ابتکار ایران🇮🇷

18 October 2026 16:34

آیا اهدافی که از اقتصادی کردن این جنگ در ذهن طرف ایرانی بود محقق شد؟

- هدف از افزایش قیمت انرژی» تورم» نرخ بهره » ریزش بازار سهام و... چه بود؟
آیا در ذهن ایده‌پردازان ایرانی، نابودی اقتصاد آمریکا نقش بسته بود یا آنها به دنبال کنترل تنش از مسیر تهدید برنامه اقتصادی ترامپ بودند؟

- یک ریویو کامل از تمام آن‌چیزهایی که ۹ اسفند هدف‌گذاری کردیم.

ابتکار ایران🇮🇷

11 October 2026 18:41

🔴🔴 ریچارد فانتِین: رئیس اندیشکده امنیتی CNAS

جنگ ایران اکنون در حال گسترش است و به‌احتمال زیاد پیش از آنکه فروکش کند، شدت خواهد گرفت

۱. حوثی‌ها بار دیگر به فرودگاه ریاض حمله کردند و تهاجم خود به عربستان را گسترش دادند. به‌احتمال زیاد آمریکا به این نبرد خواهد پیوست.

۲. ترامپ بدیهی است ترجیح می‌دهد بگذارد سعودی‌ها خودشان پرونده حوثی‌ها را حل کنند، با کمی کمک اطلاعاتی و سوخت‌رسانی آمریکایی. کارزار سال گذشته آمریکا علیه این گروه، آن‌ها را مطیع نکرد. اما با توجه به مقیاس حملات، بعید است واشینگتن تا ابد از این ماجرا کنار بکشد.

۳. اگر واشینگتن مستقیماً به یمن حمله کند، این کار را در حالی انجام خواهد داد که نیرو برای یک حمله بزرگ تازه به ایران در تازه‌ترین تلاش برای شکستن بن‌بستِ آنجا گرد می‌آورد.

۴. ترامپ می‌گوید پیش از انتخابات میان‌دوره‌ای حمله نخواهد کرد و تهران بلافاصله پس از آن توافق خواهد کرد. هیچ‌یک از این دو تضمین را جدی نگیرید.

۵. موضع ایران در حال تضعیف است. با فشار اقتصادی خردکننده تحت محاصره نفتی و تحریم‌های مختلف روبه‌روست. تهران دیگر نمی‌تواند کاملاً بر تنگه هرمز کنترل داشته باشد.

۶. اما می‌تواند کشتیرانی در تنگه را تهدید کند و ریسک و قیمت نفت را بالا ببرد. قیمت‌های بالا باعث حرکت‌های غیرعاقلانه می‌شود، مثل توافق رئیس‌جمهور برای خرید دیزل روسیه — فقط چند روز پس از امضای لایحه‌ای برای تحریم خریداران نفت روسیه.

۷. یادتان باشد روسیه و ایران اینجا با هم کار می‌کنند. و حوثی‌ها به‌خوبی از سوی تهران تأمین شده‌اند. هیچ‌یک از این سه به آمریکا کمک نخواهد کرد و نباید خلاف آن را تصور کنیم.

۸. پس شاهد نوسان مداوم بین جنگ گرم و سرد با ایران خواهیم بود، در پس‌زمینه استراتژی‌های فشار اقتصادی دوگانه: آمریکا فشار بر ایران و تهران فشار بر جهان.

۹. رئیس‌جمهور توافق می‌خواهد. ایران توافقی خواهد کرد، فقط نه از آن نوعی که آمریکا می‌خواهد. و برای واشینگتن، خواسته‌ها در واقع گسترش یافته است. به توافق در مورد تنگه، برنامه هسته‌ای و حوثی‌ها نیاز دارد.

۱۰. در این میان شاهد نبردهای موازی خواهیم بود — با حوثی‌ها در باب‌المندب، یمن و عربستان؛ ایران در تنگه و منطقه پیرامون آن. آمریکا باید از نظر نظامی درگیر بماند بدون دسترسی آماده به مجمع‌الجزایر پایگاه‌هایش در خاورمیانه.

۱۱. همه این‌ها در نهایت به استراتژی‌های فشار بلندمدت می‌رسد، نه تلاش‌هایی که بتوانند تسلیم یا توافق سریع را محقق کنند. رویکرد کنونی آمریکا می‌تواند کار کند. اما اگر کار کند، ممکن است ماه‌ها — یا حتی سال‌ها — طول بکشد.

@Ebtekareiran

ابتکار ایران🇮🇷

10 October 2026 09:14

🔴 تریتا پارسی:

چند روز پیش، خبری دریافت کردم مبنی بر اینکه ترامپ تصمیم شومی گرفته است. چند روز قبل، ایالات متحده پیشنهاد مصالحه قطر را رد کرده بود و منتظر واکنش تهران بود. من با اطمینان نمی‌دانم ترامپ چه تصمیمی گرفته است، اما چندین نکته داده‌ای نشان می‌دهد که با توجه به بن‌بست در مذاکرات، به جای انتظار برای حمله پیشگیرانه ایران قبل از انتخابات میان‌دوره‌ای، ترامپ ممکن است در چند روز آینده امور را به صورت نظامی به دست بگیرد.

گزارش‌هایی منتشر شده است مبنی بر اینکه ترامپ به پنتاگون دستور داده است تا طرح‌های حمله به ایران را تدوین کند. ترامپ بعداً این موضوع را در Truth Social انکار کرد، اما با توجه به سابقه او، کمتر کسی انکارهای او را جدی می‌گیرد.

در همین حال، تحلیلگران اسرائیلی به من گفته‌اند که خطر شروع خصومت نتانیاهو با ایران قبل از انتخابات ۲۷ اکتبر را به عنوان راهی برای تضعیف رقبای سیاسی خود می‌بینند.

اینکه آیا این قرار است دور سوم، جنگ ویرانگر در راستای خطوطی باشد که من در مورد آن هشدار داده‌ام، یا تشدید کوچکتری برای اهداف عمدتاً سیاسی، برای من مشخص نیست.

🔴 با این حال، آنچه واضح به نظر می‌رسد این است که گرایش به سمت جنگ‌های جدید نه تنها ادامه دارد، بلکه در حال افزایش است.

@ebtekareiran

ابتکار ایران🇮🇷

07 October 2026 14:07

‌🔻 لگدپرانی جدید امارات با ممنوعیت ورود شناورهای منتسب به ایران
مماشات با گوساله سامری تا کی ادامه خواهد داشت؟

🔹 اداره دریانوردیِ وزارت انرژی و زیرساخت امارات به تازگی اعلامیه‌ای را صادر کرده و در آن ۴۷۲ شناور را از استفاده از خدمات بندری این کشور منع کرده است. این نهاد در خصوص علت این اقدام توضیح جزئی نداده اما بررسی‌ها نشان می‌دهد عمده این شناورها مرتبط با ایران بوده یا از مسیر ایرانی برای عبور از تنگه هرمز استفاده کرده‌اند؛ همچنین بیش از نیمی شناورها نفتکش هستند.
🔹 این اقدام نشان می‌دهد تداوم تکیه بر امارات از جمله در زمینه دریانوردی و ترانسشیپ کالا می‌تواند آسیب‌های جبران‌ناپذیری برای کشور به همراه داشته باشد. در اختیار آمریکا قرار دادن پایگاه‌ها و حتی حمله مستقیم به خاک ایران در جنگ اخیر، راه‌اندازی ناوگان نفتکش‌های شاتل برای تضعیف اهرم تنگه هرمز، ادعای اشغال جزایر سه‌گانه توسط ایران در سازمان ملل، دیدار‌های مکرر با نخست وزیر رژیم صهیونیستی و حال ممنوعیت شناورهای مرتبط با ایران از استفاده از خدمات بندری فهرست بلندبالایی از اقدامات خصمانه دولت امارات در ماه‌های اخیر است.
با این وضعیت به نظر می‌رسد کشور باید زودتر تصمیم خود را برای برخورد جدی با شریک صهیونیست‌ها در منطقه و محاصره بنادر آن عملیاتی کند.

#تنگه_هرمز

ایپلماسی | @eplomacy

ابتکار ایران🇮🇷

30 September 2026 20:14

🔴 مهدی خراتیان

اخطار به مسئولان: انفعال، نه تنها سایه جنگ را دور نمی‌کند، بلکه جنگ را به دنبال دارد. فریب کسانی که اینروزها با سیل اخبار نادرست و جهت‌دار از ناکارآمدی نفت و نگه می‌گویند و در گوشش شما مرتب می‌خوانند که ایران شانسی ندارد و تلویحا نسخه تسلیم در برابر آمریکا می‌پیچند را نخورید. میزان همبستگی نفت با بازدهی اوراق قرضه به روایتی بیشترین میزان در کل تاریخ و به روایتی بیشترین میزان از سه دهه گذشته پس از جنگ عراق است و همه اینها به واسطه اخطار درهرمز به دست آمده است. هر تکان ایران یا انصارالله فضای بازارهای مالی جهان را تکان میدهد. فدرال رزرو در آستانه تصمیمات مهمی در ماه اکتبر است. ذخایر جهانی نفت در آستانه سطح «استرس عملیاتی» است. این شرایط به راحتی تکرار شدنی نیست. با تکرار انفعال و افراط در سیگنال مذاکره ترامپ را به جنگ تحریک نکنید. اشتباهات جنگ ۱۲ و ۴۰ روزه را تکرار نکنید و غافلگیر نشوید. محض رضای خدا از تجربیات پیشین درس بگیرید.

پ.ن: با یکی از بزرگترین هجمه‌های جنگ روانی جهت ادراک سازی نادرست در مقامات عالی کشور مواجهیم.

@ebtekatreiran

ابتکار ایران🇮🇷

27 September 2026 11:33

💬خلاصه‌ای از گفتگوی اخیر میان #آرون_باستانی (Novara Media) و #برانکو_میلانوویچ (اقتصاددان سابق بانک جهانی و نویسنده کتاب "تحول بزرگ جهانی") با کمک هوش مصنوعی آورده شده است.

تحول بزرگ جهانی و افول غرب

این گفتگو حول محور تغییرات بنیادین در نظم جهانی، پایان عصر نئولیبرالیسم و ظهور قدرت‌های جدید اقتصادی می‌چرخد. برانکو میلانوویچ با تکیه بر داده‌های اقتصادی و تاریخی، تصویری متفاوت از آنچه رسانه‌های جریان اصلی غرب ارائه می‌دهند، ترسیم می‌کند.

۱. پایان نئولیبرالیسم و جهانی‌سازی قدیم: دوره‌ای که از ۱۹۹۰ تا ۲۰۲۰ ادامه داشت و با پیوستن چین به سازمان تجارت جهانی به اوج رسید، به پایان رسیده است. ما دیگر در دنیایی نیستیم که اقتصاد صرفاً بر اساس "کارایی" و "زنجیره تأمین ارزان" اداره شود.

۲.سیاسی شدن اقتصاد: امروزه تصمیمات اقتصادی (مانند اینکه کارخانه در چین باشد یا هند) کاملاً امنیتی و سیاسی شده‌اند. غرب به سمت نوعی "لیبرالیسم بازار ملی" حرکت کرده است که در آن تجارت آزاد محدود به ملاحظات ژئوپلیتیک است.

۳.شکست شوروی: شوروی نه به دلیل جنگ، بلکه به دلیل ناتوانی در جذب تکنولوژی برای بهبود رفاه مردم سقوط کرد. میلانوویچ اشاره می‌کند که رهبران شوروی دچار پارانویا بودند و ۱۵٪ از تولید ناخالص داخلی (GDP) را صرف ارتش می‌کردند، در حالی که اگر ۵٪ هزینه می‌کردند و بقیه را صرف رفاه می‌کردند، شاید تاریخ تغییر می‌کرد.

۴.موفقیت چین: دنگ شیائوپینگ (رهبر چین بعد از مائو) در واقع یک سیاست لنینیستی جدید را اجرا کرد: آزادسازی نیروهای اقتصادی خصوصی، اما حفظ انحصار کامل قدرت سیاسی. چین بر خلاف شوروی، پس از دستیابی به تعداد کافی کلاهک هسته‌ای برای بازدارندگی، خود را در رقابت تسلیحاتی بی‌پایان گرفتار نکرد و تمرکز را بر اقتصاد گذاشت.

۵. همگرایی بزرگ: بازگشت به سال ۱۵۰۰ .معکوس شدن انقلاب صنعتی: انقلاب صنعتی باعث "واگرایی بزرگ" شد (غرب ثروتمند شد و آسیا فقیر). اکنون ما شاهد "همگرایی بزرگ" هستیم. کشورهایی مثل چین، هند و اندونزی در حال بازپس‌گیری سهمی از اقتصاد جهان هستند که در سال ۱۵۰۰ میلادی (قبل از استعمار) داشتند. موضوع بازگشت آسیاست. این فقط در مورد چین نیست؛ اندونزی و هند نیز در حال تجربه رشد انفجاری هستند. این تغییر از نظر اهمیت ژئوپلیتیک هم‌تراز با انقلاب صنعتی است، اما در جهت معکوس.

۶. واقعیت اقتصاد: توجه به تولید ناخالص داخلی (PPP) در برابر اسمی توهم ثروت غرب را در هم می‌شکند. میلانوویچ تأکید می‌کند که برای سنجش رفاه و قدرت واقعی، باید از معیار برابری قدرت خرید (PPP) استفاده کرد، نه نرخ ارز اسمی. بر اساس PPP، اقتصاد چین هم‌اکنون حدود ۳۰٪ بزرگتر از آمریکاست. همچنین روسیه، که در رسانه‌های غربی به عنوان "اقتصادی به اندازه ایتالیا" تحقیر می‌شود، در واقع بر اساس PPP چهارمین یا پنجمین اقتصاد بزرگ جهان و جلوتر از آلمان و ژاپن است. این توضیح می‌دهد که چرا روسیه توانسته در جنگ فرسایشی دوام بیاورد.

۷. ظهور طبقه جدید "هوموپلوتیا" (Homoplutia): میلانوویچ مفهوم جدیدی به نام "هوموپلوتیا" را معرفی می‌کند. در گذشته، سرمایه‌داران کار نمی‌کردند و کارگران سرمایه نداشتند. اما نخبگان جدید غرب کسانی هستند که هم درآمد سرمایه کلان دارند و هم درآمد کاری بسیار بالا (مدیران ارشد، وکلا، متخصصان تکنولوژی).

۸. خطر برای دموکراسی: این طبقه معتقد است که ثروتش ناشی از "هوش و تلاش" است (شایسته‌سالاری)، بنابراین احساس گناه نمی‌کند و مالیات دادن را تنبیه تلاش خود می‌داند. این باعث می‌شود تحرک اجتماعی کاهش یابد و ثروت در دستان گروهی خاص تثبیت شود.

۹. تحریف آدام اسمیت: میلانوویچ با استناد به متون اصلی نشان می‌دهد که آدام اسمیت برخلاف تفسیرهای نئولیبرال امروزی، به شدت نسبت به سرمایه‌داران بدبین بود. اسمیت گفته بود: "کارفرمایان به ندرت دور هم جمع می‌شوند مگر برای توطئه علیه منافع عمومی." اقتصاددانان راست‌گرا این بخش‌ها را سانسور کرده‌اند.

۱۰.نظریه امپریالیسم شومپیتر: جوزف شومپیتر استدلال می‌کرد که "سرمایه‌داری انحصاری" ذاتاً امپریالیستی است زیرا شرکت‌های بزرگ برای کارایی بیشتر نیاز به کنترل بازارها و منابع خارجی دارند. این برخلاف ایده رایج است که "تجارت صلح می‌آورد".

۱۱. غرب سیاسی (Political West): میلانوویچ معتقد است دیگر نمی‌توان گفت "غرب"؛ بلکه باید گفت "غرب سیاسی". تعریف او جالب است: کشورهایی که شهروندانشان می‌توانند بدون ویزا و با گیت الکترونیکی وارد فرودگاه هیترو لندن شوند (آمریکا، کانادا، استرالیا، نیوزیلند، اتحادیه اروپا، ژاپن). هند و ترکیه با وجود روابط نزدیک، جزو این بلوک نیستند.

ابتکار ایران🇮🇷

18 September 2026 16:03

✍️ مهدی خراتیان | خلاصه شده توسط بقچه

هشدار به سیاست‌گذاران درباره فرصت‌هایی که برای اتمام جنگ از دست می‌روند / بخش ۱ از ۲

منتشر شده در X (توییتر)
۱۷ سپتامبر ۲۰۲۶ | ۲۶ شهریور ۱۴۰۵

چرخش غیرمنتظره‌ی فدرال رزرو:
دیروز فدرال رزرو در چرخشی مهم و کم‌سابقه، در حالی که نبرد برای مهار تورم خود را به اتمام نرسانده بود، نرخ بهره را ۲۵ واحد پایه افزایش داد و حتی سیگنال افزایشی دیگری در سال ۲۰۲۶ داد. این امر روند صعودی اوراق قرضه کوتاه‌مدت را تقویت کرد و نگرانی را بر بازارهای مالی آمریکا حاکم ساخت؛ برای مثال شاخص Fear/Greed برای نخستین بار از ماه می در وضعیت Extreme Fear قرار گرفت.

سه عامل تغییر در نگاه فدرال رزرو:
کوین وارش، رئیس فدرال رزرو، در کنفرانس خبری سه عامل را برای تصمیم قاطع امروز برشمرد: نخست، تقویت اقتصاد آمریکا بر اساس داده‌های بازار کار؛ دوم، روندهای تورمی که از آزمون تابستان سربلند بیرون نیامدند؛ و سوم، ژئوپلیتیک. او گفت نمی‌توان از نقاط بحرانی در سراسر جهان چشم پوشید و قضاوت ما درباره اینکه کدام وضعیت ژئوپلیتیکی محتمل‌تر است تغییر کرده است.

انسداد تنگه هرمز و پاسخ فدرال رزرو:
در پاسخ به سؤال خبرنگار CBS که پرسید افزایش ۲۵ واحدی نرخ بهره تنگه هرمز را بازگشایی نمی‌کند، وارش گفت: ما نمی‌توانیم بر قیمت هیچ کالای منفردی اثر بگذاریم، چه قیمت نفت باشد و چه مواد غذایی. اما کاری که می‌توانیم و انجام خواهیم داد این است که اطمینان حاصل کنیم هرگونه تغییر در قیمت‌های نسبی در سطح اقتصاد گسترده‌تر نشود و آثار درجه دوم و سوم ایجاد نکند.

تورم چسبنده و رشد اقتصادی:
وارش گفت مشکل، تورم است و ثبات قیمت‌ها بیش از پنج سال و نیم است که به یک مشکل تبدیل شده. فدرال رزرو تصمیم گرفت اقدامی صورت دهد تا بازگشت به‌موقع به هدف ثبات قیمت‌ها تضمین شود. ثبات قیمت‌ها بنیان رشد اقتصادی است.

سه دلیل افزایش بازدهی اوراق:
در پاسخ به سؤال اکسیوس درباره دلایل افزایش بازدهی اوراق قرضه، وارش سه عامل را برشمرد: نخست، قدرت اقتصادی آمریکا؛ دوم، رقابت برای جذب سرمایه به‌واسطه افزایش شدید مخارج سرمایه‌ای شرکت‌های هایپراسکیلر؛ و سوم، ژئوپلیتیک. او گفت وضعیت در نقاط بحرانی مختلف جهان باعث افزایش بازدهی‌های بلندمدت شده است. وارش تأکید کرد مسئله فقط قیمت‌های نقدی انرژی یا قیمت‌های لحظه‌ای ذرت، سویا یا گندم نیست، بلکه تفاوت میان این قیمت‌ها و چیزی است که کرک اسپرد نامیده می‌شود.

تحلیل نویسنده: چرا ژئوپلیتیک عامل اصلی است:
نویسنده استدلال می‌کند که هم مسئله تورم و هم رشد اقتصادی آمریکا در جلسه ماه جولای فدرال رزرو نیز مورد توجه بوده و در بیانیه فد، صورت‌جلسه و کنفرانس خبری وارش به آن‌ها اشاره شده بود. لذا این دو امر را نمی‌توان مصداق «تغییری عمده» در نگاه وارش و سایر اعضای فدرال رزرو تلقی کرد. چیزی که در این مدت تغییر کرده، استمرار تنش‌های ژئوپلیتیک، خصوصاً جنگ ایران و تصاعد تنش اخیر در باب‌المندب بوده که چشم‌انداز اعضای فد را برای اتمام «زودگذر» این تنش‌ها از بین برده و «روندی» جدید ساخته که فدرال رزرو باید به آن واکنش نشان دهد.

شوک باب‌المندب ضرب‌در شوک هرمز:
نویسنده می‌گوید این «روند» در اصل معادله‌ای جدید ناشی از ضرب شدن شوک باب‌المندب در شوک تنگه هرمز است که با ضرب شدن در تورم چسبنده و اقتصاد قدرتمند آمریکا، باعث رویکرد تهاجمی فد شده و همچنین با تجمیع با رقابت جذب سرمایه شرکت‌های بزرگ، موجبات جهش بازدهی اوراق قرضه را فراهم کرده است.

نقد جریان‌های غرب‌گرا:
نویسنده می‌گوید متأسفانه در شرایط فعلی کشور، درک مقامات از اهمیت این نکات بسیار محدود است و جریان‌های غرب‌گرا که پیش از جنگ گزینه نفت و تنگه هرمز را کوچک‌نمایی می‌کردند، اکنون هرگونه اثر قیمت نفت بر روندهای کلان اقتصاد آمریکا را ناممکن جلوه می‌دهند. این جریان با مستمسک قرار دادن «نرسیدن نفت به ۱۵۰ دلار» در حال تولید این روایت است که تنگه اثری در مهار ترامپ نداشته است.

🔗 https://x.com/MehdiKharratya/status/2100662071771713584

بقچه
تلگرام | بله

ابتکار ایران🇮🇷

16 September 2026 11:06

🔴🔴 چرا سفرم به کی‌یف مرا تا این حد نگران کرد؟

سرمقاله فارین پالیسی به قلم راوی اگراوال

به نوشته نویسنده، آنچه بیش از خود حمله نگران‌کننده است، این است که پویایی میدان نبرد بار دیگر به سمت برتری مسکو متمایل شده است. روسیه پهپاد شاهد-۱۳۶ را به نسخه جدیدی به نام «گران-۵» ارتقا داده که تقریباً یک موشک کروز است: سرعت حدود ۳۷۰ مایل در ساعت، برد بیش از ۶۰۰ مایل و کلاهکی نزدیک به ۲۰۰ پوند. اوکراین در حال حاضر پهپادی برای متوقف کردن آن ندارد و موشک‌های رهگیرش نیز تمام شده است. روسیه این پهپادها را هزاران‌هزار تولید می‌کند و پوتین در انتخاب اهداف جسورتر شده است.

بحران زمستان و انرژی
نویسنده در کنفرانس با مدیران ارشد انرژی و معدن اوکراین درباره گرم و روشن نگه داشتن کشور در سرمای زیر صفر گفت‌وگو کرد. آنان گفتند برای هر دلار هزینه آشکار، ۴ دلار در زیر زمین خرج می‌کنند تا زیرساخت انرژی را در برابر حملات پهپادی مقاوم کنند و قطعات یدکی بسازند. اما یک ساعت بعد از این نشست، روسیه دو کارخانه بزرگ فولاد را بمباران کرد و برخی پیش‌نیازهای کلیدی اوکراین برای برنامه‌های اضطراری را از بین برد.

پنجمین سال جنگ و جابه‌جایی مومنتوم
جنگ اوکراین وارد پنجمین سال شده و مومنتوم چند بار میان دو طرف جابه‌جا شده است. اخیراً کی‌یف با حملات عمیق پهپادی به مسکو و زیرساخت انرژی روسیه برتری یافته بود؛ پوتین حتی رژه روز پیروزی را کم‌رنگ برگزار کرد. آمریکا و متحدان خلیج فارس نیز برای مقابله با پهپادها و موشک‌های ایران، از اوکراین مشورت گرفتند. کی‌یف از کشوری که به گفته ترامپ «کارتی نداشت»، به کلید دفاع در برابر ایران، کره شمالی و روسیه تبدیل شده بود. اما فناوری جدید روسیه می‌تواند این موج را برگرداند؛ به‌ویژه اگر مسکو قطعات گران-۵ را با تهران به اشتراک بگذارد و ایران توانایی بیشتری برای حمله به کشتی‌ها در تنگه هرمز یا پایگاه‌های آمریکا پیدا کند.

پول و اقتصاد
به گفته روكسولانا پيدلاسا، اقتصاددان و نماینده پارلمان اوکراین، بودجه کشور خوب نیست. کی‌یف امسال ۴۲ میلیارد دلار برای دفاع هزینه کرده و حتی هزینه‌های پایه نظامی را نمی‌تواند پوشش دهد. نخست‌وزیر سرگی کورتسکی بر تمرکززدایی در انرژی، لجستیک و بخش‌های دیگر تأکید دارد. تقاضای انرژی اوکراین ۳۰ درصد کاهش یافته، بخشی به دلیل نصب پنل‌های خورشیدی توسط خانواده‌ها و کسب‌وکارهای کوچک، و بخشی به دلیل افت تولید صنعتی در نتیجه حملات مستمر.

دیپلماسی و جهان موازی
جاناتان پاول، مشاور امنیت ملی بریتانیا، نقل‌قولی از شیمون پرز درباره صلح خاورمیانه را یادآوری کرد: «خبر خوب این است که نور در انتهای تونل دیده می‌شود؛ خبر بد این است که تونلی وجود ندارد.» او گفت مذاکرات اخیر واشنگتن و مسکو — با سفرهای استیو ویتکاف، جرد کوشنر و جان رتکلیف — در حکم ساختن تونل است. اما اظهارات کوشنر در یک ویدئوکنفرانس که گفت «جنگ فقط منفی است» و «صلح بسیار بسیار مثبت است» و پوتین نیز «متعهد» است، باعث خنده حاضران شد. همزمان، نارندرا مودی در نشست بریکس میزبان پوتین، شی جین پینگ و مسعود پزشکیان بود؛ در بیانیه رسمی نشست حتی یک بار از اوکراین نام برده نشد.

جمع‌بندی
نویسنده می‌گوید جهان امروز مانند چند خط زمانی موازی است. نگرانی اصلی او این است که جنگ‌ها در سراسر جهان هوایی‌تر، رباتیک‌تر و مبتنی بر هوش مصنوعی‌تر می‌شوند. این روند جنگ را خطرناک‌تر، غیرقابل‌پیش‌بینی‌تر و مستعد خطاهای بیشتر می‌کند. برای مدتی در دو سال گذشته به نظر می‌رسید فناوری‌های دفاعی با فناوری‌های تهاجمی همگام‌اند، اما اکنون ممکن است دیگر چنین نباشد.

@ebtekareiran

ابتکار ایران🇮🇷

16 September 2026 11:03

#AISummarized
September 14, 2026
Iran and the Emerging Security Order in the Middle East
Vali Nasr
CSIS
https://www.csis.org/analysis/iran-and-emerging-security-order-middle-east
-----------------------------
ایران و نظم امنیتی نوظهور در خاورمیانه
۲۳ شهریور ۱۴۰۵
ولی نصر
مرکز مطالعات راهبردی و بین‌الملل
-----------------------------
استدلال محوری
ایالات متحده و اسرائیل در فوریه ۲۰۲۶ با هدف تغییر نظم خاورمیانه و خلع سلاح ایران وارد جنگ شدند، اما نتیجه کاملاً معکوس داد. ایران نه‌تنها از این جنگ جان به در برد، بلکه با تخریب معماری امنیتی آمریکا در خلیج فارس و تسلط بر تنگه هرمز، به قدرت بلامنازع منطقه‌ای تبدیل شد. در مقابل، نفوذ آمریکا در منطقه رو به افول رفته و ابتکار عمل به دست تهران افتاده است.

نکات کلیدی
۱. فروپاشی معماری امنیتی آمریکا در خلیج فارس
- اخراج عملی آمریکا: ایران با حملات گسترده موشکی و پهپادی، پایگاه‌های کلیدی آمریکا (از جمله مقر ناوگان پنجم در بحرین) را ویران کرد. این امر ارتش آمریکا را مجبور کرد تا برای حفظ بقای خود، نیروها و عملیاتش را به پایگاه‌هایی در اسرائیل، اردن و سوریه منتقل کند.

- تغییر نخبگان عرب: کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس اکنون به این نتیجه رسیده‌اند که حضور پایگاه‌های آمریکا دیگر سپر دفاعی آن‌ها نیست، بلکه آهنربایی برای جذب آتش ایران و تهدیدی برای زیرساخت‌های حیاتی‌شان محسوب می‌شود.

۲. سلاح‌انگاری تنگه هرمز و اقتصاد جهانی
- گروگان‌گیری اقتصاد جهانی: ایران با بستن تنگه هرمز و هدف قرار دادن زیرساخت‌های انرژی (مانند میدان گازی راس لافان قطر و بندر فجیره امارات)، زنجیره تأمین جهانی را مختل کرد. این امر باعث تورم و کمبود سوخت در غرب شد.

- عقب‌نشینی واشنگتن: فشار اقتصادی ناشی از این اقدام، دونالد ترامپ را مجبور کرد تا در ژوئن ۲۰۲۶ تفاهم‌نامه‌ای با ایران امضا کند. تهران اکنون کنترل تنگه هرمز را یک «حق حاکمیتی و غیرقابل‌برگشت» می‌داند و مدل مهار ایران برای همیشه شکست خورده است.

۳. معمای امنیتی دوگانه برای کشورهای عربی
- شکست هژمونی اسرائیل: استراتژی اسرائیل برای دستیابی به تسلط منطقه‌ای از طریق نیروی نظامی، در برخورد با اراده‌ی ایران متوقف شد. این امر باعث ترک برداشتن اجماع استراتژیک بین واشنگتن و تل‌آویو شد.
- تهدید دوگانه: کشورهای عربی اکنون هم ایران و هم اسرائیلِ توسعه‌طلب را به عنوان «تهدید» می‌بینند. این ترس دوگانه باعث توقف روند عادی‌سازی روابط (پیمان ابراهیم) و شکل‌گیری ائتلاف‌های جدید منطقه‌ای مانند «پیمان مکه» (بین عربستان، ترکیه و پاکستان) شده است.

۴. گذار به سمت خاورمیانه‌ی چندقطبی
- ورود چین به خلأ قدرت: با افول هژمونی آمریکا، چین آماده است تا نقش پررنگ‌تری در خاورمیانه ایفا کند. پکن احتمالاً حضور اقتصادی و دیپلماتیک خود را گسترش داده و حتی ممکن است برای تأمین امنیت دریایی مورد قبول همه طرف‌ها، در بنادر گوادر (پاکستان) و چابهار (ایران) حضور نظامی پیدا کند.
- استقلال اروپا: اروپا که منافعش در گرو ثبات انرژی و تجارت است، دیگر کورکورانه از واشنگتن پیروی نخواهد کرد و برای ایفای نقش میانجی، به دنبال بازسازی روابط مستقل با تهران خواهد بود.

جمع‌بندی
جنگ ۲۰۲۶ به جای منزوی کردن ایران، دوران «تک‌قطبی» و مهار ایران به رهبری آمریکا را برای همیشه به پایان رساند. نظم آینده‌ی خاورمیانه دیگر بر پایه‌ی ائتلاف‌های ضدایرانی بنا نخواهد شد، بلکه ترکیبی از رقابت‌ها، ائتلاف‌های درهم‌تنیده و منافع چندقطبی (با حضور چین، روسیه، اروپا و قدرت‌های منطقه‌ای) خواهد بود. در این هرج‌ومرج و چندقطبی شدن، ایران فضای مانور بسیار بیشتری خواهد داشت و فشارهای نظامی و اقتصادی بر آن به طور چشمگیری کاهش خواهد یافت.
-----------------------------
به دیده‌بان سیاست خارجی بپیوندید:
🆔 @FPWatch
🆔 @FPWatch
🆔 @FPWatch

ابتکار ایران🇮🇷

03 September 2026 22:05

📑 خبرنامه پاکستان و چین، شماره هفتم

🔰 محورهای خبرنامه:
1️⃣تأیید پروژه پالایشگاه ۳٫۵ میلیارد دلاری Falcon Oil در چارچوب سیپک
2️⃣ابراز علاقه شرکت چینی برای سرمایه‌گذاری در بخش فناوری اطلاعات پنجاب
3️⃣افزایش فعالیت گروه‌های مسلح در مناطق راهبردی مورد توجه چین در پاکستان
4️⃣تأکید عاصم منیر در تهران بر نقش میانجی پاکستان در کاهش تنش‌های منطقه‌ای
5️⃣گسترش همکاری‌های دفاعی پاکستان در خاورمیانه و تقویت همکاری نظامی با کویت
6️⃣توافق پاکستان و عربستان برای افزایش صادرات کشاورزی و غذایی به ۳ میلیارد دلار
7️⃣میزبانی ترکیه از نخستین نشست توافق دفاعی مکه
8️⃣توافق پاکستان و ازبکستان برای افزایش تجارت دوجانبه به ۲ میلیارد دلار و تسریع پروژه راه‌آهن ترانس‌افغان
9️⃣انتصاب سجاد حیدرخان به عنوان سخنگوی جدید وزارت خارجه پاکستان

@ebtekareiran

ابتکار ایران🇮🇷

03 September 2026 11:54

روایتی از تفاهم اسلام‌آباد

📝 یادداشت اختصاصی ابتکار ایران
بخش نخست

✔️ از منظر یک مخاطب بین‌المللی تفاهم اسلام‌آباد یک پیروزی برای ایران بود. این را خیلی از کشورها در ملاقات های دیپلماتیک به مقامات ایرانی گفته اند. متن تفاهم از نگاه بسیاری در خارج از کشور به‌صورت نامتوازن به نفع ایران بود.

🔻ولی در نهایت باید این تفاهم را از منظر داخلی (یعنی اهدافی که برای آن به دنبال توافق بودیم) قضاوت کرد. اساساً چهار دغدغه وجود داشت که ما را به سمت توافق سوق داد. باید ببینیم تا چه اندازه در متن تفاهم و در دوره اجرای آن، به این اهداف رسیدیم:

1⃣ اولویت اول، خاتمه جنگ بود. تعبیر «خاتمه جنگ» در ادبیات مسئولین به این معنا بود که به نقطه‌ای برسیم که بازدارندگی احیا شده باشد، آمریکا استفاده از ابزار نظامی علیه ایران را کنار بگذارد و ما از وضعیت جنگی خارج شویم.

تصور می‌شد در نقطه‌ای که به تفاهم رسیدیم، آمریکا از اقدام نظامی پشیمان شده و به دنبال راه خروج است. بنابراین، اگر ما امتیازی به ترامپ بدهیم که بتواند با آن اعلام پیروزی کند، موضوع ایران را رها خواهد کرد.

دیدگاه برخی این بود که ما اساساً در آن نقطه نبودیم و توافق ممکن است، به‌جای اینکه جنگ را خاتمه بدهد، آن را به یک ابزار دائمی علیه ایران تبدیل کند. چون تصور طرف مقابل این بود که ایران همچنان در برابر حمله نظامی و تهدید به تخریب زیرساخت‌ها آسیب‌پذیر است و حاضر است در ازای توقف حملات، امتیازهای معناداری به طرف مقابل بدهد.

حملات ۱۳روزه آمریکا نشان داد که ما به آنچه درباره هدف اول می‌خواستیم نرسیدیم. اما حسن بزرگ آن عملیات حدود دو هفته‌ای این بود که آمریکا به این جمع‌بندی رسید که ابزار نظامی ممکن است قابلیت‌های تهاجمی ایران را تضعیف کند، ولی باعث عقب‌نشینی ایران نمی‌شود.

عملیات شب‌های گذشته نیز با هدف تضعیف قابلیت‌ها شروع شده است، نه وادار کردن ایران به بازگشت به تفاهم یا دریافت امتیاز بیشتر از ایران.

در نقطه فعلی نیز باز برخی می‌گویند برای توقف همین عملیات‌ها هم به تفاهم بازگردیم. اما در شرایط فعلی، ایران از طریق عمان، پاکستان و قطر به آمریکا اعلام کرده است که حاضر به بازگشت به تفاهم است، ولی طرف مقابل الان حاضر به بازگشت نیست. چون احساس می کند جریان خروج نفت از تنگه هرمز روند قابل قبولی دارد ولی برای بازگشت به تفاهم خود را در وضعیت اضطراری نمی بیند.

بنابراین، نه تفاهم قبلی در ایجاد بازدارندگی توفیق داشت و نه ایده بازگشت به تفاهم می‌تواند این چالش را برطرف کند.

2⃣ اولویت دوم، گشایش اقتصادی از طریق رفع محاصره، آزادسازی دارایی‌ها، فروش نفت و رفع تحریم‌ها بود.

اینجا، مشابه برجام، درباره دستاوردهای اقتصادی توافق اغراق شد. آمریکا به دلیل نیاز به کاهش فوری قیمت نفت، به‌سرعت محاصره را رفع کرد و ویور را صادر کرد تا بازار انرژی آرام شود ولی در آن دوره هیچ پولی برای ایران آزاد نشد.

در حالی که قرار بود فوراً حداقل برای چند محموله کالای اساسی، تخصیص ارز از محل منابع بلوکه‌شده انجام شود که با مانع‌تراشی آمریکا، این اتفاق نیفتاد.

در مذاکرات، طرف آمریکایی به‌صراحت و بارها به طرف ایرانی گفته است که انتظار رفع تحریم حتی در ازای تعطیلی برنامه هسته‌ای نداشته باشید. ویتکاف و کوشنر چند بار گفته اند که ترامپ در صورت تعطیلی برنامه هسته‌ای و حصول توافق نهایی،۲۴ میلیارد دلار از پول‌های شما را آزاد خواهد کرد.

حفظ فشار بر ایران یک هدف راهبردی برای آمریکا است و نباید تصور کرد این جنگ یا توافق باعث شده است آمریکا تغییر دیدگاه داده و در تلاش است تا ایران را از مشکلات نجات بدهد و با دست خود یک ایران ضعیف را به یک ایران قوی تبدیل کند.

بنابراین، درباره دستاوردهای اقتصادی توافق و انتظارات اقتصادی که از توافق بوجود آمد، اغراق بیهوده شد.

بله، تفاهم فرصت تنفسی برای ما ایجاد کرد؛ همان‌طور که برای دشمن نیز فرصت تنفس فراهم کرد و او هم خود را به لحاظ نظامی و اقتصادی ــ منظورم مشخصاً انتظارات تورمی در زمینه سوخت است ــ بازسازی کرد.

بنابراین، اگر تفاهم را از منظر اقتصادی ارزیابی کنیم، باید میان «ایجاد یک فرصت تنفس» و «تحقق واقعی دستاوردهای اقتصادی مورد انتظار» تفاوت قائل شویم. اولی تا حدودی برای ایران و آمریکا به طور مشترک اتفاق افتاد، اما دومی به آن شکلی که در داخل درباره آن صحبت می‌شد، محقق نشد.

اولویت سوم، تثبیت دستاوردهای این جنگ، به‌ویژه در موضوع تنگه هرمز بود.

ایران به دنبال این بود که امکان اعمال حاکمیت و مدیریت در تنگه هرمز را پیدا کند. نقطه شروع هم تعیین مسیر جدید دریایی برای تردد شناورهای تجاری بود. بحث درآمدزایی برای ایران اهمیت کمتری داشت، ولی این موضوع یک ابزار استراتژیک برای ایران بود


@ebtekareiran

ابتکار ایران🇮🇷

01 September 2026 22:27

🔴بازده اوراق ده ساله ی آمریکا به عدد ۴.۸ درصد رسید.

ابتکار ایران🇮🇷

30 August 2026 23:13

🔴🔴🔴 ما را چه شده است؟؟؟

در زمان جنگ نظامی، مدیران ارشد نظامی دائما در تونل بودند! پست ها رها نمیشد. چالش و سوالات به صورت لحظه ای به مقر فرماندهی منتقل میشد، بلافاصله تحلیل میشد، پاسخ صادر شده و به رسته عمل‌کننده جهت اجرا منتقل میشد.

در زمانه جنگ اقتصادی و محاصره سنگین دریایی و تا حدی زمینی، مقامات ارشد اقتصادی باید در تونل باشند. باید در کنار یکدیگر در مقر فرماندهی باشند و به صورت لحظه ای و برخط، چالش ها را استعلام کنند، دور هم تصمیم گیری کنند، به سرعت ابلاغ کنند و بعد از مدتی، بازخورد بگیرند.

ما را چه شده است؟ به امید انبارها و بازگشت آمریکا به تفاهم نشسته ایم؟! آمریکا که گفته عجله ای ندارد و منتظر می ماند تا اثرات عملیات اقتصادی عیان شود.

حقیقتا ما را چه شده است؟!

@ebtekareiran

ابتکار ایران🇮🇷

28 August 2026 23:14

🔴🔴 آیا عملیات اقتصادی ترامپ، ایران را منزوی خواهد کرد؟

پاسخ کارشناسان: (1)

1- دنیل فرید (Daniel Fried): «این D-Day اقتصادی نیست»
فرید معتقد است بسته اعلام‌شده فعلاً بیشتر یک «شلیک هشدار» است تا ضربه فلج‌کننده به اقتصاد ایران. تحریم شرکت‌های پوششی، نفتکش‌های ناوگان سایه و برخی شرکت‌های چینی و غیرچینی اقدام بی‌اهمیتی نیست، اما بازی را تغییر نمی‌دهد. به نظر او، برای وارد کردن ضربه واقعاً جدی، آمریکا باید سراغ بانک‌ها و شرکت‌های بزرگ چینی برود؛ اقدامی که واشنگتن به دلیل خطر اخلال در نظام مالی و اقتصاد جهانی فعلاً از آن پرهیز کرده است. با این حال، او حرکت از جنگ سریع به سمت فشار اقتصادی بلندمدت را منطقی می‌داند، مشروط به اینکه دولت ترامپ صبر و ثبات لازم را داشته باشد.

2- مایا نیکولادزه (Maia Nikoladze): «همه‌چیز به واکنش پکن بستگی دارد»
او می‌گوید تحریم حدود ۶۰ نهاد در چین، هنگ‌کنگ، مالزی، امارات، سنگاپور و دیگر کشورها عمدتاً همان شبکه‌های شناخته‌شده دور زدن تحریم‌ها را هدف گرفته و هنوز اتفاق تعیین‌کننده‌ای رخ نداده است. مسئله اصلی چین است، اما این اقدام می‌تواند آتش جنگ تجاری آمریکا و چین را دوباره شعله‌ور و چین را به مقابله، مثلاً در حوزه مواد معدنی حیاتی، وادار کند.

3- اندرو پیک (Andrew L. Peek):
پیک برخلاف منتقدان خوش‌بین‌تر است. او می‌گوید ابزار اصلی آمریکا تحریم‌های ثانویه است و مزیت ترامپ این است که شرکت‌های خارجی واقعاً باور دارند او حاضر است آنها را، حتی به قیمت تنش دیپلماتیک، تحریم کند. همین بازدارندگی قبلاً صادرات نفت ایران را به‌شدت کاهش داده بود. به نظر او اکنون مسئله اصلی اجرای قاطعانه سیاست است و آمریکا احتمالاً باید یک شرکت یا نهاد بزرگ را به‌عنوان «نمونه» تحریم کند. در عین حال هشدار می‌دهد که ایران در پاسخ به فشار اقتصادی، پیش از آنکه تسلیم شود احتمالاً از نظر نظامی علیه کشورهای منطقه تشدید تنش خواهد کرد تا آنها را از همکاری کامل با آمریکا منصرف کند.

4- نیت سوانسون (Nate Swanson): «جنگ به مسابقه‌ای برای تحمیل درد تبدیل شده است»
سوانسون بسیار بدبین است. از نظر او آنچه «D-Day اقتصادی» نامیده شده فعلاً چیزی بیش از شعار، چند تحریم معمولی و تهدید به اقدامات بعدی نیست. اگر آمریکا واقعاً چین و شرکای اصلی ایران را هدف بگیرد، فشار می‌تواند برای جمهوری اسلامی بسیار شدید شود، اما هزینه آن برای اقتصاد آمریکا و به‌خصوص کشورهای خلیج فارس نیز بالا خواهد بود؛ زیرا کشورهایی مثل امارات میان خطر تحریم آمریکا و خطر حملات ایران گرفتار می‌شوند. مسئله اساسی‌تر از نظر او این است که واشنگتن هنوز نمی‌داند هدف نهایی‌اش چیست: تغییر رژیم یا بازگرداندن ایران به مذاکره؟ در نتیجه آمریکا و ایران به جای دستیابی به دستاورد راهبردی، صرفاً در حال افزایش هزینه‌های یکدیگرند؛ یک «مسابقه به سمت پایین».

4- لزلی چاوکین (Lesley Chavkin): «هدف‌های آسان تقریباً تمام شده‌اند؛ مسئله تحریم ثانویه واقعی است»
او تأکید می‌کند که پس از سال‌ها تحریم، تقریباً همه اهداف مهم داخل ایران از قبل تحریم شده‌اند. بنابراین مرحله بعدی باید هدف قرار دادن شرکت‌ها و نهادهای بزرگ در چین، ترکیه، هند و امارات باشد. اما چنین تحریم‌هایی هزینه دیپلماتیک سنگینی دارند و واشنگتن باید تصمیم بگیرد چه مقدار از پیامدهای جانبی آن را تحمل می‌کند. او همچنین هشدار می‌دهد که فشار بیشتر ممکن است تجارت ایران را به سمت شبکه‌ها و کانال‌های مالی غیردلاری سوق دهد و در نتیجه بخشی از آن را از دسترس آمریکا خارج کند.

5- دکستر تیف رابرتس (Dexter Tiff Roberts): «چین احتمالاً عقب‌نشینی نمی‌کند و برای مقابله آماده است»
رابرتس معتقد است پکن تهدیدهای فعلی ترامپ را چندان جدی نمی‌گیرد، چون در گذشته نیز بسیاری از تهدیدهای تجاری او یا تعدیل شده یا اجرای آنها به تعویق افتاده است. چین در سال‌های اخیر مجموعه‌ای از قوانین ضدتحریمی و ابزارهای تلافی‌جویانه ایجاد کرده و اگر آمریکا واقعاً بانک‌های چینی را هدف بگیرد، احتمالاً پاسخ سختی خواهد داد. از دید او، خود واشنگتن نیز می‌داند که ورود به یک دور جدید جنگ تجاری با چین، به‌ویژه پیش از سفر شی جین‌پینگ و انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا، هزینه زیادی دارد؛ بنابراین تحریم شدید بانک‌های بزرگ چین چندان محتمل نیست.

@ebtekareiran

ابتکار ایران🇮🇷

25 August 2026 10:20

🔴 رضا نصری: سال‌ها ایران زیر آوار روایتی قرار داشت که آن‌قدر یک‌جانبه و خصمانه بود که هیچ میزان توضیح و استدلالی نمی‌توانست افکار عمومی را تغییر دهد. هر اقدام دفاعی ایران به‌عنوان تجاوز بازنمایی می‌شد و هر امتناع از تسلیم شدن، نشانه‌ای از سوءنیت تلقی می‌گردید. پرونده پیش از آنکه اصلاً شنیده شود، مختومه اعلام شده بود.

اما برای درک اینکه چرا ایران بر مواضع خود ایستادگی کرد، نیازی نیست دهه‌ها تاریخ را دوباره بررسی کنید. کافی است به کانادا نگاه کنید و ببینید واشنگتن از این کشور چه خواسته است. آن‌گاه ارزش مقاومت ایران دیگر یک معما نخواهد بود، بلکه به تنها واکنش منطقی تبدیل می‌شود.

آمریکا از کانادا، کشوری متحد نزدیک، عضو گروه هفت (G7) و همسایه خود، خواست در ازای یک توافق تجاری، حمایت‌های مربوط به زبان فرانسوی را تضعیف کند. این موضوع درباره یک اختلاف مرزی یا یک تهدید امنیتی نبود؛ مسئله درباره زبانی بود که کانادایی‌ها با آن صحبت می‌کنند. و زمانی که کانادا پیشنهاد امتیازهایی داد، خواسته‌ها کاهش پیدا نکرد، بلکه گسترده‌تر شد: حالا به فرهنگ خود دست بزنید؛ حالا محدود کنید که با چه کشورهای دیگری می‌توانید تجارت کنید.

Mark Carney آن را همان چیزی نامید که واقعاً بود: یک بازی قدرت و مسئله‌ای مرتبط با حاکمیت ملی.

برای کسانی که همچنان می‌پرسند چرا ایران حاضر نیست حقوق خود را واگذار کند، پاسخ در رفتار خود واشنگتن با یک دوست و متحد، به‌روشنی دیده می‌شود.

ابتدا غنی‌سازی را کنار بگذارید.
سپس کل برنامه هسته‌ای را کنار بگذارید.
بعد انرژی هسته‌ای را نیز کاملاً رها کنید.
سپس موشک‌های خود را واگذار کنید.
برد آن‌ها را کاهش دهید.
تعدادشان را کم کنید.
سایت‌ها را باز کنید.
بعد ارتش را برچینید.
سپس روابط خود را با این متحدان و آن متحدان قطع کنید.
و بعد، و بعد، و بعد...

هیچ نقطه‌ای وجود ندارد که در آن گفته شود: کافی است.

هر امتیاز، مقصد نهایی نیست؛ بلکه یک رسید است؛ مدرکی که نشان می‌دهد فشار نتیجه داده و دعوتی برای مطرح کردن مطالبه بعدی است.

اگر نخستین حق خود را واگذار کنید، امنیت نخریده‌اید. فقط به طرف مقابل آموخته‌اید که هزینه گرفتن حق بعدی، صفر است.

از کانادا بپرسید؛ کشوری که از سوی یک دوست و متحد، خواسته شد بخشی از هویت زبانی خود را معامله کند.

کشوری که یک حق خود را تسلیم می‌کند، حقوق دیگرش را تضمین نمی‌کند. بلکه به ابتدای صف کسانی منتقل می‌شود که حقوق بیشتری را از دست خواهند داد.

@ebtekareiran

ابتکار ایران🇮🇷

16 October 2026 16:14

🔴 آیا انتخابات میان‌دوره‌ای، سیاست خارجی ایالات متحده را تغییر خواهد داد؟

ریچارد فانتِین؛ رئیس اندیشکده امنیتی CNAS
۱. رسانه RealClearPolitics در حال حاضر پیش‌بینی می‌کند که دموکرات‌ها با ۲۳۶ کرسی در برابر ۱۹۹ کرسی جمهوری‌خواهان، اکثریت مجلس نمایندگان را به دست خواهند آورد. وضعیت مجلس سنا ممکن است به نفع هر یک از دو حزب تغییر کند. دست‌کم، حزب رئیس‌جمهور به احتمال زیاد کنترل حداقل یکی از دو مجالس (کنگره) را از دست خواهد داد.

۲. رئیس‌جمهور همچنان در صندلی راننده (مقام اصلی تصمیم‌گیرنده) در زمینه سیاست خارجی باقی می‌ماند و از مجموعه‌ای از مزایای ساختاری و سیاسی نسبت به کنگره برخوردار است. قوه مقننه می‌تواند نقش‌آفرینی کند و گاهی این کار را انجام می‌دهد، اما در سال‌های اخیر به‌ویژه منفعل و مطیع بوده است.

۳. موضوعات کلیدی سیاست خارجی احتمالاً شاهد تداوم بیشتری خواهند بود تا تغییر. به عنوان مثال، دموکرات‌ها می‌توانند با استفاده از «قطعنامه اختیارات جنگی»، درگیری با ایران را به پایان برسانند. آن‌ها می‌توانند به لغو تعرفه‌های ترامپ علیه کانادا رأی دهند. همچنین می‌توانند توافق نفت گازوئیل با روسیه را باطل کنند.

۴. اما اینکه چه کسی اکثریت را در دست دارد تنها بخشی از ماجراست. عدد کلیدی «۳۴» است؛ یعنی تعداد آرای سنا که برای حفظ ویوی (حق نقض) رئیس‌جمهور مورد نیاز است. اگر لایحه‌ای در هر دو مجلس به تصویب برسد و ترامپ آن را وتو کند، او تقریباً به طور قطع تعداد آرای لازم از سوی جمهوری‌خواهان را برای جلوگیری از ابطال وتوی خود در اختیار خواهد داشت.

۵. کنگره کنترل بودجه را در دست دارد و بدون تخصیص اعتبارات مالی، هرگونه اقدامی – مانند جنگ با ایران – متوقف خواهد شد. بنابراین کنگره می‌تواند به سادگی بودجه این درگیری را قطع کند.

۶. اما این کار را نخواهد کرد. هزینه سیاسیِ برداشت‌شده برای قطع بودجه نیروهای نظامی بسیار بالاست. حتی ۲۰ سال پیش، با وجود اینکه طرح‌هایی برای تفاهمنامه خروج از عراق رأی اکثریت را در صحن سنا به دست آورد، کنگره هرگز بودجه جنگ را قطع نکرد. علاوه بر این، حتی برای منتقدان جنگ نیز روشن نیست که رها کردن ساده معرکه، موقعیت ایالات متحده را بهبود ببخشد.

۷. ممکن است شاهد تصویب برخی اقدامات باشیم که احتمالاً به لایحه‌هایی که (ظاهراً) تصویب آن‌ها الزامی است، پیوست می‌شوند؛ احتمالاً بنود و احکامی برای مسدود کردن توافقات با روسیه، شاید شروطی برای کمک‌ها یا فروش سلاح به اسرائیل، و احتمالاً کنترل‌های صادراتی بر فروش فناوری به چین.

۸. اما در مجموع، تأثیر انتخابات میان‌دوره‌ای بر سیاست گذاری محدود خواهد بود. از سوی دیگر، پیامدهای آن برای فضای سیاسی به مراتب بزرگ‌تر خواهد بود.

۹. وقتی رؤسای جمهور اکثریت خود در کنگره را از دست می‌دهند، معمولاً از طرح‌های زودهنگام و جاه‌طلبانه داخلی دست می‌کشند – دیگر خبری از «لایحه‌های بزرگ و زیبا» نخواهد بود – و در عوض به سیاست خارجی روی می‌آورند، یعنی جایی که در آن اختیار و کنترل بیشتری دارند. این امر اغلب آن‌ها را ترغیب می‌کند تا دست به ریسک‌های بزرگ و اقدامات عظیم بزنند؛ تلاش برای صلح میان اسرائیل و فلسطینیان نمونه کلاسیک آن است.

۱۰. دموکرات‌ها نشست‌های استماعی و نظارتی برگزار خواهند کرد و دولت را به شدت زیر ذره‌بین تحقیقات قرار خواهند داد، که این امر تمایل دارد زمان و توجه زیادی را از قوه مجریه بگیرد. از قضا، این موضوع می‌تواند رئیس‌جمهور را تشویق کند تا زمان بیشتری را در سفرهای دیپلماتیک برای به دست آوردن دستاوردهای بزرگ در سیاست خارجی (آن‌گونه که خود تعریف می‌کند) صرف کند.

۱۱. در این میان، جمهوری‌خواهان بیشتری در مسائل کلیدی امنیت ملی از ترامپ فاصله خواهند گرفت. این اتفاق هم‌اکنون بیش از گذشته در حال رخ دادن است – نمونه آن مخالفت با توافق گازوئیلی با روسیه یا ایده پخش زنده اعدام‌هاست. چنین مخالفت‌هایی هزینه سیاسی را برای رویکرد دولت بالا می‌برد و می‌تواند در برخی موارد، آن را مجبور به تغییر مسیر کند.

۱۲. پس از انتخابات میان‌دوره‌ای، کارزار انتخابات ریاست‌جمهوری سال ۲۰۲۸ آغاز می‌شود. رئیس‌جمهور یک «اردک لنگ» (رهبری در پایان دوره بدون قدرت مانور بالا) است و رهبران سیاسی رقابت برای تثبیت موقعیت خود را آغاز خواهند کرد. دولت‌های خارجی نیز فراتر از کاخ سفید فعلی را نگاه خواهند کرد و خود را برای آینده آماده می‌سازند.

۱۳. در ماه‌های اخیر، ناظرانی که با سیاست‌های فعلی مخالفند اغلب می‌گویند: «شاید بعد از انتخابات میان‌دوره‌ای اوضاع تغییر کند.» شاید تغییر کند، اما احتمال اینکه بیشتر چیزها همان‌طور که هست باقی بماند بیشتر است. در این میان، حتی در حالی که سیاست‌گذاران بر سر وضعیت موجود کلنجار می‌روند، روزبه‌روز بیشتر به آینده چشم خواهند داشت.

@EBTEKAREIRAN

ابتکار ایران🇮🇷

11 October 2026 14:58

✅ چینی‌ها مقوله امنیت را اینگونه می‌بینند


📝از متن سند امنیت ملی جمهوری خلق چین

با ورود به عصر جدید، شی جین پینگ، دبیرکل کمیته مرکزی حزب، در نخستین نشست عمومی کمیسیون مرکزی امنیت ملی که در ۱۵ آوریل ۲۰۱۴ برگزار شد، نگرش همه جانبه به امنیت ملی را مطرح کرد. نگرش همه جانبه به امنیت ملی، با بهره گیری گسترده از فرهنگ سنتی چین، دستاوردهای نظری و تجربیات عملی حزب کمونیست در زمینه حفظ امنیت ملی را به گونه ای نظام مند جمع بندی کرده است. این نگرش، نخستین اندیشه راهبردی مهمی است که از زمان تأسیس جمهوری خلق چین به عنوان اندیشه راهنمای فعالیت های امنیت ملی تثبیت شده است. این نگرش، بخش مهمی از اندیشه شی جین پینگ درباره سوسیالیسم چینی برای عصر جدید و همچنین سهمی مهم از منظر اندیشه و نظریه معاصر چین در عرصه جهانی به شمار میرود.

این نگرش بر مفهوم امنیت همه جانبه تأکید دارد و حوزه های گسترده ای از جمله سیاست، امور نظامی، سرزمین، اقتصاد، امور مالی، فرهنگ، جامعه، علم و فناوری، شبکه، غذا، محیط زیست، منابع، هسته ای، منافع برون مرزی، فضا، اعماق دریا، مناطق قطبی، زیست، هوش مصنوعی و داده ها را در برمی گیرد.

با تحول جامعه، ابعاد امنیت نیز به طور مستمر متناسب با نیازهای نوظهور تنظیم و تکامل می یابد. امنیت همه جانبه به معنای صیانت از بقا و توسعه پایدار کشور در شرایط جدید است و گسترش افراطی به معنای مفهوم امنیت یا پیگیری امنیت مطلق نیست.

در عوض، امنیت همه جانبه به معنای تضمین امنیت یک مکان، یک منطقه و یک حوزه صنعتی، به منظور فراهم آوردن شرایط مطلوب برای امنیت کلی کشور و حل وفصل سریع و مؤثر مسائل امنیتی مشخص، برای ایجاد بنیانی مستحکم جهت ثبات بلندمدت ملی است.

@ebtekareiran

ابتکار ایران🇮🇷

10 October 2026 09:12

🔹دقایقی پیش یک بمب کنار جاده‌ای در مسیر حرکت یک دستگاه خودروی پلیس در چشمه زیارت زاهدان منفجر شد.
‌
سرکار خانم دکتر نصرت افتخاری معاون فرهنگی - اجتماعی فراجای استان سیستان و بلوچستان و جناب آقای احسان دهمرده مأمور پلیس همراه ایشان طی حادثه تروریستی امروز به شهادت رسیدند.

🔹 به گفته سردار سعید منتظرالمهدی، نصرت افتخاری هنگام اعزام به منطقه برای مشارکت در فعالیت‌های مردم‌یاری و رسیدگی به مسائل اقوام و طوایف حاشیه شهر زاهدان هدف این اقدام تروریستی قرار گرفت.

🔹 تعدد و تکثر حملات تروریستی در استان سیستان و بلوچستان و علی الخصوص محور زاهدان-نصرت آباد در امتداد انسداد امنیتی محور کویته-تفتان نیازمند تحلیل واقعی از تشدید فشار دشمن بر مرزهای جنوب شرقی و نیازمند تعامل سطح بالاتری با کشور پاکستان است.

شورای عالی امنیت ملی باید ورود جدی‌تری به مساله پاکستان و جنوب شرق ایران داشته باشد تا مانع از ایجاد یک اهرم فشار جدید روی کشور با وجود فرصت های فراوان آن گردد.

#اخبارمکران

🆔 @MakoIran_ir

ابتکار ایران🇮🇷

01 October 2026 23:12

🔴 «ترامپ رهاشده: چگونه رئیس‌جمهور آمریکا ممکن است پس از انتخابات میاندوره‌ای علیه ایران تشدید کند»

نویسندگان: کول بیوسی (تحلیلگر پیشین سیا) و نیت سوانسون (شورای آتلانتیک)
تاریخ: ۳۰ سپتامبر ۲۰۲۶

ایدهٔ اصلی
مقاله استدلال می‌کند که پس از انتخابات میاندوره‌ای نوامبر، احتمال دارد ترامپ علیه ایران تشدید کند، زیرا تا کنون خطر افزایش قیمت انرژی مانع او شده بود. ترامپ امیدوار است ایران پس از انتخابات نرم‌تر شود، اما این احتمال وجود دارد که خودش تصمیم بگیرد پیروزی در جنگ ایران برای میراثش ضروری است. فشار تندروهای آمریکا و اسرائیل و کشورهای خلیج فارس نیز می‌تواند مؤثر باشد.

وضعیت کنونی
آمریکا و ایران در «نبرد اراده‌ها» برای تحمل درد اقتصادی بیشتر هستند.

هر دو طرف از تشدید شدید، مانند حمله به زیرساخت انرژی، پرهیز کرده‌اند.

یادداشت تفاهم ژوئن بر سر تفسیرهای مختلف فروپاشید.

چین با ادامه خرید نفت و نگهداری سپرده‌های ایران، شریان حیاتی اقتصادی برای تهران ایجاد کرده است.

گزینه‌های تشدید و مشکلات آن‌ها

1- حملات شدیدتر نظامی (خشم حماسی بیشتر): حملات جدید به تأسیسات نظامی، موشکی و انرژی. ممکن است ارتش ایران را تضعیف کند، اما رفتار ایران را تغییر نمی‌دهد.
خطر: ایران ممکن است به کشورهای خلیج فارس حمله کند و بحران انرژی جهانی ایجاد شود.

2- «پایان فصل» و ادعای پیروزی
عملیات نیروهای ویژه برای تصرف اورانیوم غنی‌شده بالا یا تصرف پایانه‌های نفتی خارگ.
بسیار پرخطر، احتمال تلفات آمریکایی، و اورانیوم ایران پراکنده است.

3- مسلح کردن مخالفان (مثل کردها)
راهی کم‌هزینه به نظر می‌رسد، اما اپوزیسیون متحدی وجود ندارد.
می‌تواند به جنگ داخلی خونین و بحران پناهندگان منجر شود.

4- تحریم‌های شدید اقتصادی علیه چین
هدف: قطع شریان اقتصادی ایران با تحریم بانک‌ها، پالایشگاه‌ها و بندرهای چینی.
خطر: آسیب به اقتصاد جهانی و تنش‌زدایی تجاری ترامپ با چین.

5- نیروی زمینی
بهترین شانس برای سرنگونی رژیم، اما نیاز به چند صد هزار تا یک میلیون سرباز.
ایران چهار برابر عراق است و بیش از ۹۰ میلیون جمعیت دارد.
کم‌احتمال‌ترین گزینه به دلیل هزینه سیاسی و نظامی.

6- احتمال جایگزین
پس از میاندوره‌ای، ترامپ ممکن است دیگر به جنگ ایران علاقه‌ای نداشته باشد و به دنبال کاهش ضرر باشد. او ممکن است نسخه‌ای از یادداشت تفاهم را احیا کند، حتی با امتیازهای بیشتر به ایران، تا هرمز باز شود و محدودیت‌هایی بر برنامه هسته‌ای ایران اعمال گردد. این کار واکنش تندروها و اسرائیل را برمی‌انگیزد، اما اگر ترامپ نگران انتخابات نباشد، ممکن است آن را بپذیرد و پیروزی اعلام کند.

🔴 نتیجه‌گیری: هیچ گزینهٔ خوبی برای خروج از این باتلاق وجود ندارد. هر تشدید، فشار متقابل بر آمریکا، شرکای منطقه‌ای و اقتصاد جهانی وارد می‌کند. ترامپ ممکن است ابتدا کمی تشدید کند تا آبرو حفظ کند و سپس توافق کند، اما این نیز پرخطر است. واقعیت این است که ترامپ در گزینه‌های بدی گیر کرده و تنها چیز بدتر، دو برابر کردن شرط روی تشدید مخرب و بیهوده است.

@Ebtekareiran

ابتکار ایران🇮🇷

27 September 2026 11:33

۱۲. ترامپ و جنگ با چین: یک تحلیل خلاف‌آمد عادت در این پادکست این است که احتمال جنگ آمریکا و چین در دوران ترامپ کمتر از دموکرات‌هاست. ترامپ به سیاست نگاه "معامله‌گرایانه" (Transactional) دارد و ممکن است با چین بر سر تقسیم حوزه‌های نفوذ معامله کند. اما لیبرال‌ها و دموکرات‌ها حکومت چین را "نامشروع" می‌دانند و این نگاه ایدئولوژیک خطر درگیری نظامی را افزایش می‌دهد.

۱۳. جنگ اوکراین و چرخش روسیه: جنگ اوکراین باعث گسست تاریخی روسیه از اروپا شده است. اگرچه سخت است، اما روسیه ممکن است در بلندمدت مرکز ثقل اقتصادی خود را به سمت شرق (سیبری و اقیانوس آرام) تغییر دهد تا به چین نزدیک‌تر شود، مشابه کاری که پیتر کبیر با ساخت سن‌پترزبورگ برای نزدیکی به اروپا کرد.

https://youtu.be/-qAvOxGESvs?si=_m_qaaevw9bcBn7I


🔮Ellinne

ابتکار ایران🇮🇷

18 September 2026 16:03

✍️ مهدی خراتیان | خلاصه شده توسط بقچه

هشدار به سیاست‌گذاران درباره فرصت‌هایی که برای اتمام جنگ از دست می‌روند / بخش ۲ از ۲

منتشر شده در X (توییتر)
۱۷ سپتامبر ۲۰۲۶ | ۲۶ شهریور ۱۴۰۵

فرایند STS و مخدوش شدن حاکمیت ایران:
از طرف دیگر سیاست‌گذار نیز با عدم درک شرایط حساس، در حال مجال دادن به فرایندی آمریکایی-هندی-اماراتی برای STS است که روزانه حجم زیادی از نفت پشت تنگه را از طریق کشتی‌های کوچک و لنج‌ها در مسیر نزدیک ساحل جنوبی جابه‌جا کرده و حاکمیت ایران بر تنگه را مخدوش می‌سازد و مانع فراتر رفتن نفت از مرزهای تحمل بازارهای مالی جهان می‌شود.

مسئله اصلی: فروش ریسک رکود جهانی:
نویسنده تأکید می‌کند مساله این نیست که با جهش نفت «اقتصاد آمریکا را نابود کنیم»، بلکه مساله این است که چطور «ریسک رکود جهانی» را به پکن و واشنگتن بفروشیم، بدون اینکه از خطوط قرمز عبور کنیم. مساله اساسی این است که نه حساسیت شرایط درک می‌شود و نه برای نقد کردن آن در قالب توافقی چندجانبه که یک ضلع آن چین است، اقدام مهمی صورت می‌گیرد.

فرصت‌های از دست رفته:
نویسنده می‌گوید فرصت سفر ترامپ به پکن در ماه می و سفر قریب‌الوقوع شی به واشنگتن، آن هم در مقطع نفت برنت ۱۰۵ دلاری و بالا رفتن نرخ بهره در آمریکا، به راحتی دود شده و به هوا فرستاده می‌شود.

طرح چهار ماده‌ای شی جین پینگ:
همین جریان‌های غرب‌گرا بارها از عدم تمایل چین برای مداخله در خاورمیانه سخن می‌گفتند، همان‌طور که از ناکارآمدی ابزار تنگه و نفت سخن می‌گفتند. اما طرح سخنان مهم شی در بریکس و طرح چهار ماده‌ای شی در دیدار با السیسی که در آن عملاً چین در قامت یک نظم‌ساز، بر خروج آمریکا از خاورمیانه تأکید و فلسطین را دال مرکزی حل مسائل منطقه معرفی می‌کند، این جماعت را مجدداً رسوا کرده است.

هشدار نهایی:
نویسنده در پایان به سیاست‌گذاران هشدار می‌دهد که نادیده گرفتن STS در تنگه هرمز به امید صیانت از سیاست همسایگی، دودمان کشور را بر باد می‌دهد و روند مهمی را که عاقبت به تغییر رویکرد فدرال رزرو منجر شد، به خطر می‌اندازد. همچنین تصاعد تنش باید هدفمند باشد و زمینه را برای یک توافق کلان چندجانبه با مشارکت قدرت‌های بزرگ و کشورهای منطقه فراهم کند. زمینه‌سازی برای مذاکرات نهایی همان‌قدر مهم است که افزایش فشار بر اقتصاد آمریکا، و نباید هیچ‌یک فدای دیگری شود.

🔗 https://x.com/MehdiKharratya/status/2100662071771713584

بقچه
تلگرام | بله

ابتکار ایران🇮🇷

17 September 2026 19:53

🔴«خانه لرزان اسکات بسنت»
نوشته ادوارد لوس، فایننشال تایمز

نویسنده می‌گوید اسکات بسنت، وزیر خزانه‌داری آمریکا، اعتبار خود را در بازارها به‌سرعت از دست می‌دهد و رفتارش از یک مقام بالغ به رفتار سیاسی و نوجوانانه تغییر کرده است.

بسنت به بازار ارز گفت «خانه» است و کسی نباید علیه او شرط ببندد؛ اما بازار اوراق قرضه علیه او شرط بست و او باخت.

او کانادا را «سگ کوچک پارس‌کن» خواند، پیروزی دموکرات‌ها در انتخابات میان‌دوره‌ای را «جهنم سوسیالیستی» توصیف کرد و به منتقدان بازار گفت اهمیتی نمی‌دهد.

همان روز سخنرانی‌اش در دالاس، مداخله ۶ میلیارد دلاری او برای پایین آوردن نرخ‌های بلندمدت بی‌اثر ماند. بازده اوراق ۱۰ ساله از ۵٪ گذشت و او ضعیف به نظر رسید. به نوشته نویسنده، ۶ میلیارد دلار در برابر بازار تریلیون دلاری ناچیز است.

مشکل اصلی بسنت این است که نمی‌تواند محرک‌های واقعی نرخ بالای بهره را تغییر دهد. راه منطقی کاهش کسری بودجه است، چون پرداخت سود بدهی از بودجه دفاعی آمریکا پیشی گرفته؛ اما او به جای آن، ترامپ را در وعده‌های پرهزینه همراهی می‌کند.

ترامپ وعده «سود ۵۰۰۰ دلاری» به هر بزرگسال در صورت پیروزی جمهوری‌خواهان داده که بیش از ۱ تریلیون دلار هزینه دارد و بعید است در کنگره تصویب شود. بسنت با وجود این، از آن حمایت کرد.

توجیه رفتارهای بسنت این است که می‌خواهد ترامپ را راضی نگه دارد تا بتواند او را از تصمیم‌های خطرناک‌تر دور کند؛ اما این کار اعتبار بازار او را می‌سوزاند.

برخی مداخلات او موفق بوده‌اند: کمک ۲۰ میلیارد دلاری به خاویر مایلی در آرژانتین و کاهش نسبی سقوط ین ژاپن. اما اینها در برابر آسیب به اعتبارش کم است.

نتیجه: بسنت در دام راضی کردن ترامپ گرفتار شده و به خودش آسیب می‌زند. یک کهنه‌کار واشینگتن گفته: «بسنت کاری می‌کند که استیو منوچین شبیه الکساندر همیلتون به نظر برسد.»

@ebtekareiran

ابتکار ایران🇮🇷

16 September 2026 11:04

🔴🔴 روایت هال برندز (استاد امور جهانی در دانشگاه جانز هاپکینز و عضو ارشد مؤسسه امریکن اینترپرایز) از دنیایی که در آن زندگی می کنیم:

«اکنون، در سراسر جهان، قواعد در حال عقب‌نشینی‌اند. تجاوز و تسخیر در حال اوج گرفتن هستند؛ اجبار و چپاول اقتصادی بیداد می‌کند. احترام به حقوق بین‌الملل و سازمان‌های بین‌المللی در حال فروپاشی است؛ کنترل تسلیحات در سراشیبی است. قدرت‌های بزرگ رؤیاهای امپراتوری را احیا کرده اند؛ ایالات متحده وسوسه شده است که به قیمت از دست رفتن نظم جهانی، منافعِ محدودِ ملی خود را پیگیری کند. و همگام با سست شدن هنجارهای جهانی، رهبرانِ قوی، محدودیت‌ها و نهادهای سیاسی در داخل کشورشان را از هم می‌درند.
جهان ما در خطر تبدیل شدن به بهشتی برای گانگسترهاست، جایی که قواعد بسیار کمتر از گذشته اهمیت دارند — و قدرتِ خام، بیشتر اهمیت دارد.
این تغییر برای کسانی که ذهنیت‌شان در لحظه‌ای مهربان‌تر شکل گرفته، دگرگونیِ سختی است. برای رهبرانی که باید در عصری بی‌رحم مسیر خود را پیدا کنند، آزمون‌های سختی در پیش خواهد بود. در این مرحله، اندوه خوردن برای فروپاشی نظم پس از جنگ سرد، سود چندانی ندارد. وظیفه این است که الزامات بقا در جهان پساقواعد را بفهمیم.»

🔴 دیدگاه: جهان نایسِ برخی سیاست مداران و برخی اساتید دانشگاه، فقط در مغزشان جریان دارد نه در دنیای خارج. جملات دکتر هال برندز، دقیقا شرح حال این سیاستمداران و اساتید بذله گو! است. ژئوپلیتیسن های معتبر جهانی، فاتحه نظم جهانی را خوانده و خرمایش را هم خورده اند. آنگاه اینجا آن شیخ می گوید لازم است رفراندوم برگزار کنیم که «ما» میخواهیم 20 سال دیگر با جهانِ نایس بجنگیم یا نه!

https://foreignpolicy.com/2026/09/09/hal-brands-rules-based-order-great-power-politics-geopolitics/

@ebtekareiran

ابتکار ایران🇮🇷

14 September 2026 17:36

🔴🔴 «اروپا باید بین قدرت و وابستگی یکی را انتخاب کند.»

منتشر شده در پایگاه پروژه سندیکیت، ۱۴ سپتامبر

مقاله استدلال می‌کند کشورهای اروپایی (شامل فرانسه، ایتالیا، اسپانیا، لهستان، یونان، فنلاند، استونی، اسلواکی و اسلوونی) در آستانه انتخاباتی سرنوشت‌ساز در سال ۲۰۲۷ قرار دارند و باید تصمیم بگیرند آیا می‌خواهند «ارباب سرنوشت خود» بمانند یا اجازه دهد تصمیم‌های مهم برایشان در جای دیگری گرفته شود.

در بخشی از این مقاله آمده است: «قدرت واقعی بودن» هزینه دارد، اما ادامه بی‌قدرتی پرهزینه‌تر است.

🔴🔴🔴 دیدگاه: به کلمات و بین سطور دقت کنید؛ حفظ قدرت به مساله اصلی جهان تبدیل شده است. آن وقت عده ای در کشور ما، هنوز به گونه ای بحث می کنند که انگار، در میان کشورهای جهان، «فقط» ایران است که در نقطه انتخاب بین قدرت و سازش ایستاده است. خیر! اساسا جهانِ امروز در نقطه انتخاب بین کسب قدرت و سازش قرار گرفته است. و البته که هزینه سازش بسیار بیشتر از کسب و حفظ قدرت است.

@ebtekareiran

ابتکار ایران🇮🇷

03 September 2026 11:56

روایتی از تفاهم اسلام‌آباد

📝 یادداشت اختصاصی ابتکار ایران
بخش پایانی

خیلی‌ها در ملاقات‌های خارجی می‌گفتند که تنگه هرمز شما را در این جنگ نجات داد و در آینده نیز مهم‌ترین قدرت چانه‌زنی و اهرم‌سازی شما خواهد بود.

اشکالاتی در تعریف نظم جدید در تنگه هرمز داشتیم و هنوز هم داریم، ولی نفس این هدف‌گذاری درست بود. بخشی از منازعه جدید برای این شروع شد که ایران تسلطی در تنگه نداشته باشد.

از همان روزهای اول توافق، یعنی قبل از آنکه ایران در ایام تشییع به چند کشتی حمله کند، آمریکایی‌ها کریدور جنوبی را راه انداخته بودند.

آقای عراقچی به ویتکاف گفته بود که اگر دو هفته صبر کنید، ترافیک در تنگه هرمز عادی می‌شود؛ مسیر جنوبی را تعلیق کنید. ولی سنتکام نپذیرفت و به نظرم چاره‌ای نبود جز اینکه این مسیر باید مسدود می‌شد.

من همان موقع هم می‌گفتم که راه انسداد تنگه، لزوماً زدن کشتی‌ها نیست و باید عمان و امارات را که خدمات ناوبری و شاتلینگ را تسهیل می‌کنند، هدف قرار دهیم؛ چون بدون این دو کشور، مسیر جنوبی نمی‌توانست تثبیت شود. ولی به هر حال این اتفاق نیفتاد.

آمریکا مطابق بند ۵ عمل نکرد و اینجا هم توافق اجرا نشد. نقض آتش بس و عدم پایبندی به توافق از طرف آمریکا شروع شد.

اولویت چهارم هم این بود که یکپارچگی محور مقاومت حفظ شود و ترمز عقب‌نشینی ایران در منطقه کشیده شود.

ولی آمریکا، یعنی همان دقیقا شخص ونس با هماهنگی روبیو، توافق سه‌جانبه با دولت لبنان و رژیم ایجاد کرد و عملاً، به‌جای احترام به تمامیت ارضی لبنان، موقعیت رژیم را در نوار امنیتی لبنان تثبیت کرد.

طرف مقابل حتی حاضر نشد کمیته‌ای را که حتی می‌توانست به ضرر ایران باشد تشکیل بدهد؛ کمیته‌ای که در آن ایران در مقابل دولت نواف سلام و دولت ترامپ قرار می‌گرفت. دلیلش این بود که نمی‌خواست به ایران مشروعیتی برای اعمال نفوذ در لبنان بدهد.

بنابراین، بند یک تفاهم هم در موضوع لبنان اجرا نشد.

مشکل این است که تفاهم اسلام‌آباد به یک دعوای داخلی تبدیل شد. واقعاً تلقی این نبود که تفاهم، فرصتی برای تنفس بین دو جنگ است. چون اگر این بود، نباید قالیباف و پزشکیان تا این حد از شروع درگیری برآشفته می‌شدند و اینگونه به دفاع سرسختانه از آن می پرداختند به نحوی که از نگاه ایشان موافقت با مخالفت با تفاهم اسلام آباد به ملاک مرزبندی افراد و جریان های اجتماعی تبدیل شود.

تصور آقای قالیباف، که یک چهره و سرمایه ملی و قابل احترام است، این بود که می‌توان با تفاهم، نقطه پایانی بر این جنگ گذاشت و کشور را ساخت.

الان هم موضوع حیثیتی و سیاسی شده است و آسیب ها و چالش هایی که داریم به درستی بحث نمی شود. آنچه در میانه این مباحث فراموش شده است این است که ما هنوز به هیچ‌کدام از اهداف چهارگانه نرسیده‌ایم و درباره تفاهم با هم اختلاف داریم؛ در حالی که مسئله باید این باشد که چگونه می‌توان این اهداف را محقق کرد.

تفاهم اسلام‌آباد تقریباً تمام شده است و سودای بازگشت به آن را نباید داشت. نباید هم فکر کرد که قرار بود این تفاهم تا ابد کار کند. این تفاهم، یک پیروزی نمادین و لحظه‌ای برای ایران بود و تمام شد.

دنبال مقصر داخلی هم نباید گشت. این متن‌ها برای طرف آمریکایی هیچ ارزشی ندارد و حتی اگر آن شب آن سه کشتی هم هدف قرار نمی‌گرفتند، این تفاهم کنار گذاشته می‌شد؛ همان‌طور که ترامپ متن ده‌بندی (مبنای گفت و گو در اسلام آباد اول) را با یک توئیت کنار گذاشت و بسیاری از توافق‌های بین‌المللی دیگر را نیز زیر پا گذاشت.

به هر حال، در این نقطه باید از گذشته درس گرفت و رو به جلو، به مسئله بازدارندگی، تاب‌آوری، انسجام اجتماعی و تثبیت نفوذ در خلیج فارس و شامات فکر کرد.

تازه بعد از انتخابات نیز بحران‌های جدیدی پیش رو داریم.

@ebtekareiran

ابتکار ایران🇮🇷

01 September 2026 22:27

🔴افزایش بازده اوراق قرضه به معنای کاهش قیمت آنها و در نتیجه، دشوارتر شدن تأمین مالی برای دولت آمریکا است.

ابتکار ایران🇮🇷

30 August 2026 23:15

🔴 مذاکرات ایران و آمریکا متوقف شده؛ ترامپ حاضر نیست به توافق ژوئن بازگردد.

وال استریت ژورنال

دولت ترامپ به میانجی‌ها اعلام کرده است که تمایلی به بازگشت به چارچوب تفاهم اولیه‌ای که در ژوئن با ایران حاصل شده بود ندارد؛ موضوعی که تلاش‌های اخیر برای ازسرگیری مذاکرات را دشوار کرده است.

توافق اولیه ژوئن که در کاخ ورسای امضا شده بود، قرار بود با بازگشایی تنگه هرمز، آغاز مذاکرات هسته‌ای ایران و پایان جنگ، در مقابل کاهش تحریم‌ها و آزادسازی بخشی از دارایی‌های بلوکه‌شده ایران، مسیر حل‌وفصل بحران را فراهم کند. اما این توافق چند هفته بعد، پس از اقدام ایران برای حمله به کشتی‌ها و تأکید بر کنترل خود بر تنگه هرمز، فروپاشید.

پس از آن، ترامپ راهبرد فشار حداکثری اقتصادی علیه ایران را در پیش گرفته و مایل است منتظر بماند تا مشخص شود آیا این فشارها نتیجه می‌دهد یا خیر. به گفته منابع، ترامپ دیگر علاقه‌ای به تفاهم ژوئن ندارد، زیرا آن توافق در داخل آمریکا به دلیل «نرمش بیش از حد در برابر ایران» مورد انتقاد قرار گرفته بود.

کاخ سفید نیز اعلام کرده است که تمرکز دولت بر تشدید فشار اقتصادی و قطع منابع مالی ایران است و در حال حاضر گفت‌وگویی با تهران در برنامه نیست.

در مقابل، جناح‌های سخت‌گیر در ایران نیز مذاکرات را دشوار کرده‌اند. آنان خواستار به رسمیت شناختن نقش ایران در تعیین شرایط بازگشایی تنگه هرمز، کاهش تحریم‌ها، رفع محاصره دریایی و خروج ناوهای آمریکایی از خلیج فارس هستند. برخی مقامات ایرانی هشدار داده‌اند که هیچ پیشنهادی خارج از چارچوب توافق ژوئن پذیرفته نخواهد شد.

میانجی‌ها تلاش کرده‌اند ایران را به کاهش خواسته‌های خود متقاعد کنند، اما تغییر مواضع دو طرف باعث شده چارچوب مشخصی برای آغاز دوباره مذاکرات باقی نماند. سفر رئیس ارتش پاکستان، عاصم منیر، به تهران و تلاش‌های عمان برای توافق درباره مسیر عبور کشتی‌ها در تنگه هرمز نیز پیشرفت محسوسی ایجاد نکرده است.

ایران اعلام کرده بود که مذاکرات با عمان به توافقی درباره مسیر عبور کشتی‌ها منجر شده، اما عمان این موضوع را تأیید نکرده و مقام‌های ایرانی نیز توضیحات متفاوتی ارائه کرده‌اند. سپاه پاسداران نیز اعلام کرده است که تنگه هرمز تا زمانی که آمریکا به اجرای توافق ژوئن بازنگردد، بازگشایی نخواهد شد.

تحلیلگران معتقدند مشکل اصلی این است که برداشت دو طرف از توافق تغییر کرده است. به گفته یکی از پژوهشگران، تفاهم قبلی عملاً از بین رفته و میانجی‌ها اکنون باید دو طرف را به نوعی مصالحه جدید برسانند.

هم‌زمان، تلاش‌های دیپلماتیک کشورهای منطقه ادامه دارد. نخست‌وزیر قطر و وزیر خارجه این کشور با مقام‌های ایرانی دیدار کرده‌اند تا از تشدید تنش جلوگیری و زمینه مذاکرات جدید را فراهم کنند.

با وجود این تلاش‌ها، حملات به کشتی‌ها همچنان مانع تردد در تنگه هرمز شده است. کشورهای عربی منطقه نگران هستند که فشار اقتصادی آمریکا باعث واکنش نظامی ایران شود؛ زیرا جنگ تاکنون به گردشگری، سرمایه‌گذاری و برنامه‌های توسعه اقتصادی آنان آسیب زده است.

در مجموع، وضعیت کنونی نشان‌دهنده یک بن‌بست دوگانه است: آمریکا به دنبال فشار اقتصادی برای کسب امتیاز بیشتر است و ایران تلاش می‌کند از اهرم کنترل تنگه هرمز برای حفظ قدرت چانه‌زنی خود استفاده کند. هر دو طرف هم‌زمان برای تشدید فشار آماده می‌شوند، اما همچنان مسیر دیپلماسی را به‌طور کامل کنار نگذاشته‌اند.

دیدگاه: آقایان کلاهتان را بگذارید بالاتر! حالا هی بروید در این رسانه و آن رسانه در مورد ضرورت برگشت به توافق بگویید. طرف قرار نیست برگردد. به فکر شکست محاصره و ایمن سازی زنجیره های تأمین باشید.

@ebtekareiran

ابتکار ایران🇮🇷

28 August 2026 23:14

🔴🔴 آیا عملیات اقتصادی ترامپ، ایران را منزوی خواهد کرد؟

پاسخ کارشناسان (2)

6- خالد عظیم (Khalid Azim): «اثرگذاری را باید بر اساس هدف واقعی سنجید»
او انتظار دارد تحریم‌ها مقداری فشار مالی اضافی ایجاد و تعامل ایران با نظام مالی جهانی را دشوارتر کنند، اما معتقد است اثر اقتصادی آنها احتمالاً بسیار کمتر از لحن دولت آمریکا خواهد بود. ایران تجربه زیادی در تغییر مسیر معاملات، استفاده از کانال‌های جایگزین و دور زدن تحریم‌ها دارد و فاصله زمانی میان اعلام و اجرای تحریم نیز فرصت سازگاری ایجاد می‌کند. به تعبیر او، اجرای تحریم شبیه بازی «موش‌گیری» است: یک کانال بسته می‌شود و فعالیت به کانالی دیگر منتقل می‌شود. نتیجه‌گیری‌اش مهم است: اگر هدف فقط افزایش هزینه مبادله ایران باشد، طرح تا حدی موفق می‌شود؛ اما اگر هدف محدود کردن جدی توان ایران برای تأمین مالی جنگ باشد، کار بسیار دشوارتر است.

7- جاناتان پانیکوف (Jonathan Panikoff): «فشار حداکثری بدون تداوم چندساله جواب نمی‌دهد»
پانیکوف معتقد است این سیاست بالقوه می‌تواند مؤثر باشد، اما نه در چند ماه؛ بلکه نیازمند سال‌ها اجرای پیوسته و منسجم است و شاید باید پس از پایان دولت ترامپ نیز ادامه یابد. تفاوت مهم با دوره اول ترامپ این است که کشورهای خلیج فارس دیگر مانند گذشته مشتاق منزوی کردن ایران نیستند

8- توماس واریک (Thomas S. Warrick): «D-Day اقتصادی بدون ائتلاف ممکن نیست»
واریک از قیاس تاریخی دولت ترامپ علیه خودش استفاده می‌کند. از نظر او، علت موفقیت D-Day در ۱۹۴۴ صرفاً قدرت آمریکا نبود، بلکه ائتلاف قدرتمند و مدیریت هماهنگ متحدان توسط آیزنهاور بود. امروز آمریکا برعکس، با کانادا، اروپا و حتی برخی دولت‌های خاورمیانه دچار تنش شده است. بنابراین اگر ترامپ واقعاً می‌خواهد یک کارزار اقتصادی بزرگ علیه ایران موفق شود، باید ابتدا متحدان را دوباره گرد هم آورد؛ «D-Day کاملاً آمریکایی» محکوم به شکست است.

@Ebtekareiran

ابتکار ایران🇮🇷

25 August 2026 14:03

به همین دلیل است که مذاکرات تجاری بین ایالات متحده و کانادا به بن‌بست رسید.

ایالات متحده می‌خواست کنترل توافق‌های تجاری را که کانادا در سراسر جهان منعقد می‌کرد، در دست داشته باشد.

علاوه بر این، آن‌ها می‌خواستند از کانادا (از منابع کانادا) به عنوان اهرمی برای پیشبرد توافقات و فعالیت‌های دیپلماتیک خود در سراسر جهان استفاده کنند.

در حالی که همچنان دسترسی کانادا به اقتصاد ایالات متحده را محدود و مشمول تعرفه می‌کردند.


پی‌نوشت؛ شما سخنان نخست وزیر کانادا را مشاهده می‌کنید. با چنین آمریکایی طرفیم!

@ebtekareiran

ابتکار ایران🇮🇷

25 August 2026 10:20

📑 خبرنامه پاکستان و چین، شماره ششم

🔰 محورهای خبرنامه:
1️⃣پاکستان و چین همکاری برای مقابله با گروه‌های مسلح مستقر در افغانستان را افزایش می‌دهند
2️⃣ناامنی، سرمایه‌گذاری‌های معدنی چین در پاکستان را با چالش مواجه کرده است
3️⃣صادرات آبزیان پاکستان به چین ۴۱ درصد افزایش یافت
4️⃣چین بزرگ‌ترین منبع سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی پاکستان در ژوئیه بود
5️⃣تجارت دوجانبه پاکستان و آمریکا از ۸ میلیارد دلار عبور کرد
6️⃣گفت‌وگوی تلفنی عراقچی و فرمانده ارتش پاکستان درباره تحولات منطقه
7️⃣عاصم منیر برای تقویت صلح و ثبات به تهران سفر می‌کند
8️⃣پاکستان حمله اسرائیل به پایگاه هوایی سوریه را محکوم کرد
9️⃣کشف ذخایر جدید گاز و میعانات گازی در سند پاکستان

@ebtekareiran