14740
نوشدارویی برای شناخت بهتر کلاهبرداری‌‌های اینترنتی، ارتقای امنیت دیجیتال و حفظ حریم خصوصی شما. وب‌سایت: nooshdaroo.ir اینستاگرام: instagram.com/NooshDaroo_web ایکس: x.com/nooshdaroo_web
💡 استفاده‌ی زیاد از هوش مصنوعی چه اثری بر حافظه و خلاقیت ما می‌گذارد؟
برای همه ما پیش آمده که برای نوشتن متن، خلاصه‌سازی مقاله یا حتی پیدا کردن پاسخ یک پرسش ساده، سراغ چت‌بات هوش مصنوعی برویم و در چند ثانیه جواب بگیریم. این سرعت و راحتی وسوسه‌کننده است؛ غافل از اینکه داریم برای آن بهای سنگینی می‌پردازیم.
وقتی مدام کارهایی مثل نوشتن، خلاصه‌کردن، تحلیل و ایده‌پردازی را به چت‌بات‌ها می‌سپاریم، ممکن است کم‌کم کمتر درگیر فرایند فکر کردن شویم؛ همان چیزی که برای حافظه، خلاقیت و یادگیری به آن نیاز داریم.
⛓ مشاهده ادامه مطلب در نوشدارو
✍️ یونس مرادی
#سواد_دیجیتال
نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web
💡 چت‌جی‌پی‌تی می‌خواهد به حساب بانکی کاربران وصل شود؛ راحتی بیشتر یا ریسک‌های تازه؟
شرکت اوپن ای‌آی (OpenAI) در اقدامی جسورانه، پای هوش مصنوعی را به یکی از حساس‌ترین بخش‌های زندگی کاربران، یعنی حساب‌های بانکی باز کرده است. این شرکت به‌تازگی قابلیت جدیدی برای مدیریت امور مالی شخصی در چت‌جی‌پی‌تی (ChatGPT) معرفی کرده که در حال حاضر به‌صورت آزمایشی برای مشترکین نسخه Pro در آمریکا فعال است.
به کمک این ویژگی، کاربران می‌توانند حساب‌های مالی پشتیبانی‌شده را به ChatGPT وصل کنند تا هزینه‌ها، قبض‌ها، اشتراک‌ها، دارایی خالص، سرمایه‌گذاری‌ها و هدف‌های مالی را در یک محیط ببینند و درباره آن‌ها سوال بپرسند.
پس از اتصال حساب‌ها، ChatGPT می‌تواند نمایی از وضعیت مالی کاربر، هزینه‌ها، اشتراک‌ها، پرداخت‌های پیش‌ِ رو و تغییرات مالی در طول زمان نشان دهد تا دقیقاً مشخص شود پول از کجا می‌آید و کجا خرج می‌شود. بعد می‌توانید از این چت‌بات سوالات متنوع بپرسید؛ مثلاً اینکه در ماه چقدر هزینه اشتراک اینترنت و نرمافزارها کرده‌اید یا بهترین روش پس‌انداز برای خرید خانه چیست!
💡 نکته: این سرویس جدید از قدرت پردازشی مدل پیشرفته «GPT-5.5 Thinking» بهره می‌برد
محدودیت مهم این است که ChatGPT فعلاً برای تحلیل و برنامه‌ریزی طراحی شده و نمی‌تواند پول جابه‌جا کند، قبض پرداخت کند، معامله انجام دهد، حساب باز یا بسته کند، مالیات ثبت کند یا نقش مشاور مالی، حقوقی، مالیاتی یا سرمایه‌گذاری را برعهده بگیرد.
➕ نوشدارو پلاس: طبق راهنمای OpenAI، گفت‌وگوهای بخش مالی از همان تنظیمات آموزش مدلی پیروی می‌کنند که کاربر برای چت‌جی‌پی‌تی انتخاب کرده است؛ یعنی کاربر باید از بخش Data controls بررسی کند آیا گفت‌وگوهایش برای بهبود مدل‌ها استفاده می‌شود یا نه. همچنین در صورت قطع اتصال، داده‌های همگام‌سازی‌شده از سیستم‌های OpenAI ظرف ۳۰ روز حذف می‌شود، اما اطلاعات مالی داخل تاریخچه گفت‌وگو جداگانه باقی می‌مانند، مگر اینکه خود کاربر آن گفت‌وگوها را حذف کند.
شرکت OpenAI صراحتاً هشدار داده که با توجه به احتمال بروز پدیده «توهم هوش مصنوعی» (Hallucination) و ارائه مشاوره‌های غلط یا سرمایه‌گذاری‌های نامنطقی، این ابزار نباید جایگزین مشاوران مالی واقعی شود. از سوی دیگر، واکنش‌ها در پلتفرم‌هایی مثل انجمن «ردیت» نیز به‌شدت منفی بوده است؛ تا جایی که برخی کاربران اعطای چنین دسترسی‌هایی را «دیوانه‌وار» خوانده و آن را با «بدافزار» مقایسه کرده‌اند.
در مجموع تا زمانی که تضمین‌های محکمی برای حفظ حریم خصوصی و امنیت داده‌ها ارائه نشود، اعتماد به این مشاور مالیِ هوشمند کار آسانی نخواهد بود!
✍️ دانیال طبایی
#خبر_و_تحلیل
نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web
💡 حفره امنیتی یعنی چی و چرا ضروریه که اینترنت همین امروز وصل بشه؟!
#سواد_دیجیتال
نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web
💡 شهروندی دیجیتال چیست؟ چرا هر کلیک و هر کُنش ما اهمیت دارد؟
ما در فضای مجازی تقریباً همان‌قدر وقت می‌گذرانیم که در خیابان‌های شهرمان؛ اما گاهی فراموش می‌کنیم که دنیای آنلاین، جدا از زندگی واقعی نیست. یک لایک ساده، فوروارد کردن یک پیام یا کامنتی که می‌نویسیم، هویت ما را در این فضا می‌سازد.
«شهروندی دیجیتال» یعنی بتوانیم در شبکه‌های اجتماعی و پیام‌رسان‌ها، امن، مسئولانه و آگاهانه رفتار کنیم. این مفهوم فقط درباره رعایت ادب نیست؛ بلکه به حریم خصوصی، امنیت حساب‌ها، تشخیص اخبار جعلی و احترام به حقوق دیگران هم گره خورده است.
برای اینکه شهروند دیجیتال بهتری باشیم و از خودمان و دیگران در این فضا مراقبت کنیم، رعایت چند اصل ساده اما مهم ضروری است:
• دسترسی دیجیتال: این ابتدایی‌ترین اصل است. باید تلاش کنیم تا همه افراد جامعه، فارغ از موقعیت مالی یا جغرافیایی، به اینترنت و تجهیزات مناسب دسترسی برابر داشته باشند و در برابر نابرابری‌های دیجیتال بی‌تفاوت نباشیم.
• مکث قبل از واکنش: وقتی با یک خبر شوکه‌کننده یا هیجانی روبه‌رو می‌شوید، بلافاصله آن را باور یا بازنشر نکنید. اخبار جعلی با همین اشتراک‌گذاری‌های شتاب‌زده پخش می‌شوند.
• احترام به حریم خصوصی: عکس دوستان و اطرافیان را بدون اجازه منتشر نکنید و تنظیمات حریم خصوصی حساب‌های خود را به دقت مدیریت کنید.
• امنیت در خرید و ارتباط: خرید آنلاین فقط با دیدن یک نماد اعتماد امن نمی‌شود. آدرس سایت، درگاه پرداخت و اعتبار فروشنده را چک کنید. در برابر پیامک‌های مشکوک و لینک‌های ناشناس هوشیار باشید.
• توقف چرخه آزار: اگر می‌بینید کسی مورد قلدری اینترنتی قرار گرفته، بی‌تفاوت نباشید. اکانت‌های مزاحم و محتوای تنفرآمیز را مسدود و گزارش کنید.
• استفاده هدفمند: اسیر گشت‌وگذار بی‌هدف نشوید. مراقب سلامت جسمی و روانی خود در برابر استفاده مداوم از گوشی باشید.
لازم نیست کار بزرگی انجام دهیم. گاهی کافی است قبل از بازنشر یک خبر مکث کنیم، حریم خصوصی دیگران را رعایت کنیم، در برابر نبود دسترسی دیجیتال عادلانه بی‌تفاوت نباشیم و از حساب‌ها و اطلاعات خودمان بهتر مراقبت کنیم. اینترنت سالم‌تر با همین رفتارهای کوچک شروع می‌شود و نوشدارو هم با همین هدف در کنار شما است.
⛓ خواندن متن کامل مطلب در نوشدارو
✍️ آزاده رمضانی
#سواد_دیجیتال
نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web
💡 کپچای تقلبی چیست؟ شگردی برای نفوذ به سیستم و راه‌های مقابله با آن
ما کاربران ایرانی به دلیل استفاده‌ی مداوم از ابزارهای تغییر آی‌پی، روزانه بارها با پیام‌های کپچا (انتخاب تصاویر چراغ راهنمایی یا خط عابر) روبه‌رو می‌شویم. همین تکرار باعث شده گاهی بدون دقت، هر درخواستی را برای رد شدن از این مرحله بپذیریم؛ عادتی که هکرها دقیقاً روی آن دست گذاشته‌اند.
اخیراً نوعی «کپچای جعلی» رواج پیدا کرده که به جای پازل تصویری، ادعا می‌کند ترافیک شما غیرعادی است. این صفحات برای «تأیید دستی» از شما می‌خواهند کلیدهای Win + R را بزنید و یک کد را در پنجره Run ویندوز کپی و اجرا کنید.
این یک فریب خطرناک است. اجرای این دستور به ظاهر ساده، بدافزارها و تروجان‌ها را مستقیم روی سیستم شما نصب می‌کند.
قانون طلایی این است: کپچای واقعی هرگز از شما نمی‌خواهد وارد محیط ویندوز شوید یا دستور سیستمی اجرا کنید. تمام فرایند باید داخل همان کادر مرورگر انجام شود. اگر با صفحه‌ای روبه‌رو شدید که فراتر از کلیک روی چند عکس، از شما خواست کدی را کپی کنید، بدون هیچ کلیکی تب مرورگر را ببندید.
⛓ مشاهده ادامه مطلب در نوشدارو
✍️ یونس مرادی
#مبانی_امنیت
نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web
💡 ریزش کد در عصر هوش مصنوعی: وقتی بخش زیادی از خروجی دوباره بازنویسی می‌شود
دستیارهای کدنویسی هوش مصنوعی می‌توانند در چند دقیقه چیزی را بسازند که قبلاً ساعت‌ها وقت می‌گرفت. همین سرعت باعث شده خیلی از تیم‌ها احساس کنند بهره‌وری‌شان چند برابر شده است؛ اما پژوهش‌های تازه نشان می‌دهد ماجرا همیشه به این سادگی نیست و احتمالا به زودی با مشکلات مهمی مواجه خواهیم شد…
بخشی از کدی که با کمک هوش مصنوعی تولید می‌شود، بعداً باید اصلاح، حذف یا دوباره نوشته شود. یعنی اگر فقط تعداد خط کد، تعداد تغییرات یا سرعت تولید را معیار موفقیت بدانیم، ممکن است پیشرفت واقعی را با حجم کار اشتباه بگیریم.
⛓ مشاهده مطلب در نوشدارو
✍️ یونس مرادی
#کسبوکار_آنلاین
نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web
💡 دستیار هوشمند مایکروسافت حالا می‌تواند به تب‌های باز مرورگر «اج» (Edge) سرک بکشد؛ البته با اجازه شما!
مایکروسافت در به‌روزرسانی تازه مرورگر «اج» (Edge)، قابلیت‌های «کوپایلت» (Copilot) را مستقیم‌تر وارد تجربه وب‌گردی کرده است. کوپایلت حالا می‌تواند با اجازه کاربر، میان برگه‌های باز مرورگر جست‌وجو کند، اطلاعات آن‌ها را با هم مقایسه کند و حتی از تاریخچه مرور و گفت‌وگوهای قبلی برای پاسخ‌های مرتبط‌تر کمک بگیرد.
این قابلیت‌ها می‌توانند کارهایی مثل برنامه‌ریزی سفر، مقایسه خرید، مطالعه یک موضوع یا نوشتن متن را ساده‌تر کنند؛ اما همین راحتی یک سؤال مهم هم ایجاد می‌کند: وقتی هوش مصنوعی به برگه‌های باز، تاریخچه مرور و زمینه کاری ما نزدیک‌تر می‌شود، چطور باید حریم خصوصی‌مان را کنترل کنیم؟
▪️ وقتی تب‌های باز، بخشی از پاسخ هوش مصنوعی می‌شوند
فرض کنید در حال برنامه‌ریزی برای یک سفر هستید و در چند برگه‌ی مختلف، قیمت بلیت‌ها یا هتل‌های گوناگون را باز کرده‌اید. هوش مصنوعی می‌تواند بدون اینکه لازم باشد بین این صفحات جابه‌جا شوید، اطلاعات آن‌ها را با هم مقایسه کند. تا اینجای کار جذاب به نظر می‌رسد، اما روی دیگر سکه زمانی است که شما همزمان با جستجو برای بلیت، برگه‌ی اینترنت‌بانک خود را باز کرده‌اید یا در یک برگه‌ی دیگر، یک سیستم پیام‌رسان تحت وب (مثل تلگرام یا واتس‌اپ) با اطلاعات شخصی در حال اجراست.
در این حالت مسئله اینجاست که با دادن دسترسی، کوپایلت فقط عنوان برگه‌ها را نمی‌بیند؛ ممکن است از محتوای صفحات باز برای مقایسه، خلاصه‌سازی یا پاسخ دادن استفاده کند. مایکروسافت می‌گوید این دسترسی با اجازه کاربر انجام می‌شود؛ اما برای کاربر عادی، مهم‌ترین نکته این است که پیش از فعال کردن چنین قابلیتی بداند چه تب‌هایی باز هستند و کدام داده‌ها ممکن است در پاسخ‌های کوپایلت دخیل شوند.
از طرف دیگر کوپایلت می‌تواند با اجازه شما، از «تاریخچه مرور» (Browsing History) و گفت‌وگوهای قبلی هم برای ارائه پاسخ‌های مرتبط‌تر استفاده کند. این یعنی اگر قبلاً درباره خرید، سفر، کار، سلامت، مسائل مالی یا موضوعات شخصی جست‌وجو کرده باشید، مرورگر می‌تواند از آن زمینه برای کمک به پاسخ‌های بعدی استفاده کند. چنین چیزی ممکن است تجربه کاربری را بهتر کند، اما از نظر حریم خصوصی حساس‌تر از یک جست‌وجوی ساده است.
💡 نکته: اگر برگه‌های بانکی، ایمیل، پیام‌رسان یا سامانه‌های کاری باز هستند، بهتر است پیش از استفاده از این قابلیت، آن‌ها را ببندید یا در پنجره/پروفایل جداگانه نگه دارید.
❗️ هشدار: دسترسی دادن به هوش‌مصنوعی برای ثبت تاریخچه وب‌گردی، به معنای ساخت یک «ردپای دیجیتال» (Digital Footprint) است که می‌تواند تصویر نسبتاً دقیقی از علایق، خریدها، دغدغه‌ها، پروژه‌ها و حتی مسائل شخصی شما بسازد.
▪️ توصیه‌های امنیتی برای کاربران مایکروسافت اج
اگر از مرورگر مایکروسافت اج استفاده می‌کنید، نیازی به ترس یا پاک کردن این برنامه نیست، اما باید آگاهانه‌تر رفتار کنید:
• در مواجهه با هر پیام جدید در مرورگر که از شما درخواست دسترسی به اطلاعات، تاریخچه یا برگه‌ها را دارد، مکث کنید.
• اگر می‌خواهید از امکانات هوش مصنوعی برای مقایسه‌ی اطلاعات استفاده کنید، مطمئن شوید که در برگه‌های دیگرتان اطلاعات حساس کاری، بانکی یا هویتی باز نباشد.
• می‌توانید با مراجعه به بخش تنظیمات (Settings) مرورگر اج و قسمت حریم شخصی (Privacy)، دسترسی‌های داده شده به کوپایلت را بررسی و محدود کنید.
• هر چند وقت یک‌بار تنظیمات کوپایلت، حریم خصوصی، تاریخچه مرور و مجوزهای سایت‌ها را در اج بررسی کنید و دسترسی‌های غیرضروری را بردارید.
▪️ سخن پایانی
در نهایت، قابلیت‌های تازه کوپایلت در «مایکروسافت اج» (Microsoft Edge) می‌توانند وب‌گردی، مقایسه اطلاعات و نوشتن را ساده‌تر کنند؛ اما این راحتی با دسترسی بیشتر به محتوای مرورگر همراه است. نکته اصلی این نیست که از این ابزارها استفاده نکنیم، بلکه باید بدانیم چه زمانی و به چه داده‌هایی اجازه دسترسی می‌دهیم.
✍️ دانیال طبایی
#خبر_و_تحلیل
نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web
💡 تشخیص سن با هوش مصنوعی در متا: حساب‌های مشکوک به زیر ۱۳ سال مسدود می‌شوند!
محافظت از کودکان در فضای آنلاین یک ضرورت است، اما آیا اسکن عکس‌ها و ویدیوهای کاربران راهکار امنی برای این کار محسوب می‌شود؟
شرکت متا اعلام کرده که اجرای ابزارهای تازه تشخیص سن با هوش مصنوعی را آغاز کرده است. این سیستم ترکیب جدیدی از محتوا را بررسی می‌کند و فقط به متن‌ها، پست‌ها و پایه‌ی تحصیلی اکتفا نمی‌کند؛ بلکه عکس‌ها و ویدیوها را نیز برای تخمین نشانه‌های ظاهری مانند قد و ساختار کلی بدن اسکن می‌کند. حسابی که مشکوک به زیر ۱۳ سال تشخیص داده شود، مسدود خواهد شد و کاربر برای بازگردانی آن باید نوعی مدرک معتبر برای اثبات سن خود ارائه دهد.
متا تأکید دارد که این فناوری «تشخیص چهره» نیست. با این حال کارشناسان هشدار می‌دهند که اسکن ابعاد فیزیکی بدن، عملاً نوعی تحلیل داده‌های بیومتریک است. مسئله اصلی این است که استفاده از هوش مصنوعی برای تحلیل نشانه‌های ظاهری بدون شفافیت کافی، مرزهای حریم خصوصی را کم‌رنگ می‌کند؛ به‌خصوص وقتی مشخص نیست در صورت اشتباه سیستم، چه مسیر امنی برای اعتراض وجود دارد و چه داده‌هایی از قربانیان خطای سیستم ذخیره خواهد شد.
⛓ خواندن متن کامل مطلب در نوشدارو
✍️ آزاده رمضانی
#راهنمای_والدین
نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web
💡 شکاف نسلی در استفاده از هوش مصنوعی؛ چرا مسن‌ترها از این فناوری دوری می‌کنند؟
آیا در خانواده یا محل کار شما هم برخورد نسل‌های مختلف با هوش مصنوعی کاملاً متفاوت است؟ در حالی که جوان‌ترها روزانه از ابزارهایی مثل چت جی‌پی‌تی به‌صورت فعال استفاده می‌کنند، پژوهش‌ها نشان می‌دهد نیمی از افراد بالای ۴۵ سال تاکنون حتی یک بار هم سراغ این فناوری نرفته‌اند.
دلیل این دوری، مخالفت ذاتی با پیشرفت فناوری نیست، بلکه افراد مسن‌تر بیشتر به‌خاطر «نداشتن آشنایی با نحوه کارکرد این ابزارها» از آن‌ها فاصله می‌گیرند.
در بررسی رفتار کاربران با این فناوری، یک نکته بسیار مهم دیگر هم وجود دارد؛ آسیب‌های استفاده بی‌هدف.
کاربرانی که اوقات فراغت خود را بیش از حد و به‌شکلی بی‌هدف به صفحه‌نمایش خیره می‌شوند، رضایت کمتری از زندگی دارند. فناوری و هوش مصنوعی تنها زمانی ارزشمند است که با ساده‌سازی کارها باعث ارتقای کیفیت زندگی شود، نه اینکه زمان بیشتری از روزمره ما را ببلعد.
برای کمک به افراد مسن‌تر یا کاربران کم‌تجربه، نیازی به ارائه‌ی توضیحات فنی و پیچیده نیست. می‌توانید با رعایت این سه اصل، تجربه‌ای کاربردی و امن از سواد دیجیتال برای آن‌ها بسازید:
۱. از نیازهای واقعی شروع کنید: کاربردهای روزمره‌ای مثل نوشتن یک پیام رسمی اداری، خلاصه کردن یک متن طولانی یا پیدا کردن ایده را به آن‌ها نشان دهید.
۲. خط قرمز حریم خصوصی را مشخص کنید: به شکلی شفاف و دقیق توضیح دهید که هرگز نباید اطلاعات هویتی شخصی، رمزهای عبور یا هرگونه اطلاعات بانکی خود را در صفحه گفتگوی چت‌بات‌ها وارد کنند.
۳. عملی تمرین کنید: به جای توضیح تئوری و نصیحت، با چند مثال واقعی نحوه رسیدن به یک جواب درست را با کاربر تمرین کنید.
برای خواندن تأثیر عوامل دیگری مثل محل زندگی بر پذیرش هوش مصنوعی و بررسی راه‌حل‌های کاهش این شکاف نسلی، متن کامل را در لینک زیر در نوشدارو بخوانید:
⛓ مشاهده مطلب در نوشدارو
✍️ آزاده رمضانی
#سواد_دیجیتال
نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web
💡 سپر امنیتی جدید اندروید دست جاسوس‌ها و مزاحم‌ها را رو می‌کند
اگر کسی قفل گوشی‌تان را باز و یک برنامه جاسوسی روی آن نصب کند، می‌تواند پیام‌ها و اطلاعات شخصی‌تان را بدون اطلاع شما زیر نظر بگیرد. تا پیش از این، ردیابی چنین نفوذهایی در سیستم‌عامل اندروید کار بسیار سختی بود؛ چرا که فایل‌های گزارش خطا (لاگ‌ها) به سرعت پاک یا جایگزین می‌شدند و هکرها می‌توانستند به آسانی ردپای خود را از بین ببرند.
گوگل برای حل این مشکل قابلیتی به نام ثبت نفوذ (Intrusion Logging) را معرفی کرده است. این ویژگی بخشی از سیستم «حالت حفاظت پیشرفته» (Advanced Protection Mode) اندروید است که برای مقابله با حملات پیچیده‌ی جاسوسی و ابزارهای استخراج اطلاعات طراحی شده است.
▪️ این ابزار چطور از کاربر محافظت می‌کند؟
قابلیت ثبت نفوذ، مجموعه‌ای از رویدادهای امنیتی گوشی را زیر نظر می‌گیرد. این سیستم روزی یک‌بار گزارشی از وقایع مهم می‌سازد و آن را به صورت ایمن در فضای ابری حساب گوگل کاربر ذخیره می‌کند. انتقال این گزارش‌ها به فضای ابری مانع از آن می‌شود که جاسوس‌افزارها بتوانند پس از نفوذ، شواهد را از روی گوشی پاک کنند.
گزارش‌های ثبت‌شده کاملاً رمزنگاری شده‌اند؛ به این معنی که حتی خود شرکت گوگل هم نمی‌تواند آن‌ها را بخواند و فقط شما تصمیم می‌گیرید که این اطلاعات را با چه کسی (مثلاً کسی که کارش امنیت است) به اشتراک بگذارید.
این سیستم اطلاعات بسیار مهمی را ثبت می‌کند، از جمله:
• چه زمانی قفل تلفن باز شده است؟
• چه برنامه‌هایی نصب یا حذف شده‌اند؟
• گوشی به چه وب‌سایت‌ها و سرورهایی متصل شده است؟
• آیا کسی سعی کرده ابزارهای استخراج داده را به گوشی متصل کند؟
• آیا تلاشی برای پاک کردن این گزارش‌ها صورت گرفته است؟
در دورانی که بدافزارها روزبه‌روز پیچیده‌تر می‌شوند، داشتن چنین تاریخچه‌ای به متخصصان کمک می‌کند بفهمند گوشی شما چه زمانی، چگونه و توسط چه ابزاری هدف قرار گرفته است.
باید توجه داشته باشید که این ابزار، تاریخچه‌ی وب‌گردی‌های شما را نیز ثبت می‌کند که ممکن است هنگام اشتراک‌گذاری گزارش‌ها با متخصصان امنیتی، از نظر حفظ حریم خصوصی برایتان چالش درست کند.
▪️ در آخر: این قابلیت برای چه کسانی است و چه محدودیت‌هایی دارد؟
در حال حاضر این ویژگی برای همه‌ی گوشی‌ها فعال نیست. برای ثبت نفوذ فعلاً باید گوشی‌تان از سری «گوگل پیکسل» باشد، جدیدترین نسخه‌ی سیستم‌عامل (آپدیت دسامبر اندروید ۱۶ یا جدیدتر) را نصب کنید و به حساب کاربری گوگل متصل باشید. انتظار می‌رود در آینده نزدیک، دسترسی افراد بیشتری به این قابلیت باز شود.
گوگل تاکید می‌کند که این قابلیت‌ها در درجه‌ی اول برای افرادی مانند روزنامه‌نگاران طراحی شده که با خطرات سایبری جدی روبه‌رو هستند و ممکن است هدف حملات هدفمند قرار بگیرند. اما در مجموع به هرکسی که اطلاعات حساس دارد، توصیه می‌شود حالت Advanced Protection اندروید را روشن نگه داشته باشند. این ویژگی مشابه «حالت قفل‌شدگی» (Lockdown Mode) در دستگاه‌های اپل است که تاکنون در دفع حملات پیچیده‌ی جاسوس‌افزارهایی مانند پگاسوس (Pegasus) بسیار موفق عمل کرده است.
✍️ یونس مرادی
#خبر_و_تحلیل
نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web
💡 آیا وقتی لوکیشن موبایل خاموش است، باز هم کسی می‌تواند ما را ردیابی کند؟
بیایید یک افسانه‌ی دیجیتال را همین جا دفن کنیم: چیزی به نام «توقف کامل ردیابی» در تلفن‌های هوشمند وجود ندارد!
بیشتر ما فکر می‌کنیم حریم خصوصی‌مان در اختیار خودمان است و هر زمان که اراده کنیم، با خاموش کردن گزینه‌ی «لوکیشن» (Location) در تنظیمات گوشی، ارتباط با دنیای بیرون قطع می‌شود.
اما این بزرگ‌ترین دروغی است که موبایل‌ها به ما می‌گویند. حتی زمانی که دکمه‌ی GPS به رنگ خاکستری درآمده، دستگاه شما دقیقاً می‌داند در کدام خیابان، کدام ساختمان و کدام طبقه ایستاده‌اید و این اطلاعات را به راحتی به اشتراک می‌گذارد. چگونه چنین چیزی ممکن است؟
⛓ مشاهده ادامه مطلب در نوشدارو
✍️ آزاده رمضانی
#حریم_خصوصی
نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web
💡 ویژگی جدید Chat GPT: معرفی «مخاطب معتمد» برای روزهای سخت و بحرانی
این روزها خیلی از ما درددل‌ها و گفتگوهای عمیقی با چت‌بات‌های هوش مصنوعی داریم و حرف‌هایی می‌زنیم که شاید به هیچ‌کس دیگری نگوییم! در همین راستا، شرکت OpenAI قابلیت جدیدی به نام «مخاطب معتمد» (Trusted Contact) به چت‌جی‌پی‌تی اضافه کرده که اجازه می‌دهد یکی از دوستان نزدیک یا اعضای خانواده را معرفی کنید تا در شرایطی که حال روحی‌تان به‌شدت بد است و خطری جدی تهدیدتان می‌کند، به او خبر داده شود.
احتمالاً می‌دانید که اگر مسیر گفتگو با چت‌جی‌پی‌تی به سمت افکار تاریکی مثل خودآزاری یا … برود، هوش مصنوعی تلاش می‌کند کاربر را به سمت دریافت کمک سوق دهد. اما از آنجا که خطوط تلفنی و اورژانس‌های بحران بین‌المللی (که چت‌جی‌پی‌تی به‌طور پیش‌فرض پیشنهاد می‌کند) عمدتاً برای ما در ایران کاربردی نیستند، قابلیت «مخاطب معتمد» دقیقاً همان چیزیست که می‌تواند جای خالی این خدمات را پر کند.
با این قابلیت، فرد معتمد شما از طریق پیامک یا ایمیل، پیامی دریافت می‌کند که می‌گوید شما در شرایط روحی حساسی هستید و از او می‌خواهد فوراً حال‌تان را جویا شود.
▪️ چگونه «مخاطب معتمد» خود را فعال کنیم؟
اگر در چت‌هایتان حرف از ناامیدی مطلق یا آسیب به خود بزنید، چت‌جی‌پی‌تی ابتدا شما را تشویق می‌کند تا با مخاطب معتمد خود تماس بگیرید. جالب اینجاست که هوش مصنوعی در آن لحظات سخت شما را تنها نمی‌گذارد و حتی ایده‌ها و جملاتی به شما پیشنهاد می‌دهد تا راحت‌تر بتوانید سر صحبت را با عزیزان‌تان باز کنید و از حال بدتان بگویید.
اما جدا از این فرایند، می‌توانید مخاطب معتمد خود را مستقیماً از بخش تنظیمات چت‌جی‌پی‌تی انتخاب کنید. فردی که معرفی می‌کنید یک هفته فرصت دارد تا درخواست شما را بپذیرد؛ اگر پیام را ندید یا قبول نکرد، می‌توانید شخص دیگری را جایگزین کنید.
اما شاید نگران حریم خصوصی خود و درز کردن درددل‌هایتان باشید! نیازی به نگرانی نیست (هرچند این چیزی است که شرکت OpenAI ادعا می‌کند!)؛ پیش از آنکه هشداری برای دوست‌تان ارسال شود، یک تیم مخصوص و آموزش‌دیده در کمتر از یک ساعت وضعیت را بررسی می‌کنند تا مطمئن شوند خطر جدی و واقعی است.
پس از تایید، تنها یک هشدار ساده ارسال می‌شود و شرکت سازنده تاکید کرده است که هیچ‌گونه جزئیاتی از چت‌های خصوصی شما برای مخاطب معتمدتان فرستاده نخواهد شد.
این قابلیت، مختص کاربران ۱۸ سال به بالا است و به‌مرور برای کاربران فعال می‌شود. بنابراین اگر هنوز آن را در بخش تنظیمات حساب کاربری خود نمی‌بینید، لازم است اندکی منتظر بمانید تا برای شما هم فعال شود.
امنیت روانی، بخش مهمی از امنیت شخصی ما در فضای دیجیتال است. «نوشدارو» همراه شما برای تصمیم‌های امن و آگاهانه است.
✍️ شایان ضیایی
#خبر_و_تحلیل
نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web
💡 نحوه بوکمارک کردن سایت‌های مفید در سافاری و کروم
#سواد_دیجیتال
نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web
💡 وقتی سرور جدیدتان آنلاین می‌شود: راهنمای بقا در برابر هکرها طی ۲۴ ساعت نخست
تصور کنید ماه‌ها تلاش کرده‌اید، شب‌بیداری کشیده‌اید و بالاخره کدنویسی وب‌سایت یا اپلیکیشن استارتاپ‌تان تمام شده است. با هزاران امید و آرزو، سرور جدید را می‌خرید، دامنه را متصل می‌کنید و سیستم با دریافت یک آدرس اینترنتی (IP) عمومی، بالاخره آنلاین می‌شود. نفس راحتی می‌کشید و با خودتان می‌گویید: «خب، فردا صبح بازاریابی را شروع می‌کنم.»
اما راستش را بخواهید، در همان لحظه‌ای که سیستم را رها می‌کنید تا کمی نفس بکشید، یک ساعت شنی بی‌رحم، خاموش و کاملاً خودکار در تاریکی وب به کار می‌افتد. فاصله‌ی میانِ «سیستم ما الان وصل شد!» تا «سیستم ما داره توسط هکرها آنالیز میشه!»، دیگر به روز و هفته نمی‌کشد؛ این فرایند حالا ظرف تنها چند دقیقه پیش می‌رود.
راه‌اندازی سرویسی جدید در میان انواع محدودیت‌های زیرساختی ایران بسیار طاقت‌فرساست. قطعی‌های مکرر، نیاز به استفاده از فیلترشکن‌ها و تحریم‌های فناوری، همگی باعث می‌شوند مدیران کسب‌وکارها و کاربران معمولاً فقط به دنبال «وصل شدن» باشند و امنیت را به زمان دیگری موکول کنند. اما هکرها دقیقاً روی همین خستگی و به تعویق انداختن کارها حساب باز کرده‌اند.
در این مقاله با زبانی ساده و به دور از اصطلاحات خشک مهندسی، به کالبدشکافی دقیق این موضوع می‌پردازیم که در ۲۴ ساعت اولِ آنلاین شدن دارایی دیجیتال شما (مثل یک وب‌سایت) چه می‌گذرد. می‌خواهیم ببینیم چرا بات‌های هوش مصنوعی قواعد بازی را عوض کرده‌اند، با چه تهدیدهایی روبرو هستیم و مهم‌تر از همه، چطور می‌توانیم از اطلاعات ارزشمندمان محافظت کنیم.
⛓ مشاهده ادامه مطلب در نوشدارو
✍️ هوشیار ذوالفقارنسب
#کسبوکار_آنلاین
نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web
💡 فرار از اکسل و آمار؛ چرا کارمندان دچار «اضطراب داده» می‌شوند؟!
دریافت پیام از طرف مدیر، همراه با یک فایل پیوست حجیم اکسل و درخواست گزارش تحلیلی، کابوسی است که می‌تواند آرامش یک روز کاری را به هم بریزد. همان لحظه‌ای که فایل را باز می‌کنید و چشم‌تان به صدها ردیف و ستونِ نامفهوم می‌افتد، احتمالاً ضربان قلب‌تان بالا می‌رود و ناخودآگاه دنبال راه فرار می‌گردید! اگر شما هم در مواجهه با این هزارتوی اعداد چنین حسی دارید، بدانید که تنها نیستید.
تحقیقات جدید شرکت «کانوا» (Canva) نشان می‌دهد که سرعت افزایش استفاده‌ی سازمان‌ها از داده‌ها، با مهارت و اعتمادبه‌نفس کارمندان همگام نیست. این شکاف بزرگ باعث شکل‌گیری مشکلی فراگیر به نام «ترس از داده» یا «اضطراب داده» (Data Anxiety) شده است.
▪️ ریشه‌ی ترس از داده‌ها کجاست؟
این روزها بیشتر کارمندان در محیط کار با نرم‌افزارهای مدیریت داده سر و کار دارند. گزارش‌ها نشان می‌دهد که ضعفِ سیستم‌های آموزشی، یکی از دلایل اصلی این مقاومت و اضطراب است. با وجود برگزاری دوره‌های مختلف برای آموزش کار با داده‌ها، بسیاری از شرکت‌های بزرگ همچنان نتایج ناامیدکننده‌ای به نمایش می‌گذارند. برای درک بهتر این موضوع، کافی است به این آمارها نگاهی بیندازید:
• حدود ۸۹ درصد از کارمندان به طور روزانه با نرم‌افزارهای Spreadsheet مانند اکسل یا گوگل شیت کار می‌کنند.
• ۲۷ درصد از آن‌ها گفته‌اند به دنبال موقعیتی می‌گردند که به هر قیمتی از این وظایف طفره بروند.
• از هر پنج متخصص، چهار نفر (۷۸ درصد) شکلی از «اضطراب داده» را تجربه کرده‌اند.
این اضطراب از روی بی‌علاقگی یا تنبلی نیست، بلکه از حسِ ناخوشایندِ عدمِ تسلط بر ابزارها و سردرگمی میان انبوهی از اطلاعات نشئت می‌گیرد.
▪️ اعداد بی‌روح را به داستان‌های جذاب تبدیل کنید!
نظرسنجی از هزاران متخصص فروش و بازاریابی نشان داد که وابستگی تیم‌ها به داده‌ها در سال‌های اخیر بسیار بیشتر شده است. به همین نسبت، بیشتر افراد تمایل دارند استفاده‌ی موثرتری از آمار و ارقام در کارهای روزمره خود داشته باشند. با این حال، ۴۶ درصد آن‌ها در درک فرمول‌ها به مشکل می‌خورند و ۴۲ درصد در مواجهه با فایل‌های شلوغ حس سردرگمی می‌کنند. در واقع روبه‌رو شدن با صفحه‌ای پر از اعداد خشک و بی‌روح، برای هر کسی خسته‌کننده است.
یکی از مدیران ارشد شرکت کانوا راهکارهای جالب ارائه می‌کند:
«کار با داده‌ها نباید فقط به متخصصان محدود شود. وقتی ابزارها و آموزش‌های لازم را در اختیار تیم‌ها قرار دهید تا این اعداد را به داستان‌ها و روایت‌های معنادار تبدیل کنند، پتانسیل‌‌های افراد در سازمان شکوفا خواهد شد.»
با اینکه داده‌های خام قدرت زیادی دارند، ارائه‌ی درست آن‌ها در قالب «قصه‌گویی تصویری» اهمیت بسیار بیشتری دارد. ذهن انسان تصاویر و نمودارها را بسیار بهتر و سریع‌تر از اعداد خام پردازش می‌کند. پژوهش‌ها نیز این موضوع تایید می‌کنند:
• حدود ۸۲ درصد از کارمندان معتقدند وقتی اطلاعات را به صورت تصویری و نموداری ارائه می‌کنند، اعتمادبه‌نفس بسیار بالاتری دارند.
• نزدیک به ۸۹ درصد از افراد بر این باورند که مصورسازی داده، اعتبار ارائه‌های آن‌ها را به طرز قابل‌توجهی افزایش می‌دهد.
مدیر ارشد کانوا همچنین اضافه می‌کند که:
«هدف این نیست که از همه‌ی افراد یک «دانشمند داده» (Data scientist) بسازیم. می‌خواهیم تیم‌ها را توانمند کنیم تا با خیالی آسوده از داده‌های در دسترس خود سر در بیاورند و آن‌ها را به روایت‌هایی جذاب، گیرا و تاثیرگذار تبدیل کنند.»
▪️ در آخر: پایان دوران آموزش‌های خسته‌کننده
با نگاهی به این نتایج، کاملاً مشخص است که روش‌های آموزشی سنتی و خشک دیگر برای رفع نیازهای کارمندانِ امروزی جوابگو نیست. شرکت‌ها به جای بمباران کردن افراد با فرمول‌های پیچیده، باید به سمت استفاده از ابزارهای بصری و خلاقانه‌تر حرکت کنند؛ ابزارهایی که مدیریت و پردازش اطلاعات را برای نیروی کار روان‌تر، ساده‌تر و کاربرپسندتر می‌کنند.
آیا شما هم تا به حال هنگام کار با فایل‌های شلوغ اکسل دچار دلهره و ترس شده‌اید؟ برای غلبه بر این اضطراب و ساده‌سازی فایل‌های آماری خود چه ترفندی را پیشنهاد می‌دهید؟
✍️ آزاده رمضانی
#سلامت_روان
نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web
💡 ادعای کاشف آسیب‌پذیری YellowKey: مایکروسافت عمداً در بیت‌لاکر «درِ پشتی» گذاشته است؟!
چند روز پیش در نوشدارو خبر از کشف آسیب‌پذیری خطرناکی به نام YellowKey دادیم که امکان دور زدن رمزنگاری بیت‌لاکر (BitLocker) را در ویندوز ۱۱ تنها با یک حافظه‌ی فلش فراهم می‌کرد؛ اکنون ابعاد جدید و جنجالی‌تری از این ماجرا فاش شده است. محقق امنیتی کاشف این باگ اکنون مدعی شده که این نقص یک اشتباه برنامه‌نویسی نبوده، بلکه مایکروسافت عمداً این «درِ پشتی» (Backdoor) را درون سیستم تعبیه کرده است.
▪️ ماجرا چیست؟
این پژوهشگر، YellowKey را یکی از دیوانه‌وارترین نقص‌هایی توصیف کرده که تاکنون با آن روبه‌رو شده است. به گفته‌ی او، این آسیب‌پذیری با کپی کردن پوشه‌ای به نام «FsTx» در یک حافظه فلش (یا مستقیماً در پارتیشن EFI ویندوز) و طی کردن مراحلی در محیط بازیابی ویندوز (WinRE) فعال می‌شود. سپس مستقیماً یک محیط خط فرمان را با دسترسی نامحدود به درایوهای قفل‌شده‌ی بیت‌لاکر، بدون نیاز به هیچ‌گونه پسوردی، در اختیار فرد قرار می‌دهد.
دلیل اصلی این پژوهشگر برای عمدی خواندن این باگ، ماهیت کامپوننتی است که باعث بروز آن می‌شود. این کامپوننت تنها در ایمیج رسمی WinRE مایکروسافت وجود دارد. این پژوهشگر می‌گوید:
«نمی‌توانم هیچ توضیح منطقی دیگری جز عمدی بودن این اتفاق پیدا کنم. نکته‌ی عجیب دیگر این است که به دلایل نامعلوم، تنها ویندوز ۱۱ و ویندوز سرور ۲۰۲۲/۲۰۲۵ تحت تاثیر این باگ هستند و ویندوز ۱۰ آسیب‌پذیر نیست.»
گزارش‌ها حاکی از آن است که محققان شخص ثالث نیز صحت عملکرد YellowKey را تأیید کرده‌اند.
▪️ در آخر: توصیه‌های امنیتی و راهکارهای جایگزین
با مطرح شدن ادعای وجود درِ پشتی در مکانیزم‌های رمزنگاری مایکروسافت، متخصصان امنیتی به کاربرانی که داده‌های بسیار حساس دارند پیشنهاد می‌کنند که بر هیچ سیستم رمزنگاری واحدی اتکای کامل نداشته باشند. در کنار رعایت نکات امنیتی فیزیکی که در مطلب پیشین نوشدارو ذکر شد، استفاده از نرم‌افزارهای رمزنگاری جایگزین، متن‌باز و بررسی‌شده‌ای مانند VeraCrypt می‌تواند انتخاب امن‌تری برای محافظت از اطلاعات مهم باشد.
✍️ دانیال طبایی
#خبر_و_تحلیل
نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web
💡 چگونه با ابزار ProxyBridge ترافیک برنامه‌های مک را قطره‌چکانی مدیریت کنیم؟
در روزهایی که دسترسی به «اینترنت» هزینه‌ی بسیار بالایی روی دست کاربران می‌گذارد (تازه اگر برای عده‌ی محدودی امکان‌پذیر شود)، مدیریت ترافیک مصرفی دیگر صرفاً یک انتخاب نیست؛ ضرورت است.
در این شرایط محدود، باید پهنای باند را به‌صورت «قطره‌چکانی» مدیریت کرد تا حجم اینترنتی که با قیمت گزاف به دست می‌آید، بی‌دلیل توسط آپدیت‌های پنهان یا برنامه‌های پس‌زمینه هدر نرود.
لطفا توجه کنید که این مطلب ویژه کاربران سیستم عامل مک و محتوای آن کمی تخصصی است.
⛓ مشاهده ادامه مطلب در نوشدارو
✍️ صادق روحانی
#بحران_و_شرایط_اضطراری
نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web
💡 ماجرای پوپ‌چک: وقتی اپلیکیشن‌های سلامت، اطلاعات بیولوژیک شما را می‌فروشند!
ماجراهای عجیبی در دنیای تکنولوژی سلامت در حال رخ دادن است؛ جایی که حتی تصاویر مدفوع انسان نیز برای آموزش هوش مصنوعی به حراج گذاشته می‌شود. اخیراً مشخص شده که یک اپلیکیشن پایش سلامت گوارش به نام «پوپ‌چک» (PoopCheck) که با وعده تحلیل هوش مصنوعی و ارائه نمره روزانه سلامت روده بیش از ۲۵ هزار کاربر را جذب کرده بود، در حال فروش دیتابیسی از ۱۵۰ هزار تصویر از مدفوع و اطلاعات حساسِ کاربران خود است!
▪️ ماجرا چیست؟
داستان از چند هفته پیش از یک پست عجیب در شبکه اجتماعی ردیت آغاز شد؛ در زیرشاخه‌ای که مخصوص تبادلِ دیتاست‌های بزرگ است، کاربری اعلام کرد: «من یک دیتابیس ارزشمند از چیزی که اصلاً انتظارش را ندارید جمع کرده‌ام… ۱۵۰ هزار تصویر مدفوع!» این کاربر که در واقع توسعه‌دهنده همین اپلیکیشن (PoopCheck) بود، فاش کرد که طی چند سال، تصاویر ارسالیِ بیش از ۲۵ هزار کاربرِ اپلیکیشن خود را جمع‌آوری و حالا به دنبال خریداری برای این «معدن طلای بیولوژیک» می‌گردد.
در حالی که سایر کاربران ردیت از خواندن این پست در شوک و انزجار بودند، یک روزنامه‌نگار فناوری با او ارتباط گرفت. این پیگیریِ ساده به تبادل ایمیل‌هایی ختم شد که در آن هم‌بنیان‌گذار این شرکت، رسماً قیمت‌گذاری این اطلاعات حساس را با قیمت‌های چند هزار دلاری (۳ تا ۵ هزار دلار) برای او ارسال کرد و پرده از مدل درآمدی پنهان‌مانده در پشت یک اپ رایگان برداشت.
عمق فاجعه اینجاست که شعار فریبنده‌ی حریم خصوصی در اپ‌استور، تنها پوششی برای تجارت بود. کاربران با تأیید بندهای طولانی و پنهانِ «شرایط استفاده» (TOS)، ناخواسته حق فروش و تجاری‌سازی اطلاعات خود را برای آموزش هوش مصنوعی به این شرکت واگذار می‌کردند.
ممکن است با خودتان بگویید که مگر عکس مدفوع کاربردی دارد؟ پاسخش مثبت است و از روی شکل، قوام و رنگ آن می‌توان به اطلاعات متعددی در مورد سلامت شخص پی‌برد!
▪️ نتیجه‌گیری
ماجرای پوپ‌چک فقط درباره یک اپ عجیب و چندش‌آور نیست؛ درباره این است که حتی خصوصی‌ترین اطلاعات ما هم می‌تواند در بازار آموزش هوش مصنوعی ارزش تجاری پیدا کند. وقتی یک اپ رایگان از شما عکس، نشانه سلامتی یا اطلاعات حساس می‌خواهد، باید پیش از استفاده از خودتان بپرسید: این اطلاعات کجا ذخیره می‌شوند، برای چه استفاده می‌شوند و آیا واقعاً قابل حذف هستند؟
در دنیای اپ‌های سلامت، «رایگان بودن» همیشه به معنی بی‌هزینه بودن نیست. گاهی هزینه واقعی همان اطلاعاتی است که فکر می‌کنیم هیچ‌کس نباید به آن‌ها دسترسی داشته باشد.
✍️ دانیال طبایی
#خبر_و_تحلیل
نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web
💡 آزمایش تازه گوگل؛ فضای رایگان بیشتر جیمیل، به شرط ثبت شماره تلفن
گوگل در حال آزمایش سیاست تازه‌ای برای حساب‌های جدید «جیمیل» است. طبق این تغییر، کاربران تازه در برخی مناطق به‌جای ۱۵ گیگابایت فضای رایگان، در ابتدا فقط ۵ گیگابایت دریافت می‌کنند؛ فضایی که مثل قبل میان جیمیل، «گوگل درایو» و «گوگل فوتوز» مشترک است. اگر کاربر شماره تلفن خود را به حساب اضافه کند، فضای رایگان او به همان ۱۵ گیگابایت معمول افزایش پیدا می‌کند.
این تغییر فعلاً فقط یک آزمایش محدود است و شامل حساب‌های قدیمی نمی‌شود؛ یعنی اگر از قبل حساب گوگل دارید، قرار نیست فضای رایگان فعلی شما کاهش پیدا کند. گوگل می‌گوید هدف از این کار، بهبود امنیت حساب و کمک به بازیابی اطلاعات است؛ اما از زاویه حریم خصوصی، این تغییر می‌تواند فشار تازه‌ای برای دادن شماره تلفن به گوگل باشد.
➕ نوشدارو پلاس: هویت‌سنجی مبتنی بر شماره (Phone-based Authentication) روشی است که شناسه دیجیتال (ایمیل) را به یک هویت مخابراتی فیزیکی گره می‌زند تا امکان ساخت اکانت‌های جعلی و حملات اسپم به حداقل برسد.
نکته مهم برای کاربران این است که اضافه کردن شماره تلفن، در این آزمایش اجباری نیست؛ اما بدون آن، حساب جدید فضای کمتری خواهد داشت. بنابراین اگر روزی هنگام ساخت حساب تازه با این محدودیت روبه‌رو شدید، بدانید موضوع بیشتر به سیاست جدید گوگل برای حساب‌های تازه مربوط است، نه حذف فضای رایگان حساب‌های قبلی.
✍️ دانیال طبایی
#خبر_و_تحلیل
نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web
💡 ضعف امنیتی در بیش از یک میلیون دوربین و مانیتور کودک؛ چشمان غریبه در خانه‌ی شما!
تصور کنید دوربینی که برای مراقبت از کودک یا خانه خریده‌اید، طوری تنظیم شده باشد که فردی خارج از خانه هم بتواند به تصویرهای آن دسترسی پیدا کند. گزارشی تازه نشان می‌دهد بیش از یک میلیون دوربین و مانیتور کودک وابسته به فناوری شرکت «میری تکنولوژی» (Meari Technology) چنین ضعفی داشته‌اند.
یک پژوهشگر امنیتی متوجه شد که با استخراج یک کلید دیجیتال از اپلیکیشن این دوربین‌ها، می‌توان به داده‌های دستگاه‌هایی در ۱۱۸ کشور دسترسی پیدا کرد. او توانست تصویر برخی خانه‌ها، آدرس ایمیل کاربران و موقعیت جغرافیایی آن‌ها را ببیند و ده‌ها هزار عکس ذخیره‌شده را بدون نیاز به رمز عبور، روی سرورهای بدون محافظت این شرکت پیدا کند.
اگر از دوربین کودک یا دوربین خانگی متصل به اینترنت استفاده می‌کنید، آن را مثل یک وسیله حساس امنیتی ببینید:
• رمزهای پیش‌فرض را عوض کنید و برای حساب اپلیکیشن رمز قوی بگذارید.
• اگر اپلیکیشن دوربین از تأیید دومرحله‌ای پشتیبانی می‌کند، آن را فعال کنید.
• دوربین را در مکان‌های خیلی خصوصی خانه قرار ندهید و وقتی لازم نیست، آن را خاموش کنید.
• اگر مدل دستگاه شما از فناوری میری استفاده می‌کند، حتماً بررسی کنید که نسخه فریم‌ور آن ۳.۰.۰ یا بالاتر باشد.
⛓ خواندن متن کامل مطلب در نوشدارو
✍️ آزاده رمضانی
#حفاظت_فیزیکی
نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web
💡 کشف آسیب‌پذیری جدید در ویندوز ۱۱: دور زدن بیت‌لاکر با یک حافظه‌ی فلش!
یک محقق امنیتی، دو آسیب‌پذیری جدید در ویندوز ۱۱ را منتشر کرده که طبق گزارش‌ها، یکی از آن‌ها می‌تواند به مهاجم اجازه دهد با داشتن دسترسی فیزیکی به دستگاه و استفاده از یک حافظه‌ی فلش، محافظت‌های «بیت‌لاکر» (BitLocker) را دور زده و به فایل‌های رمزنگاری‌شده دسترسی پیدا کند.
این افشا شامل دو نقص امنیتی است. مایکروسافت گفته این ادعاها را بررسی می‌کند و برای محافظت از کاربران، در صورت تأیید، محصولات آسیب‌دیده را به‌روزرسانی خواهد کرد. اما در این مطلب نوشدارو به مورد اول که مهم‌تر است می‌پردازیم:
▪️ آسیب‌پذیری YellowKey: کلید طلایی هکرها برای بیت‌لاکر
این آسیب‌پذیری مستقیماً محیط بازیابی ویندوز (WinRE) را هدف قرار می‌دهد. در حالت استاندارد، بیت‌لاکر هارد دیسک شما را رمزنگاری می‌کند تا بدون رمز عبور، هیچ داده‌ای قابل خواندن نباشد؛ اما این نقص، طبق گزارش‌ها، به مهاجمی که به دستگاه دسترسی فیزیکی دارد اجازه می‌دهد از بخشی از محیط بازیابی ویندوز سوءاستفاده کند و به داده‌های روی درایو محافظت‌شده با بیت‌لاکر دسترسی پیدا کند؛ بدون اینکه الزاماً رمز کاربر یا کلید بازیابی را در اختیار داشته باشد.
در واقع، بخش‌هایی از WinRE در زمان بوت به درایوهای رمزگشایی‌شده دسترسی موقت دارند. هکرها از همین نقطه کور برای ورود بدون نیاز به پسورد استفاده می‌کنند.
▪️ چگونه از داده‌های خود محافظت کنیم؟
چند پژوهشگر امنیتی مستقل کارکرد YellowKey را آزمایش و تأیید کرده‌اند. تا زمانی که وضعیت رسمی‌تر و وصله احتمالی مایکروسافت روشن شود، پیشنهاد می‌شود موارد زیر را اجرا کنید:
• تعریف پین‌کد برای بیت‌لاکر: فقط به رمزنگاری پیش‌فرض اکتفا نکنید؛ فعال‌سازی یک PIN سفارشی قبل از بالا آمدن سیستم عامل، کار را برای اکسپلویت‌های محیط بوت دشوار می‌کند.
• فعال‌سازی رمز عبور بایوس (BIOS Password): قفل کردن محیط بایوس مادربرد باعث می‌شود مهاجم نتواند لپ‌تاپ را از روی فلش USB مخرب یا ابزارهای دور زدن قفل، بوت کند.
• محافظت فیزیکی از دستگاه: به یاد داشته باشید که تمام قدرت بدافزار YellowKey در دسترسی فیزیکی مهاجم به پورت‌های لپ‌تاپ شما نهفته است.
▪️ در نهایت
آسیب‌پذیری جدید یادآوری می‌کند که رمزنگاری دیسک، هرچند ضروری است، اما به‌تنهایی همه سناریوهای حمله را پوشش نمی‌دهد. وقتی مهاجم به خود دستگاه دسترسی فیزیکی داشته باشد، امنیت به تنظیمات بوت، محیط بازیابی، UEFI/BIOS، Secure Boot و سیاست‌های سازمانی هم وابسته می‌شود.
تا زمان روشن شدن نتیجه بررسی مایکروسافت و انتشار راهنمایی یا وصله رسمی، کاربران حساس و مدیران شبکه بهتر است به‌روزرسانی‌ها را دنبال کنند، تنظیمات بیت‌لاکر و بوت را سخت‌گیرانه‌تر بررسی کنند و روی حفاظت فیزیکی از دستگاه‌ها جدی‌تر باشند.
✍️ دانیال طبایی
#حفاظت_فیزیکی
نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web
💡 دو حفره امنیتی در افزونه آوادا بیلدر (Avada Builder) وردپرس؛ همین امروز به‌روزرسانی کنید
پژوهشگران امنیتی دو نقص مهم در افزونه پرکاربرد «آوادا بیلدر» برای وردپرس پیدا کرده‌اند. این آسیب‌پذیری‌ها در صورت سوءاستفاده به مهاجمان امکان می‌دهد فایل‌های حساس سرور را بخوانند یا داده‌های پایگاه داده سایت را استخراج کنند.
نقص اول به فردی با یک حساب کاربری ساده اجازه دسترسی به فایل‌های غیرمجاز را می‌دهد.
نقص دوم که خطر بالاتری دارد (تزریق SQL)، نیازی به حساب کاربری ندارد و می‌تواند برای استخراج اطلاعات حساسی مثل هش رمزهای عبور استفاده شود. این خطر به‌ویژه سایت‌هایی را تهدید می‌کند که افزونه ووکامرس را نصب و سپس غیرفعال کرده‌اند.
اگر صاحب سایت یا مدیر فنی هستید، تأخیر در به‌روزرسانی خطرناک است. همین حالا این اقدامات را انجام دهید:
• از سایت و پایگاه داده نسخه پشتیبان بگیرید.
۰ افزونه آوادا بیلدر را به نسخه ۳.۱۵.۳ یا جدیدتر به‌روزرسانی کنید.
• حساب‌های کاربری غیرضروری یا مشکوک را بررسی و حذف کنید.
• اگر دیر آپدیت کرده‌اید، تغییرات غیرعادی و درخواست‌های مشکوک را بررسی کنید.
⛓ خواندن متن کامل مطلب در نوشدارو
#کسبوکار_آنلاین
نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web
💡 گزارش تازه از ریسک «وایب‌کدینگ»: وقتی ساختِ سریع از بررسی امنیتی جلو می‌زند
ساخت سایت و اپلیکیشن با هوش مصنوعی آن‌قدر ساده شده که هر کارمندی می‌تواند یک ابزار کاری بسازد؛ اما وقتی سرعت ساخت از بررسی‌های امنیتی جلو می‌زند، چه اتفاقی برای داده‌های حساس می‌افتد؟
گزارش تازه شرکت امنیت سایبری «رد اکسس» (RedAccess) نشان می‌دهد استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی برای برنامه‌نویسی (معروف به وایب‌کدینگ)، بدون تنظیمات درستِ دسترسی، باعث نشت اطلاعات شده است. بررسی‌ها نشان داده بخشی از اپلیکیشن‌هایی که افراد غیرمتخصص برای کارهای شرکتی در پلتفرم‌هایی مثل Lovable و Replit ساخته‌اند، داده‌های واقعی مانند برنامه کاری پزشکان، اسناد مالی و سوابق گفت‌وگوی مشتریان را در معرض دید عموم قرار داده‌اند.
مشکل لزوماً خود هوش مصنوعی نیست. خطر اصلی زمانی شکل می‌گیرد که یک ابزار آزمایشی، بدون بررسی فنی، به داده‌های واقعی متصل می‌شود. ظاهر اپلیکیشن ممکن است درست کار کند، اما نبود احراز هویت یا تنظیمات اشتباه می‌تواند راه را برای دسترسی دیگران باز کند. از طرفی، کلاهبرداران هم از همین پلتفرم‌ها برای ساخت سایت‌های فیشینگ استفاده می‌کنند که به دلیل قرار گرفتن روی دامنه‌های این پلتفرم‌ها، تشخیص جعلی بودن آن‌ها برای کاربران عادی سخت‌تر است.
اگر در یک کسبوکار کار می‌کنید یا مدیر هستید، برای حفظ امنیت این موارد را در نظر بگیرید:
• هرگز اطلاعات واقعی مشتریان، رمزهای عبور یا اسناد مالی را در اپلیکیشن‌های آزمایشی ساخته‌شده با هوش مصنوعی وارد نکنید.
• قانون روشنی بگذارید: استفاده کاری از ابزارهای هوش مصنوعی و اتصال آن‌ها به داده‌های واقعی، فقط بعد از بررسی امنیتی یک فرد متخصص مجاز است.
• کلیدهای API، توکن‌ها و اطلاعات دیتابیس را داخل پرامپت یا کدهای قابل‌مشاهده قرار ندهید.
• به ظاهرِ خصوصی بودن پروژه اکتفا نکنید؛ سطح دسترسی‌ها، صفحه ورود و وضعیت انتشار را دقیق بررسی کنید.
سرعت ساخت ابزارها ارزشمند است، اما وقتی پای داده‌های واقعی در میان باشد، امنیت باید پیش از انتشار قرار بگیرد.
⛓ خواندن متن کامل گزارش در نوشدارو
✍️ یونس مرادی
#کسبوکار_آنلاین
نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web
💡 ۶ حفره خطرناک در dnsmasq؛ چرا میلیون‌ها مودم خانگی در خطرند؟
تصور کنید یک پیک نامه‌رسان اختصاصی استخدام کرده‌اید که وظیفه‌ای ساده دارد: او نامه یا آدرس سایت‌هایی را که می‌خواهید به اداره پست مرکزی می‌برد و جواب را برایتان می‌آورد. او هر روز بارها بین کامپیوتر و فضای اینترنت سفر می‌کند، اما یک روز متوجه می‌شوید که این نامه‌رسان وقت‌شناس، به راحتی فریب می‌خورد و ممکن است به‌جای سایت بانک، شما را به آدرس یک سارق حرفه‌ای ببرد؛ بدون اینکه حتی روح‌تان خبردار شود!
نقش این نامه‌رسان دیجیتال را نرم‌افزاری کوچکی به نام دی‌ان‌اس‌مسک (dnsmasq) در دنیای واقعی بازی می‌کند. این برنامه متن‌باز و سبک، نقش مرکز هدایت ترافیک را در شبکه خانگی برعهده دارد.
در اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۵، خبری منتشر شد که جامعه امنیت دیجیتال را تکان داد: ۶ حفره امنیتی (باگ) خطرناک در این برنامه کشف شد که سال‌ها مخفی مانده بودند.
⛓ مشاهده ادامه مطلب در نوشدارو
✍️ هوشیار ذوالفقارنسب
#خبر_و_تحلیل
نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web
💡 کلاهبرداری «دابل اسپندینگ» در دنیای کریپتو: وقتی یک توکن دو بار خرج می‌شود
تا حالا به این فکر کرده‌اید که چه می‌شد اگر می‌توانستید یک اسکناس واحد را در چند فروشگاه خرج کنید؟ در دنیای فیزیکی چنین چیزی ممکن نیست؛ چون وقتی پول را می‌دهید، دیگر به جیب‌تان برنمی‌گردد. اما در دنیای رمزارزها، پول در واقع یک فایل است و فایل‌ها را می‌شود کپی کرد.
حالا چه می‌شود اگر کسی بتواند یک واحد رمزارز را همزمان در دو جا خرج کند؟ این مشکل در دنیای کریپتو «خرج مضاعف» یا «دابل اسپندینگ» (Double Spending) نام دارد و گاهی به قیمت کلاهبرداری از کاربران تمام می‌شود.
⛓ مشاهده ادامه مطلب در نوشدارو
✍️ یونس مرادی
#ارزهای_دیجیتال
نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web
💡 کلاهبرداری در بازار کامپیوتر؛ فروش رم‌های DDR5 تقلبی با چیپ پلاستیکی!
اگر طی یک سال اخیر به فکر ارتقای قطعات کامپیوتر و لپ‌تاپ افتاده بوده باشید، از قیمت سرسام‌آور قطعات باخبرید. این گرانی راه را برای کلاهبرداری تازه‌ای باز کرده که در آن ماژول رم DDR5 تقلبی را با ظاهر بسیار مشابه به نمونه اصلی می‌فروشند، با این تفاوت که به جای چیپ حافظه واقعی، قطعات پلاستیکی روی آن نصب شده است!
▪️ ماجرا از کجا شروع شد؟
این موضوع اولین بار توسط یک کاربر ژاپنی در شبکه اجتماعی ایکس گزارش شد. او پس از مشکوک شدن به یک ماژول رم لپ‌تاپ از برند «اس‌کی هاینیکس» (SK Hynix)، قطعات آن را از هم باز کرد و متوجه شد که به جای چیپ حافظه، چند قطعه پلاستیکی روی آن نصب شده است.
برخی از این رم‌های تقلبی در پلتفرم‌های حراج آنلاین با عناوینی مانند «تست‌نشده» یا «قطعه اسقاطی» فروخته می‌شوند و فروشندگان صراحتاً اعلام می‌کنند که کالا را پس نخواهند گرفت.
▪️ چرا تشخیص این کلاهبرداری دشوار است؟
این ماژول‌های تقلبی به قدری حرفه‌ای ساخته شده‌اند که در نگاه اول متخصصان را هم به اشتباه می‌اندازند. مشکل اصلی آنجاست که اکثر ماژول‌های DDR5 پوشش فلزی بزرگی به نام «هیت‌سینک» یا «Heat Spreader» دارند که کارش خنک‌سازی قطعه است. این پوشش به طور کامل روی چیپ حافظه را پوشانده و به کاربر اجازه بررسی چشمی بخش‌های زیرین را نمی‌دهد.
در نتیجه خریدار هیچ راهی برای تایید اصالت کالا ندارد، مگر زمانی که سیستم را روشن کند و ببیند درست بوت نمی‌شود! آن لحظه هم دیگر برای پس دادن کالا خیلی دیر است!
▪️ ریشه مشکل: تب هوش مصنوعی و افزایش قیمت‌ها
قیمت رم DDR5 بیش از یک سال است که به دلیل تقاضای سرسام‌آور در صنعت هوش مصنوعی، شیب صعودی تندی داشته و به بحران جهانی حافظه منتهی شده است.
از آنجا که تولیدکنندگان ترجیح می‌دهند قطعات خود را به جای مصرف‌کنندگان عادی، به شرکت‌های بزرگ بفروشند، این گرانی همچنان ادامه دارد. برای مثال شرکت «فریم‌ورک» (Framework) قیمت یک ماژول ۴۸ گیگابایتی خود را طی چند ماه از ۲۴۰ دلار به ۶۲۰ دلار افزایش داد. همین افزایش شدید قیمت‌ها، انگیزه‌ی بالایی برای کلاهبرداران ایجاد کرده است.
▪️ در آخر؛ موقع خرید به چه نکاتی توجه کنیم؟
خرید قطعات تقلبی در شرایط فعلی می‌تواند هزینه سنگینی به کاربران تحمیل کند. برای اجتناب از مشکلات بعدی حتما این نکات را در نظر داشته باشید:
• از فروشگاه‌های معتبر و دارای ضمانت خرید کنید، حتی اگر قیمت کمی بالاتر باشد.
• قبل از خرید، قیمت بازار را بررسی کنید؛ اختلاف قیمت غیرعادی می‌تواند نشانه خطر باشد.
• اگر قطعه دست‌دوم می‌خرید، حتماً امکان تست حضوری یا تضمین مهلت تست بگیرید.
• بعد از خرید، سلامت رم را با ابزارهای تست حافظه بررسی کنید و نصب را به تعویق نیندازید.
در حال حاضر نشانه یا گزارشی از فراگیر شدن این کلاهبرداری در بازار ایران به چشم نمی‌خورد، اما با توجه به قیمت سرسام‌آور در بازار داخل، حفظ هوشیاری هنگام خرید ماژول حافظه ضروری است.
✍️ یونس مرادی
#انواع_کلاهبرداری
نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web
💡 وقتی سرچشمه مسموم می‌شود: نفوذ بدافزار جاسوسی به سایت رسمی JDownloader
ما همیشه توصیه می‌کنیم نرمافزارها را فقط از وب‌سایت‌های رسمی دانلود کنید. اما چه اتفاقی می‌افتد اگر خود وب‌سایت رسمی هک شود؟
به تازگی وب‌سایت رسمی JDownloader، یکی از قدیمی‌ترین و محبوب‌ترین نرم‌افزارهای مدیریت دانلود، برای مدتی کوتاه هک شد و لینک‌های دانلود نسخه‌های ویندوز و لینوکس آن به فایل‌های آلوده تغییر کرد. این حمله که دو روز ادامه داشت، از نوع «زنجیره تامین» بود؛ یعنی هکر به جای اینکه مستقیم به کامپیوتر شما حمله کند، محصول کارخانه‌ای (نرم‌افزار) را هدف می‌گیرد که شما به آن اعتماد دارید. کاربران تصور می‌کردند در حال دانلود نسخه‌ای رسمی از منبعی معتبرند، اما در حقیقت یک بدافزار از نوع RAT (تروجان دسترسی از راه دور) وارد سیستم می‌کردند.
▪️ حمله چطور انجام شد؟
این حمله کسانی را هدف قرار داد که در روزهای ۱۶ و ۱۷ اردیبهشت ۱۴۰۵، برنامه JDownloader را از سایت رسمی آن دانلود کردند. البته هکرها فقط لینک‌های مربوط به گزینه «نصب‌کننده جایگزین» (Alternative Installer) در ویندوز و «نصب‌کننده لینوکس» را دستکاری کردند و باقی نسخه‌ها سالم ماندند.
هکرها وارد سرورهای اصلی یا سیستم مدیریت محتوای سایت نشدند و فقط لینک‌های ظاهری را تغییر دادند. بنابراین اگر جی‌دانلودر را از طریق آپدیتِ درون‌برنامه‌ای به‌روزرسانی کرده باشید یا کاربر مک‌اواس باشید، جای نگرانی نیست.
▪️ تهدیدی رو به رشد
این روزها هکرها علاقه‌ی زیادی به دستکاری مستقیم نرم‌افزارهای پرکاربرد نشان می‌دهند. همین اواخر هکرها با تله‌گذاری در یک سایت سخت‌افزاری محبوب، نسخه‌های آلوده دو نرم‌افزار CPU-Z و HWMonitor را به دست کاربران رساندند. در خبری دیگر هم خواندیم که پژوهشگران کسپرسکی یک «درِ پشتی» در ابزار بسیار پرمخاطب Daemon Tools یافته‌اند.
حتی برنامه بسیار محبوب ++Notepad هم از خطر در امان نبود و سال گذشته مشخص شد که هکرها به‌مدت شش ماه به سرورهای میزبانی برنامه نفوذ کرده بودند.
با این اوصاف باید برای آینده‌ای آماده شویم که دیگر حتی به بسیاری از منابع رسمی هم نمی‌شود اعتماد کرد و کاربران باید آرام‌آرام با تکنیک‌های حرفه‌ای‌تر اصالت‌سنجی، مثل بررسی امضای دیجیتال نرمافزارها، آشنا شوند.
✍️ شایان ضیایی
#خبر_و_تحلیل
نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web
💡 رمزنگاری سرتاسری سرانجام به چت‌های میان آیفون و اندروید می‌آید
اپل با آماده‌سازی نسخه نهایی iOS 26.5 پشتیبانی از رمزنگاری سرتاسری (E2EE) را به پیام‌های RCS اضافه می‌کند. این قابلیت کلیدی که در نسخه بتای iOS 26.4 آزمایش شده بود، یکی از بزرگ‌ترین و قدیمی‌ترین خلأهای امنیتی را در چت‌های بین اندروید و آیفون برای همیشه برطرف می‌کند.
▪️ پروتکل RCS چیست و چرا رمزنگاری سرتاسری آن مهم است؟
فناوری RCS یا «سرویس‌های ارتباطی غنی»، نسل جدید و پیشرفته اس‌ام‌اس (SMS) است که محدودیت‌های قدیمی را از بین می‌برد. این پروتکل به کاربر اجازه می‌دهد پیام‌های متنی طولانی یا تصاویر و ویدیوهای باکیفیت ارسال کند، وضعیت تایپ طرف مقابل را ببیند و از خوانده شدن پیام مطلع شود.
استاندارد RCS به جای شبکه‌های قدیمی مخابراتی، از بستر اینترنت (دیتا یا وای‌فای) استفاده می‌کند. دیگر مزیت مهم آن این است که مستقیماً درون اپلیکیشن پیام‌رسان پیش‌فرض گوشی کار می‌کند و نیازی به نصب برنامه جداگانه ندارد.
تا پیش از این کاربران در اکوسیستم بسته اپل (آی‌مسیج) یا چت‌های گوگل ایمن بودند؛ اما به محض اینکه پیامی از مرز این دو پلتفرم عبور می‌کرد، تمام لایه‌های حفاظتی فرو می‌ریخت. داده‌ها در قالب یک متن بی‌دفاع در شبکه رها می‌شدند و هکرها می‌توانستند با رهگیری مسیر شبکه محتوای چت‌ها را شنود یا سرقت کنند.
حالا با انتشار آپدیت iOS 26.5، اپل سرانجام به این نقطه ضعف تاریخی پایان می‌دهد. این به‌روزرسانی سپر قدرتمند «رمزنگاری سرتاسری» (E2EE) را به فناوری پیام‌رسان RCS اضافه می‌کند. با این معماری پیام شما در مبدأ به کدهای پیچیده تبدیل می‌شود و تنها دستگاه گیرنده کلید باز کردن آن را دارد؛ در نتیجه هکرها یا حتی سرورهای شرکت‌های میزبان هم قادر به خواندن محتوای پیام نیستند.
▪️ چه زمانی این قابلیت فعال می‌شود؟
با انتشار رسمی iOS 26.5 کاربران آیفون می‌توانند از رمزنگاری سرتاسری در پیام‌های RCS استفاده کنند. البته شرط دیگر این است که طرف مقابل هم در بستر اندروید از آخرین نسخه پیام‌رسان گوگل Messages استفاده کند.
در حال حاضر کاربرانی که نسخه بتای iOS 26.5 را نصب کرده‌اند، می‌توانند این قابلیت را امتحان کنند. با این حال نصب نسخه‌های بتا روی گوشی اصلی توصیه نمی‌شود؛ چون در صورت بروز مشکل باید آیفون را به‌طور کامل بازنشانی کنید و اگر پشتیبان کامل نداشته باشید، ممکن است داده‌هایتان را از دست بدهید.
▪️ در آخر؛ شکاف امنیتی در دو سوی مرزها
کاربران سراسر جهان در حالی به استقبال این تحول امنیتی مهم می‌روند که وضعیت برای کاربران ایرانی متفاوت است. فناوری RCS هنوز در شبکه‌های مخابراتی کشورمان پشتیبانی نمی‌شود و این موضوع یک شکاف دیجیتال و امنیتی قابل توجه به وجود آورده است.
تا زمانی که این زیرساخت در داخل کشور فراهم نشود، کاربران آیفون و اندروید در ایران برای ارسال پیام‌های پیش‌فرض شبکه‌ای خود همچنان به پروتکل منسوخ و بی‌دفاع SMS وابسته‌اند؛ بستری که فاقد هرگونه لایه رمزنگاری است و داده‌ها را به شکل متن ساده عبور می‌دهد که در برابر رهگیری آسیب‌پذیر است.
✍️ یونس مرادی
#خبر_و_تحلیل
نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web
💡 سوءاستفاده از نام «قرعه‌کشی خودرو» برای جمع‌آوری اطلاعات شما...
تبلیغات جعلی با ظاهر ایران‌خودرو که کاربر را به یک سایت فروش طلا می‌فرستد
خطر اصلی چیست؟ این سایت در همان قدم اول شماره موبایل شما را می‌گیرد تا از آن برای افزایش کاربر یا مزاحمت‌های بعدی استفاده کند.
راهکار: قبل از وارد کردن هرگونه اطلاعات در هر سایتی، آدرس دقیق اینترنتی (URL) بالای صفحه را چک کنید.
نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web
💡 سونامی «پادسلاپ‌ها»: ۳۹ درصد از پادکست‌های جدید را هوش مصنوعی می‌سازد
دنیای محتوای دیجیتال با ورود هوش مصنوعی دچار تحولی عظیم و در عین حال نگران‌کننده شده است. آمارها نشان می‌دهند حدود ۳۹ درصد از پادکست‌های جدید «احتمالاً» با هوش مصنوعی تولید شده‌اند؛ پدیده‌ای چالش‌برانگیز که کارشناسان به آن لقب «زباله صوتی» یا «پادسلاپ» (Podslop) داده‌اند.
▪️ کارخانه‌های تولید پادکست با هوش مصنوعی
ساخت پادکست تا همین چند وقت پیش نیاز به ایده اولیه، نویسنده، مجری، تدوین و زمان داشت، اما این روزها به لطف هوش مصنوعی به طرز عجیبی ساده و سریع شده است. ابزارهایی مانند «نوت‌بوک‌ال‌ام» (NotebookLM) گوگل تنها با دریافت یک متن ساده و در عرض چند دقیقه دو مجری مجازی برای شما می‌سازند تا با هم درباره آن موضوع گفتگو کنند. حتی کاربر می‌تواند میان صحبت‌ها نکته‌ای اضافه کند و مسیر بحث را تغییر دهد.
کار به جایی رسیده که شرکتی مثل «اینسپشن پوینت ای‌آی» (Inception Point AI) روزانه صدها برنامه صوتی با هوش مصنوعی تولید می‌کند و اکنون در حال مدیریت بیش از ۱۰ هزار برنامه است. آن‌ها با خلق شخصیت‌های صوتی متنوع، چنان تجارت ارزان و سریعی راه انداخته‌اند که دیگر نمی‌توان آن را «پدیده‌ای زودگذر» دانست.
▪️ الگوریتم‌ها چگونه واقعیت را سانسور و روایت می‌کنند؟
یکی از نمونه‌های برجسته‌ی این فناوری پادکست، «پرونده‌های اپستین» است که تماماً توسط هوش مصنوعی و از روی میلیون‌ها سند ساخته شده. این پادکست خیلی زود توانست رکورد دو میلیون دانلود را ثبت کند. اما پردازش این حجم از داده‌های حساس توسط ماشین، سوالات کلیدی و چالش‌های امنیتی مهمی را به همراه دارد:
• هوش مصنوعی با چه معیاری تصمیم می‌گیرد کدام بخش از اطلاعات را بگوید و کدام را پنهان کند؟
• ماشین‌ها چطور می‌توانند بین داده‌های مختلف، ارتباط منطقی و معنادار ایجاد کنند؟
• آیا می‌شود به داستانی که یک ربات برایمان تعریف می‌کند، اعتماد کرد؟
▪️ سونامی زباله‌های صوتی در اینترنت
کارشناسان دنیای فناوری به این موج تازه از محتواهای بی‌کیفیت و سری‌دوزی‌شده با هوش مصنوعی، لقب «زباله صوتی» داده‌اند. پادکست‌هایی که ایده ناب، پژوهش عمیق یا احساس واقعی پشت‌شان نیست و صرفاً با سرهم‌بندی کردن اطلاعات موجود در اینترنت و توسط ربات‌ها ساخته می‌شوند.
خطر اصلی این پدیده، پر شدن پلتفرم‌های پخش پادکست از محتواهای بی‌ارزش است. وقتی میان صدها برنامه ماشینی و تکراری محاصره شویم، پیدا کردن یک گفتگوی اصیل و انسانی که ارزش زمان گذاشتن و شنیدن داشته باشد، روزبه‌روز سخت‌تر می‌شود.
▪️ در آخر؛ آیا صدای انسان جایگزین ندارد؟
گسترش روزافزون پادکست‌های هوش مصنوعی و پدیدار شدن «پادسلاپ»، بیش از پیش اهمیت سواد دیجیتال و تفکر انتقادی را به ما یادآوری می‌کند. وقتی ابزارهای ماشینی می‌توانند میلیون‌ها سند را در چند دقیقه به یک گفتگوی جذاب و کاملاً انسانی تبدیل کنند، مرز بین واقعیت، سوگیری الگوریتمی و اطلاعات تحریف‌شده به شدت باریک می‌شود.
برای بقا در این عصر اطلاعاتی فشرده، کاربران باید همواره اصالت منابع را زیر سوال ببرند و به یاد داشته باشند که صدای شبیه‌سازی شده یک انسان مجازی، تضمینی برای صحت اطلاعات نیست.
شما چطور؟ ترجیح می‌دهید شنونده صدای بی‌نقص اما ماشینیِ یک ربات باشید، یا گفتگوی صمیمی و پر از اشتباهات دو انسان واقعی را انتخاب می‌کنید؟ نظرات خود را برای ما بنویسید.
✍️ یونس مرادی
#سواد_دیجیتال
نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web