4096
شمسی رضائی لایف کوچ دانشگاه تهران، پژوهشگر حوزه معنویت و تغییر به راستی سرزمین غیب کجاست❣️ چرا اولین شرط قرآن برای متقین ایمان به غیب است بررسی مبانی علمی و دینی امکان تغییر 💗 @Only_gratitude @unseenlands
کبریای توبه را بشکن! پشیمانی بس است
از جواهرخانه ی خالی نگهبانی بس است
ترس جای عشق جولان داد و شک جای یقین
آبروداری کن ای زاهد! مسلمانی بس است
یوسف از تعبیرخواب مصریان دلسرد شد
هفتصد سال است می بارد! فراوانی بس است
نسل پشتِ نسل تنها امتحان پس می دهیم
دیگر انسانی نخواهد بود قربانی بس است
بر سر خوان تو تنها کفر نعمت می کنیم!
سفره ات را جمع کن ای عشق! مهمانی بس است!
@unseenlands
احترام در کلام، بخشی از امنیت روانی و کیفیت رابطه انسانی است.
آزادی بیان به هیچکس مجوز توهین نمیدهد و دیگران را نیز موظف نمیکند که بیاحترامی را به نام صداقت ما تحمل کنند.
بلوغ و آگاهی یعنی اینکه میان آنچه احساس میکنی و آنچه انتخاب میکنی، فاصلهای آگاهانه ایجاد کنی.
قرار نیست برای واقعی بودن، هرچه به ذهنت میرسد به زبان بیاوری؛
قرار است آنقدر خودت را بشناسی که بتوانی احساساتت را بدون انکار و خواستههایت را بدون توهین بیان کنی، بیآنکه حرمت خودت و دیگری را نادیده بگیری.
خودت باش، بدون نقاب؛ اما نه بدون مسئولیت.
آزادی در ابراز خود، مجوز نقض احترام خود و دیگران و مسئولیتپذیری نیست.
@unseenlands
خودت باش، بدون نقاب؛ اما ....
«خودت باش، بدون نقاب»، به این معناست که از تمام ظرفیتهای وجودت استفاده کنی؛ هم از عقل و استدلالت، هم از شهود و احساساتت، هم از علایق و خواستههایت.
اما این به معنای کنار گذاشتن شواهد به نفع شهود نیست؛ شهود میتواند راهنمای ما باشد، اما جای شواهد و واقعیت را نمیگیرد.
همچنین بینقاب بودن به این معنا نیست که هرگاه عصبانی شدی، به خودت اجازه بدهی به دیگران توهین کنی، کلمات رکیک به کار ببری و بعد همه این رفتارها را با عنوان «من خود واقعیام» توجیه کنی.
@unseenlands
🌱 ما با اتصالها و تعاملات انسانی رشد میکنیم، ساخته میشویم، انرژی میگیریم و به شناخت عمیقتری از خود و دیگری میرسیم.
🤝 انسان در ارتباط، خودش را بهتر میشناسد؛
در گفتوگو میآموزد، در تعامل تغییر میکند
و در پیوند با دیگران رشد میکند.
🚫 نه با تکرویهایی که ریشه در ایگو و غرور دارند، نه با فرار از گفتوگو و نه با بریدن پیوندها به بهانه حفظ خود!
❤️ ما برای وصل کردن آمدیم، نه برای فصل کردن!
و چه زیبا مولانا این رهایی را به تصویر میکشد:
بمیرید بمیرید دراین عشق بمیرید
در این عشق چو مردید همه روح پذیرید
یکی تیشه بگیرید پی حفره زندان
چو زندان بشکستید همه شاه و امیرید
بمیرید بمیرید وزین ابر برآیید
چو زین ابر برآیید همه بدر منیرید
بمیرید بمیرید وزین نفس بمیرید
که این نفس چو بندست و شماچواسیرید
@unseenlands
🧠 شستوشوی مغزی مدرن! 🎭
🚫 بدون هیچ تلاشی برای مذاکره، مکالمه و شنیدن؛
🤫 سکوت کن، بدون توضیح و خداحافظی، از دسترس خارج شو!
🌫️ برو و در افق ناپدید شو!
🛑 زحمتِ یکدیگر فهمی تعطیل!
🏷️ اون اجتنابیه، اون سمیه، اون خودشیفته است؛
🙄 اوه، اصلاً در حد من نیست!
⚖️ این یعنی گسترش عدم تعادل؛ یعنی انباشته شدن حجم عظیمی از حرفهای ناگفته.
📢 نتیجه تجویز عمومی و بسیار سطحیِ سکوت!
🤔 حالا واقعاً فکر میکنید اگر کسی سکوت کنه، ذهنش هم سکوت میکنه؟ حافظه عاطفیش پاک میشه؟ به همین راحتی میتونه به زندگی عادی برگرده؟
💭 فقط تصور کنید اگر این حجم از دنیای پرتکرار ریلزها و پستها و صفحات اجتماعی، بهجای ترویج قهر و قطع ارتباط، به مردم یاد میداد که با هم بشینن، حرف بزنن، گفتوگو کنن و مذاکره کنن؛ آیا شعور ارتباطی جامعه بالاتر نمیرفت؟
🏃♂️ الان یا آدمها تنها و منزوی شدن، یا بهجای حل مسئله، بیشتر از جوراب پاره کردن، آدم عوض میکنن! 🧦🤷♀
@unseenlands
مجازات آدم دروغگو اين نيست كه كسی باورش نميكند؛
بلكه اين است كه خودش نميتواند
حرف كسی را باور كند!!
👤 جورج برناردشاو
@unseenlands
غم، خشم، ترس، شادی و هیجان بخشی از تجربه طبیعی انساناند. هیچکدام بهخودیخود نشانه ضعف، بد بودن یا خطاکاری نیستند.
باید میان احساس، فکر و رفتار تفاوت بگذاریم:
* احساس را تجربه میکنیم.
* فکر را بررسی میکنیم.
* رفتار را انتخاب میکنیم و مسئولیتش را میپذیریم.
بالغ بودن یعنی
نه از احساساتمان بترسیم، نه هر فکری را حقیقت بدانیم و نه هر احساسی را به رفتار تبدیل کنیم.
انسان سالم کسی نیست که همیشه حال خوبی دارد❌؛
انسان سالم کسی است که میتواند با طیف متنوع احساسات انسانی خود آگاهانه مواجه شود.
@unseenlands
.
افکار چگونه احساسات ما را شکل میدهند؟
اتفاقی در بیرون رخ میدهد؛ ذهن ما آن را تفسیر میکند و این تفسیر در شکلگیری احساسات ما نقش دارد.
مثلاً کسی به پیام ما پاسخ نمیدهد. ممکن است فکر کنیم:
* حتماً برایش مهم نیستم؛ احساس طردشدگی میکنیم.
* شاید گرفتار است؛ احساس نگرانی کمتری داریم.
* عمداً بیتوجهی کرده؛ ممکن است عصبانی شویم.
پس گاهی یک اتفاق مشابه، به دلیل تفاوت در برداشتها و افکار، احساسات متفاوتی ایجاد میکند.
@unseenlands
+ بیا دنیارو تغییر بدیم
- ما نمیتونیم دنیارو تغییر بدیم، مگر اینکه خودمونو تغییر بدیم...
📽 #دیالوگ Notorious
@unseenlands
.
کیفیت آگاهی و✨ فرکانس✨ انسان
را نباید با کیفیت 🌈احساسات لحظهای 🌈او اشتباه گرفت.
@unseenlands
توافق کنیم که توافقنداریم
گاهی باید به نقطهای از بلوغ و شفافیت برسیم که بپذیریم قرار نیست درباره همهچیز همنظر باشیم.
نه لازم است دیگری را متقاعد کنیم، نه لازم است از باور خود دست بکشیم و نه قرار است هر اختلافی را به مسئلهای حلنشدنی تبدیل کنیم.
میتوانیم بپذیریم که متفاوت میاندیشیم، به تفاوتها احترام بگذاریم و همچنان به ادامه گفتوگو، ادامه کار، ادامه سفر، ادامه رابطه و ادامه زندگی بپردازیم.
توافقِ واقعی، نه در همعقیدهشدن، بلکه در پذیرفتنِ حقِ متفاوتبودن شکل میگیرد.
و این، هم نشانه بلوغ است، هم شفافیت و هم نوعی آزادی؛
آزادی از نیاز به اینکه همیشه حق با ما باشد.
@unseenlands
انسانهایی که خود را بیش از اندازه جدی میگیرند؛ ❗️با دیگران سختگیرند و از دیگران بیش از اندازه انتظار دارند ‼️
یکی از نشانههای پختگی و رشد شعور انسان این است:
که وقتی انسان به جایگاهی میرسد نه در گفتار ❌و نه در رفتارش❌ به دنبال به رخ کشیدن جایگاهش نباشد،
و نه حتی در ذهن خودش تصور کند که خبر خاصی شده!♨️
خود را جدی گرفتن، با مسئولیتپذیری تفاوت دارد.
انسان میتواند منظم و متعهد باشد، بیآنکه خود را برتر از دیگران بداند و زندگی را برای آنها سخت و تلخ کند.
پختگی آنجاست که هرچه جایگاه انسان بالاتر میرود، نیازش به اثبات خود کمتر میشود؛ 🔆
نه خود را گم میکند و نه دیگران را کوچک میبیند.
@unseenlands
جایگاه معنویت کجاست?
#حکمت_شبانه
معنویت، بیآنکه به عمل گره بخورد، نیرویی بالقوه و کماثر است؛
و عمل، بیبهره از معنویت، حرکتی پرمخاطره و آسیبپذیر.
اولی بیکوشش، به مقصد نمیرسد و دومی بیبصیرت، ممکن است به بیراهه برود.
معنویت، قطبنمای حرکت است
و عمل، نیروی پیشبرنده آن؛
قطبنما بیحرکت، تو را به مقصد نمیرساند و حرکت بیقطبنما، تضمینی برای رسیدن ندارد.
موفقیت، در پیوند این دو معنا مییابد :
وقتی مسیر را با #آگاهی،# معنویت و عملِ درست طی کردهای، خودِ مسیر نیز بهاندازه مقصد ارزشمند است
#نتیجه، گاه مطلوب و موافق تلاش ماست و گاه متأثر از اقتضائات #جهان و برخلاف انتظارات ما،
اما
کمالی که در پیمودن آگاهانه مسیر به دست میآوریم، دستاوردی است که حتی نرسیدن به #مقصد نیز نمیتواند آن را از ما بگیرد.
@unseenlands
هیچ کس قول فردا را بهت نداده
آدینه ای زیبا بساز
آدینه ات بخیر باد❤️
@unseenlands
قوانین ساده شاد زیستن:👌
-از نه گفتن نترس.💪
-منظورت رو بیان کن.🫱
-به خودت اعتماد داشته باش.✊
-هر زمان که نیاز داری استراحت کن.💆
-هرجا کم اوردی از مشاور کمک بخواه.🙋♂
-از سخنچینی و شایعهپراکنی دوری کن.🤦♀
- بپذیر چیزهایی همیشه فراتر از کنترلت هستند رهاشون کن تا کمتر استرس داشته باشی. 💁♂
@unseenlands
گاهی آنقدر در جستجوی معنای زندگی می رویم، که خود زندگی را فراموش می کنیم.
انگار زندگی بهتنهایی کافی نیست.
و باید معنایی بیرون از آن پید ا کنیم، به حقیقتی بالاتر برسیم یا تجربهای متفاوت داشته باشیم تا بتوانیم بودن خود را بپذیریم.😕
بخشی از جستجوهای معنوی ما، میتونه ریشه در همین نارضایتی از خود زندگی داشته باشد؛ در دشواری پذیرش محدودیتها، رنج، تنهایی، مرگ و آسیبپذیری انسان.
و برای فرار از این وضعیت، به باورها پناه میبریم،
به مراقبه و به مفاهیمی مانند رهایی از خود.
آیا ممکنه همین جستجوی رهایی، شکل دیگری از فرار باشد؟
آیا ممکنه چیزی که برای رهایی از باورها به آن پناه میبریم، خود به باوری تازه و حجابی دیگر تبدیل شود؟!
حتی معنویت هم میتواند به هویتی تبدیل شود که ما را از سادگی و صمیمیت زندگی دور کند.
برای من معنویت
از بازگشت به بدن، از آشتی با خویشتن، از پذیرفتن احساسات، خواستهها، ضعفها و آسیبپذیریهای انسانی آغاز میشود.
از پایان دادن به جنگ دائمی با خودمان؛ جنگی که گاهی به نام رشد، تعالی یا بیداری ادامه پیدا میکند.
قرار نیست از انسان بودن خودمان عبور کنیم. قرار است آن را عمیقتر تجربه کنیم.
معنویت از نگاه من، انسان را سادهتر، معمولیتر و صمیمیتر میکند.
او را از دیگران جدا نمیکند، احساس برتری به او نمیدهد و زندگی روزمره را چیزی کمارزش و پیشپاافتاده جلوه نمی دهد.
اما اشتیاق به زندگی را در او زنده میکند.
به او کمک میکند دوباره عشق بورزد، لمس کند، بخندد، گریه کند، ارتباط برقرار کند، طبیعت را ببیند و ازصرف بودن با همه رنج و شادی اش لذت ببرد.
حتی اخلاق هم از این نگاه معنای دیگری پیدا میکند؛ از مسئولیت حضور در زندگی.
از اینکه بودن خودمان و دیگری را جدی بگیریم، رنج دیگران را ببینیم، در برابر رفتارهایمان مسئول باشیم و به جای تخریب زندگی، به امکان شکوفایی آن کمک کنیم.
و شاید آنچه آگاهی مینامیم، چیزی جز گشودن چشم و دیدن شگفتی همین زندگی زنده نباشد.
دیدن یک درخت، حرکت آب، روییدن یک برگ، نگاه یک انسان، لمس دست کسی که دوستش داریم و حتی یک لحظه ساده از بودن.
شاید ما همیشه در جستجوی چیزی هستیم که هرگز غایب نبوده است.
معنویت اصیل یعنی آشتی با بودن و زنده کردن دوباره اشتیاق به زندگی.
آنقدر گشوده و حاضر باشیم که بتوانیم شگفتی زندگی را در معمولیترین لحظاتش ببینیم و بی آنکه نیاز داشته باشیم بودنش را با معنایی بیرونی توجیه کنیم، دوستش داشته باشیم.❤️
@unseenlands
هر عادت، میل یا رفتاری صرفاً به این دلیل که از درون ما برمیخیزد، الزاماً اصیل، درست یا شایسته تأیید نیست.
خود واقعی ما مجموعهای از تمام تکانهها، عادتها و واکنشهای ناخودآگاه ما نیست؛ بلکه توانایی شناختن، پذیرفتن و آگاهانه انتخاب کردن در میان آنها نیز بخشی از هویت ماست.
میتوانی عصبانی باشی، از چیزی عمیقاً رنجیده باشی و حتی علت خشمت را با صراحت بیان کنی، اما همچنان از تحقیر، توهین و کلمات رکیک دوری کنی. میتوانی خشم خود را پنهان نکنی، اما اجازه هم ندهی که خشمت بهانهای برای آسیب زدن به دیگران شود.
بینقاب بودن، پیش از هر چیز، یعنی با خودت صادق باشی؛ حتی آنجا که باید انگیزههای ناخوشایندت را ببینی.
مثلاً بهجای آنکه تحقیر دیگران را نشانه صراحت و بیپروایی خودت بدانی، از خودت بپرسی: چه چیزی در من باعث میشود برای بیان نظر یا دفاع از خودم، به کوچک کردن دیگری نیاز پیدا کنم؟
@unseenlands
گاهی از خود بپرسید که اگر خود را ملاقات میکردید، آیا از خودتان خوشتان میآمد؟!
صادقانه به این سوال جواب دهید و خواهید فهمید که نیاز به چه تغییراتی دارید.
✍️ تونی رابینز
@unseenlands
موفقیت همیشگی نیست؛😢شکست هم کشنده نیست.😱
تنها یک چیز اهمیت دارد
و آن هم
شهامت ادامه دادن است...👏👏
👤 #وینستون_چرچیل
@unseenlands
آیا رسانهها واقعاً در حال گزارش اخبار هستند، یا صرفاً مشغول به ایجاد و بازتولید یک وضعیت دائمی از ترس و وحشتاند؟ 📰
@unseenland
برای ایران، بیش از یک سال است که صدها کانال و صفحه به صورت لحظهای در حال ایجاد ترس و بازتولید وحشت میباشند.
نکته مهم این است که
احساسات ما واقعیاند،
اما لزوماً تمام برداشتها و افکاری که آنها را ایجاد کردهاند، درست نیستند.
بنابراین باید یاد بگیریم میان اتفاق، فکری که درباره آن میکنیم و احساسی که تجربه میکنیم تفاوت بگذاریم.
آیا عصبانی شدن یعنی اشتباه کردن؟
آیا من، همسرم یا فرزندم هر وقت عصبانی میشویم، مرتکب خطا شدهایم؟
این تصور رایج که باید همیشه خوشحال، راضی، آرام، آماده و موفق باشیم، تصویری غیرواقعی از انسان میسازد؛
گویی حتی تجربه یا ابراز یک هیجان طبیعی هم اشتباه است!
این نگاه کاملاً ناکارآمد است.
@unseenlands
رابطه افکار، احساسات و هیجانها
احساسات ما فقط از اتفاقات بیرونی تأثیر نمیگیرند؛ برداشت و معنایی که ذهن ما به آن اتفاقات میدهد نیز در شکلگیری آنها نقش دارد.
هیچ احساسی بهخودیخود خوب یا بد، درست یا غلط نیست.
غم، نشانه ضعف نیست.
خشم، به معنای بد بودن انسان نیست.
ترس، همیشه نشانه ناتوانی نیست.
شادی و هیجان هم الزاماً به معنای درست بودن شرایط نیستند.
حالا ملموستر به موضوع نگاه کنیم:
آیا عصبانی شدن یعنی اشتباه کردن؟
آیا من، همسرم یا فرزندم هر وقت عصبانی میشویم، مرتکب خطا شدهایم؟
این دیدگاه رایج که از خودمان، همسرمان یا فرزندمان انسانی بینقص، همیشه خوشحال، همیشه راضی، همیشه آماده و همیشه موفق میخواهد، تا جایی پیش میرود که حتی صرف تجربه یا ابراز یک هیجان طبیعی را هم اشتباه میداند!
این نگاه کاملاً غلط، ناکارآمد و نادرست است.
ما انسانیم، نه موجوداتی بینقص و عاری از هیجان.
احساس کردن خطا نیست؛ آنچه اهمیت دارد، شناخت احساس، بررسی افکار و مسئولیتپذیری در رفتار است.
بلوغ یعنی به خودمان و دیگران اجازه انسان بودن بدهیم.
@unseenlands
🌿 فرکانس بالا؛ همیشه به معنای حال خوب نیست!
یک سوءبرداشت رایج وجود دارد؛ اینکه انسانِ دارای فرکانس بالا، همیشه شاد است، میخندد، میرقصد، پرانرژی است و از زندگی لذت میبرد!
اما این کاملا برخلاف حقیقت است.
گاهی انسانی در اوج غم، سوگ، بحران یا آشفتگی قرار دارد؛ اما همچنان با صداقت، آگاهی و مسئولیتپذیری رفتار میکند. حقیقت را از خودش پنهان نمیکند، از مواجهه با واقعیت فرار نمیکند و اجازه نمیدهد رنج، او را به انکار، فریب یا آسیبزدن به دیگران بکشاند.
آیا چنین انسانی در سطحی پایین از فرکانس و آگاهی قرار دارد؟ قطعاً نه!
فرکانس بالا را نباید با هیجان مثبت اشتباه گرفت؛ همانطور که آرامش را نباید با خوشحالی و آگاهی را نباید با احساس خوب یکی دانست.
نور، وظیفهاش زیبا نشان دادن واقعیت نیست؛ وظیفهاش آشکار کردن آن است.
گاهی همین نور، زیباییهای خوشایند را نمایان میکند و گاهی زخمها، تاریکیها و حقیقتهایی ناخوشايند را.
اما خوشایند یا ناخوشایند بودن آنچه آشکار میشود، به خود واقعیت مربوط است، نه به نور.
قرار نیست همیشه حالمان خوب باشد تا در مسیر رشد و فرکانس بالا باشیم؛ گاهی رشد واقعی، درست در همان لحظههایی اتفاق میافتد که حالمان خوب نیست، اما آگاهانه زندگی میکنیم.
@unseenlands
آیا ارزشمندی؛ نیاز به اثبات دارد؟
احساسات ما میخواهند دیده شوند، شنیده شوند و مورد توجه قرار بگیرند.
نیاز به محبت، تحسین و قدردانی، بخشی طبیعی از وجود انسانی ماست؛
تفاوت اساسی
آیا میخواهیم دیده شویم، چون ارزش خودمان را میشناسیم،
یا چون برای باور کردن ارزشمندیمان به تأیید دیگران نیاز داریم؟
توجه کنیم
وقتی در درون خود احساس کمبود ارزشمندی میکنیم، از کاه، کوه میسازیم تا توجهی را که نیاز داریم به دست آوریم؛
یا برای اثبات بزرگی خود، دیگران را کوچک میکنیم.
مهم است که میان نیاز به محبتِ طبیعی و فطری با نیاز به تأیید دیگران تفاوت قائل شویم.
یاد بگیریم ارزش خودمان را به میزان توجهی که دریافت میکنیم گره نزنیم.
ارزشمندی، چیزی نیست که هر روز مجبور باشیم آن را به دیگران ثابت کنیم.
@unseenlands
زندگی منطقی 🎯
«آنچه را میتوانی تغییر بده، 🧩
آنچه را نمیتوانی بپذیر ♟
و انرژیات را صرف ساختن آیندهای کن که هنوز در اختیار توست.» 🏝
آنچه همین حالا در زندگی من جریان دارد، واقعیتِ اکنون من است؛ واقعیتی که بخشی از آن در اختیار من است و بخشی خارج از دایره اختیارم.
پذیرش واقعیت، یعنی شناخت مرز اختیار و رها شدن از کشمکشهای بیهوده.
گاهی شرایط سخت بیرونی و فشارهای اجتماعی، بیش از آنچه تصور میکنیم، بر زندگی، انتخابها و حتی توان تغییر ما اثر میگذارند.
همه ما در شرایط یکسانی زندگی نمیکنیم؛ گاهی آنچه از بیرون ناتوانی یا کمکاری به نظر میرسد، حاصل محدودیتهایی است که بهسادگی دیده نمیشوند.
البته این واقعیت، روی دیگری هم دارد؛ ⚠️گاهی آنچه موفقیت، توانمندی یا شایستگی میدانیم، در کنار تلاش و انتخابها، از فرصتها و شرایطی هم تأثیر گرفته که دیگران از آن برخوردار نبودهاند.
پس مراقب خودمان و آدمهای زندگیمان باشیم.
بیمحابا دست روی تیغ برنده و گاه زهرآگین مقایسه نگذاریم؛ نه برای قضاوت دیگران و نه برای سرزنش خودمان.
@unseenlands
انسان به آنچه انجام میدهد تبدیل میشود
#حکمت_شبانه
ما معمولاً تصور میکنیم ابتدا باید از درون تغییر کنیم تا بتوانیم متفاوت رفتار کنیم؛
اما مسیر درست برعکس این تصور ماست:
باید رفتار متفاوت را آغاز میکنیم تا بهتدریج از درون تغییر کنیم.
انسان به آنچه انجام میدهد تبدیل میشود. ایناعمال ما هستند که شخصیت و وجود ما را شکل میدهند.
بیشتر مردم فکر میکنند برعکس این موضوع درست است. یعنی اگر من انسان خوبی باشم، کارهای خوب انجام میدهم و اگر انسان بدی باشم، کارهای بد انجام میدهم.
به عبارت دیگر، فکر میکنیم اعمال ما بازتابی از چیزی هستند که در درونمان وجود دارد.
اما مسیر دقیقاً برعکس است: این اعمال ما هستند که تعیین میکنند چه کسی میشویم.
لازم نیست همیشه احساس شجاعت داشته باشیم تا قدمی تازه برداریم یا سرشار از انگیزه باشیم تا کار درستی انجام دهیم.
بلکه نتیجه عملکردن برخلاف مقاومتهای درونی، آغاز شکلگیری انسانی تازه در ماست.🌱
تکرار رفتارها به شکلگیری عادتها و تغییر تدریجی شخصیت ما کمک میکند
کیفیت زندگی ما تنها به آگاهیها و باورهایمان وابسته نیست، بلکه در انتخابها و رفتارهایمان آشکار میشود.
ما فقط آن چیزی نیستیم که باور داریم یا آرزو میکنیم باشیم؛ ما در انتخابهایی که تکرار میکنیم، بهتدریج شکل میگیریم
ما به اعمالی تبدیل میشویم که خودمان را به انجام آنها وادار میکنیم.
. @unseenlands
سلام و درود
روز بخیر
خوبان و گرامیان ❤️
همسفران عزیز سفر به سرزمین غیب✨💫
خدایا برایم بخواه
که بشود،برسد،بیاید،
درست شود
خوب شود،خوبِ خوب
@unseenlands