5842
شمسی رضائی لایف کوچ دانشگاه تهران، پژوهشگر حوزه معنویت و تغییر به راستی سرزمین غیب کجاست❣️ چرا اولین شرط قرآن برای متقین ایمان به غیب است بررسی مبانی علمی و دینی امکان تغییر 💗 @Only_gratitude @unseenlands
.
محموله ما انسان است و باااااااید با احتیاط حمل شود⚠️
@unseenlands
منتظر هیچ اتفاق خاصی نباش
زندگی با همین چیزا قشنگه🌱
سلام نازنینم وقتت بخیر 😍🙋♀
@unseenlands
پس این‌قدر تصویرهایی رو که ابزار، رسانه و انبوه اطلاعات جلوی چشممون می‌سازن، بی‌چون‌وچرا باور نکنیم.
دنبال خودِ زندگی باشیم؛
نه تصورها و تصویرهای ساختگی از زندگی.
زندگی واقعی، بیرون از صفحه‌ها در جریانه.
@unseenlands
پیشرفت تکنولوژی، رسانه، دنیای دیجیتال و حالا هوش مصنوعی، این توهم را در ما ساخته بود که بشر به عصر طلایی رسیده است؛ 😔
باور کرده بودیم زندگی ما از تمام آدم‌های بدشانسی که پیش از ما زیسته‌اند، باید بهتر و بی‌دغدغه‌تر باشد.
تکنولوژی بسیاری از سختی‌ها را کمتر کرده،
اما ترس، فقدان، جنگ، تنهایی و عدم‌قطعیت را از زندگی حذف نکرده است.
ابزارها عوض شده‌اند، اما ماهیت زندگی نه.
@unseenlands
تکرارِ مواجهه با اتفاقات خارج از کنترل،
از مجاری مختلف و رسانه های مختلف به‌مرور این پیام را به ذهن می‌دهد که:
احساس استیصال😞
«من هییییییچ کاری از دستم برنمی‌آید.»
مشکلات واقعی‌اند؛
اما این احساس ناتوانیِ مطلق، همیشه واقعی نیست.
@unseenlands
⚠️هشدار ⚠️هشدار⚠️
۹۹ درصد چیزهایی که تو رسانه می‌شنویم و می‌خونیم، فقط حرف و حدیثه؛
نیازی نیست که باورش کنیم و اجازه بدیم هیجاناتمون رو تحت‌تأثیر قرار بده.
اما متأسفانه ۹۹ درصد آنچه می بینیم و آنچه می شنویم رو باور می‌کنیم!😱
تو فضای مجازی مدام به خودت یادآوری کن:
هرچی شنیدی، فقط یه حرف و حدیثه
تهش یه سرگرمی
تحت تاثیرش هورمون و استرس و اضطرابت رو نزار بالا پایین بشه😔⛔️
@unseenlands
تعداد درخواست‌ها به ۸۲ نفر رسید! 😍👏
به مناسبت عید،
تا فردا فرصت دارید درخواست عضویت خود را در گروه «کافه گفت‌وگو» ثبت کنید.
پذیرش اعضای جدید نیز کاملاً رایگان انجام می‌شود. 🎉🌸
🎯 آموزش، پایان اختلاف نیست!
❌ آموزش و یادگیری این نیست که: دیگر با هم اختلاف نداشته باشیم، بحث نکنیم، دلخور نشویم یا همیشه هم‌نظر باشیم.
✅ آموزش یعنی: وقتی اختلاف پیش آمد، بلد باشیم چطور با آن برخورد کنیم.
یاد بگیریم قبل از واکنش، مکث کنیم؛
قبل از قضاوت، گوش بدهیم؛
قبل از تخریب، گفت‌وگو کنیم؛
و یادمان بماند:
ما قرار نیست با هم بجنگیم؛
قرار است با هم، با مشکل بجنگیم.
@unseenlands.
#زندگی چیست :
مولانا :عشق است
خیام : فرصت است
عباس معروفی : تنهایی است.
سعدی : انسانیت است
فردوسی : خرد است
عطار : سفر است
ابن سینا : شناخت است
پائولو کوئیلو : معنا است
بودا : رهایی است
افلاطون : حقیقت است
ویکتور هوگو : آزادی است
صادق هدایت : پوچ است
کامو : عصیان است
شکسپیر : نمایش است.
@unseenlands
قرار نیست مشکلات زندگی را انکار کنیم.
قرار نیست به خودمان بگوییم همه‌چیز خوب است.
فقط باید گاهی یادمان باشد:
همه‌چیز خوب نیست؛
اما همه‌چیز هم بد نیست.
و حتی در دشوارترین روزها، هنوز بخشی از زندگی در اختیار ماست.
یک فنجان چای،
یک منظره،
یک گفت‌وگوی خوب،
چند نفس عمیق،
زندگیِ آسان، زندگیِ بدون مشکل نیست؛
زندگی‌ای است به سبک آموختن،
که در آن، با وجود مشکلات،
هنوز بتوانیم زندگی را ببینیم.🫶
@unseenlands
تنها چیزی که واقعاً در اختیار ماست
«حضور در لحظه» به معنای حذف گذشته و آینده نیست؛
یعنی بتوانیم توجه خود را از نشخوار گذشته و پیش‌بینی آینده، دوباره به تجربه‌ی اکنون برگردانیم.
چگونه؟
بر اساس واقعیت ساده‌ای که اغلب فراموشش می‌کنیم:
در همین لحظه، گذشته دیگر اتفاق نمی‌افتد و آینده هنوز اتفاق نیفتاده است.
آنچه واقعاً در اختیار ماست، همین لحظه است.
و گاهی لازم است چند دقیقه، واقعاً در زندگی حضور داشته باشیم.
@unseenlands
چیزی به نام «#زندگیِ کامل، بی‌نقص و بی‌دغدغه» وجود خارجی ندارد؛
دست‌کم نه آن‌گونه که #ذهن ما گاهی #تصویرش می‌کند. این تصویر، بیشتر ساخته و پرداخته‌ی ذهن است تا واقعیت.
حتی این تصور که «مشکلات ما از همه‌ی نسل‌های قبل بیشتر است»
یا «دیگران زندگی بسیار آسان‌تری دارند»، لزوماً واقعیت #مستندی نیست.
هر نسلی #سهم خودش را از #فقدان، #نااطمینانی، فشار، #بیماری، #جنگ، #شکست و اضطراب داشته است.
تفاوت امروز این است که ما از #رنج دیگران بی‌خبر نمی‌مانیم؛
هر روز صدها زندگی را از پشت صفحه‌ی #تلفن می‌بینیم
و اغلب فقط بخشِ ویرایش‌شده و $مطلوب آنها را با تمام زندگی خودمان #مقایسه می‌کنیم.
@unseenlands
خانه‌ای به نام ایران
اگر روزی همراه یک فضانورد ، زمین🌏 را از فاصله‌ای ببینی که مرزها دیگر دیده نمی‌شوند،
نه کشوری می‌ماند، نه شهری، نه قوم و قبیله‌ای، نه محله‌ای و نه دیواری میان خانه‌ها. فقط یک خانه 🏠می‌بینی؛
کوچک، تنها و شگفت‌انگیز در پهنه‌ی بی‌کران
آن‌وقت شاید بفهمی چیزی که سال‌ها برایش مرز کشیده‌ایم،
در حقیقت از ابتدا یک خانه بوده است.
اما انسان، از روزهای نخست، برای بقا میان «ما» و «آنها» فاصله گذاشت.
غریبه را شناخت، از خودی جدا کرد،
و آنکه شبیه ما نبود، بالقوه خطرناک می شد.
امروز دیگر «آنها» را فقط آن سوی مرزها نمی‌بینیم.
گاهی «آنها» در همین شهرند؛
در همین خیابان؛ در همین خانواده؛در همین محل کار؛ و گاهی درست روبه‌روی ما نشسته‌اند.
کافی است عقیده‌ای متفاوت داشته باشند، لباسی دیگر ، زبان و لهجه‌ای دیگر، رأیی متفاوت، یا حتی فقط تصویری متفاوت از آینده.
ناگهان آنها می‌شود.
و وقتی دیگری آنها شد،
فحش و تحقیر آسان می‌شود،
حتی دشمنی⚔️ آسان می‌شود،
و خشونت، در ذهن انسان توجیه‌پذیر می‌شود.
لطفا یک لحظه از همه‌ی دعواها فاصله بگیریم و به معنای «ملت» فکر کنیم. ملت یعنی مردمی که دقیقاً مثل هم‌اند؟
نه! ملت یعنی انبوهی از تفاوت‌ها و حتی تضادها که حول اشتراکات بزرگ‌تر، کنار هم ایستاده‌اند.
ما شبیه هم نیستیم؛ اما می‌توانیم با هم باشیم. قرار نیست هم‌عقیده باشیم تا هم‌خانه باشیم.
متفاوت بودن، مجوز دشمن بودن نیست.اگر قرار بود ملت بودن به معنای یکسان بودن باشد، هیچ ملتی شکل نمی‌گرفت.ملت یعنی انسان‌هایی با عقاید، تجربه‌ها، باورها، زبان‌ها، سلیقه‌ها و حتی اختلاف‌های بسیار که با این حال، بر سر چیزهایی بزرگ‌تر از اختلاف‌هایشان، سرنوشت مشترکی را پذیرفته‌اند.
@unseenlands
🍃 هنرِ دوام آوردن
باید بمانیم.
با سلامت و صلابت روان.
باید از این فشارهای سنگین عبور کنیم،
بی‌آنکه در این روزهای سخت له شویم.
شاید مهم‌ترین خصلت این دنیا،
تغییر است.
هیچ وضعیتی ابدی نیست؛
نه این روزهای سخت،
نه این ابهام،
نه این خستگی...
چنان نمانَد و چنین نیز نخواهد ماند.
این را تاریخ بارها به ما نشان داده است؛
دوره‌هایی آمده‌اند که تصور می‌کردیم قرار است برای همیشه بمانند،
اما نماندند.
ما هم قرار نیست تا ابد در همین نقطه بمانیم.
گاهی «دوام آوردن»
خودش یک شکل از شجاعت است. ❤️
ادامه دارد...
@unseenlands
سلوک خواهی نخواهی
با بحران هویت همراه است.
هویت کهنه که همچون جامه ای بر تن توست بیرون می آید
و
جامه نو نیز هنوز نرسیده است!
@unseenlands
مردم پولی را که بدست آورده‌اند خرج می‌کنند تا چیزهایی بخرند که نمی‌خواهند
تا مردمی را تحت تاثیر قرار دهند که دوست ندارند.
✍️ ویل راجرز
@unseenlands
آلبرت الیس چه قشنگ فرق بین «تفاوت» و «اختلاف» رو می‌گه:
اگر شما چای دوست داشته باشید و همسرتون قهوه، شما با هم تفاوت دارید.
اما اگر اصرار کنید که او باید چای رو بیشتر از قهوه دوست داشته باشه، شما با هم اختلاف دارید.
@unseenlands
تو جنگ اخیر با چشم خودمون دیدیم که تکنولوژی چه ابزار دولبه‌ایه.
گستره تهدید اون‌قدر وسیع شد که سایه جنگ روی کل مملکت افتاد و تصور قدیمی ما از «جای امن» فرو ریخت.
دیگه نه برج و بارو، نه بالای قله و نه ته دره، امنیت رو تضمین نمی‌کنه. برد و قدرت تخریب سلاح‌های امروزی، جنگ رو از خط مقدم تا دل زندگی روزمره آورده.
آنچه تجربه کردیم، از بسیاری از داستان‌های جنگی که در تاریخ خونده بودیم هم هولناک‌تر بود.
@unseenlands
چه بخواهیم چه نخواهیم، زندگی ما وسط همین بحران‌ها افتاده؛
اما نباید کل زندگی را به بحران واگذار کنیم.
باید یاد بگیریم از چیزهایی که هنوز از دستمان برمی‌آید مراقبت کنیم:
سلامت جسم، سلامت روان، ذهن و افکارمان.
@unseenlands
بی‌وقفه در معرض بمباران اخبار و اطلاعات مختلفی قرار داریم
که اغلب هیچ اقدام مشخصی درباره‌شان از ما برنمی‌آید؛ 🤷♀
گرانی، جنگ، وضعیت جهان، تصمیمات سیاسی و هزاران بحران دیگر.
@unseenlands
گاهی جهان تغییر نکرده است؛
فقط چیزی که مغز ما از جهان انتخاب می‌کند، تغییر کرده است.
@unseenlands
🚨✨ مژده مژده | یک فرصت ویژه در «سرزمین غیب» ✨🚨
🎁 فقط تا شنبه!
اگر مدت‌هاست دوست داری وارد فضای گفت‌وگو، یادگیری و کشف‌های تازه‌ی «سرزمین غیب» بشی، این فرصت رو از دست نده 👇
💫 تا روز شنبه، هرکس اعلام آمادگی کنه برای عضویت در «گروه گفت‌وگو»
🔓 به‌صورت کاملاً رایگان عضو خواهد شد
و از تمام آموزش‌ها و محتوای آموزشی گروه بهره‌مند می‌شه.
🧠 گفت‌وگو
🌱 یادگیری
🔭 کشف
💭 اندیشیدن
✨ و تجربه‌هایی که شاید نگاهت به خودت و زندگی رو تغییر بده...
⏳ اما فقط تا شنبه!
📩 کافیه اعلام آمادگی کنی و بگی:
«من هستم»
شاید وقتشه دوباره یک تکون اساسی به «سرزمین غیب» بدیم... 🌌🔥
#سرزمین_غیب
#گروه_گفتگو
#آموزش
#یادگیری
@unseenlands
یک سوءتفاهم بزرگ درباره آموزش...
❌ فکر می‌کنیم اگر آموزش دیده باشیم، دیگر نباید هیچ وقت اختلاف داشته باشیم!
آموزش قرار نیست اختلاف را از زندگی حذف کند؛
قرار است ما را برای مواجهه بهتر با اختلاف آماده کند.
@unseenlands
کل حرفم اینه
خودتو قربانی نکن پای مشکلاتت
یه جا واسه نفس کشیدن خودتم بزار💝
@unseenlands
چای را فقط ننوشیم؛
مزه‌اش را بفهمیم، گرمای فنجان را حس کنیم و بویش را دریافت کنیم.
به منظره‌ی روبه‌رو فقط نگاه نکنیم؛
واقعاً ببینیمش.
در یک مکالمه فقط منتظر نوبت پاسخ دادن نباشیم؛
واقعاً به آدم روبه‌رو گوش بدهیم.
این کارها ساده به نظر می‌رسند،
اما کاملا ضروری هستند
چطور؟🤔
ذهنِ خسته، معمولاً جهان را کوچک‌تر از آنچه هست می‌بیند.
ذهن وقتی از چرخه‌ی مداوم نگرانی و نشخوار ذهنی چند لحظه فاصله می‌گیرد، فرصت پیدا می‌کند
دوباره امکانات، انتخاب‌ها و راه‌حل‌هایی را ببیند که زیر فشار ذهنی از نظرمان پنهان مانده بودند.
پس حضور در لحظه یک تجمل روان‌شناختی نیست؛😎
یک ضرورت برای حفظ ظرفیت ذهنی و روانی ماست.👌
@unseenlands
زندگی، میدان رویارویی
زندگی، در اصل، یک رویاروییِ تمام‌وقت و تمام‌عیار با واقعیت است؛
نه پروژه‌ای که روزی تمام شود و بعد تازه نوبت آرامش برسد.
آسان‌تر شدن زندگی هم لزوماً به معنای حل شدن همه‌ی مشکلات نیست.
گاهی معنایش این است که یاد بگیریم در کنار مسئله، زندگی کنیم؛
بدون اینکه ذهنمان تمامِ امروز را خرجِ دیروز یا فردا کند.
@unseenlands
ما برای هم‌شکل بودن، ایرانی نیستیم.
ما با وجود تفاوت‌هایمان، ایرانی هستیم.
مسئله امروز این نیست که اختلاف داشته باشیم یا نداشته باشیم.
اختلاف، طبیعی است.
مسئله این است که آیا می‌توانیم اختلاف داشته باشیم،
بدون اینکه یکدیگر را از دایره‌ی انسانیت، از دایره‌ی این سرزمین و از دایره‌ی «ما» بیرون بگذاریم؟
آیا می‌توانیم بگوییم:
من با تو مخالفم،
اما تو دشمن من نیستی.
من حق خودم را می‌خواهم،
اما حق تو را هم انکار نمی‌کنم.
من از رفتار تو خشمگینم،
اما انسان بودنت را فراموش نمی‌کنم.
متفاوت بودن، مجوز دشمن بودن نیست.
دیگر چندان مهم نیست خودت را متعلق به کدام حزب، جریان، قوم یا گروه می‌دانی.
اگر فقط خودت را صاحب حق بدانی و برای حذف دیگری هر توهینی را مجاز بشماری، خواسته یا ناخواسته داری به شقه‌شدن همین سرزمین کمک می‌کنی.
حق، وقتی بهانه‌ی نفرت شود، دیگر نجات‌بخش نیست.
بقای یک جامعه، به همین مرزهای ظریف وابسته است.
خطر زمانی فرا می رسد که هرکس گمان کند فقط خودش حق دارد،
فقط خودش وطنش را دوست دارد،
فقط خودش حقیقت را می‌فهمد
و هرکس متفاوت است، شایسته‌ی حذف، تحقیر یا نفرت است.
هیچ ملتی با اختلاف نابود نمی‌شود؛
اما با نفرت چطور؟
نفرت نیرویی است که می‌تواند توان ایستادگی یک ملت را از درون فرسوده کند و آن را به مجموعه‌ای از گروه‌ها و خرده‌فرهنگ‌های بیگانه با یکدیگر تبدیل کند.
ملت‌ها زمانی آسیب‌پذیر می‌شوند که دیگر نتوانند اختلاف را تحمل کنند.
ایران نام فقط یک سرزمین است.
مجموعه‌ی هزاران سال زندگی مشترک است؛
خاطره ؛زبان ،
فرهنگ
شهرها و روستاها؛
آدم‌هایی که هرگز یکدیگر را ندیده‌اند، اما بخشی از یک سرنوشت مشترک‌اند.
@unseenlands
❤️ اگر چیزی برای فردا نداری، فقط بمان...
اگر امروز دلت خسته است،
اگر برای فردا پاسخی نداری،
اگر نمی‌دانی قرار است چه اتفاقی بیفتد...
فقط بمان.
نفس.... بکش..... 🌱
خودت را حفظ کن.
لازم نیست امروز همه‌چیز را حل کنی.
لازم نیست پاسخ همه‌ی پرسش‌ها را داشته باشی.
گاهی تمام کاری که باید بکنی این است که
از امروز عبور کنی
و خودت را به فردا برسانی.
چون...
زندگی هنوز و حتماً
امکان‌های تازه دارد؛
خیلی بیشتر از آنچه امروز می‌بینیم. ❤️🌱
@unseenlands
🖋️ دستم به قلم نمی‌رود...
زندگی......
هنوز......
امکان‌های تازه......
دارد......
باز و شکوفا باش ❤️
در برهه‌ای هستیم که مسئولیتِ حرف زدن، بیشتر از همیشه است.
مدتی‌ست واقعاً دستم به قلم نمی‌رود.
هرگز خطابه‌نویس و نصیحت‌نویس نبوده‌ام و نخواسته‌ام باشم.
حرف برای گفتن زیاد است؛
اما به حال و روز مخاطبم که نگاه می‌کنم، می‌فهمم شاید این روزها حوصله‌ی همراهی نداشته باشد؛
در این شرایط مبهم، سنگین و سخت...
گاهی آدم‌ها بیشتر از آنکه به «حرف» نیاز داشته باشند،
به کسی نیاز دارند که حالشان را بفهمد.
اما اگر بخواهیم از تاریخ،
چه در مقیاس زندگی خودمان و چه در مقیاس تاریخ انسان،
فقط یک درس را انتخاب کنیم،
شاید آن درس این باشد:
هنرِ دوام آوردن. 🍃
ادامه دارد...
@unseenlands
زندگیِ نزیسته همیشه زیباتر به نظر می‌رسد...
اگر ازدواج می‌کردم....اگر هرگز ازدواج نمی‌کردم... اگر بچه‌دار می‌شدم...اگر بچه دار نمی‌شدم...
اگر مهاجرت می‌کردم... اگر در همان شهرم می‌ماندم... اگر آن شغل را قبول می‌کردم... اگر استعفا نمی‌دادم... اگر رشته‌ی دیگری را انتخاب می‌کردم... اگر زودتر شروع کرده بودم...اگر دیرتر تصمیم گرفته بودم...
ذهن می‌تواند از هر مسیری که نرفته، بهشتی خیالی بسازد؛
چون آن مسیر هرگز در معرض اصطکاکِ واقعیت(مثل مسئولیت، ناکامی و محدودیت‌های زندگی) قرار نگرفته است.
@unseenlands