3303
آنهایی که از پل صراط میگذرند، قبلا از خیلی چیزها در دنیا گذشته اند🙂 ارتباط با ما : @pvresan76bot اینستاگرامم : https://instagram.com/dalirazizi2?utm_medium=copy_link
از امیرالمؤمنین عمر بن خطاب رضی‌الله‌عنه روایت شده است که فرمود:
«اگر مردم از آنچه در دل‌های یکدیگر می‌گذرد آگاه می‌شدند، جز با شمشیر با یکدیگر روبه‌رو نمی‌شدند!
ای دوست من!
برای شناخت دیگران بیش از آنچه لازم است تلاش نکن؛ زیرا گاهی دانستنِ بیش از حد، همچون نادانیِ بیش از حد، کشنده است!
همین اندازه که مردم از خود به تو نشان داده‌اند، برایت کافی است.
و آنچه را پنهان کرده‌اند، به پروردگارِ پنهانی‌ها بسپار.
مهربان باش، اما نه ساده‌لوح!
و محتاط باش، اما نه گرفتار بدگمانی!»
@taskin_dell
«دانستم که روزق و روزیِ من را جز من کسی نمی‌گیرد؛ پس دلم آرام گرفت.
و دانستم که عملِ مرا کسی جز خودم انجام نمی‌دهد؛ پس به آن مشغول شدم.»
ــ حسن بصری
از نشانه‌های پسرفت معنوی و دور شدن از خدا این است که:
اذان را بشنوی، اما به ندای آن پاسخ ندهی؛
نماز صبح از دستت برود و برایت مهم نباشد؛
قرآن را ترک کنی و نترسی؛
خیر و نیکی از تو دریغ شود و اهمیتی ندهی؛
از همنشینی با دوستان صالح و نیک محروم شوی و دلت برایشان تنگ نشود؛
گناهی انجام دهی، اما اندوهگین نشوی؛
برنامه‌ای همیشگی برای تلاوت قرآن و ذکر خدا نداشته باشی، اما از این محرومیت احساس خلأ و دلتنگی نکنی.
@taskin_dell
«وَسِيقَ الَّذِينَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ إِلَى الْجَنَّةِ زُمَرًا»
«و کسانی که از پروردگارشان پروا داشتند، گروه‌گروه به سوی بهشت برده می‌شوند.»
ابن قیم رحمه‌الله می‌گوید:
كانت قدرتها الهائلة على الصبر تجعل الناس أحيانًا يظنون أنها لا تشعر.
«تواناییِ بی‌حدش در صبوری، گاهی اوقات باعث میشد مردم فکر کنند که او احساس ندارد.»
@taskin_dell
با زیاد فرستادن صلوات بر پیامبر ﷺ،
حاجت‌ها برآورده می‌شوند،
غم‌ها و اندوه‌ها از بین می‌روند،
گناهان آمرزیده می‌شوند،
گره‌ها گشوده می‌شوند،
درهای بسته باز می‌شوند،
سختی‌ها آسان می‌گردند،
و آرزوها محقق می‌شوند.
پس بر پیامبر ﷺ درود و سلام فراوان بفرستید
@taskin_dell
«پس به پروردگارش دعا کرد و گفت: من مغلوب و درمانده شده‌ام، پس مرا یاری کن.»
سپس نوشته:
از دعای آن کسانی که جز خدا پناهی ندارند، برحذر باش؛
کارگری که مزدش را نپرداختی،
همسر ناتوانی که به او ظلم کردی،
برادری که میراثش را غصب کردی،
و همسایه‌ای که به زمینش تجاوز کردی.
پس شاید زمانی که به سوی تو رحمتی نازل می‌شود و اوضاع تو سامان می‌یابد،
او در عوض، مانند دعای حضرت نوح علیه‌السلام دعا کند.
خداوند سبحان دعای مظلوم را پذیرفت و به فرشتگانش فرمان داد که بنده‌اش را یاری کنند.
جعفر برمکی از پدر و مادرش که هر دو در زندان بودند پرسید:
«ای پدر و مادر، پس از آن فرمان و نهی و اموالی که ما را به اینجا رساند، چه شد؟»
پدرش پاسخ داد:
«پسرم، دعای مظلومی است که ما از او غافل شدیم و خداوند نیز از آن غافل نشد!»
@taskin_dell
مدتی پیش، یک صبح سوار تاکسی شدم. راننده مردی ساکت بود و حرفی نمی‌زد.
پیش از سوار شدن، دربارهٔ مقصد از او پرسیدم و اینکه آیا می‌تواند مرا به آنجا برساند یا نه؛ فقط با سرش پاسخ داد: بله.
مثل همیشه با کسی که در مسیرم همراه می‌شود، سر صحبت را باز کردم؛ چون دوست ندارم فرصت دعوت و خیرخواهی برای یک مسلمان را از دست بدهم، حتی اگر فقط یک ساعت همراه من باشد.
از هر دری سخن گفتم؛ از دین و دنیا، از زندگی و آخرت...
اما مرد ساکت بود و پاسخی نمی‌داد؛ فقط با لبخند به من نگاه می‌کرد، گویی با حرف‌هایم موافق است.
کم‌کم احساس ناراحتی کردم؛ چون دیدم دارم مزاحم کسی می‌شوم که با من حرف نمی‌زند و با مردی شوخی می‌کنم که با من شوخی نمی‌کند!
با این حال، هر از گاهی متوجه می‌شدم لب‌هایش آرام تکان می‌خورند و زیر لب چیزی می‌گوید که من نمی‌شنیدم.
وقتی به مقصد رسیدم و خواستم کرایه‌اش را بدهم، برای نخستین بار لب به سخن گشود و گفت:
«برادرم، مرا ببخش و چیزی از من به دل نگیر. تو صبح زود سوار ماشین من شدی و این ساعت، وقتِ ذکر روزانهٔ من است. من با خدا عهد کرده‌ام که پیش از سخن گفتن با بندگان، با او سخن بگویم و با او مناجات کنم.
به همین دلیل، پیش از آنکه با مردم سخن بگویم، سه هزار بار تسبیح، تحمید، تکبیر یا تهلیل می‌گویم؛ کمی بیشتر یا کمتر. تو در زمانی سوار شدی که من مشغول ذکرم بودم؛ پس مرا به خاطر سکوتی که از من دیدی، مؤاخذه نکن.»
از او تشکر کردم و برایش خیر دعا کردم و از آنجا دور شدم؛ اما این بار با تأسف به حال خودم فکر می‌کردم.
من همان کسی هستم که گاهی اذکار صبح را سنگین می‌بیند؛ ذکرهایی که شاید بیشتر از هفت دقیقه طول نکشند! و حتی برای باز کردن قرآن و خواندن ورد روزانه‌ام، باید با نفس خودم بجنگم.
آن رانندهٔ تاکسی، مرا از اعماق قلبم تکان داد و در خیابان چیزی به من آموخت که من در محراب درس و بالای منبر، با آن همه سخن گفتن، نتوانسته بودم به دیگران بیاموزم؛ آن هم با همان زیبایی و عظمت معنا:
از خدا شروع کن؛ سپس روزت را ادامه بده.
آن‌گاه طعم روز را می‌چشی، حتی اگر در دهان مردم تلخ باشد!
چه زیباست دین، وقتی یک رانندهٔ تاکسی آن را در زندگی واقعی خود جاری می‌کند.
و چه زیباست هدایت‌هایی که خداوند گاهی از زبان بندگانِ واقعاً ذاکر، به سوی تو می‌فرستد.
اگر سعادت و نجات می‌خواهید، زندگی‌تان را از خدا آغاز کنید.
این همان درسی بود که رانندهٔ تاکسی به من آموخت.
خداوند او را بیامرزد.
خالد_حمدي
#عکس_نوشته
اما وقتی برای رضای خدا با کسی رفاقت می‌کنی،
برای خدا نیکی می‌کنی،
برای خدا برای ترمیم دلِ شکسته‌ای تلاش می‌کنی،
و برای خدا لغزش‌ها و بدی‌ها را تحمل می‌کنی،
آن‌گاه همه‌چیز برایت آسان می‌شود؛
ترک شدن، ناسپاسی و آزار دیدن...
چون تو برای آنان کاری نکرده بودی،
بلکه برای خدا انجامش داده بودی...
@taskin_dell
«این ماجرا با مردی آغاز شد؛
مردی که از غار حرا پایین آمد، در حالی که از شدت و هیبتِ وحی می‌لرزید.
دعا کرد، جهاد کرد، محبت ورزید، صبر کرد، نرم‌خو بود، جنگید و استقامت کرد.
این جهان را دگرگون ساخت و از دنیا رفت؛
اما روح او، شریعت او، عقیده او و دین او تا ابد باقی خواهد ماند.
گواهی می‌دهم که تو فرستاده خدا هستی.»
إن بحثت عن كلمة تُبهجني و تُحزنني في نفس الوقت، فلن أعثر إلّا على كلمة واحدة، النسيان.
«اگر در پیِ کلمه‌ای باشم که هم‌زمان شادمان و غمگینم کند، تنها یک کلمه پیدا خواهم کرد، فراموشی...»
@taskin_dell
«اما آن کشتی،
و اما آن پسر،
و اما آن دیوار...
خدایا! در برابر چیزهایی که از حقیقت و حکمتشان آگاه نیستیم، به ما صبر عطا کن.»
@taskin_dell
از یونس بن عبید نقل شده است که گفت:
مردی از ابوتَمیمه پرسید: «چگونه صبح کردی؟»
گفت: «صبح کردم در میان دو نعمت که نمی‌دانم کدام‌یک برتر است:
گناهانی که خداوند آنها را پوشانده است؛ به‌گونه‌ای که هیچ‌کس نمی‌تواند مرا به خاطر آنها سرزنش و رسوا کند،
و محبتی که خداوند در دل بندگانش نسبت به من افکنده است؛ در حالی که اعمال من شایستگی رسیدن به آن محبت را نداشته است!»
الشکر، ابن ابی‌الدنیا
وهُناك قُلوب جمیلة...
نُحادثهَا مرة، ونرغبُ بها للأبَد!
«قلب‌هایِ زیبایی هست که
یک بار با آنها گفتگو می‌کنیم،
و برایِ همیشه وابسته‌شان می‌شویم.»
@taskin_dell
كان علينا أن نقتطع من فرح الطفولة زاداً لبقية الطريق.
«باید از شادیِ کودکی‌هایمان برایِ بقیه‌یِ راه چیزی برمی‌داشتیم…»
@taskin_dell
#عکس_نوشته
اوست كه دعای بندگان را می‌شنود و غم‌ها
و گرفتاری‌هایشان را دفع و دور می‌كند...!
🍃 @taskin_dell
اخِذ مُن فرحَ گلبي إذا گلبك يعانيَ.
«از خوشی‌هایِ دلم برایِ خود ببر
اگر دلت غمگین بود.»
@taskin_dell
الاضطهاد الوحيد الذي يمارسه الإنسان على نفسه هو محاولته بأن يكون جيداً إلى الأبد.
«تنها ظلمی که انسان می‌تواند به خود کند، تلاش برایِ همیشه خوب بودن است.»
@taskin_dell
با این وضعیتی که داره پیش میره،
بعدا بخوام برای بچم این روزا رو تعریف کنم
فکر میکنه توهم و رد دادم...🥲
@taskin_dell
از نعمت‌های بزرگ و ارزشمند خداوند این است که انسان را در دوران جوانی، حقیقت دنیا را به او نشان دهد؛
تا عمرش را در دویدن به دنبال زرق و برق و زیبایی‌های فریبنده و پوچ دنیا هدر ندهد!
از خداوند پناه می‌بریم از اینکه عمرمان را تباه کنیم.
خدایا، ما را در جوانی، پیری و تمام مراحل زندگی‌مان، در راه اطاعت و بندگی خودت به کار بگیر...
@taskin_dell
#استوری
نشید زیبا
#عکس _نوشته
«خدایا، برای آرزوهایمان، برای انتظارهایمان، برای بی‌تابی‌هایمان، و برای آنچه از مردم پنهان مانده و تنها تو از آن آگاهی، چیزی همانند این را نصیبمان کن:
"ای موسی، آنچه را خواستی به تو عطا شد."»
@taskin_dell
أَنَا مَا طَلَبْتُ مِنَ الْبَشَرِ مُسَانِداً
لِأَنِّي وَجَدْتُ الصَّبْرَ خَيْرَ مُرَافِقَا...
«هیچ‌گاه از آدمیان پیِ تکیه‌گاهی نبودم
چراکه صبر را بهترین همراه یافتم...»
@taskin_dell
#استوری
رازهایی که بینتون بوده را فاش نکن...
@taskin_dell
اگر می‌خواهی از یک رابطه رها شوی،
با کمترین درد و آسان‌ترین راه،
پس همه درها و راه‌های ارتباطی را ببند؛
نه نگاهت به دنبالشان باشد و نه گوشت منتظر شنیدنشان.
آنها را به زندگی خودشان واگذار کن و با زندگی خودت ادامه بده؛
با این موضوع همان‌گونه برخورد کن که با مرگ برخورد می‌کنی؛
یعنی خاک را بر مرده هموار کن و روی قبرش قدم بگذار.
و هر روز برنگردی تا ببینی حالش در برزخ چگونه است،
و برایشان در برزخشان دعایی نکنی؛
و برو...
چون هیچ چیز بیشتر از بازگشت به گذشته، انسان را به عقب نمی‌کشد!
@taskin_dell
#عکس_نوشته
- کسی که زندگی رو فهمیده؛
دنبال برنده شدن نیست،
دنبال آرامشه:)
@taskin_dell
«وقتی از طرفِ کسی که همیشه او را شبیه خودت می‌دانستی، با ناامیدی و بی‌وفایی روبه‌رو می‌شوی…»
دیگر اعتمادَت را به یک نفر از دست نمی‌دهی،
بلکه اعتمادَت را به همه از دست می‌دهی.
پس از آن، تنها زندگی خواهی کرد و به هیچ‌کس اجازه نمی‌دهی به تو نزدیک شود؛
چون همه را در حالِ شروعِ پروژه‌های خیانت می‌بینی که در میانه راه متوقف می‌شوند،
آغاز می‌شوند اما به پایان نمی‌رسند،
و دیگر کلمات روی تو اثر نخواهند گذاشت؛
به اندازه‌ای که آن حسِ رهاشدگی در وجودت باقی خواهد ماند!
احساست شبیه کسی است که با شگفتی از غرق‌شدن نجات پیدا کرده؛
درست است که نجات یافته،
اما تا ابد از آب خواهد ترسید.
مانند پرنده‌ای که گلوله به او اصابت نکرد،
اما امنیتِ درخت را برای همیشه از دست داد؛
مانند دستی که قطع شده، اما هنوز دردِ آن را احساس می‌کند.
اتفاقی که باعث می‌شود مردم همچنان در زخم‌هایشان زندگی کنند،
خدا یاری کند هر کسی را که از جای امن و آرامشِ خودش بیرون آمده،
و خدا نگذرد از کسی که وارد قلبی شد و آرامش و اطمینانش را از آن گرفت!
تصبح على خير، يا من تهتم بالجميع، سوى نفسك.
«شب بخیر،
به تو که حواست به همه هست، جز خودت.»
@taskin_dell
«این جدایی میان من و توست»
لازم نیست حتماً یکی از دو طرف، آدم بدی باشد؛
گاهی فقط پایانِ یک راه است!
خارج شدن بعضی آدم‌ها از زندگی تو، به معنای پایان زندگی‌شان نیست؛
بلکه فقط به معنای پایانِ بخشی از حضور و ارتباطشان در زندگی توست.
رابطه‌ها مانند شاخه‌های خشکیده‌اند؛
هرکدام تاریخ انقضایی دارند،
و هر قدمی پس از آن، مسموم و آسیب‌زننده خواهد بود.
پس جدایی را وقتی زمانش رسیده، به تأخیر نینداز!
هیچ انسانی جایگزینی ندارد،
و هیچ فرصتی، آخرین فرصت نیست.
تا زمانی که روح در بدن است، چیزی به نام «پایان» وجود ندارد؛
هر پایانی، آغازِ چیزی تازه است.
آدم‌ها کسانی را که جایگاهشان را پر می‌کنند فراموش می‌کنند؛
پس همیشه آماده رفتن باش!