-
مطالب روانشناسی📖 در جست و جوی معنا✨️ دانشجوی رشته روانشناسی🧠 t.me/HidenChat_Bot?start=1152535152
اکنون اگر کسی از من در مورد مفهوم و حقیقت گفتار داستایفسکی بپرسد که میگفت: «آدمیزاد موجودی است که میتواند به همه چیز خو بگیرد» میگوییم: «آری، ولی نپرسید چطور».
-ویکتور فرانکل
@Psychologymahh
💭نیازی نیست اون کسی که میمیره، هم خونت باشه تا احساس کنی بخشی از وجودت رو از دست دادی.
بعضیا فکر میکنن سوگ فقط زمانی اتفاق میافته که یکی از عزیزان نزدیکمون رو از دست بدیم. اما واقعیت پیچیده تر از اینه. ما ممکنه خبر مرگ کسی رو بشنویم که هرگز تو زندگی ندیدیم فقط داستان زندگیش رو خونده باشیم یا روایت رنجش رو شنیده باشیم و عمیقاً سوگوار بشیم. در سوگ های جمعی یا اتفاقات تروماتیک اجتماعی هم همینطوره. ممکنه افرادی از بین برن که هیچ ارتباط مستقیمی با ما نداشته باشن، اما شنیدن داستانشون، دیدن تصویرشون یا تصویر زندگیشون ما رو وارد تجربه سوگ کنه. مغز ما برای همدلی ساخته شده. نورون های آینهای و شبکه های مرتبط با دلبستگی باعث میشن درد دیگران تا حد زیادی در بدنمون حس کنیم. به همین دلیل ممکنه دچار سنگینی، بی خوابی، اضطراب یا حتی اشک های ناگهانی بشیم. بدن و روان ما بین "اتفاقاتی که برای من افتاده" و "رنجی که عمیقاً با اون همذات پنداری کردم" همیشه مرز روشنی نمیگذاره. برای همین مهمه که به خودمون اجازه سوگواری بدیم، درباره احساسمون با افراد امن صحبت کنیم و تو این روزا بیشتر از همیشه مراقبت کنیم. تاثیر از درد دیگران نشونه ضعف نیست، نشونه انسانیته.
@Psychologymahh
🪴 تابآوری یه مهارته؛ چیزی نیست که یا داشته باشیم یا نداشته باشیم. تاب آوری یعنی زمین بخوری ولی زمین گیر نشی. میشه ساختش، تقویتش کرد و گذاشتش توی «جعبهابزار ذهنی»مون.برای قویتر شدن در برابر سختیها، این ۶ مهارت رو میشه انجام داد:
1️⃣آرومآروم با ترسهات روبهرو شو
ترس طبیعیه. قرار نیست بیپروا بپری وسطش. اما اگه قدمبهقدم بهش نزدیک بشی، میبینی اونقدرها هم شکستناپذیر نیست. اعتمادبهنفس دقیقاً از دل همین مواجهههای کوچیک و پیوسته ساخته میشه.
2⃣از آدمهای مقاوم یاد بگیر.
حتماً دور و برت آدمهایی هستن که با وجود سختیها خم نشدند. دقت کن چطور فکر میکنند، چطور تصمیم میگیرند، چطور واکنش نشون میدن. گاهی فقط دیدنِ یک الگوی سالم میتونه مسیرو براتون روشنتر کنه.
3⃣تنها نمون.
قرار نیست همهچیز رو خودت تنهایی جمعوجور کنی. دوستها، خانواده یا حتی یک همکار قابل اعتماد میتونن تکیهگاه باشن. حمایت اجتماعی فقط کمک عملی نیست؛ یه پیام مهم هم داره: تو تنها نیستی.
4⃣ذهنت رو منعطف نگه دار.
زندگی همیشه طبق برنامه ما جلو نمیره. اگه یاد بگیری از زوایای مختلف به مسائل نگاه کنی و احساساتت رو بشناسی و مدیریت کنی، حتی وسط طوفان هم میتونی تعادل داشته باشی. انعطاف یعنی بلد باشی وقتی یک مسیر بسته شد، دنبال مسیر دیگه بگردی.
5⃣برای کارهات معنا پیدا کن.
وقتی بدونی برای چی داری تلاش میکنی، سختیها قابلتحملتر میشن. حتی یه هدف کوچیک هم میتونه سوخت حرکتی باشه که نگذاره از پا بیفتی. معنا، انرژیِ پنهانیه که آدم رو جلو میبره.
6⃣خوشبینیِ واقعبینانه رو تمرین کن.
خوشبینی یعنی چشمهات رو روی مشکلها نبندی، ولی باور داشته باشی که میتونی ازشون عبور کنی. گفتوگوی درونیت خیلی مهمه. همونطور که با یک دوست مهربون حرف میزنی، با خودت هم همونطور حرف بزن.
@Psychologymahh
🎥انیمیشن کوتاه Starling
پذیرش سوگ یعنی اجازه بدیم هم دلتنگ باشیم و هم زنده بمونیم. سوگ یه فرایند احساسی طبیعیه که شامل انکار، خشم، چانه زنی، افسردگی و پذیرش میشه. پذیرش سوگ و تجربه هیجانات بدون سرکوب به بهبود روانی کمک میکنه. تحقیقات روانشناسی نشون میده که سرکوب احساسات منفی میتونه باعث اختلال های روانی بشه، اما تجربه سالم اون ، مسیر ادامه زندگی رو هموار میکنه. ارتباط نمادین با عزیز از دست رفته، مثل خاطره، عکس یا فکر کردن به اون، باعث حفظ پیوند عاطفی و کاهش احساس تنهایی میشه.
@Psychologymahh
🪢تروما، خطری که باید جدی بگیرید
انسان قابلیت محدودی برای پردازش وقایع منفی و استرسآمیز داره. وقتی فشار و آسیبهای روانشناختی از مرز کنترل و ظرفیت تابآوری هر یک از شما خارج بشه، ممکنه تروماتایز بشید و حملات پانیک (پانیک اتک) داشته باشید. تو این حالت حتما نیاز دارید تا یک متخصص سلامت روان (روانشناس یا روانپزشک) کنار شما باشه تا بتونید به مرور و مجددا به حالت پیش از تروما برگردید. یادمون باشه که این اتفاق نیاز به زمان و درمان حرفهای داره. ترومای جمعی هم، زمانی شکل میگیره که یک جامعه دچار بحرانی عمیق و تلخ مثل جنگ یا حوادث شدید بشه. ترومای جمعی به روی همه افراد اما با شدت متفاوت و براساس میزان درگیری هر شخص با حادثه اثر میگذاره. علائم تروما که باید بدونید: سرگیجه و حالت تهوع، از دست دادن هوشیاری، دلپیچه و استفراغ، وحشت تو خواب و کابوسهای تکراری، لرزش بدن و نداشتن کنترل، تپش قلب و تعریق، تجربه مداوم و مکرر خاطره آسیبزا.
🫀مراقبت هنگام حمله عصبی یا پانیک
اگه کسی در کنار شما دچار حمله پانیک یا حمله عصبی شد، سعی کنید ضمن حفظ آرامش و کنترل خود، این اقدامات رو انجام بدید: با تغییر موقعیت فرد اون رو تو حالت دراز کشیده یا نشسته قرار بدید، از سر و صدا و القای بیشتر ترس به فرد اجتناب کنید، از اون بخواید نفسهای عمیق و کامل بکشه و این کار رو ۴ مرتبه تکرار کنه، به اون اطمینان بدید که کنارش هستید و اتفاق بدی در حال وقوع نیست، علائمی که تجربه میکنه رو بپرسید (در صورت لزوم حتما با مراکز اورژانسی تماس بگیرید)، سعی کنید تا بدن فرد (مخصوصا شانهها و پشت فرد) رو ماساژ بدید، در صورت امکان نوشیدنیهای شیرین و قندی بدید، از مصرف قهوه، نوشیدنیهای الکلی و شکلات پرهیز کنه، نذارید که فرد از جاش بلند بشه و حداقل تا ۳۰ دقیقه در حالت آرامش باشه، سعی کنید تا به فرد کمک کنید برای دقایقی بخوابه تا مغز از حالت هشدار خارج بشه اگه فرد دارو مصرف میکنه طبق برنامه زمانی به اون یادآوری کنید. یکی از خطرات برای افراد مبتلا به تروما، تجربه حمله عصبی در حالت خوابه.. تا جای ممکن نذارید تنها بخوابه و حتما مراقب شرایطش هنگامی که خواب هست باشید.
❌از بحث با افراد غیرمنطقی پرهیز کنید
هر فرد دارای تفکر و باورهاییه که برای اونها دلایل خاص خودشو داره. اگه کسی که با اون حرف میزنید و سعی میکنید تا در باورهاش تغییر ایجاد کنید، غیرمنطقی رفتار میکنه، بحث کردن رو ادامه ندهید. ادامه دادن گفتگو با کسانی که (مرغشان یک پا داره) بیشتر از اینکه مفید باشد، مضر و اشتباهه.
🧠افکار نگران کننده رو سرکوب نکنید
عادیه اگه این روزا فکرهای نگران کننده زیادی به ذهنتون خطور کنه، اشتباه بزرگ اونجاست که بخواید این افکار رو بدون پردازش و توجه به ماهیتشون، سرکوب کنید. این افکار ناشی از فرآیندهای مختلف جریان یافته تو ذهن شماست که باید به شیوه مناسب پاسخ بدید. وقتی افکار هجوم میارند، این کارها را انجام بدید: منبع فکر رو شناسایی کنید (فکرتون مرتبط با موضوع مهمیه یا فقط یک جرقه از اتفاقات گذشته هست؟)، افکار رو براساس اولویت طبقهبندی کنید (ببینید کدوم فکر دارای اولویت بالاتر و کدومشون اولویت پایینتری داره؟)، فکرهای کم اهمیت رو کنار بذارید (کدوم فکر در حال حاضر مهم نیست. اون رو روی کاغذ بنویسید و کنار بذارید)، برای افکار مهم، به نتایج کوتاهمدت اما مفید برسید (مهمه که اونها رو به حال خود رها نکنید تا بیهدف تو ذهنتون نچرخن)، اگه برای مشکل به نتیجه رسیدید، مجددا شروع به فکر کردن دوباره به اونها با سناریوهای منفی نکنین.
🪴مواظب نشخوارفکری باشید
مغز انسان ذاتا تمایل به پیشبینی داره تا بتونه احساس مدیریت داشته باشه و این اطمینان رو ایجاد کنه که خطری انسان رو تهدید نمیکنه. اما گاهی اوقات تو شرایطی که اطلاع از اتفاقات محیطی به حداقل میرسه و فضای بیخبری حاکم میشه، روان وارد مرحله ارزیابی آسیب، مرور افکار منفی و نشخوارفکری میشه و دائما تلاش میکنه تا با تصور ایدهها و سناریوهای ذهنی، نگرانی رو کاهش بده. باید مواظب این فعالیت بیشازحد باشید، چرا که ادامه این روند با فرسودگی روانی، خستگی ذهنی و کاهش توانایی تصمیمگیری و مدیریت هیجانات همراه خواهد بود. برای مقابله با نشخوارفکری اینکارها را انجام دهید: زمانی رو برای فکر کردن در نظر بگیرید و پس از اون خودتون رو درگیر فکر کردن نگه ندارید، وقتی استرس سراغتون میاد بهجای سرکوب، به اون توجه کنید و به خودتون حق بدید که دلهره داشته باشید، سعی کنید مشغولیت ذهنی خودتون رو کاهش بدید (با مدیر شغلی یا استاد دانشگاه خودتون در تماس باشید)، با خودتون مرور کنید که فکر کردن افراطی، کاری از پیش نمیبره و بهتره با واقعیت موجود سازگار بشید.
@Psychologymahh
🔖در روزهایی که ناآرامی، نابسامانی شرایط اقتصادی و قطع اینترنت باعث آشفتگی زندگی فردی و اجتماعی شده، حفظ آرامش و تحمل فشارهای روانی کار دشواریه. بحران روانی نتیجهی همین اتفاقات تلخ و رخدادهای پیچیده اجتماعیه.
از جنگ تا وقایع طبیعی، از مشکلات مالی و معیشتی تا عدم دسترسی به اینترنت، همه و همه میتونه دلیلی برای احساس ناامنی اجتماعی، فردی و روانشناختی باشه. وقتی افراد از زندگی عادی، امن و روزمره خودشون فاصله میگیرند، بحران روانی شروع به رشد میکنه.
📌مشکلاتی که شما یا عزیزانتون ممکنه این روزها تجربه کنید: افسردگی و از دست دادن انگیزه و امیدواری، اضطراب و استرس بالا، مشکلات جسمی مثل سردرد، دل درد، سرگیجه یا خوابآلودگی، ناتوانی تو مدیریت خشم و بروز عصبانیت، خواب آشفته همراه با کابوسهای شبانه، پرخوری یا از دست دادن تمایل به غذا، جویدن ناخن یا پوستکنی، احساس عدم قطعیت و زندگی در ابهام، از دست دادن احساس کنترل.
📌یادتون باشه، تغییرات روانشناختی یا جسمی در این روزها بخشی از واکنش طبیعی روان و جسم در برابر اتفاقاته.
@Psychologymahh
در فشار بالا، حافظهی کوتاه مدت ضعیف میشه: اسمها، قرارها، جزئیات ساده. این طبیعیه چون ذهن درگیر چیزهای سنگینتریه. فراموشیِ روزمره، نشونهی اشباع ذهنه.
@Psychologymahh
آنگاه که طوفان به پایان میرسد، به خاطر نمیآوری چطور آن را از سر گذراندی و چگونه زنده ماندی. در حقیقت حتی مطمئن نیستی که آیا واقعاً طوفان تمام شده یا نه. اما در یک نکته شک و تردیدی نیست؛ ”از طوفان اگر جان سالم به در ببری، دیگر همان شخص طوفان زده نیستی“.
-کافکا در کرانه
@Psychologymahh
📚کتابچه انجام اقدامات مهم در فشار های زندگی. راهنمای مدیریت استرس.
نویسنده: دکتر راس هریس
@Psychologymahh
🪴پی دی اف حمایت عاطفی از کودکان و نوجوانان بعد از حوداث طبیعی مثل سیل و زمین لرزه.
کاری از گروه آموزش مدرسه افروز
@Psychologymahh
وینیکات میگه: «هر جا پای تعللی در کار بود، پای اضطراب در میان است.» یعنی وقتی کاری رو عقب میندازیم، غالباً نه تنبلی، بلکه اضطراب باعثشه. ما از روبهرو شدن با ترسها و فشارها فرار میکنیم. شناسایی این اضطراب و مواجهه باهاش، اولین قدم برای اینه که دوباره حرکت کنیم.
@Psychologymahh
به احساساتت برچسب بزن و سعی کن اسم گذاریشون کنی نه که فقط بگی "خوب نیستم"؛ «عصبانیم؟ نگرانم؟ غمگینم؟». تحقیقات میگه مغز وقتی احساسات نامگذاری بشن، ۴۰٪ آرومتر میشه. این یه تکنیک کوچیکه، ولی کمککنندست.
@Psychologymahh
🪷اگه واکنش تو شدیدتر از اتفاق باشه، بدون داستان، داستانِ امروز نیست.
اگه واکنش ما بیش از اندازهی اتفاق الان باشه، معمولاً داریم به زخم های قدیمی، تجربه های حل نشده و درد های جمع شده واکنش نشون میدیم، نه فقط به چیزی که همین الان رخ داده. گاهی یه اتفاق کوچیک یادِ نادیده گرفته شدن های قدیمی رو زنده میکنه، یا همون حس "بازهم مهم نبودم"، یا خستگی سال ها سکوت و تحمل. اون وقت واکنش ما، مال امروز نیست، مال همهی اونموقع هاییه که گفتیم عیب نداره ولی عیب داشت و موند توی دل. شناختن این لحظه ها کمک میکنه به جای سرزنش خودمون یا بقیه بپرسیم این واکنش، داره از کدوم خاطره دفاع میکنه. پیامی که میگه: یه جایی از تو هنوز شنیده نشده و تا وقتی دیده نشه، با هر اتفاق کوچیک، خودش رو تکرار میکنه.
@Psychologymahh
📝یه تکنیک خوب برای کنترل نشخوار فکری.
@Psychologymahh
🎥انیمیشن کوتاه Borrowed time. مواجهه با عذاب وجدان بازمانده.
حتی وقتی حس گناه بازمانده ما رو تا مرز تحمل میبره، پذیرش و مواجهه با احساسات میتونه مسیر بهبود روانی رو هموار کنه.
@Psychologymahh
📝ما در کنار اینکه سوگوار هستیم، تروما زده هم هستیم و یکی از اصلی ترین ویژگی های تروما این هستش که هویتمون تغییر میکنه. در شرایط تروماتیک و آسیبزا هرگونه مقاومتی در برابر تغییر هویت فقط باعث گیر کردن بیشترمون در همون تروما میشه.
@Psychologymahh
در ترومای فردی، بدن و روان زخمی میشن. اما در ترومای جمعی، معناهای مشترک آسیب میبینند: اینکه جهان چقدر قابل پیشبینیه، دیگری چقدر قابل اعتماده، و «ما» اصلاً وجود داره یا نه. وقتی این معناها فرو میریزند، ما فقط غمگین یا مضطرب نیستیم؛ در جهانی زندگی میکنیم که دیگه برامون قابل فهم نیست.
@Psychologymahh
🥢🥢🥢🥢
💠هر روانشناسی به یه همچین فولدری احتیاج داره که پر باشه از فیلمهای آموزشی، مقاله و ابزارهای مورد نیاز.
💠این فولدر کلی ویدئو و فایلهای آموزشی در حوزههای مختلف روانشناسی داره و کلی اطلاعات مفید و فرصتهای شغلی بهتون میده
💠فقط کافیه دکمهی ADD رو بزنید و این فولدر تخصصی رو در تلگرام خود ذخیره کنی 👇
/channel/addlist/Nosval3pmWs0YWY0
🐲🐲🐲🐲🐲🐲🐲🐲
✉️مشاورهی رایگان برای کنکور روانشناسی
/channel/+AZYXiHyPOi01MjZk
✅
📈برنامهریزی روزانه داشته باشید
میدونیم که احتمالا با خودتون میگید، برنامهریزی تو شرایط کنونی چه اهمیتی دارده؟ باید بگیم که این کار کمک میکنه تا ذهنتون احساس مدیریت شرایط داشته باشه و بتونه موضوعات رو طبقهبندی کنه. منظور ما از برنامهریزی، چیدن اهداف کوتاهمدت و حتی روزانه هست. مثلا بدونید امروز یا فردا میخواید چه کاری انجام بدید و سعی کنید تا طبق زمانبندی روزها رو سپری کنید.
🌟به کودکان احساس امنیت بدید
کودکان و نوجوانان ممکنه درک صحیحی از شرایط موجود نداشته باشند، این وظیفه شماست که اونها رو از شرایط و موقعیتهایی که ممکنه خطر جسمی یا روانی اونها رو تهدید کنه، دور نگه دارید. لطفا نذارید کودکان پا به پای شما اخبار رو دنبال کنن و تو بحثهای جدیتون شرکت داشته باشن. روان کودک و نوجوان نمیتونه این حجم از اضطراب و اخبار رو بهدرستی پردازش کنه. در نتیجه ممکنه دچار ناخنجویی، شبادراری، کابوسهای شبانه، پرخاشگری یا انزواطلبی بشه. به والدین توصیه میشه تا در شرایط بحرانی اینکارها را حتما انجام بدن: قبل از خواب زمانی رو کنار کودک باشید. اگه تو شرایط بحرانی کودک خواست کنار شما بخوابه، مانع نشید. برای اون قصه یا ترانههای شاد بخونید. با شوخی کردن، فضا رو برای کودک خوب کنید. اتفاقات مهلک و تلخ رو در حضور اون تعریف نکنید. سوالات ذهنی اون رو بیپاسخ نذارید. سعی کنید کارهای عملی مثل ساخت کاردستی انجام بدید. مراقب گفتار و حرکات خودتون باشید و استرس رو به کودک خودتون منتقل نکنید. کودک خودتون رو اصلا تنها نذارید. اجازه بدید تا نوجوان فضای شخصی خودش رو داشته باشه.سعی کنید لحنتون موقع صحبت آرام و بهدور از تنش باشه. تلویزیون رو فقط برای رصد اخبار نذارید و کودک رو با برنامههای مناسب سن سرگرم کنید.
🌱کارهای آرامبخش رو تکرار کنید
هر کدوم از ما به یک کار خاص علاقه خاصی داره که انجام دادنش وقتی حالمون خوب نیست، میتونه حکم آرامبخش داشته باشه. حموم کردن، نواختن موسیقی، گوش دادن به موزیک، مطالعه، رسیدگی به گل و گیاه، بافتنی، نظافت محیط زندگی، ورزش کردن و بسیاری کارهای دیگه، میتونه آرامبخش طبیعی شما باشه. هر زمان حالتون بیش از اندازه بد شد، اینکارها رو تکرار کنید.
🥗به تغذیه خودتون دقت کنید
تغذیه بسیار مهم و حائز اهمیته، چرا که غذا تاثیر مستقیم بر عملکرد مغز داره. بعضی مواد خوراکی مثل قهوه یا نوشابههای انرژیزا، بهدلیل وجود کافئین، باعث افزایش اضطراب میشن. در مقابل دمنوشهای گیاهی خاصیتی تسکین دهنده دارن. در این زمان، سعی کنید تا جای ممکن غذاها و نوشیدنیهایی که میدونید براتون خوب نیست، نخورید.
@Psychologymahh
👥حرف زدن با همدیگه رو فراموش نکنین
در حال حاضر که ارتباط از طریق شبکههای اجتماعی سخت شده و احتمالا بخش زیادی از افرادی که قبلا با اونها در ارتباط بودید، در دسترس نیستند، خانواده بهترین گزینست. سعی کنید تا بجای نشستن تو اتاق، تنها بودن یا دوری از خانواده، به جمع اونها برید. اگه از خانواده خودتون دور هستید و امکان سفر دارید، بودن تو خونه پدری رو از دست ندید. هرچیزی که به اون فکر میکنید یا براتون آزار دهندست رو بیان کنید، بذارید تا افکار به گفتار دربیاد و دیگران درباره اونها با شما صحبت کنند. اینکار احساس تعلق خاطر رو رشد میده.
👂گوش به زنگ نباشین
میدونیم که تو شرایط کنونی همه ما نگران، دلواپس و دنبال شنیدن اخبار مختلف هستیم، اما اینکار باعث میشه که شما وارد حالت «گوش به زنگی» بشین. یعنی روان و مغز بهطور مکرر احساس خطر تجربه میکنه و نمیتونه اطلاعات اضطرابگونه بیرون رو بهخوبی تعدیل و کنترل کنه. علاوه بر این، در حالت گوش به زنگی، بدن شروع به ترشح هورمونهای استرس مثل کورتیزول میکنه که با بالا رفتن فشارخون و تپش قلب همراه خواهد بود. کار دشواریه، اما اخبار رو به اندازه و کافی ببینید و بشنوید، تو ساعاتی از روز میتونید تلویزیون رو خاموش کنید یا برای دقایقی دیگر برنامهها رو تماشا کنید.
💡ارتباط با پزشک، روانشناس یا درمانگر رو حفظ کنید
ممکنه به دلیل شرایط نتونسته باشید که به جلسه تراپی یا درمانی خودتون برید. اگه امکان برقراری تماس تلفنی یا پیامکی دارید، موارد مهم و ضروری رو حتما با درمانگر مطرح کنید. حتی اگه احساس نیاز به صحبت با روانشناس دارید، میتونید بجای حضور فیزیکی یا آنلاین، تلفنی صحبت کنید. اگر خودتون یا یکی از اطرافیان در حال مصرف داروهای ضد اضطراب، ضد افسردگی، ضد روانپریشی و دیگر داروهای روانپزشکی هستید و علائم در حال شدیدتر شدن هستند، حتما با متخصص درباره نوع و دوز مصرفی مشورت کنید. بههیچعنوان نباید انواع داروهای روانپزشکی و آرامبخش رو سرخود قطع و یا با پیشنهاد دیگران شروع به مصرف کنید.
💌همدلی و درک متقابل داشته باشید
موندن تو خونه، نداشتن اینترنت، بهمریختگی زندگی روزمره، نگرانی از آینده و بسیاری موارد دیگه، میتونه سطح تحمل و صبر شما رو به شدت پایین بیاره. تفاوت علایق، سلیقههای مختلف و اختلافات مختلف تو خانواده یا بهخاطر موندن طولانی کنار همدیگه، احتمال مجادله، اختلاف کلامی و جر و بحث رو افزایش میده. تو این لحظه ها همه ما باید بدونیم که تحت فشار روانشناختی هستیم و اگه ما فکر و خیال داریم و ناراحتیم، اطرافیان ما هم دقیقا در حال تجربه همین شرایط هستند. پس با نهایت همدلی و درک متقابل همدیگه رو بفهمیم و تحمل کنیم.
📌حواستون به روابط عاطفی و زناشویی باشه
اگه شریک عاطفی دارین، سعی کنید با گذروندن وقت بیشتر کنار اون، رابطه رو تقویت کنید. گوش شنوای خوبی برای پارتنر و همسر خودتون باشین و تجربههای دونفره مثل تماشای فیلم بسازین.
🩻زنان و تغییرات فیزیولوژیکی
استرس، فشار روانی و اضطراب بالای ناشی از اخبار و اتفاقات مختلفی که در حال رخ دادن هست، میتونه باعث تشدید علائم، افزایش میزان درد و بهمریختگی زمانی پریود یا تجربه سندرم پیش از قاعدگی (pms) بشه. لازمه در این دوران اقدامات خودمراقبتی بیشتری انجام بدید. از مصرف بهموقع داروهای مسکن و آرامبخش تا تنظیم خواب و انجام فعالیت بدنی محدود اما مفید که به سلامت فیزیکی و بهبود متابولیسم کمک کنه. اگه احساس درد زیاد، دل درد، سردرد و دلپیچه شدید یا آشفتگی خلقی دارید، توصیه میشه حتما به متخصص زنان مراجعه کنین تا داروهای مناسب و مسکن برای این دوران تجویز بشه. یکی از عوامل اثرگذار بر شدت علائم دوران پریود، کیفیت سلامت روانه. بنابراین اگه فکر میکنید که صحبت با تراپیست میتونه به شما کمک کنه، حتما از کمک حرفهای روانشناس بهره بگیرید.
🎈خودتون رو سرگرم نگه دارید
مهم نیست چه کار میکنید. فقط و فقط خودتون رو مشغول انجام یک کار کنید تا فکرتون کمتر شروع به خودخوری و منفی بافی کنه. سخته که بخواید تمرکز کنید و با دقت کاری انجام بدید. چه کار میتونید بکنید تا سرگرم باشید؟: کارهای عقب مونده رو انجام بدید (اگه به اینترنت نیاز داره، روی کاغذ بنویسید)، با خانواده، همسر یا اطرافیان مشغول به تمیز کردن اتاق، دفتر کار یا خونه و ماشین بشید، کتابی که مدتها پیش خریدید و نخوندید رو از قفسه بیرون بکشید، در صورت امکان فیلم یا سریال ببینید تا مغزتون بتونه استراحت کنه، سرگرم خوابیدن بشید و شب بیداری رو به حداقل برسونید، کاغذ و خودکار و مداد رو تنها نگذارید، بنویسید یا نقاشی بکشید.
@Psychologymahh
📚وقتی یک جامعه برای مدت طولانی تحت فشار قرار میگیره، مغز جمعی وارد حالت بقا میشه. حالت بقا یعنی اینکه مغز صرفاً دنبال زنده موندنه.
@Psychologymahh
💭تروما یه تغییر پایداره، توی شیوهای که درباره دنیا فکر میکنی، اون رو احساس میکنی و با اون رابطه میگیری. این تغییر پایدار نیاز به کمک جدی داره تا بتونی ازش خارج بشی. اگه دچار ترومای جمعی هستی باید نسبت به دو چیز که ممکنه بهش دچار بشی آگاه باشی:1⃣ وقتی یه حالتی از همدلی، پیوند و هم پیمانی بین افراد شکل میگیره، افراد نسبت به رنج هم حساس تر میشن و حس ما در کنار هم هستیم به صورت خود به خودی بالا میره. 2⃣وقتی وارد مرحله مقصریابی میشی و سرزنش در تو شدت میگیره، اینجاست که شکاف های اجتماعی بالا میگیره و افراد با کوچیکترین ابهامی دیگری رو در مقابل خودشون میبینن.
@Psychologymahh
📝سندرم احساس گناه بازمانده (Survivor's Guilt)
ممکنه برای کسانی که بازمانده ی یه رخداد دردناک هستن اتفاق بیفته و احساس گناهیه که فرد به خاطر زنده موندن و قربانی شدن دیگران تجربه می کنه. زمانی رخ میده که افرادی ارزشمند که با ما هممسیر و همقدم هستند، دچار آسیب جدی شده یا جونشون رو از دست میدن و ما سالم میمونم. تو این شرایط انگار از اینکه زنده و سالمیم شرمنده هستیم و تو ذهن از خودمون میپرسیم : چرا من باید الان غذا بخورم درصورتیکه اون نمیتونه؟ چرا باید تو تختخواب راحت بخوابم وقتی اون نمیتونه؟ چرا من باید لبخند بزنم، استراحت کنم، آرامش داشته باشم، وقتی اون از این تجربه ها بیبهرست؟. گرچه خیلی ها بعد از تجربه های ناخوشایند به این سندرم مبتلا نمیشن، اما آدم هایی که اون رو تجربه میکنن، به طور دائمی درباره زنده یا سالم موندن خودشون دچار گناه و عذاب وجدان میشن.
▫️علائم: هجوم و تکرار افکار ناراحتکننده، احساس گناه و درماندگی، مشکل خواب، بیاشتهایی، پرخوری عصبی، افکار وسواسی درباره اتفاق، غم، اضطراب، تحریکپذیری و خشم شدید، کابوس و در مواردی افسردگی و افکار خودکشی. این سندرم در افرادی با زمینهی افسردگی و افرادی که تجربه تروما دارن بیشتر اتفاق میوفته. همچنین میتونه زمینه ساز بسیاری از اختلالات اضطرابی و افسردگی حاد بشه.
این افراد به سه تا موضوع مهم درباره حادثهای که از سر گذروندن فکر میکنن: زنده موندن خودشون، کارهایی که موقع حادثه انجام دادن، کارهایی که موقع حادثه انجام ندادن.
@Psychologymahh
شجاعت، نبود ترس نیست. شجاعت، این ادراک است که برخی چیزها برای ما از آنچه میترسیم، مهمترند.
_جیمز هالیس
@Psychologymahh
📝دونستن اسم یه اختلال، خوندن مقالات، دیدن ویدیوها یا شنیده تجربه دیگران، به فرد احساس کنترل میده، انگار با فهمیدن مسئله، خطرش مهار شده. ذهن انسان به طور طبیعی ابهام رو تهدید تلقی میکنه و اطلاعات، اضطراب ناشی از این ابهام رو موقتاً کاهش میده. به همین دلیل آگاهی سطحی میتونه به اشتباه جای درمان رو بگیره، درحالی که این آگاهی بیشتر نقش یک مسکن روانی رو داره نه درمان. این وضعیت اغلب ناشی از یک خطای شناختی به اسم "توهم فهم و حل مسئله" هست. یعنی فرد تصور میکنه چون مسئله رو میشناسه، پس اون رو حل کرده. درحالی که درمان روانشناختی نه صرفاً دونستن، بلکه تجربه کردن، مواجهه تدریجی، تغییر الگوهای رفتاری و بازسازی هیجانی در یک رابطه حرفهای و ایمن هست. اطلاعات بدون مداخله تخصصی، معمولاً به تغییر پایدار منجر نمیشه و حتی میتونه به تعویق درمان، عادی سازی رنج یا خودتشخیصی نادرست منجر بشه. به بیان ساده آگاهی نقطه شروع درمانه، نه جایگزینش. همونطور که دونستن نام یک بیماری جسمی، به تنهایی اون رو درمان نمی کنه.
@Psychologymahh
🎥انیمیشن کوتاه CACTOS
موضوع انیمیشن در اصل درباره همزیستی، مرزهای شخصی و تعارض های کوچیک انسانی هست که اگه نادیده گرفته بشن، میتونن به بحران تبدیل بشن. دو همسایهی روبهروی هم (مثل دو کاکتوس) علایق و نیازهای متفاوتی دارند. این تفاوت ها باعث میشه رابطشون کم کم دردناک بشه. بیتوجهی به مرزها، ناتوانی در گفتگو و اصرار بر خواسته های شخصی، در نهایت یه صبح عادی رو به آشوب تبدیل میکنه. آدم ها شبیه کاکتوسند، هم نیاز به نزدیکی دارند هم مرزهای حساس. تعارض لزوماً از دشمنی نمیاد، گاهی اوقات فقط از تفاوت نیازهاست. نبود ارتباط سالم، اختلاف های کوچیک رو بزرگ میکنه. همزیستی بدون احترام به مرزها، فرساینده و دردناک میشه.
@Psychologymahh
💭ارتباط مستقیم بین سلامت روان و همدلی اجتماعی انکار ناپذیره. تحقیقات نشون میدن جوامعی که در اون افراد نسبت به همدیگه احساس مسئولیت کمتری دارند، سطح بالاتری از اضطراب و افسردگی رو تجربه می کنن. پدیده ای به نام درماندگی آموخته شده زمانی رخ میده که ما احساس کنیم کنترلی بر محیط نداریم. راهکار مقابله با این حس، شکستن چرخه انزوا و تقویت پیوند های انسانیه. وقتی به دیگران کمک میکنیم یا دردی رو تسکین میدیم، درواقع سیستم ایمنی روانی جامعه که خودمون در اون زندگی می کنیم رو تقویت کردیم. امنیت روانی ما، به هم پیوسته هست.
@Psychologymahh
🪴به دنبال شاهد برای تایید رنجی که کشیدی میگردی؟ یادت نره دیگران فقط ویرانه ای رو میبینند که به جا مونده. خودت تنها کسی هستی که شاهد رنجت بودی.
همه ما از همون کودکی، در جستجوی چشم هایی بودیم که رنج ما رو ببینند، اون رو تصدیق کنند و با تاییدشون به ما مجوز ادامه حیات بدن. این نیاز "شاهد خارجی" ریشه در عمیق ترین لایه های روانی ما داره. یک مکانیسم دفاعی که میخواد بار سنگین درد رو به اشتراک بگذاره تا از تحمل تنهاییش کم کنه. تمام عمر به دنبال شاهدی برای تایید رنجت میگردی، غافل از اینکه این نیاز تو رو از مرکز قدرت که خودت هستی دور نگه میداره. اگه بخوایم از بیرون به ماجرا نگاه کنیم، دیگران همیشه در زمان مناسبی از راه نمی رسند، اونها تنها تصویر مبهم از نتیجه رو میبینند. یک ظاهر خسته، یک روح زخم خورده و ویرانه ای که از یک طوفان عظیم به جا مونده. اونها نه وزش باد رو حس کردند، نه صدای شکستن ها رو شنیدند و نه عمق فاجعهای که مجبور بودی در اون نفس بکشی. در حقیقت خودت تنها کسی هستی که شاهد رنجت بودی. هیچ دوست یا شاهدی نمیتونه به اندازه تو بر فرآیند درونی، بر لحظه فروپاشی و بر اراده ای که در بین خاکستر ها متولد شد، گواهی بده. تو هستی که میدونی چندبار با دست های خالی، خودت رو از زمین خونین رنج بلند کردی. این نیروی عظیم درونی رو به رسمیت بشناس. دیگه نیازی نیست که درد خودت رو در دادگاه قضاوت دیگران به اثبات برسونی. برزگترین تایید، اینه که تو بر واقعیت تجربهت مُهر صحت بزنی. شفقت رو از بیرون نخواه. رنجی که تو شاهدش بودی قوی ترین سند هویت و بقای توعه.
@Psychologymahh
هیچوقت تابآوریتون رو با کسی مقایسه نکنید، نه برای تحقیر و نه برای تمجید. چون شما نمیدونید پشت هر آدم چند تا "آغوش امن" هست. اونکه از دور قویه، شاید تنهایی با مشکلاتش روبهرو نمیشه، و اون که خیلی حساس به نظر میاد، شاید هیچکس رو نداره که توی سختیها محکم بغلش کنه.
@Psychologymahh