1582
کانال شعر و ادب لری نقد اشعار شاعران «مجموعه لری و فارسی» ارتباط با ادمین برای تبادل لینک و فرستادن شعر های لری👇 @Zccbm
عاشقی با عشق خودتا از سر دنیا گذشت
رود جانش شد رهاو از دل دریا گذشت
عاشقی دیوانه با عشقم هیاهو میکند
نکتههای دلنشین از خاطرات ما گذشت
کورهی سرد تنم در آتش نور شماست
در میان لحظههای زندگی سرما گذشت
در سرم شوری به پا شد تا بگویم راز دل
قاصدک هم بیخبر بود و از این غوغا گذشت
زهره میرقصد برای ماه روی آسمان
نالهٔ شب گیرما از درد و واویلا گذشت
در شب باران برای من سَرِ خُم باز کن
آن خَمِ اَبروی تو دیدم غم از فردا گذشت
عشق ما را عاقبت تا عرصهی میعاد برد
قصهٔ دلدادگی درحسرت و رویا گذشت
آخر قصه رسیدیم وبه سر شد داستان
زیر سقف آرزوها فصل سختیها گذشت
۸۱۰
#بیژن_عظیمی
فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن
نقد آزاد
درود بر شما
قافیه
واژههایی که قبل از( گذشت) در پایان مصراعها آمدهاند، عبارتاند از:
دنیا، دریا، ما، غوغا، سرما، شب ها ، دل ها، رویا و سختیها.
وجه اشتراک آوایی این واژهها، صدای «آ» در پایان آنهاست که بهتنهایی برای ایجاد قافیهای صحیح و مستحکم کافی نیست.
در قافیه، صرف شباهت یک مصوت پایانی کفایت نمیکند؛ بلکه باید قواعد مربوط به حروف قافیه نیز رعایت شود.
نکته دیگر، استفاده از واژههایی مانند «شبها»، «دلها» و «سختیها» است. در این ترکیبات، پسوند جمع «ها» نقش الحاقی دارد و تکرار آن در جایگاه قافیه، بدون توجه به ساختار اصلی واژهها، میتواند به ضعف قافیه منجر شود.
به بیان دیگر، نمیتوان صرفاً با افزودن یک پسوند مشترک به واژههای متفاوت، قافیهای استوار و از نظر قافیه قابل دفاع ایجاد کرد.
البته برای داوری قطعی درباره قافیه باید حروف اصلی قافیه و حرکات پیش و پس از آنها نیز بررسی شوند.
#شب، #دل، #سختی ایراد قافیه اینجاست
ردیف
واژه «گذشت» در پایان مصراعها بهصورت مکرر آمده و ردیف شعر محسوب میشود.
بنابراین، شاعر در انتخاب ردیف وحدت رویه داشته است؛ اما رعایت ردیف بهتنهایی نمیتواند ضعفهای قافیه را جبران کند. قافیه و ردیف هرکدام جایگاه و قواعد مستقل خود را در ساختار شعر دارند.
وزن و عروض
وزن اعلامشده برای شعر:
فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن
است؛
در آغاز مصراع، عبارت «عاشقی با» از نظر هجابندی چنین بررسی میشود:
عا / شِ / قی / با
درحالیکه رکن «فاعلاتن» از نظر ساختار هجایی چنین است:
بلند / کوتاه / بلند / بلند
بنابراین، باید به جایگاه هجاهای کوتاه و بلند در عبارت توجه کرد. نمیتوان صرفاً با تقسیم کلمات به چند بخش، آنها را منطبق بر ارکان عروضی دانست.
همچنین در ادامه مصرع، عبارتهای «عش قِ خود تا» عا ع لا تن
و «از سَ رِ دن» فا ع لا تن هستند
یا گ ذشت فا(ع) لن
بلند /کوتاه /بلند
وزن و ردیف ایرادی ندارند
فقط این سه قافیه
شب ها، دل ها، سختی ها
البته ناگفته نماند که یک الحاقی مجاز است
پس میتونم بگیم فقط دو قافیه این شعر ایراد دارد
درود جناب استاد سجاد کیانی عزیز ....
بسیار سپاسگزارم ...
اگه امکان داره ضمن معرفی بیشتر خودتون،، چند بیت شعری را به طور کامل، قافیه ،ردیف ،حرف روی ،و هجاهای عروضی و وزن اشعار را در آنها مشخص کنید ....
به این دلیل که این روزها و سالها زیاد دیده ایم شاعرانی را با شعرهای بی در و پیکر ....
گویا بعضی تصور کرده اند که صرف گذاشتن دو کلمه ی هم قافیه در انتهای دو مصراع یا دو جمله ی ناقص شعر گفته اند و شاعر گشته اند ....
بلاخره شعر و شاعری در این دیار حرمتی دارد ...
هر کسی نباید به خود اجازه بدهد به این حیطه ورود پیدا کند ...
هنی وهاران هنی وهاران
شُرشُر کینی، گل گلَ زاران
هنی شاقه کوگ هنی ماهور باد
هنی گلیخزان
هنی لَختی آو عه لا برد ریزان
سوزسویر هفت رنگ لوخنه وهار
هنی عشایر امروز مال و بار
زِر زَر زنگول عه پیچ مال روئان
هنی دنگ بلور، چایی ایواران
هنی اُور ریزان هنی اُور ریزان
دوره لو خن گل شار بلبل شیوان
رقص پپولکان نوم ری هور گیران
سازنه تئهو، کوک چوپی گیران
اسب شیهه کیشی قیقاچ سواران
دنگ کرون عیده، هته وهاران
شاعر: #صبا_بارانی
غزل لری بختیاری از:
شادان شهرو بختیاری
وا هُل و زور , خُتِه مِن دلِ مُو جــا کِردی
هیچ هوشِت هِده , تا رَهدی چه وا ما کِردی
مُرده بیدُم نَفَسِت خَرد به مُو , جون وُرگَشت
تو , مُـنه زنده بـه انفاسِ مسیحا کِردی
خندِنِه کُنجِ لَوِت نادی و نــازِن مِنِـه تیت
دَسـتِ نادی پَـرِ کَـد , بـُرگِتِه بـالا کِردی
ئی هَمه فَـنـد کُجـه رَهــدی و کی یادِت دا
تَش گِرِهدِه .. نه که شــاگِردی زُلیخا کِردی
چی هُمیـلا چِـه قَـدَر ناز و قشنگه بالات
مُـنـه مفتـونِ دو چشمـان هُمیــــلا کِردی
ســایِه ی سَرو کَــدِت وَست سَرُم لرسِستُـم
مُنه دامُردِنه بـَد جــوری تو شیـدا کِردی
کاشکی وَختی مِــن آینـه ابینــی ریته
ریت وابـو کـــه بِگوی عشقُمِه حاشـا کِردی
داد پیغوم که نیبُو زِ تو تی وُردارُم
رَهدی و پُشت سَرُم معــرکــه برپا کِردی
ئی وَسَــط سـی تو که بَد هیچ نَوابی شهرو
مُفتی مُفتی کَـد و بـالامِه تماشــا کِردی
****
معنی برخی لغات :
وا = با
وا هُل و زوز = با زورآوری , با هُل دادن و زور اوری کردن
خُته = خودت را
مِن = تو , داخل , درون
هوشِت = حواست , در گویش بختیاری به حواس میگویند ( هوش ) وقتی میگویند هوشت بو یعنی حواست باشد , وقتی میگویند بهوش بو یعنی هشیار باش وقتی می گویند هوشُم هِد یعنی حواسم هست / اصلآ در این گویش کلمه ای به اسم حواس ( که عربی هست ) وجود ندارد
هِده = هست ( هست با تاکید )
رَهدی = رفتی
خَرد = خورد , برخورد کرد
مُو = من
وُرگشت = برگشت
مُنه = من را
لَوِت = لبت
نادی = نهادی
نازِن = ناز را
مِنه = درون , تویِ
تیت = چشمت
دست نادی پَرِه کَد = دست گذاشتی بیخ کمرت
بُرگِته = ابرویت را
ئی همه = این همه
فند = حیله , مکر ,
کُجه = کجا
تش گِرِهده = آتش گرفته ( این عبارت نفرین گونه است )
نه که = نکند که
چی = مانند
هُمیلا = اسم دختر ( نام دختری در شعر معروف داراب افسر بختیاری و همچنین در منظومه ی خسرو شیرین نظامی )
سرو کَدِت = سرو کمرت
وَست = افتاد
لرسِستُم = لرزیدم
مُنه دامُردنِه = من مادر مرده را
وَختی = وقتی
ایبینی = می بینی
ریته = رویت را
ریت وابو = رویت بشود
نیبو= نمی شود
تی وُردارُم = چشم بردارم
ئی = این
نَوابی = نشد
— پریشو نوا —
تک و تنیا دل زعمَ و جاده عمر
هه د اول گریویسم
سی طالع جُور
کسی نونس زنی چی ها دَ بارش
قشَنی عمر، کی ها دَ کارش
تیه مو افتا و دا، بیم گریوه
سپردم وش رنجان
کردیم وَ خَنه
هردیم وَ زمی هه گَلی ، گَلی
که زنی چنیه سخته
نونسیم که ای دنیا
شادی و رنجش وَ ری یَک رته
پریشو نوا دَ ای بخت و چاره
چی سیل بارو
ببار تو وَ غم
که کس نمرده دَ غم و ماتم
زنی ها و جا تا ته دنیا
نَزریَ تاس غم تا خدا نها
امیدن بونیم و روز فردا
که رسم دنیا هه چنینه
کس خور ناره
دَ ای مار پر کینه
باید بجنگیم وا شر شطو
تا جو بیره باغ آرزو
تا بخن دنیا
ری و ری اِیما
سهم بی کسا عالم
بی شک باغ بهشتَ
دَ کتو خدا هین خوش نوشتَه
زهرا دریکوند(آذرخش)
مو تا دیمت دلم چی بم ایلرسه
سَر و سینه ، بِدن از دَم ایلرسه
نگو یه شاعری وا خون بگهره
یه پیغمبر اَیر دیت هم ایلرسه
#سجاد_کیانی
تو کِه هَر دَم وِه دمون یای سِتین وا ویروم
نَکُنِه هیچ نَبوهی یَه دَمون مَندیروم!?
مو یَه بالوم وِه خدا بَردِ زَمون اِشکَندِه
هَر چی یَه بالِه زَنوم فِر هَنیَم وِت دیروم
مَهِ شَوگارِ مُو پَه سیچِه نیاهی وِه شَوام
سیچِه چی قافِله وا فَر نَزَنی سَرِ چیروم!?
تا وِه کَی هَی کِلِ بَردانِه بِدوم مو دِمِ بَرد
سیچِه وا دیریِ تو زِندِ یوم و نِیمیروم!?
گُوشِ مُو پر وِه صِداتِه ، تو اَذونِ دِلومی
دی وِه هَر چی که صِدا دادِه خدا دل سِیروم!
اَی بِگی مینِ دِلت چَندِ تُکی اَو نِیدوم
جورِ کَوگی کِه گَلِس کُشتِنِه تِینا میروم
وِه خداوندی خُس،چَندِ خدامون اِخومِت
هَر کَسی گُهد بَدِت،عاقِوَتِس شُمشیروم!
چنو خو کِردِه خُدایی،کِه دِلِت بُردِ دلوم
((تو کِه هَر دَم وِ دَمون یای سِتین وا ویروم))
#مهدی_احمدی
تیه کالم (غزل لری)
جِگَروم خینه ؛ وُ از هَر دو تیَهم ایتِکِه خین
تیَه کالُم تیهلِ کالِته پُر کن و بِوین
تیهَلوم ؛ سِی تیَهلوم کُن که و داغِت خینن
دو تیهم سوهرِه به اَندازه یِ خورشید پسین
تیهلوم؛ مِثلَه خُم او دَم که کَمینُم سرِ رَه ت
غِصَه سر رَهمِه و مِی تورَه نشَهسِه و کَمین
آخِرِش جانگروهتم ؛ دِلوم افتا مِنِ تَش
دِلِمَم جا نَگرو هر چه که گفتم دَ بشین
تو نَبینُم که سرِ پایَم وُ هِی ایخَندوم
توویِ رومِهسِه اییَم غیره وم اِیسایه سِتین
گَرهِ بغض مِنه ؛ هر گرهِ پَل مییَلِت
ایره سر بُرگلِ مو ، هرچه وَ دامن تنِه ؛ چین
وَ کلویی یِه مو کر یا وَ ملوسی تو دُ وَر
تا قیومت به خدا خلق نیابو و زمین
تو ختم مثله خداتی ؛ که چِقَر ناله زدوم
جفتتو هیچ نَیومِین و دادم برسین
#احمدرضا_فضیلت_منش
#ترجمه
1 جگرم خونه و از هر دوچشمم خون میچکه؛چشم قهوه ای من، چشم های کال(قهوه ای روشن)ت رو باز کن و ببین
2 ای مثل چشمام عزیز؛ به چشمهام نگاه کن که از داغت خونن...هر دوچشمم اندازه خورشید غروب قرمزن
3 ای مثل چشمام عزیز ؛مثل وقتایی که خودم سر راهت کمینم ؛غصه سر راهم نشسته و مثل توره(سگ گرگ) به کمینمه
4 آخرش بیخیال نشدم و دلم افتاد تو آتیش دلم هم بیخیال نشد هرچه بهش گفتم بس کن
5 تو منو اینجوری نبین که سرپام و دارم میخندم ...خونه ی خراب شده ای یم که یه ستون ازم مونده
6 گره های بغض منن گره های موی بافته شده ی تو و هرچقدر دامن تو چین داره میاد رو ابروهای من
7 به دیوونگی من پسری و به زیبایی تو دختری... به خدا تا قیامت روی زمین خلق نمیشه
8 تو خودتم مثل خداتی که اون همه من ناله کردم... جفتتون نیومدین به فریادم برسین
#لکی
چیمم وَ ژیر ِ چیما مکه سیلت
دلم ها لا تونا میلم وَ میلت
دت لک سوزسیلی کین گرین تا
دنا تا بیستوین هم مانه سیلت
....
#بختياری
تیم وه زیرِ تی هی کنه کلیت
دلم دیندا تونه میلم وه ملیت
چنو چی سوزسیری تو، مو که هیچ
دنا تا بیستون یاین وه سیلت
#سجاد_کیانی
بریز ریم توفِ اَو گَل می شلالت
بغل کو جورِ کوگ یام زیرِ بالت
همش هی میخک و مهلَو بِون نا
که هر شو مینه خَو هِم مین کشالت
#سجاد_کیانی
#ترجمه_خانم_لورآ
"بریز رویم آبشار آب دسته موی بلندت":
یعنی آتیش دارم از موهای بلند و خرم که مانند آبشار، جاری و پرطراوت است. "بریز رویم" یا "ببار رویم "سرازیر کن بر روی من" در اینجا حس غرق شدن در زیبایی موهایت که شبیه آبشار است را به من بده.
"بغل کن مرا، تا مانند کبک بیایم و زیر بال و پر تو آرام بگیرم."
یعنی همان حس نیاز به پناهگاه، عشق و امنیت را بده( احساسا جوجه کبک به زیر بال مادرش پناه می آرد)
البته کبک در فرهنگ لریاتی بخصوص لر بزرگ بختیاری و جنوبی نماد زیبایی و ظرافت است
به همین مناسبت بختیاری ها و جنوبی ها
می گویند ترنه( زلف) را از طوقه مشکی کبک به عنوان المان زیبای طبیعت گرفتهاند
"همیشه هی میخک و مهلَو به گردنت آويزان کن":
در اینجا و در جواب دو مصرع اول اگر در خواست رد شد موها را روی من نریختی و مرا مثل کبک.... زیر بال نگرفتی
درخواست سوم
"همیشه عطر میخک و مهلَو (عطرهای خوشبو) لریاتی که زنان لر قبلا که عطر نبود ازش استفاده می کردند را به گردنت بیاویز." :
یعنی هم این که به فرهنگ لری اشاره دارد
وهم این که معشوقه را تشویق می کند
و هم این که مستقیما می گوید از بوی خوشِ ... لذت میبرد.
و هم این که به صورت کنایه، یعنی یاد و خاطره خوش و عطرآگین تو همیشه آرزو من است
و هم این که عطر مهلو همیشه به یادگار بماند.
"زیرا که هر شب در خواب، در آغوش تو هستم."
یعنی عطر مهلو داشته باش اگر در بیداری شاید نتوانم به تو برسم اما در عالم خواب و رؤیا، در آغوش تو هستم
بختياری دی وری هی جار کُن
سراینده و سرودهخوان
علی بداغی
ولی بهترین شاعر لری که تا الان
دیدم هم با تاریخ لر آشنا باشد و هم
درد لر را بگوید و هم شعرش از نظر نظم و وزن و معنی و مفهومی باشد
چه لری و چه فارسی علی بداغی است
از نظر من با اختلاف
به هر زاده ی ذلتی «نه» بگو
به هر خواری و خفتی «نه» بگو
اگر در رگت خونِ آزادی است
به هر قیمه ی قدرتی «نه» بگو
....
آن را که دو پا در گل استحمار است
در حسرت دست بوسی و دربار است
جای عجبی نیست که در غارِ دروغ
از مشعلِ اندیشه و لُر بیزار است
......
.....
گرچه شبیه اثری جنگی است
بيشترش تیره، کمی رنگی است
در گذر از تنگه ی سردرگمی
عشق، گذرنامه ی دلتنگی است
...
اَر دِلت دیوونه ی، عاقل خوتی
#علی_بداغی
سه دوبیتی هر کدام جداگانه برای چرت تیه و برگ( زلف چشم و ابرو)
به سی چرتت دل آدم هار اِگرده
زلیخایی کنه دل خوار اِگرده
وه مردمون گرا ایواوه هی چی
همو نیتی که مین ریت تار اِگرده
...
تیات هم دین و ایمون و خدامه
مو هر چندی بگم وت ناتمامه
بقولِ طاهرِ عریانِ الوند
تیات هرجا کنم سیل وَر تیامه
.....
تو برگت پر وه گوگرد گمونم
اگی که خرمَنم تَش وندِ جونم
ندونم وا چطوری بنویسم
که هرچی مین دلم هد برسونم
#سجاد_کیانی
#ترجمه_لورآ
بخاطر زلفهایت قلب آدم سرمست و دیوانه (گرفتار) میشود
( چنان که) دل زلیخا (که عاشق یوسف شد) خوار زلیل رفتار میکند
یعنی عشقت انچنان قوی است که دل من ذلیل می کند
به مردمان جدا می شود به سان
همان زلفی که روی صورتت تار میگردد
....
چشمانت همه چیز من است( دین و ایمان و خدای من است)
من هرچقدر برای چشمان تو بازگو کنم ناتمام میماند یعنی هرچقدر بگویم کم گفته ام( کلمات برای توصیف کامل بیان احساسم کافی نیستند)
به قول طاهر عریان‹ شاعر و عرفای لـر کهن تبار› (یعنی عمق سنت ادبی و ریشه دار بودن این نوع احساسات بین مردم لر را نشان می دهد
هرکجارا تماشا کنم چشمانت جلوی چشمانم میآیند
....
گویا ابروهایت پر از گوگرد است
(کنایه از جذبه و آتشین و خطرناک بودن)
و مانند این میماند که من خرمنم و آتش به وجودم می زنند
یعنی (اوج تاثیرگذاری در احساسات درونی)
نمیدانم باید چگونه نگاشتن انجام بدهم
که هرچیزی کنج دلم است را به تو برسانم( یا منتقل کنم)
یعنی قلم زبان از وصف عاجز میانند
عاشقی با عشق خودتا از سر دنیا گذشت
رود جانش شد رهاو از دل دریا گذشت
عاشقی دیوانه با عشقم هیاهو میکند
نکتههای دلنشین از خاطرات ما گذشت
کورهی سرد تنم در آتش نور شماست
در میان لحظههای زندگی سرما گذشت
در سرم شوری به پا شد تا بگویم راز دل
قاصدک هم بیخبر بود و از این غوغا گذشت
زهره میرقصد برای ماه روی آسمان
نالهی شبگیر ما از سقف این شبها گذشت
در شب باران برای من سَرِ خُم باز کن
آن خَمِ اَبروی تو دیدم غم از دلها گذشت
عشق ما را عاقبت تا عرصهی میعاد برد
قصهٔ دلدادگی درحسرت و رویا گذشت
آخر قصه رسیدیم وبه سر شد داستان
زیر سقف آرزوها فصل سختیها گذشت
۸۱۰
#بیژن_عظیمی
فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن
نقد آزاد
ترال تازه رس و تَر بو تُم ایده
کلوسی که وه مین گَر بو تُم ایده
نرو دیندا شکالی که اِواسه
شکال هرچی که تورتَر بو تم ایده
#سجاد_کیانی
#ترجمه خانم زهرا نجاتی
معشوقِ تازهبالیده و نوشکفته، با آن طراوت و زیبایی دلفریبش، گواراتر و خواستنی تر است؛
همچون کرفسی که در دل کوهستان و میان صخرهها روید، دور از دسترس و پنهان از چشم دیگران باشه بهتره است
ای دل، در پی هر شکاری شتاب مکن؛
که شکار هرچه سرکشتر، چابکتر و گریزپاتر باشد، شور و شیرینیِ به دست آوردنش بیشتر است.
مفهوم شعر:
معشوق را به کرفسی در دل کوهستان تشبیه کرده است ؛ گیاهی کمیاب که به آسانی در دسترس نیست و همین دور از دسترس بودن، بر ارزش و دلانگیزیاش میافزاید.
در بیت پایانی نیز معشوق به شکاری گریزان و سرکش مانند شده است؛ دختری که به آسانی دل نمیبازد و به هر کسی روی خوش نشان نمیدهد. ، جذابیت چنین معشوقی در دشواریِ رسیدن به او و دستنیافتنی بودن اوست.
تَشی وندی وه لاشِ خوم و دینم
بیو بهلا مو تُراته بچینم
تو هی تُرناته وَر باد نادِیه که
مونه از حزبِ باد کردی ستینم
#سجاد_کیانی
دلم چی سَرقِلی اَو مینه پاله
مو عشقم جورِ نومه #لر زلاله
مَیر نیدی که آ بهمن چه وابی
مه نیبینی هنی هی کوگ اِناله
تونه کالم وه مین مارش ملی لر
اِریزم مینه هرچی دی بلاله
کِره دی ای کنم هی جورِ ایرج
گلیم زهمه زه بسکه زیمه گاله
پلت جورِ قرون ایبو قسم خور
پلت چی شیرِ دا وَر مو حلاله
مو تیشنی دوگَهِ اَو مین لَواتم
مو تیشنی اووی که از برف اِپاله
همش هی جوش اِیارم سی تو وُ هی
همش هی جورِ اَووم باله چاله
#سجاد_کیانی
#لکی
مریار خویی باو ودیارم..
خمم بسینی له حال ژارم
دلم چوین گرین گرمسیریه...
وزخم دشمن چنی خونییه...
کی وتی نازاریل دت خداین...
هرهانه ژاری وژدوس سواین
اردوس بزونی مه حالم چوینه..
چوین باووه مردی کل لارم شوینه.
دس ومیل ماژی وتاو منیشی..
تابکه درمون دردم ژ ریشی....
#مرضیه_زندی
سرم جوش ایزنه قل دارم امشو
یه دنیا درد وه ری مل دارم امشو
نزن دَس وه دلم زهمم اِچومه
گلی ایرِجِ مین دل دارم امشو
#سجاد_کیانی
✅دوبیتی لکی
رنگینی وینه سیف ِ سور ِ گَل دار
دله موری وَ آسونی تو ای یار
ولاتم داسَه ژیر ِ پا سراسر
نِئیمَه چوی تو شیرینی نمکدار
#رحمان_مریدی_بیرانوند
دِ لا عِشقت هَمَش تَش دِ دِلم بی
هَمَه شُو تا سَحر غَم دِ کِلِم بی
مِه دِ حونَه دِلت بی لیز اگر بام
اَگر چی تیلِ تَری،داری بیا جام
مَحالَه کِ دِ عشقت دَس بَکشم
گَرینم کِ عیوهَ پا پَس بَکشِم...
#سیمین_دریکوند
بگو با دلبر ترسایی امشب
چه میشد گر که بی ترس آیی امشب
لبان خشک فایز را ز رحمت
به آن لعل لب تر… سایی امشب
#فایز
#رباعیات_بختیاری
تاویرِ تونُم ،زِحال خُوم دیر اِبوم
تادیرُتونُم زِجونِ خُوم سیر اِبوُم
وائی همه باری که به کولُم اِکَشُم
چی دارِ بلیطی مِنِ خُوم پیر اِبوم.
....................
اَفتَو که تَوِه عشقتِه مِن جون داره
کِر دیسه مِنِ چرخ فلک آواره
آساره خَوِه زِچشم خوس کِردِه حَرُم
مَه وا غم تو گشته چُنو مَه پاره
#ایرج_خواجوی
سر و قلب و دل و سینه مو هر چار
تیا کال ِ ملوست کِن گرفتار
تو هرچی که بخی ایدم بغیرا
تیام که هی بِوینن او تیات یار
#سجاد_کیانی