457
❣️«فلسفه و زندگی»، «فلسفه درمانی»، و حال دل❣️ 👈 کانال تخصصی ام: @falsafe_va_zendegi 👈 کانال کنکور و درسی: @dr_abdoli_test 👈 ارتباط با ادمین: @ad_abdoli
#سخنرانی #پست_ویژه
👈 موضوع:
برداشتی زیبایی‌شناسانه از سیره حضرت زهرا (س)
🍀
✍️ محتوا:
- برخی ویژگی‌های آثار هنری و تعریف هنر و زیبایی و بیان برخی اقسام زیبایی
- سیره فاطمه (س) به منزله امری زیبا
- مواجهه با آثار هنری و مصادیق
- زندگی فاطمه (ع): آفرینش زیبایی
-زیبایی باور
-زیبایی اخلاق و رفتار
سخنران: حمید رضا عبدلی
💫 مکان: مؤسسه فرهنگی نگاه‌نو، هیئت هنر.
💫 زمان: آبان‌ماه ۱۴۰۵
کانال تخصصی "#فلسفه_و_زندگی
ایتا و تلگرام: 👇
@falsafe_va_zendegi
@h_r_abdoli
#دریافت
نتیجه اندوه ناشی از دانایی؛
پیری است و زیبایی؛
و این است زکات تابستان،
به ساکنان پائیز ...
حمید رضا عبدلی
مکان: تفت، دره‌شیر
@h_r_abdoli
@falsafe_va_zendegi
#دریافت
آخرین باری که با خوشحالی از درخت بالا رفتم رو به خاطر نمی‌آرم؛
آخرین باری که آب بازی کردم؛
همچنین آخرین باری که عمیقاً از چیزی لذت بردم؛
و آخرین باری که از در مدرسه و دانشگاه محل تحصیلم خارج شدم؛
و نیز آخرین توپ بازی تو کوچه؛
و بدتر از همه جزئیات آخرین دیدارها ...
این درخت هم یادش نمیاد آخرین برگش کی ریخت ...
مطمئن باشید همین حالا آخرین بار از برخی کارهاییه که داریم انجام می‌دیم یا امروز انجامش دادیم،
و دیگه تکرار نمی‌شن ...
راستی، آخرین کلمه‌ای که بهت گفتم یا بهم گفتی، چی بود؟ آخرین نگاه چی؟
همینه زندگی ...
حمید رضا عبدلی
عکس از: خانم مهتاب محمدی
@h_r_abdoli
@falsafe_va_zendegi
#دریافت
عاشق که باشی همه‌ی نوشته‌های پشت تریلی‌ها هم انگار برا تو نوشته شده،
و همه‌شون می‌خوان بر سرت آوار بشن ...
حمید رضا عبدلی
مکان: شهر زنجان
@h_r_abdoli
@falsafe_va_zendegi
#دریافت
و رسالت من در این هستی دیدن روی "تو" است؛
و خدا بهتر می‌داند رسالت‌اش را کجا قرار دهد ...
حمید رضا عبدلی
مکان: حیاط مدرسه شاهد میرمحمدی میبد
@h_r_abdoli
@falsafe_va_zendegi
#حس_و_حال امشب
چو کردی خویشتن را پنبه‌کاری
تو هم حلّاج‌وار این دم برآری
برآور پنبهٔ پندارت از گوش
ندای «واحد القهّار» بنیوش ...
گلشن راز، شیخ محمود شبستری
مکان: آسمان میبد، هم‌اکنون
@h_r_abdoli
@falsafe_va_zendegi
#دریافت
مادرم همیشه بهم می‌گفت:
"تو بر بال ملائک هستی"
فارغ از معنای مد نظر او،
خودم معتقدم همیشه نه؛ اما خیلی وقت‌ها این‌طور بود!
مثلأ هر زمان انتظارم را از دیگران بریدم،
و قطع امید کردم،
بر بال فرشتگان نشستم ...
آری این‌گونه است:
بر خودت تکیه کن؛
بر کوه هم تکیه کنی، روزی بر سرت آوار می‌شود!
حمید رضا عبدلی
مکان: سنگ‌آب‌های ندوشن
@h_r_abdoli
@falsafe_va_zendegi
#دریافت
شبانه و پنهانی از دیوار عشق بالا رفت،
و سحرگاه از لب بام ویرانه‌ی شیدایی سقوط کرد؛
احساس‌اش شکست،
و راهی معناگاه شد!
حمید رضا عبدلی
مکان: کوچه‌پس‌کوچه‌های بفروئیه
@h_r_abdoli
@falsafe_va_zendegi
#دریافت
روز بود،
تو را دیدم،
رنگِ آسمان عوض شد؛
شب شد،
تو را به خاطر آوردم،
ماه رنگ باخت ...!
حمید رضا عبدلی
@h_r_abdoli
@falsafe_va_zendegi
#دریافت
گاهی برداشتنِ یک گام به عقب،
دقیقاً برداشتنِ یک گام به جلو است ...
حمید رضا عبدلی
@h_r_abdoli
@falsafe_va_zendegi
#دریافت
انگار رنگ خاطراتِ لب‌های تو بر این کو‌ه‌ها باریده است...
حمید رضا عبدلی
مکان: کوه‌های رنگین‌کمان، ماه‌نشان، زنجان
@h_r_abdoli
@falsafe_va_zendegi
#معرفی_فیلم
Still Alice 2014
👈 هنوز آلیس
یک پرسش ساده: «من کیستم؟» و شاید یک جواب این باشد: «من کسی هستم که در فلان جا مشغولم، فلان تخصص دارم، همسر هستم، پدر یا مادرم، دوستانی دارم، خیلی‌ها من را می‌شناسند، زبان و ادبیات بلدم، حافظه خوبی دارم، خیلی‌ها را می‌شناسم و ....»
حالا دچار آلزایمر زودرس می‌شوید و اول کلمات را فراموش می‌کنید، بعد راه را گم می‌کنید، و بعد شغلتان از دست می‌رود، کم کم خانواده و عزیزانتان را هم به خاطر نمی‌آورید و تمام گذشته و تمام مهارت و علم و دانش و تخصصتان بر باد فنا می‌رود، حتی شاید محل سرویس بهداشتی منزلتان هم به یادتان نیاید!
خب! حالا به پرسش «من کیستم؟» جواب بدهید! اگر پاسخ قبلی را پذیرفته باشید، باید بگویید: دیگر منی باقی نمانده است:
مرگ، قبل از مردن! (و برای همین شخصیت اصلی فیلم برنامه خودکشی می‌ریزد، که آن هم ناتمام می‌ماند!)
آیا انسان بدون حافظه و آگاهی و کنترل و هنر و مهارت‌هایش، باز هم انسان است؟ آیا بدون اینها چیزی برای انسان باقی می‌ماند؟!
پایان فیلم، آلیس شخصیت اصلی داستان که استاد زبان‌شناسی دانشگاه کلمبیا است و حالا هیچ کلمه‌ای به خاطر نمی‌آورد، یک کلمه می‌گوید:
«عشق»
این یعنی وقتی انسان بهار، تابستان، پاییز عمرش را سپری کرد و همه برگ‌هایش ریخت (تصاویر مرتبط در فیلم هست) و به زمستان عمرش رسید، هنوز از انسان چیزی باقی است:
عشق، محبت، حضور و خانواده و البته به نظر من، آثار.
برای همین نام فیلم «هنوز آلیس» است.
ببینید ضرر نمی‌کنید؛ فقط پرسشی به پرسش‌هایتان اضافه می شود! و ممکن است نگاهتان به خودتان (الآن و آینده‌تان) عوض شود.
حمید رضا عبدلی
@falsafe_va_zendegi
@h_r_abdoli
#دریافت
به امید مقصد، دل‌خوش نباش؛
معنای زندگی در شیوه‌ی گذشتن از مسیر نهفته است؛
مسيری بی‌آغاز و بی‌انجام،
رو به نور و پشت به تاریکی،
و چون نیک بنگری، خودت تنها راهرو آنی ...
حمید رضا عبدلی
مکان: کوچه‌های بافت سنتی فهادان یزد
@h_r_abdoli
@falsafe_va_zendegi
#دریافت
مردمان اینجا به سنگ هم نفوذ کرده،
و در آن پناه گرفته،
و کوهی از سنگ را خانه خود کرده‌اند؛
دریغا .... دریغ که
چرا من هنوز نتوانسته‌ام به قلبِ تو راه یابم؟!
و عشق‌ام را آن‌جا پنهان کنم،
و از دل‌ات پناهگاه امنی برای خودم بسازم؟!
حمید رضا عبدلی
مکان: روستای زیبای کندوان، اسکو، تبریز
@h_r_abdoli
@falsafe_va_zendegi
#دریافت #خاطرات
می‌گفت من «پروانه سفید» را - فارغ از حشره بودنش- صرفاً دو بال سفید می‌بینم که در آسمان به سمت رهایی پر می‌کشد، و من با خودم گفتم «پروانه‌ای که ای کاش، من باشم».
آقای رسول جعفری توانسته است در گالری «پروانه سفید»اش، هم‌زمان عشق، اخلاق، اعتماد و هنر را جمع کند. نه تنها روستایِ «چوره ناب»، بلکه فراتر از آن، زنجان و ایران در این مکان، آرام می‌گیرد.
آثار هنریِ استاد، یک طرف، احساسِ عشق و اعتمادی که در تو بر می‌انگیزد، باعث می‌شود به خودت بیایی و بگویی: «پس من کجای این عالمم؟!»
با صدای زنگوله‌ی در، وارد می‌شوی و بعد می‌توانی وارد گالری شوی، در باغ بنشینی، به غار سرک بکشی، از خودت پذیرایی کنی، غذا بپزی، نوشیدنی درست کنی، از فضای طبیعی بهره ببری، از موسیقی لذت ببری، اثر هنری ببینی، خودت اثر هنری بکشی، بچه‌هایت نقاشی کنند، پرندگان فرصت دارند اطرافت با آرامش پر بکشند و در آخر، بدون هر گونه نظارتی، خودت، می‌توانی حساب کنی ....
معتقدم صِرفِ خلق اثر هنری، کسی را هنرمند نمی‌کند؛ هنرمند واقعی کسی است که هنر را می‌زید و با فلسفه و اندیشه همراهش می‌کند؛ یعنی هم خلق زیبایی و هم زیبا زیستن: همان دو بالِ «پروانه سفید!».
همین که آقایِ جعفری هست، همین یعنی تجلیِ هنر.
کم نظیر بود ...
حمید رضا عبدلی
@h_r_abdoli
@falsafe_va_zendegi
#حس_و_حال امشب
این که آدم یک جهان تنهاست بعضی وقت‌ها
قصه‌ای غمگین ولی زیباست بعضی وقت‌ها
گرچه تنهایی ندارد چاره‌ای، شادم که اشک
قدری از دلتنگی من کاست بعضی وقت ها
🥺
فاضل نظری
@h_r_abdoli
#دریافت
حداقل، دو نوع "نمی‌دانم" وجود دارد:
نمی‌دانم از روی نادانی،
و
نمی‌دانم از روی زیاد دانستن،
و دشواری در انتخاب و اتخاذ دیدگاه نهایی؛
"سکوت" نیز همین‌گونه است:
یکی سکوت ناشی از خالی بودن،
و دیگری، ناشی از پر بودن!
و
عمیقاً معتقدم: سخن گفتن از سکوت آغاز می‌شود ...
حمید رضا عبدلی
مکان: تفت، دره‌شیر
تصویر را در حالت پهنای گوشی ملاحظه بفرمایید. (قله‌ی روبرو، شیرکوه است.)
@h_r_abdoli
@falsafe_va_zendegi
#دریافت
وقتی در میان سکوتِ سنگین‌ات، سخنانِ زیبای فراوانی برای گفتن داری،
حتی اگر صدای‌ات شنیده نشود،
به همین زیبایی هستی!
حمید رضا عبدلی
عکاس: خانم ندا فلاح
@h_r_abdoli
@falsafe_va_zendegi
#دریافت
خدایا!
فرض کن من یه بادبادک‌ام که فقط به اندازه یه نخ بهت متصل‌ام؛
همین اندازه اتصال‌ام رو حفظ کن؛
همین!
حمید رضا عبدلی
@h_r_abdoli
@falsafe_va_zendegi
#دریافت
گاهی احساس می‌کنم امام این جمله رو مستقیماً خطاب به من گفته:
"چه مرگته؟ دردت چیه؟ داروت چیه؟ درمانت کیه؟"*
* برداشت آزاد از این عبارت امام علی (ع):
مَا بَالُكُمْ؟ مَا دَوَاؤُكُمْ؟ مَا طِبُّكُمْ؟ (خطبه ۲۹)
@h_r_abdoli
@falsafe_va_zendegi
#دریافت
آرزوی‌ام ماندی،
رفتن‌ات را انکار می‌کنم؛
می‌دانم فِراق، بهای سنگینِ دوست داشتن است،
و من چه بسیار، زندگی را دوست می‌داشتم ...
اما، همین زندگی به من آموخت چگونه بی‌صداتر و کم‌دردتر، دردمند باشم ...
برمی‌خیزم تا آخرین جامانده‌های عشق را از زندگی برگیرم؛
و ما بقی بارِ زیستن را به دوش کشم ...
چه سنگین و ملال‌آور است تدبیر آرزوهای نقش بر آب شده ...
خسته و بی‌حال به انتظار زنگ آخر، می‌نشینم:
زنگِ رهایی و جدایی، زنگ ناپدید شدن همزمانِ آرزوها و زندگی!
به فکر فرو می‌روم:
گور پدر زندگی،
چیزی تحفه‌ای نبود و نیست،
گور پدر آمال ... اما ..
اما، پروژه جاودانگی چه می‌شود؟!
این دیگر سنگین‌ترین درد است!
حریف این یکی نیستم...
صدایی می‌شنوم:
"عشق با دیدن اغاز می‌شود و با ندیدن جاودانه می‌ماند"،
و شاید این زندگی که با آمدن‌ات آغاز شد، با رفتن‌ات جاودانه شود ...
نیستی و عدم، مهم‌ترین رکن جاودانگی است؛
... چقدر خوب است وقتی همیشه نباشیم!
حمید رضا عبدلی
مکان: تبریز، یکی از بومیان دوست‌داشتنیِ روستای زیبای کندوان
@h_r_abdoli
@falsafe_va_zendegi
#دریافت
دویدم و دویدم،
کاش یه جا می‌رسیدم،
هنوز دارم می‌دوم،
دارم هنوز می‌دوم ...
.
(بحران میان‌سالی به روایت کودکانه)
حمید رضا عبدلی
مکان: مزارع سعیدآباد، شهیدیه، لحظه‌ی طلوع خورشید
@h_r_abdoli
@falsafe_va_zendegi
#دریافت
در سایه روشنِ هستی ایستاده‌ایم،
درگیر همان پرسشِ بی‌پاسخ، اصیل و قدیمیِ بودن یا نبودن؟!
یا کم‌بودن؟
مسئله این است ...
آن لحظاتِ مرزی که
از آسمانِ چشمانش غم می‌بارد،
و از زمینش پرهیز؛
لب‌های خشکیدهی آن زمین پرهیزکاری که نه می‌بوسد و نه بوسه‌ای می‌دهد ...
انگار باید بی‌مقصد و بی‌مقصود،
تنها
و
شبانه
به راه بزنیم،
تا جان کندن را تمرین کنیم،
و در پایان مسیر،
گورمان را در آغوش بگیریم،
و این جهان تاریک روشن را برای آیندگان به ارث بگذاریم ...
حمید رضا عبدلی
@h_r_abdoli
@falsafe_va_zendegi
#دریافت
شاید اگر فراموشی _ آن نعمت بزرگ _ نبود،
انسان زیر تازیانه‌های برخی خاطرات، جان می‌سپرد و کسی به پیری نمی‌رسید ...
تو هنوز باید زندگی کنی؛
پس، به خاطر نیاور!
از دیگر سو،
برخی خاطرات هم هستند که تنها دل‌خوشی امروز،
زندگی با یاد آن‌هاست؛
و تو هنوز می‌توانی با او زندگی کنی؛
پس، به خاطر بیاور!
حمید رضا عبدلی
مکان: بافت سنتی یزد
@h_r_abdoli
@falsafe_va_zendegi
#دریافت
#خبر_فلسفی
هیچ‌کس از درخت خشکیدهی زیبایی که پیشتر میوه می‌داد، یادی نمی‌کند!
فراموش شدن، سرنوشت محتوم است!
حمید رضا عبدلی
مکان: ده‌آباد، مزارع پسته، کمی پس از غروب
@h_r_abdoli
@falsafe_va_zendegi
#دریافت
هیچ‌کس جای ما زندگی نمی‌کند؛
ما باید تنهایی «بار هستی» را به دوش بکشیم؛
تنهایی درد را تجربه کنیم؛
تنهایی برای فقدان‌ها، داغ‌ها و شکست‌های‌مان سوگواری کنیم؛
تنهایی رنج و خفت عشق را بر خود هموار کنیم؛
تنهایی انتخاب کنیم؛
تنهایی مسئولیت کارهای‌مان را بپذیریم؛
تنهایی حال خودمان را بفهمیم و خودِ اصیل‌مان را درک کنیم؛
و حتی تنهایی، رنجِ تنهایی‌مان را زندگی کنیم!
و در نهایت تنهایی و بدون آن‌که کسی همراهی‌مان کند...،
بمیریم ....
مسئله این است!*
حمید رضا عبدلی
مکان: مزارع سعیدآباد، شهیدیه، لحظه‌ی طلوع خورشید
* تنهایی اگزیستانسیال
@h_r_abdoli
@falsafe_va_zendegi
#دریافت
این کسیه که بدون هر گونه افیون و دود و قرص و دارو و اسپرسو و الکل و ...،
محکم و سر حال و مقتدر،
سر پا ایستاده و جلوه‌گری می‌کنه،
و هنوز قلب‌هایی هستند که به علتِ زیبایی ذاتی‌اش براش می‌تپند ...
حمید رضا عبدلی
مکان: زنجان، گنبد سلطانیه
@h_r_abdoli
@falsafe_va_zendegi
#دریافت
پیر، اما زیبا و مفید ...
کاش من ...
حمید رضا عبدلی
مکان: صحرای مجاور معبد داش کسن، سلطانیه
@h_r_abdoli
@falsafe_va_zendegi
#دریافت #خاطرات
می‌گفت من «پروانه سفید» را - فارغ از حشره بودنش- صرفاً دو بال سفید می‌بینم ....
@h_r_abdoli
@falsafe_va_zendegi
ادامه
👇👇👇