251
رسانه ی تنفس گاهی ✨️ https://zil.ink/resonance_project360 connect: @Resonanceproject
https://youtu.be/SKbEe0GqTxA?is=5BlNf7x06EDMSgzC
Читать полностью…
اَبَرخشت (SuperAdobe-EarthBag)
ابرخشت سازه گنبدی یکپارچه ی بومی است که بر مبنای سادگی و اصالت شکل میگیرد.
مصالح اصلی آن خاک و در صورت لزوم با توجه به اقلیم مورد نظر یک سری ترکیبات اضافی دیگر است که درون کیسه هایی معمولا با عرض40 یا 50 سانتی متری ریخته شده و کوبیده می شوند و رج های مستحکم به صورت خشتی ایجاد میکنند. رج ها را هم با گذاشتن سیم خاردار بینشان باهمدیگر درگیر میکنیم که در عین انعطاف پذیری و یکپارچگی در هم قفل شده و بنایی مقاوم در برابر زلزله، ایمن در برابر آتش سوزی ، مقاوم در برابر حشرات و ساختمانی با ظرفیت گرمایی بالا و همچنین سازگار با محیط زیست را میسازد.
_ ابرخشت "سرای سپنج" که در قسمت دوازدهم رادیو رضونانس داستان ساخته شدنش گفته شد و از مسیرهای زیر می‌تونید بشنویدش:
https://takl.ink/Resonanceproject/
@resonance_project360
نادر خلیلی (۱۳۱۴_۱۳۸۶)
زادروز: ۲۲ فوریه ۱۹۳۶ – تهران
درگذشت: ۵ مارس ۲۰۰۸ – لس‌آنجلس
تحصیلات: ادبیات فارسی در دانشگاه تهران؛ سپس مهندسی و معماری در دانشگاه فنی استانبول
مهاجرت: از دههٔ ۱۹۷۰ در آمریکا معماری را ادامه داد و در همان‌جا به چهره‌ای جهانی تبدیل شد.
در سال ۱۹۸۴، ناسا فراخوانی برای طراحی سکونتگاه‌های ماه و مریخ منتشر کرد.
خلیلی سیستم ابرخشت را برای سکونتگاه‌های فضایی پیشنهاد داد و به‌عنوان پژوهشگر مهمان در آزمایشگاه ملی لوس‌آلاموس دعوت شد.
او مبتکر تکنیک ابرخشت (Superadobe) و خانه‌های سرامیکی (Geltaftan) بود و بخش بزرگی از زندگی‌اش با ایدهٔ «خانه برای همه» صرف پژوهش، آموزش و ساخت پناهگاه‌های ارزان‌قیمت برای مناطق فقیر و بحران‌زده کرد.
@resonance_project360
https://youtu.be/wMOSeTooPso?si=BvDwe-RawAfIzpI-
Читать полностью…
نادر خلیلی یه جایی در کتابش " تنها دویدن" خاطره ی تاثیرگذاری از زندگیش رو تعریف میکنه:
"یک روز زمستان، پسر کوچک خود را که چهار ساله بود، به پارک بردم. نزدیک زمین بازی، چند پسر و دختر که تقریباً دو برابر سن او را داشتند، با هم بازی می‌کردند و دستان که پسری شاد و خونگرم بود، خود را داخل بازی آن‌ها کرد و با آن‌ها دوست شد. بازی بچه‌ها پس از چند دقیقه به صورت مسابقهٔ دو در اطراف جاده‌ای در میان درختان درآمد. بعضی از پدر و مادرها که این مسابقه را تماشا می‌کردند، شروع به تشویق بچه‌ها و دست زدن برای آن‌ها که سریع‌تر می‌دویدند، کردند و البته هربار بچه‌های بزرگ‌تر اول می‌شدند. در دور چهارمِ مسابقه، پسر کوچک من که در هر نوبت از بقیه دیرتر به نقطهٔ پایان مسابقه رسیده بود، نفس‌نفس زنان با چشم‌های گریان پیش من آمد و گفت:
- بابا، بابا، من می‌خواهم تنها مسابقه بدهم.
چند لحظه طول کشید تا حرف او را فهمیدم. ولی وقتی ناگهان متوجه درخواست او شدم، از روی نیمکت بلند شده، جلو رفتم و در حالی که بچه‌ها برای مسابقهٔ بعدی دور شده بودند، من خط جدیدی برای شروع مسابقه کشیدم و پسرم را آماده کردم. آن‌گاه شمردم: یک، دو، سه. و پسر کوچکم به تنهایی شروع به دویدن کرد. او به تنهایی مسابقه می‌داد. این بار که او جاده را دور زد و برگشت، با آن‌که مدتی طول کشیده بود، با شادی از دور به طرف من دوید و برگ خشکی را که در راه پیدا کرده بود و در دست داشت، به من داد.
او نه تنها از این مسابقه لذت برده بود، بلکه به اندازهٔ کافی هم وقت داشت که در بین راه برگ زیبایی پیدا کند و بالاتر از همه اینکه اول هم شده بود. او یک بار، دو بار و چند بار با خودش مسابقه داد و هر بار راه جدیدی پیدا می‌کرد و هر بار هم اول می‌شد.
حالا من با خود فکر می‌کنم که آری، به تنهایی مسابقه دادن بالاترین لذت و شوق زندگی را همراه دارد. تنها دویدن را همه باید بیاموزند. تنها دویدن، شتاب در رسیدن به جایی نیست، حرکتی است در ژرفای خود و در طبیعت.
این نکته در آن روز و در آن موقعیت شلوغ و پرهیاهوی زندگی من لحظه‌ای بیدارکننده و اثرگذار بود. "
برای شنیدن درباره ابرخشت، قسمت دوازدهم رادیو رضونانس را از طریق پادگیرها می‌توانید بشنوید و برای دیدن به کانال یوتیوب ما سر بزنید که همه مسیرها در لینک زیر قابل دسترسی است:
https://takl.ink/Resonanceproject/
@resonance_project360
کتاب " معماری توبره ای"
نوشته: کاکی هانتر و دونالد کیفمیر
ترجمه: پدرام وفاداری
نشر خاک
کاکی هانتر و دونالد کیفمیر در مقدمه کتابشون "معماری توبره ای" یه تشکر جالبی میارن که بد نیست اینجا بیاریم:
در نهایت می‌خواهیم از هر کسی که در هر زمانی یک سطل گِل به دستمان داده، گوشه‌ای را کَنده، کیسه‌ای را به پا کوبیده، ته کیسه‌ای را سفت کرده، سیم خاردار ا چرخانده و یا تنها در کناری ایستاده و نکته‌ی فراموش شده‌ای را یادآوری کرده سپاسگذاری کنیم.
می‌خواهیم از ته دلمان بگوییم: هورا! خداراشکر که تمام شد.
همه تان را بسیار دوست داریم.
برای شنیدن درباره ابرخشت، قسمت دوازدهم رادیو رضونانس را از طریق پادگیرها می‌توانید بشنوید و برای دیدن به کانال یوتیوب ما سر بزنید که همه مسیرها در لینک زیر قابل دسترسی است:
https://takl.ink/Resonanceproject/
@resonance_project360
https://youtu.be/ywE-a75g9is?si=g817ikW0aEhfcZ4S
Читать полностью…
https://youtu.be/scTi3iWEiE0?si=fLYRFHOsW0sXHxgZ
Читать полностью…
https://youtu.be/E1b1s3Wo34U?si=6oQ2SvcaPQVBcBbW
Читать полностью…
تصور ما بر این است که با برنامه ریزی برای اوقات کودک و درگیر کردنش در فعالیت‌هایی که بزرگسالان ترتیب داده‌اند، او را برای آینده آماده کرده‌ایم. البته این فعالیت‌ها، رفتارهای فرهنگی اجتماعی پذیرفته شده را تا حدی تقویت می کنند و الگوی رفتار "درست" را ایجاد میکنند. اما در حقیقت او را از فرصتی که برای کشف استعداد خود لازم دارد، دور کرده‌ایم. کودک را از انگیزه درونی برای انجام فعالیتی که بعدها چون نیروی پیش‌برنده در زندگی خواهد بود محروم کرده‌ایم.
تکه‌ای از فصل چهارم کتاب بازی
نویسنده: استوارت براون
مترجم: نیلوفر زعفرانچی
انتشارات جهاد دانشگاهی مشهد
در قسمت یازدهم رادیو رضونانس از "کارِ بازی" گفتیم که از طریق لینک های موجود می‌تونید بشنویدمون:
https://takl.ink/Resonanceproject/
@resonance_project360
Jane Goodall: Reason for Hope (۲۰۰۲)
روایت زندگی جین گودال از کودکی تا تبدیل شدن به پژوهشگر جهانی لحظه‌های سخت زندگی: از دست دادن مادر، چالش‌های پژوهش، فشارهای جهانی فلسفهٔ امید، ایمان، طبیعت و معنای زندگی.
تصاویر واقعی از شامپانزه‌ها و کارهای میدانی در گومبه گفت‌وگوهای عمیق درباره محیط‌زیست، انسان و آیندهٔ زمین.
@resonance_project360
.دعاهایی برای صلح جهانی
A Prayer for World Peace
کتابی تصویری و کوتاه برای کودکان و نوجوانان با پیام صلح و همزیستی.
کتاب در واقع نسخهٔ کودکانهٔ همان پیام‌هایی است که گودال در سخنرانی‌ها و کتاب‌های بزرگسالانش تکرار میکند:
امید، صلح، مسئولیت‌پذیری، و عشق به زمین.
@resonance_project360
برداشت امید
Harvest for Hope
بررسی رابطهٔ میان غذا، محیط‌زیست، اخلاق و سلامت انسان توضیح اینکه سیستم غذایی صنعتی چگونه به طبیعت، خاک، آب و حیوانات آسیب می‌زند.
دعوت به انتخاب‌های آگاهانه: کشاورزی پایدار، مصرف کمتر گوشت، احترام به زمین ترکیبی از علم، تجربه‌های شخصی و داستان‌های واقعی از سراسر جهان این کتاب درواقع یک مانیفست غذایی،محیط‌زیستی است.
@resonance_project360
.زندگی من با شامپانزه‌ها
My Life with the Chimpanzees
روایت داستانی و شخصی از کودکی جین گودال، رؤیای سفر به آفریقا، و شروع کارش در گومبه توضیح تجربه‌های اولیه‌اش با شامپانزه‌ها، کشف‌ها، سختی‌ها و لحظه‌های احساسی نوشته‌ای روان، کوتاه و مناسب نوجوانان و بزرگسالانی که می‌خواهند سریع با دنیای او آشنا شوند.
برخلاف کتاب‌های پژوهشی‌اش، این اثر کاملاً روایت‌محور است و خواندنش بسیار راحت.
@resonance_project360
یه اصطلاحی هست به اسم شکاف تعلق "Belonging Gap" که مربوط به گسست احساسی و هویتی میشه؛ مابین جایی که رها کردی و جایی که میخاهی باشی قرار می‌گیره.
یه جور برزخ که نه میتونی برای آدم‌های دنیای قبلیت توضیحش بدی و نه هنوز شبکه انسانی دنیای جدیدت اونجوری که میخاهی شکل نگرفته تا بتونیم گفتگوهای با کیفیت داشته باشیم.
با توجه به سبک زندگی خارج از شبکه‌ای که انتخاب کردم، همیشه در حال سیاحت شکاف تعلق بودم و هستم و به نحوی مقیم این منطقه ام. اما همیشه یکی از نجات دهنده ها که بخش زیادی از این نقصان ارتباط انسانی و گفتگوی عمیق رو برام پر کرده، شنیدن پادکست بوده که همیشه کیفیت مناسبی از شنیدن اطلاعات و دیالوگ‌های مورد نیازم رو بهم داده و از این بابت بسیار قدردانش هستم و شروع رادیو رضونانس هم در امتداد این قدردانی بود، چون چیزی بود که خودم دوست داشتم در پادکست فارسی بشنومش و به مناسبت روزجهانی پادکست (هشتم مهر که به دلایل مشغولیت با یک روز تاخیر انجام شد) و تقریبا دو سالگی رادیو رضونانس دوست داشتم این متن رو اینجا بگذارم و از همراهی شما اهالی، نهایت تشکر رو داشته باشم.
@resonance_project360
جواب نامه ی نادر خلیلی به یکی از علاقه مندان در راستای ساخت سازه های سوپرادوب در زلزله ی بم، بسیار جالب بود و یاد اصطلاحی در زبان آلمانی می‌اندازد به نام "flaschenpost" که گذاشتن نامه داخل بطری و سپردن آن به احتمال امواج است تا شاید به مقصدی برسد.
این نامه توضیح خوبی است برای کاری که در پروژه رضونانس انجام می‌دهیم و هدفی که داریم.
در بخشی از نامه مینویسد:
"ای کاش صداهای تنها میتوانستند در جمعیت های همهمه زده نفوذ کنند . گاهی سالها طول میکشد که فریادی رسا به شکل انعکاسی از دوردست ها دوباره به گوش اجتماع برسد. در آن زمان شاید فریادزننده دیگر موجود نباشد. در آن اجتماع ولی انعکاس صدا را نسل جدیدتر خواهد شنید. از ماست که هر گز فریادهای خود را قطع نکنیم زیرا اگر آنچه میگوییم جوهری داشته باشد ، بالاخره شنیده خواهد شد. در هر صورت نامه تان موثر و کلامتان گویاست و همینطور که میبینید ، فریادهای ما هم به هدر نرفته است ، چون شما نیز آنرا شنیده اید و صدای تان را به آن اضافه کرده اید."
با تقدیم احترام نادر اخلیلی
لس آنجلس اکتبر ۱۹۸۵
@resonance_project360
مستند بسیار با ارزشی که از روند شکل گیری ایده گِلتافتن مرحوم خلیلی در ایران موجوده، و خوشحالیم که با اصلاح جزیی کیفیت، تونستیم در اختیار علاقه‌مندان قرار بدیم.
امیدواریم که این بذرها به دست مشتاقان این مسیر برسه.
ترنس مالیک، فیلم "شوالیه جام ها" رو با داستان شاهزاده‌ای شرقی که برای یافتن مرواریدی به غرب فرستاده شده شروع میکنه.
مردمِ آنجا، به محض رسیدن شاهزاده به پیشواز رفته، جام شرابی به او میخورانند و شاهزاده وارد خوابی عمیق میگردد. او فراموش میکند که پسر پادشاه است، و به تبع آن، مرواریدی که باید به دنبالش می‌گشت را نیز فراموش کرد. پادشاه برایش نشانه‌ها و پیام آورانی می‌فرستاد، اما شاهزاده به خوابیدن ادامه داد…
حالا این داستان را با زبان نادر خلیلی بشنوید.
@resonance_project360
"تنها دویدن" نوشته نادر خلیلی
بخشی از متن کتاب:
من در دنیای شرق زاده و بزرگ شده‌ام و زمانی چند در غرب زیسته و تلخی و شیرینی فرهنگ‌های متضاد را چشیده‌ام. در پنج سالی که تنها می‌دویدم و رؤیاها و بلندپروازی‌هایم را دنبال می‌کردم و این کتاب را می‌نوشتم، دریافتم که لذت‌های نهفته در پژوهش و آفریدن، برایم بسیار والاتر از شیرینی موفقیت‌ها و پیشی گرفتن‌ها بودند و گنجایشم در تحمل دردها و رنج‌ها، از مرزهایی که در خود می‌شناختم، فراتر بود.
دریافتم که رؤیاهایم هنگامی باارزش شدند که با احتیاجات و آرزوهای دیگران آمیختند و من در قلب خود فقط زمانی پراهمیت شدم که قلب‌های دیگران را حس کردم؛ همچون قطره آبی که وقتی به دریا می‌رسد، مهم می‌شود.
در این سالها همچنین دریافتم که در عنصر باد، پیام‌هایی بیش از آنچه امواج به گوش ما می‌رسانند یافت می‌شود و در آب نیرویی بالاتر از سیل و در خاک، ثروتی عظیم‌تر از الماس و در آتش، گرمایی ژرف‌تر از آنچه ما حس میکنیم، پنهان شده است.
https://takl.ink/Resonanceproject/
@resonance_project360
در این ویدئو دو کتاب در ارتباط به موضوع قسمت دوازدهم رادیو رضونانس، یعنی ابرخشت رو معرفی کردیم.
کتاب " معماری توبره ای" نوشته کاکی هانتر و دونالد کیفمیر به ترجمه پدرام وفاداری .
همچنین کتاب "تنها دویدن" نوشته مرحوم نادر خلیلی که در قسمت اول پادکست، معرفی کرده بودیم.
https://takl.ink/Resonanceproject/
@resonance_project360
بخشی از کتاب "تنهادویدن" نوشته نادرخلیلی:
من در دنیای شرق زاده و بزرگ شده‌ام و زمانی چند در غرب زیسته و تلخی و شیرینی فرهنگ‌های متضاد را چشیده‌ام. در پنج سالی که تنها می‌دویدم و رؤیاها و بلندپروازی‌هایم را دنبال می‌کردم و این کتاب را می‌نوشتم، دریافتم که لذت‌های نهفته در پژوهش و آفریدن، برایم بسیار والاتر از شیرینی موفقیت‌ها و پیشی گرفتن‌ها بودند و گنجایشم در تحمل دردها و رنج‌ها، از مرزهایی که در خود می‌شناختم، فراتر بود.
دریافتم که رؤیاهایم هنگامی باارزش شدند که با احتیاجات و آرزوهای دیگران آمیختند و من در قلب خود فقط زمانی پراهمیت شدم که قلب‌های دیگران را حس کردم؛ همچون قطره آبی که وقتی به دریا می‌رسد، مهم می‌شود.
در این سالها همچنین دریافتم که در عنصر باد، پیام‌هایی بیش از آنچه امواج به گوش ما می‌رسانند یافت می‌شود و در آب نیرویی بالاتر از سیل و در خاک، ثروتی عظیم‌تر از الماس و در آتش، گرمایی ژرف‌تر از آنچه ما حس میکنیم، پنهان شده است.
در قسمت دوازدهم رادیو رضونانس به ابرخشت پرداختیم که از طریق مسیرهای موجود می‌تونید ما رو بیابید:
https://takl.ink/Resonanceproject/
@resonance_project360
🔸از رویداد ابرخشت خوانی
- با ارائه‌ی احمد فیاض‌بخش، رضا عسگری
- تماشای مستند ابرخشت احمد فیاض‌بخش
- رونمایی کتاب معماری توبره‌ای
- و تماس با مترجم کتاب (پدرام وفاداری) از نروژ
عکاس: محمدحسین حمیدی
با تشکر از بهروز باجغلی و سرای امید
@resonance_project360
https://youtu.be/ayUzM5j4vo0?si=TA8EGD5sHlaOvVZf
Читать полностью…
ابرخشت
Superadobe
سوپرادوب روشی بسط یافته از همان خشت قدیمی که با استفاده از پر کردن کیسه های طویل با خاک نم خورده و سپس کوبیدن آن تا فشرده سازی مناسب است.
گونی ها در یک نقشه مدور به صورت رج به رج روی هم، با بالارفتن به شکل همسان تجمع پیدا می کنند و یک گنبد را می سازند. برای جلوگیری از حرکت کیسه ها و همینطور مقاومت در برابر زلزله در بین لایه ها از سیم خاردار استفاده می شود که مانند ملات رج ها را به هم می چسباند و به ساختار یکپارچه ای و زنجیره ای آن کمک می کند که باعث مقاومت بالای آن در برابر زلزله و حوادث می شود.
در این سازه به علت فرم گنبدی و ضخامت جداره ها و مواد طبیعی استفاده شده، تبادل حرارتی با بیرون به حداقل می رسد و هدر رفت انرژی به شکل چشمگیری مدیرت می گردد.
ابرخشت توسط نادر خلیلی، معمار ایرانی ابداع شده و اکنون در سراسر جهان بعنوان یکی از شیوه های ساخت خانه های پایدار و طبیعی شناخته می شود.
قسمت دوازدهم رادیو رضونانس رو از طریق راه‌های زیر می‌تونید بشنوید:
https://takl.ink/Resonanceproject/
موسیقی پادکست: فربد قناعی
@farbodghanaei
@resonance_project360
Jane’s Journey (۲۰۱۰)
(سفر جین)
کارگردان: Lorenz Knauer
سال انتشار: 2010
مدت زمان: 107 دقیقه
ژانر: مستند، زندگی‌نامه
تصویری واقعی از زندگی روزمرهٔ گودال که نشان می‌دهد چگونه یک پژوهشگر تبدیل به یک فعال جهانی شد.
برای کسانی که به محیط‌زیست، سفر، انسان‌دوستی و کنشگری علاقه دارند، فوق‌العاده الهام‌بخش استیکی از بهترین مستندها برای شناخت شخصیت و فلسفهٔ او.
@resonance_project360
Jane Goodall: My Life with the Chimpanzees (۱۹۹۶)
مستندی بر اساس کتاب زندگی من با شامپانزه‌ها روایت کودکی گودال، رؤیای سفر به آفریقا، شروع کارش در گومبه تصاویر واقعی از شامپانزه‌ها و لحظه‌های اولیهٔ پژوهش مناسب برای کسانی که می‌خواهند با مسیر زندگی او آشنا شوند.
@resonance_project360
صداهای محلی، انتخاب‌های محلی
Local Voices, Local Choices
از کمتر شناخته‌شده‌ترین اما مهم‌ترین آثار جین گودال است؛ کتابی که نگاه او را از سطح پژوهش‌های فردی به حفاظت مشارکتی و نقش مردم محلی در نجات طبیعت گسترش می‌دهد.
روایت پروژهٔ معروف گودال به نام TACAREتمرکز بر اینکه چطور جوامع محلی می‌توانند بهترین محافظان طبیعت باشند.
@resonance_project360
بذرها امید
Seeds of Hope
سفری عاشقانه و علمی به دنیای گیاهان روایت‌هایی از درختان، جنگل‌ها، باغ‌ها و انسان‌هایی که زندگی‌شان با گیاهان گره خورده تأکید بر اینکه چرا گیاهان «ستون‌های امید» هستند.
ترکیبی از علم، خاطره، فلسفه و داستان‌های واقعی گودال در این کتاب نشان می‌دهد که چطور گیاهان می‌توانند آیندهٔ زمین را نجات دهند و چرا ما باید دوباره رابطه‌مان با طبیعت را بازسازی کنیم.
@resonance_project360
.کتاب امید
The Book of Hope
گفت‌وگوی طولانی میان جین گودال و نویسندهٔ علمی، داگلاس آبرامز.
بررسی چهار ستون امید از نگاه گودال:
شگفتی طبیعت، قدرت ذهن انسان، انعطاف‌پذیری روح، و جوانانی که آینده را می‌سازند.
ترکیبی از تجربه‌های شخصی، علم، فلسفه و داستان‌های واقعی از سراسر جهان.
@resonance_project360