13194
ارتباط با ادمین @RimaNasr
💚
۷ درس ابن‌عربی که نگاهت به عشق و وابستگی را تغییر میده !
✨
@payamibarayesolh
🕊
باز شدن گره ها با مستقیم شدن پلوتو در نشان آکواریوس
زمان خروج از تمام تعلیق ها و تاریکی...
✨
@payamibarayesolh
🕊
تا حالا به این فکر کردی که چرا هر چقدر بیشتر دنبال معنویت و نجات میدویی گاهی بیشتر احساس سردرگمی و اسارت میکنی؟
ما از بچگی عادت کردیم که برای رسیدن به هر چیزی باید بجنگیم، سفر کنیم و یک مسافتی رو طی کنیم همین فرمول ذهنی رو ناخودآگاه آوردیم توی مسیر خودشناسی؛ با خودمون گفتیم: «خب من اینجام روی زمین و خدا یا منبع اصلی اون بالاست پس من باید یک راهی پیدا کنم تا از این قفس فرار کنم و برگردم به مبدأ!»
اما حقیقت باطنی که عرفای کهن و مکاتب اصیل بهش اشاره کردن یک شوک اساسی به این دیدگاه وارد میکنه:
موج هیچ‌وقت برای آب شدن لازم نیست جایی بره چون از همون اولش هم چیزی جز آب نبوده!
تو در همین ثانیه‌ای که داری این متن رو میخونی وسط خودِ منبع غوطه‌وری. فاصله‌ای که حس میکنی یک فاصله واقعی در دنیای بیرون نیست فقط یک فیلتر ذهنی و باوریه که ایگو برات ساخته
ایگو یا همون هویت ساختگی ذهن، استاد بازی دادنه اول بهت القا میکنه که تو ناقصی، گناهکاری، گیر افتادی و بدبختی، بعد خودش در نقش یک نجات‌دهنده ظاهر میشه و بهت میگه: «بیا این کتاب رو بخون، این چاکرا رو باز کن، از این ماتریکس فرار کن تا به آزادی برسی!» غافل از اینکه خودِ اون صدایی که میخواد فرار کنه همون ریشه ماتریکسه!
خروج از چرخه زمانی اتفاق می‌افته که به جای دست‌وپا زدن برای رفتن به یک جای دیگه همین جا متوقف بشی و از خودت بپرسی: «کی داره این افکار رو میشنوه؟ کی پشت این چشم‌هاست؟»
وقتی هویتت رو از داستان‌های ذهن پس بگیری در یک لحظه متوجه میشی دیواری وجود نداشته که بخوای بشکونیش...
#ماتریکس #خودشناسی #بیداری_معنوی #آگاهی #رهایی
✨
@payamibarayesolh
🕊
بی دَف و نِی رقص کند عاشق تو...
✨
@payamibarayesolh
🕊
هر کدام از شما نقشی برای بازی کردن دارید...
✨
@payamibarayesolh
💥
یه نقطه‌ی کوچیک نور،
که هر بار نفس می‌کشید، رنگین‌کمانی تازه می‌ساخت.
✨
@payamibarayesolh
ادامه پست قبل
. نه تنها دروغ و چند رویی نداریم ، بلکه در اطراف مان هم دروغ و چند رویی باقی نمی ماند و سریع در هم شکسته میشود و نقاب ها برداشته میشود و از مدار ما حذف میشوند.
۸. اتصال کالبد خاکی با روح برای مان ملموس تر شده و همزمان به هر دوی آنها می پردازیم.
۹. عادت های تغذیه و نوشیدنی تغییر کرده، چون منبع تغذیه روح و جسم ما تغییر کرده
حتی نمی توانیم با هر کسی نشست و برخاست کنیم چون انرژی ما هر ارتعاشی را قبول نمی کند
۱۰. همزمانی ها برای ما عادی شده‌اند
و دیگر تازگی ندارند
چون دیگر بخشی جدانشدنی از زندگی ما شده اند.
یعنی واقعه ای یا نشانه ای تاییدی بر آگاهی ما میشود.
اگر شما هم از ۲۰۲۰ وارد این پورتال شده آید
حتما میدانید که سفر اسانی طی نکرده‌ایم
اما مهم این است که تنها تو در این حال نیستی هم قبیله ای ✔️😉
✨
@payamibarayesolh
🎉💫
Persian Santoor in 432 Hz
✨
@payamibarayesolh
🕊
نگران عیب هایتان نباشید .
سرانجام میروند .
روزی ، عشق آنها را از پای درخواهد آورد .
#مهربابا
🕊
سفرِ شفابخشی با صدا به سوی «لحظه» مدیتیشنِ حمامِ صدا 🎧
باهدفون یاهندزفری بشنوید...
✨
@payamibarayesolh
🕊
« خورشید و ماه و زمین »
خورشید و ماه و زمین را می توان به عنوان نماد های برای شناخت خود دانست. خورشید نماد آگاهی ناظر،ماه نماد ذهن و افکار و زمین نماد بدن است.
بسیار از مردم خود را با افکار،احساسات و بدنشان یکی میدانند، درحالی که می‌توانند آنها را مشاهده کنند و بشناسند.
تو افکار و احساساتت نیستی. بلکه آگاهی یا روحی هستی که آنها را تجربه میکند.
هرچه بیشتر مشاهده گر باشی بیشتر افکار،احساسات و رفتار هایت را خواهی شناخت. در نهایت یک زندگی آگاهانه خواهی داشت.
#بذر_خرد
✨
@payamibarayesolh
در پرده‌ای از نور و سایه،
رقصان میان وهم و حقیقت،
آینه‌ای در آینه‌ای دیگر،
گم میشوم در هزارتوی اندیشه ها….
کدامین من،
حقیقت ِمن است؟
و کدام تصویر،
نقش اصیل من است؟
هزار راه است و
لبه ها تیز و
من هر بار به تصویری دیگر از خود میرسم…
آیا من،
خواب خود را می بینم ؟
یا مایا، خواب مرا می نگارد ؟
صدایی می آید از دوردست،
نغمه‌ای دل‌انگیز و مرموز
آیا این آوازِ حقیقت است؟
یا زمزمه‌ای از سرابِ مایا؟
چراغ عقل در دست،
پیش می روم با پرسشی نو در دل
اما، سایه ها بیش شدند…
عقل، پندم می دهد:
بایست!
دل، می کشاندم….
دست دراز می‌کنم به سوی ستاره‌ها،
آه انگشتانم جز هوا را لمس نمی‌کنند.
چشمانم را می‌بندم
رویاهایم ادامه دارند…
شاید راه رهایی،
پذیرشِ این بازیِ بی‌پایان است
پس رها شدم در آغوش مایا
رقصیدم با سایه ها،
خندیدم با نورها
و دیدم :
این منم در این رودخانه ی بی انتها…
#رویا_نصر
/channel/royaanasr
پی نوشت: “مایا”، در فلسفه ی هندی، مفهومی عمیق و چند لایه است که به توهم یا پرده ای اشاره می کند که روی واقعیت را می پوشاند و ما را با جهانی از تصاویر با سایه ها و نورها، هم نوا میسازد.
🤍
اون موجودی که تو سرت زندگی میکنه، کیه؟هیچ‌وقت جرات نکردی بهش فکر کنی!
✨
@payamibarayesolh
☀️
چشم چپتان را ببندید، گوشی را به صورتتان نزدیک‌تر کنید و از پرواز لذت ببرید 🌌
✨
@payamibarayesolh
🕊
ما به این دنیا تبعید نشدیم تا زجر بکشیم ما خودِ آگاهی هستیم که در نقش‌های مختلف فرو رفتیم تا خودمون رو زندگی کنیم
دیوارهای این جهان زندان تو نیستند فقط قوانینی‌اند که الماس درونت رو صیقل بدن برای رها شدن لازم نیست با دنیا بجنگی کلید ماجرا فقط بیدار شدن از خوابِ نقاب‌هاست🗝️✨
#خودشناسی #آگاهی #حقیقت_زندگی #بیداری_درونی #ماتریکس
✨
@payamibarayesolh
🕊
هیچ قدرتی نمی‌تواند مانع اجابت دعای تو شود
✨
@payamibarayesolh
🕊
مدیتیشن ۳۲ بخش بدن | آگاهی از بدن و ارتباط عمیق‌تر با خود | 32 Body Parts Meditation
بسیار قدرتمند
به مدت ۲۱_۴۰ روز انجام دهید...
✨
@payamibarayesolh
🕊
یکی از خطرناک‌ترین تله‌هایی که توی مسیر بیداری جلوی پای آدم‌ها پهن میشه افتادن توی فاز «جنگ و نفرت از ماتریکس» است
خیلی وقت‌ها وقتی متوجه میشیم دنیا چقدر پر از دروغ، استثمار، بازی‌های ذهنی و رنجهای تحمیلیه، اولین واکنشمون خشم شدیده شروع میکنیم به بدوبیراه گفتن به کائنات، به زمین، به حاکمان پشت پرده و به هر چیزی که احساس میکنیم ما رو اسیر کرده
اما یک قانون نانوشته در کیهان وجود داره: به هر چیزی که مقاومت نشون بدی، بهش قدرت بقا میدی
وقتی با نفرت با یک سیستم میجنگی، داری فرکانس و توجهت رو مستقیماً دودستی تقدیم همون سیستم میکنی!
در نگاه ژرف عرفانی (مثل آموزه‌های مولانا و حکمت ذن) این جهان مادی دشمن تو نیست حتی تاریکی‌ها و اصطکاک‌های این زمین مثل سمباده‌ای هستند که برای صیقل دادن الماس آگاهی طراحی شدن تو تا وقتی با مانع روبرو نشی عیار درونت رو نمیفهمی
کد خروج از این ساختار در دو چیز خلاصه میشه:
۱. حضور رادیکال در لحظه اکنون:
ماتریکس فقط زمانی روی تو سوار میشه که حواست پرت باشه یعنی یا داری غصه گذشته رو میخوری یا نگران فردایی، گذشته و آینده دو تا خطای برنامه‌نویسی در مغز ما هستن لحظه اکنون تنها نقطه‌ای از این جهانه که ماتریکس دستش بهش نمیرسه سکوت ذهن و توجه به نفس کشیدنت در همین ثانیه، پورتال اتصال مستقیم به ابدیته
۲. کیمیای عشق و تسلیم:
تسلیم نه به معنای منفعل بودن و ظلم‌پذیری، بلکه یعنی نجنگید...💚
✨ کاخی جادویی که زیر نور ماه می‌درخشد، احاطه شده با آبشارهای درخشان و آب‌های زلال. 🌙💎 سرزمینی رویایی و آرام با زیبایی آسمانی!
✨
@payamibarayesolh
🕊
از سال ۲۰۲۰
به مرور
خط زمانی دنیای قدیم شکسته شد
و‌خط زمانی دنیای جدید
آهسته آهسته آهسته آهسته وارد شد
و ارتعاش دنیای جدید
یواش یواش یواش یواش در ما جا گرفت
چرا یواش یواش ؟
چون اگر یکهو وارد می‌شد ما منفجر می‌شدیم
و جسم و روان ما تحمل نداشت
آیا همه در این انتقال ارتعاش قرار گرفتند ؟
احتمالا همه در معرض ارتعاش جدید قرار گرفته اند اما زمین تقسیم شد و همه وارد ارتعاش جدید نشدند
و ژن های نوری در همه فعال نشد
و بسیاری ها هنوز در فرکانس بقا هستند
چه نشانه هایی مشخص می کند که در ارتعاش جدید قرار گرفته ایم و فرکانس سلولی ما در حال همراستا شدن با ارتعاش جدید است و در دنیای جدید قرار داریم و در حال سازگار شدن هستیم ؟
۱ ـ از سال ۲۰۲۰ به مرور ارتباط خود را با زمان گم کرده‌ایم.
حس مان از گذشت زمان عوض شده و ساعت در دنیای ما کم رنگ شده چون زمان در ارتعاش جدید خم شده و حالت خطی ندارد.
وقتی به شش سال گذشته نگاه میکنیم، آن‌قدر اتفاقات افتاده و تغییر کرده‌ایم که انگار چند قرن گذشته اما از طرفی ،همزمان حس میکنیم ، شش سال گذشته به‌سرعت چند هفته گذشته است.
۲. خیلی ها از زندگی ما حذف شدند مثل
توفانی که ناغافل زد و آنها را برد و تمام.
۳. تحمل مان تمام شد و محیط ها ، شغل ها ، آدم‌هایی که بزور تحمل می کردیم را رها کردیم و به سلامت گفتیم.
۴. از محیط پروگرام های دستکاری کننده ذهن فاصله گرفته آیم و به طبیعت حقیقی پناه برده آیم.
اخبار ، الگوریتم ها ، پروپاگاندا ها ، معلمین فیک و مدعی بحر العلوم ، همه چیز برای ما معلوم الحال شده و تا برنامه ها را نگاه می کنیم بازی های پشت پرده و نیت های تغذیه کننده ایگو و پول و قدرت را حس می کنیم.
۵. از رقابت ها و حاشیه ها به دور هستیم و نیازی برای اثبات خود نداریم. آنها که به دنبال تخریب ما هستند تا خودشان را مطرح کنند ، مثل وز وز پشه شده اند و اهمیتی ندارند
هر کس هر چقدر فهمید ، فهمید
دیگر برای مان مهم نیست که دیگران چطور فکر می کنند.
۶. در تنهایی خودمان و بدور از همهمه ها
درون خودمان در حال پوست اندازی و رشد هستیم
حتی اگر در دنیای بیرون به نظر بیاید که پیشرفتی نداریم و در سکوت و سکون هستیم.
۷. نه تنها دروغ نمی گوییم و چند رویی نداریم ، دروغ و چند رویی در اطراف مان هم باقی نمی ماند و سریع در هم شکسته میشود و نقاب ها برداشته میشود و از مدار ما حذف میشوند.
ادامه در پست بعد
✨
@payamibarayesolh
🕊
شاید درست قبل از بزرگ‌ترین گشایش زندگیت باشی !
✨
@payamibarayesolh
🕊
شاید تو یکی از بندگان خاص و پنهان خدا باشی و خودت ندانی!
✨
@payamibarayesolh
🕊
همه ما گناهکاران گزینشی هستیم... 🪞
گاهی اشتباهات خودمان را با هزار دلیل توجیه میکنیم، اما برای اشتباهات دیگران حتی یک فرصت هم قائل نمی‌شویم.
دروغ خودمان را مصلحت می‌نامیم، اما دروغ دیگران را خیانت می‌دانیم. از خطای خودمان می‌گذریم، اما خطای دیگران را فراموش نمی‌کنیم.
شاید مشکل اینجاست که ما انسان‌ها همیشه آن‌طور که ادعا میکنیم، به اصولمان پایبند نیستیم؛ گاهی فقط اصولی را می‌پذیریم که با خواسته‌ها و منافعمان در تضاد نباشند.
ما اغلب دیگران را نه بر اساس میزان خطایشان، بلکه بر اساس میزان تحمل خودمان نسبت به خطاهایشان قضاوت میکنیم.
البته این به معنای برابر بودن همه گناهان یا اشتباهات نیست؛ بلکه یادآوری میکند پیش از قضاوت دیگران، نگاهی صادقانه به خودمان بیندازیم.
شاید اگر به‌جای شمردن خطاهای دیگران، کمی بیشتر به توجیه‌هایی که برای خطاهای خودمان می‌تراشیم فکر کنیم، دنیا جای منصفانه‌تری شود.
💭 حالا یک سؤال: آیا حاضریم همان‌قدر که دیگران را بابت اشتباهاتشان قضاوت میکنیم، خودمان را هم قضاوت کنیم؟
✨
@payamibarayesolh
برای من صدای دزدگیر ماشین به اندازه آواز یک پرنده زیباست.
همه‌اش آوای خداست.
ذهن در ذات اصلی خودش، نامتناهی است.
#بایرون_کیتی
"تمرینِ فقط بودن"
هرچیزی که به "فقط بودن" اضافه میشه رو در بیار از خودت
اسمت
فامیلیت
جنسیتت
مشکل جسمیت
عشقت
پدرت
مادرت
فرزندت
ملیتتت
اعتقاداتت
زبانی که با اون حرف میزنی
خاطراتت
گذشته
آینده
حال
هر ایده ای که درباره هرچیز و هر کسی داری
حتی درباره همین متن
درباره
عرفان
خدا
تمام اساتید
وحدت
تفحص خویش
از هرچییییییییییییزی خارج شو
"فقط باش" .
همین
"فقط باش" .
از همه چیز بیا بیرون اجازه نده هیچ چیزی درونت باشه
به کل از خودت و ماجراهای خودت بیا بیرون
"فقط باش" .
حتی اگر تو زندانی و قراره نیم ساعت دیگه اعدام بشی
از همه ماجراهات به کل بیا بیرون
بدهی ها
ورشکستگی
تنهایی
اینها همه به این "من" وصل هستند
"من" که حذف بشه همه اینها فرو میریزند
وقتی "من" حذف بشه همه باهم یهو فرو میریزن و محو میشن.
از همه چیز بیا بیرون
اونقدر از همه چیز بیا بیرون که دیگه چیزی اون تو نمونه
خالیِ خالیِ خالیِ خالیِ خالی...
«چون که باشی فانی مطلق ز خویش
هست مطلق گردی اندر لامکان»
عطار
این یعنی «مُوتُوا قَبْلَ أَنْ تَمُوتُوا»
بمیر قبل از اینکه میرانده شوی .
همه ی چیزهای عالم همین "فقط بودن" هستند و وقتی به "فقط بودن" میرسی اونوقت میفهمی که تو با همه چیز و همه کس یکی هستی و همه چیز فقط "هست" .
در انتها فراموش نکنید که "شما" نمیتونید با تلاش به حضور دست پیدا کنید شما فقط باید از "من ذهنی یا ایگو یا نفس" یا بهتر بگم از خودتون خلاص بشید چرا که تو "خود" حجاب خودی.
این حجاب که برداشته بشه آن نوری که پیشاپیش حضور داشته خودبخودی خواهد درخشید.
راز تمام آموزه ها همینه:
« هیچ کس را تا نگردد او فنا
نیست ره در بارگاه کبریا »
#مولانا
«الله اکبر تو خوش نیست با سر تو
این سر چو گشت قربان الله اکبر آمد»
#مولانا
🕊
الا یا ایهاالساقی، اَدِر، کَاسا، و ناولها
که عشق آسان نمود اول ولی افتادمشکلها
…..
اولین نکته ای که از این غزل درخشان حافظ، دریافت میشود؛ استمداد عقل است از عشق و مستی!
حافظ از ساقی میخواهد که جام عشق را، دمادم و بی وقفه، پر کند که بخوبی میداند که راه عشق،
بی مدد ساقی و می ِمست کننده ش، راهی ست بس صعب و سنگلاخی و …!
(که عشق، آسان نمود اول / ولی افتاد مشکلها…)
تقریبا در همین مفهوم، مولانای جان هم در غزلی زیبا از ساقی مدد می جوید:
می ده گزافه ساقیا تا کم شود خوف و رجا
گردن بزن اندیشه را؛ من از کجا ؟ او از کجا ؟
…..
می بینیم که در هر دوی این ابیات درخشان،
هم حافظ و هم مولانا، یک خط کشی ِجدا کننده و ممیزی، میان زهد و تقوی و راه عاشقی، انجام داده اند…
زهد و تقوایی از سر ترس از دوزخ و
ترس از تصاویر القایی و گاه خودساخته از خدایی ترسناک و انتقامجو و خشمگین که بر اریکه قدرت تکیه داده تا یکایک گناهکاران را مجازات کند و کیفر دهد و….
اما خدای حافظ و مولانا، خدایی ست عاشق است و از جنس عشق و مهر…
خدایی که بارها و
با هر زبان و هر شیوه ای،
می گویدمان:
بس است این دوری و جدایی!
بدان که دویی در کار نیست و اصل،
یکتایی ست و بقول شیخ شبستری :
«جهان، انسان شد و انسان، جهانی
ازین پاکیزه تر، نبود بیانی »
پس، از نگاه این خدا، غایت زندگی،
عشق است و آموختن این عشق و
عشق است که کلیت زندگی را در بر می گیرد و به تک تک موجودات تعمیم می یابد تا در یابیم که با همه ی هستی، یگانه ایم وبا همه خویشیم و فامیل و هم پیوند!
و گاه چه دیر است که بشر به پوچی ِ تصاویر و سایه های دروغین و این دوگانه انگاشتن ها و رنجهای ناشی از این دوگانگی و توهم می رسد و گاه که این تصویر پرستی ها تا لب گور ادامه دارد و چه حیف از انسان!
همه ی درد آدمی این است که جان عزیز خویش را بازنشناخته و از خود دور افتاده و بیگانه شده…بسان طفلی که میان جمعیتی گم شده و همه را بیگانه می بیند و فقط مادر را می جوید…
من و تو هم در میان این همه من های متعدد در وجودمان سرگردانیم…
«وین دو هزاران من و ما/ این چه عجب، من چه منم؟»
سرگردانیم میان من های نمایشی و دروغینی که گاه،
گوهر جان را وانهاده و تمام عمرمان را صرف تصویرها و نمایشهای بی پایان این من های بیگانه می کنیم!
درست مثل شخصی که تمام وقت و سرمایه اش را صرف ساخت بنایی بزرگ و باشکوه می کند اما در زمینی که از آن ِاو نیست…
از یاد می بریم که مولانای جان گفت:
«در زمین مردمان، خانه مکن
کار خود کن، کار بیگانه مکن
کیست بیگانه؟ آن خاکی تو!
از برای اوست غمناکی تو»
و حافظ از ساقی،
طلب ِشرب مدام ِعشق می کند تا وادیهای عشق طی کند و…در منزل آخر،
حجاب‌ها بردارد و حقیقت وجود خود را ببیند…تابناک و درخشان!
«تو خود حجاب خودی/ حافظ از میان برخیز»
#رویا_نصر
/channel/royaanasr
