راهی پیچیده باشی؛ گاهی همین توجه‌های کوچک و پیوسته‌اند که در کنار هم، به سلامت و حال بهتر ما کمک می‌کنند.
مراقبت از خود همیشه با تصمیم‌های بزرگ آغاز نمی‌شود؛ گاهی در ساده‌ترین انتخاب‌های هر روز ریشه دارد.
@yogitation
توصیه‌های سلامتی
🌿🌸🌿🌸🌿
پروتئین‌های حیوانی و گیاهی
پروتئین‌های حیوانی مانند تخم‌مرغ، ماهی، گوشت و لبنیات، معمولاً همه‌ی اسیدهای آمینه‌ی ضروری را به مقدار مناسب فراهم می‌کنند. پروتئین‌های گیاهی مانند حبوبات، غلات و مغزها نیز منابع ارزشمندی هستند، هرچند ترکیب اسیدهای آمینه‌ی آنها متفاوت است.
تنوع در مصرف منابع گیاهی و ترکیب متعادل آنها در طول روز می‌تواند به تأمین اسیدهای آمینه‌ی موردنیاز بدن کمک کند. برای دریافت پروتئین کافی، تنها یک نوع منبع غذایی ضروری نیست.
🌿🌸🌿🌸🌿
بدن از منابع گوناگون تغذیه می‌شود؛ تنوع در انتخاب‌ها، راهی برای تأمین نیازهای پیچیده‌ی آن است.
@yogitation
۴ آبان ۱۴۰۵
شادی را به روزهای بی‌دغدغه موکول نکن؛ شادی هنری است که در میان ناتمامی‌های زندگی آموخته می‌شود.
در نگاه عمیق‌تر، شادی نه انکار رنج است و نه وابسته به کامل بودن شرایط؛ بلکه توانایی دیدنِ زیبایی‌های کوچک، احساس حضور در لحظه و قدردانی از خودِ زندگی است، با تمام آنچه می‌آورد و با خود می‌برد.
@yogitation
متأسفم بابت فرصت‌هایی که از دست دادم و لحظه‌هایی که قدر حضورشان را ندانستم.
لطفاً مرا ببخش، که گاهی در غفلت، زیبایی فرصت‌های زندگی را ندیدم و از حکمت تو دور شدم.
متشکرم برای فرصت‌های تازه‌ای که هنوز در مسیرم قرار می‌دهی و امیدی که در دلم زنده نگه می‌داری.
دوستت دارم، ای خدای مهربان؛ به تو اعتماد می‌کنم، حتی آنجا که راه‌های بسته را نمی‌فهمم.
#هواوپونوپونو/۴
@yogitation