از هر برکتی که خداوند امروز به شما ارزانی داشته، استفاده کنید.
برکت را نمیتوان ذخیره کرد.
هیچ بانکی نیست تا برکت دریافت شده را به آن بسپاریم و هرگاه مایل بودیم از آن استفاده کنیم.
برکات الهی در هر شکلش کیفیتی جاری و گذرا دارند.
اگر از برکات استفاده نکنیم، اگر به دنبال احتکار کردنشان باشیم،
اگر آن را برای روز مبادا نگهداریم برای همیشه از دست می روند.
در ملکوت الهی روز مبادا همین لحظه است، همین دم ...
زندگی یک روز گِل مجسمه سازی به ما میدهد، یک روز قلمو و بوم نقاشی و روزی دیگر قلمی برای نوشتن
اما هرگز نمیتوانیم از گِل روی بوم نقاشی و یا از قلم روی مجسمه استفاده کنیم.
پس هر روز معجزه خود را دارد.
برکات را بپذیرید و از زندگیتان آثار هنری کوچک خلق کنید.
برکات را برای فردا ذخیره نکنید.
به فردا هیچ تضمینی نیست.
اگر فردایی باشد برکاتش را دریافت خواهید کرد.
#اشو
@sedaye_daron
زندگی را به تعویق نینداز.
ذهن همیشه می گوید: “فردا.”
اما زندگی فقط همین لحظه است.
اگر نتوانی در اکنون زندگی کنی ،
هیچ آیندهای هم تو را راضی نخواهد کرد.
شادی مقصد نیست ؛
کیفیتِ راه رفتن تو در همین لحظه است.
هر کاری را با تمام وجود انجام بده ؛
آن وقت حتی ساده ترین کارها هم
رنگ مراقبه به خود می گیرند.
#اشو
@sedaye_daron
"عشق"
با عشقِ به خود آغاز میشود ،
"خودخواه نباشید ولی عاشق خود باشید" ، این دو کاملاً باهم تفاوت دارند ...
یک خودشیفته نباشید ، وسواس خود را نداشته باشید ؛
"ولی یک عشق طبیعی به خود ضروری است ، پدیدهای اساسی است ؛ فقط آنوقت میتوانید فرد دیگری را دوست بدارید" ...
خودت را بپذیر ،
خودت را دوست بدار ،
تو خلقت خداوند هستی ،
امضای خداوند روی توست
و تو موجودی یگانه و ویژه هستی ،
هیچکس دیگر هرگز مانند تو وجود نداشته
و هرگز هم وجود نخواهد داشت ...
تو منحصر به فرد و غیر قابل مقایسه هستی ...
این را بپذیر ،
این را دوست بدار ،
این را جشن بگیر
"و در همین جشن گرفتن است که شروع می کنی به دیدن منحصر به فرد بودن دیگران ،
زیبایی غیرقابل رقابت دیگران" ...
عشق فقط وقتی ممکن است که "پذیرشی عمیق از خود ، از دیگری و از دنیا وجود داشته باشد" ...
این پذیرش ، فضایی را خلق میکند که عشق در آن رشد میکند ،
زمینی است که عشق در آن شکوفا میشود ...
@osho
@sedaye_daron
به زبان کریشنا مورتی: به محض درک چیزی از آن رها شدهاید.
به عبارتی هنگامی که چیزی را بهطور کامل و با بینش عمیق درک کنید، آن موضوع قدرت خود را بر شما از دست میدهد و دیگر شما را در بند نگه نمیدارد. در واقع، این آگاهی عمیق باعث میشود تا آن تجربه یا احساس از ناخودآگاه به سطح خودآگاه آورده شود و به جای اینکه بهطور ناهشیار بر رفتار و افکار شما تأثیر بگذارد، به موضوعی روشن و قابلمشاهده تبدیل شود. این شفافیت و شناخت باعث رهایی شما از آن میشود، چرا که دیگر در تاریکی روان پنهان نیست تا شما را بیاختیار به سمت خود بکشاند.
@sedaye_daron
شاید چیزی که آزارت میده، از درون خودت میاد!
اوشو به تفاوتی مهم اشاره میکنه: تفاوت میان وجدان و آگاهی.
از نظر او، وجدان مجموعهای از باورها و بایدونبایدهاییه که از خانواده، جامعه، مذهب و ساختارهای قدرت یاد میگیریم؛ اما آگاهی، چیزیه که باید خودمون کشفش کنیم.
گاهی وقتی رفتار دیگران با باورهای ما سازگار نیست، آشفته میشیم و فکر میکنیم باید جلوی اونها رو گرفت. اما آیا واقعاً رفتار اونها مشکل ماست، یا چیزی درون ما با دیدن آزادیشون به چالش کشیده میشه؟
اوشو معتقده اخلاقی که فقط بر پایه ترس از مجازات و طمعِ پاداش شکل گرفته، لزوماً نشونه آگاهی نیست؛ ممکنه فقط نقابی باشه که امیال و ترسهای پنهانمون رو پشتش مخفی میکنیم.
از نگاه او، اخلاق حقیقی از آگاهی و شناخت خودمون سرچشمه میگیره، نه صرفاً از اطاعت کورکورانه از قواعدی که دیگران برامون تعیین کردهاند.
# اشو
@sedaye_daron
🎲کلاسهای تفکر خلاق (معماری و دیگر هنرها)🎲
@samqartlab
💎معرفی برترین کانالهای تلگرام:
🔹هماهنگی جهت تبادل:
@mrsmafd
گاهی برای ایجاد تغییر در زندگی، لازم نیست کاری را که انجام میدهیم کنار بگذاریم؛ کافی است روش انجام آن را تغییر دهیم.
وقتی تمام توجه خود را به لحظهٔ حال میآوریم و بدون مقاومت، آنچه را که هست میپذیریم، حتی کارهای روزمره هم میتوانند کیفیتی متفاوت پیدا کنند.
از خودتان بپرسید: آیا هنگام انجام کارهایم واقعاً حضور دارم؟ آیا با آرامش و آگاهی عمل میکنم یا ذهنم مدام درگیر گذشته، آینده و نارضایتی است؟
✨ شاید کلید تغییر زندگی، همیشه تغییر شرایط بیرونی نباشد؛ گاهی کافی است شیوهٔ حضورمان در همین لحظه را تغییر دهیم.
#اکهارت_تله #نیروی_حال
@sedaye_daron
"زندگی یک فلسفه نیست
یک مشکل و معما نیست
یک راز است
شما باید آن را تجربه کنید
با آن همراه و همگام به جلو بروید و عمر کنید
نه در طرح و مدل خاصی
نه بنابر شروط معینی ،
بلکه همراه با آن
و همگام با خط آن سرخوش و شادمانه".
هر انسان واحدی باید اینطور بیندیشد که انگار اولین بشر روی زمین است انگار آدم یا حوا است ، آن وقت است که او می تواند آزادانه به سوی امکانات نامحدود طبیعت پرواز کند.
#اشو
@sedaye_daron
حیلت رها کن عاشقا؛ دیوانه شو، دیوانه شو.
و اندر دل آتش درآ؛ پروانه شو، پروانه شو
هم خویش را بیگانه کن، هم خانه را ویرانه کن،
وآنگه بیا با عاشقان همخانه شو؛ همخانه شو
رو سینه را چون سینهها هفت آب شو از کینهها،
وآنگه شراب عشق را پیمانه شو؛ پیمانه شو.
باید که جمله جان شوی تا لایق جانان شوی؛
گر سوی مستان میروی مستانه شو؛ مستانه شو
#مولانای_جان
@sedaye_daron
بزرگترین خِرد آن است که:
از گذشته بیرون بخزی ، بدون چسبیدن به آن ،
درست مانند مار که از پوست قدیم خود بیرون میخزد
و هرگز به عقب نگاه نمیکند.
حرکت او همیشه از کهنه به تازه است.
#اشو
@sedaye_daron
تندبادهايي كه به شما ضربه مي زنند، دشمنان واقعي نيستند، بلكه به شما كمك مي كنند تا كامل شويد
به نظر مي رسد شما را ريشه كن مي كنند، اما با جنگيدن با آنهاست كه ريشه هاي شما قوي تر مي شود.
درختي را در نظر بگيريد. مي توانيد درخت را به درون اتاق بياوريد و به نوعي از آن حفاظت كنيد كه باد ديگر به آن نرسد. وقتي توفانها بيرون از خانه مي وزند، درخت شما در معرض خطر قرار ندارد، اما ديگر چالشي در ميان نخواهد بود و همه چيز حفاظت شده است.
مي توانيد درخت را در اتاقي گرم قرار دهيد، اما پس از مدتي برگهاي آن رنگ مي بازند و ديگر سبز نخواهند بود. چيزي در عمق درون درخت مي ميرد ، زيرا اين چالش و مبارزه است كه زندگي را شكل مي دهد.
شما ريشه هاي تان را به عمق بيشتري مي فرستيد تا توفانها به آنها نرسد و آنها را نابود نكند.
خورشيد بسيار سوزان است و به نظر مي رسد برگهاي درختان را مي سوزانند، اما درختان آب بيشتري مي مكند تا خود را در برابر حرارت خورشيد محافظت كنند و در نتيجه، سبزتر و سبزتر مي شوند
درخت با مبارزه با نيروهاي طبيعت، به روحيه خاصي مي رسد.
و روح، فقط با مبارزه است كه رشد مي كند. اگر همه چيز بسيار ساده و راحت باشد، پژمرده و ناتوان مي شويد.
بارها و بارها از هم مي پاشيد؛ زيرا وقتي همه چيز آسان باشد، ديگر نيازي به كمال نيست و مثل كودكي نازپرورده مي شويد. وقتي مشكلي پيش مي آيد، با شهامت با آن برخورد كنيد.
@sedaye_daron
گاهی چیزی که ما را #رنج میدهد، خودِ گذشته نیست؛ مقاومت ما در برابر چیزی است که در گذشته اتفاق افتاده است.
چرا بعضی خاطرات، حتی سالها بعد، هنوز ما را آزار میدهند؟
چرا ذهنمان بارها به یک اتفاق، یک بیمهری، یک خیانت یا یک حرف برمیگردد و هر بار همان درد را دوباره تجربه میکنیم؟
شاید چون هنوز درونمان چیزی را نپذیرفتهایم.
شاید هنوز منتظریم اتفاقی که افتاده، جور دیگری میبود.
شاید منتظریم کسی که به ما آسیب زده، تغییر کند، عذرخواهی کند یا سرانجام بفهمد چه دردی به ما داده است.
و تا زمانی که آرامشمان را به تغییر گذشته یا رفتار دیگران گره زدهایم، ذهنمان همچنان درگیر خواهد ماند.
نشخوار فکری، گاهی تلاش بیپایان ذهن برای تغییر دادن چیزی است که دیگر قابل تغییر نیست.
ذهن بارها صحنه را بازسازی میکند؛
این بار چه میگفتم؟
چرا اجازه دادم چنین اتفاقی بیفتد؟
چرا او آنطور رفتار کرد؟
اگر آن روز تصمیم دیگری میگرفتم، چه میشد؟
اما حقیقت این است که هیچکدام از این بازپخشها، گذشته را تغییر نمیدهند
؛ فقط ما را بارها به رنج آن بازمیگردانند.
#اکهارت_تله در آموزههایش بر این نکته تأکید میکند که مقاومت ذهنی در برابر واقعیتِ لحظه، میتواند رنج ما را تشدید کند. #پذیرش یعنی ابتدا واقعیت را همانطور که هست ببینیم، بدون اینکه مدام در ذهنمان با آن بجنگیم.
پذیرش، تأیید اتفاقی که افتاده نیست؛ پایان دادن به جنگی درونی با واقعیتِ اتفاقی است که افتاده.
منظور از بخشش یعنی تصمیم بگیریم اجازه ندهیم زخم دیروز، هر روزِ امروزمان را هم تحت سلطه بگیرد.
#بخشش به این معنا نیست که رفتار اشتباه دیگران را توجیه کنیم، درد خودمان را انکار کنیم یا دوباره به کسی که به ما آسیب زده، اجازه ورود بدهیم.
میتوانیم کسی را ببخشیم و در عین حال، مرزهای محکمی با او داشته باشیم.
میتوانیم بپذیریم که اتفاقی ناعادلانه رخ داده، بدون اینکه آن بیعدالتی را درست بدانیم.
و شاید مهمتر از همه، باید خودمان را هم ببخشیم؛
برای تصمیمهایی که با آگاهیِ امروزمان اشتباه به نظر میرسند،
برای فرصتهایی که از دست دادیم،
برای روزهاییکه خودمان را فراموش کردیم،
و برای اینکه آن زمان، بهتر از آنچه بلد بودیم، نمیتوانستیم عمل کنیم.
#رهایی از گذشته، با فراموش کردن آن آغاز نمیشود؛ با تغییر رابطهمان با آن آغاز میشود.
وقتی خاطرهای دوباره سراغت آمد، لازم نیست با آن بجنگی یا خودت را مجبور به مثبتاندیشی کنی.
@sedaye_daron
🧠 تمرینی برای رهایی از شلوغی ذهن و حضور در لحظه حال
چند لحظه به خودت فرصت بده...
اکهارت تله در این آموزش، تمرینی ساده اما عمیق رو پیشنهاد میکنه: بهجای فکر کردن درباره لحظه حال، مستقیماً اون رو تجربه کن.
همین الان امتحانش کن:
۱. برای چند لحظه، گوشی رو کنار بذار و به اطرافت توجه کن.
۲. به صداهایی که میشنوی، چیزهایی که میبینی و احساساتی که در بدنت داری، آگاه شو.
۳. لازم نیست چیزی رو تغییر بدی، تحلیل کنی یا بهش برچسب بزنی. فقط مشاهده کن.
۴. هر وقت متوجه شدی ذهنت دوباره مشغول قضاوت و تفسیر شده، بدون سرزنش خودت، توجهت رو به تجربه همین لحظه برگردون.
قرار نیست با ذهنت بجنگی؛ فقط لازم نیست هر فکری رو دنبال کنی.
هر بار که آگاهانه به لحظه حال برمیگردی، فرصتی برای فاصله گرفتن از جریان خودکار افکار و تجربه مستقیم زندگی ایجاد میکنی.
@sedaye_daron
آیا گذشته و آینده گاهی مهمتر از زمان حال نیستند؟
گذشته مشخص میکند که ما چه کسی هستیم و آینده به زندگیمان جهت و هدف میدهد...
اما شاید هنوز جوهرهی این حقیقت را درک نکردهایم؛ چون تلاش میکنیم آن را با ذهنمان بفهمیم.
ذهن نمیتواند حقیقت را درک کند؛
فقط شما میتوانید آن را تجربه کنید.
کمی عمیقتر نگاه کنید...
آیا تاکنون زمانی غیر از لحظهی حال وجود داشته است؟
آیا میتوانید چیزی را در گذشته تجربه کنید؟
یا آیا آینده، زمانی که هنوز نرسیده، واقعاً وجود دارد؟
هر خاطرهای از گذشته، همین حالا در ذهن شما ظاهر میشود.
هر رؤیایی دربارهی آینده نیز همین حالا به شکل یک فکر وجود دارد.
پس تنها جایی که زندگی را واقعاً تجربه میکنید کجاست؟
فقط همینجا...
فقط همین لحظه...
فقط زمان حال.
گذشته به شما هویت میدهد و آینده به شما جهت،
اما زندگی هرگز در گذشته یا آینده اتفاق نمیافتد.
زندگی همیشه در اکنون جریان دارد.
@sedaye_daron
مدیتیشن واقعی ، مولد شادی ست ، هنگامیکه تنها هستید
هنگامیکه انسان چنین قابلیتی را در وجود خویش کشف کرد
و دیگر برای شاد بودن ، وابستگی ای به کسی ، چیزی
یا شرایط خاصی نداشت
احساس زنده بودن خواهد کرد
این وضعیتی ست که متعلق به شماست
و ارتباطی با روز و شب ، جوانی و پیری ،
سلامتی یا بیماری ندارد ....
@sedaye_daron
تنها راهی که بتوانی در این لحظه پُر لذت باشی ،
این است که در اتصال با شخصی که واقعاً هستی باشی
و تنها راهی که بتوانی متصل به شخصی که واقعاً هستی باشی ،
این است که توجه زیادی به آن هایی که متصل نیستند ندهی.
#آبراهام_هیکس
@ghodratebikaranedaroonbe
بهشت، نه یک مکانِ دور ....
و نه یک پاداش در آینده نیست!
تا زمانی که اسیرِ کالبدِ ذهن، خاطراتِ کهنه،
ترس از فردا و تایید دیگرانی
حتی اگر تو را وسطِ باغِ برین هم بگذارند
درونِ خودت را به آتش میکشی
ذهنِ ناآگاه، همهچیز را به گند میکشد....
حالا...
بدون هیچ نقابی....
بگو.....
همین الان در این ثانیه؛ ذهنِ تو دارد بهشت میسازد یا جهنم؟
#اوشو
@sedaye_daron
گفتی به من نصیحت دیوانگان مکن
باشد! ولی، نصیحت دیوانه میکنی ...
#فاضل_نظری
@sedaye_daron
خداوند به شما نزدیکتر از سایه خودتان است. در حقیقت ، او نه تنها در درون شماست ، بلکه همان خودِ حقیقی شماست.
معنای مراقبه ، فرو رفتن در ژرفای وجود خویش است. مراقبه نوعی خود-هیپنوتیزم به شیوهای الهی است ؛ یعنی با نیندیشیدن به چیزی جز خویشتنِ حقیقی ، خود را در فراموشیِ خویش از یاد بردن.
هرگز فکر نکنید که با کمک کردن به دیگری ، او را مدیون خود کرده اید. بر عکس ، باور کنید که دریافت کننده بخششِ شما ، فرصتی برای خدمت به خودتان را به شما می دهد.
بکوشید تمام کارهای خود را به خداوند نسبت دهید و نتایج را به او واگذار کنید.
@sedaye_daron
شاید چیزی که آزارت میده، از درون خودت میاد!
اوشو به تفاوتی مهم اشاره میکنه: تفاوت میان وجدان و آگاهی.
از نظر او، وجدان مجموعهای از باورها و بایدونبایدهاییه که از خانواده، جامعه، مذهب و ساختارهای قدرت یاد میگیریم؛ اما آگاهی، چیزیه که باید خودمون کشفش کنیم.
گاهی وقتی رفتار دیگران با باورهای ما سازگار نیست، آشفته میشیم و فکر میکنیم باید جلوی اونها رو گرفت. اما آیا واقعاً رفتار اونها مشکل ماست، یا چیزی درون ما با دیدن آزادیشون به چالش کشیده میشه؟
اوشو معتقده اخلاقی که فقط بر پایه ترس از مجازات و طمعِ پاداش شکل گرفته، لزوماً نشونه آگاهی نیست؛ ممکنه فقط نقابی باشه که امیال و ترسهای پنهانمون رو پشتش مخفی میکنیم.
از نگاه او، اخلاق حقیقی از آگاهی و شناخت خودمون سرچشمه میگیره، نه صرفاً از اطاعت کورکورانه از قواعدی که دیگران برامون تعیین کردهاند.
# اشو
@sedaye_daron
صدایی که در سرت است تو نیستی!
آن صدا همیشه حرف میزند.
بد گویی می کند.
خیال بافی می کند.
و چون می گوید "من" تو تصور می کنی که تو هستی.
اما دقیق تر نگاه کن.
آیا تو افکارت را انتخاب می کنی؟
آیا تو انتخاب می کنی فکر بعدی ات چه باشد؟
نه ، آنها ظاهر می شوند!
و تو متوجه می شوی.
تو فکر کننده نیستی!
تو کسی هستی که می تواند آگاه شود.
فکر کردن در حال اتفاق افتادن است!
و این می تواند چیزهای مختلفی را تغییر دهد!
چون اگر تو بتوانی فرایند فکر کردن را ببینی، دیگر در درون آن نخواهی بود.
مشاهده کننده نمی تواند
مشاهده شونده باشد ...
#اشو
@sedaye_daron
نشانه ها را دنبال کن...
گاهی جهان با تو حرف می زند ؛
نه با کلمات ،
بلکه با اتفاق های کوچک ،
برخوردهای ناگهانی ،
صداهایی که در لحظه ای خاص
به گوش تو می رسند و احساساتی که
بی دلیل درونت بیدار می شوند.
گاهی مسیر ،
خودش را به کسی نشان می دهد که
به جای عجله برای رسیدن ،
یاد گرفته است با دقت ببیند...
@ghodratebikaranedaroonbe
همهی ما فکر میکنیم دنیا را همانطور که هست میبینیم؛ اما گاهی فقط دنیا را از پشت باورها و عادتهایمان تماشا میکنیم.
حقیقت همیشه با صدای بلند حرف نمیزند و همیشه هم طرفداران بیشتری ندارد. شاید بزرگترین شجاعت، دیدن چیزی باشد که دیگران حاضر به دیدنش نیستند...
#اوشو
@sedaye_daron
چند لحظه مکث کن و برای بودن شکرگزار باش
خدایا، شکرت برای تمام اتفاقهای کوچکی که شاید ساده از کنارشان میگذرم، اما زندگیام را از معنا و زیبایی پُر میکنند
شکرگزارم برای آرامشی که گاهی درست در میان شلوغیهای زندگی، بیصدا در قلبم مینشیند و به من یادآوری میکند که هنوز میتوانم حال دلم را خوب کنم
خدایا، شکرت که هر روز فرصتی تازه است؛ فرصتی برای رها کردن آنچه دیگر به من تعلق ندارد و پذیرفتن آنچه قرار است در من شکوفا شود
شکرگزارم برای نوری که حتی از لابهلای ابرهای روزهای سخت، راهش را به زندگیام پیدا میکند
شکرت برای تمام تغییراتی که هنوز نمیبینم، تمام درهایی که هنوز باز نشدهاند و تمام زیباییهایی که آرامآرام در مسیر زندگیام قرار میگیرند
و امروز، در همین لحظه، شکرگزارم که زندهام، نفس میکشم،احساس میکنم و فرصت دارم زندگی را نه فقط بگذرانم، بلکه با تمام وجودم تجربه کنم.
گاهی برای زیباتر شدن زندگی، لازم نیست چیزی تغییر کند؛ کافیست نگاه ما به داشته هایمان از نو عاشق شود
چند نفس عمیق بکش
به قلبت برگرد
و اجازه بده همین لحظه ، به اندازه کافی زیبا باشد.
@sedaye_daron
#مراقبه، هنر گم نکردن خویش در زندگی است.
شاید تصور کنیم برای رسیدن به آرامش باید از هیاهوی جهان فاصله بگیریم؛ از آدمها، مسئولیتها، دشواریها و اتفاقاتی که مطابق میل ما پیش نمیروند. اما آنچه اوشو از مدیتیشن میگوید، دعوت به فرار از زندگی نیست؛ دعوت به کشف کیفیتی از آگاهی است که به ما امکان میدهد در متن زندگی حضور داشته باشیم، بیآنکه تمام وجودمان در فراز و فرودهای آن گم شود.
زندگی همیشه آرام نیست. گاهی عشق میورزیم و گاهی فقدان را تجربه میکنیم. گاهی به خواستههایمان میرسیم و گاهی با شکست، ترس و ناامیدی روبهرو میشویم. هیچ مراقبهای قرار نیست ما را از انسان بودن، احساس کردن یا تجربه دشواریها معاف کند.
مسئله این نیست که دیگر اندوهگین نشویم؛ مسئله این است که اندوه، تمام حقیقت وجودمان نشود. خشم را تجربه کنیم، اما در آن محبوس نمانیم. از آینده بترسیم، اما تمام زندگی را به ترس نسپاریم.
شاهد درون، آن بخش از #آگاهی است که میتواند آنچه را در ما میگذرد ببیند.
وقتی خشمگین
می شویم، معمولاً چنان با خشم یکی میشویم که گویی جز خشم چیزی در ما وجود ندارد. اما لحظهای که متوجه خشم خود میشویم، امکان تازهای پدیدار میشود: میتوانیم آن را ببینیم، ریشههایش را بشناسیم و پیش از آنکه به رفتاری آسیبزننده تبدیل شود، انتخابی آگاهانهتر داشته باشیم.
این فاصله، بیتفاوتی نیست؛
@sedaye_daron
وقتي انساني با هشياري تمام در زمان حال زندگي كند و با هشياري تمام نميتواني در جاي ديگري زندگي كني، زيرا وقتي هشيار هستي، فقط زمان حال وجود دارد؛
گذشته و آينده وجود ندارند؛
تمام زندگي يك پديدهي كنوني ميگردد آنوقت هيچ كارما و هيچ بذر كارما انباشته نميشود. تو از قيدهايت، آن قيد و زنجيري كه خودت آن را خلق كرده بودي، آزاد شدهاي،
و ميتواني آزاد باشي. نيازي نداري كه نخست منتظر تمام دنيا بشوي تا آزاد شوند. ميتواني مسرور باشي. نيازي نيست كه منتظر شوي تا تمام دنيا از رنجها آزاد شود. اگر منتظر بشوي، در بيهودگي منتظر شدهاي چنين اتفاقي نخواهد افتاد.
#اشو
@sedaye_daron
#مدیتیشن در تضاد با عمل و فعالیت نیست. قرار نیست از زندگی فرار کنی. مدیتیشن صرفاً شیوهای تازه از زندگی را به تو میآموزد: تو به مرکز گردباد تبدیل میشوی. زندگیات ادامه پیدا میکند، اما این بار با شدت و شور بیشتری؛ با شادی بیشتر، شفافیت بیشتر، بینشی عمیقتر و خلاقیتی فزونتر.. بااینحال، از همه اینها فاصلهای درونی داری؛ درست مانند ناظری که بر فراز تپه ایستاده و هرآنچه را در اطرافش اتفاق میافتد، تماشا میکند. تو انجامدهنده نیستی؛ تو مشاهدهگری. تمام راز مدیتیشن همین است: اینکه به مشاهدهگر تبدیل شوی. فعالیتها در سطح خودشان ادامه پیدا میکنند و هیچ مشکلی هم وجود ندارد. هیزم میشکنی، از چاه آب میکشی و کارهای کوچک و بزرگ زندگی را انجام میدهی. فقط یک چیز «نبایداتفاق بیفتد:«نباید مرکز وجودت را از دست بدهی.» آن آگاهی، آن مشاهدهگری، باید کاملاً شفاف و آرام باقی بماند؛ بیآنکه تیره یا آشفته شود.
#اوشو
@sedaye_daron
هشیار باش که اگر دری به رویت بسته می شود فوراً ده در دیگر به رویت باز می شود. این جمله ای فلسفی نیست، واقعیت محض است.
اما تو در ترسها و وابستگی هایت هستی و نمی توانی درهای دیگری که باز می شوند را ببینی.
حتی نمی توانی باور کنی که درهای دیگری هم هستند.
فقط یک در را می شناسی، حس آشنایی با آن پیدا می کنی.
به آن در وابسته ای ...
حال آن در بسته شده و درد و ترس و عذاب عظیمی در تو شکل میگیرد.
عذاب به خاطر بسته بودن در نیست، بلکه به خاطر دید تونلی، محدود و وابسته توست.
نمی توانی جای دیگری را ببینی.
فقط یک نگاه متمرکز و بسته داری.
اجازه بده چشمهایت کمی باز تر شوند. به یاد بسپار او تا ده در برایت باز نکند هرگز دری را نمی بندد.
پس به اطراف نگاه کن
و پیدایشان کن
و اینقدر هراسان نباش ...
#اشو
@sedaye_daron
رشد معنوی یعنی یاد بگیری شاهد باشی…
اوشو از چهار مرحلهی آگاهی صحبت میکند؛ از مشاهدهی فعالیتهای بدن و ذهن گرفته تا احساسات و در نهایت، شاهد بودنِ خودِ شاهد.
اما پیام زیبای او اینجاست:
«آب در برابر سنگ نرم است، اما در نهایت آب پیروز میشود.»
پس اگر در مسیر آگاهی با موانعی روبهرو شدی، زود دلسرد نشو. قرار نیست با خودت بجنگی؛ کافی است با صبر و مشاهده ادامه بدهی.
گاهی قدرت واقعی، در مقاومت نکردن است.
#اوشو
@sedaye_daron
«ترس، ما را از لحظهی حال دور میکند.»
بخش زیادی از کارهایی که انجام میدهیم و افکاری که در ذهن میپرورانیم، از ترس سرچشمه میگیرند؛ ترسی که اغلب نتیجهی تمرکز بر آینده و غافل شدن از لحظهی حال است.
وقتی تمام توجه ما به اتفاقاتی باشد که ممکن است در آینده رخ دهند، ذهن دائماً درگیر نگرانی، پیشبینی و ساختن سناریوهای مختلف میشود؛ درحالیکه در همین لحظه، ممکن است هیچ مشکلی وجود نداشته باشد.
اگر مشکلی هم پیش بیاید، حضور آگاهانه به ما کمک میکند تا بهجای واکنش نشان دادن از روی ترس و عادتهای شرطیشده، پاسخ مناسبی به موقعیت بدهیم.
«تفاوت بزرگی وجود دارد میان واکنش نشان دادن از روی ترس و پاسخ دادن از روی آگاهی.»
وقتی کاملاً در لحظهی حال حضور داریم، انرژیمان صرف نگرانی دربارهی اتفاقات احتمالی نمیشود؛ بلکه میتوانیم واقعیت را واضحتر ببینیم و مؤثرتر عمل کنیم.
شاید آرامش واقعی زمانی آغاز شود که بهجای زندگی کردن در آیندهای که هنوز نیامده است، حضور در همین لحظه را بیاموزیم.
@sedaye_daron