755
انجمن فرهنگ و سياست دانشجويان دانشگاه شيراز - تأسيس ١٣٨١ 🔗با ما همراه باشيد: 🌐وبسايت: www.farhangosiasat.com 🌐توئيتر: Twitter.com/farhangosiasat 🌐اينستاگرام: Instagram.com/farhangosiasat
♦️شماره‌ی ۲۲ فصل‌نامه‌ی کورسو - پاییز ۱۴۰۴
صاحب امتیاز: انجمن فرهنگ و سیاست
مدیرمسئول: علیرضا رفیعی سعدی
سردبیر: پریا غنائی
📝 بخشی از آنچه در این شماره (کورسو ۲۲ - پاییز ۱۴۰۴) می‌خوانید:
_ "الزامات جدید در دوران جدید" به قلم نوید کلهرودی
_ "حاکمیت قانون، گمشدهی امروز و آینده‌ی ایران" به قلم کوروش اسکندری
_ "چرا شر کم‌تری وجود ندارد" به قلم بنیامین لاریان
_ "خروج مناسک دینی از کارکرد قدسی" به قلم محمدعلی عبدالله‌پور
_ "کمال‌گرایی یا توتالیاریزم؟ مرزهای شکننده‌ی دولت حقیقی در اندیشه‌ی اشتراوس" به قلم دنیا سنجابی
_ "رقابت بر سر پاشنه‌ی سابق؛ از جمهوری اسلامی و اپوزیسیون تا اصلاح‌طلبان" به قلم علیرضا رفیعی‌سعدی
@farhangosiasat
♦️ گزارش اختتامیه «جشنواره‌ی تیتر ۱۴»
🥇🥈
کسب مقام اول و دوم
در بخش «برترین نشریه‌ی سیاسی»
توسط دو نشریه به صاحب امتیازی انجمن فرهنگ و سیاست
در چهاردهمین جشنواره‌ی سراسری رسانه و نشریات دانشجویی کشور
شماره‌ی ۱۳ فصل‌نامه‌ی آدینه
موفق به کسب مقام اول
و
شماره‌ی ۲۲ فصل‌نامه‌ی کورسو به مقام دوم دست یافت.
این دوره‌ی جشنواره با همکاری وزارت علوم و وزارت بهداشت و اختتامیه‌ی آن با حضور برگزیدگان به میزبانی شهر اصفهان برگزار گردید.
از طرف انجمن فرهنگ و سیاست به تمامی اعضای خود و همکارانمان در این دو نشریه تبریک می‌گوییم.
....
اطلاعات نشریه‌ها
آدینه
مدیرمسئول: مریم مظاهری
سردبیر: آرزو محمودی‌برام
کوروسو
مدیرمسئول: علیرضا رفیعی سعدی
سردبیر: پریا غنایی
....
📸 خانم مریم مظاهری و آقای علیرضا رفیعی سعدی در مراسم اختتامیه
@farhangosiasat
بیانیه انجمن فرهنگ و سیاست دانشگاه شیراز
عیدانه‌ی بازگشایی
به نام خدای رنج‌دیدگان آزاده
در روزهایی که داغ خون‌های ریخته‌ی دی‌ماه و جنگ هنوز به دلمان سنگینی می‌کند و سایه‌ی جنگی خانمان‌سوز از سر ما برنخاسته است؛ جنگی که آتش را به همان نهاد دانشگاهی زد که سالها به شما گفته بود عاقبت این کج روی همین است و نشنیدید؛ در روزگاری که کمر مردم و دانشجویان زیر بار بی‌ثباتی و ندانم‌کاری و آرزواندیشی عاملان وضع موجود خم شده و پولی برای کتاب و غذا نمانده است و نفس‌هامان زیر پوتین دشمن متجاوز به شماره افتاده است، هیئت رئیسه‌ی دانشگاه شیراز عیدانه‌ای برای بازگشایی دانشگاه تدارک دیده است؛ عیدانه‌ای که گویا قرار است تلخی این روزها را با خود بشوید و ببرد!
کمیته‌ی انضباطی دانشگاه شیراز شماری از دانشجویان را برای رسیدگی به پرونده‌هایشان در جریان اعتراضات دی‌ماه فراخوانده است؛ آن هم درست در هفته‌ی بازگشایی.
پیام غیرمستقیم تصمیم‌گیران دانشگاه شیراز: «ماتم ممنوع!»
عزاداری دانشجوهایشان را هم تحمل نمی‌کنند!
توضیح: حذف تصاویر دانشجویان جاویدنام ۱۸ و ۱۹ دی‌ماه، به همراه نشریه‌های آوا، صبح امروز، ۲۹ بهمن ۱۴۰۴ در دانشکده‌ی علوم‌تربیتی و روانشناسی
تشکل فرهنگ و سیاست ضمن برشمردن این نوع تحرکات به‌عنوان توهینی آشکار به آداب و رسوم داغ‌دیدگی، افراد داغ‌دیده و فرهنگ و عرف اجتماع، باعث و بانیان این عمل انزجار برانگیز را به‌شدت محکوم می کند.
@farhangosiasat
در آستانه‌ی چهلمین روز داغ لاله‌های میهن، سیاه‌پوش این عزای ملی هستیم.
ویژهنامهی نشریه‌ی آوا : ارگان رسمی انجمن فرهنگ و سیاست
@farhangosiasat
🛑🛑 مهم 🛑🛑
آنچه بر ایران ما گذشته است، ما را از وضعیت عادی زندگی سخت و محنت‌بارمان بیرون رانده. وقتی مرگ این‌چنین بی‌محابا در خیابان‌ها می‌چرخد و مردن را از امر استثنائی به امری روزمره فرو می‌کاهد و جان انسان‌ها چنین آسان گرفته می‌شود، دیگر نمی‌توان از «عادی بودن» سخن گفت.
از این‌رو، تشکل فرهنگ و سیاست تعلیق فعالیت‌های عادی خود را تا اطلاع ثانوی اعلام می‌دارد. به‌جز انتشار نشریه‌های آماده به چاپ، امور مستقیماً مربوط به این فاجعه‌ی ملی و سوگواری جمعی و فعالیت‌های ضروری دانشجویی برای همراهی و حمایت از دانشجویانی که در پی این وقایع دچار آسیب، فشار یا مشکلات جدی شده‌اند. در روزگاری که همه‌چیز فرو می‌ریزد، تنها چیزی که نباید فروبپاشد، همدلی است.
تشکل فرهنگ و سیاست دانشجویان دانشگاه شیراز
۱۶ بهمن ۱۴۰۴
درد مشترک
ما، با همکاری تمام نشریاتی که نامشان خواهد آمد، به‌عنوان بخشی از جامعهٔ دانشگاهی، مسئولیت اجتماعی خود می‌دانیم در برابر حجم خشونت و کشتار عامدانهٔ مردم سکوت نکنیم.
نشریات همکار (بر حسب حروف الفبا)
▪️نشریهٔ آرمان‌شهر (انجمن اسلامی آرمان دانشجویان دانشگاه علم‌وصنعت)
▪️نشریهٔ افق (انجمن علمی هوافضا شهیدبهشتی)
▪️نشریهٔ اکسیر (دانشکدهٔ شیمی، دانشگاه صنعتی شریف)
▪️نشریهٔ بارقه (دانشکدهٔ برق، دانشگاه صنعتی شریف)
▪️نشریهٔ بامداد (کانون شعر و ادب شریف)
▪️نشریهٔ پردازه (دانشگاه صنعتی شاهرود)
▪️نشریهٔ پرواز اندیشه (تشکل آزاداندیش علوم پزشکی همدان)
▪️نشریهٔ جوانهٔ امید (دانشکدهٔ جغرافیای دانشگاه تهران)
▪️نشریهٔ چکاد (انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی گیلان)
▪️نشریهٔ حیات نو (انجمن اسلامی علوم پزشکی دانشگاه اصفهان)
▪️نشریهٔ خبرنامه (انجمن اسلامی دانشگاه صنعتی شریف)
▪️نشریهٔ دردانشکده (دانشکدهٔ مهندسی شیمی و نفت، دانشگاه صنعتی شریف)
▪️نشریهٔ درنگ (انجمن فلسفه دانشگاه خوارزمی)
▪️نشریهٔ دیالکتیک (انجمن علمی جامعه‌شناسی دانشگاه خوارزمی)
▪️نشریهٔ رسته (نشریۀ مستقل دانشگاه خوارزمی)
▪️نشریهٔ سحر (انجمن اسلامی دانشگاه تهران و علوم پزشکی)
▪️نشریهٔ شورا (شورای صنفی دانشجویان دانشگاه صنعتی شریف)
▪️نشریهٔ عقل نهفته (دانشکدهٔ دندان‌پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران)
▪️نشریهٔ فردا (خیریهٔ فردای سبز دانشگاه صنعتی شریف)
▪️نشریهٔ قلم (انجمن اسلامی رویش دانشجویان دانشگاه علم‌وصنعت)
▪️نشریهٔ لا اسپانیولیداد (انجمن علمی زبان اسپانیایی دانشگاه تهران)
▪️نشریهٔ نفوذ (دانشکدهٔ مهندسی و علم مواد، دانشگاه صنعتی شریف)
▪️نشریهٔ نورولوگ (انجمن علمی مغز و شناخت دانشگاه خوارزمی)
▪️نشریهٔ وریتالیا (انجمن علمی زبان و ادبیات ایتالیایی دانشگاه تهران)
▪️نشریهٔ ویرا (انجمن علمی زبان و ادبیات فارسی دانشگاه تهران)
بیانیه انجمن فرهنگ و سیاست دانشگاه شیراز.
در بخشی از این بیانیه می خوانیم:
در شرایط نقض حقوق سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی تمام ایرانیان، تقلیل نقض همگانی حقوق بشر به ناکارآمدی چند مسئول یا مقام منتخب، مغلطه‌ای ناشی از هم‌دستی با افراد و ساختار ناکارآمد است. در این وضعیت هیچ راهی بجز شنیدن صدای مردم در خیابان و اعمال خواسته‌های آن‌ها در پیکره‌ی قانون اساسی دمکراتیک در معنای واقعی کلمه، مشارکت‌دادن مستقیم مردم در تصمیم‌گیری‌های سرنوشت‌ساز امنیتی و بین المللی که زندگی‌شان را تحت تاثیر قرار میدهد و طلب حلالیت از سوی مدعیان دیانت و آخرت باقی نمانده است.
نهایتاً کلم الناس علی قدر عقولهم؛ سخن‌مان به زبان شما مدعیان دیانت و آخرت است:« وَلِكُلِّ أُمَّةٍ أَجَلٌ فَإِذَا جَاءَ أَجَلُهُمْ لَا يَسْتَأْخِرُونَ سَاعَةً وَلَا يَسْتَقْدِمُونَ، برای هر قومی و جمعیتی زمان و سرآمد (معینی) است و هنگامی که سرآمد آن‌ها فرا برسد نه ساعتی از آن تاخیر می‌کنند و نه بر آن پیشی می‌گیرند».
@farhangosiasat
◼️ بیانیه دانشگاه استنفورد به مناسبت درگذشت بهرام بیضایی
✍🏻گروه ایرانشناسی دانشگاه استنفورد درگذشت فخر ادب و هنر ایران، استاد و همکار برجسته‌ی ما در ۱۵ سال اخیر، بهرام بیضایی را به اطلاع همگان می‌رساند.
🔹او درست در روز تولد هشتادو هفت‌سالگی‌اش درگذشت: پنجم دی، که به احترامِ زادروزش (و درگذشتِ اکبر رادی) روزِ نمایشنامه‌نویس نامیده شده؛ پنج سال پس از تلاش حماسی و درخشانش برای تکمیل متن «داش‌آکل به‌گفته‌ی مرجان».
🔹بارها گفته بود موطن و مسلک او عالم فرهنگ است. عشقی عظیم به ایران داشت و به‌رغم تنگ‌نظری‌ها علیه او و خانواده‌اش لحظه‌ای از برکشیدن و پاس داشتن میراث فرهنگی ایران دست نکشید. دانشگاه ما بزودی جلسه‌ای در بزرگداشت زندگی و آثار این هنرمند بی‌بدیلِ ایران‌دوست و ایران‌شناس برگزار خواهد کرد.
🔹گروه ایرانشناسی دانشگاه استانفورد به‌ویژه سپاسگزار مژده شمسایی است که بی‌همدلی و همراهی او زندگی بیضایی در این سالها از لونی دیگر می‌بود.
🔹به قول شاهنامه که بیضایی عمری در آن زیست، اگر مرگ داد است بیداد چیست.
——
بهرام بیضایی در شهریور ۱۳۸۹ از ادامه کار در ایران ناامید شد و به دعوت عباس میلانی، مورخ و ایران‌شناس در دانشگاه استنفورد، به آمریکا رفت و فعالیت‌های خود را در این دانشگاه ادامه داد
@farhangosiasat
📣 کمیته زنان با همکاری کمیته فرهنگی انجمن فرهنگ و سیاست برگزار می‌کند:
🎞️ بزرگداشت آثار «بهرام بیضایی»
🎥 اکران نخست: «سگ کشی»
🕔 زمان: یکشنبه ۷ دی، ساعت ۱۶
🚩 مکان: تالار حکمت (جنب دانشکده‌ی روانشناسی)
🔺خلاصه داستان:
گلرخ كمالی پس از یک سال دوری به تهران بر می‌گردد تا نزد همسرش، ناصر معاصر باشد ولی متوجه ورشکستگی و بدهکاری شوهرش می‌شود. گلرخ به جبران یک سال دوری از همسرش با طلبكاران تماس می‌گيرد و سعی در جلب رضايت آن ها دارد.
اون در اين مسير باید پيشنهادات، تحقيرها، تهديدها و فجيع ترين اتفاقات را تحمل کند
🏆 درباره اثر:
سگ‌کُشی از فیلم‌های ماندگارِ «سینمای معترض اجتماعی» به‌شمار می‌رود و بعضی ناقدانِ ایرانی وجوهی از این فیلم را با آثارِ کلاسیکِ تاریخِ سینما سنجیده‌اند. یک گزارشِ بنیادِ فیلمِ بریتانیا سگ‌کُشی را از بهترین تریلرهای تاریخِ سینما شناخته است.
- برگزیده بهترین فیلم از نگاه تماشاگران جشنواره فجر ۱۳۷۹
- پرفروش‌ترین فیلم سال در زمان اکران
@farhangosiasat
نقض حقوق ملت از طریق نقض تفکیک قوا
*بازگشت به حقوق اساسی، تنها راه نجات باقی‌مانده*
تبین موضع مشترک انجمن فرهنگ و سیاست دانشگاه شیراز و انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی شیراز
ایران، پس از دو قرن مواجهه با پدیده‌ی جهان‌شمول حقوق بشر، درست روی نقطه‌ای ایستاده است که سه قرن پیش، دولت‌های توسعه‌یافته‌ی امروزین ایستاده بودند. رواج ایده‌ی آزادی، برابری و برادری در معنای مدرن کلمه، میان ایرانیان سبب شده است همگان علت ناکارآمدی‌های موجود را در نبود سه اصل فوق جست‌وجو کنند. شهروند آزادی‌خواه، عدالت‌طلب و دارای کرامت بشری، وضعیت اسف‌ناک نقض حقوق بنیادین خود را تحمل نخواهد کرد و برخورد با اراده‌ی ملت، سرنوشت حتمی کسانی است که مقابل این ایده‌ها ایستادگی کنند. ناکارآمدی‌های اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی ایجاد نشده‌اند مگر به دلیل پشت‌کردن متولیان امر به اصول حقوق اساسی و عمومی شهروندان. اگر متولیان، هزینه‌ی رجوع به حقوق اساسی را متقبل نشوند، به زودی با هزینه‌های سرسام‌آور جدیدی
روبرو خواهند شد.
توصیه‌ی اول، بازگشت به تفکیک قوا در معنای واقعی کلمه است. انسان ماهیتاً حین کشف حقوق بشری خود اخلاقیات و حق‌های خویش را فارغ از تفاوت‌های ظاهری نظری، منشعب در سه قوه‌ی مجریه، مقننه و قضائیه دسته‌بندی کرده است. این تفکیک، نه زینت‌المجلسِ صوری بلکه بنیاد رعایت حقوق بشر و وجود دولت در راستای تکریم آن است. نقض اصل تفکیک قوا در ایران نه فقط به معنای نقض صریح اصل ۵۷ قانون اساسی به مثابه آخرین سند حقوقی موجود در میثاق ملت و دولت است بلکه به معنای نقض عقلانی فلسفه‌ی وجودی حکومت است. درست در وضعیتی که شهروندان درگیر فشارهای بی‌سابقه‌ی اقتصادی و بحران‌های کم‌سابقه‌ی فرهنگی و اجتماعی هستند، نقض تفکیک قوا تیر آخر به پیکره‌ی وضع موجود است. در مقابل، حرمت‌نهادن و خضوع در برابر آن توسط سیاست‌مداران تنها و تنها قدمی است که شاید بتواند ایران را نجات دهد. دخالت قوا در امور ذاتی قوه‌ای دیگر به بهانه‌ی نظارت اما عملا دخالت، کار آن دسته افرادی است که ایران را در وضع کنونی بازیچه‌ی دست خود دیده‌اند و هیچ توجهی به ظرافت‌های حکمرانی ندارند.
توصیه‌ی دوم، ثابت‌قدمی در راستای اثبات و ثبات وضعیت وجود حکومت است. تمام مسئولان و سیاست‌مداران متولی، موظف هستند نه فقط برای ایران و حقوق حقه‌ی بشری ملتش، بلکه برای به‌جاآوردن کرامت بشری تمام شهروندان ایرانی، تمام عیار مقابل نقض‌های خرد و کلان اصل تفکیک قوا ایستادگی کنند. نقض باقی‌مانده‌های تن نحیف تفکیک قوا در ایران، معنایی ندارد مگر خودبراندازی. هر نیرویی در سپهر سیاسی ایران این اصل بنیادین را نادیده بگیرد، بی‌شک در راستای منافع باندی خود تیشه به ریشه‌ی قانون اساسی، ایران و کرامت شهروندان زده است. وزن‌کشی سیاسی در ایران به نقطه‌ی به شدت حساسی رسیده و این به معنای راه‌رفتن روی لبه‌ی تیغ است. در چنین شرایطی، هر قوه موظف است در کانال وظایف ذاتی حداقلی خود حرکت کند و وظیفه‌ی جریان‌های اجتماعی است که مقابل هر انحرافی تمام قد اقدام کنند. ایران دیگر تحمل اقلیتی زورگو که حقوق بشری ملت را در محلی که قرار بود خانه‌ی آن باشد، ندارد.
انتخابات اخیر ریاست جمهوری، پیامی واضح برای هر ایرانی داشت. اگر فقط ذره‌ای بیشتر، نسبت به وضع خطرناک فعلی، از جریان حقوق اساسی ملت انحراف ایجاد شود، داشتن رئیس جمهوری با ۵۰درصد آرای واجدین شرایط یا نماینده‌ای با ۶درصد آرای واجدین شرایط، آرزو به دل همگان خواهد شد. جریان آزاده‌ی دانشجویی ضمن تاکید بر وظیفه‌ی هر نیروی سیاسی نسبت به بازگشت به حقوق اساسی ملت، صراحتاً اعلام می‌کند ثانیه‌ای در راستای مقاومت مبتنی بر حق تعیین سرنوشت مقابل ناقضین این حقوق، دست از ایستادگی مقتضی بر نخواهد داشت. هیچ دانشجو و ایرانی بیداری اجازه نخواهد داد گروه‌های معلوم‌الحالی که حتی نماینده‌ی تفکر ۱۰ درصد ملت ایران هم نیستند، تمام ایران را به خطر بیاندازند.
بنابراین، چنان‌که فلسفه‌ی تولد دولت، پاس‌داری از حقوق بشر مطابق با قواعد عقل مشترک و مشاع جهانی است، تنها راه تجربه‌ی ایام سربلندی ایران و نجات این سرزمین، بازگشت به حقوق اساسی است؛ نه یک کلمه بیشتر، نه کمتر.
@farhangosiasat
📸 گزارش تصویری نشست «نافرمانی دانشجویی علیه لویاتان فساد»
📅 به‌تاریخ ۲۴ آذرماه سال ۱۴۰۴
🎙️ میهمانان برنامه
• 👨🏫 دکتر نوید کلهرودی
• 👨🏫 دکتر بهرام جوکار
• 👩💼 مهندس موژان انصاری
• 👨🏫 دکتر محمدعلی توانا
🙏 با سپاس از دانشجویان دغدغه‌مند که در این نشست حضور مؤثر به‌هم رسانده و از عزیزانی که با پرسش‌های خود، نقش زبانه‌ای از شعله‌ی جنبش دانشجویی کشور را ایفا کردند 🌿🔥
تبیین موضع انجمن فرهنگ و سیاست به مناسبت روز دانشجو
برخوانی علیرضا رفیعی‌سعدی
به نام خداوند آزادی
در بخشی از این تبین موضع می‌خوانیم:
خطاب و توصیه‌ام به متولیان امر تمام است. رفیق، برادر، خواهر، دوست من؛ سهم من و تو کجا است؟ چند بار در گروه کلاسی یا دانشکده مخالف چیزی بودم، ولی تایپ کردم و پاک کردم که مبادا کسی چیزی بگوید؟ که اسکرین‌شات پیام‌هایم را نگیرند؟ چند بار غذای سلف یا سقف اتاقم بوی فساد می‌داد و گذشتم و گفتم زندگی دانشجویی همین است؟ بار چندم هشت ساعت کار کردم و همزمان سر کلاس رفتم و روی وضعیتم ماله کشیدم که «همه‌جای دنیا کار می‌کنند»؟ اما در ذهنم گذشت: «آیا این هم کار تمام‌وقت برای یک دانشجو؟» و سکوت کردم؟ بار چندم به لباسم، روابطم، حتی شیوه حرف زدنم گیر دادند، یا عملاً به من فهماندند که وصله‌ی ناجور این مملکتم؟ و من گفتم: «خب، قانون اینجاست» و رفتم نشستم پای کتاب زبانم، برای نمره بالاتر و گرفتن نوبت سفارت فلان مملکت غریب؟
برای مطالعه کامل متن به متن بعد رجوع کنید.
@farhangosiasat
جلسه‌ی کتاب‌خوانی «صد هفته صد داستان» با محوریت کتاب «آه و دم» اثر کاظم رضا
این اثر صد و شصت و هفت صفحه‌ای که به همت انتشارات رشدیه منتشر شده است، پنج داستان از قلم متفاوت و مسجع «کاظم رضا» را در بردارد و بعد از داستان هما، دومین مجموعه داستانی است که او در زمان حیات خود جهت انتشار مهیا کرده بود
روز و ساعت: شنبه ۸ آذرماه، ساعت ۱۷:۳۰
مکان برگزاری: معاونت فرهنگی، دفتر تشکل فرهنگ و سیاست
✍🏻 بیانیه‌ی انجمن فرهنگ و سیاست دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه شیراز در خصوص اخبار مربوط به اعضای هیات علمی و حفظ شأن علوم انسانی.
📍در این بیانیه آمده است:
دانشکده‌ای که روسایش هر کدام بالغ بر یک دهه سابقه‌ی تدریس داشتند تقدیم به افراد نوپدید و نوپا شد. یقیناً شفافیت و حقیقت خوب است به شرطی که بنیادش بر عقل خودبنیاد باشد نه دستور قدرت‌بنیاد که حیثیت علوم انسانی را به باد داده است. روشن‌گری مشروط به مرجعیت عقل است نه پیروی. افرادِ خوداستادپنداری که فقط پی صدور بیانیه، نامه و "بگم‌بگم" افتاده‌اند، بزرگ‌ترین تهدید برای کیان علم و خاصه علوم انسانی هستند.
@farhangosiasat
♦️ شماره‌ی ۱۳ نشریه‌ی آدینه به مدیرمسئولی مریم مظاهری، دانشجوی کارشناسی ارشد علوم سیاسی در پاییز ۱۴۰۲ منتشر شد. خلاف رویه همیشگی نشریه، این شماره به صورت اختصاصی به موضوع غزه و حمله هفتم اکتبر پرداخته است.
اطلاعات نشریه:
مدیر مسئول: مریم مظاهری
سردبیر: آرزو محمودی‌برام
طراح: مهرداد رضایی
♦️با سپاس از همکاریِ ویژه در این شماره:
امیرحسین نوبهار
علیرضا رفیعی‌سعدی
........
📝 بخشی از آنچه در این شماره می‌خوانید:
_ "سناریوهای اسرائیل برای غزه پس از جنگ" به قلم دکتر منصور براتی، پژوهشگر حوزه اسرائیل
_"اسرائیل و مشروعیت تاریخی در خاورمیانه" به قلم امیرحسین نوبهار
_ترجمه مقاله دکتر رئيسی‌نژاد با عنوان "هفت دلیلی که ایران نمی‌خواهد برای غزه بجنگد" در فارن‌پالیسی
_"طوفان‌الاقصی و مسیر عربی_مدیترانه‌ای"؛ مصاحبه سهیل پارساتبار با عارف دهقاندار درباره پیامدهای هفت اکتبر بر کریدورهای منطقه
_"غزه در حصر مسئولیت حمایت" به قلم علیرضا رفیعی‌سعدی، کارشناسی ارشد حقوق بین‌الملل دانشگاه شیراز
_"صلح در سرزمین مقدس، مقاومت مدنی در فلسطین چگونه شکست خورد" به قلم مریم مظاهری
@farhangosiasat
در حالی که دانشجو حتی نمی‌داند سرنوشت خرید کتاب‌هایش چه می‌شود، گشودنِ این پرونده‌ها پس از هفت ماه، در چنین هفته‌ای، تنها یک معنا دارد: که بی‌توجه به تمام مصائبی که بر دانشجویان رفته است، این‌بار عیان‌تر و بی‌پرده‌تر دست به نابودی آنچه از دانشگاه و دانشجو باقی مانده برده‌اید.
جالب آنکه شما خود به نام گشودن همان آزادی‌های کوچک بر سر کار آمدید و زیر لوای ضرورت آزادی و آزادگی و بستن درهای خشونت و خودرأیی، از این نشست به‌اصطلاح علمی به آن جلسه‌ی اندیشه‌ورزی می‌رفتید. حال خود پیش‌قراول بستن دهان دانشجو و پایمال کردن حقوق اولیه‌ی او شده‌اید؛ و این چیزی جز دروغ‌گویی و ابزار ساختن از تاریخ بلند ضداستبدادی و ضداستعماری این سرزمین نیست.
حال که سر بستن حساب‌های بازکرده در دی‌ماه خونین را دارید، بد نیست به یاد آورید که در همان روزهای شوم، در برابر مجرمان قانون‌شکن غیردانشجو که به صف دانشجویان حمله کردند و با اسپری فلفل و شوکر و میله‌ی پرچمی که قرار بود مقدس باشد، رعب و وحشت آفریدند و به ضرب و شتم پرداختند، سکوت کردید؛ و چشمتان را بر کسانی بستید که در پارکینگ به خودروهای دانشجویان حمله کردند. حالا هم طوری رفتار می‌کنید که انگار تمام آن اتفاقات شوم هرگز رخ نداده است.
اما شما و کارهایتان از یاد ما نمی‌رود. شما که هر بلایی از بیرون بر سر این مملکت بیاید، باز به حکم جایگاهتان همه‌چیز را ملعبه‌ی دست و منافع خود می‌کنید و از ماجراجویی‌های نابالغانه‌ی همیشگی هم دست‌بردار نیستید. ما تحت هر عنوان و جایگاهی که داشته باشیم — دانشجو یا غیر آن — به راهمان ادامه می‌دهیم.
حذف دانشجو نشانه اقتدار نیست
بلکه اعتراف به ناتوانی ساختاری‌ست که دیگر توان گفت‌وگو ندارد.
دانشگاه با تهدید خاموش نمی‌شود و جامعه دانشگاهی بر اصول خود ایستاده است
بیانیه‌ی انجمن فرهنگ و سیاست دانشجویان دانشگاه شیراز درباره‌ی پیامک‌های تعلیق ارسال شده برای دانشجویان دانشگاه شهید بهشتی تهران
@farhangosiasat
چه جوانانی! اسماعیل، می‌بینی؟ چه جوانانی!
بسیاری‌شان هنوز صورت عشق را بر سینه نفشرده‌اند
و موهای صورت پسرها هنوز درنیامده. و دخترها را می‌بینی؟
جنگ است اسماعیل، جنگ است، و اسماعیل‌ها براستی ذبح می‌شوند
و ستاره‌ای در آسمان زمین ما نیست که نیفتاده باشد
جنگ است، اسماعیل، جنگ است،
و بعضی از جسدها را بی‌نام و نشان دفن می‌کنند
و بعضی‌ها را با نام و نشان
و موش و موریانه چه می‌دانند که مردگان شناسنامه‌ی تاریخی دارند یا نه
چشم‌بندت را از روی چشمت بردار، اسماعیل!
شعر تو مشتی است که در سینه‌ی تو گره شده است
آن مشت را به جهان هدیه کن، اسماعیل!
-مثل گلوله‌ای که به هنگام فرورفتن یک سرانگشت اثر می‌گذارد
ولی در آن سو، خندقی متلاشی از گوشت و عصب و استخوان می‌سازد-
این است معامله‌ای که عصر ما با ما کرده است!
چیزی در درون ما مدام
می‌سوزد و می‌پوسد
پی‌ها، مویرگ‌ها، سرخرگ‌ها پاره می‌شوند، خونریزی ادامه دارد
خندق دارد درشت تر از تن ما می‌شود. ما خود همان خندق دهان بازکرده هستیم....
(رضا براهنی)
....
یادبودی در سوگواری چهلمین روز پرپر شدن لاله‌های وطن، با حضور جمعی از دانشگاهیان دانشگاه شیراز. ۲۸ بهمن ۱۴۰۴
@farhangosiasat
مدیریت محترم دانشگاه، جناب آقای دکتر افشاریفر؛
با سلام و احترام.
نظر به این‌که مسئولیت اخلاقی، اجتماعی و سیاسی شما ایجاب می‌کند از وضعیت دانشجویان معترض دانشگاه تحت مدیریت خود مطلع باشید و موظف به رفع نگرانی‌های دانشگاهیان از طریق اطلاع‌رسانی شفاف هستید، بایسته است در اسرع فرصت و بدون اتلاف وقت نسبت به استعلام از تمام نهادهای ذی‌ربط در خصوص مشخصات دانشجویان بازداشتی و احیاناً آسیب‌دیدگان دانشگاه تحت مدیریت خود اقدام کنید.
بدیهی است جامعه‌ی دانشگاهیان دانشگاه شیراز نسبت به این موضع به حق پافشاری و پیگیری خواهد داشت.
انجمن فرهنگ و سیاست دانشجویان دانشگاه شیراز
@farhangosiasat
نشریه «آوا»: ارگان رسمی انجمن فرهنگ و سیاست به مدیر مسئولی محمد علی عبدالله پور نیز، در همدردی با این درد مشترک سهیم شده است.
Читать полностью…
♦️بیانیه‌ی انجمن فرهنگ و سیاست در خصوص فجایع رخ داده در شامگاه ۱۵ دی ۱۴۰۴
...
برشی از متن:
" گروهی معدود و انگشت‌نما بدون کوچک‌ترین تشری، با چوب و چماق، اسپری فلفل و به روایت دانشجویان، شوکر و ... به نحو حرفه‌ای و شاید آموزش‌دیده در پوشش دانشگاهیان وارد دانشگاه می‌شوند؛ عامل ایجاد درگیری و خشونت در دانشگاه شده و می‌روند. مشخص نیست چه میزان بودجه صرف آموزش و تربیت این افراد شده که راه را بر خودروهای دانشجویان ببندند و پارکینگ دانشگاه‌ها را قرق کنند یا قصد تفتیش خودروهای آن‌ها را داشته باشند؟ "
این وقایع شب سیاه ۱۵دی ماه دانشگاه شیراز است که البته چیزی نیست بجز مایه‌ی خجالت و خفت.
...
انجمن فرهنگ و سیاست دانشجویان دانشگاه شیراز، ضمن اعلام آنکه در شرایط فعلی فرق عمل مسئولانه از غیر آن مشخص است، اطاله‌ی کلام نمی‌کند.
@farhangosiasat
📸 گزارش تصویری جلسه‌ی اکران فیلم «سگ کشی» و گرامیداشت درگذشت استاد بهرام بیضایی
نخستین جلسه از مرور آثار بیضایی
با پخش فیلم «سگ کشی» و نقد زوایای مختلف این اثر برگزار شد.
در این جلسه، ابتدا وجه فمنیستی و حقوق زنان در سگ کشی بررسی شد. گلرخ، قهرمانی است که تسلیم شرایط جامعه‌ی مردسالار خود نمی‌شود و ایستادگی می‌کند و فاعلیت و استقلال خود را به چنگ می‌آورد.
همچنین تحلیل جامعه شناختی از فضای سیاسی اجتماعی اواخر دهه ۶۰ و بازنمود آن در اثر مورد بحث قرار گرفت.
در نقد هنری نیز در باب اهمیت بیضایی و این که چرا زنده نگه داشتن میراث او مهم است طرح مسأله شد.
بیضایی هنرمندی ایران دوست، دغدغه‌مند و مسلط به شرایط سیاسی، اجتماعی و فرهنگی زمان خود بود که با نبوغ و وسواسی من نظیر و کمک گیری از استعاره و نمادپردازی،
فضای معاصر کشورش را به کلی در آثارش بازنمایی می‌کرد و هیچ‌گاه زبان تند انتقادی‌اش به ظلم و جور زمانه غلاف نمی‌شد.
---
در پایان نیز حاضرین در جلسه به یاد او در نخستین روز پس از درگذشتش، شمع روشن کردند.
@farhangosiasat
◾️«دنیا سرد است برادر، و همه‌ی هیزم‌ها برای گرم‌کردن آن کافی نیست. با وجود این تو هم قدر خودت آتشی روشن کن، شاید چند نفری را گرم کنی.»
"حقیقت و مرد دانا"
اثر زنده‌یاد بهرام بیضایی
(۱۳۱۷ - ۱۴۰۴)
——
اندکی پس از شروع پروژه‌ی ما برای گرامیداشت یاد بهرام بیضایی و آثار فاخرش، با خبر شدیم که این هنرمند و پژوهشگر تکرارنشدنی درست در زادروزش و کیلومترها دور از وطن، بدرود حیات گفت.
روحش قرین رحمت و یادش گرامی باد 🖤
....
شاید به مناسبت این رویداد بتوانیم قدری بیشتر آثار او را به علاقمندان هنر و فرهنگ ایران بشناسانیم. منتظر حضور گرم شما در برنامه‌ی فردا هستیم.
@farhangosiasat
به زودی...
🔹شماره جدید نشریه دانشجویی کورسو
در این شماره خواهید خواند:
🔹دکتر نوید کلهرودی: الزامات جدید دوران مدرن
🔹دکتر کوروش اسکندری: حاکمیت قانون گمشدهی امروز و آینده ایران
🔹مریم مظاهری: ایرانشهری و پرسه در ملی‌گرایی
@farhangosiasat
تبین موضع مشترک انجمن فرهنگ و سیاست دانشگاه شیراز و انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی شیراز.
@farhangosiasat
«به نام خدای آزادی»
نماینده‌ی محترم دولت، جناب امیری:
خیر مقدم عرض می‌کنم. همچنین عذرِ تقصیر از دانشجویانی که حضور ندارند؛ چراکه به دلیل تنگ‌نظری‌ها صدا و انجمنی برایشان باقی نمانده است. بگذریم؛ عادت کرده‌ایم به شنیده‌نشدن‌ها و عزلت آدم‌ها. حکایت هرروزه‌ی گفتنِ ما و نشنیدنِ مسئولان است. همین حوالی دانشجو به دست خودش می‌میرد، ولی کسی نمی‌شنود. «خودکشی را می‌گویم؛ البته اگر بولتن خبری و مصاحبه پر نکنند که “دلایل آن در دست بررسی است.”»
هسته‌ی سختِ قدرت هم نمی‌شنود؛ چون ارتباطش را، به دلیل تاب‌نیاوردن انتقاد، با متخصصان علوم انسانی قطع کرده است. هرچند سال هم به نحو تراژیکی پافشاری می‌شود که دانشگاه خالی از معنا گردد. ۲۶ سال است این ماجرا ادامه دارد؛ از کوی دانشگاه تا امروز. اول از آزادی مطبوعات گفتیم، بعد از حق تعیین سرنوشت، بعد تخم‌مرغ و غذا، بعد بنزین و سوخت، و در آخرین مرحله سوختیم پای آنکه فقط می‌خواهیم زنده بمانیم؛ آن هم صرفاً یک زندگی معمولی.
حین نوشتن این‌ها حالم به‌هم خورد از حرف‌ها و بحران‌های تکراری که یکی‌شان، حتی یکی‌شان، محض دل‌خوشی حل نشد. لذا تصمیم گرفتیم نه از سوختن جنگل بگوییم، نه از آن‌ها که در زندان‌اند، و نه از ده‌برابرشدنِ یک‌شبه‌ی قیمت جای خواب و غذای دانشجو و معاونت‌های بی‌بودجه‌ی دانشگاه بی‌چاره و دلار ۱۲۲ تومانی و ای لعنت بر این جوانی که ساختید. بگذریم؛ شما که راهکاری ندارید مگر تعظیم به دانشگاه و بازگشت به ملت. احیای حقوق اساسی ملت تنها راه ممکن برای درمان این حل‌نشدن‌هاست: آزادی بیان برای همگان، آزادی اندیشه برای همه‌ی تفکرها، حاکمیت قانون، عدم اعمال تبعیض ناروا، احترام به جان و اموال انسان‌ها… همه و همه تنها نسخه‌ی نجاتی است که از مشروطه تا به امروز کسی نشنید؛ و نتیجه‌اش شد بیدارشدنِ موقتِ مسئولان از خواب در آن ۱۲ روز دفاع. البته باز هم موقت.
«عزیزِ جان! افتخار این نیست که “دیدید مردم نیامدند در خیابان؟” افتخار این بود که حتی یک نفر از آن جنگ‌تحمیلیِ کودک‌کش‌های جنایت‌کار خوشحال نشود.»
اگر واقعاً پیِ علاجید باید به دانشگاهِ مستقل مراجعه کنید؛ دانشگاهی که محل گفت‌وگوی آزاد و حضور آزادانه‌ی همه‌ی جریان‌های فکری در آن است. ما، حضار در این جلسه، نماینده‌ی چند درصد دانشجویان هستیم؟ احتمالاً کمتر از ۵۰ درصد. البته تکلیف آن‌ها که با ۶ درصد رأیِ یک شهر ــ یعنی نهایتاً ۸۰ هزار رأی ــ با ابزار فشار پیِ نسخه‌پیچیدن برای کل استان و مدیرانش هستند روشن است؛ روشن‌تر از سیم‌کارت‌های سفیدشان. توقع افاقه ندارم. ۳۶۵ روز بدبختی را نمی‌توان در ۳ دقیقه شرح داد. اگر واقعاً پیِ شرح هستید، نگاهی به ردیف بودجه‌های ناچیز همین دانشگاه شیراز بیندازید. البته فلج‌کردن دانشگاه لزوماً مالی نیست. لازم است طی این مراجعه، دست‌های مداخله‌گر را از دانشگاه قطع کنید و از ایجاد فضای امنیتی که دشمن اندیشه‌ی آزاد است جلوگیری کنید.
خطاب و توصیه‌ام به متولیان امور تمام است. رفیق، برادر، خواهر، دوست من؛ سهم من و تو کجاست؟ چند دفعه در گروه کلاسی یا دانشکده مخالف چیزی بودم ولی تایپ کردم و پاک کردم که کسی چیزی نگوید؟ که اسکرین‌شات پیام‌هایم را نگیرند؟ چندبار غذای سلف یا سقف اتاقم بوی فساد می‌داد و گذشتم و گفتم زندگی دانشجویی همین است؟ بار چندم ۸ ساعت کار کردم و همزمان سر کلاس رفتم و روی وضعیتم ماله کشیدم که “همه‌جای دنیا کار می‌کنند” اما در ذهنم گذشت: آن هم تمام‌وقت؟ برای دانشجو؟ و سکوت کردم؟ بار چندم بود که به لباسم، روابطم، حتی شیوه‌ی حرف‌زدنم گیر دادند یا عملاً تفهیمم کردند که وصله‌ی ناجور مملکتم؛ و گفتم خب قانون اینجاست و رفتم نشستم پای کتاب زبانم برای نمره‌ی بالاتر و گرفتن نوبت سفارت فلان مملکت غریب؟
والله که «إِنَّ اللّهَ لا يُغَيِّرُ مَا بِقَوْمٍ حَتّىٰ يُغَيِّرُوا مَا بِأَنْفُسِهِم»؛ خداوند سرنوشت هیچ ملتی را تغییر نمی‌دهد مگر آنکه آنان خود را تغییر دهند. ما در برابر ایران ــ و اگر راهی مهاجرتیم، در برابر خانواده و رفقای باقی‌مانده‌مان ــ مسئولیم. خون کدام‌یک از ما رنگین‌تر از آن ۳ آذر اهورایی است؟
باید به مسئله‌ی ایران بازگردیم و روزمره، از صبحانه‌ی صبح تا شام شب، همه‌چیز را در پرتو ایران بنگریم. ایران چیزی نیست جز آزادیِ شهروندانش مقابل استعمار و استبداد؛ جز اندیشه‌ی دانشجویانش؛ جز تمرین روزمره‌ی زیست به‌مثابه‌ی مقاومت در برابر هرچه زور و استعمار و استبداد داخلی و خارجی است. همچنان که دوستِ زنده‌مانده‌ی میرزا جهانگیر صوراسرافیل برای رفیق کشته‌شده‌اش به دست شاه قاجار نوشت:
ای مرغِ سحر! چو این شبِ تار
بگذاشت ز سر سیاهکاری
وز نفحه‌ی روح‌بخشِ اسحار
رفت از سرِ خفتگان خماری
بگشود گره ز زلفِ زرتار
محبوبه‌ی نیلگونِ عماری
یزدان به کمال شد پدیدار
و اهریمن زشت‌خو حصاری
یاد آر ز شمع مرده یاد آر
@farhangosiasat
🔻بیانیه‌ی تشکل‌های دانشگاه‌های استان فارس در خصوص وضعیت سلامت روان و آمار نگران‌کننده‌ی اقدام به خودکشی دانشجویان دانشگاه‌های استان.
✍🏻 در این بیانیه از سوی انجمن‌های فرهنگ و سیاست، وفاق و توسعه دانشگاه شیراز و نوید دانشگاه ملی مهارت آمده است:
«ما دانشجویان از متولیان امر می‌خواهیم که بی‌تفاوتی و بی‌عملی و کتمان را کنار بگذارند و پاسخ‌گو باشند. این بحران دیگر چیزی نیست که بتوان آن را نادیده گرفت. بدیهی است در صورت عدم تحقق خواسته‌های مذکور دانشجویان خود را محق به پیگیری مسئله از طرق دیگر می‌دانند.»
برنامه روز چهارشنبه ۵ آذر انجمن فرهنگ و سیاست به تعویق افتاد.
Читать полностью…
اقلیما - ویژهنامهی 30 آبان 1404
@farhangosiasat