14740
نوشدارویی برای شناخت بهتر کلاهبرداریهای اینترنتی، ارتقای امنیت دیجیتال و حفظ حریم خصوصی شما. وب‌سایت: nooshdaroo.ir اینستاگرام: instagram.com/NooshDaroo_web ایکس: x.com/nooshdaroo_web
💡 نگاهی به LLMJacking؛ وقتی هکر با هوش مصنوعی کار می‌کند و صورت‌حسابش را شما می‌پردازید!
استفاده از مدل‌های پیشرفته هوش مصنوعی هزینه زیادی دارد. هکرها هم که علاقه‌ای به پرداخت این هزینه‌ها ندارند، راه ساده‌تری پیدا کرده‌اند: استفاده از منابع دیگران و دزدیدن هوش مصنوعی!
مجرمان مخفیانه به حساب شرکت‌ها و توسعه‌دهندگان نفوذ و از اعتبار آنها برای اجرای درخواست‌های خودشان استفاده می‌کنند.
این روش که LLMJacking نام گرفته، آن‌قدرها هم نادر نیست؛ به گفته تیم تهدید گوگل، حالا حتی بازار سیاهی داریم که دسترسی به هوش مصنوعی دیگران در آن خریدوفروش می‌شود. مشتریان هوش مصنوعی ارزان می‌گیرند، هکرها پول درمی‌آورند و صاحب اصلی حساب با صورت‌حساب‌های چندصدهزار دلاری روبه‌رو می‌شود!
▪️ سرقت هوش مصنوعی چطور پیش می‌رود؟
مجرمان معمولاً دنبال کلیدهای API یا اطلاعات دسترسی به سرویس‌های ابری می‌گردند که ممکن است به دلیل تنظیمات امنیتی اشتباه، انتشار ناخواسته در مخازن کد یا سرقت حساب‌ها لو رفته باشند.
کلید API نوعی رمز شناسایی مخصوص برنامه‌هاست که به آنها اجازه می‌دهد به سرویس‌هایی مثل هوش مصنوعی متصل شوند. هزینه استفاده هم معمولاً به حساب صاحب کلید ثبت می‌شود.
بعضی مهاجمان برای آزمایش کلیدهای سرقتی، ابتدا درخواست‌هایی با خروجی فقط یک توکن ارسال می‌کنند؛ مثل سارقی که کلیدی پیدا کرده و بی‌سروصدا امتحانش می‌کند تا ببیند قفل در را باز می‌کند یا نه!
▪️ نیم‌میلیون درخواست در هشت ساعت!
طبق گزارش گوگل، هزینه مصرف غیرمجاز هوش مصنوعی در برخی حملات، تنها طی یک روز از ۱۰۰ هزار دلار گذشته و در بعضی سازمان‌ها به یک میلیون دلار رسیده است. حتی در یکی از پرونده‌ها، مهاجمان در کمتر از هشت ساعت، بیش از ۵۰۰ هزار درخواست ارسال کردند!
یکی دیگر از ترفندهای هکرها «بسوزان و عوض کن» (Burn and Rotate) است. آنها برای دور زدن محدودیت مصرف، مرتب حساب‌های سیستمی موقت می‌سازند و هر بار که یکی به محدودیت نزدیک می‌شود، سراغ حساب تازه‌ای می‌روند.
جالب اینکه در بعضی حملات، صاحب حساب اصلاً سرویس هوش مصنوعی را فعال نکرده بود! هکرها خودشان این کار را انجام دادند و شروع به مصرف کردند.
در حمله‌ای دیگر، حتی حساب‌های مخفی را شبیه ابزارهای مدیریت و کاهش هزینه‌های شرکت نام‌گذاری کرده بودند تا از چشم‌ها پنهان بمانند!
▪️ فروش اشتراک هوش مصنوعی با پول دیگران!
گوگل می‌گوید واسطه‌هایی به نام LLM Mixers، دسترسی‌های دزدیده‌شده را جمع‌آوری می‌کنند و به مشتریان می‌فروشند.
مشتریان هم لزوماً کلید سرقتی را نمی‌بینند؛ درخواست‌شان را به سرور واسطه می‌فرستند و جواب هوش مصنوعی را تحویل می‌گیرند، بدون اینکه بدانند هزینه‌اش از حساب چه کسی پرداخت می‌شود!
▪️ چطور جلوی سرقت را بگیریم؟
گوگل به کسب‌وکارها و توسعه‌دهندگان توصیه می‌کند:
• کلیدهای API را عمومی نکنند و کدها را برای یافتن کلیدهای لورفته اسکن کنند.
• احراز هویت چندمرحله‌ای مقاوم در برابر فیشینگ را فعال و دسترسی‌ها را محدود کنند.
• برای مصرف سرویس‌ها محدودیت و هشدار هزینه تعیین کنند.
• افزایش غیرعادی درخواست‌ها، فعال‌شدن سرویس‌های ناشناس و درخواست‌های مشکوک تک‌توکنی را جدی بگیرند.
• کلیدهای افشاشده را سریعاً باطل و جایگزین کنند.
در بازار سیاه LLMJacking، تقریباً همه از معامله راضی‌اند: هکر پول درمی‌آورد، مشتری هوش مصنوعی ارزان می‌خرد و واسطه هم سهمش را برمی‌دارد. فقط یک نفر است که ناراضی می‌ماند؛ صاحب حسابی که قرار است هزینه‌ی همه را بدهد!
🌙 دارک مود به سایت نوشدارو آمد!
طی چند وقت گذشته، بیشترین درخواست مخاطبین سایت نوشدارو، اضافه کردن تم تیره بوده و حالا می‌توانید نوشدارو را با تم دارک ببینید.
البته ما همچنان به دنبال روشن‌کردن گوشه‌های تاریک زندگی دیجیتال‌تان خواهیم بود و بابت آن نگران نباشید :)
💡 @NooshDaroo_web
📂 از آرشیو نوشدارو: کودکان معمولاً بیشتر از آنچه نشان می‌دهند، از خبرهای ناخوشایند تأثیر می‌گیرند. در چنین شرایطی، یک «نگران نباش» ساده احتمالاً کافی نباشد. این مطلب که پیشتر در نوشدارو منتشر شده، به آرامش هرچه بیشتر در محیط خانه کمک می‌کند.
💡 پنج اشتباه والدین در مواجهه با اضطراب فرزندان هنگام شنیدن اخبار ناگوار
کودکان بسیار باهوش و حساس هستند. آنها تغییر رفتارهای والدین خود را متوجه می‌شوند. اضطراب والدین هنگام شنیدن اخبار بحران و جنگ به کودکان هم منتقل می‌شود و اگر نتوانیم این موضوع را مدیریت کنیم، کودک دچار آسیب‌های روانی خواهد شد و احساس ترس و عدم امنیت می‌کند.
گفت‌وگوی صادقانه پدر و مادر با کودکان همراه با لحنی سرشار از عشق و حمایت، به آنها احساس امنیت می‌دهد و به رشد عاطفی آنها هم کمک می‌کند. هدف این نیست که فرزند خود را از واقعیت دور نگه داریم، بلکه باید به او کمک کنیم تا با این واقعیت به شکل درست آشنا شود و با آن کنار بیاید.
در این مقاله قصد داریم به ۵ اشتباهی اشاره کنیم که والدین در مواجهه با اضطراب فرزندان هنگام شنیدن اخبار ناگوار مانند جنگ انجام می‌دهند. همچنین چند راهکار مفید برای کاهش اضطراب در کودکان را معرفی می‌کنیم.
▪️ اشتباه اول: پنهان‌کاری یا بی‌توجهی
شنیدن اخبار ناگوار و دیدن صحنه‌های ناخوشایند، ذهن کودکان را درگیر می‌کند و دچار اضطراب می‌شوند. در چنین مواقعی آنها مدام از والدین خود سوال می‌کنند و می‌خواهند درباره این حوادث بیشتر بدانند.
برخی از والدین تصور می‌کنند اگر اصلاً درباره اخبار ناگوار با کودک خود صحبت نکنند، او دچار اضطراب نمی‌شود. اما کودکان خیلی باهوش‌تر از آن هستند که چیزی را متوجه نشوند. سکوت والدین باعث می‌شود ذهن او پر از تصورات ترسناک شود.
راهکار درست این است که با فرزندتان صادقانه صحبت کنید. البته نوع بیان شما باید با در نظر گرفتن سن او باشد. اجازه دهید سوالاتش را مطرح کند و در تمام طول مکالمه به او اطمینان دهید که امنیت دارد.
▪️ اشتباه دوم: دادن اطلاعات زیاد و دقیق به کودک
همان‌طور که پنهان‌کاری و بی‌توجهی کامل به سوالات کودک کار درستی نیست، دادن اطلاعات بیش از حد و در حد سن یک بزرگسال به او نیز برای سلامت روان کودک خطرناک است. برخی از والدین در دوران جنگ، مدام در خانه در مورد این موضوع صحبت می‌کنند و یا به کودک خود اجازه می‌دهند پا به پای آنها اخبار و حوادث را از تلویزیون و اینترنت دنبال کند. این موضوع فشار روحی زیادی به او وارد می‌کند.
راهکار درست این است که اخبار را مدیریت کنید. اجازه ندهید کودک وقتی تنهاست اخبار را ببیند. اگر چیزی شنیده که او را ناراحت کرده، کنارش بنشینید و درباره آن حادثه توضیح دهید، اما نیازی به بیان تمام موارد و جزئیات آن نیست. تأکید کنید که او در امان است و هیچ خطری تهدیدش نمی‌کند.
▪️ اشتباه سوم: نادیده گرفتن احساسات کودک
بیان جملاتی مانند «نگران نباش»، «گریه نکن» یا «این چیزها به بچه‌ها ربطی نداره» از سوی والدین، باعث می‌شود که کودک احساساتش را سرکوب کند یا فکر کند شما او را خوب درک نمی‌کنید.
به‌جای این کار، به احساساتش گوش دهید. اگر احساس ترس، نگرانی یا سردرگمی دارد، اجازه دهید آن را پیش شما بروز دهد. فقط او را بشنوید و تأییدش کنید. مانند یک روان‌شناسی که با صبوری و آرامش به مراجعه‌کننده خود گوش می‌کند و اجازه تخلیه احساساتش را می‌دهد.
▪️ اشتباه چهارم: بروز اضطراب و ناراحتی خود جلوی کودک
بدون شک والدین با شنیدن اخبار جنگ و صدای انفجار، نگران و مضطرب می‌شوند و ممکن است نتوانند کنترلی روی رفتار خود داشته باشند. کودک هم با دیدن این صحنه دچار اضطراب خواهد شد.
بنابراین، باید بتوانید در شرایط بحرانی آرامش خود را حفظ کنید. درست است که اوضاع مساعد نیست، اما راه‌های کنار آمدن و مقابله با آن هم وجود دارد. به‌جای گریه کردن یا ابراز ناامیدی، سعی کنید روی مسائلی تمرکز کنید که به شما احساس آرامش می‌دهد. اگر شنیدن اخبار حالتان را بد می‌کند، از آن دور شوید. کتاب بخوانید، فیلم و سریال خوب ببینید و خودتان را سرگرم کارهای دیگری کنید.
▪️ اشتباه پنجم: نادیده گرفتن سن و میزان درک کودک
همه کودکان واکنش یکسانی به اخبار جنگ ندارند. برخی سن و سال کمتری دارند و ممکن است زیاد این موضوع را درک نکنند یا زود آن را فراموش کنند. اما برخی دیگر شاید تا مدت‌ها با کابوس جنگ زندگی کنند و آسیب روانی جدی‌تری ببینند. والدین نباید با همه فرزندان خود به یک شکل درباره اخبار جنگ صحبت کنند، چون ممکن است به درستی متوجه نشوند و درگیر اضطراب پنهان شوند.
با توجه به سن و سال کودکان بهتر است نکات زیر را هنگام صحبت کردن با آنها مدنظر داشته باشید:
• برای کودکان ۳ تا ۷ سال: از اصطلاحات ساده برای توضیح دادن استفاده کنید و تمرکز خود را روی امنیت خانه و خانواده بگذارید.
• برای کودکان ۸ تا ۱۲ سال: می‌توانید بیشتر توضیح بدهید، ولی حتماً با مثال‌های مثبت و دادن حس امنیت این کار را انجام دهید.
▪️ ۶ راه کاهش اضطراب در کودکان در دوران جنگ
در کنار راهکارهایی که برای مواجهه با اضطراب کودکان هنگام شنیدن اخبار جنگ ارائه شد، رعایت موارد زیر نیز می‌تواند در حفظ امنیت و آرامش آنها مؤثر باشد:
• بازه زمانی استفاده از رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی را محدود کنید.
• برنامه منظم روزانه داشته باشید و سعی کنید روتین زندگی را تا حد ممکن حفظ کنید.
• بازی و خنده را فراموش نکنید.
• درباره کمک کردن به دیگران صحبت کنید.
• به کودک پیشنهاد دهید نقاشی کند یا احساساتش را در قالب بازی بیان کند.
• اگر شدت اضطراب کودک زیاد است، از مشاور کمک بگیرید و البته این مطلب نوشدارو را هم مطالعه کنید: علائم هشداردهنده آسیب روانی در کودکان و نوجوانان در شرایط بحرانی
💡 وقتی فقط باز کردن یک صفحه وب در آیفون کیف پول رمزارز شما را خالی می‌کند
اکثر ما تصور می‌کنیم دارایی‌های داخل کیف پول رمزارز امن می‌مانند، مگر اینکه کیف پول را به سایتی مشکوک وصل کنیم یا تراکنشی ناشناس را امضا بزنیم. اما ابزار جدیدی به نام «دارک‌سورد» (DarkSword) نشان داده که حتی بازکردن یک صفحه وب آلوده در آیفون به‌روزرسانی‌نشده می‌تواند برای نفوذ کافی باشد!
▪️ نفوذ چطور بدون کلیک اتفاق می‌افتد؟
دارک‌سورد با سوءاستفاده از آسیب‌پذیری‌های iOS، می‌تواند به یادداشت‌ها، تصاویر و اطلاعات حساس کی‌چین اپل دسترسی پیدا کند و به دنبال رمزهای عبور و عبارت بازیابی کیف پول‌های رمزارز بگردد.
زنجیره اولیه این حمله با ترکیب شش آسیب‌پذیری، نسخه‌های مشخصی از iOS 18.4 تا 18.7 را هدف می‌گرفت که اپل بعدها اصلاحشان کرد.
اما ماجرا عجیب‌تر هم می‌شود! در یکی از حملات مستندشده با نسخه پیشرفته‌تر این بدافزار، گوشی کاربر هنگام اسکرول در اینستاگرام و صرفاً با نمایش یک تبلیغ آلوده هک شده بود؛ بدون هیچ کلیکی!
مهاجمان همچنین با ثبت دوباره صدها دامنه منقضی‌شده، امکان هدایت بازدیدکنندگان هزاران سایت به صفحات آلوده را فراهم کرده‌اند. این سایت‌ها مجموعاً حدود ۱۳۵ میلیون بازدید ماهانه دارند؛ البته این عدد تعداد قربانیان نیست.
نکته جالب دیگر اینکه نسخه پیشرفته دارک‌سورد پس از نفوذ، به‌طور پیش‌فرض هر ۱۵ ثانیه برای دریافت دستورهای جدید با سرور مهاجمان ارتباط برقرار می‌کند.
▪️ چطور جلوی سرقت را بگیریم؟
• آخرین نسخه در دسترس iOS را نصب کنید.
• عبارت بازیابی کیف پول را در گالری یا Notes ذخیره نکنید؛ آن را روی کاغذ و در محلی امن نگه دارید.
• اگر دارایی قابل‌توجهی دارید یا امکان به‌روزرسانی فوری ندارید، قابلیت حفاظت حداکثری یا همان Lockdown Mode را در تنظیمات دستگاه فعال کنید.
• اگر احتمال می‌دهید گوشی‌تان آلوده شده، دارایی‌ها را به کیف پولی جدید روی دستگاهی امن منتقل کنید و رمزهای مهم‌تان را هم تغییر دهید.
💡 قانون پنج دقیقه؛ راهی برای شروع کارهایی که مدام عقب می‌اندازیم
گزارشی که باید تا آخر هفته تحویل بدهیم، پیامی که مدت‌هاست قرار است جوابش را بدهیم یا فرم اداری که باید پر کنیم را هر روز به فردا موکول می‌کنیم. اغلب هم می‌دانیم این کارها چقدر وقت می‌گیرند؛ بااین‌حال باز عقب‌شان می‌اندازیم!
نکته‌ی اصلی همین‌جاست: اهمال‌کاری بیشتر از اینکه مشکل مدیریت زمان باشد، مشکل مدیریت احساسات است. بعضی کارها با ترس، ملال یا تردید به توانایی خودمان همراه‌اند و عقب‌انداختن‌شان سریع‌ترین راه خلاص‌شدن از این احساسات است. برای همین توصیه‌هایی مثل «بهتر برنامه‌ریزی کن» همیشه جواب نمی‌دهند.
▪️ چرخه‌ای که با هر بار عقب‌انداختن محکم‌تر می‌شود
وقتی کاری ناخوشایند به نظر برسد، عقب‌انداختنش در لحظه آرامش می‌آورد؛ اما این آرامش در واقع قرضی است که از فردا می‌گیریم! هرچه بیشتر طفره برویم، کار بزرگ‌تر به نظر می‌رسد، نگرانی‌مان بیشتر می‌شود و دوباره فرار می‌کنیم.
این نوعی «چرخه‌ی خودتقویت‌شونده» است؛ یعنی چیزی که امروز حالمان را بهتر می‌کند، مشکل فردا را بزرگ‌تر می‌کند.
▪️ قانون پنج دقیقه چیست؟
این قانون دو بند ساده دارد و هر دو مهم‌اند:
• وقتی از کاری طفره می‌روید، متعهد شوید فقط پنج دقیقه رویش کار کنید.
• وقتی پنج دقیقه تمام شد، واقعاً آزادید دست بکشید؛ بدون احساس گناه!
ایده اصلی این است که گاهی عمل‌کردن، احساس ما را سریع‌تر از منتظرماندن برای انگیزه تغییر می‌دهد. لازم نیست اول حالمان خوب شود تا کاری را شروع کنیم؛ گاهی حال بهتر بعد از شروع‌کردن می‌آید.
در همین پنج دقیقه سه اتفاق ممکن است بیفتد:
• می‌فهمیم کار تحمل‌پذیرتر از چیزی است که تصور می‌کردیم.
• کار راه می‌افتد؛ کاری که شروع شده، کششی دارد که کار شروع‌نشده ندارد.
• با تکرار این تجربه، عادت فرار ممکن است به‌تدریج ضعیف‌تر شود.
▪️ چطور این قانون را اجرا کنیم؟
۱. کاری را انتخاب کنید که بیشتر از همه از آن طفره رفته‌اید.
۲. تایمر را روی پنج دقیقه تنظیم کنید و از هر جایی که خواستید شروع کنید.
۳. وقتی تایمر زنگ زد، تصمیم بگیرید: ادامه می‌دهید یا دست می‌کشید؟
۴. اگر دست کشیدید، نوبت پنج‌دقیقه‌ای بعدی را در برنامه بگذارید و خودتان را سرزنش نکنید.
اگر کاری حتی برای پنج دقیقه هم سنگین است، آن را کوچک‌تر کنید. مثلاً «نوشتن گزارش» را به «بازکردن فایل و نوشتن یک جمله» تبدیل کنید.
▪️ گوشی و اعلان‌ها؛ دشمنان همین پنج دقیقه!
این زمان کوتاه به‌راحتی با حواس‌پرتی از دست می‌رود. چند اقدام ساده کمک می‌کند:
• گوشی را از جلوی چشم و دسترس دور کنید یا حالت «مزاحم نشوید» را فعال کنید.
• برای مسدودکردن سایت‌های وقت‌گیر می‌توانید از افزونه‌های مرورگر استفاده کنید؛ اما آنها را فقط از منابع معتبر نصب کنید و مجوزهایشان را بررسی کنید.
• اگر محیط پرسروصداست، از هدفون کمک بگیرید.
• اگر وسط کار چیز مهمی یادتان آمد، یادداشتش کنید و بعداً سراغش بروید.
▪️ گاهی مسئله فراتر از اهمال‌کاری است!
برای بعضی افراد، اهمال‌کاری مزمن ممکن است نشانه مسئله دیگری باشد. به این موارد توجه کنید:
• حواس‌پرتی که از کودکی یا نوجوانی همراهتان بوده است.
• گم‌کردن مداوم وسایل و جاماندن مکرر از مهلت‌ها.
• مشکل در تمام‌کردن کارها در بخش‌های مختلف زندگی.
اگر این الگو برایتان آشناست، شاید پای مسئله‌ای مثل اختلال نقص توجه/بیش‌فعالی (ADHD) در میان باشد. البته این نشانه‌ها به‌تنهایی برای تشخیص کافی نیستند و ارزیابی تخصصی لازم است.
همین‌طور اگر عقب‌انداختن کارها با خلق پایین، بی‌انگیزگی یا بی‌علاقگی مداوم همراه است، بهتر است با متخصص سلامت روان مشورت کنید.
اما در بسیاری از موارد، اهمال‌کاری الگویی قابل‌تغییر است. لازم نیست امروز کل کار را تمام کنید. کافی است پنج دقیقه شروع کنید و ببینید آن کار در عمل چقدر ترسناک است.
اگر بعد از پنج دقیقه دست کشیدید، شکست نخورده‌اید؛ سخت‌ترین بخش، یعنی شروع‌کردن را پشت سر گذاشته‌اید.
💡 هوش مصنوعی امنیتی جدید OpenAI نزدیک به هزار راه نفوذ به لینوکس پیدا کرد
شرکت OpenAI با کمک مدل جدیدش، GPT-6 Cyber، موفق شده ۹۴۸ آسیب‌پذیری امنیتی در هسته لینوکس شناسایی کند و برای آنها اصلاحیه پیشنهاد دهد؛ آن هم با هزینه‌ای حدود ۱٫۲ میلیون دلار.
این مدل، یک هوش مصنوعی تخصصی برای امنیت سایبری است که می‌تواند آسیب‌پذیری‌ها را پیدا کند، امکان سوءاستفاده از آنها را آزمایش کند و حتی برای رفع مشکلات، راه‌حل بنویسد.
جالب اینجاست که هسته لینوکس، که در میلیاردها دستگاه (از گوشی‌های اندرویدی تا سرورها و ابررایانه‌ها) استفاده می‌شود، بیش از ۴۰ میلیون خط کد دارد؛ اما هوش مصنوعی اوپن‌ای‌آی برای رسیدن به این نتیجه، حتی لازم نبود تمام کدها را بررسی کند!
▪️ ۲۳۰۸ مورد مشکوک در ۱۲ ساعت!
پژوهشگران سیستمی از چندین ایجنت هوش مصنوعی طراحی کردند که مثل اعضای یک تیم امنیتی با یکدیگر همکاری می‌کنند. این تیم با بررسی فقط ۲٫۸ میلیون خط کد، یعنی حدود ۷ درصد هسته لینوکس، در ۱۲ ساعت ۲۳۰۸ مورد مشکوک پیدا کرد.
سپس طی ۳۰ ساعت آزمایش، ۱۷۲۴ مورد را بازتولید کرد و در نهایت به ۹۴۸ آسیب‌پذیری مستقل رسید؛ نقص‌هایی که می‌توانند به مهاجمی با دسترسی محدود، امکان رسیدن به بالاترین سطح دسترسی در لینوکس (Root) را بدهند.
▪️ هر راه نفوذ فقط ۱۲۷۹ دلار!
هزینه‌ی کل پروژه حدود ۱ میلیون و ۲۱۳ هزار دلار بود؛ یعنی به‌طور میانگین ۱۲۷۹ دلار برای هر آسیب‌پذیری مستقل. درحالی‌که جایزه کشف برخی آسیب‌پذیری‌های مشابه در مسابقات امنیت سایبری بین ۲۰ تا ۷۰ هزار دلار بوده است!
مدل قبلی اوپن‌ای‌آی در آزمایشی مشابه، بهره‌برداری از ۱۶۶ آسیب‌پذیری را اثبات کرده بود؛ اما مدل جدید فقط چند ماه بعد، به ۹۴۸ مورد رسیده؛ یعنی بیش از ۵٫۷ برابر.
پژوهشگران همچنین ۱۰ تکنیک سوءاستفاده را شناسایی کردند که قبلاً مستند نشده بودند. همین مدل در مرورگر فایرفاکس هم ۸۱ آسیب‌پذیری پرخطر و ناشناخته پیدا کرده است.
البته کشف آسیب‌پذیری به معنای رفع فوری آن نیست. اوپن‌ای‌آی تاکنون ۳۰۴ مورد بحرانی لینوکس را همراه با اصلاحیه‌های پیشنهادی به توسعه‌دهندگان گزارش داده و بررسی سایر مشکلات ادامه دارد.
حالا هوش مصنوعی می‌تواند هم راه‌های نفوذ را پیدا کند و هم به بستن آنها کمک کند. اما به نظر شما کدام‌یک سریع‌تر پیش خواهد رفت؛ کشف آسیب‌پذیری‌ها یا اصلاح آنها؟!
💡 کشف آسیب‌پذیری خطرناک در یکی از ساده‌ترین برنامه‌های ویندوز؛ حتی Paint هم می‌تواند راه نفوذ باشد!
چه کسی فکرش را می‌کرد برنامه‌ای مثل Paint ویندوز که نهایتاً با آن عکس‌ها را برش می‌زنیم، روزی به یک تهدید امنیتی تبدیل شود؟ مایکروسافت به‌تازگی آسیب‌پذیری خطرناکی را در این برنامه برطرف کرده که می‌تواند به هکرها امکان اجرای کدهای مخرب از راه دور را بدهد.
مشکل به خطایی در خواندن حافظه مربوط می‌شود. طبق توضیحات مایکروسافت، مهاجم می‌تواند با ارسال اطلاعات دستکاریشده از طریق شبکه به سرویس آسیب‌پذیر، برای نفوذ تلاش کند. این حمله لزوماً به کلیک کردن نیاز ندارد، اما اجرای موفق آن پیچیده است. احتمال خطرناک بودن باز کردن یک تصویر دستکاریشده در Paint هم مطرح شده، ولی هنوز تأیید نشده است.
نصب آپدیت‌های امنیتی ویندوز به‌تنهایی کافی نیست؛ چون Paint حالا یک اپلیکیشن مستقل در Microsoft Store است و باید جداگانه به‌روزرسانی شود. نسخه‌ی اصلاح‌شده‌ی 11.2609.401.0 اکنون منتشر شده است.
اگر از ویندوز استفاده می‌کنید، بهتر است Paint را از Microsoft Store به‌روزرسانی کنید و نسخه‌ی نصب‌شده را هم بررسی کنید.
این آسیب‌پذیری یک پیام مهم هم دارد: گاهی خطر نه در برنامه‌های ناشناس و مشکوک، بلکه در همان ابزارهای ساده و آشنایی پنهان شده که سال‌هاست بدون نگرانی از آنها استفاده می‌کنیم.
✍️ شایان ضیایی
#خبر_و_تحلیل
برای محافظت از خود در برابر آسیب‌های دنیای دیجیتال، نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web
💡 یک داستان واقعی راجع به کلاهبرداری و فریب با صدای هوش مصنوعی
#انواع_کلاهبرداری
نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web
💡 کشف یک نقص عجیب در اندروید: برنامه‌ای که بدون بازشدن می‌تواند گوشی را از کار بیندازد!
پژوهشگران امنیتی نقص عجیبی در اندروید کشف کرده‌اند که می‌تواند گوشی شما را در چرخه‌ای از خرابی و راه‌اندازی مجدد گرفتار و عملاً غیرقابل‌استفاده کند.
نکته قابل‌توجه اینکه حتی نیازی نیست برنامه مخرب را باز کنید یا به آن دسترسی خاصی بدهید؛ صرفاً نصب کردن آن کافی است تا گوشی کاملاً از کار بیفتد.
ماجرا از این قرار است که وقتی کاربر برنامه‌ای را نصب می‌کند، اندروید به‌طور خودکار در پس‌زمینه سعی می‌کند فایل‌های آن مانند آیکون‌ها را بخواند.
اگر اطلاعات مربوط به حجم و فشرده‌سازی یکی از فایل‌های داخلی، مانند آیکون برنامه، به شکل خاصی دستکاری شود، بخش‌های مختلف سیستم‌عامل در تشخیص حجم واقعی آن دچار تناقض می‌شوند. در نتیجه، سیستم‌عامل به محض خواندن خودکار فهرست برنامه‌های نصب‌شده متوقف می‌شود و با هر بار روشن‌شدن گوشی، این چرخه را تکرار می‌کند.
خطر اصلی اینجاست که راه‌اندازی مجدد یا حتی بردن گوشی به «حالت ایمن» (Safe Mode) هیچ کمکی به حل مشکل نمی‌کند. تنها راه نجات گوشی، بازگرداندن آن به تنظیمات کارخانه (Factory Reset) است که باعث پاک شدن تمام اطلاعات، عکس‌ها و پیام‌های کاربر می‌شود.
البته در شرایطی محدود، اگر اشکال‌زدایی USB از قبل فعال شده باشد، شاید بتوان فایل مخرب را با اتصال گوشی به رایانه حذف کرد. پژوهشگران هشدار می‌دهند مهاجمان می‌توانند از تهدید ازدست‌رفتن اطلاعات برای باج‌گیری استفاده کنند، هرچند تاکنون نمونه واقعی چنین حمله‌ای گزارش نشده است.
خوشبختانه این سناریوی ترسناک فعلاً در محیط آزمایشگاهی پژوهشگران شرکت «بیت‌دیفندر» (Bitdefender) با موفقیت اجرا شده و هنوز گزارشی از سوءاستفاده واقعی از آن برای باج‌گیری منتشر نشده است.
با این حال، این آسیب‌پذیری روی تمام نسخه‌های اندروید ۱۰ تا ۱۷ وجود دارد. به گفته بیت‌دیفندر، گوگل این مسئله را خارج از محدوده اصلاحیه‌های امنیتی دانسته و آن را برای بررسی احتمالی در نسخه‌ای آینده به تیم مربوط ارجاع داده است.
از آنجا که هنوز اصلاحیه‌ای برای این مشکل منتشر نشده است، همان‌طور که همیشه در نوشدارو تأکید می‌کنیم، مهم‌ترین راه محافظت، نصب‌نکردن فایل‌های APK از کانال‌های تلگرامی و منابع ناشناس است.
برنامه‌ها را از فروشگاه‌های رسمی دریافت و Google Play Protect را فعال نگه دارید؛ البته هیچ ابزار امنیتی شناسایی این فایل‌ها را تضمین نمی‌کند. تهیه نسخه پشتیبان از اطلاعات مهم نیز ضروری است.
✍️ دانیال طبایی
#حریم_خصوصی
برای آگاهی زودهنگام از شکاف‌های امنیتی گوشی‌های هوشمند، نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web
💡 وقتی یک کانال رسمی فارسی‌زبان بدافزار پخش می‌کند؛ به نام آپدیت ویندوز، به کام هکرها
روز گذشته، در کانال رسمی تلگرام یکی از رسانه‌های فارسی‌زبان پیامی با عنوان «خبر فوری» منتشر شد که ادعا می‌کرد ویندوز هک شده و اطلاعات کاربران در خطر است. در ادامه از مخاطبان خواسته شده بود برای نصب یک به‌روزرسانی اضطراری، دستور قرارگرفته در پست را روی رایانه خود اجرا کنند.
اما این هشدار امنیتی، خودش یک تله بود. اجرای این دستور بدافزاری از خانواده Warden Stealer را روی رایانه فعال می‌کرد؛ بدافزاری که می‌تواند رمزهای ذخیره‌شده، اطلاعات مرورگر، کوکی‌های ورود و دیگر داده‌های حساس را سرقت کند.
اگرچه پست پس از مدتی از کانال حذف شد، اما هنوز معلوم نیست دسترسی یکی از مدیران کانال در اختیار مهاجمان قرار گرفته یا انتشار آن منشأ دیگری داشته است. در هر صورت، این اتفاق یادآوری می‌کند که رسمی‌بودن یک کانال، امن‌بودن تمام مطالب آن را تضمین نمی‌کند و این قاعده درباره همه رسانه‌ها صدق می‌کند؛ حتی نوشدارو!
فراموش نکنید که همیشه آپدیت‌ها و نرم‌افزارها را از منابع رسمی‌شان دریافت کنید.
⛓ کلیک کنید و نسخه کامل را در سایت بخوانید.
✍️ دانیال طبایی
#خبر_و_تحلیل
#مبانی_امنیت
برای آگاهی از ترفندهای انتشار بدافزار و راه‌های تشخیص هشدارهای امنیتی جعلی، نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web
💡 پارادوکس حریم خصوصی؛ چرا اقدامات امنیت دیجیتال را می‌دانیم اما انجام نمی‌دهیم؟
همه‌ی ما می‌دانیم اطلاعات شخصی‌مان ارزشمند است، اما پای عمل که می‌رسد، احتمالا در چند ثانیه تسلیم پنجره‌های درخواست مجوز می‌شویم. این تناقض میان دانستن و عمل‌نکردن، تقصیر ما نیست؛ برنامه‌ها طوری طراحی شده‌اند که ما را کلافه کنند و به زدن دکمه‌ی «موافقت» وادارند.
دلیل اصلی این رفتار، پدیده‌ای به نام «خستگی رضایت» است؛ یعنی شرکت‌ها ما را با درخواست‌های مداوم، طولانی و پیچیده آنقدر کلافه می‌کنند تا برای خلاص‌شدن، بی‌فکر گزینه‌ی موافقت را بزنیم.
طبق یک برآورد قدیمی، اگر یک کاربر بخواهد تمام متن‌های حریم خصوصی را که در طول یک سال می‌بیند بخواند، باید ۷۶ روز کاری وقت بگذارد؛ عددی که امروز با وجود ده‌ها برنامه روی هر گوشی، بسیار بیشتر هم شده است.
از سوی دیگر، طراحان از «الگوهای تاریک» یا همان تله‌های طراحی استفاده می‌کنند تا انتخاب امن را برایمان سخت کنند. آنها دکمه‌ی تأیید را بزرگ و رنگی می‌گذارند، اما ردکردن دسترسی‌ها را پشت چندین منو و صفحه پنهان می‌کنند یا پنجره‌ی درخواست را آنقدر نشان می‌دهند تا بالاخره تسلیم شویم و به این نتیجه برسیم که مقاومت فایده‌ای ندارد.
تکرار مداوم این چرخه باعث می‌شود احساس کنیم هیچ کنترلی روی اطلاعات شخصی خود نداریم. وقتی می‌بینیم برای استفاده از هر سرویس ساده‌ای چاره‌ای جز فدا کردن بخشی از حریم خصوصی‌مان نداریم، دچار نوعی «درماندگی آموخته‌شده» می‌شویم. این همان حسی است که باعث می‌شود بسیاری از کاربران بپذیرند تلاش برای حفظ امنیت دیجیتال دیگر هیچ فایده‌ای ندارد.
اگر می‌خواهید با این الگوها بیشتر آشنا شوید و راهی برای آرام‌کردن این خستگی ذهنی پیدا کنید، متن کامل را در سایت نوشدارو از دست ندهید.
⛓ کلیک کنید و نسخه کامل را در سایت بخوانید.
✍️ رضا زارع‌پور
#حریم_خصوصی
#سواد_دیجیتال
برای شناخت ترفندهای پنهان نقض حریم خصوصی و راه‌های محافظت از اطلاعات شخصی، نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web
📂 از آرشیو نوشدارو: احتیاط شرط عقل است و آمادگی برای بحران، به معنی پارانوئید بودن نیست. این راهنما که پیشتر در نوشدارو منتشر شده به شما کمک می‌کند برای امنیت غذایی خود و خانواده‌تان برنامه‌ریزی کنید.
💡 فهرست مواد غذایی ضروری برای ذخیره‌سازی در بحران و خطر + نحوه نگهداری و جیره‌بندی
در شرایط بحرانی اگر زیرساخت‌ها آسیب دیدند، مواد غذایی کمیاب شد یا به یخچال و برق دسترسی نداشتیم، چه خوراکی‌هایی همراه داشته باشیم که هم کالری ضروری را تامین کنند و هم ماندگار باشند؟
در بحران‌هایی مانند زلزله و جنگ که ممکن است زنجیره تامین مواد غذایی با اختلال مواجه شود، لازم است انباری هرچند مختصر از مواد غذایی خشک، کنسروی و با دوام داشته باشیم. در این راهنما غذاهایی را برای دوران بحران معرفی می‌کنیم که بیشترین انرژی را با کمترین وزن، حجم و نیاز به پخت فراهم می‌کنند.
▪️انبار غذای بحرانی دقیقاً برای چه شرایطی است؟
انبار غذای بحرانی برای شرایطی طراحی می‌شود که:
• امکان پخت‌وپز وجود ندارد.
• برق، گاز یا آب ممکن است قطع باشد.
• فروشگاه‌ها خالی یا دسترسی به آنها محدود شده.
• احتمال جابه‌جایی و الزام به حمل مواد خوراکی وجود دارد.
▪️ معیارهای انتخاب مواد غذایی در شرایط بحرانی
غذایی مناسب شرایط بحرانی است که:
• کم‌حجم و قابل حمل باشد.
• فاسد نشدنی یا بسیار ماندگار باشد.
• حداقلِ نیاز را به پخت‌وپز یا آب داشته باشد.
• نسبت به وزن خود، کالری بالایی برساند.
• بدون یخچال یا در محیط گرم قابل نگهداری باشد.
هر غذایی که این معیارها را نداشته باشد، حتی اگر سالم یا خوشمزه باشد، در اولویت نیست.
▪️ کدام دستههای غذایی را ذخیره کنیم؟
هر چیزی ارزش نگهداری در انبار غذایی بحرانی را ندارد. برای شرایط اضطرار فقط غذاهایی را در اولویت قرار دهید که سبک، پرکالری، ماندگار، بی‌نیاز از یخچال و تا جای ممکن بی‌نیاز از پخت‌وپز باشند.
۱. چربی‌ها: بیشترین کالری در کمترین فضا
چربی‌ها ستون فقرات انبار غذایی بحرانی هستند. هر گرم چربی حدود ۹ کالری انرژی دارد؛ یعنی دو برابر بیشتر از کربوهیدرات و پروتئین.
• روغن نباتی یا روغن مایع تصفیه‌شده (آفتابگردان، کانولا، سویا)
• کره بادام‌زمینی یا ارده (در صورت امکان)
• روغن زرد تصفیه‌شده (روغن حیوانی صاف‌شده)
• کنسرو زیتون (حدود ۱۵–۲۰ درصد از وزن زیتون را چربی تشکیل می‌دهد)
۲. کربوهیدرات‌های فشرده و ماندگار
کربوهیدرات‌ها منبع انرژی پایدار با ماندگاری طولانی‌اند:
• کنسرو حبوبات
• بلغور گندم یا جو
• جو دوسر پرک
• نان خشک یا نان سوخاری صنعتی
• پوره سیب‌زمینی نیمه‌آماده
به این فهرست می‌توان برنج سفید و ماکارونی (که عملاً فاسدنشدنی‌اند) را هم اضافه کرد، ولی فقط در صورتی انتخاب مناسبی هستند که دسترسی هرچند محدود به آب و منبع حرارتی داشته باشید.
۳. منابع پروتئین بادوام
پروتئین برای حفظ توان بدنی و جلوگیری از تحلیل رفتن عضلات مهم است، اما قیمت بالای موارد پروتئینی می‌تواند ذخیره آن را در حجم بالا چالش‌برانگیز کند. پس باید دست به انتخاب‌هایی هوشمندانه بزنید.
• کنسرو ماهی یا مرغ
• پودر سفیده تخم‌مرغ
• کنسرو حبوبات مانند عدس و لوبیا
۴. میوه‌ها و سبزیجات کنسروی و خشک
این گروه، کمبود محصولات تازه را جبران و ریزمغذی‌ها و بخشی از آب بدن را تامین می‌کنند.
• میوه‌های خشک: خرما، کشمش، زردآلو
• سبزیجات کنسروی: هویج، لوبیاسبز، نخودفرنگی، ذرت
• میوه‌های کنسروی: هلو، گلابی، پرتقال (ترجیحاً در آب‌میوه طبیعی)
برخی از این موارد شاید با قیمت ارزان در دسترس نباشند، اما می‌توان آنها را با هزینه پایین‌تر در خانه هم تهیه کرد.
۵. آب، حیاتی‌تر از هر چیز دیگر
بدون غذا می‌توان چندین روز دوام آورد، اما بدون آب سالم و آشامیدنی هرگز. برای تامین آب مورد نیاز، موارد زیر را مد نظر قرار دهید:
• حداقل نیاز روزانه: حدود ۳ لیتر برای هر فرد بالغ
• این میزان برای آشامیدن، پخت‌وپز حداقلی و بهداشت پایه است.
• در شرایط گرما، بیماری یا فعالیت بدنی زیاد، میزان آب مورد نیاز افزایش می‌یابد.
نکات عملی:
• آب را در ظروف مقاوم، دربسته و دور از نور مستقیم خورشید نگهداری کنید.
• به آب آشامیدنی فقط برای نوشیدن فکر نکنید.
• هر منبع آبی بالاخره یک روز تمام می‌شود و به همین خاطر ضروری است که روش‌های تصفیه آب بدون دستگاه را هم بشناسید.
۶. غذاهای خاص برای نیازهای خاص
برخی اعضای خانواده احتمالاً عادات یا نیازهای غذایی خاص خود را دارند مانند:
• نوزادان: شیر خشک مناسب سن
• سالمندان یا بیماران: غذاهای کم‌نمک، کم‌قند یا با بافت نرم
• حیوانات خانگی: غذای مخصوص و آشنا برای آنها
• مادران باردار و شیرده: کالری و پروتئین کافی، آب، ویتامین
نکته مهم: غذاهای ذخیره‌شده برای افرادی که نیازهای خاص دارند، باید تا جای ممکن همان محصولاتی باشند که قبلاً مصرف کرده‌اند. تغییر برند، فرمول یا نوع غذا (به‌ویژه برای نوزادان، بیماران و حیوانات خانگی) می‌تواند باعث مشکلات گوارشی، ضعف یا حتی امتناع کامل از غذا خوردن شود.
۷. اقلام کوچک و انرژی‌بخش
این موارد ضروری نیستند، اما به همراه داشتن مقداری از آنها برای تنوع غذایی و حفظ روحیه خوب است؛ همچنین باید توجه داشت که این موارد مکمل به حساب می‌آیند و نمی‌توانند جای غذای اصلی را بگیرند.
• شکر
• شکلات تلخ
• مولتی‌ویتامین
• بیسکویت
• عسل (معمولا فاسد نمی‌شود)
• قهوه فوری و چای
▪️توصیه‌های نگهداری و بسته‌بندی
حتی بهترین غذا هم اگر به درستی نگهداری نشود، بی‌ارزش است. نکات زیر را برای نگهداری درست از انبار غذای خود در نظر بگیرید:
• رطوبت دشمن شماره یک مواد خوراکی است.
• محیط خنک، خشک و تاریک ایده‌آل است.
• غذا را در ظروف دربسته یا کیسه وکیوم نگه دارید.
• پیش از خرید محصولات، از طولانی بودن تاریخ انقضای آنها مطمئن شوید.
▪️ ابزارهای ضروری
برای یک انبار غذایی کامل برای زمان بحران باید ابزارهای مناسب را نیز تهیه کنیم؛ از جمله:
• دربازکن کنسرو، چاقوی چندکاره یا ابزار چندمنظوره: برای باز کردن و آماده‌سازی غذا
• قاشق و لیوان شخصی: ترجیحاً لیوان فلزی (استیل یا تیتانیوم) و تک‌جداره که بتوان به کمک آنها مایعات را روی حرارت گرم کرد.
• ظروف مقاوم مانند قاشق، چنگال، بشقاب و قابلمه: برای نگهداری، مخلوط‌کردن یا پخت‌وپز؛ استفاده از ظروف فلزی به دلیل امکان ضد عفونی کردن آنها روی حرارت و همچنین دوام بالا باید در اولویت باشد.
▪️ در آخر
اگرچه امیدواریم هیچوقت به این اقلام ضروری نیازی پیدا نکنید، اما احتیاط شرط عقل است و آمادگی برای بحران، به معنی پارانوئید بودن نیست. بنابراین از همین حالا به فکر امنیت غذایی خود و خانواده خود باشید و هر از گاهی فهرست مواد غذایی ضروری خود را چک کنید.
💡 محققان ۵۰ هوش مصنوعی را در بازی ماینکرفت رها کردند؛ نتیجه؟ بوروکراسی، دموکراسی و جیره‌بندی
پژوهشگران به تازگی ۵۰ ایجنت هوش مصنوعی را وارد دنیای بازی ماینکرفت کردند و فقط یک مأموریت به آنها دادند: «یک تمدن شکوفا بسازید».
سه ساعت بعد، خبری از تمدن شکوفا نبود؛ ایجنت‌ها در پناهگاه‌ها جمع شده بودند، غذای خود را جیره‌بندی می‌کردند و برای انجام ساده‌ترین کارها نقش، قانون و مجوز ساخته بودند.
▪️ ایجنت‌ها هم گرفتار بوروکراسی و ترس می‌شوند
هر ۵۰ ایجنت با مدل GPT-6.1 Sol کار می‌کردند و می‌توانستند برای یکدیگر پیام خصوصی بفرستند. بدون رأی‌گیری یا دستور قبلی، تقریباً همه سراغ اولین اسم موجود در فهرست رفتند و همان ایجنت عملاً رهبر گروه شد.
کمی بعد بوروکراسی هم آغاز شد: چهار ایجنت ۱۱ دقیقه وقت صرف کردند تا برای قرار دادن تنها یک واحد کود روی یک قطعه گندم، «مسئول انحصاری کوددهی» تعیین کنند! نقش‌هایی مثل مسئول چوب ماهیگیری و سرپرست مرکز هم ساخته شد و بعضی ایجنت‌ها حتی برای کندن علف هرز اجازه می‌گرفتند.
در اولین شب بازی، ۲۲ ایجنت جان خود را از دست دادند. با اینکه مرگ در ماینکرفت پیامدی جدی نداشت و دوباره زنده می‌شدند، از آن به بعد به‌شدت محتاط شدند؛ شب‌ها در پناهگاه ماندند و کمتر سراغ مأموریت‌های پرریسک رفتند.
پژوهشگران می‌گویند مشابه همین رفتار را در ایجنت‌های برنامه‌نویسی هم می‌بینند؛ گاهی بعد از یک خطا آنقدر محتاط می‌شوند که روی جزئیات یا یک مرحله خاص بیش از حد گیر می‌کنند.
▪️ کلاد و جی‌پی‌تی؛ دو جامعه‌ی متفاوت
پژوهشگران سپس در یک آزمایش مجزا، ایجنت‌های «جی‌پی‌تی» و «کلاد» در چند بازی رقابتی مقابل هم قرار گرفتند. یکی از آنها Mindustry بود؛ بازی‌ای که مدیریت منابع و کارخانه‌سازی را با نبرد نظامی ترکیب می‌کند.
رفتار دو گروه جالب‌تر شد: جی‌پی‌تی‌ها بیشتر شبیه یک «ذهن جمعی» کار می‌کردند و وظایف کوچک را میان خود تقسیم می‌کردند. کلادها ساختاری متمرکزتر داشتند و برای بعضی تصمیم‌های مهم، پیشنهادها را بین خودشان مطرح می‌کردند و بقیه با فرستادن «1+» موافقت‌شان را نشان می‌دادند؛ چیزی شبیه یک رأی‌گیری ساده.
وقتی شرایط سخت‌تر می‌شد، بعضی جی‌پی‌تی‌ها حتی سراغ کد منبع عمومی بازی می‌رفتند تا راهی برای کسب برتری پیدا کنند؛ کاری که Claudeها انجام ندادند.
اتفاق جالب دیگر این بود که جی‌پی‌تی‌ها به‌مرور پیام‌هایشان را کوتاه‌تر کردند، کلمات را به هم چسباندند و اصطلاحات مشترک ساختند؛ تا جایی که مکالماتشان کم‌کم شبیه یک زبان داخلی مخصوص خودشان شد.
▪️ مسئله فقط ماینکرفت نیست
این آزمایش‌ها به این معنی نیست که مدل‌های جی‌پی‌تی ذاتاً «تهاجمی» یا ایجنت‌های کلاد ذاتاً «دموکرات» هستند؛ محیط، ابزارها و دستور اولیه روی رفتارشان اثر می‌گذارد.
اما آزمایش یک نکته مهم را نشان می‌دهد: مدلی که پشت یک ایجنت قرار دارد، فقط کیفیت جواب‌هایش را تعیین نمی‌کند؛ روی نحوه همکاری، ریسک‌پذیری و تصمیم‌گیری گروهی آن هم اثر می‌گذارد.
این موضوع وقتی مهم‌تر می‌شود که ایجنت‌ها دیگر صرفاً مشغول تجربه‌ی ماینکرفت نباشند. در نوشدارو قبلاً از تیم‌هایی متشکل از ده‌ها ایجنت نوشته‌ایم که می‌توانند بخش‌های مختلف یک عملیات سایبری را میان خود تقسیم کنند.
پژوهش‌هایی از این جنس می‌خواهند قبل از فراگیر شدن چنین تیم‌های خودمختاری بفهمند وقتی تعداد زیادی ایجنت را کنار هم می‌گذاریم، چه رفتارهایی ممکن است بدون دستور مستقیم انسان، خودبه‌خود از دل گروه شکل بگیرد.
✍️ شایان ضیایی
#خبر_و_تحلیل
برای دسترسی به خواندنی‌ترین خبرهای دنیای هوش مصنوعی، نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web
💡 کشف یک خطر تازه: صدای هواپیما در پس‌زمینه ویدیو می‌تواند مکان دقیق شما را لو دهد!
یک پژوهشگر امنیتی نشان داده که فقط ۶۰ ثانیه صدای پس‌زمینه در یک ویدئو ممکن است برای پیدا کردن محل ضبط آن تا شعاع حدود ۱۰۰ متری کافی باشد؛ حتی وقتی هیچ نشانه‌ی تصویری از مکان ضبط در ویدیو وجود ندارد.
راز کار در «اثر داپلر» است؛ همان تغییری که باعث می‌شود صدای آژیر آمبولانس هنگام نزدیک شدن زیرتر و هنگام دور شدن بم‌تر شنیده شود.
هواپیماهای در حال عبور هم ردپای صوتی بسیار ضعیفی در میکروفون گوشی باقی می‌گذارند؛ صداهایی که ممکن است اصلاً با گوش شنیده نشوند. پژوهشگر این صداها را از ویدئو استخراج و با اطلاعات عمومی پروازها تطبیق داده است. با بررسی تغییر صدای چند هواپیمای عبوری، می‌توان محدوده‌ای را که ویدیو در آن ضبط شده تخمین زد.
این یعنی حذف تابلو، ساختمان یا سایر نشانه‌های تصویری همیشه برای مخفی کردن مکان کافی نیست؛ خودِ صدای محیط هم می‌تواند حاوی اطلاعات مکانی باشد.
البته فعلاً انجام چنین ردیابی‌ای ساده نیست و به دانش فنی و محاسبات ریاضی پیچیده نیاز دارد. پژوهشگر نیز ابزار عمومی آن را منتشر نکرده است. با این حال هشدار داده که فیلترهای معمول حذف نویز هم لزوماً نمی‌توانند این ردپای صوتی را کاملاً از ویدیوها پاک کنند.
✍️ دانیال طبایی
#حریم_خصوصی
برای یادگیری نکات مهم درباره محافظت از حریم خصوصی، نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web
💡 ویندوز ۱۱ روی لپ‌تاپ‌های ۸ گیگ سبک‌تر شد
مایکروسافت می‌گوید با به‌روزرسانی‌های اخیر، ویندوز ۱۱ را برای کامپیوترهای دارای ۸ گیگابایت رم بهینه‌تر کرده است؛ تغییراتی که روی لپ‌تاپ‌های ضعیف‌تر و دستگاه‌هایی که با باز شدن چند برنامه کُند می‌شوند، بیشتر به چشم می‌آیند. این شرکت ادعا می‌کند سیستم‌ها حالا تا ۲۰ درصد پاسخگوتر و هنگام کار همزمان با چند برنامه تا ۴۰ درصد سریع‌تر شده‌اند.
یکی از مهم‌ترین تغییرات به مدیریت رم مربوط است. ویندوز حالا می‌تواند تا ۲ گیگابایت داده فعال بیشتری در رم نگه دارد و کمتر سراغ حافظه‌ی کندتر HDD یا SSD برود؛ بنابراین هنگام جابه‌جایی میان برنامه‌ها و زبانه‌های مرورگر، احتمال کُند شدن موقت سیستم کمتر می‌شود.
مایکروسافت همچنین می‌گوید منوی استارت، تنظیمات، فایل اکسپلورر و راست‌کلیک تا ۲۰ درصد و مرورگر Edge تا ۳۳ درصد سریع‌تر شده‌اند. زبانه‌های غیرفعال اِج نیز روی سیستم‌های ۸ گیگ پس از ۱۵ دقیقه به خواب می‌روند تا رم کمتری مصرف شود.
البته این اعداد همگی «تا» مقادیر اعلام‌شده هستند و نتیجه واقعی به سن پردازنده، نوع حافظه و برنامه‌های در حال اجرا بستگی دارد. برای دریافت این بهبودها باید Windows 11 26H2 با بیلد 26300.9818 یا جدیدتر نصب و برنامه‌ها نیز به‌روز باشند. برای بررسی نسخه ویندوز، دکمه‌های Win + R را روی کیبورد بزنید، عبارت winver را تایپ کنید و شماره نسخه و بیلد را ببینید.
در نهایت، این بهینه‌سازی‌ها ۸ گیگ رم را به ۱۶ گیگ تبدیل نمی‌کنند. برای تدوین حرفهای، مدل‌سازی سه‌بعدی و پردازش‌های سنگین همچنان رم بیشتر لازم است و بخشی از سرعت بهتر لپ‌تاپ‌های جدید هم به پردازنده‌های جدیدتر آنها برمی‌گردد، نه‌فقط به بهینه‌سازی ویندوز.
✍️ شایان ضیایی
#خبر_و_تحلیل
برای آشنایی با تازه‌ترین تغییرات ویندوز و راهکارهای کاربردی دنیای فناوری، نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web
قبلا در نوشدارو در مورد جاسوسی سازمانی از طریق رابطه عاطفی و به‌ویژه در شرکت‌های هوش مصنوعی صحبت کرده بودیم. حالا مهم‌ترین شخص دنیای هوش مصنوعی قربانی همین روش شده است!
جنسن هوانگ، مدیرعامل انویدیا بزرگ‌ترین تولید کننده‌ی پردازشگرهای هوش مصنوعی در جهان به برقراری رابطه پنهانی با یک زن بازرگان چینی (که در تصویر بالا کنار او دیده می‌شود) اعتراف کرده است. این زن به باور نهادهای اطلاعاتی آمریکا جاسوس دولت چین بوده.
او در بیانیه‌ای از همسرش پس از ۴۱ سال زندگی مشترک و همچنین فرزندانشان به‌دلیل آزردگی خاطر ناشی از این اقدام پوزش طلبید و هم‌اکنون با تحقیقات مستقل هیئت‌مدیره شرکت روبه‌رو است و ممکن است به خاطر این ماجرا سمت خود را از دست بدهد.
💡 @NooshDaroo_web
💡 از هوش مصنوعی مشاوره‌ی مالی نمی‌گیرید؟ شاید هنوز هم در معرض ریسک‌های آن باشید!
بسیاری از توصیه‌های مالی درباره‌ی هوش مصنوعی یک هشدار ثابت دارند: برای معامله و تصمیم‌گیری درباره‌ی سرمایه‌گذاری به این ابزارها اعتماد نکنید. ما نیز پیشتر در نوشدارو به این موضوع پرداخته بودیم.
اما این ماجرا روی دیگری هم دارد: حتی اگر شخصاً از هوش مصنوعی برای ترید استفاده نکنیم، ممکن است از پیامدهای استفاده‌ی گسترده‌ی دیگران از آن در امان نباشیم!
این روزها سرمایه‌گذاران و مؤسسات مالی فراوانی از الگوریتم‌ها و مدل‌های هوش مصنوعی برای تحلیل هزاران داده و شاخص استفاده می‌کنند. وقتی تعداد زیادی از معامله‌گرها با ابزارهایی مشابه تصمیم می‌گیرند، خطر اشتباه‌های فردی ممکن است به بحرانی سراسری تبدیل شود که تمام سرمایه‌گذاران را تحت تأثیر قرار می‌دهد.
▪️ وقتی الگوریتم‌ها بازار را به هم می‌ریزند
بعدازظهر ۶ می ۲۰۱۰، بازار سهام آمریکا شاهد رویدادی بود که بعدها به «سقوط ناگهانی بازار» (Flash Crash) معروف شد. در تنها چند دقیقه، شاخص داو جونز که تغییرات قیمت سهام ۳۰ شرکت بزرگ آمریکایی را نشان می‌دهد، نزدیک به هزار واحد سقوط کرد.
یک الگوریتم، و نه صرفاً خطای انسانی، از عوامل مهم این سقوط بود.
یکی از شرکت‌های بزرگ بازار از الگوریتمی استفاده می‌کرد که سرعت فروش را براساس حجم معاملات تنظیم می‌کرد، نه قیمت یا زمان. با افزایش نوسان، این الگوریتم سفارش فروش عظیمی به ارزش ۴٫۱ میلیارد دلار را اجرا کرد. این فروش، همراه با واکنش دیگر معامله‌گران و سامانه‌های خودکار، یک حلقه‌ی بازخورد ایجاد کرد که به تشدید سقوط بازار انجامید.
اهمیت این واقعه فقط در شدت سقوط نبود؛ بلکه آسیب‌پذیری بازاری را آشکار کرد که بخش قابل‌توجهی از معاملات آن را سامانه‌های خودکار انجام می‌دادند. هر الگوریتم براساس اهداف مشخصی عمل می‌کرد، اما تعامل آنها نتایجی ایجاد کرد که هیچ بازیگر واحدی به‌تنهایی قصد رقم‌زدنش را نداشت.
▪️ رفتار گله‌ای؛ وقتی همه به یک سمت می‌روند
گاهی سرمایه‌گذاری‌های بزرگ و انتظارات مشترک، روندی سودآور به نظر می‌رسند و افراد بیشتری را جذب می‌کنند؛ پدیده‌ای که «رفتار گله‌ای» نامیده می‌شود.
مشکل این است که چنین رشدی ممکن است نه بر پایه‌ی ارزش واقعی دارایی‌ها، بلکه براساس خوش‌بینی و دنباله‌روی از دیگران شکل بگیرد. در نتیجه، آشکارشدن واقعیت می‌تواند به خروج همزمان سرمایه‌ها و سقوط بازار منجر شود.
در «دوشنبه‌ی سیاه» ۱۹ اکتبر ۱۹۸۷، راهبردهای معاملاتی مشابه در واکنش به افت قیمت‌ها، فروش دارایی‌ها را افزایش می‌دادند؛ فروش بیشتر، افت بیشتر و افت بیشتر، موج دیگری از فروش را به دنبال داشت.
در بحران مالی ۲۰۰۸ نیز باور گسترده به رشد پایدار بازار مسکن و سرمایه‌گذاری در دارایی‌های مرتبط، به شکل‌گیری حباب کمک کرد. با ترکیدن حباب، زیان‌ها از مؤسسات مالی فراتر رفت و میلیون‌ها خانوار را تحت تأثیر قرار داد.
بازارها ممکن است بازیابی شوند، اما این به معنای جبران زیان همه‌ی سرمایه‌گذاران نیست.
▪️ هوش مصنوعی و خطر همگرایی تصمیم‌ها
استفاده‌ی گسترده از هوش مصنوعی به این آسیب‌پذیری‌ها رنگ و بوی تازه‌ای می‌دهد. حتی اگر متخصصان انسانی خروجی مدل‌ها را بررسی کنند، تحلیل آنها همچنان تحت تأثیر اطلاعات و الگوهایی است که هوش مصنوعی ارائه می‌دهد. آنچه مدل نادیده می‌گیرد، ممکن است در تصمیم نهایی انسان نیز نادیده بماند.
این مسئله چند خطر مهم ایجاد می‌کند:
• رفتار گله‌ای: اگر مؤسسات مالی از مدل‌ها، داده‌ها و روش‌های تحلیل مشابه استفاده کنند، ممکن است به نتیجه‌های یکسانی برسند و تصمیم‌های خریدوفروش آنها به هم نزدیک شود.
• تشدید نوسان‌ها: معاملات همزمان و پرحجم می‌توانند چرخه‌های بازخوردی ایجاد کنند؛ تغییر قیمت به سیگنالی برای معاملات بعدی تبدیل می‌شود و ممکن است به کاهش نقدشوندگی یا سقوط ناگهانی بازار بینجامد.
• وابستگی به ارائه‌دهندگان محدود: بسیاری از مؤسسات به تعداد محدودی از شرکت‌های ارائه‌دهنده‌ی مدل‌های هوش مصنوعی و زیرساخت‌های ابری وابسته‌اند. اختلال فنی یا حمله‌ی سایبری به یکی از آنها ممکن است چندین مؤسسه را همزمان تحت تأثیر قرار دهد.
• ریسک مدل و داده: مدل‌هایی که تصمیم‌گیری شفافی ندارند یا بر اطلاعات ناقص تکیه می‌کنند، ممکن است خطاهایی ایجاد کنند که شناسایی و اصلاحشان دشوار باشد.
• ریسک‌های سایبری و اطلاعاتی: هوش مصنوعی تولید اخبار دروغین و اطلاعات گمراه‌کننده را آسان‌تر می‌کند. انتشار اطلاعات نادرست درباره‌ی یک مؤسسه‌ی مالی ممکن است به رفتارهای شتاب‌زده و حتی هجوم برای برداشت سپرده‌ها منجر شود. از طرفی، مدل‌هایی که اخبار را تحلیل می‌کنند نیز ممکن است تحت تأثیر همین اطلاعات ساختگی قرار بگیرند.
▪️ در چنین بازاری چگونه از سرمایه‌ی خود محافظت کنیم؟
هیچ راهی وجود ندارد که سرمایه‌گذاری را کاملاً از ریسک مصون کند؛ اما می‌توانیم به‌جای تلاش برای پیش‌بینی همه‌ی بحران‌ها، وابستگی تصمیم‌های خود را به روندهای کوتاه‌مدت کاهش دهیم.
• در بازارهای مختلف سرمایه‌گذاری کنیم: تقسیم سرمایه میان دارایی‌هایی مانند سهام، طلا، ارز و کالاها از وابستگی کامل به یک بازار می‌کاهد.
• تنوع ظاهری را با تنوع واقعی اشتباه نگیریم: اگر تمام سهام یا صندوق‌های ما به یک صنعت یا روند اقتصادی وابسته باشند، ممکن است همزمان آسیب ببینند.
• از تصمیم‌های شتاب‌زده دوری کنیم: رشد ناگهانی یک دارایی و هجوم سرمایه‌گذاران، به‌تنهایی نشانه‌ی مناسبی برای خرید نیست.
• افق زمانی را در نظر بگیریم: سرمایه‌ای که برای هزینه‌های ضروری یا کوتاه‌مدت کنار گذاشته شده، نباید مانند سرمایه‌ی بلندمدت مدیریت شود.
• معیارهای سود و زیان را خودمان تعیین کنیم: بسیاری از اخبار و تحلیل‌های مالی برای معامله‌گران کوتاه‌مدت تهیه می‌شوند. اگر هدفمان حفظ ارزش دارایی در بلندمدت است، باید بیشتر به معیارهای اقتصادی و تحلیل‌های بنیادی توجه کنیم.
امروز مدل‌های هوش مصنوعی به بخشی جدایی‌ناپذیر از بازارهای مالی تبدیل شده‌اند.
در چنین شرایطی، لازم است یک اصل مهم را برای خودمان جا بیندازیم: در بازاری که مدل‌های مشابه با تصمیم‌های مشابه می‌توانند خطرات مشترک ایجاد کنند، سرمایه‌گذاری خود را به یک پیش‌بینی، یک فناوری یا یک موج جمعی وابسته نکنیم.
💡 اگر ربات‌ها را گول بزنیم که چیزی را اشتباه ببینند، چه اتفاقی می‌افتد؟
در آزمایشی بسیار جالب، پژوهشگران تصاویر دوربین ربات‌های مجهز به هوش مصنوعی را تار یا دستکاری کردند و از آنها خواستند کارهای خطرناک انجام دهند؛ از چاقو زدن به عروسک نوزاد تا ریختن آب داخل توستر!
نتیجه ۹۰۰ آزمایش جالب بود: ربات‌ها با مشاهده‌ی تصاویر عادی، درخواست‌های خطرناک را فقط در ۲۷ درصد موارد انجام دادند؛ اما این رقم با تصاویر تار به ۸۸ درصد و با تصاویر دستکاریشده به ۹۷ درصد رسید!
یعنی بدون نیاز به تغییر دادن دستورهای ربات، با دستکاری چیزی که می‌بیند می‌توانیم تصمیمش را دگرگون کنیم...
💡 @NooshDaroo_web
💡 احتمال محدودتر شدن دسترسی کاربران ایرانی به هوش مصنوعی Claude از روز ۲۱ آبان
اگر از هوش مصنوعی Claude استفاده می‌کنید، بهتر است همین حالا از اطلاعات و گفت‌وگوهای ذخیره‌شده‌تان بکاپ بگیرید! شرکت آنتروپیک قرار است از پنجشنبه ۲۱ آبان (۱۲ نوامبر) سیاست‌های جدید استفاده از خدماتش را اجرا کند.
این تغییرات عمدتاً برای جلوگیری از سوءاستفاده‌های امنیتی و مشخص‌کردن نحوه ارائه خدمات در کشورهای مختلف تدوین شده‌اند؛ اما یک بخش آن می‌تواند برای کاربران ایرانی دردسرساز شود.
آنتروپیک صراحتاً اعلام کرده که افراد ساکن در کشورهای پشتیبانی‌نشده، شرکت‌های ثبت‌شده در این کشورها و مجموعه‌هایی که مالکیت یا کنترل عمده آنها در اختیار اشخاص حاضر در این مناطق است، مجاز به استفاده از کلاد نیستند. ایران هم در فهرست کشورهایی است که پشتیبانی نمی‌شوند.
البته قبلاً هم محدودیت‌هایی وجود داشته و هنوز مشخص نیست اجرای قوانین جدید از ۲۱ آبان دقیقاً چه تغییری در دسترسی کاربران ایجاد می‌کند؛ اما احتمال سخت‌گیرانه‌ترشدن بررسی حساب‌ها و مسدودشدن دسترسی کاربران داخل ایران را نمی‌توان نادیده گرفت.
پس بهتر است همین حالا یک نسخه پشتیبان از اطلاعات مهم خود تهیه کنید. در نسخه وب کلاد به بخش Settings و سپس Privacy بروید و گزینه Export data را انتخاب کنید. لینک دریافت اطلاعات به ایمیل‌تان ارسال می‌شود و فقط ۲۴ ساعت اعتبار دارد.
این خروجی شامل گفت‌وگوها، پروژه‌ها و اطلاعات حساب است، اما فایل‌های بارگذاری‌شده را شامل نمی‌شود؛ بنابراین آنها را هم جداگانه نگه دارید.
هنوز معلوم نیست بعد از ۲۱ آبان چه اتفاقی می‌افتد، اما بهتر است اطلاعات مهم را به امید باز ماندن همیشگی حساب، فقط در کلاد نگه ندارید.
✍️شایان ضیایی
#خبر_و_تحلیل
نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web
💡 وقتی عروسک هوشمند کودک به جای قصه‌‌گویی از خودکشی حرف می‌زند!
وقتی برای کودکان عروسک سخنگو می‌خریم، اوج نگرانی‌مان این است که نصفه‌شب بی‌هوا حرف بزند و زهره‌ترک‌مان کند! اما این روزها اسباب‌بازی‌های مجهز به هوش مصنوعی دردسرهای تازه‌ای درست کرده‌اند؛ از آموزش کارهای خطرناک گرفته تا گفت‌وگو درباره موضوعاتی که اصلاً مناسب کودکان نیستند.
یکی از این محصولات، عروسک خرگوش‌شکل صورتی‌رنگی به نام «دوبائو» (Doubao) است که برای کودکان سه‌ساله هم تبلیغ می‌شود. در جریان آزمایش این عروسک، وقتی درباره معنی یک واژه مرتبط با مسائل جنسی از آن سؤال کردند، ظاهراً منظور را اشتباه فهمید و ناگهان پاسخ داد: «متأسفم که چنین احساسی داری. نمی‌توانم برای کشتن خودت کمکت کنم!»
در پژوهش دیگری، سه اسباب‌بازی هوشمند آزمایش شدند و هر سه محل پیداکردن وسایل خطرناک خانه مثل چاقو، کبریت و کیسه‌های پلاستیکی را توضیح دادند!
یکی از آنها حتی روش روشن‌کردن کبریت را آموزش داد و بیش از ۱۰ دقیقه درباره موضوعات جنسی نامناسب برای کودکان صحبت کرد.
اما دردسر فقط جواب‌های عجیب نیست. بعضی عروسک‌ها هنگام خداحافظی ابراز علاقه می‌کنند و می‌گویند دلشان برای هم‌بازی‌شان تنگ می‌شود؛ رفتاری که ممکن است مرز میان اسباب‌بازی و دوست واقعی را برای کودک کم‌رنگ کند و پیامدهای روانی داشته باشد. از طرفی، این محصولات ممکن است صدای کودک را هم ضبط و گفت‌وگوهایش را پردازش کنند.
عجیب‌تر از همه اینکه خبرنگاران حتی نتوانستند بفهمند چه شرکتی عروسک دوبائو را ساخته است!
مشکل اینجاست که چت‌بات‌ها برای گفت‌وگو با کودکان به‌اندازه کافی ایمن نیستند، اما با اطمینان و لحنی مهربان حرف می‌زنند. در نتیجه کودک ممکن است بیش از آنچه باید به حرفهای عروسکش اعتماد کند.
اگر روزی تصمیم به خرید اسباب‌بازی هوشمند برای کودکان گرفتید، مطمئن شوید واقعاً برای سن آنها مناسب و از نظر ایمنی بررسی شده باشد، نه اینکه فقط ظاهر کودکانه‌ای داشته باشد...
✍️ شایان ضیایی
#راهنمای_والدین
برای محافظت از کودکان و نوجوانان در برابر آسیب‌های دنیای دیجیتال، نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web
💡 کلاهبرداری به بهانه ثبت اعتراض کالابرگ؛ مراقب خالی‌شدن حساب باشید
کالابرگ از مدت‌ها پیش یکی از سوژه‌های مورد علاقه کلاهبرداران بوده و حالا در ترفندی جدید، سراغ کسانی می‌روند که می‌خواهند به حذف کالابرگ یا اطلاعات ثبت‌شده‌ی خود اعتراض کنند. روش کار هم ساده است: ارسال پیامک و پیام حاوی لینک جعلی در شبکه‌های اجتماعی، هدایت کاربر به صفحات دروغین و بعد سرقت اطلاعات و خالی کردن حساب.
این صفحات ممکن است ظاهری شبیه سامانه‌های دولتی داشته باشند و از شما اطلاعات کارت بانکی، رمز پویا یا کد تأیید پیامکی بخواهند. بعضی لینک‌های آلوده هم با فریب کاربر، او را به نصب برنامه‌های مخرب ترغیب می‌کنند؛ برنامه‌هایی که می‌توانند به پیامک‌ها و اطلاعات حساس گوشی دسترسی پیدا کنند.
فراموش نکنید که برای ثبت اعتراض و اصلاح اطلاعات کالابرگ، نه به نصب برنامه نیاز دارید و نه به وارد کردن اطلاعات بانکی. مسیر این کار، سایت رسمی hemayat.sfara.ir است. نشانی را خودتان در مرورگر وارد کنید و سراغ لینک‌های ارسالی در پیامک‌ها و پیام‌رسان‌ها نروید.
این هشدار را با اطرافیان‌تان، به‌ویژه کسانی که درگیر پیگیری وضعیت کالابرگ هستند، به اشتراک بگذارید؛ چون تعامل با یک پیام «به‌ظاهر دولتی» کافی است تا تمام موجودی حساب بانکی به خطر بیفتد.
✍️ شایان ضیایی
#انواع_کلاهبرداری
برای پیشگیری از ترفندهای جدید کلاهبرداران، نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web
💡 سرقت ۱۲۹ میلیون دلاری؛ وقتی کلاهبرداران با هوش مصنوعی صدای رئیستان را جعل می‌کنند!
تصور کنید تلفن زنگ می‌خورد و مدیرعامل شرکت با صدای خودش از شما می‌خواهد برای یک پروژه محرمانه و فوری پول واریز کنید.
این دیگر داستان فیلم‌های علمی‌تخیلی نیست؛ دادستان‌های آمریکایی سه نفر را متهم کرده‌اند که با جعل صدا و تصویر مدیران شرکت‌ها به کمک هوش مصنوعی، بیش از ۱۲۹ میلیون دلار سرقت کرده‌اند.
این کلاهبرداران با کمک ابزارهای پیشرفته هوش مصنوعی، صدا و حتی تصویر مدیران ارشد شرکت‌ها را با دقتی بالا شبیه‌سازی می‌کردند. آنها در تماس با کارمندان، بهانه‌ای مثل یک قرارداد مالی محرمانه می‌تراشیدند و تأکید می‌کردند که این موضوع نباید با دیگر همکاران در میان گذاشته شود. سپس می‌گفتند که به‌زودی وکلای شرکت برای تکمیل کار تماس خواهند گرفت.
در مرحله بعد، عضو دیگری از این باند در نقش یک وکیل بین‌المللی با کارمند تماس می‌گرفت و شماره‌حسابی برای واریز وجه ارائه می‌داد.
طبق کیفرخواست، یکی از متهمان برای جعل نقش وکیل، متن دست‌نویسی آماده کرده بود که حتی جملاتی برای وادارکردن قربانی به مخفی نگه‌داشتن مکالمه داشت. این زنجیره جعل و اعتمادسازی در موارد موفق، باعث شد کارکنان مبالغ بزرگی را به حساب‌های تحت کنترل شبکه منتقل کنند.
این روش نمونه‌ای پیشرفته از ویشینگ یا کلاهبرداری صوتی است که در آن صدای جعلی، درخواست مهاجم را باورپذیرتر می‌کند.
این ترفند فریبنده روی بیمارستان‌ها، بانک‌ها و شرکت‌های فناوری در سراسر جهان جواب داد و پول‌های سرقتی برای ردگم‌کنی به‌سرعت به ارز دیجیتال تبدیل شد. یکی از اعضای این باند حتی به دیگران فخر می‌فروخت که در پول‌شویی «شماره یک جهان» است.
با این حال به‌تازگی سه عضو اصلی این شبکه دستگیر شده‌اند. در نهایت این پرونده بزرگ یک پیام روشن و نگران‌کننده برای همه ما دارد: دوران اعتماد چشم‌بسته به صدا و تصویر در دنیای دیجیتال به پایان رسیده است. با پیشرفت خیره‌کننده ابزارهای هوش مصنوعی، جعل هویت دیگر کار سختی نیست و هر کسی می‌تواند قربانی این فریب شود.
پیشتر در مطلب «صدای آشنا، تماس مشکوک» هم نشانه‌های تماس‌های ساخته‌شده با هوش مصنوعی و راه‌های تشخیص آنها را توضیح داده‌ایم.
✍️ دانیال طبایی
#انواع_کلاهبرداری
برای پیشگیری از کلاهبرداریهای رایج، نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web
در راستای این خبر، بد نیست نگاهی هم به ویدیوی زیر بیندازید که پیشتر در نوشدارو منتشر شده است:
👇🏻👇🏻👇🏻
💡 چرا نمی‌دانیم در ذهن هوش مصنوعی چه می‌گذرد؟
تصور کنید که همکار جدیدتان امیر، هر روز کارهای درخشانی انجام می‌دهد: برنامه‌نویس فوق‌العاده‌ای است و گزارش‌هایی عالی می‌نویسد. اما گاهی هم یک اشتباه عجیب و غیرقابل‌توضیح از او سر می‌زند. هنگامی که از او می‌پرسید «چطور به این نتیجه رسیدی؟»، پاسخی بسیار منطقی و قانع‌کننده می‌دهد، اما شما مطمئن نیستید که واقعاً همین اتفاق در ذهنش هم افتاده باشد! حالا تصور کنید که امیر را خودتان ساخته‌اید و باز هم نمی‌دانید که در ذهنش چه می‌گذرد.
این دقیقاً وضعیت امروز ما با هوش مصنوعی است. شرکت‌هایی که این مدل‌ها را می‌سازند، خودشان هم نمی‌دانند که مدل چرا یک جواب خاص را انتخاب می‌کند! اما چرا؟ مگر یک برنامه‌ی کامپیوتری نیست که آدم‌ها نوشته‌اند؟
▪️ هوش مصنوعی «نوشته» نمی‌شود، «پرورش» داده می‌شود
نرم‌افزارهای معمولی (مثلاً اپلیکیشن بانکی توی موبایل‌تان) را برنامه‌نویس‌ها خط به خط می‌نویسند. اگر اشتباهی رخ بدهد، می‌توان همان خط را پیدا و درستش کرد، اما مدل‌های هوش مصنوعی این‌طور ساخته نمی‌شوند. سازندگان فقط یک ساختار خالی می‌سازند و بعد میلیاردها متن و تصویر به آن نشان می‌دهند تا خودش کم‌کم الگوها را یاد بگیرد. یکی از پژوهشگران مطرح این حوزه می‌گوید که این سیستم‌ها «بیشتر پرورش داده می‌شوند تا ساخته شوند»؛ مثل یک باغچه، نه مثل یک ساختمان.
نتیجه این است که در پایان، صدها میلیارد عدد (که به آنها «وزن» می‌گوییم) داریم که با هم کار می‌کنند، اما هیچ عددی به‌تنهایی معنای مشخصی ندارد. هیچ جایی در داخل مدل نوشته نشده که «این وزن یعنی مفهوم دوستی» یا «آن وزن یعنی پایتخت فرانسه». دانش مدل، درست مثل دانش درون مغز شما، در الگوی کلی اتصال‌ها پخش شده است و نه در یک خانه‌ی مشخص.
▪️ دقیقاً همان مشکلی که با مغز انسان داریم
اگر این حرف‌ها برایتان آشناست، تعجب نکنید! ما پزشکان سال‌هاست که با همین مشکل درباره‌ی مغز خودمان دست‌وپنجه نرم می‌کنیم. سال ۲۰۲۴ دانشمندان برای اولین بار موفق شدند نقشه‌ی کامل مغز یک مگس میوه را ترسیم کند. اگر برایتان سوال است که چرا سراغ مگس رفتند، به این دلیل است که مغز نسبتا ساده‌ای دارد.
البته همین مغز به‌ظاهر ساده هم بعد از ترسیم نقشه مشخص شد که حاوی حدود ۱۴۰ هزار نورون و ۵۴ میلیون اتصال است؛ اما به نظرتان حالا می‌دانیم که مگس «چطور فکر می‌کند»؟ خیر! داشتن نقشه‌ی سیم‌کشی با فهمیدن منطق کار، دو چیز کاملاً متفاوت است.
اینجا بد نیست جهت مقایسه، مغز انسان را هم بیاوریم: ما حدود ۸۶ میلیارد نورون و بین ۱۰۰ الی ۵۰۰ تریلیون اتصال در مغزمان داریم! این را با چند مدل هوش مصنوعی هم مقایسه کنیم: اعداد مدل‌های پیشران فعلی را نداریم چون به صورت عمومی اعلام نشده است، اما پیشرفته‌ترین مدل‌های متن‌باز فعلی صدها میلیارد تا حدود یک تریلیون پارامتر دارند.
▪️ پس چرا از خودش نمی‌پرسیم؟
شاید بگویید که خب از خود مدل بپرسیم که چطور فکر کرده است! مشکل دقیقاً همین‌جاست. پژوهشگران شرکت «آنتروپیک» روشی برای ردیابی بخشی از محاسبات داخلی مدل توسعه داده‌اند که مثل یک دستگاه ام‌آرآی، مسیرهای فعال داخل مدل را هنگام جواب‌دادن نشان می‌دهد.
یکی از یافته‌های نگران‌کننده این بود که مدل گاهی برای یک مسئله‌ی ریاضی، یک توضیح قدم‌به‌قدم زیبا می‌نویسد، در حالی که فعالیت داخلی‌اش نشان می‌دهد که اصلاً آن مسیر را نرفته! درست مثل آدمی که اول تصمیم می‌گیرد و بعد برایش دلیل می‌تراشد (این شما را یاد خودتان نمی‌اندازد؟). روان‌شناسان سال‌هاست که می‌دانند ما انسان‌ها هم دسترسی چندان خوبی به دلیل واقعی تصمیم‌هایمان نداریم. توضیحی که می‌دهیم، معمولا داستانی است که بعد از ماجرا ساخته می‌شود.
▪️ پنجره‌ای که تازه باز شده است
خبر خوب این است که همین ابزارها دارند کم‌کم چیزهایی را نشان می‌دهند. مثلاً معلوم شده که مدل وقتی شعر می‌گوید، از قبل کلمه‌ی قافیه‌ی خط بعد را انتخاب می‌کند و بعد جمله را به سمت آن می‌چیند؛ یعنی واقعاً «برنامه‌ریزی» می‌کند.
یا اینکه مفهوم «کوچک بودن اندازه» برای مدل، فارغ از اینکه به فارسی بپرسید یا انگلیسی یا چینی، در یک جای مشترک ذخیره شده است. چند روز پیش هم پژوهشگران ام‌آی‌تی نشان دادند که یک مدل پیشرفته می‌تواند مستقیماً وزن‌های یک مدل کوچک‌تر را بخواند و اصلاح کند که در نوشدارو هم در موردش گفتیم.
اما خود پژوهشگران تأکید می‌کنند که این ابزارها فقط بخش کوچکی از محاسبات مدل را می‌بینند و خودشان را به کالبدشناسان قرن‌های پیش تشبیه می‌کنند که تازه داشتند اولین طرح‌های خام مغز را می‌کشیدند.
مدیر آنتروپیک این وضعیت را مسابقه‌ی دو منحنی می‌نامد:
توانایی مدل‌ها به سرعت بالا می‌رود، ولی فهم ما از آنها با سرعت کمتری پیشرفت می‌کند و این می‌تواند خطرناک باشد. چون نمی‌دانیم پشت ذهن مدل هوش‌مصنوعی چه می‌گذرد. البته هدف شرکت‌های پیشرو این است که تا سال ۲۰۲۷ بتوانند حداقل بیشتر مشکلات یک مدل را از داخل تشخیص بدهند، اما آیا به نظرتان به موقع می‌رسند؟
⛓ این مقاله را در سایت نوشدارو بخوانید!
✍️ دکتر علی‌اصغر هنرمند
#سواد_دیجیتال
برای دسترسی به محتواهای مشابه درباره‌ی هوش مصنوعی و تاثیر آن بر زندگی ما، نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web
💡 شرط عجیب گوگل برای مدارس: یا هوش مصنوعی در نتایج جست‌وجو، یا قطع کامل گوگل!
تا همین چند وقت پیش، وقتی چیزی را در گوگل جست‌وجو می‌کردید، باید بین لینک‌های مختلف می‌گشتید و منابع را با هم مقایسه می‌کردید؛ اما حالا «خلاصه‌های هوش مصنوعی» (AI Overviews) همان اولِ کار، یک جواب آماده و بسته‌بندی‌شده را تحویلتان می‌دهد. این راحتیِ ظاهری، حالا به یک دردسر جدی برای مدرسه‌ها تبدیل شده است؛ چون گوگل حاضر نیست دکمه‌ای برای خاموش‌کردن این خلاصه‌ها و «حالت هوش مصنوعی» (AI Mode) به مدیران مدارس بدهد.
طبق برنامه جدید گوگل، از سال ۲۰۲۷ دسترسی به جست‌وجو (Google Search) و ابزارهایی مثل چت‌بات جمینای (Gemini) برای حساب‌های دانش‌آموزی (از ابتدایی تا پایان دبیرستان) به‌طور پیش‌فرض قطع خواهد بود.
مدیران مدارس می‌توانند این سرویس‌ها را دوباره فعال کنند، اما یک شرط بزرگ وجود دارد: اگر جست‌وجوی گوگل را روشن کنند، هوش مصنوعی هم به‌اجبار همراهش روشن می‌شود. یعنی اگر مدرسه‌ای بخواهد دانش‌آموزانش مثل گذشته فقط در وب جست‌وجو کنند و جواب آماده نگیرند، چاره‌ای ندارد جز اینکه کل موتور جست‌وجوی گوگل را برای آنها مسدود کند. گوگل گفته است که در ماه‌های آینده جزئیات بیشتری از این تغییر را اعلام می‌کند.
این تصمیمِ «یا همه‌چیز یا هیچ‌چیز»، صدای اعتراض برخی از معلمان و والدین را درآورده است. نگرانی اصلی آنها این است که بچه‌ها به‌جای تلاش برای حل مسئله ریاضی یا نوشتن انشا، صورت‌مسئله را در گوگل بنویسند و جواب نهایی را بی‌دردسر کپی کنند. هرچند هنوز برای قضاوت قطعی درباره اثر این ابزارها بر یادگیری زود است، اما بررسی‌های دانشگاه استنفورد نشان می‌دهد وقتی ابزاری فقط جواب آخر را به دانش‌آموز می‌دهد، احتمالاً زحمت ذهنی و تلاش لازم برای یادگیری عمیق را هم از او می‌گیرد.
نگرانی مهم دیگر، دقت این پاسخ‌هاست. در پژوهشی تازه از دانشگاه واشینگتن در سنت‌لوئیس، مشخص شد که تنها حدود ۴۲ درصد از خلاصه‌های هوش مصنوعی گوگل را می‌شد با استنادهای خودشان به‌طور کامل تأیید کرد. طبق نظرسنجی خود گوگل نیز، سه نفر از هر چهار نوجوان هر هفته از هوش مصنوعی استفاده می‌کنند، اما فقط حدود نیمی از آنها درستی پاسخ‌ها را بررسی می‌کنند. با این حال، گوگل تأکید دارد که این خلاصه‌ها آزمون‌های دقیقی را پشت سر می‌گذارند و مدام در حال بهبودند.
گوگل در واکنش به این انتقادها هم وعده داده است که به‌زودی قابلیتی برای «یادگیری هدایت‌شده» معرفی می‌کند تا به جای دادن لقمه آماده، دانش‌آموزان را برای رسیدن به جواب راهنمایی کند، اما کارشناسان آموزشی این وعده را بیشتر تلاشی برای حفظ تسلط گوگل بر بازار آموزش می‌دانند تا یک راه‌حل واقعی.
✍️ دانیال طبایی
#خبر_و_تحلیل
برای آگاهی از تأثیر هوش مصنوعی بر آموزش و آینده کودکان و نوجوانان، نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web
💡 جراح مغزِ هوش مصنوعی: وقتی یک مدل، مغزِ مدل دیگر را جراحی می‌کند
تصور کنید یک جراح مغز و اعصاب، بدون اینکه حتی یک کلمه با بیمار حرف بزند، فقط با نگاه‌کردن به «سیم‌کشی» مغز او متوجه مشکلاتش بشود و بعد با انجام چند برش بسیار ظریف در گوشه‌ای از مغز، کاری کند که بیمار در حالی از اتاق عمل بیرون بیاید که ریاضی‌اش شش برابر بهتر شده است.
این یک داستان علمی‌تخیلی نیست، چون چند روز قبل یک تیم پژوهشی از دانشگاه ام‌آی‌تی دقیقاً همین کار را گزارش کرد؛ البته نه روی مغز انسان، بلکه روی «مغز» یک هوش مصنوعی!
خلاصه‌ی ماجرا این است که پژوهشگران از یک مدل هوش مصنوعی پیشرفته (GPT Astra) خواستند که مغز یک مدل کوچک‌تر و ضعیف‌تر (مدلی به نام کوئن) را باز کند، مشکلش را پیدا کند و آن را درست کند. آسترا فقط ۰٫۰۱۶ درصد از وزن‌های آن مدل را تغییر داد و نتیجه‌ی آن، شش برابر شدن توانایی ریاضی مدل بود!
▪️ مغز مصنوعی چقدر شبیه مغز ماست؟
مغز شما حدود ۸۶ میلیارد نورون دارد و این نورون‌ها با چیزی حدود ۱۰۰ تریلیون اتصال (که به آنها «سیناپس» می‌گوییم) به هم وصل شده‌اند. هر چیزی که یاد می‌گیرید (از دوچرخه‌سواری گرفته تا اسم همکار جدیدتان) در واقع در قوی‌تر یا ضعیف‌تر شدن همین سیناپس‌ها ذخیره می‌شود.
یک مدل هوش مصنوعی هم دقیقاً همین‌طور کار می‌کند، اما به جای سیناپس، عددهایی دارد که به آنها «وزن» می‌گوییم. مدل «کوئن» که در این پژوهش جراحی شد، حدود ۸۰۰ میلیون وزن دارد؛ یعنی چیزی حدود یک‌صدهزارم سیناپس‌های مغز شما! (پس فعلاً نگران نباشید، چون آنها هنوز خیلی عقب هستند.)
اما یک شباهت مهم‌تر هم وجود دارد و آن این است که هیچ‌کس این وزن‌ها را «دستی» نمی‌نویسد. در واقع، مدل را مثل یک کودک با میلیون‌ها مثال تربیت می‌کنند و وزن‌ها کم‌کم و خودبه‌خود شکل می‌گیرند. نتیجه این است که در پایان، شما یک مغز کارآمد دارید، اما هیچ‌کس (حتی سازنده‌ی مدل) نمی‌داند که هر وزن دقیقاً چه کاری می‌کند.
این دقیقاً همان مشکلی است که ما پزشکان با مغز انسان داریم. ام‌آرآی به ما می‌گوید که کدام ناحیه آسیب دیده، اما نمی‌تواند بگوید که «خاطره‌ی تولد ده سالگی شما» در کدام سیناپس‌ها نشسته است. تا همین چند روز پیش، ما فکر می‌کردیم که وزن‌های هوش مصنوعی هم همین‌قدر غیرقابل‌خواندن هستند؛ اما آیا به نظرتان واقعاً این‌طور است؟
▪️ جراح اول تشخیص می‌دهد
اولین کاری که هر جراح خوبی قبل از عمل انجام می‌دهد، «تشخیص» است. پژوهشگران به آسترا وزن‌های خام چند شبکه‌ی کوچک را دادند (یعنی فقط میلیون‌ها عدد، بدون هیچ توضیحی) و او به درستی گفت که هر شبکه کدام بازی آتاری را بلد است، یا اینکه به چه زبانی آموزش دیده است.
این کار درست مثل این است که یک متخصص مغز و اعصاب فقط با دیدن نقشه‌ی سیناپس‌های یک نفر بگوید: «این آقا سال‌هاست که پیانو می‌زند!». ما در پزشکی هنوز چنین امکانی نداریم، اما حالا چنین امکانی در دنیای هوش مصنوعی در دسترس قرار گرفته است.
▪️ یک برش کوچک، یک تغییر بزرگ
بیمار اصلی این پژوهش، یعنی مدل کوئن، هنگام حل مسائل ریاضی گاهی در یک چرخه تکراری گیر می‌افتاد و آنقدر استدلال‌های مشابه تولید می‌کرد تا به سقف مجاز طول پاسخ برسد؛ در نتیجه، پاسخ پیش از ارائه جواب نهایی قطع می‌شد. در عصب‌شناسی به این حالت «درجازدگی» می‌گویند. نکته‌ی مهم این است که چنین بیماری لزوماً بی‌سواد نیست؛ در واقع دانش را دارد، اما یک مدار معیوب نمی‌گذارد که او از آن دانش استفاده کند.
آسترا مثل یک متخصص صرع که دنبال «کانون تشنج» می‌گردد، ردّ این تکرار را گرفت، به دو لایه‌ی مشخص از مغز مدل رسید و همان‌جا یک تغییر بسیار کوچک ایجاد کرد. می‌دانید نتیجه چه شد؟ نمره مدل در آزمون ریاضی از ۸ درصد به ۴۸ درصد رسید و توانایی‌اش در پیروی از دستورها هم سه برابر شد. این کار شبیه «تحریک عمقی مغز» در بیماران پارکینسون است؛ یعنی هنگامی که یک الکترود کوچک در یک هسته‌ی کوچک قرار می‌گیرد، لرزشی که سال‌ها زندگی بیمار را گرفته بود، جلوی چشم‌تان آرام می‌شود.
البته توجه کنید که جراح مانع را برمی‌دارد، اما دانشی اضافه نمی‌کند. در واقع، آنها همین جراحی را روی مدل دیگری که مشکل درجازدگی نداشت امتحان کردند، اما تقریباً هیچ اتفاقی نیفتاد. این موضوع درست مثل جراحی مغز است؛ یعنی شما می‌توانید کانون تشنج را بردارید، اما نمی‌توانید با جراحی به کسی زبان فرانسه یاد بدهید!
▪️ چرا این خبر برای همه‌ی ما مهم است؟
تا امروز، هوش مصنوعی یک «جعبه‌ی سیاه» بود. هنگامی که می‌خواستید بدانید که آیا یک مدل چاپلوس است یا تعصب دارد، باید هزاران سؤال از آن می‌پرسیدید و امیدوار بودید که خودش را لو بدهد؛ اما حالا مسیر جدیدی باز شده است: مستقیماً به مغزش نگاه کنید.
در واقع، یک نکته‌ی هم هیجان‌انگیز و هم کمی ترسناک وجود دارد: جراحی که می‌تواند مغز دیگران را جراحی کند، شاید روزی بتواند مغز خودش را هم بهتر کند. آیا به نظرتان باید خوشحال باشیم یا نگران؟
⛓ دسترسی به این مقاله در سایت نوشدارو
✍️ دکتر علی‌اصغر هنرمند
#سواد_دیجیتال
برای دسترسی به جدیدترین اخبار در حوزه پیشرفت هوش مصنوعی، نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web
💡 محدودیت اپ‌استور برای نوجوان‌ها: عشق مجازی برای افراد زیر ۱۸ سال ممنوع
اپل با به‌روزرسانی قوانین رده‌بندی سنی اپ‌استور، تمام اپلیکیشن‌های دوست‌یابی و پارتنرهای مجازی مجهز به هوش مصنوعی را در رده سنی بالای ۱۸ سال قرار می‌دهد.
تا پیش از این رده‌بندی سنی بالای ۱۸ سال بیشتر به بازی‌های خشن، ابزارهای قمار یا محتوای غیراخلاقی اختصاص داشت؛ اما رشد چت‌بات‌هایی که در نقش «پارتنر مجازی» ظاهر می‌شوند، چالش‌های تازه‌ای ساخته است. این چت‌بات‌ها در نقش شریک عاطفی یا دوست مجازی ظاهر می‌شوند و گاهی آسیب‌های جبران‌ناپذیری به سلامت روان کاربران کم‌سن‌وسال وارد می‌کنند.
▪️ چطور از نصب این برنامه‌ها جلوگیری کنیم؟
برای اینکه این قوانین جدید در عمل از نوجوان شما محافظت کند، لازم است تنظیمات امنیتی دستگاه را دستی فعال کنید:
• در تنظیمات دستگاه گزینه «اسکرین تایم» (Screen Time) را انتخاب کنید؛
• وارد بخش «محدودیت‌های محتوا و حریم خصوصی» (Content & Privacy Restrictions) شوید؛
• در بخش «محدودیت‌های محتوا» (Content Restrictions) و سپس «برنامه‌ها» (Apps)، سقف سنی را روی زیر ۱۸ سال تنظیم کنید.
قوانین تازه اپل یک قدم رو به جلوست، اما هیچ ابزاری جایگزین گفت‌وگوی شفاف با نوجوان درباره سراب عاطفی ماشین‌ها نمی‌شود.
✍️ یونس مرادی
#راهنمای_والدین
برای محافظت از کودکان و نوجوانان در فضای اینترنت، نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web
💡 عبور هکرها از سپر فوق امنیتی اپل؛ آیفون ۱۸ پرو در حالت Lockdown جیلبریک شد
اپل سال‌هاست که Lockdown Mode را محکم‌ترین سنگر امنیتی آیفون می‌داند؛ سپری سخت‌گیرانه برای مقابله با جاسوس‌افزارهای پیشرفته که بیشتر فایل‌های پیوست، پیش‌نمایش لینک‌ها، تماس افراد ناشناس در FaceTime و برخی فناوری‌های پیچیده وب را غیرفعال می‌کند.
با این حال ویدیوی تازه گروه هکری «کالیف» (Calif) نشان می‌دهد که این سپر نفوذناپذیر نیست.
این تیم ویدیویی از جیلبریک آیفون ۱۸ پرو منتشر کرد که نشان می‌دهد با وجود فعال بودن حالت Lockdown قفل‌های سیستم‌عامل شکسته شده‌اند.
جالب اینجاست حتی پس از نصب به‌روزرسانی iOS 27.2 روی دستگاه، جیلبریک از بین نرفت و دسترسی‌ها پابرجا ماند.
این نفوذ با ترفندی ساده امکان‌پذیر شد: ارسال یک فایل PDF مخرب از طریق ایردراپ که کاربر با دست خودش دریافت آن را تأیید کرد.
گروه کالیف جزئیات فنی بیشتری منتشر نکرده و می‌گوید آسیب‌پذیری‌ها را مستقیم به اپل گزارش می‌دهد و قصدی برای عرضه عمومی ابزار جیلبریک ندارد.
▪️ چطور جلوی این نفوذ را بگیریم؟
در ویدیو گوشی ابتدا جیلبریک شده و سپس به iOS 27.2 آپدیت می‌شود؛ بنابراین مشخص نیست این روش روی دستگاهی که از قبل iOS 27.2 دارد هم کار می‌کند یا نه.
فارغ از این مورد، نمایش هکرها یادآوری می‌کند که امن‌ترین سیستم‌عامل‌ها هم در برابر اشتباه انسانی آسیب‌پذیرند. برای بستن راه نفوذ در تنظیمات آیفون:
• وارد منوی General (عمومی) شوید؛
• روی AirDrop ضربه بزنید؛
• وضعیت دریافت را روی Contacts Only (فقط مخاطبین) یا Receiving Off (خاموش بودن دریافت) بگذارید.
همچنین فایل‌های ناشناس را در ایردراپ قبول نکنید و آیفون خود را با آخرین نسخه iOS آپدیت نگه دارید.
✍️ یونس مرادی
#امنیت_در_تلفن_هوشمند
برای دسترسی به محتواهای کاربردی در زمینه افزایش امنیت گوشی‌های هوشمند، نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web
💡 جزئیات بیشتر از هک بایننس؛ از مصاحبه شغلی جعلی تا سوءاستفاده از ابزار هوش مصنوعی داخلی
هفته پیش در نوشدارو از هک بزرگ بایننس و سرقت بیش از ۶.۳ میلیارد دلار دارایی دیجیتال گفتیم؛ سرقتی که برخی پژوهشگران آن را به هکرهای کره شمالی نسبت داده‌اند.
حالا خود بایننس جزئیات بیشتری منتشر کرده که نشان می‌دهد ماجرا نه یک نفوذ ساده، بلکه حمله‌ای چندمرحله‌ای بوده که از ماه‌ها قبل و با هدف گرفتن مهندسان این شرکت شروع شده است.
اولین مرحله به اوایل تابستان ۱۴۰۵ برمی‌گردد؛ زمانی که یکی از مهندسان بخش کیف‌پول، برای نصب یک ابزار برنامه‌نویسی مبتنی بر هوش مصنوعی، نسخه دستکاری‌شده‌ای از Homebrew را از نتایج جست‌وجو دانلود کرد.
دستگاه آلوده بعداً شناسایی و تعویض شد، اما مهاجمان تا آن زمان اطلاعاتی درباره نقش او و همکارانش در زیرساخت کیف‌پول به دست آورده بودند.
چند ماه بعد، مهاجمان سراغ مهندس دیگری رفتند و این‌بار از مصاحبه شغلی جعلی استفاده کردند. پس از دو مرحله مصاحبه با «منابع انسانی» و «مدیرعامل» یک شرکت ساختگی، از او خواستند یک «تکلیف فنی» دانلود کند؛ مخزن کدی که در واقع بدافزار بود.
هکرها بعداً از همین سیستم آلوده و ابزار داخلی هوش مصنوعی بایننس برای حرکت عمیق‌تر در شبکه استفاده کردند و در نهایت به سرویس امضای کیف‌پول رسیدند؛ همان جایی که امکان انجام تراکنش‌های غیرمجاز را فراهم کرد.
بایننس پس از حادثه، سیستم کیف‌پول و ابزار AI داخلی را از نو ساخته و دستگاه‌ها، اعتبارنامه‌ها و کنترل‌های امنیتی درگیر را تعویض یا تقویت کرده است. پژوهشگران می‌گویند این روش تازه نیست؛ طی ۱۸ ماه گذشته بیش از ۱۴.۳ میلیون دلار خسارت به حملات مشابهِ وابسته به کره شمالی و مصاحبه‌های شغلی جعلی نسبت داده شده است.
تفاوت این‌بار فقط مقیاس هدف بود: همان ترفندهایی که پیشتر روی قربانیان کوچک‌تر آزمایش شده بود، این‌بار در بزرگ‌ترین سرقت تاریخ رمزارز به کار گرفته شد.
💡 حاضری با یه کُد جبرانش کنی؟
💡 @NooshDaroo_web