Alors Kunti se rendit chez le Grand-Sage.
Le Grand-Sage attendait Kunti ; il le fit entrer dans sa hutte et refermat la porte derrière Kunti l'enfermant ainsi dans la hutte.
L'après midi passa et avant la tombée de la nuit, le Grand-Sage délivra l'enfant et lui demanda:
- Pourquoi es-tu triste et en larmes, Kunti?
- Parce que j'avais peur là-dedans.
- Pourquoi as-tu pleuré au lieu de chanter, Kunti?
- A-t-on envie de chanter quand on est enfermé? Demanda le Grand-Sage.
- C'est bon, Kunti. Maintenant, rentre chez toi et occupe-toi de ton oiseau.
Kunti venait d'apprendre une leçon.
Il rentra chez lui, prit la cage qui était dans sa hutte, la sortie dehors, ouvrit la porte et sortit délicatement l'oiseau en murmurant:
- Oiseau, mon cher oiseau, va... va... tu es libre maintenant.
L'oiseau tourna la tête, regarda l'enfant, secoua deux ou trois fois ses ailes, puis s'élança avec de joyeux "pluipluiplui", d'un vol si rapide qu'il ne fut bientôt plus qu'un petit point bleu, là-haut, très haut dans le ciel.
Et sur le village de Kunti une pluie chaude et bienfaisante se mit à tomber.
Kunti, l'oiseau de pluie et tous les habitants du village étaient maintenant tous très heureux.
@il_etait_une_fois
Nous sommes ici ...
کانال نجومی «آسمان شب» به زبان فرانسه
@ciel_nuit
همراه با یادگیری اصطلاحات نجومی
@ciel_nuit
🔰
یادآوری و مرور نکات مهم گرامری با :
آیات تطبیقی قرآن و کتاب مقدس در مورد فضایل اخلاقی
ورژن فرانسوی :
@coran_bible
ورژن ایتالیایی :
@corano_bibbia
«انجمن دیالوگ شیعه - کاتولیک»
فونتیک زبان فرانسه برای تصحیح و بهتر کردن متن خوانی
قسمت هفتم
@il_etait_une_fois
فونتیک زبان فرانسه برای تصحیح و بهتر کردن متن خوانی
قسمت ششم
@il_etait_une_fois
داستان کوتاه
«بازیگر»
با ترجمه فرانسوی سطر به سطر
@il_etait_une_fois
🔰
داستان تصویری
قورباغه قصه گو ( 4 )
@il_etait_une_fois
صدا کن مرا
صدای تو خوب است
شعری از سهراب سپهری
با ترجمه فرانسوی
@il_etait_une_fois
Le sens de la vie
La vie est combat continuel
Qui n'a pour but que le bonheur d'un être
Mais si ce combat s'avère hardi et rempli de souffrances
Alors les ténèbres incombent l'Homme
Mais l'Homme dans son intelligence
Se relève de ses blessures
Rempli de courage et enveloppé de sagesse
L'Homme va de l'avant sans se soucier
Du malheur qui pourrait le traverser
Aveuglé par l'amour
Son cœur enflammé d'un doux brasier
Perdu dans ce vaste univers
Fourvoyé dans ce monde perverti et innommable
Il prolonge son châtiment
Plongé dans l'obscurité et l'abîme
Sentir la tardive agonie de son âme
Oppressé par l'opacité de la perversion de ce cosmos
Infini et insolent par sa grandeur
L'Homme finit par trépasser
Sans se plaindre et sans regret
@il_etait_une_fois
مفهوم زندگی!
زندگی مبارزه ی مستمر است
برای آنکه هدفی جز رسیدن به " سعادت هستی " ندارد
حال این مبارزه سخت و سرشار از درد و رنج بنماید
و ظلمات انسان را فرا گیرد
او با درایت و روشنگری
تسکین می دهد زخم ها و جراحاتش را
با قلبی پر شهمات و در لوای دانایی
انسان پیش به سوی آینده می رود
بی هیچ نگرانی از تیره بختی های رسیده در مسیر.
نابینای عشق
قلب او شعله ور از بوسه ای شیرین
گم شده در این کهکشان گسترده
گمراه شده در این دنیای تباهی و نا زیبا
در امتداد مجازات و کیفرهایش
امتداد ابهام و گرداب سرگردانی
با احساس عذابی از افول و اضمحلال روح خود
به تنگ آمده از تیرگی های تباه کننده این جهان هستی
بی نهایت متکبر از عظمت واهمیتش
انسان با مرگ پایان می یابد
بی هیچ شکایتی، بی هیچ پشیمانی
@il_etait_une_fois
مي رفتيم، و درختان چه بلند ، و تماشا چه سياه !
راهي بود از ما تا گل هيچ .
مرگي در دامنه ها ، ابري سر كوه ، مرغان لب زيست.
مي خوانديم : "بي تو دري بودم به برون، و نگاهي به كران، و صدايي به كوير."
مي رفتيم، خاك از ما مي ترسيد، و زمان بر سر ما مي باريد.
خنديديم: ورطه پريد از خواب ، و نهان ها آوايي افشاندند.
ما خاموش ، و بيابان نگران، و افق يك رشته نگاه.
بنشستيم، تو چشمت پر دور، من دستم پر تنهايي، و زمين ها پر خواب.
خوابيديم. مي گويند: دستي در خوابي گل مي چيد
@il_etait_une_fois
Nous marchions ensemble.
Hauts étaient les arbres,
Noir l'espace de la vue!
Et longue la route qui menait vers la fleur du Néant.
Une mort dans le flanc des montagnes,
Un nuage sur la crête des hauteurs
Et les oiseaux au bord de la vie.
Et nous chantions:
"Sans toi je suis une porte ouverte au-dehors,
Un regard que limitent les rivages
Et une voix perdue dans le désert."
Nous marchions ensemble.
La terre s'effrayait à nos pas
Et le temps nous trempait de ses pluies.
Nous rîmes et soudain
Les abîmes s'éveillèrent de leur lourd sommeil
Et les fonds insondables firent entendre leurs cris.
Nous silencieux, le désert tout œil, et l'horizon: un fil de regard.
Nous nous assîmes: tes yeux pleins de lointains.
Ma main pleine de solitude, et la terre pleine de sommeil.
Nous dormîmes. Et on raconte que, dans un songs,
Une main cueillait une fleur
@il_etait_une_fois
Et si tu n´existais pas,
Dis-moi pourquoi j´existerais?
Pour traîner dans un monde sans toi,
Sans espoir et sans regrets.
Et si tu n´existais pas,
J´essaierais d´inventer l´amour,
Comme un peintre qui voit sous ses doigts
Naître les couleurs du jour.
Et qui n´en revient pas.
Et si tu n´existais pas,
Dis-moi pour qui j´existerais?
Des passantes endormies dans mes bras
Que je n´aimerais jamais.
Et si tu n´existais pas,
Je ne serais qu´un point de plus
Dans ce monde qui vient et qui va,
Je me sentirais perdu,
J´aurais besoin de toi.
Et si tu n´existais pas,
Dis-moi comment j´existerais?
Je pourrais faire semblant d´être moi,
Mais je ne serais pas vrai.
Et si tu n´existais pas,
Je crois que je l´aurais trouvé,
Le secret de la vie, le pourquoi,
Simplement pour te créer
Et pour te regarder.
@il_etait_une_fois
توکه نباشی
بگو به من دلیل بودنم را؟
بودن در این دنیا...بی تو،بی امید و ای کاش ها؟؟؟
تو که نباشی
برای پیدایش عشق تلاش میکنم
چونان نقاش که به نقش انگشتانش خیره میشود،آفرینش رنگهایی از روزگار
ولی عشق را بازگشتنی نیست!!!
تو که نباشی
بگو به من امید بودنم را؟
دیگری ها در آغوشم آرام بگیرند؟؟؟
این هرگز خواسته ی من نبوده...
تو که نباشی
چونان ذره ای معلق در دنیا هستم
حس سرگشتگی مرا فرا میگیرد
من به تو وابسته ام
توکه نباشی
بگو به من چگونه بودنم را؟
به بودن تظاهر میکنم
اما حقیقتا نیستم
تو که نباشی
به گمانم دریابم راز ورمز هستی را...
خلقت تو
و تماشایت!!!
@il_etait_une_fois
به جست و جوی تو
بر درگاه ِ کوه میگریم
در آستانه دریا و علف
به جستجوی تو
در معبر بادها می گریم
در چار راه فصول
در چار چوب شکسته پنجره ئی
که آسمان ابر آلوده را
قابی کهنه می گیرد
به انتظار تصویر تو
این دفتر خالی
تاچند
تا چند
ورق خواهد زد؟
جریان باد را پذیرفتن
و عشق را
که خواهر مرگ است
و جاودانگی
رازش را
با تو درمیان نهاد
پس به هیئت گنجی در آمدی
بایسته وآزانگیز
گنجی از آن دست
که تملک خک را و دیاران را
از این سان
دلپذیر کرده است
نامت سپیده دمی است که بر پیشانی آفتاب می گذرد
- متبرک باد نام تو -
و ما همچنان
دوره می کنیم
شب را و روز را
... هنوز را
احمد شاملو
@il_etait_une_fois
En te cherchant
au seuil de la montagne je pleure
Au seuil de la mer et de l'herbe.
En te cherchant
au passage des vents je pleure
Au carrefour des saisons,
Dans le châssis cassé d'une fenêtre qui prend
Le ciel enduit de nuages
Dans un vieux cadre.
En attendant ton image
Ce cahier vide
Jusqu'à quand
Jusqu'à quand
Se laissera-t'il tourner les pages?
Accueillir le flux du vent et de l'amour
Dont la soeur est la mort
Et l'éternité
Son mystère qu'elle t'a soufflé
Tu devins alors le corps d'un trésor
Essentiel et désirable
Comme un trésor
Par qui la possession de la terre et des pays
Est devenue ce que le coeur accueille.
Ton nom est un moment d'aurore qui sur le front du ciel passe
- Que ton nom soit béni! -
Et nous encore
Nous revoyons
La nuit et le jour
et l'encore.
Chamlou
@il_etait_une_fois
Chance ou malchance ?
Il y avait en Chine, un vieux cultivateur qui possédait un vieux cheval pour labourer son champ. Un jour, le cheval s'enfuit dans les montagnes et tous les voisins vinrent sympathiser avec le vieil homme à cause de sa malchance. Mais il leurdit:
روزی روزگاری کشاورز پیر ی در چین زندگی میکرد که اسب پیری داشت که کارهای مزرعه اش را انجام میداد.یک روز اسب به کوهستان ها فرار کرد و تمام همسایه ها آمدند تا با پیر مرد به خاطر بد شانسی اش همدردی کنند. اما او به آنان گفت
- Chance ou malchance, qui peut le dire?
شانس یا بد شانسی چه کسی میتواند بگوید؟
Une semaine plus tard, le cheval revint des montagnes emmenant avec lui une horde de chevaux
sauvages et alors les voisins vinrent le féliciter à cause de sa chance. Il leur dit encore:
یک هفته بعد اسب از کوهستان برگشت در حالی که با خودش یک گله اسب وحشی آورده بود و همه همسایه ها آمدند تا به خاطر شانسش به او تبریک بگویند.او باز هم به آنان گفت
- Chance ou malchance, qui peut le dire?
شانس یا بد شانسی چه کسی میتواند بگوید؟
Puis, alors que son fils essayait de dompter les chevaux sauvages, il tomba et se cassa une jambe. Tout
le monde y vit de la malchance. Mais pas le cultivateur qui leur dit une fois de plus:
بعد زمانی که پسرش میخواست آن ها را تربیت کند زمین خورد و پایش شکست .همه آن را به عنوان یک بد شانسی میدیدند. اما نه کشاورز که هنوز هم میگفت
- Chance ou malchance, qui peut le dire?
شانس یا بد شانسی چه کسی میداند؟
Quelques semaines plus tard, l'armée arriva dans le village et tous les jeunes aptes à faire la guerre
furent conscrits. Quand les officiers virent le fils du cultivateur avec sa jambe cassée, ils le laissèrent
libre. Était-ce une chance ou une malchance Qui peut le dire?
چند هفته بعد ارتش به دهکده آنان رسید و تمام جوانان مستعد جنگیدن را آزمایش میکردند.هنگامی که افسران سپاه پسر کشاورز را با پای شکسته اش دیدند او را آزاد گذاشتند.آیا این شانس بود یا بد شانسی چه کسی میتواند بگوید ؟(اند فلسفه)
Tout ce qui apparaît comme une malchance peut-être une chance déguisée. Et ce qui apparaît comme
une chance, peut être une malchance déguisée. Nous sommes donc sages quand nous laissons à Dieu
de décider de ce qui est bon et de ce qui est mauvais, et nous Le remercions de ce que toute chose finit par être changée en bien pour ceux et celles qui L'aiment.
تمام چیز هایی که به عنوان بد شانسی ظاهر میشود ممکن است یک شانس پنهان باشد .و چیزهایی که شانس به نظر میرسد ممکن است بد شانسی مخفی باشد.بنابراین ما خیلی دانا هستیم اگر به خدا اجازه دهیم که تصمیم بگیرد چه چیز خوب و چه چیز بد است.و از او تشکر کنیم که همه چیز به بهترین نحو برای کسانی که او را دوست دارند پایان میپذیرد
@il_etait_une_fois
مرغ سحرناله سر كن
داغ مرا تازه تر كن
زه آه شرر بار اين قفس را
بر شكن و زير و زبر كن
بلبل پر بسته ز كنج قفس درا
نغمه آزادي نو بشر سرا
در نفسي عرصه اين خاك تيره را
پر شرر كن
ظلم ظالم،
جر صياد آشيانم داده بر باد
اي خدا،اي فلك،اي طبيعت
شام تاريك ما را سحر كن
نو بهار است، گل به بار است
ابر چشمم ژاله بار است
اين قفس،چون دلم تنگ و تار است
شعله فكن در قفس اي آه آتشين...
@il_etait_une_fois
O l’oiseau de l’aube, pleure
Augmente toutes mes douleurs,
Pousse-moi un soupir
Cette cage, pour la détruire,
O rossignol calme, sors
De la liberté humaine chante fort,
Anime ce pays mort
Par ta voix forte et forte,
Mon nid est détruit
Par les chasseurs, la tyrannie,
O Dieu,O ciel , O nature
Fais nous sortir de l’obscurs,
Le printemps est plein de fleurs
Le nuage de mes yeux pleure,
Tout est noir comme mon cœur
Brûle cette cage de douleurs
O toi, mon soupir de feu …
Malek-o-shoarra (Bahar)
@il_etait_une_fois
فونتیک زبان فرانسه برای تصحیح و بهتر کردن متن خوانی
قسمت پنجم
@il_etait_une_fois
L'oiseau de pluie
L'oiseau de pluie, perché sur le grand tamarinier, très heureux chantait de joyeux "pluipluiplui"!
Kunti le regarda longuement... Il réfléchissait...
Puis il alla trouver sa grand-mère.
- Grand-mère, dit-il, si nous avions un oiseau de pluie à nous, crois-tu que nos champs seraient arrosés quand nous le voudrions?
La grand-mère hocha la tête et répondit sans hésiter:
- Bien sûr ! car l'oiseau ne chanterait que pour nous. Les récoltes seraient abondantes, il n'y aurait jamais de famine.
Mais Kunti voulait en savoir davantage et il alla trouver son Père.
- Père, dit-il, si nous avions un oiseau de pluie dans notre maison, crois-tu que nos champs seraient arrosés quand nous le voudrions?
Le père réfléchit quelques instants, puis répondit:
- Non, je ne le pense pas. Les vieux du village racontent beaucoup de légendes... Faut-il croire tout ce qu'ils disent?
Mais Kunti voulait en savoir davantage.
Il alla trouver le Grand-Sage:
- Grand-Sage, si nous avions un oiseau de pluie dans le village, crois-tu que les champs seraient mieux arrosés?
- Oui, sans doute, car cet oiseau sait quand la pluie va tomber... Il sait aussi quand elle doit s'arrêter L'eau ferait pousser les plantes, la rivière ne serait jamais à sec, il n'y aurait plus d'épidémies... Mais qui peut posséder un oiseau de pluie?
Kunti en savait suffisamment cette fois.
« C'est bon, se dit-il, j'irai chercher un oiseau de pluie ! »
Et le lendemain, dès l'aube, il se mit en route dans la brousse.
Il marchait depuis quelques instants seulement lorsqu'il entendit une voix moqueuse l'interpeller
- Où vas-tu, Kunti ? Où vas-tu, Kunti?
Levant la tête, Kunti aperçut un perroquet à travers les branches d'un grand arbre.
- Je vais à la recherche d'un oiseau de pluie.
- Je n'aime guère cet oiseau qui se mêle toujours de chasser le soleil. Alors si tu veux, je peux t'aider, je peux t'aider ! Je sais très bien imiter son cri. Ecoute : "Pluipluiplui" !
- En route donc!
Et Kunti poursuivit son chemin en compagnie du perroquet.
Quelques instants plus tard, ils rencontrèrent un singe.
- Bonjour, Kunti ; bonjour, Perroquet ! Où allez-vous ainsi dans la brousse?
- Nous cherchons, nous cherchons... euh... Un oiseau de pluie, dit Kunti.
- Vraiment ? Alors, je vais avec vous, je peux vous être utile : je sais fabriquer les pièges qui attrapent les oiseaux de pluie.
- Tu ne les aimes pas?
- Oh ! ni plus ni moins que les autres ! Mais s'il y a un bon tour à jouer, je suis toujours content.
Au bout de quelques heures, ils arrivèrent au pied d'un baobab.
- Arrêtons-nous ici, dit le singe.
Il fabriqua un piège et le perroquet, caché dans les branches de l'arbre, se mit à chanter de gais "pluipluiplui".
Il fallait attendre qu'un oiseau de pluie se décidât à venir. Kunti s'assoupit.
Il fut réveillé en sursaut par le perroquet qui piaillait:
- Ça y est, il est pris, il est pris...
L'enfant trouva dans le piège l'oiseau qui se débattait.
Il le mit dans son sac, et reprit le chemin du village.
Lorsqu'il fut arrivé, il remercia le perroquet et le singe et prit congé d'eux.
Il construisit une belle cage à l'oiseau.
Il l'y enferma, et tout le village vint l'admirer et lui demander d'appeler la pluie. Mais l'oiseau, triste, se contentait de pousser de temps à autre un petit cri plaintif.
Des jours et des nuits passèrent, l'oiseau ne chantait pas. Les gens du village ne venaient plus voir l'oiseau.
Kunti attendait, Kunti espérait toujours.
Les semaines passèrent. Les champs du village et ceux d'alentour se desséchèrent au point que la terre se fendit et se craquela.
L'oiseau ne chantait toujours pas. Plus personne ne venait voir Kunti et son oiseau.
🌐
🔮 آسمان شب
کانال تخصصی «آسمان شب» به زبان فرانسوی
🔆 انعکاس آخرین اخبار نجومی
🔆 اعلام ایام قمر در عقرب
🔆 معرفی صور فلکی (با تصویر)
🔆 معرفی سیارات قابل مشاهده با اعلام موقعیت مکانی آنها
🔆 معرفی فهرست مسیه همراه با تصویر
🔆 و ...
🌐 با ما همراه باشید در :
@ciel_nuit
با سلام
انشاالله بعد از اتمام امتحانات پایان ترم ، دوباره در خدمت شما عزیزان خواهم بود
با سپاس
@hadijhn
🔰
داستان تصویری
قورباغه قصه گو ( 6 )
@il_etait_une_fois
بازیگر
L'acteur
مرد هر روز دیر سر کار حاضر می شد
L'homme presentait toujours en retard à son travail
وقتی می گفتند : چرا دیر می آیی؟
Quand on disait pourquoi tu es retard?
جواب می داد: یک ساعت بیشتر می خوابم
Il répondait:je dorme une heure de plus
تا انرژی زیادتری برای کار کردن داشته باشم
Afin d'avoir plus d'énergie pour travailer
برای آن یک ساعت هم که پول نمی گیرم
Je ne gagne pas pour cette heure-là
یک روز رئیس او را خواست
Un jour le patron l'a appelé
و برای آخرین بار اخطار کرد
Et a averti pour la dernière fois
که دیگر دیر سر کار نیاید
Que ne vien plus en retard ou n'est plus en retard
مرد هر وقت مطلب آماده برای تدریس نداشت
à chaque fois que l'homme n'avait pas un sujet prêt pour enseigner
به رئیس آموزشگاه زنگ می زد
Il téléphonait au directeur
تا شاگرد ها آن روز برای کلاس نیایند
Que les étudiants ne viennent pas ce jour- là à la classe
و وقتشان تلف نشود
Et ne perdent pas leurs temps
یک روز از پچ پچ های همکارانش فهمید
Un jour il a comprit des murmures de ses collègues
ممکن است برای ترم بعد دعوت به کار نشود
Peut-être qu'il ne sera pas invité pour le prochain mi-terme
مرد هر زمان نمی توانست
Quand L'homme ne pouvait pas
کار مشتری را با دقت و کیفیت ، در زمانی که آنها می خواهند تحویل دهد
délivera le travail du client avec attention et qualité
سفارش را قبول نمی کرد و عذر می خواست
Il n'acceptait pas la demende et il s' excusait
مرد نشسته بود
Il était assis
یک روز فهمید مشتریان ش بسیار کمتر شده اند
Un jour il a comprit que ses clients sont devenu plus moins
دستی به موهای بلند و کم پشتش کشید
Il touchait ses cheveux longues et clairsemé
سیگاری آتش زد و به فکر فرو رفت
Il a fume une cigarette et a pensé
باید کاری می کرد
Il devait faire qq chose
باید خودش را اصلاح می کرد
Il devait tailler soi-même
ناگهان فکری به ذهنش رسید
Soudainement il a comprit qoi faire (فکرانجام کاری)
او می توانست بازیگر باشد
Il pourait être l'acteur
از فردا صبح ، مرد هر روز به موقع سرکارش حاضر می شد
Le lendemain matin l'homme était tous les jours à l'heure à son travail
کلاسهایش را مرتب تشکیل می داد
Il était toujours presente en ses classes
و همه ی سفارشات مشتریانش را قبول می کرد
Et acceptait tous les demandes de ses clients
او هر روز دو ساعت سر کار چرت می زد
Il était toujours en sommeil pendant 2heures en travaile
وقتی برای تدریس آماده نبود در کلاس راه می رفت
Quand il n'etait pas prête pour enseigner il marchait dans la classe
دستهایش را به هم می مالید
Il a frottait ses mains
و با اعتماد به نفس بالا می گفت
Et disait avec une grande confience en soi
خوب بچه ها درس جلسه ی قبل را مرور می کنیم
Alors les étudients nous révison la leçcon précédente
سفارش های مشتریانش را قبول می کرد
Il acceptait les demendes de ses clients
اما زمان تحویل بهانه های مختلفی می آورد
Mais il a rasonné le temps de la délivrence
تا کار را دیرتر تحویل دهد
Qu'il délivra le travail(la demende)plus en retard
تا حالا چند بار مادرش مرده بود
Dès maintenant sa mére était mort qq fois
دو سه بار پدرش را به خاک سپرده بود
Il avait enterré 2-3 fois son pére
و ده ها بار به خواستگاری رفته بود
Et il avait prit la main de qq'un pour 10 fois
حالا رئیس او خوشحال است
Maintenant Son patron est content
که او را آدم کرده
Qu'il l'a fait un homme
مدیر آموزشگاه راضی است
Le patron est satisfait
که استاد کلاسش منظم شده
Que la classe du professeur est en régle
و مشتریانش مثل روزهای اول زیاد شده اند
Ses clients ont devenu beacoup comme les premières jours
اما او دیگر با خودش «صادق » نیست
Mais maintenant il n'est pas fidèle avec soi-même
او الان یک بازیگر است
Maintenant il est un acteur
@il_etait_une_fois
🔰
داستان تصویری
قورباغه قصه گو ( 5 )
@il_etait_une_fois
صدا كن مرا.
صداي تو خوب است.
صداي تو سبزينه آن گياه عجيبي است
كه در انتهاي صميميت حزن مي‌رويد.
در ابعاد اين عصر خاموش
من از طعم تصنيف در متن ادراك يك كوچه تنهاترم.
بيا تا برايت بگويم چه اندازه تنهايي من بزرگ است.
و تنهايي من شبيخون حجم تو را پيش‌بيني نمي‌كرد.
و خاصيت عشق اين است.
كسي نيست،
بيا زندگي را بدزديم، آن وقت
ميان دو ديدار قسمت كنيم.
بيا با هم از حالت سنگ چيزي بفهميم.
بيا زودتر چيزها را ببينيم.
ببين، عقربك‌هاي فواره در صفحه ساعت حوض
زمان را به گردي بدل مي‌كنند.
بيا آب شو مثل يك واژه در سطر خاموشي‌ام.
بيا ذوب كن در كف دست من جرم نوراني عشق را.
مرا گرم كن
(و يك‌بار هم در بيابان كاشان هوا ابر شد
و باران تندي گرفت
و سردم شد، آن وقت در پشت يك سنگ،
اجاق شقايق مرا گرم كرد.)
در اين كوچه‌هايي كه تاريك هستند
من از حاصل ضرب ترديد و كبريت مي‌ترسم.
من از سطح سيماني قرن مي‌ترسم.
بيا تا نترسم من از شهرهايي كه خاك سياشان چراگاه جرثقيل است.
مرا باز كن مثل يك در به روي هبوط گلابي در اين عصر معراج پولاد.
مرا خواب كن زير يك شاخه دور از شب اصطكاك فلزات.
اگر كاشف معدن صبح آمد، صدا كن مرا.
و من، در طلوع گل ياسي از پشت انگشت‌هاي تو، بيدار خواهم شد.
و آن وقت
حكايت كن از بمب‌هايي كه من خواب بودم، و افتاد.
حكايت كن از گونه‌هايي كه من خواب بودم، و تر شد.
بگو چند مرغابي از روي دريا پريدند.
در آن گيروداري كه چرخ زره‌پوش از روي روياي كودك گذر داشت
قناري نخ زرد آواز خود را به پاي چه احساس آسايشي بست.
بگو در بنادر چه اجناس معصومي از راه وارد شد.
چه علمي به موسيقي مثبت بوي باروت پي برد.
چه ادراكي از طعم مجهول نان در مذاق رسالت تراويد.
و آن وقت من، مثل ايماني از تابش "استوا" گرم،
تو را در سرآغاز يك باغ خواهم نشانيد.
تو را در سرآغاز يك باغ خواهم نشانيد
@il_etait_une_fois
Appelle-moi donc.
Ta voix est apaisante.
Ta voix est comme la sève verte de cette plante étrange
Qui pousse aux confins de l'intime souffrance.
Dans les replis spacieux de cette heure muette
Je suis plus seul encore que la trace isolée d'un chant
Qui goûte le vide sinueux des ruelles.
Viens que jet te dise combien set vaste ma solitude.
Et cette solitude qui jamais n'aurait pu prévoir la nocturne irruption de ta présence.
Et tel set le propre de l'amour.
Ιl n'y a peersonne.
Viens, ensemble nous déroberons la vie,
Puis, entre deux revoirs, nous la partagerons.
Viens, nous tâcherons de comprendre quelque chose au sens de la Pierre
Et après, nous nous en irons au plus vite à la découverte des choses.
Regarde les aiguilles du jet d'eau
Pulvériser le temps sur le cadran du bassin.
Viens te fondre comme un mot dans la ligne de mon silence.
Viens fondre dans la paume de ma main l'astre étincelant de l'amour.
(…)
Dans ces rues pleines de ténèbres
J'ai peur de l'inquiétante conjonction du doute et de la flamme.
J'ai peur des surfaces de béton qui alourdissent notre siècle.
Viens pour que je n'aie plus peur des villes
Où le sol noir sert de pâture aux grues.
En ce siècle d'assomption de l'acier,
Fais que s'ouvre pour moi l'espace où tombent les fruits,
Abrite-moi sous un branchage,
Loin de la collision ténébreuse des métaux.
Si devait arriver le découvreur des mines matinales
N'oublie point de m'en avertir.
Je m'éveillerai quand éclora l'aube des jasmins derrière les gestes de tes doigts.
Et alors
Raconte-moi l'histoire des bombes qui tombèrent pendant que je dormais.
Et des joues que mouilla la rosée pendant que je dormais,
Et combien de canards s'envolèrent au-dessus des mers.
En ces heures tumultueuses où les chenilles des blindés
Traversaient les rêves des enfants,
Dis-moi au pied de quel refuge
Le canari attacha le fil jaune de son chant.
Quelles sont ces merchandises innocentes qui atteignirent nos ports,
Et qui comprit jamais la musique positive de l'odeur de la poudre à feu,
Et quel goût sécréta l'arôme inconnu du pain
Dans le palais des prophètes?
Et animé d'une foi aussi rutilante que le feu de l'Équateur,
Je te ferai asseoir sur le seuil d'un jardin.
@il_etait_une_fois
🌹🌸🌹🌸🌹🌸🌹
همراهان عزیز،
اگر شما متن دو زبانه خوب دارید بفرستید تا در کانال قرار بدیم تا همه استفاده کنند.
@hadijhn
Le sens de la vie
مفهوم زندگی ( با ترجمه فارسی)
👇👇👇👇👇👇
@il_etait_une_fois
شعری از سهراب
ارسالی از Marie
👇👇👇👇👇👇
@il_etait_une_fois
قطعه ای بسیار زیبا
ارسالی از دوست عزیز «سها»
با ترجمه فارسی و موزیک
👇👇👇👇👇👇
@il_etait_une_fois
قطعه ای زیبا از شاملو
با ترجمه فرانسوی
@il_etait_une_fois
👇👇👇👇👇👇
متن زیبای
«شانس یا بدشانسی»
فرانسوی / فارسی
@il_etait_une_fois
مرغ سحر ناله سر کن ...
ملک الشعرای بهار
با ترجمه فرانسوی
👇👇👇👇👇👇
@il_etait_une_fois
مرگ من روزی فرا خواهد رسید
در بهاری روشن از امواج نور
در زمستانی غبار آلود و دور
یا خزانی خالی از فریاد و شور
مرگ من روزی فرا خواهد رسید
روزی از این تلخ و شیرین روزها
روز پوچی همچو روزان دگر
سایه ای ز امروز ها ‚ دیروزها
دیدگانم همچو دالانهای تار
گونه هایم همچو مرمرهای سرد
ناگهان خوابی مرا خواهد ربود
من تهی خواهم شد از فریاد درد
می خزند آرام روی دفترم
دستهایم فارغ از افسون شعر
یاد می آرم که در دستان من
روزگاریشعله میزد خون شعر
خاک میخواند مرا هر دم به خویش
می رسند از ره که در خاکم نهند
آه شاید عاشقانم نیمه شب
گل به روی گور غمناکم نهند
بعد من ناگه به یکسو می روند
پرده های تیره دنیای من چشمهای ناشناسی می خزند
روی کاغذها و دفترهای من
در اتاق کوچکم پا می نهد
بعد من، با یاد من بیگانه ای
در بر آینه می ماند به جای
تار مویی نقش دستی شانه ای
می رهم از خویش و می مانم ز خویش
هر چه بر جا مانده ویران می شود
روح من چون بادبان قایقی
در افقها دور و پنهان میشود
می شتابند از پی هم بی شکیب
روزها و هفته ها و ماهها
چشم تو در انتظار نامه ای
خیره میماند به چشم راهها
لیک دیگر پیکر سرد مرا
می فشارد خاک دامنگیر خاک
بی تو دور از ضربه های قلب تو
قلب من می پوسد آنجا زیر خاک
بعد ها نام مرا باران و باد
نرم میشویند از رخسار سنگ
گور من گمنام می ماند به راه
فارغ از افسانه های نام و ننگ
Un jour ma mort aura lieu
A un printemps illuminé de vagues de splendeur
En un hiver perdu et brumeux
Ou en un automne vide du cri et d’ardeur
Un jour ma mort arrivera
Un jour de ces jours, aigres ou doux
Un jour absurde comme d’autres jours
Une ombre d’aujourd’hui ou d’hier inconnus
Mes yeux comme des vestibules noircis
Mes joues comme les marbres froids
Soudain un sommeil m’emmènera
Je deviendrai vide de la peine et du cri
Tombent tranquillement sur mon carnet
Mes mains libres de la magie de poésie
Je me rappelle que dans mes mains
Un jour flamboyait le sang de la fantaisie
La terre à chaque instant m’appelle
Ils arriveront pour m’enterrer
Oh peut-être mes amoureux à minuit
Mettront sur mon tombeau des fleurs belles
Après moi soudain iront à un coté
Les rideaux sombres de ma vie
Des yeux d’un inconnu glisseront
Sur mes papiers et carnets déjà écrits
Entrera un étranger dans ma chambre
Après moi avec ma mémoire
Devant lui y restera le miroir
Un crin de cheveu, un peigne noir
Je m’effarouche de moi-même et je tombe
Et tout ce qui a resté sera ruiné
Mon esprit comme la voile d’un bateau
S’éloigne et disparaît aux horizons de l’eau
Ils se hâtent les uns après les autres
Les jours, les semaines et les mois
Tes yeux en attendant une lettre
Se fixeront aux yeux des voies
Mais déjà la terre presse mon froid corps
La terre, elle-même entravée par la terre
Sans toi, loin de pulsation de ton cœur
Mon cœur pourra dans la terre amère
Effaceront mollement mon nom de la face de pierre
Après quelques temps le vent et la pluie
Mon tombeau restera inconnu dans le chemin
Libre de la fable du nom, restant dans l’oubli
@il_etait_une_fois
