1109
*This Is Real PUNK* Punk Albums Of All Time Friend channels: @Metal_And_Rock_Archives @PUNK_METAL @PUNK_FOR_EVER @unite_world_folklore @Reggae4Chill @HXRRXR @World8Bit @WaveArt @Kurdish_Music_Archive
The Day the Country Died: A History of Anarcho Punk 1980-1984
🔴 زیرنویس چسبیده فارسی
@PUNK_ALBUMS x @PunkRockerz
Edge: Perspectives on Drug Free Culture
🔴 زیرنویس چسبیده فارسی
@PUNK_ALBUMS x @PunkRockerz
Women in Rock:
"مستندی کوتاه راجع به زنان فعال در موسیقی راک به طور ویژه پانک و یا آرتیست‌هایی که از فرهنگ و جریان پانک تاثیر گرفتن و شروع به فعالیت کردن، به همراه اجراهای مختلف از این بندها. خلاصه‌ی حرف این زنان این است که خواهان پذیرفته شدن به عنوان یک موزیسین هستن نه جدا سازی آن‌ها در دسته زنان و برچسب‌های امثال این و جدی گرفته نشدن به دلیل جنسیتشان."
🔴 زیرنویس چسبیده فارسی
#Short_Video #Documentary
@PUNK_ALBUMS x @PunkRockerz
Skate Punk:
اسکیت پانک (Skate Punk) مثلِ اکثرِ شاخه‌های دیگرِ پانک در اواخرِ دههٔ ۱۹۷۰ و اوایلِ دههٔ ۱۹۸۰، به‌ویژه در کالیفرنیای آمریکا شکل گرفت. در آن دوران موسیقیِ پانک در فرهنگِ اسکیت‌برد به‌شدت محبوب بود و همین موضوع دلیلِ اصلیِ به‌وجود آمدن این سبک شد.
برخی از بندهای بنیان‌گزار:
JFA
Agent Orange
Bad Religion
Descendents
اسکیت‌بردسوارها به موسیقی‌ای نیاز داشتند که پرانرژی، سریع و هیجان‌انگیز باشد و بتواند با سرعت و آدرنالینِ این ورزش هماهنگ شود؛ از طرفِ دیگر، بسیاری از اعضای گروه‌های پانک خودشان اسکیت‌سوار بودند یا با این فرهنگ ارتباطِ نزدیکی داشتند؛ به همین دلیل، موسیقیِ پانک کم‌کم با سبکِ زندگیِ اسکیت‌برد ترکیب شد و سبکی به نامِ اسکیت‌پانک به‌وجود آمد.
از نظرِ موسیقی، اسکیت پانک از هاردکور پانک تأثیرِ زیادی گرفته، اما معمولاً ملودیک‌تر، سریع تر و از نظرِ نوازندگی پیچیده‌تر هست؛ گیتارهای پرسرعت، ریتم‌های بسيار تند، درام‌نوازیِ پرانرژی و آوازهای کلین و واضح‌تر نسبت به هاردکور از ویژگی‌های اصلیِ این سبک هستند. برخلافِ برخی از شاخه‌های خشنِ پانک، در اسکیت‌پانک ملودی نقشِ مهمی دارد و همین باعث شد که این سبک برای مخاطبانِ بیشتری جذاب باشد.
ترانه‌های اسکیت‌پانک بیشتر دربارهٔ آزادی، دوستی، ماجراجویی، جوانی، مخالفت با قوانینِ سخت‌گیرانه، مشکلاتِ روزمره، بی‌عدالتیِ اجتماعی و گاهی طنز هستند. این سبک بازتاب‌دهنده‌ی روحیهٔ مستقل و سرکشِ فرهنگِ اسکیت‌برد بود؛ فرهنگی که بر خلاقیت، خوش گذرانی، آزادیِ فردی و انجامِ کارها به شیوهٔ خود تأکید داشت.
در دههٔ ۱۹۹۰، با موفقیتِ گروه‌هایی مانندِ NOFX، Pennywise، Lagwagon و The Offspring و همچنین محبوب شدنِ مسابقاتِ اسکیت و بازی‌های ویدیویی مانندِ مجموعهٔ Tony Hawk's Pro Skater، اسکیت‌پانک به شهرتِ جهانی رسید و به یکی از مهم‌ترین شاخه‌های پانک تبدیل شد.
در مجموع، اسکیت‌پانک از دلِ فرهنگِ اسکیت‌برد و موسیقیِ پانک به‌وجود آمد؛ هدفِ آن ساختنِ موسیقی‌ای بود که هم سرعت و هیجانِ لازم برای این سبکِ زندگی را داشته باشد و هم روحیهٔ آزادی‌خواه، مستقل و یاغیِ نسلِ جوان را بیان کند؛ به همین دلیل بود که اسکیت‌پانک به یکی از نمادهای فرهنگیِ جوانان در دهه‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ تبدیل شد.
@PUNK_ALBUMS x @PunkRockerz
Band: #Denied
Genre: #Heavy_Hardcore #Beatdown_Hardcore
Country: USA 🇺🇸
Album: Together As None
Released: 1998
Channel ID:@PUNK_ALBUMS
جناح های متفاوت در جریان استریت اج (Straight Edge)
استریت اج (Straight Edge) برخلاف تصویری که گاهی از بیرون دیده میشود، هرگز یک جنبش یکدست و همگن نبوده است. اگرچه همه‌ی کسانی که خود را استریت اج می‌دانند معمولاً بر سه اصل اصلی—پرهیز از الکل، مواد مخدر و سیگار—توافق دارند، اما از همان اوایل دهه‌ی ۱۹۸۰ اختلاف‌های عمیقی درباره‌ی معنای واقعی استریت اج، نسبت آن با سیاست، خشونت، مذهب، حقوق حیوانات، سرمایه‌داری و حتی آزادی فردی به وجود آمد. در نتیجه، استریت اج به مجموعه‌ای از جریان‌های مختلف تبدیل شد که گاهی فقط اختلاف نظری داشتند و گاهی به دشمنان مستقیم یکدیگر تبدیل شدند. بخش مهمی از این اختلاف‌ها نیز به دیدگاه‌های خود ایان مک‌کی بازمی‌گشت؛ کسی که ناخواسته الهام‌بخش این جنبش شد اما بعدها بارها اعلام کرد که بسیاری از شاخه‌های جدید هیچ ارتباطی با ایده‌ی اولیه‌ی او ندارند.
در نگاه ایان مک‌کی، استریت اج هرگز یک ایدئولوژی کامل نبود. او در سال ۱۹۸۱ با ترانه‌ی «Straight Edge» که توسط گروه Minor Threat اجرا شد، صرفاً از انتخاب شخصی خود برای مصرف نکردن الکل و مواد مخدر صحبت می‌کرد. او هیچ‌گاه قصد نداشت یک جنبش اجتماعی یا سازمان سیاسی ایجاد کند. حتی بعدها بارها تأکید کرد که مردم نباید دیگران را مجبور کنند مانند آن‌ها زندگی کنند و استریت اج نباید به یک مذهب یا قانون یا فرقه تبدیل شود. از نظر او، آزادی انتخاب مهم‌ترین اصل بود و استریت اج فقط یکی از راه‌های زندگی محسوب می‌شد.
اما بسیاری از طرفداران، این مفهوم ساده را کافی نمی‌دانستند. در نیمه‌ی دوم دهه‌ی ۱۹۸۰، گروهی از جوانان آمریکایی استریت اج را از یک انتخاب فردی به یک تعهد اخلاقی تبدیل کردند. این جریان که بعدها با نام «Youth Crew» شناخته شد، بیشتر در نیویورک شکل گرفت و گروه‌هایی مانند Youth of Today، Bold و Gorilla Biscuits نقش مهمی در گسترش آن داشتند.
رهبر فکری این جریان، ری کاپو بود. او معتقد بود استریت اج فقط ترک مواد نیست، بلکه باید زندگی مثبت، نظم شخصی، ورزش، دوستی و مسئولیت‌پذیری را نیز شامل شود. در این نگاه، استریت اج دیگر صرفاً «نه گفتن» نبود، بلکه راهی برای ساختن شخصیت انسان محسوب می‌شد. هرچند این دیدگاه با نظر مک‌کی تضاد شدیدی نداشت، اما او نیز معتقد نبود که همه‌ی افراد باید چنین سبک زندگی کاملی را دنبال کنند.
از دل همین جریان، گرایش دیگری متولد شد که استریت اج را با حقوق حیوانات و وگانیسم پیوند زد. مهم‌ترین چهره‌ی این شاخه دوباره ری کاپو بود، اما این بار گروه Shelter نیز نقش بزرگی داشت. بسیاری از اعضای این جریان معتقد بودند کسی که واقعاً مخالف آسیب رساندن به بدن خود است، باید با آسیب رساندن به حیوانات نیز مخالفت کند. بنابراین وگانیسم را ادامه‌ی منطقی استریت اج می‌دانستند. بعدها گروه‌هایی مانند Earth Crisis این ایده را بسیار رادیکال‌تر کردند و از حقوق حیوانات، حفاظت محیط زیست و حتی اقدامات مستقیم علیه صنایع دامداری دفاع کردند.
اینجا یکی از نخستین اختلاف‌های جدی با ایان مک‌کی شکل گرفت. مک‌کی شخصاً سال‌ها گیاه‌خوار بود و بعدها نیز به مسائل اخلاقی درباره‌ی حیوانات علاقه نشان داد، اما هرگز قبول نکرد که وگان بودن شرط استریت اج باشد. او بارها گفت که افراد نباید تعریف استریت اج را گسترش دهند و دیگران را به خاطر انتخاب‌های غذایی‌شان از این جنبش بیرون بدانند.
در دهه‌ی ۱۹۹۰ شاخه‌ی بسیار رادیکال‌تری به وجود آمد که بعدها با نام «Hardline» شناخته شد. رهبر اصلی این جریان شان موتارکی و گروه Vegan Reich بودند. هاردلاین دیگر فقط درباره‌ی مواد یا حتی حقوق حیوانات نبود. آن‌ها وگانیسم مطلق، مخالفت کامل با سقط جنین، مخالفت با بسیاری از روابط جنسی خارج از چارچوب مورد قبول خود، دفاع از اقدامات تهاجمی علیه آزمایش روی حیوانات و نوعی نگاه بسیار سخت‌گیرانه به اخلاق را تبلیغ می‌کردند.
در این مرحله، فاصله‌ی هاردلاین با اندیشه‌ی ایان مک‌کی بسیار زیاد شد. مک‌کی همیشه معتقد بود استریت اج درباره‌ی کنترل زندگی شخصی خود است، نه کنترل زندگی دیگران. اما هاردلاین دقیقاً برعکس عمل می‌کرد و معتقد بود جامعه باید از طریق فشار اجتماعی یا حتی اقدام مستقیم به سمت ارزش‌های مورد نظر آن‌ها حرکت کند. بسیاری از اعضای قدیمی پانک نیز این جریان را نوعی اقتدارگرایی می‌دانستند که با روح آزادی‌خواه پانک در تضاد است.
در همان سال‌ها، گرایشی با عنوان «Militant Straight Edge» نیز شکل گرفت. برخلاف هاردلاین که بیشتر بر ایدئولوژی تمرکز داشت، این جریان بر مقابله‌ی فیزیکی با فروشندگان مواد، نئونازی‌ها یا افرادی که به نظر آن‌ها به صحنه‌ی پانک آسیب می‌زدند تأکید می‌کرد. برخی گروه‌ها مانند Earth Crisis هرگز رسماً خشونت کور را تبلیغ نکردند، اما موسیقی و فضای پیرامون آن‌ها الهام‌بخش بخشی از این فرهنگ شد.
Part 1/2
@PUNK_ALBUMS x @PunkRockerz
لیست متن های کانال:
شروع پانک
مقایسه پانک راک دهه ۷۰ امریکا با بریتانیا.
25 ترک جنجالی پانک.p¹
25 ترک جنجالی پانک. p²
Straight Edge
اگه تند نباشی، بی‌اثر می‌شی؛ اگه تند باشی، حذف می‌شی.
"چند نمونه از پانک‌هایی که مستقیم با پلیس درگیر شدن"
«روزهای آشوب» هانوفر
"برخی از درگیری های خیابانی و شورشِ پانک ها"
انواع رقص در پانک
کانترکالچر (Counterculture)
آیا پانک‌راک موسیقیِ سفیدپوست‌ها بود؟
بررسی آلبوم Fresh Fruit for Rotting Vegetabless از بند Dead Kennedys
مدل مو در فرهنگِ پانک
بررسی آلبوم Germ Free Adolescents از بند X-Ray Spex
بررسی آلبوم Suffer از بند Bad Religion
مدل مو در فرهنگِ پانک جزوِ استایلِ پانک‌هاست ولی فقط یک ظاهر نیست، یک بیانیه است.
1312
رادیکال یا اکستریم؟
بررسی آلبوم Owsla از بند Fall Of Efrafa
جناح های متفاوت در جریان استریت اج (Straight Edge)
@PUNK_ALBUMS x @PunkRockerz
بررسی آلبوم Owsla از بند Fall Of Efrafa
آلبوم Owsla که در سال ۲۰۰۶ منتشر شد، اولین بخش از سه‌گانه‌ی مفهومی The Warren of Snares است؛ سه‌گانه‌ای که بعدها با Elil و Inlé کامل شد. این آلبوم اقتباسی سه گانه از رمان Watership Down نوشته‌ی ریچارد آدامز به‌عنوان استعاره‌ای برای نقد جامعه‌ی انسانی است. اعضای گروه بارها تأکید کرده‌اند که هدفشان اقتباس داستان نبود، بلکه استفاده از اسطوره‌شناسی کتاب برای نقد اقتدار، جنگ، مذهب، ملی‌گرایی و رابطه‌ی انسان با طبیعت بود.
شرایط انتشار آلبوم
در میانه‌ی دهه‌ی ۲۰۰۰، صحنه‌ی کراست پانک اروپا عمدتاً بر سرعت، خشونت و پیام‌های مستقیم سیاسی متکی بود. گروه‌هایی مانند Tragedy و His Hero Is Gone تأثیر زیادی بر این فضا گذاشته بودند. اما Fall of Efrafa تصمیم گرفت قالب رایج را بشکند.
گروه از همان ابتدا اعلام کرده بود که تنها سه آلبوم منتشر خواهد کرد و سپس منحل خواهد شد. این تصمیم باعث شد کل پروژه از ابتدا با یک طرح مفهومی مشخص ساخته شود، نه اینکه هر آلبوم مستقل باشد. Owsla اولین حرکت این روایت بود.
از نظر انتشار نیز آلبوم کاملاً در فضای DIY و مستقل عرضه شد و توسط لیبل Alerta Antifascista Records منتشر گردید؛ لیبلی که با جریان‌های ضد فاشیستی و آنارشیستی پیوند داشت. همین مسئله نشان می‌دهد که پیام‌های سیاسی آلبوم تنها در متن ترانه‌ها نبود، بلکه در شیوه‌ی انتشار نیز دیده می‌شد.
مفهوم کلی آلبوم
در رمان Watership Down، واژه‌ی Owsla به طبقه‌ی نظامی و محافظان لانه‌ی خرگوش‌ها اشاره دارد.
اما Fall of Efrafa این مفهوم را تغییر می‌دهد.
در این آلبوم، Owsla دیگر فقط یک گروه نظامی نیست؛ بلکه نماد تمام ساختارهای قدرت است.
دولت،ارتش،پلیس،طبقه‌ی حاکم،ملی‌گرایی،اقتدارگرایی
رهبران، مردم را با عنوان «Owsla» خطاب می‌کنند تا به آنان احساس قدرت بدهند، در حالی که در واقع آنان صرفاً ابزار حکومت هستند. این یکی از مهم‌ترین ایده‌های سیاسی آلبوم است؛ اینکه حکومت‌ها با ساختن هویت‌های جمعی، مردم را به سربازان خود تبدیل می‌کنند.
همچنین در سراسر آلبوم، انسان به عنوان گونه‌ای معرفی میشود که طبیعت را نابود کرده، جنگ را عادی ساخته و خود را مرکز جهان می‌داند.
تحلیل ترک‌ها
Pity the Weak
این قطعه حمله‌ای مستقیم به تمدن انسانی است.
در متن ترانه، انسان «میمون انگلی» توصیف میشود که جنگل‌ها را نابود میکند و زمین را به مرگ می‌کشاند.
یکی از محورهای اصلی قطعه، نقد انسان‌محوری است.
گروه می‌گوید تمدن چیزی نیست جز مجموعه‌ای از بناهایی که بر نابودی طبیعت ساخته شده‌اند.
از نظر موسیقایی نیز یکی از خشن‌ترین قطعات آلبوم است.
ریتم‌های D-beat با ریف‌های کراست در هم آمیخته‌اند و فضای جنگی ایجاد می‌کنند.
A Soul to Bear
این قطعه نسبت به ترک قبل شخصی‌تر است.
موضوع اصلی آن احساس گناه جمعی است.
خراب شدن جهان تنها تقصیر حاکمان نیست؛ همه‌ی جامعه در آن شریک هستند.
در اینجا برای اولین بار ملودی‌ها نقش پررنگی پیدا می‌کنند.
همین تضاد میان خشونت و ملودی بعدها به یکی از امضاهای گروه تبدیل شد.
Last but Not Least
شاید مهم‌ترین بخش فلسفی آلبوم باشد.
در اینجا دیگر بحث فقط جنگ نیست.
سؤال اصلی این است:
اگر حکومت سقوط کند، آیا انسان واقعاً تغییر خواهد کرد؟
گروه پاسخ خوش‌بینانه‌ای نمی‌دهد.
چرخه‌ی خشونت همچنان ادامه خواهد یافت.
از نظر ساختاری، این قطعه اولین نشانه‌های کامل ورود Fall of Efrafa به فضای پست‌متال است.
آرام آغاز میشود، بارها اوج میگیرد و دوباره فرو می‌نشیند.
The Fall of Efrafa
این اثر پایان نبرد است.اما پیروزی وجود ندارد.لانه سقوط کرده است.قهرمانی وجود ندارد.
همه چیز به نابودی ختم میشود.
در پایان، شنونده بیش از آنکه احساس پیروزی کند، احساس سوگواری میکند.
Part 1/2
@PUNK_ALBUMS x @PunkRockerz
Pop Punk:
پاپ پانک (Pop Punk) در اواخرِ دههٔ ۱۹۷۰ به‌وجود آمد؛ زمانی که بعضی از گروه‌های پانک احساس می‌کردند موسیقیِ پانک، در کنارِ انرژی و روحیهٔ اعتراضی‌اش، می‌تواند ملودیک‌تر و گوش‌نوازتر هم باشد؛ آن‌ها نمی‌خواستند از سرعت، هیجان و سادگیِ پانک دست بکشند، بلکه تصمیم گرفتند این ویژگی‌ها را با ملودی‌های جذاب و به‌یادماندنیِ موسیقیِ پاپ ترکیب کنند. نتیجه‌ی این ترکیب، سبکی بود که هم انرژیِ پانک را حفظ می‌کرد و هم برای مخاطبانِ بیشتری قابل‌شنیدن بود.
برخی از بندهای بنیان‌گزار:
Ramones
Buzzcocks
Descendents
The Undertones
از نظرِ موسیقی، پاپ‌پانک معمولاً از گیتارهای پرانرژی، ریتم‌های تند، درام‌نوازیِ ساده و ملودی‌های شاد و گیرا استفاده میکند. برخلافِ بسیاری از شاخه‌های خشن‌ترِ پانک، در این سبک آوازها واضح‌تر و ملودیک‌تر هستند و آهنگ‌ها اغلب به‌راحتی در ذهن می‌مانند. این ویژگی باعث شد پاپ‌پانک بتواند هم در صحنهٔ زیرزمینی و هم در جریانِ اصلیِ موسیقی محبوب شود.
ترانه‌های پاپ‌پانک بیشتر دربارهٔ تجربه‌های شخصی و روزمره هستند؛ موضوعاتی مانندِ عشق، دوستی، جدایی، دورانِ نوجوانی، مدرسه، خانواده، سردرگمی، رشدِ فردی و گاهی انتقادهای اجتماعی. در مقایسه با پانکِ کلاسیک که بیشتر بر سیاست و اعتراض‌های اجتماعی تمرکز داشت، پاپ‌پانک بیشتر به احساسات و تجربه‌های نسلِ جوان می‌پرداخت، هرچند روحیهٔ استقلال‌طلب و ضداقتدارِ پانک را تا حدی حفظ کرد.
در دههٔ ۱۹۹۰، پاپ‌پانک با موفقیتِ گروه‌هایی مانندِ Green Day، The Offspring و Blink-182 به محبوبیتِ جهانی رسید و به یکی از پرفروش‌ترین سبک‌های راک تبدیل شد. این موفقیت باعث شد نسلِ جدیدی از گروه‌ها واردِ این سبک شوند و پاپ‌پانک به یکی از صداهای شاخصِ موسیقیِ جوانان در اواخرِ دههٔ ۱۹۹۰ و اوایلِ دههٔ ۲۰۰۰ تبدیل شود.
در مجموع، پاپ‌پانک از این ایده شکل گرفت که موسیقیِ پانک می‌تواند بدونِ از دست دادنِ انرژی و هیجانش، ملودیک‌تر، احساسی‌تر و در دسترس‌تر باشد؛ این سبک توانست سادگی و شورِ پانک را با جذابیتِ موسیقیِ پاپ ترکیب کند و موسیقیِ زیرزمینی را به مخاطبانِ بیشتری معرفی کند.
@PUNK_ALBUMS x @PunkRockerz
#Documentary: The Day the Country Died: A History of Anarcho Punk 1980-1984
سال انتشار: 2007
کارگردان: Roy Wallace
توضیح: مستندی در رابطه با نحوی شکل گیری موج آنارکو-پانک در بریتانیا در فاصله سال های ۱۹۸۰ تا ۱۹۸۴.این مستند به بخشی از دغدغه‌ی فکری و موزیکی، آرتیست های این جنبش اشاره میکند.
@PUNK_ALBUMS x @PunkRockerz
#Documentary: Edge: Perspectives on Drug Free Culture
سال انتشار: 2009
کارگردان: Michael Kirchner & Marc Pierschel
توضیح: مستندی ویژه راجع به شکل گیری و سیر تکامل خرده فرهنگ استریت اج و دیدگاهای متفاوتی که در این جریان شکل میگیرد را بررسی میکند.خرده فرهنگ استریت اج از اهنگی به همین اسم از بند "Minor Threat" شروع میشود و اصل دیدگاه بر این است که فرد از مصرف دخانیات و مواد مخدر و الکل پرهیز کند به این جهت که انسانی مسئولیت پذیر و اگاه به حال خویش باشد.
@PUNK_ALBUMS x @PunkRockerz
Why Hardcore Punk Was So Important:
"این ویدیو به صورت بسیار خلاصه و ساده توضیح میده که چطور هاردکور پانک شکل گرفت و به اهمیت هاردکور پانک اشاره می‌کنه."
🔴 زیرنویس چسبیده فارسی
#Short_Video
@PUNK_ALBUMS x @PunkRockerz
در برخی شهرهای آمریکا، مخصوصاً بوستون و سالت‌لیک‌سیتی، گروه‌هایی از استریت اج‌ها به خشونت خیابانی شهرت پیدا کردند و رسانه‌ها از آن‌ها با عنوان «gangs» یاد کردند.
این موضوع نیز یکی از جدی‌ترین اختلاف‌ها با ایان مک‌کی بود. او بارها اعلام کرد که از استفاده از خشونت به نام استریت اج متنفر است و معتقد بود کسانی که دیگران را به خاطر نوشیدن یا مصرف مواد کتک می‌زنند، دقیقاً برخلاف فلسفه‌ی اولیه‌ی این جنبش عمل می‌کنند.
اختلاف مهم دیگر، رابطه‌ی استریت اج با مذهب بود. در حالی که مک‌کی همواره نگاه سکولار داشت، بخشی از اعضای Youth Crew بعدها به آیین International Society for Krishna Consciousness پیوستند. ری کاپو و اعضای Shelter نمونه‌ی مشهور این روند بودند. آن‌ها مفاهیم معنویت، مراقبه و آموزه‌های هار کریشنا را با استریت اج ترکیب کردند و معتقد بودند پاکی جسم بدون پاکی روح کامل نیست.
در مقابل، بسیاری از استریت اج‌های قدیمی این کار را رد کردند و استریت اج را جنبشی غیرمذهبی دانستند. مک‌کی نیز هرگز با مذهبی شدن استریت اج موافق نبود، هرچند حق افراد برای انتخاب دین خود را محترم می‌دانست.
در سوی دیگر، شاخه‌ای از استریت اج نیز وجود داشت که برعکس تمام این جریان‌های ایدئولوژیک حرکت می‌کرد. این افراد که گاهی با عنوان «Old School Straight Edge» شناخته می‌شوند، معتقد بودند تمام این بحث‌های سیاسی، مذهبی یا اخلاقی، انحراف از ایده‌ی اولیه است. آن‌ها دوباره به همان تعریف ساده‌ی مک‌کی بازمی‌گشتند: مصرف نکردن مواد، الکل و سیگار، بدون اینکه لازم باشد فرد وگان، مذهبی، فعال سیاسی یا عضو یک جنبش اجتماعی باشد.
به همین دلیل، شاید بتوان گفت بزرگ‌ترین شکاف در تاریخ استریت اج، شکاف میان دو نگاه متفاوت بوده است. یک نگاه، که ایان مک‌کی نماینده‌ی اصلی آن بود، استریت اج را انتخابی شخصی و آزاد می‌دانست؛ راهی برای حفظ استقلال فرد در برابر فشارهای اجتماعی، بدون اینکه دیگران مجبور به پیروی از آن شوند. نگاه دوم، که در شاخه‌هایی مانند Youth Crew رادیکال، Hardline یا Militant Straight Edge دیده می‌شد، استریت اج را یک جهان‌بینی کامل می‌دانست که باید درباره‌ی سیاست، اخلاق، غذا، مذهب، روابط انسانی و حتی شیوه‌ی مبارزه با مخالفان نیز موضع مشخص داشته باشد.
همین تضاد باعث شد استریت اج هیچ‌گاه به یک جنبش واحد تبدیل نشود. درون آن همواره دو گرایش اصلی در کشمکش بوده‌اند: گرایشی که آزادی فردی و انتخاب شخصی را محور قرار می‌دهد و گرایشی که پاکی و انضباط را به یک نظام اخلاقی فراگیر تبدیل میکند. بسیاری از مهم‌ترین بحث‌ها و حتی درگیری‌های تاریخ استریت اج، نه میان استریت اج و دنیای بیرون، بلکه دقیقاً میان همین دو برداشت متفاوت از معنای «پاک زندگی کردن» رخ داده است.
Part 2/2
@PUNK_ALBUMS x @PunkRockerz
معرفی ساب ژانر های پانک:
Garage Rock
Proto Punk
Glam Punk
Punk Rock(US & UK)
Hardcore Punk
Oi! / Street Punk
Post Punk / Art Punk
Anarcho Punk / Crust Punk / D-Beat
Gothic Rock
Emo
Ska Punk
Folk Punk
Pop Punk
Horror Punk
Skate Punk
@PUNK_ALBUMS x @PunkRockerz
Horror Punk:
هارر پانک (Horror Punk) در اواخرِ دههٔ ۱۹۷۰ و اوایلِ دههٔ ۱۹۸۰ شکل گرفت؛ زمانی که بعضی از گروه‌های پانک تصمیم گرفتند فضای تاریک، ترسناک و داستان‌های مربوط به فیلم‌های ترسناک را با انرژی و شورشِ موسیقیِ پانک ترکیب کنند. پانک از ابتدا دربارهٔ شکستنِ قوانین، مخالفت با هنجارها و بیانِ خشم و بیگانگی بود، و هارر پانک این روحیه را با علاقه به هیولاها، مرگ، خون‌آشام‌ها، ارواح، داستان‌های تخیلی و فضاهای گاثیک همراه کرد.
برخی از بندهای بنیان‌گزار:
Misfits
The Damned
T.S.O.L.
45 Grave
این سبک بیشتر از همه از موسیقیِ پانکِ اولیه، به‌خصوص سبک‌هایی مثلِ پانکِ دههٔ ۷۰ و هاردکور پانک تأثیر گرفت، اما تفاوتِ اصلیِ آن در فضای تاریک و موضوعِ ترانه‌ها بود. گروه‌های هارر‌پانک به جای تمرکز بر مسائلِ سیاسی و اجتماعی، از داستان‌های ترسناک و فیلم‌های ژانرِ وحشت استفاده می‌کردند تا دربارهٔ ترس‌های انسانی، مرگ، تنهایی، بیگانگی و بخش‌های تاریکِ ذهنِ انسان صحبت کنند؛ این موضوعات اغلب با طنزِ تلخ و حالتِ نمایشی همراه بودند.
از نظرِ موسیقی، هارر‌پانک معمولاً شاملِ گیتارهای ساده اما پرانرژی، ریتم‌های سریعِ پانکی، ملودی‌های تاریک و گاهی تأثیرهایی از موسیقیِ راک اند رولِ دههٔ ۵۰ دیده میشود. ظاهرِ اعضای گروه‌ها نیز نقشِ مهمی در معروف شدنِ آن‌ها داشت؛ آرایش‌هایی شبیه به شخصیت‌های ترسناک، لباس‌های تیره، موهای خاص و استفاده از تصاویرِ مربوط به فیلم‌های ترسناک، بخشی از هویتِ این سبک شد.
مهم‌ترین گروه در شکل‌گیریِ هارر‌پانک، The Misfits بود که در اواخرِ دههٔ ۱۹۷۰ در آمریکا فعالیتِ خود را آغاز کرد. آن‌ها با ترکیبِ پانکِ سریع، تصویرسازی‌های وحشتناک و الهام گرفتن از فیلم‌های کلاسیکِ ترسناک، پایه‌های اصلیِ این سبک را ساختند. بعد از آن، گروه‌های دیگری مانندِ The Damned و TSOL نیز به گسترشِ این فضا کمک کردند.
در مجموع، هارر پانک از ترکیبِ دو علاقه شکل گرفت: روحیهٔ سرکش و ضدقانونِ پانک، و جذابیتِ دنیای ترس و وحشت. این سبک راهی بود برای اینکه هنرمندان بتوانند ترس، مرگ و تاریکی را نه فقط به عنوانِ موضوعاتی وحشتناک، بلکه به عنوانِ ابزاری برای بیانِ احساسات، اعتراض و تخیلِ خود استفاده کنند.
@PUNK_ALBUMS x @PunkRockerz
تحلیل موسیقایی
از نظر موسیقی، Owsla نقطه‌ی تلاقی چند سبک است:
Crust Punk ،D-beat ،Sludge Metal،Post-Metal، Neo-Crust، Emo Crust
نوآوری اصلی گروه این بود که این سبک‌ها را به‌صورت طبیعی با یکدیگر ترکیب کرد.
جایی که بسیاری از گروه‌های کراست تنها بر سرعت تکیه داشتند، Fall of Efrafa سکوت، کشش زمانی و فضاسازی را وارد موسیقی کرد و همینطور ترکیب بسیار پخته از موسیقی پانک،با استفاده از ترکیب های از ژانر متال،ارائه داد.
ویژگی‌های مهم موسیقی آلبوم:
ریف‌های سنگین و کند اسلاج
انفجارهای سریع D-beat
ملودی‌های غمگین و استفاده از ویولن سل
ساختارهای طولانی و سینمایی
تغییرات شدید دینامیک
فضای آخرالزمانی
نوآوری‌های آلبوم
مهم‌ترین نوآوری Owsla را می‌توان در چند مورد خلاصه کرد:
تبدیل یک رمان به بستری برای نقد سیاست و تمدن، نه اقتباس داستانی.
پیوند کراست پانک با متال.
استفاده از سازهای زهی مانند ویولن سل در دل موسیقی خشن.
خلق یک سه‌گانه‌ی مفهومی از پیش طراحی‌شده که هر آلبوم بخشی از یک روایت بزرگ‌تر است.
ایجاد تعادل میان خشم سیاسی و اندوه فلسفی؛ بسیاری از گروه‌های آنارکوپانک بر شعار تکیه دارند، اما Fall of Efrafa بیشتر به سوگواری برای جهانی رو به نابودی می‌پردازد.
نقاط قوت
هویت مفهومی بسیار منسجم.
تلفیق موفق ژانرهای مختلف.
فضاسازی احساسی و سینمایی.
اشعار چندلایه با ارجاعات ادبی و سیاسی.
تأثیرگذاری عمیق بر موج بعدی نئوکراست و پست‌متال سیاسی.
نقاط ضعف
اگرچه آلبوم امروز اثری کلاسیک به‌شمار می‌رود، اما چند نکته می‌تواند برای برخی شنوندگان محدودیت ایجاد کند:
مدت‌زمان طولانی قطعات، شنیدن آلبوم را برای مخاطبان ناآشنا دشوار میکند.
کیفیت ضبط، به‌دلیل رویکرد DIY، نسبت به استانداردهای استودیویی شفاف نیست؛ هرچند بسیاری این را بخشی از هویت اثر می‌دانند.
برای درک کامل روایت، آشنایی با Watership Down و زمینه‌های فکری گروه مفید است؛ در غیر این صورت بخشی از لایه‌های معنایی پنهان می‌ماند.
Part 2/2
@PUNK_ALBUMS x @PunkRockerz
#معرفی_آلبوم
آلبوم Before You Knew Me... یک آلبوم پر انرژی از صحنه ملودیک و اسکیت پانک کانادا است.به طور کل شما میتونید در صحنه پانک کانادا بند های بسیار زیادی پیدا کنید که در کنار اندرریتد بودنشان موزیک خوبی ارائه بدن به ویژه در سبک اسکیت پانک و ملودیک پانک.در قسمت ژانر هم نوشته شده که فست ملودیک پانک، همانطور از اسمش پیداست با اثری رو به رو هستیم که بسیار تمپوی بالای دارد (حتی از خود اسکیت پانک معمول هم بیشتر) ولی در کنارش کار ملودیک هست و جذاب تر از اون وکال بسیار سافت و کلین و گیرا که این ساب ژانر رو خاص تر کرده.
@PUNK_ALBUMS x @PunkRockerz