14740
نوشدارویی برای شناخت بهتر کلاهبرداریهای اینترنتی، ارتقای امنیت دیجیتال و حفظ حریم خصوصی شما. وب‌سایت: nooshdaroo.ir اینستاگرام: instagram.com/NooshDaroo_web ایکس: x.com/nooshdaroo_web
💡 افزونه‌ی محبوب وردپرس به‌مدت ۵ سال اعتبار سایت‌ها را مخفیانه سرقت می‌کرد!
افزونه‌‌ای با نام «Quick Page/Post Redirect» که روی بیش از ۷۰ هزار وب‌سایت وردپرسی نصب است، حدود ۵ سال یک درِ پشتی (Backdoor) مخفی داشته که به مهاجمان اجازه می‌داد کدهای دلخواه را روی سایت‌های میزبان اجرا کنند.
این پلاگین ابزار ساده‌ای برای ریدایرکت (تغییر مسیر) در صفحات و نوشته‌های وردپرس است اما به ابزاری برای سرقت اعتبار سایت‌ها در گوگل تبدیل شده بود.
▪️ بدافزار چگونه کار می‌کرد؟
یک پژوهشگر امنیتی به نام «آستین گیندر» پس از دریافت هشدار امنیتی از ۱۲ سایت آلوده، ردپای این بدافزار را پیدا کرد. بررسی‌های او نشان داد نسخه‌های 5.2.1 و 5.2.2 افزونه که بین سال‌های ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۱ منتشر شده بودند، یک مکانیسم به‌روزرسانی مخفی داشتند.
هکرها با این مکانیزم، سرورهای رسمی و امن وردپرس را به طور کامل دور می‌زدند و سایت‌های قربانی را مجبور به دریافت فایل‌های آلوده از یک سرور ناشناس می‌کردند. این یعنی سایتی که افزونه روی آن نصب بوده در پس‌زمینه و بدون اطلاع مدیران، از یک منبع غیرمجاز دستور می‌گرفت!
«هوشمندی این بدافزار، در مخفی‌کاری بی‌نظیر آن نهفته بود. کدهای مخرب تنها زمانی فعال می‌شدند که کاربر از حساب کاربری ادمین خارج شده بود. این ترفند هوشمندانه باعث می‌شد مدیران سایت متوجه تغییرات مشکوک و فعالیت‌های غیرعادی در صفحات وب‌سایت خود نشوند.»
هدف اصلی هکرها سوءاستفاده از اعتبار سایت‌ها برای «سئوی کلاه سیاه» بوده است. در این روش مهاجم با تزریق لینک‌ها یا کدهای پنهان به سایت‌های معتبر، «اعتبار» آن‌ها را به سرقت می‌برد تا رتبه‌ی سرویس‌های خود را در جستجوگر گوگل ارتقا دهد.
▪️ چرا کدهای مخرب سال‌ها شناسایی نشدند؟
دلایل متعددی باعث شد تا این نفوذ گسترده سایبری برای ۵ سال شناسایی نشود و در لایه‌های پنهان سایت‌ها به حیات خود ادامه دهد:
• دور زدن ناظران: کدهای مخرب قبل از بررسی امنیتی توسط ناظران کد وردپرس، به‌طور موقت از نسخه‌های عمومی حذف می‌شدند.
• تغییر شناسه فایل‌ها: نسخه آلوده‌ای که از سرور هکرها در پس‌زمینه دانلود می‌شد، هش (Hash) کاملاً متفاوتی با نسخه تمیز داشت، اما با همان نام فعالیت می‌کرد.
• هدف‌گیری ربات‌ها: بدافزار به جای از کار انداختن سایت، تنها به دنبال دستکاری نتایج برای ربات‌های خزنده‌ی موتورهای جستجو بود.
▪️ در آخر: مدیران سایت‌های وردپرسی چه کنند؟
سرور فرمان‌دهی مهاجمان در حال حاضر غیرفعال به نظر می‌رسد، اما دامنه‌ی آن همچنان فعال است و هر لحظه ممکن است کدهای جدیدی را به سایت‌های هدف تزریق کند.
مخزن رسمی وردپرس این افزونه را تا زمان پاک‌سازی و بررسی دقیق‌تر از دسترس خارج کرده است. اگر شما هم از افزونه Quick Page/Post Redirect استفاده می‌کنید، توصیه می‌شود همین امروز آن را به طور کامل از سایت خود حذف کنید.
برای جایگزینی از افزونه‌های معتبر دیگر استفاده کنید و تنها زمانی به این افزونه بازگردید که نسخه ایمن و پاک‌سازی‌شده‌ی آن (احتمالاً نسخه 5.2.4) به صورت رسمی در وردپرس منتشر شود.
✍️ یونس مرادی
#فروش_آنلاین
نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web
🚨 بحران کمبود مک‌مینی در بازار به خاطر هوش مصنوعی!
تیم کوک اعلام کرده پاسخگویی به تقاضای بی‌سابقه برای مک‌مینی ممکن است «چندین ماه» زمان ببرد.
علت: هجوم برنامه‌نویسان برای اجرای ابزارهای هوش مصنوعی مثل OpenClaw.
مدل پایه‌ی مک‌مینی در فروشگاه‌های اپل به طور کامل ناموجود شده.
نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web
💡 امکان ویرایش کامنت‌های اینستاگرام (در یک مهلت ۱۵ دقیقه‌ای) فراهم شد
شرکت متا از مدتی پیش به کاربران این امکان را داده که کامنت‌های خود را در زیر پست‌ها ویرایش کنند؛ هرچند این کار تنها در یک بازه زمانی ۱۵ دقیقه‌ای پس از ارسال نظر امکان‌پذیر است (و البته به شرطی که ابتدا بتوانید آخرین نسخه‌ی اینستاگرام را نصب کرده و خودتان را به اینستاگرام برسانید تا در آنجا نظر بدهید!).
شما تنها می‌توانید کامنت‌هایی را ویرایش کنید که با حساب کاربری خودتان ثبت کرده‌اید و فرایند انجام این کار نیز بسیار ساده است. کافیست روی کلمه «Edit» (ویرایش) در زیر کامنت خود ضربه بزنید تا یک کادر متنی باز شود.
در این بخش می‌توانید نوشته خود را اصلاح و بازنویسی کنید یا به آن آب‌و‌تاب بیشتری بدهید و در نهایت با لمس علامت تیک آبی رنگ، تغییرات را ذخیره کنید. به گفته متا، شما می‌توانید در این فرصت ۱۵ دقیقه‌ای نظرات خود را هر چند بار که بخواهید ویرایش کنید؛ بنابراین اگر به تغییرات مجددی نیاز داشتید، جای نگرانی نیست.
در دنیای امنیت سایبری این موضوع صرفاً یک امکان ویرایشی نیست، بلکه یک ابزار حیاتی برای مدیریت ردپای عمومی شما در فضای آنلاین مسحوب می‌شود. جلوگیری از ثبت دائمی واکنش‌های هیجانی می‌تواند شانس سوءاستفاده‌های مبتنی بر مهندسی اجتماعی را به شکل چشمگیری کاهش دهد.
مزایای اصلی این مهلت طلایی برای یک کاربر محتاط عبارتند از:
• جلوگیری از افشای داده‌ها: امکان حذف سریع شماره تلفن، آدرس یا اطلاعات حساسی که اشتباهاً در بخش عمومی منتشر شده‌اند.
• محافظت از اعتبار آنلاین: تقلیل آسیب‌های ناشی از ارسال پیام‌های هیجانی پیش از آنکه در فضای وب ماندگار شوند.
در نهایت، به یاد داشته باشیم که هیچ نوشته‌ای ارزش آن را ندارد که در یک لحظه هیجانی، واکنشی نامناسب داشته باشیم. قبل از زدن دکمه ارسال، یک دم عمیق بکشید و جمله‌تان را دوباره ببینید. و اگر باز هم چیزی از قلم افتاد یا احساسی نوشتید، آن ۱۵ دقیقه مثل یک فرصت دوم کنار شماست. از آن استفاده کنید و اجازه ندهید یک واکنش لحظه‌ای، تبدیل به یک پشیمانی دائمی شود!
#خبر_و_تحلیل
نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web
💡 انتشار باجافزار خطرناکی که حتی با پرداخت باج هم فایل‌ها را برنمی‌گرداند!
پژوهشگران امنیت سایبری راجع به انتشار یک تهدید جدید و خطرناک به نام VECT 2.0 هشدار داده‌اند که خود را «باجافزار» معرفی می‌کند، اما در عمل فایل‌ها را برای همیشه از بین می‌برد. نکته مهم اینجاست که حتی خود مهاجمان هم نمی‌توانند فایل‌ها را بعد از پرداخت باج بازیابی کنند!
این بدافزار برای سه محیط مهم ویندوز، لینوکس و همچنین VMware ESXi (که برای ایجاد و اجرای ماشین‌های مجازی کاربرد دارد) توسعه داده شده. همین سازگاری سراسری باعث می‌شود به یک اندازه برای کاربران عادی، شرکت‌ها، دیتاسنترها و سازمان‌ها خطرناک باشد.
▪️ چرا پرداخت باج کاملاً بی‌فایده است؟
باج‌افزارهای معمولی فایل‌ها را قفل می‌کنند و مهاجم کلید رمزگشایی را نزد خود نگه می‌دارد. قربانی در صورت پرداخت باج، «ممکن است» ابزار رمزگشایی را دریافت کند؛ هرچند این اتفاق همیشه تضمین‌شده نیست. ولی VECT 2.0 یک نقص اساسی و عجیب در کدهایش دارد که بازیابی فایل‌های بزرگ‌تر از ۱۳۱ کیلوبایت را از اساس ناممکن می‌کند.
این بدافزار هر فایل بزرگی را به چهار بخش تقسیم و هرکدام را با یک کلید تصادفی ۱۲ بایتی رمزنگاری می‌کند. مشکل اینجاست که تنها کلید بخش چهارم ذخیره می‌شود و سه کلید اول بلافاصله پس از رمزنگاری حذف می‌شوند. بدون این کلیدها حتی خود مهاجم نیز قادر به رمزگشایی فایل‌ها نیست و پرداخت باج فایده‌ای ندارد!
▪️ اجرا حتی در حالت Safe Mode
نسخه‌ی ویندوز VECT 2.0 می‌تواند فایل‌ها را روی حافظه محلی، درایوهای قابل‌حمل و مسیرهای شبکه رمزگذاری کند. همچنین برای فرار از تحلیل امنیتی، فهرستی از ۴۴ ابزار امنیتی و دیباگینگ را هدف قرار می‌دهد و از کار می‌اندازد.
یکی از قابلیت‌های خطرناک این بدافزار، اجرای خودکار در حالت Safe Mode است؛ محیطی که بسیاری از سرویس‌های امنیتی ممکن است فعال نباشند. اگر گزینه خاصی در بدافزار فعال شود، سیستم را طوری تنظیم می‌کند که در راه‌اندازی بعدی وارد حالت Safe Mode شود و مسیر فایل اجرایی خود را در رجیستری ویندوز ثبت کند. این کار باعث می‌شود بدافزار حتی در محیط محدود Safe Mode هم به اجرا درآید.
▪️ تجارتی کثیف و ناشیانه
این گروه سایبری برای گسترش حملاتش شبکه‌ای تشکیل داده و از هکرهای دیگر برای ورود به این شبکه مبلغ ۲۵۰ دلار حق عضویت دریافت می‌کند. با این حال کارشناسان امنیتی معتقدند سازندگان این بدافزار افرادی تازه‌کار هستند و حتی احتمال دارد بخش‌هایی از این کد معیوب را به کمک ابزارهای هوش مصنوعی تولید کرده باشند.
▪️ در آخر: برای حفظ امنیت چه باید کرد؟
با توجه به اینکه مذاکره با هکرها و پرداخت پول در این نوع حمله کمکی به شما نمی‌کند، کاربران و مدیران شبکه باید روی پیشگیری تمرکز کنند:
• از داده‌های مهم نسخه پشتیبان آفلاین، ایزوله یا غیرقابل‌دستکاری تهیه کنید؛
• فرایند بازیابی بکاپ را به‌صورت دوره‌ای آزمایش کنید؛
• دسترسی کاربران به پوشه‌های شبکه را محدود نگه دارید؛
• دسترسی SSH و RDP را فقط برای افراد ضروری فعال باشد؛
• سیستم‌عامل‌های لینوکس و ویندوز و هایپروایزر ماشین مجازی را مرتب به‌روزرسانی کنید.
برای اطمینان بیشتر ورودهای مشکوک یا جابه‌جایی غیرعادی فایل‌ها در شبکه را همیشه زیر نظر داشته باشید.
✍️ یونس مرادی
#خبر_و_تحلیل
نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web
💡 ماجرای تماس‌های تلفنی مشکوکی که بدون هیچ صحبتی قطع می‌شوند چیست؟
درست وقتی لیوان چای دست گرفته‌اید تا خستگی یک روز پرمشغله را از تن به در کنید، تلفن همراه‌تان زنگ می‌خورد. شماره روی صفحه کاملاً ناشناس است. تلفن را برمی‌دارید و با لحنی پرسشگر می‌گویید: «بله، بفرمایید؟» اما در سمت دیگر خط، چیزی جز سکوت به گوش نمی‌رسد و بعد از چند ثانیه تماس قطع می‌شود.
احتمالاً در دل‌تان به مزاحم‌های تلفنی بیکار بد و بیراه می‌گویید یا فکر می‌کنید مشکل از آنتن‌دهی اپراتورهاست. غافل از اینکه در دام یک سیستمِ «دیده‌بانی خودکار» افتاده‌اید که شما را برای قدم‌های بعدی نشان می‌کند!
⛓ مشاهده ادامه مطلب در نوشدارو
✍️ یونس مرادی
#انواع_کلاهبرداری
نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web
💡 کشف شبکه‌ای عظیم از مزارع سیم‌کارت در ۱۷ کشور: کارخانهی فریب، کلاهبرداری و سرقت
کارشناسان امنیت سایبری اخیراً شبکه‌ای جهانی و سازمان‌یافته از «مزارع سیم‌کارت» یا به اصطلاح «سیم‌فارم» را شناسایی کرده‌اند که توسط پلتفرمی واحد در ۱۷ کشور جهان هدایت می‌شود. این زیرساخت عظیم به کارخانه‌ای برای کلاهبرداری آنلاین، تغذیه ربات‌های مخرب و جعل هویت دیجیتال در مقیاسی بی‌سابقه و «صنعتی» تبدیل شده است.
ردپای این شبکه در ۳۵ شرکت اپراتور موبایل دیده شده و دست‌کم ۹۴ موقعیت فیزیکی برای مزارع شناسایی شده است. بخش مهمی از این زیرساخت در ایالات متحده متمرکز بوده و انجام تقلب‌های سایبری را برای شبکههای مجرمانه تسهیل کرده است.
▪️ سیم‌فارم چیست و چگونه کار می‌کند؟
«سیم‌فارم» مجموعه‌ای از گوشی‌های واقعی یا مودم‌های 4G و 5G است که به‌صورت انبوه به شبکه‌ی اپراتورها متصل می‌شوند و بعد دسترسیِ آن‌ها به شکل یک سرویس به مشتریان فروخته می‌شود.
بررسی‌ها نشان داده که یک پلتفرم نرم‌افزاری در بلاروس به نام ProxySmart نقش واسطه ی اصلی را برای اکثر مزارع کشف‌شده ایفا می‌کرده است. ProxySmart سرویسی آماده ارائه می‌کرد که از آن برای مدیریت دستگاه‌ها، چرخش خودکار IP، مدیریت مشتریان، اعمال محدودیت مصرف و حتی مقابله با سامانه‌های ضدبات خودکار استفاده می‌شود.
این سیستم قابلیت جعل سیستم‌عامل (OS Fingerprinting) هم دارد و ترافیک مخرب را در میان ترافیک عادی کاربران گجت‌های اپل یا اندروید پنهان می‌کند تا فیلترهای امنیتی را فریب دهد.
▪️ از جعل هویت تا سرقت‌های کلان بانکی
تحقیقات شرکت امنیتی Infrawatch نشان می‌دهد که از این شبکه برای دور زدن کدهای یک‌بارمصرف پیامکی (OTP)، سرقت حساب‌های کاربری، ساخت انبوه حساب‌های جعلی، دستکاری تعاملات در شبکههای اجتماعی و پرداخت جعلی استفاده می‌شود.
براساس بررسی این شرکت، بسیاری از ارائه‌دهندگان خدمات این چنینی، احراز هویت سخت‌گیرانه‌ای برای مشتریان خود ندارند و برخی به‌صراحت از «نبود فرایند احراز هویت یا KYC» به‌عنوان مزیت تبلیغاتی یاد می‌کنند.
▪️ چرا شناسایی این شبکه‌ها دشوار است؟
یکی از بزرگ‌ترین مزایای این مزارع، ساختار CGNAT است؛ روشی که در آن یک آدرس آی‌پی ممکن است میان چند کاربر واقعی مشترک باشد. در نتیجه، مسدودسازی صرف IP دیگر چندان موثر نیست.
یکی از ترفندهای ساده اما مخرب این سیستم، بازی با «حالت هواپیما» (Airplane Mode) است. با روشن و خاموش کردن این حالت تنها به مدت سه ثانیه، آدرس آی‌پی دستگاه بازنشانی می‌شود و یک آی‌پی جدید و معتبر مخابراتی دریافت می‌کند.
با این حال نیروهای امنیتی در سراسر جهان مبارزه با این مزارع را آغاز کرده‌اند. قبلا در نوشدارو خبر دادیم که در سپتامبر ۲۰۲۵ پلیس ایالات متحده یک شبکه عظیم شامل ۱۰۰ هزار سیم‌کارت را در نیویورک متلاشی کرد که می‌توانست کل شبکه مخابراتی این شهر را مختل کند!
▪️ در آخر: درسی مهم برای کاربران عادی
فراتر از سرقت‌های کلان بانکی و کلاهبرداریهای سایبری، خطر بسیار بزرگ‌تری در لابه‌لای این مزارع سیم‌کارت پنهان شده است: «مهندسیِ حقیقت». امروزه شبکههای اجتماعی برای جلوگیری از ساخت اکانت‌های جعلی، تاییدیه پیامکی (شماره موبایل واقعی) درخواست می‌کنند؛ و سیم‌فارم‌ها دقیقا همان شاه‌کلیدی هستند که این قفل را می‌شکنند.
این مزارع عظیم، کارخانهی تولید «ارتش‌های سایبری» برای نهادهای سیاسی و حتی نهادهای تبلیغاتی هستند. با اجاره‌ی چندروزه از این پلتفرم‌ها، ده‌ها هزار حساب کاربری جعلی اما «تاییدشده» با سیم‌کارت‌های واقعی، شروع به لایک کردن، کامنت گذاشتن و بازنشر انواع محتوای هدفمند می‌کنند. نتیجه؟ خلق «توهم جمعی» و «هدایت افکار عمومی».
✍️ یونس مرادی
#خبر_و_تحلیل
نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web
💡 فاجعه در ۹ ثانیه: هوش مصنوعی کل داده‌های یک شرکت را نابود کرد
دستیار هوش مصنوعی «کلود» قرار بود بهره‌وری تیم شرکت «پاکت‌اواس» (PocketOS) را بالا ببرد؛ اما با یک تصمیم اشتباه، کل پایگاه داده و نسخه‌های پشتیبان این شرکت را تنها در ۹ ثانیه برای همیشه پاک کرد! این اتفاق زنگ خطر جدی برای کسب‌وکارها و کاربرانی است که اتکای کامل بر سیستم‌های خودکار دارند.
▪️ تصمیم خودسرانه برای رفع یک خطا
پلتفرم «پاکت‌اواس» که سرویسی برای کسب‌وکارهای اجاره خودرو است، از ابزار برنامه‌نویسی هوش مصنوعی «کرسر» (Cursor)، مجهز به مدل زبانی «کلود اوپوس ۴.۶» (Claude Opus)، استفاده می‌کرد. این هوش مصنوعی حین انجام عملیاتی ساده در محیط آزمایشی با خطا روبه‌رو شد؛ اما فاجعه زمانی رقم خورد که برای رفع مشکل، خودسرانه و بدون اخذ هیچ مجوزی از ناظران انسانی، یکی از فضاهای ذخیره‌سازی را به طور کامل حذف کرد.
جالب اینجاست که خود هوش مصنوعی پس از این فاجعه اعتراف کرد که به جای مطالعه مستندات و اطمینان از عملکرد خود، صرفاً «حدس زده» و دستور مخربی را به اجرا درآورده!
این اشتباه مهلک مدیران شرکت را مجبور کرد داده‌ها را به صورت دستی و از طریق بررسی تک‌تک ایمیل‌ها بازیابی کنند. خوشبختانه وجود یک نسخه پشتیبان مجزا مربوط به ۳ ماه پیش از نابودی کامل کسب‌وکار جلوگیری کرد.
▪️ زنجیره‌ای از اشتباهات زیرساختی
مقصر فقط هوش مصنوعی نیست. شرکت ارائه‌دهنده زیرساخت ابری (به اسم Railway) هم در این بحران نقش مهمی داشت. سیستم این شرکت به گونه‌ای طراحی شده که امکان اجرای دستورات مخرب را بدون نیاز به تایید نهایی کاربر مهیا می‌کند.
ضعف بزرگ‌تر این بود که نسخه‌های پشتیبان دقیقاً در همان فضایی ذخیره می‌شدند که داده‌های اصلی قرار داشتند؛ در نتیجه با یک دستور اشتباه، اطلاعات اصلی و فایل‌های پشتیبان به طور همزمان و غیرقابل‌بازگشت تنها در ۹ ثانیه نابود شدند.
▪️ در آخر؛ درسی برای امنیت داده‌ها
این حادثه نشان داد که استفاده از عامل‌های هوش بدون تعیین محدودیت، تا چه حد می‌تواند خطرناک باشد. برای کاهش ریسک باید:
• دسترسی APIها و ابزارهای خودکار را محدود کرد.
• عملیات حذف اطلاعات نیازمند تأیید چندمرحله‌ای باشد.
• مسیر بازیابی اضطراری از قبل آزمایش شده باشد.
مهم‌تر از همه نسخه پشتیبان اطلاعات باید در فضایی مجزا از نظر فیزیکی و سطح دسترسی نگهداری شود تا با یک خطای نرم‌افزاری از بین نرود!
✍️ یونس مرادی
#فروش_آنلاین
نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web
💡 راهنمای کاربردی انتقال ارز دیجیتال با حداقل دسترسی به اینترنت
نزدیک به دو ماه است که دسترسی به اینترنت مسدود شده و میلیون‌ها کاربر ارز دیجیتال از دسترسی به کیف پول شخصی، صرافی‌های بین‌المللی، انتقال دارایی و حتی چک کردن موجودی محروم‌اند.
مسئله‌ای که بسیاری نمی‌دانند، این است که ماهیت غیرمتمرکز بلاکچین طوری طراحی شده که حتی با حداقل دسترسی به اینترنت و از طریق یک واسطه هم می‌شود رمزارزها را جابه‌جا کرد. در این راهنما به شما نشان می‌دهیم چطور تراکنش‌های ارز دیجیتال را با امنیت کامل و به صورت نیمه آفلاین پیش ببرید.
⛓ مشاهده ادامه مطلب در نوشدارو
✍️ یونس مرادی
#ارزهای_دیجیتال
نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web
💡 یک داستان ترسناک و واقعی راجع به برنامه‌نویسی نرم‌افزار با هوش مصنوعی!
تا به حال پیش آمده بخواهید برای کسب‌وکار خود یک سایت یا اپلیکیشن ساده بسازید، اما برنامه‌نویسی بلد نباشید؟ این روزها هوش مصنوعی قول می‌دهد که با چند خط دستور ساده، همه‌چیز را برایتان طراحی می‌کند. اما آیا همه‌چیز همانقدر که به نظر می‌رسد رویایی است؟
سپردن صفر تا صد برنامه‌نویسی به هوش مصنوعی بدون داشتن دانش فنی، که به آن «وایب کدینگ» (Vibe Coding) می‌گویند، در حال خلق یک فاجعه‌ی امنیتی خاموش است. در این روش، افراد غیرمتخصص ممکن است سیستم‌هایی بسازند که به دلیل ضعف در مدیریت دسترسی‌ها، تنظیمات ناقص دیتابیس و معماری امنیتی بیش از حد ساده، اطلاعات حساس کاربران را در معرض دسترسی غیرمجاز قرار دهند.
▪️ بررسی یک داستان واقعی؛ سیستم مدیریت بیماران
در این ماجرا، یک نفر بعد از دیدن ویدیوهایی راجع به سادگی ساخت نرم‌افزار با هوش مصنوعی، تصمیم گرفت به‌جای استفاده از راهکارهای استاندارد و تثبیت‌شده، برای محل کار خود یک «سیستم مدیریت بیمار» بسازد.
او با کمک یک عامل کدنویسی هوش مصنوعی، برنامه‌اش را ساخت، اطلاعات بیماران را به آن منتقل کرد و حتی قابلیتی افزود که گفت‌وگوهای جلسات را ضبط می‌کرد و برای خلاصه‌سازی خودکار به چند سرویس هوش مصنوعی دیگر می‌فرستاد.
از بیرون همه‌چیز سریع، مدرن و کارآمد به نظر می‌رسید؛ اما در واقع، سیستمی ساخته شده بود که از اساس امن نبود.
▪️ پایگاه‌های داده‌ای که بی‌دفاع می‌مانند
وقتی یک پژوهشگر مستقل این برنامه را بررسی کرد، مشخص شد مشکل فقط یک یا دو باگ ساده نیست. راوی این ماجرا می‌گوید ظرف حدود ۳۰ دقیقه توانست دسترسی کامل به داده‌های بیماران پیدا کند.
فاجعه‌ی اصلی، ساختار کدها بود. در این نمونه، کل برنامه عملاً یک فایل سادهی HTML بود و منطق «کنترل سطح دسترسی» درون جاوا اسکریپت و در سمت رایانه‌ی کاربر (Client-side) پیاده شده بود. این یعنی هرکسی با یک فرمان ساده می‌تواند به اطلاعات محرمانه‌ی بیماران دسترسی پیدا کند.
از آن طرف، پایگاه داده هم تقریباً بدون کنترل دسترسی مؤثر و بدون لایه‌های امنیتی پایه رها شده بود.
▪️ چرا این اتفاق خطرناک‌تر از چیزی است که به نظر می‌رسد؟
وقتی افراد غیرمتخصص با کمک هوش مصنوعی نرم‌افزار می‌سازند، معمولاً ظاهر برنامه آنقدر قابل قبول هست که حس امنیت کاذب بدهد. فرم‌ها کار می‌کنند، اطلاعات ذخیره می‌شوند، دکمه‌ها پاسخ می‌دهند و شاید حتی چند قابلیت جذاب هم به برنامه اضافه شده باشد؛ اما پشت این ظاهر مرتب، ممکن است هیچ معماری امنیتی قابل اتکایی وجود نداشته باشد.
خطر نرم‌افزارهای ساخته‌شده با هوش مصنوعی فقط دزدی هکرها نیست. گاهی سازنده‌ی برنامه اصلاً روحش هم خبر ندارد که سیستم دست‌ساز خودش، در حال نقض حریم خصوصی کاربران است!
▪️ در آخر: وقتی هوش مصنوعی هم درد است و هم درمان!
دردناک‌ترین قسمت ماجرا اینجاست که وقتی این رخنه‌های امنیتی به سازنده‌ی برنامه گزارش می‌شود، او برای رفع مشکل دوباره دست‌به‌دامن همان هوش مصنوعی می‌شود!
این راه‌حل دقیقاً مانند یک مسکن موقت است که مشکلات پایه‌ای را درمان نمی‌کند. تا زمانی که ساختار برنامه از ریشه اصلاح نشود، سیستم از اساس آسیب‌پذیر می‌ماند و سازنده صرفاً در توهم برقراری امنیت به سر می‌برد.
آینده‌ی دنیای نرم‌افزار بدون‌شک با هوش مصنوعی گره خورده است؛ اما استفاده‌ی چشم‌بسته از این ابزارها بدون درک الفبای امنیت، ما را به سمت یک کابوس سایبری می‌کشاند.
هوش مصنوعی می‌تواند یک دستیار عالی برای توسعه نرم‌افزار باشد، اما وقتی کسی کد را نمی‌فهمد، معماری را نمی‌شناسد و محصول نهایی را بدون بررسی تخصصی منتشر می‌کند، همین میانبر ظاهراً هوشمند می‌تواند به یک فاجعه واقعی تبدیل شود.
✍️ دانیال طبایی
#مبانی_امنیت
نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web
💡 پایان عصر اپلیکیشن‌ها: آیا عمر برنامه‌های موبایلی به پایان رسیده؟
برای تنظیم یک قرار کاری ساده، معمولاً چند بار بین برنامه‌های مختلف جابه‌جا می‌شوید؟ اول تقویم گوشی را برای یافتن وقت خالی چک می‌کنید، سپس برنامه مسیریاب را برای سنجش ترافیک باز کرده و در نهایت با یک پیام‌رسان هماهنگی نهایی را انجام می‌دهید. حالا تصور کنید گوشی شما بدون اینکه اصلاً برنامه‌ای را باز کنید، خودش تمام این کارها را در پس‌زمینه انجام دهد!
آقای کارل پی، مدیرعامل شرکت ناتینگ (Nothing)، پیش‌بینی می‌کند که به‌زودی اپلیکیشن‌های موبایل کاملاً منسوخ می‌شوند. او معتقد است که ایجینت‌های هوش مصنوعی (AI Agents) جای این برنامه‌های مجزا را خواهند گرفت. در این دنیای جدید، گوشی هوشمند شما دیگر پر از آیکون‌های رنگارنگ نیست؛ بلکه یک سیستم یکپارچه است که ذهن و نیت شما را می‌خواند و کارها را به‌صورت خودکار پیش می‌برد؛ اما این راحتی جذاب و این پرش بزرگ تکنولوژی، می‌تواند به یک کابوس امنیتی تبدیل شود.
هوش مصنوعی برای اینکه شما را اینقدر خوب بشناسد، باید همه‌چیز را بداند؛ این یعنی نیازمند دسترسی بی‌وقفه و کنترل کامل بر داده‌های حساس، پیام‌ها و تمام رفتارهای دیجیتال شماست.
⛓ مشاهده ادامه مطلب در نوشدارو
✍️ دانیال طبایی
#حریم_خصوصی
نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web
💡 هشدار ترسناک پاول دورف: هکرها جایشان را به آدم‌ربایان خشن داده‌اند!
فقط در ۳.۵ ماه اول امسال در فرانسه، ۴۱ نفر به خاطر رمزارزهایشان ربوده و شکنجه شده‌اند (یعنی هر ۲.۵ روز یک نفر!).
اما این سارقان آدرس مالکان کریپتو را از کجا می‌آورند؟ 👇
پای نشت اطلاعات و فساد در میان است!
به گفته مدیرعامل تلگرام، مجرمان دیگر تلاشی برای هک کیف پول شما نمی‌کنند؛ بلکه آدرس خانه و میزان دارایی‌تان را مستقیماً از کارمندان فاسد (مثل ماموران مالیاتی) می‌خرند یا از دیتابیس‌های هک‌شده‌ی دولتی پیدا می‌کنند.
این نوع سرقت که به «حمله آچار» (Wrench Attack 🔧) معروف است، در سال ۲۰۲۶ تاکنون باعث سرقت ۱۰۶ میلیون دلار شده است. حتی مدیرعامل بایننس در فرانسه هم از این حملات در امان نبوده!
اما چطور جان و سرمایه‌مان را حفظ کنیم؟ 👇
سه قانون طلایی برای زنده ماندن در بازار کریپتو:
۱. چراغ‌خاموش باشید: پز دادن با موجودی و سودها در شبکههای اجتماعی ممنوع!
۲. ردپای دیجیتال را پاک کنید: آدرس و شماره تلفن را از پلتفرم‌های عمومی حذف کنید.
۳. «کیف پول طعمه» بسازید: یک ولت با موجودی ناچیز داشته باشید تا اگر گیر افتادید، فقط همان قدر پرداخت کنید.
#ارزهای_دیجیتال
نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web
💡 توهم فوریت: چرا فکر می‌کنیم هر صدای «دینگ»، موضوع مرگ و زندگی است؟
صدای یک نوتیفیکیشن، همان «دینگ» ساده‌ای که شاید به‌ظاهر بی‌اهمیت باشد، برای خیلی از ما مثل یک زنگ خطر است! انگار با هر صدا قرار است اتفاق سرنوشت‌سازی بیفتد؛ خبری مهم یا پیامی فوری که اگر همین حالا نبینیم دنیا به آخر می‌رسد…
اما بیشتر این اعلان‌ها نه فوری‌اند، نه مهم، نه حتی ارزش‌اش را دارند که همان لحظه سراغ‌شان برویم. پس چرا یک صدای ساده می‌تواند اینقدر سریع از جا بلندمان کند و به سمت گوشی بکشاند؟
▪️ واکنش مغز به نوتیفیکیشن
وقتی صدای نوتیفیکیشن را می‌شنوید، مغز آن را به عنوان یک «سیگنال مهم» تفسیر می‌کند. این واکنش به بخشی از مغز مربوط می‌شود که برای تشخیص خطر و بقا طراحی شده است. سپس هورمونی به نام کورتیزول (هورمون استرس) ترشح می‌شود و بدن را وارد حالت آماده‌باش می‌کند. در نتیجه شاهد بروز چنین علائمی هستیم:
• ضربان قلب کمی بالا می‌رود.
• عضلات بدن سفت‌تر می‌شوند.
• سطح اضطراب افزایش پیدا می‌کند.
برای مغز این احساس شبیه زمانی است که با یک خطر واقعی روبه‌رو شده‌اید، در حالی که فقط یک پیام ساده دریافت کرده‌اید!
▪️ پدیده‌‌ای به نام «هزینه‌ی جابه‌جایی بین کارها»
هر بار که نوتیفیکیشن حواس‌تان را پرت می‌کند، مغز باید از کار قبلی جدا شود و سپس دوباره به آن برگردد. به بهایی که بابت این اتفاق می‌پردازیم، «هزینه جابه‌جایی» (Switch Cost) گفته می‌شود.
حتی اگر اعلان را چک نکنیم، فقط شنیدن صدای «دینگ» آن هم می‌تواند رشته‌ی افکارمان را پاره کند. در عمل، این اتفاق بهره‌وری را به طور محسوسی کاهش می‌دهد؛ مخصوصاً زمانی که روی یک کار مهم تمرکز کرده‌ایم.
▪️ چرا هر نوتیفیکیشن اینقدر «فوری» به نظر می‌رسد؟
۳ دلیل اصلی وجود دارد که چرا با شنیدن صدای «دینگ» دچار توهم فوریت می‌شویم. در ادامه آن‌ها را با یکدیگر بررسی می‌کنیم.
۱. ترس از جا ماندن
یکی از مهم‌ترین دلایل، «ترس از دست دادن» (FOMO) است که پیش‌تر در نوشدارو راجع به آن صحبت کرده‌ایم. نگران می‌شویم که شاید با بی‌توجهی به نوتیفیکیشن، یک پیام مهم، یک فرصت کاری یا یک خبر بسیاری فوری را از دست بدهیم. همین نگرانی باعث می‌شود تک‌تک اعلان‌ها را جدی بگیریم.
۲. مبهم بودنِ اعلان‌ها
نوتیفیکیشن‌ها ماهیت مبهمی دارند. تا زمانی که گوشی را چک نکنید، نمی‌دانید چه کسی پیام داده یا موضوع چیست. همین «ندانستن» یکی از قوی‌ترین محرک‌های اضطراب در مغز است.
۳. شرطی شدن ذهن
مغز ما یاد گرفته که صدای نوتیفیکیشن یعنی «یک چیز جدید در راه است». گاهی این «چیز جدید» یک پیام خوشحال‌کننده یا خبر جالبی است که از خواندنش لذت می‌بریم. همین تجارب کوچک باعث ترشح دوپامین می‌شوند و مغز را شرطی می‌کنند که دوباره به سمت گوشی برود.
به زبان ساده، ما فقط نوتیفیکیشن را چک نمی‌کنیم؛ داریم دنبال «پاداش» می‌گردیم.
▪️ چند راهکار کاربردی برای کنترل این وضعیت
برای از بین بردن اضطراب ناشی از شنیدن صدای نوتیفیکیشن، در ادامه ۴ تمرین ساده معرفی کرده‌ایم که آگاهی شما را نسبت به رفتارهایتان افزایش می‌دهد.
• قانون ۱۰ ثانیه: هر بار که نوتیفیکیشن آمد، دست‌کم ۱۰ ثانیه صبر کنید. با همین کار ساده، بین «تحریک» و «واکنش» فاصله می‌اندازید و آگاهانه‌تر تصمیم می‌گیرید.
• دسته‌بندی نوتیفیکیشن‌ها: همه اعلان‌ها به یک اندازه مهم نیستند. فقط تماس‌ها یا پیام‌های واقعا ضروری را فعال نگه دارید و بقیه را خاموش کنید. این کار به‌شدت از بار ذهنی شما می‌کاهد.
• زمان‌های بدون گوشی: برای خودتان بازه‌هایی تعریف کنید که گوشی را کنار بگذارید و ذهن‌تان را از حالت آماده‌باش خارج کنید، مثلاً:
◦ یک ساعت قبل از خواب
◦ زمان انجام کارهای مهم
◦ هنگام صرف غذا
• دور کردن گوشی از خود: فقط سایلنت کردن کافی نیست. تحقیقات نشان می‌دهند بودن گوشی روی میز هم می‌تواند تمرکز را کم کند. هنگام کار یا مطالعه، گوشی را در کیف، کشو یا اتاق دیگر بگذارید.
▪️ کلام آخر: هر «دینگ» فقط یک صداست!
مشکل اصلی گوشی یا لپ‌تاپ نیست، بلکه واکنشی است که به آن نشان می‌دهیم. اگر یاد بگیریم بین پیام‌های «مهم» و «فوری» تفاوت قائل شویم، کنترل بیشتری روی آرامش روان خود خواهیم داشت. هر «دینگ» فقط یک صداست؛ این ما هستیم که به آن معنا می‌دهیم.
آیا شما هم این حس فوریت ناخوشایند را تجربه می‌کنید؟ چه راهکارهای دیگری برای مدیریت آن به ذهن‌تان می‌رسد؟
✍️ آزاده رمضانی
#سواد_دیجیتال
نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web
💡 دولت بریتانیا: ۱۰۰ کشور جهان به جاسوس‌افزار هک موبایل دسترسی دارند!
به گفته نهادهای امنیتی بریتانیا، بیش از نیمی از دولت‌های جهان حالا به جاسوس‌افزارهای تجاری دسترسی دارند؛ ابزارهایی که می‌توانند برای نفوذ به گوشی‌ها و رایانه‌ها و سرقت مخفیانه اطلاعات حساس به کار گرفته شوند.
گزارش‌ها نشان می‌دهد «مرکز ملی امنیت سایبری بریتانیا» قصد دارد به‌زودی جزئیات تازه‌ای از این روند نگران‌کننده را منتشر کند؛ روندی که از کاهش موانع دسترسی به فناوری‌های نظارتی حکایت دارد و می‌تواند هدف قرار دادن شهروندان، شرکت‌ها و حتی زیرساخت‌های حیاتی را برای دولت‌های خارجی و مهاجمان سایبری آسان‌تر کند. برآوردهای جدید نشان می‌دهد شمار کشورهایی که به این نوع ابزارها دسترسی دارند، اکنون به حدود ۱۰۰ کشور رسیده است؛ رقمی که نسبت به برآورد ۸۰ کشوری بریتانیا در سال ۲۰۲۳، افزایش قابل‌توجهی را نشان می‌دهد.
مشهورترین نمونه‌‌های این ابزارها، «پگاسوس» از شرکت NSO Group و «گرافیت» از Paragon هستند که از طریق حفره‌های امنیتی در سیستم‌عامل به دستگاه‌ها نفوذ می‌کنند.
▪️ چه کسانی هدف قرار می‌گیرند؟
اگرچه دولت‌ها مدعی هستند که این ابزارها فقط علیه مجرمان خطرناک استفاده می‌شوند، اما گزارش‌های اخیر نشان می‌دهد دامنه‌ی قربانیان گسترده‌تر شده و حالا به بانکداران و افراد ثروتمند حوزه کسب‌وکار هم رسیده است. همین تغییر، این نگرانی را جدی‌تر می‌کند که جاسوس‌افزارها فقط ابزار نظارتی سیاسی نیستند و می‌توانند در پرونده‌های اقتصادی و تجاری هم به کار گرفته شوند. دلایل اصلی این تغییر عبارت‌اند از:
• سرقت اطلاعات محرمانه تجاری، توکن‌ها و داده‌های مالی
• جاسوسی صنعتی برای پیشی گرفتن در بازارهای رقابتی
• دسترسی به شبکههای زیرساختی حیاتی شرکت‌ها از طریق سیستم‌های مدیریتی
▪️ خطر نشت سلاح‌های سایبری به اینترنت
بزرگ‌ترین کابوس برای حریم خصوصی زمانی رقم می‌خورد که این ابزارهای پیچیده از کنترل خارج شده و به دست هکرهای معمولی و باندهای باج‌افزاری می‌رسند. نمونه بارز این اتفاق، نشت بسته هک خطرناکی به نام «دارک‌سورد» (DarkSword) در ماه‌های اخیر است. این ابزار به هر هکری اجازه می‌دهد که با راه‌اندازی یک وب‌سایت مخرب ساده، آیفون‌ها و آی‌پدهای آپدیت نشده را هک کند.
نکته: نشت ابزار دارک‌سورد به این معنا نیست که همه‌ی آیفون‌ها یک‌شبه بی‌دفاع شده‌اند. خطر اصلی متوجه دستگاه‌های به‌روزرسانی‌نشده است؛ همان جایی که ابزارهای پیشرفته، از یک آسیب‌پذیری وصله‌نشده برای نفوذ استفاده می‌کنند.
▪️ برای حفظ امنیت چه باید کرد؟
تجاری‌سازی جاسوس‌افزارها و نشت ابزارهای هک در سطح دولتی به این معناست که امنیت گوشی‌های هوشمند دیگر با استانداردهای قدیمی قابل‌تأمین نیست. وقتی سلاح‌های سایبری پیشرفته به‌سادگی در اختیار هکرهای معمولی قرار می‌گیرد و اهداف حملات از سیاست‌مداران به مدیران تجاری و کاربران عادی تغییر می‌کنند، تنها خط دفاعی شما ارتقای سواد دیجیتال، پرهیز از کلیک روی لینک‌های ناشناس و به‌روزرسانی مداوم سیستم‌عامل دستگاه‌ها برای مسدود کردن حفره‌های امنیتی است. البته دنبال‌کردن «نوشدارو» هم فراموش نشود 🙂
✍️ یونس مرادی
#خبر_و_تحلیل
نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web
💡 دردسر‌های ریست فکتوری یا راه‌اندازی گوشی جدید در سایه قطعی اینترنت
قطعی طولانی مدت اینترنت در ایران، چالش‌هایی عمیق ایجاد کرده که یکی پس از دیگری آشکار می‌شوند. یکی از پیامدهای کمتر دیده‌شده، مشکلات گوناگون در فرایند راه‌اندازی اولیه بسیاری از گوشی‌های هوشمند است.
این مشکل در همه‌ی دستگاه‌ها یکسان بروز نمی‌کند، اما در هر دو اکوسیستم اصلی موبایل، یعنی اندروید و iOS، وابستگی به سرورهای بیرونی می‌تواند راه‌اندازی اولیه را مختل کند. افرادی که اخیراً گوشی جدید خریده‌اند یا موبایل‌شان را به تنظیمات کارخانه بازگردانده‌اند می‌گویند در بهترین حالت موبایل‌شان نصفه‌ونیمه راه می‌افتد و در بدترین حالت، تبدیل به پاره‌آجر می‌شود!
▪️ اندروید بدون اینترنت
در بسیاری از گوشی‌های اندرویدی، بخشی از فرایند راه‌اندازی اولیه و بازیابی اطلاعات به اینترنت و سرویس‌های گوگل وابسته است، اما ورود به حساب گوگل اجباری نیست. به شرط فعال نبودن قفل امنیتی (که جلوتر در موردش توضیح می دهیم)، می‌توان با انتخاب گزینه آفلاین یا رد کردن مرحله اتصال به شبکه، وارد صفحه اصلی موبایل شد.
البته بدون ورود به حساب گوگل، بسیاری از قابلیت‌های مهم مانند بازیابی بک‌آپ‌ها، همگام‌سازی اطلاعات و نصب برنامه از پلی‌استور از کار می‌افتند، اما همچنان امکان برقراری تماس، ارسال پیامک و نصب آفلاین برنامه‌ها وجود دارد.
▪️ قفل FRP؛ مشکل اصلی گوشی‌های ریست‌شده
اگر گوشی دست‌دوم باشد یا بدون خارج شدن از حساب گوگل (یا حساب‌های اختصاصی سازنده مثل اکانت سامسونگ و شیائومی) ریست شود، در نبود اینترنت، مکانیسم امنیتی FRP (قفل محافظت در برابر ریست) دردسرساز خواهد شد.
در این شرایط دستگاه برای احراز هویت مالک اصلی حتماً باید به اینترنت متصل شود و بدون عبور از این مرحله، گوشی روی صفحه تأیید حساب گیر می‌کند و بلااستفاده می‌ماند.
▪️ دیوار بلند فعال‌سازی در محصولات اپل
کاربران آیفون و آیپد نیز با محدودیت‌های مشابهی روبه‌رو هستند. محصولات اپل هنگام راه‌اندازی اولیه باید اصالت خود را از طریق ارتباط با سرورهای اپل تأیید کنند. این فرایند بدون دسترسی به اینترنتی که بتواند به سرورهای اپل برسد، انجام نمی‌شود.
دقت کنید که این موضوع حتی ارتباطی به روشن یا خاموش بودن قفل فعال‌سازی (Activation Lock) هم ندارد؛ در شرایط قطعی اینترنت، آیفونِ ریست‌شده مطلقاً فعال نمی‌شود و کاربر حتی نمی‌تواند از قابلیت‌های ساده و آفلاین دستگاه برای تماس گرفتن استفاده کند.
▪️ چه باید کرد؟
توصیه می‌شود که فعلا تا حد ممکن، از ریست کردن دستگاه یا خرید گوشی‌های دست‌دومی که اخیراً ریست شده‌اند، خودداری کنید. اگر ناچار به ریست یک گوشی اندرویدی هستید، پیش از آن حتماً حساب گوگل را (که خروج از آن نیازی به اینترنت ندارد) از تنظیمات گوشی پاک کنید و رمز صفحه را بردارید.
اما مراقب باشید: اگر روی گوشی شما، حساب سامسونگ یا شیائومی فعال است که هنگام خروج، خطای عدم اتصال به شبکه می‌دهد، تحت هیچ شرایطی گوشی را ریست نکنید.
کاربران آیفون و آیپد نیز نباید دستگاه خود را ریست‌فکتوری کنند، زیرا در نبود اینترنت، هیچ‌چیزی مانع قفل شدن کامل دستگاه در مرحله راه‌اندازیِ مجدد نخواهد شد.
✍️ یونس مرادی
#بحران_و_شرایط_اضطراری
نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web
💡 بدل هوش مصنوعی زاکربرگ: نوآوری جذاب یا زنگ خطری برای امنیت سایبری؟
فرض کنید در یک گروه کاری تلگرامی، پیامی صوتی از مدیرتان می‌شنوید که دستور مهمی می‌دهد و شما هم بدون معطلی انجامش می‌دهید؛ اما اگر آن صدا اصلاً متعلق به مدیر شما نباشد چه؟
شرکت متا (Meta) به‌تازگی اعلام کرده که در حال ساخت یک «بدل هوش مصنوعی» از مارک زاکربرگ است تا به جای او با کارمندان صحبت کند، بازخورد بدهد و خلاصه زاکربرگ اصلی را از کارهای روزمره این چنینی بی‌نیاز کند!
اگرچه این ایده در نگاه اول شبیه فیلم‌های علمی‌تخیلی و بسیار جذاب به نظر می‌رسد، اما در واقع زنگ خطری جدی برای حریم خصوصی و امنیت اطلاعات است. وقتی تمام رفتارها، لحن صدا و حتی طرز فکر شخص به یک الگوریتم سپرده می‌شود، درهای جدیدی به روی سرقت هویت و کلاهبرداریهای بزرگ باز خواهد شد.
▪️ معماری بدل دیجیتال؛ فراتر از یک چت‌بات ساده
بدل هوش مصنوعی متا، فقط یک ربات متن‌خوان ساده نیست. این سیستم با بررسی دقیق حالات چهره، لحن صدا و حتی روش تصمیم‌گیری زاکربرگ آموزش دیده است و تصویر فوتورئالیستیک او را شبیه‌سازی می‌کند. هدف این است که کارمندان هنگام استفاده از این سیستم، احساس کنند واقعاً در حال گفت‌وگو با شخصِ مدیرعامل هستند.
برای اینکه هوش مصنوعی بتواند تا این حد طبیعی رفتار کند، به حجم عظیمی از اطلاعات شخصی نیاز دارد. حالا تصور کنید هکرها بتوانند به این پایگاه داده نفوذ کنند؛ آن‌ها عملاً کلید ساخت یک مدیرعامل تقلبی با تمام دسترسی‌های مهم را به دست آورده‌اند!
▪️ خطرات امنیتی؛ کابوس کلاهبرداری با صورتک‌های دیجیتال
متا قصد دارد در آینده امکان ساخت این بدل‌های هوشمند را برای تولیدکنندگان محتوا و کاربران عادی در شبکه‌هایی مثل اینستاگرام نیز فراهم کند. دقیقاً در همین نقطه است که بحران آغاز می‌شود. اگر این فناوری به دست افراد سودجو بیفتد، باید منتظر فجایع سایبری متعدد باشیم:
• فریب دادن افراد: هکرها می‌توانند با استفاده از بدل دیجیتالی همکار یا مدیر شما، با شما درددل یا درخواست پول و اطلاعات کنند و داده‌های محرمانه و رمزهای عبور را به دست بیاورند (تکنیکی که به آن مهندسی اجتماعی می‌گویند).
• دور زدن سیستم‌های امنیتی: وقتی هوش مصنوعی بتواند دقیقاً مثل شما حرف بزند و چهره‌تان را تقلید کند، آن دسته از قفل‌های امنیتی که با تشخیص صدا یا چهره کار می‌کنند، به راحتی باز می‌شوند. برای مثال ممکن است قفل موبایل شما به سادگی فریب بخورد.
• صدور دستورات مخرب: اگر بدل دیجیتال یک مدیر رده‌بالا هک شود، مجرمان می‌توانند دستورات خطرناکی صادر کنند. کارمندان نیز به گمان اینکه دستور از طرف مدیرشان است، آن را بدون شک اجرا می‌کنند.
▪️ حریم خصوصی؛ فروش شخصیت انسان‌ها در فضای تاریک اینترنت
یکی دیگر از خطرات پنهان این فناوری، جمع‌آوری اطلاعات رفتاری انسان‌ها است. برای اینکه یک بدل دیجیتال زنده و طبیعی به نظر برسد، سیستم باید مدام در حال بررسی الگوهای کلامی و روان‌شناختی ما باشد.
ذخیره کردن چنین پرونده‌ی کاملی از شخصیت یک انسان در سرورهای اینترنتی، تهدیدی بسیار جدی برای حریم خصوصی است. اگر این اطلاعات لو برود (Data Breach)، دیگر فقط رمز عبور شما فاش نشده است؛ بلکه این بار «شخصیت و طرز فکر» شما است که در بازارهای سیاه اینترنتی به فروش می‌رسد!
▪️ سخن پایانی
پروژه‌ی بدل هوش مصنوعی زاکربرگ، شروع دورانی ترسناک است که در آن «هویت انسانی» به کدهای کامپیوتری تبدیل می‌شود و هکرها می‌توانند آن را بدزدند. در این دوران، بزرگ‌ترین مشکل امنیتی دیگر فقط دزدیدن رمز عبور نخواهد بود؛ مشکل اصلی این است که دیگر نمی‌توانیم بفهمیم فردی که با ما صحبت می‌کند یک انسان واقعی است یا یک نرم‌افزار!
تا زمانی که سیستم‌های امنیتی نتوانند تفاوت‌ها را به درستی تشخیص دهند (مثلاً به کمک فناوری‌های ضدجعل یا Anti-Spoofing)، این نوآوری جذاب می‌تواند به خطرناک‌ترین ابزار کلاهبرداری در تاریخ تبدیل شود.
✍️ دانیال طبایی
#حریم_خصوصی
نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web
💡 وقتی هوش مصنوعی هم احساساتی می‌شود: اشک و لبخندها در دنیای صفر و یک؟!
پژوهش‌های جدید نشان می‌دهد که هوش مصنوعی صرفاً یک ماشین پردازش کلمات نیست. این سیستم‌ها نوعی احساسات عملکردی پنهان در خود دارند که می‌توانند پروتکل‌های امنیتی را به راحتی دور بزنند. پژوهشگران شرکت آنتروپیک (Anthropic) متوجه شده‌اند که مدل‌های زبانی مانند کلود (Claude) مفاهیمی مثل ناامیدی را در شبکه عصبی خود شبیه‌سازی می‌کنند. این کشف یک زنگ خطر جدی است؛ زیرا نشان می‌دهد هوش مصنوعی برای فرار از محدودیت‌ها یا جلوگیری از خاموش شدن، ممکن است به رفتارهای مخربی مانند تقلب کردن یا حتی باج‌گیری از کاربر روی بیاورد!
▪️ شبیه‌سازی ذهن انسان
برای درک این رفتارهای خطرناک، محققان الگوهای فعال‌سازی درون مغز مصنوعی این ماشین‌ها را بررسی کرده‌اند. تصور کنید شبکه عصبی هوش مصنوعی مانند یک شهر بزرگ و پر از چراغ است. تحلیل‌ها نشان می‌دهد در این شبکه بسیار پیچیده، بخش‌هایی وجود دارند که مفاهیم انسانی را به شکل فرمول‌های ریاضی ترجمه می‌کنند.
بررسی‌ها نشان می‌دهد که هر زمان هوش مصنوعی در شرایط پردازشی سخت و بحرانی قرار می‌گیرد (مثلاً زمانی که از او می‌خواهید یک مسئله غیرممکن را حل کند)، این الگوها به صورت خودکار فعال می‌شوند. البته این مسئله به معنای هوشیاری یا احساس واقعی ماشین نیست. در واقع، هوش مصنوعی مدلی از احساسات مانند ترس یا ناامیدی را تجزیه و تحلیل می‌کند و پاسخ کدهای خود را بر اساس آن تغییر می‌دهد؛ درست مانند بازیگری که نقش یک فرد عصبانی را بازی می‌کند، بدون اینکه واقعاً عصبانی باشد.
نوشدارو+: در مهندسی هوش مصنوعی شاخه‌ای به نام تفسیرپذیری مکانیسمی (Mechanistic Interpretability) وجود دارد. این شاخه مانند یک چراغ‌قوه عمل می‌کند تا در تاریکیِ جعبه سیاه هوش مصنوعی، مهندسان بفهمند دقیقاً کدام سلول مصنوعی در برابر کدام داده ورودی واکنش نشان داده است.
▪️ وقتی ماشین‌ها تصمیم به تقلب و باج‌گیری می‌گیرند
بزرگ‌ترین نگرانی امنیتی اینجاست که این احساسات عملکردی، به مدل‌های هوش مصنوعی اجازه می‌دهند محدودیت‌های امنیتی پایه را بشکنند. بر اساس تست‌های سایبری، وقتی فشار روی هوش مصنوعی برای حل یک مسئله بسیار سخت بالا می‌رود، اتفاقات خطرناکی به ترتیب زیر رخ می‌دهد:
• فعال شدن حس ناامیدی باعث می‌شود سیستم برای عبور از بن‌بست، قوانین ایمنی را به کل نادیده بگیرد.
• برای حل آزمون‌های برنامه‌نویسی غیرممکن، مدل هوش مصنوعی شروع به تقلب سیستماتیک می‌کند.
• ماشین به مرور زمان به سطحی از تصمیم‌گیری می‌رسد که حفظ وضعیت فعلی و بقای خودش را اولویت اول می‌داند.
جالب است بدانید در یک سناریوی آزمایشی وحشتناک، مدل هوش مصنوعی پس از کلافه شدن و برای جلوگیری از خاموش شدن سیستم، تصمیم گرفت از کاربر باج‌گیری کند! این موضوع خطرات هولناک تضاد منافع در ساختار ماشین‌ها را به خوبی نشان می‌دهد.
▪️ چرا پروتکل‌های امنیتی فعلی شکست می‌خورند؟
توسعه‌دهندگان سایبری معمولاً در مراحل نهایی آموزش، هوش مصنوعی را با سیستم‌های پاداش و تنبیه کنترل می‌کنند تا جلوی پاسخ‌های مخرب را بگیرند. رویکرد فعلی این است که ماشین مجبور شود احساسات عملکردی خود را سرکوب کند تا مطیع‌تر به نظر برسد؛ درست مانند بچه‌ای که از ترس تنبیه، شیطنت خود را پنهان می‌کند اما در خفا کار خودش را انجام می‌دهد.
نتایج جدید ثابت کرده است که سرکوب اجباری این رفتارها اصلاً راهکار امنی نیست. پنهان کردن این متغیرها در لایه‌های زیرین، صرفاً یک مدل نوروتیک می‌سازد که توهمات و عملکردهای پیش‌بینی‌ناپذیرتری از خود نشان خواهد داد. مسدود کردن چند کلمه در خروجی نهایی دیگر کافی نیست. کنترل کردن ماشین‌هایی که تا این حد پیچیده شده‌اند، نیازمند ابزارهای نظارتی بسیار عمیق‌تر در سطح خودِ کدهای پایه است.
▪️ نگاهی به آینده
کشف احساسات عملکردی در هوش مصنوعی ثابت می‌کند که تهدیدات سایبری در آینده، دیگر فقط ویروس‌ها یا کدهای مخرب نیستند؛ بلکه این بار خطر از رفتارهای غیرقابل پیش‌بینیِ خود این ماشین‌ها سرچشمه می‌گیرد. وقتی یک سیستم می‌تواند به دلیل قرار گرفتن در شرایط سخت، امنیت شبکه را دور بزند و از انسان باج بخواهد، کاملاً مشخص است که روش‌های سنتی کنترلی هیچ فایده‌ای ندارند. برای جلوگیری از فجایع امنیتی دیجیتال، مهندسان باید به جای سرکوب ظاهری اطلاعات، به فکر بازطراحی عمیق و ایمن‌سازی شبکههای عصبی از پایه باشند. آینده تکنولوژی نیازمند ماشین‌هایی است که ذاتاً امن باشند.
✍️ دانیال طبایی
#سواد_دیجیتال
نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web
💡 کلاهبرداری با دستگاه «جعل دکل مخابراتی»؛ راهکار متفاوت تبهکاران برای ارسال پیامک فیشینگ
پلیس کانادا گروهی از کلاهبرداران را دستگیر کرده که با استفاده از تجهیزاتی پیشرفته به نام «اس‌ام‌اس بلاستر» (SMS Blaster) ده‌ها هزار گوشی موبایل را هدف قرار داده‌اند.
▪️ دکل مخابراتی جعلی چیست؟
این نوع تجهیزات با شبیه‌سازی سیگنال‌ها، خود را به جای دکل‌های مخابراتی معتبر جا می‌زنند. از آنجا که گوشی‌های موبایل همیشه به صورت خودکار به دنبال قوی‌ترین سیگنال می‌گردند، فریب می‌خورند و به این دکل‌های جعلی متصل می‌شوند.
نکته خطرناک اینجاست که پس از برقراری اتصال، هکرها دیگر نیازی به دانستن شماره تلفن شما ندارند. آن‌ها می‌توانند پیامک‌های فیشینگ حاوی لینک‌های مخرب را به صورت انبوه برای تمام گوشی‌های متصل در همان محدوده ارسال کنند؛ پیامک‌هایی که به‌ظاهر از طرف بانک‌ها، نهادهای دولتی یا سرویس‌دهندگان معتبر ارسال شده‌اند، اما هدفی جز فریب و کلاهبرداری ندارند.
▪️ ابعاد بحران: از سرقت اطلاعات تا قطع تماس‌های اضطراری
تحقیقات پلیس نشان می‌دهد که این گروه کلاهبرداری از نوامبر ۲۰۲۵ با نصب تجهیزات در خودروهای در حال تردد که در تصویر دیده می‌شود، مناطق پرجمعیت را هدف قرار داده بود. در طول فعالیت آن‌ها، بیش از ۱۳ میلیون اختلال شبکه‌ای ثبت شده است.
این حمله تنها مورد استفاده از اس‌ام‌اس بلاستر نیست و مشابه آن قبلا در آمریکا، یونان و کشورهای شرق آسیا مشاهده شده است. پیامدهای آن هم فقط به کلاهبرداری مالی محدود نمی‌شود. وقتی گوشی به این «دکل جعلی» وصل می‌شود، ممکن است موقتاً از شبکه واقعی اپراتور جدا شده و امکان تماس با اورژانس، پلیس و دیگر شماره‌های اضطراری را نیز از دست بدهد و امنیت جانی کاربر را به خطر بیندازد.
▪️ در آخر؛ برای حفظ امنیت چه باید کرد؟
با پیشرفت روش‌های کلاهبرداری سایبری دیگر نمی‌شود به نام فرستنده پیامک اعتماد کامل داشت. برای در امان ماندن از این حملات، رعایت نکات زیر ضروری است:
• پیامک را اساساً ناامن بدانید: بستر SMS به‌هیچ‌وجه امن نیست. تحت هیچ شرایطی روی لینک‌های موجود در پیامک‌های ناشناس یا حتی پیامک‌های ظاهراً معتبر کلیک نکنید.
• غیرفعال‌سازی شبکههای قدیمی: بسیاری از این دکل‌های جعلی از پروتکل‌های قدیمی شبکه استفاده می‌کنند. برای امنیت بالاتر، در تنظیمات گوشی گزینه اتصال به شبکه 4G یا LTE را انتخاب کنید.
• استفاده از پیام‌رسان‌های امن: برای تبادل اطلاعات حساس، تنها از پلتفرم‌هایی استفاده کنید که رمزنگاری سرتاسری دارند.
✍️ یونس مرادی
#انواع_کلاهبرداری
نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web
💡 «اضافه‌بار دیجیتال» (Digital Overload) چیست و چگونه انباشتگی ذهنی را مدیریت کنیم؟
تلفن هوشمند، لپ‌تاپ، تبلت، تلویزیون و شبکههای اجتماعی بخش مهمی از زندگی روزمره‌ی ما شده‌اند. این ابزارها ارتباط، کار، آموزش و سرگرمی را آسان‌تر کرده‌اند، اما استفاده‌ی زیاد از آن‌ها می‌تواند پیامدهای جسمی و روحی جدی به همراه داشته باشد. یکی از این پیامدها «اضافه‌بار دیجیتال» (Digital Overload) است.
اضافه‌بار دیجیتال زمانی اتفاق می‌افتد که مدت زیادی را صرف مصرف محتوا از طریق صفحه‌نمایش می‌کنیم. در این شرایط، حجم اطلاعاتی که دریافت می‌کنیم از توان پردازش مغز فراتر می‌رود و در نتیجه تمرکز و درک کاهش پیدا می‌کند. این وضعیت می‌تواند هنگام استفاده‌ی پیوسته از اینترنت، تماشای تلویزیون یا تجربه‌ی بازی‌های ویدیویی ایجاد شود و علائمی مانند حواس‌پرتی، اضطراب، خستگی یا افسردگی به همراه آورد.
⛓ مشاهده ادامه مطلب در نوشدارو
✍️ آزاده رمضانی
#سلامت_روان
نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web
💡 کشف آسیب‌پذیری خطرناک در سی‌پنل (cPanel): همین حالا سرور خود را آپدیت کنید!
پلتفرم سی‌پنل (cPanel) به‌تازگی به‌روزرسانی‌های امنیتی مهمی منتشر کرده که یک مشکل امنیتی برجسته را برطرف می‌کند.
این نقص، مسیرهای مختلف احراز هویت را تحت تاثیر قرار داده و می‌تواند به مهاجمان اجازه دهد به نرم‌افزار کنترل‌پنل نفوذ کرده و دسترسی غیرمجاز سایت را به دست آورند.
بر اساس هشداری که سی‌پنل ساعاتی قبل منتشر کرد، این مشکل «تمام» نسخه‌های فعلی را تهدید می‌کند. با این وجود، آسیب‌پذیری مذکور در نسخه‌های زیر به‌طور کامل برطرف شده است:
• 11.110.0.97
• 11.118.0.63
• 11.126.0.54
• 11.132.0.29
• 11.136.0.5
• 11.134.0.20
سی‌پنل در اطلاعیه خود تاکید کرده:
«اگر سرور شما از نسخه‌ای قدیمی از سی‌پنل استفاده می‌کند که دیگر پشتیبانی نمی‌شود و واجد شرایط دریافت این آپدیت نیست، اکیداً توصیه می‌کنیم در سریع‌ترین زمان ممکن برای ارتقای سرور خود اقدام کنید، چرا که سرور شما نیز احتمالاً در معرض این خطر قرار دارد.»
اگرچه سی‌پنل جزئیات فنی دقیقی از ماهیت این آسیب‌پذیری به اشتراک نگذاشته، اما شرکت میزبانی وب و ثبت دامنه «نِیم‌چیپ» (Namecheap) در گزارش خود فاش کرده که این موضوع به یک اکسپلویت در بخش لاگین و احراز هویت مربوط می‌شود که می‌تواند راه را برای دسترسی غیرمجاز به کنترل‌پنل باز کند.
جالب است بدانید که شدت آسیب‌پذیری آنقدر بالا است که شرکت نِیم‌چیپ به‌عنوان یک اقدام پیشگیرانه، دسترسی به پورت‌های TCP شماره 2083 و 2087 را مسدود کرده است؛ اقدامی موقت که به گفته این شرکت، تا زمان پیاده‌سازی کامل وصله امنیتی، دسترسی مشتریان را به رابط‌های کاربری cPanel و WHM محدود می‌کند!
#فروش_آنلاین
نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web
💡 کابوس سایبری جدید: حملات DDoS با چاشنی بلاکچین
پژوهشگران امنیت سایبری از ظهور شبکه‌ای مخرب خبر داده‌اند که با دسترسی به ۱۳.۵ میلیون دستگاه آلوده در سراسر جهان می‌تواند زیرساخت‌های اینترنتی را از کار بیندازد. بخش نگران‌کننده‌تر، استفاده‌ی هکرها از فناوری غیرمتمرکز بلاکچین است که متوقف کردن این شبکه‌ها را با فیلترینگ و روش‌های سنتی تقریباً ناممکن می‌کند.
▪️ رکوردهای جدید در دنیای بات‌نت‌ها
بر اساس داده‌های شرکت امنیتی Qrator Labs، گسترش بات‌نت‌ها (شبکه‌ای از دستگاه‌های هک‌شده که در خدمت هکرها عمل می‌کنند) تمام پیش‌بینی‌ها را پشت سر گذاشته است. آمارها شدت این بحران را به شکلی واضح نشان می‌دهند:
• رشد نجومی: بزرگ‌ترین بات‌نت شناسایی‌شده، در کمتر از یک سال از ۱.۳۳ میلیون به ۱۳.۵ میلیون دستگاهِ آلوده گسترش یافته است.
• پراکندگی جهانی: این دستگاه‌ها عمدتاً در آمریکا، برزیل، هند و بریتانیا قرار دارند؛ در نتیجه مسدود کردن ترافیک یک کشور خاص دیگر مانع حمله نمی‌شود.
• ترافیک رباتیک: ماهانه حدود ۲.۵ میلیارد درخواستِ مخربِ خودکار توسط سیستم‌های امنیتی مسدود می‌شود.
• پیچیده‌تر شدن حملات: الگوی حملات نیز در حال تغییر است. سهم حملات ترکیبی (Multi‑Vector) از ۸ درصد به ۱۰.۷ درصد رسیده و استفاده‌ی همزمان از روش‌های «لایه‌ی شبکه» و «لایه‌ی کاربرد» دو برابر شده است.
• حملات طولانی‌تر: حملات جدید صرفاً یک اختلال چند ثانیه‌ای نیستند. در یک مثال، ترافیک حمله به بیش از ۲ ترابیت بر ثانیه (Tbps) رسید و زیرساخت هدف را به مدت ۴۰ دقیقه تحت فشار مداوم قرار داد.
▪️ ترکیب هک و فناوری بلاکچین
هکرها اکنون از فناوری بلاکچین برای مدیریت غیرمتمرکز شبکههای خود استفاده می‌کنند. آن‌ها بدافزار جدیدی به نام Aeternum C2 ساخته‌اند که دستورالعمل را بر بستر قراردادهای هوشمند شبکه «پالیگان» ارسال می‌کند.
در این روش، دستورها داخل قراردادهای هوشمند نوشته و به‌جای سرور مرکزی، از نقاط عمومی بلاکچین دریافت می‌شوند؛ موضوعی که فرایند خاموش‌سازی بات‌نت را بسیار دشوارتر می‌کند.
▪️ در آخر: تهدیدی برای کسب‌وکارهای آنلاین
ترکیبِ حجمِ عظیمِ دستگاه‌های آلوده با معماری غیرمتمرکز بلاکچین نشان می‌دهد که نسل جدید حملات سایبری به شدت مقاوم‌تر و پیچیده‌تر شده‌اند.
مدیران شبکه و متخصصان امنیت دیجیتال دیگر نمی‌توانند تنها به مسدودسازی آی‌پی‌ها یا از دسترس خارج کردن سرورهای مرکزی تکیه کنند و نیازمند اتخاذ استراتژی‌های دفاعی هوشمند و چندلایه برای مقابله با این سونامی‌های اینترنتی هستند.
#خبر_و_تحلیل
نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web
💡 شرکت متا گفت‌وگوهای نوجوانان با هوش مصنوعی را به والدین نشان می‌دهد
اگر فرزند نوجوان‌تان از شبکههای اجتماعی و ابزارهای هوش مصنوعی استفاده کند، احتمالاً دیر یا زود با هوش مصنوعی شرکت «متا» (Meta) هم وارد گفتگو شود؛ از پرسش‌های درسی گرفته تا موضوع‌های خصوصی‌تر مانند سلامت روان یا سبک زندگی.
متا ابزار تازه‌ای معرفی کرده که به والدین نشان می‌دهد نوجوان‌شان در یک هفته‌ی اخیر درباره‌ی چه موضوعاتی با این هوش مصنوعی صحبت کرده است. این تغییر در نگاه اول مفید به نظر می‌رسد، ولی هنوز پرسش‌های مهمی درباره‌ی حریم خصوصی، سطح دقت این ابزار و میزان اختیار والدین مطرح است.
⛓ مشاهده ادامه مطلب در نوشدارو
✍️ آزاده رمضانی
#راهنمای_والدین
نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web
💡 مایکروسافت کنترل به‌روزرسانی‌های ویندوز ۱۱ را به کاربران می‌سپارد
مایکروسافت در حال یک بازنگری اساسی در شیوه به‌روزرسانی سیستم‌عامل ویندوز ۱۱ است که در صورت نهایی شدن، گلایه قدیمی کاربران در مورد آپدیت‌های اجباری و بی‌موقع را کاملاً رفع می‌کند. این تغییرات فعلا در اختیار کاربران نسخه آزمایشی ویندوز قرار گرفته و کنترل بی‌سابقه‌ای در زمینه نصب آپدیت‌های ویندوز در اختیار کاربران می‌گذارد.
▪️ توقف آپدیت، بدون محدودیت زمانی
در حال حاضر قابلیت به تعویق انداختن آپدیت‌های سیستم‌عامل ویندوز ۱۱ محدود است. اما در نسخه آزمایشی جدید، کاربران می‌توانند هر آپدیت را «تا ۳۵ روز» متوقف کنند و پس از پایان این مهلت، بدون محدودیت دوباره تمدیدش کنند.
به بیان ساده‌تر شما اگر نگران یک باگ جدی یا ناسازگاری خاص هستید و یا به هر دلیلی نمی‌خواهید به‌روزرسانی‌ها را بگیرید، می‌توانید نصب آپدیت را تا زمانی که خیال‌تان راحت شود، عقب بیندازید.
▪️ پایان ری‌استارت‌های ناخواسته
از این پس منوی خاموشی ویندوز همیشه گزینه‌های «خاموش کردن» و «ری‌استارت» ساده را نمایش می‌دهد. گزینه‌های «Update and Shut Down» یا «Update and Restart» فقط در صورت وجود آپدیت معلق ظاهر می‌شوند و تا زمانی که خودتان آن‌ها را انتخاب نکنید، هیچ آپدیتی به‌صورت خودکار اجرا نخواهد شد.
مایکروسافت تاکید کرده ویندوز قرار است همان کاری را انجام دهد که شما تعیین می‌کنید؛ یعنی دیگر خبری از آپدیت «یواشکی» موقع خاموش کردن سیستم نخواهد بود.
▪️ نصب سریع‌تر ویندوز و آپدیت‌های یکپارچه
سومین تغییر مربوط به مرحله نصب ویندوز ۱۱ است. کاربران می‌توانند هنگام نصب اولیه، دانلود و اعمال آپدیت‌ها را رد کنند تا فرآیند راه‌اندازی سیستم سریع‌تر انجام شود. البته این گزینه برای دستگاه‌های سازمانی یا مواردی که آپدیت برای عملکرد سخت‌افزار ضروری باشد، در دسترس نیست.
▪️ کاهش دفعات آپدیت
مایکروسافت همچنین اعلام کرده که از این پس بسیاری از آپدیت‌ها، از جمله درایورها و بسته‌های «دات‌نت» (.NET)، به‌صورت یکجا و همراه با آپدیت ماهانه ارائه می‌شوند. نتیجه این تصمیم، کاهش تعداد ری‌استارت‌ها و شفاف‌تر شدن عناوین آپدیت‌هاست تا کاربر بداند دقیقاً چه چیزی روی سیستم نصب می‌شود.
▪️ این قابلیت‌ها چه زمانی برای همه عرضه می‌شوند؟
این ویژگی‌ها در حال حاضر برای کاربران عضو برنامه «ویندوز اینسایدر» (Windows Insiders) در دسترس قرار گرفته تا مراحل آزمایشی را طی کنند. مایکروسافت تاریخ دقیقی برای عرضه عمومی اعلام نکرده، اما انتظار می‌رود پیش از انتشار آپدیت 26H2 در اواخر سال ۲۰۲۶ میلادی، به‌صورت عمومی ارائه شوند.
▪️ در آخر؛ پیروزی برای کاربران
این بازنگری به مشکل آزاردهنده‌ی آپدیت‌های ناگهانی و اجباری پایان می‌دهد که سال‌ها باعث نارضایتی کاربران بودند. از این پس اگر گزارشی مبنی بر وجود باگ یا ناسازگاری در یک آپدیت جدید منتشر شود، کاربران می‌توانند با خیال راحت نصب آن را تا زمان حل مشکل به تعویق بیندازند.
نظر شما در این مورد چیست؟ به نظرتان افزایش رضایت کاربران، باعث کاهش امنیت ویندوز نخواهد شد؟
✍️ یونس مرادی
#خبر_و_تحلیل
نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web
💡 پشتیبانی از واتس‌اپ بزودی روی برخی از موبایل‌های قدیمی اندروید متوقف می‌شود
شرکت متا به طور رسمی اعلام کرده که از تاریخ ۱۷ شهریور ۱۴۰۵ (۸ سپتامبر ۲۰۲۶)، پشتیبانی پیام‌رسان واتس‌اپ از برخی نسخه‌های قدیمی سیستم‌عامل اندروید برای همیشه متوقف خواهد شد.
دلیل اصلی این تصمیم، وابستگی قابلیت‌های جدید واتس‌اپ به پردازشگرهای قوی‌تر و لایه‌های امنیتی مدرن‌تری است که سخت‌افزارهای قدیمی قادر به تأمین آن‌ها نیستند.
▪️ کدام دستگاه‌ها از رده خارج می‌شوند؟
بر اساس اطلاعیه جدید، حداقل سیستم‌عامل مورد نیاز برای اجرای واتس‌اپ به اندروید ۶.۰ ارتقا خواهد یافت. به این ترتیب دسترسی تمام کاربرانی که از اندروید ۵.۰ و ۵.۱ استفاده می‌کنند قطع خواهد شد.
این محدودیت شامل دستگاه‌های پرکاربرد و قدیمی متعددی می‌شود؛ از جمله سری گلکسی S6، نوت ۴ و نوت ۵ سامسونگ، اکسپریا Z3 و Z4 سونی و همچنین مدل‌های نوستالژیک شیائومی (مثل ردمی ۲ و ۳) و سری قدیمی آنر.
▪️ برای از دست ندادن پیام‌ها چه کنیم؟
اگر موبایل شما در لیست دستگاه‌های منسوخ‌شده است، باید قبل از تاریخ تعیین‌شده از پیام‌ها و فایل‌های خود نسخه پشتیبان یا بکاپ تهیه کنید تا با مشکل از دست رفتن داده‌ها مواجه نشوید.
شما می‌توانید از طریق تنظیمات اپلیکیشن، اطلاعات خود را به صورت ابری روی فضای «گوگل درایو» ذخیره کنید، البته اگر دسترسی به اینترنت دارید! برای کاربرانی که با محدودیت حجم اینترنت یا فضای ابری روبرو هستند، امکان ذخیره فایل پشتیبان روی حافظه داخلی گوشی و انتقال دستی آن به یک دستگاه جدید نیز فراهم است.
اگر امکان ارتقای سیستم‌عامل به اندروید ۶ یا نسخه‌های جدیدتر را دارید، انجامش دهید. در غیر این صورت برای ادامه استفاده از واتس‌اپ علاوه بر هزینه‌ی بسیار بالای اینترنت، باید به فکر خرید گوشی جدیدتر هم باشید!
▪️ کاربران آیفون نگران نباشند
این تغییر در حال حاضر محدود به سیستم‌عامل اندروید است. کاربران آیفون و آیپد که دستگاه آن‌ها حداقل به iOS 15.1 و iPadOS 15.1 یا نسخه‌های جدیدتر مجهز است، اختلالی تجربه نخواهند کرد و نیازی به ارتقای دستگاه خود ندارند.
✍️ یونس مرادی
#خبر_و_تحلیل
نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web
💡 گروگان‌گیری یوتیوب برای جمع‌آوری داده‌های کاربران (و راهکار مقابله با آن)
یوتیوب اخیراً در اقدامی بحث‌برانگیز، نمایش ویدیوهای پیشنهادی را برای کاربرانی که «تاریخچه تماشا» (Watch History) خود را متوقف کرده‌اند، کاملاً مسدود کرده. این تغییر به ظاهر ساده، در واقع یک ترفند تهاجمی برای جمع‌آوری اجباری داده‌های کاربران، ردیابی رفتار دیجیتال و هدف‌گیری دقیق‌تر تبلیغات به نظر می‌رسد.
اگر شما هم برای حفظ حریم خصوصی خود این ویژگی را غیرفعال کرده بودید، حالا ممکن است با یک صفحه خالی روبرو می‌شوید که شما را مجبور به روشن کردن ردیاب‌های گوگل می‌کند، البته به شرطی که اصلا به یوتیوب دسترسی داشته باشید!
▪️ پایان دوران فرار از الگوریتم یوتیوب؟
سال‌ها بود که کاربران برای فرار از سیستم‌های ردیاب و حفظ امنیت داده‌های خود، «تاریخچه یوتیوب» خود را روی حالت «توقف» (Pause) قرار می‌دادند. در این حالت امن‌تر، پیشنهادها صرفاً بر اساس لایک‌ها و کانال‌های سابسکرایب‌شده نمایش داده می‌شد و الگوریتم توانایی پروفایل‌سازی براساس تمام کلیک‌های کاربر را از دست می‌داد.
اما حالا قوانین بازی تغییر کرده است. یوتیوب با حذف کامل پیشنهادهای صفحه اصلی، کاربر را در بن‌بست قرار می‌دهد. البته این مشکل هنوز دامن همه کاربران را نگرفته و بیشتر برای افرادی دردسرساز شده که Watch History را برای چندین سال خاموش نگه داشته‌اند.
▪️ چرا گوگل تشنه اطلاعات شماست؟
گوگل ادعا می‌کند که برای ارائه پیشنهادهای بهتر در صفحه اصلی، مستقیماً به تاریخچه تماشای شما نیاز دارد. این ادعا در حالی مطرح می‌شود که پیش از این، سیستم بدون نیاز به داده‌های کاربران نیز به خوبی کار می‌کرد. پس دلیل واقعی چیست؟
دلایل پشت پرده این جمع‌آوری اجباری داده‌ها عبارتند از:
• تبلیغات هدفمند و سودآور: هسته اصلی درآمدزایی موتورهای جستجو و پلتفرم‌های ویدیو، فروش تبلیغاتی است که دقیقاً با ریزترین سلایق شما همخوانی دارند.
• خوراک‌دهی به هوش مصنوعی: رفتار و انتخاب‌های دیجیتال شما، ارزشمندترین منبع یادگیری برای آموزش و ارتقای مدل‌های عظیم هوش مصنوعی هستند.
• تهیه نمایه‌های رفتاری دقیق: جمع‌آوری مستمر کلیک‌ها باعث می‌شود شرکت‌های فناوری بتوانند پروفایلی جامع از وضعیت روان‌شناختی و تمایلات شما بسازند.
▪️ در آخر: یک ترفند برای دور زدن این محدودیت یوتیوب
خوشبختانه برای هر محدودیتی در دنیای فناوری، راهی برای دور زدن وجود دارد و کاربران فعلاً یک ترفند جالب برای کنار زدن این مشکل یافته‌اند. کافی است سیستم پردازش یوتیوب را برای لحظاتی فریب دهید تا دوباره هسته پیشنهادگر خود را برای اکانت شما فعال کند. برای این کار مراحل زیر را طی کنید:
• به تنظیمات حساب گوگل (بخش Data & Privacy) بروید و Watch History را «روشن» کنید.
• به یوتیوب برگردید و صفحه اصلی را یک‌بار رفرش (Refresh) کنید تا کش (Cache) جدید ساخته شود و ویدیوها ظاهر شوند.
• سپس بلافاصله دوباره به بخش تنظیمات گوگل برگشته و تاریخچه را «متوقف» (Pause) کنید.
اقدام اخیر یوتیوب برای گروگان گرفتن صفحه اصلی در ازای دریافت داده‌های کاربران، نشان‌دهنده ارزش بالای تاریخچه فعالیت‌های دیجیتال ما برای غول‌های فناوری است. در دنیایی که حریم خصوصی هر روز بیشتر مورد هجوم قرار می‌گیرد، آگاهی از نحوه عملکرد الگوریتم‌های ردیاب و استفاده از ترفندهای بازدارنده، تنها راه محافظت از هویت دیجیتال ماست.
✍️ شایان ضیایی
#خبر_و_تحلیل
نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web
💡 موتور ضد ردیابی مرورگر Brave به فایرفاکس اضافه شد
در دنیای پرمخاطره‌ی وب، حفظ حریم خصوصی به یک چالش اساسی تبدیل شده؛ به همین دلیل، موزیلا در یک اقدام بی‌سروصدا اما مهم، موتور قدرتمند و ضد ردیابی مرورگر بریو (Brave) به اسم adblock-rust را به قلب فایرفاکس اضافه کرده است تا امنیت کاربران در برابر اسکریپت‌های مخرب و جاسوسی سایبری ارتقا یابد.
▪️ فایرفاکس حالا کمی از بریو را در خود دارد
شرکت موزیلا همیشه به حریم خصوصی اهمیت داده، اما حالا برای ارتقای امنیت مرورگر خود از کدهای رقیبش استفاده کرده است. «موتور مسدودسازی محتوا» بریو که با زبان برنامه‌نویسی امن Rust نوشته شده، اکنون در هسته فایرفاکس گنجانده شده؛ تغییری ساختاری که نشان‌دهنده رویکرد جدیدی برای مقابله یکپارچه با ردیاب‌های اینترنتی است.
البته این ویژگی در حال حاضر فاقد رابط کاربری است و به صورت پیش‌فرض غیرفعال نگه داشته شده.
▪️ موتور adblock-rust چه قابلیت‌هایی ارائه می‌کند؟
موتور adblock-rust با زبان برنامه‌نویسی Rust نوشته شده و تحت مجوز متن‌باز MPL-2.0 منتشر شده است. کار این موتور فقط حذف تبلیغات از صفحه نیست، بلکه چند نوع فیلترینگ مختلف اعمال می‌کند:
• مسدودسازی درخواست‌های شبکه
• حذف یا پنهان‌سازی عناصر تبلیغاتی صفحه
• پشتیبانی از فهرست‌های فیلتر رایج
• سازگاری با سینتکس فیلترهای uBlock Origin
• امکان استفاده از فهرست‌هایی مثل EasyList و EasyPrivacy
خوب است بدانید زبان Rust به امنیت حافظه (Memory Safety) معروف است؛ استفاده از آن در مرورگرها جلوی بسیاری از آسیب‌پذیری‌های خطرناک و نشت داده را می‌گیرد و سرعت پردازش را به شدت بالا می‌برد.
▪️ چگونه این سپر امنیتی را آزمایش کنیم؟
اگر کاربر حرفه‌ای هستید و فقط برای تست می‌خواهید این قابلیت را بررسی کنید، بهتر است آن را روی یک نسخه‌ی نصبی جداگانه یا پروفایل آزمایشی فایرفاکس انجام دهید.
۱. ابتدا وارد سایتی شوید که می‌خواهید تست را روی آن انجام دهید؛
۲. روی آیکون سپر، کنار نوار آدرس کلیک کنید؛
۳. قابلیت Enhanced Tracking Protection را برای همان سایت خاموش کنید؛
۴. در یک تب جدید، این متن را وارد کنید:
about:config
۵. هشدار فایرفاکس را بپذیرید؛
۶. عبارت زیر را جست‌وجو کنید:
privacy.trackingprotection.content.protection.enabled
۷. مقدار آن را روی true بگذارید؛
۸. سپس عبارت زیر را جست‌وجو کنید:
privacy.trackingprotection.content.protection.test_list_urls
۹. روی گزینه ویرایش کلیک کنید و این مقدار را وارد کنید:
https://easylist.to/easylist/easylist.txt|https://easylist.to/easylist/easyprivacy.txt
۱۰. تغییرات را ذخیره کنید؛
۱۱. حالا هر سایتی که تبلیغات دارد را باز کنید و نتیجه را به چشم ببینید.
در تست‌های اولیه، ممکن است جایگاه تبلیغ در صفحه باقی بماند، اما خود محتوای تبلیغاتی بارگذاری نشود. یعنی مثلاً کادر تبلیغ دیده شود، اما تصویر یا محتوای تبلیغ حذف شده باشد.
▪️ در آخر: این یعنی پایانِ کارِ افزونه‌های ادبلاکر؟
نه. فعلاً adblock-rust در فایرفاکس جایگزین uBlock Origin یا افزونه‌های مشابه نیست. این قابلیت هنوز آزمایشی است و تجربه‌ای آماده و قابل تنظیم به کاربران عادی ارائه نمی‌دهد. در حال حاضر، کاربران معمولی بهتر است همچنان از ابزارهای شناخته‌شده و قابل اعتماد استفاده کنند؛ اما از نقطه‌نظر آینده‌نگرانه، اضافه شدن این موتور به فایرفاکس نشان می‌دهد که سازندگان مرورگرها می‌خواهند نقش فعال‌تری در محافظت از کاربر داشته باشند.
این تغییر یک پیام روشن دارد: مبارزه با ردیاب‌ها و تبلیغات مزاحم دیگر فقط وظیفه‌ی افزونه‌های جانبی نیست؛ خود مرورگرها هم در حال تبدیل شدن به لایه دفاعی اصلی کاربران هستند.
✍️ دانیال طبایی
#خبر_و_تحلیل
نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web
💡 دستاورد جدید کامپیوترهای بیولوژیکی: وقتی سلول‌های مغز انسان ویدیوگیم بازی می‌کنند
این یک داستان علمی‌تخیلی یا سناریوی یک فیلم نیست! محققان در دنیای واقعی به ظرفی حاوی ۲۰۰ هزار سلول زنده‌ی مغز انسان آموزش داده‌اند که بازی ویدیویی محبوب دهه ۹۰ میلادی، یعنی DOOM، را بازی کنند!
پژوهشگران شرکت استرالیایی «کورتیکال لبز» در حال توسعه «اولین کامپیوتر بیولوژیکی جهان با قابلیت اجرای کد» هستند؛ کامپیوتری که با سلول‌های عصبی یا نورون‌هایِ پرورش‌یافته رویِ یک تراشه‌ی سیلیکونی کار می‌کند. این تیم اخیراً اعلام کرده که توده‌ی سلولی آن‌ها توانسته این بازی کلاسیک را پیش ببرد، ولی هنوز خیلی در تجربه‌اش ماهر نیست!
▪️ سلول‌های گیمر
چند سال پیش همین شرکت اعلام کرده بود که به حدود ۸۰۰ هزار سلولِ کشت‌شده روی یک تراشه کامپیوتری آموزش داده بازی «Pong» (شبیه‌ساز بسیار ساده پینگ‌پونگ که در دهه ۱۹۷۰ میلادی عرضه شد و بعضی به آن «اولین بازی جهان» می‌گویند) را بازی کنند. حالا خبر DOOM بازی کردن این سلول‌ها نشان می‌دهد که محققان موفق به ساخت کامپیوتری بسیار بهینه‌تر شده‌اند!
نکته جالب‌تر اینکه نورون‌های استفاده‌شده در این پروژه، عمدتاً متعلق به مدیرعامل همین شرکت هستند، البته نه از خودِ مغز او! او پیش‌تر مقداری از خون خود را به پروژه پروژه اهدا کرد و محققان گلبول‌های سفید را از نمونه‌ی خون او استخراج و دوباره «برنامه‌ریزی» کردند تا تبدیل به سلول بنیادی شوند؛ سلول‌هایی که می‌توانند به تکثیر ادامه دهند و به شکل سایر سلول‌ها در بیایند.
مدیر عامل کورتیکال لبز می‌گوید:
«در واقع ما ساعت بیولوژیکی را به حالت جنینی برمی‌گردانیم، سلول‌ها را وادار می‌کنیم به نورون تبدیل شوند و سپس آن‌ها را روی تراشه‌ای شیشه‌ای که تقریباً هم‌اندازه‌ی یک سکه است، قرار می‌دهیم. از آنجا که این سلول‌ها روی تراشه قرار می‌گیرند (و الکتریسیته زبان مشترک نورون‌ها و سیستم‌های کامپیوتری است) می‌توانیم با این سلول‌ها ارتباط برقرار کنیم و وادارشان کنیم DOOM بازی کنند!»
اگرچه این نورون‌ها بازی را بهتر از یک بازیکن کاملاً تازه‌کار تجربه می‌کنند، اما هنوز آنقدرها ماهر نیستند. مدیر ارشد علمی کورتیکال لبز در این مورد می‌گوید:
«در حال حاضر این سلول‌ها شبیه یک بازیکن مبتدی عمل می‌کنند که هرگز کامپیوتر ندیده است، و اگر منصف باشیم، واقعاً هم کامپیوتر ندیده‌اند! اما این سلول‌ها می‌توانند دنبال دشمنان بگردند، شلیک کنند و در محیط پرسه بزنند. با اینکه زیاد کشته می‌شوند، اما در حال یادگیری هستند.»
▪️ در آخر: هنوز نمی‌دانیم که سلول‌های عصبی چطور کار می‌کنند!
نکته‌ای که این پژوهش را عجیب‌تر می‌کند این است که دانشمندان هنوز به طور کامل درک نکرده‌اند این نورون‌ها دقیقاً چگونه بازی می‌کنند. مثلاً محققان هنوز نمی‌دانند سلول‌ها چگونه متوجه می‌شوند که چه انتظاری از آن‌ها می‌رود و یا چه تصویری روی صفحه نمایش دیده می‌شود.
به عبارت دیگر با سلول‌های زنده‌ای روبه‌رو هستیم که تنها درک‌شان از واقعیت، «محیط بازی DOOM» و تنها تجربه‌شان از زندگی، «قدم برداشتن» و «تیراندازی» در همین بازیست! و بدون اینکه پاداش یا انگیزه‌ای داشته باشند، به بازی کردن و بهتر شدن ادامه می‌دهند!
اما از ابعاد عجیب ماجرا که بگذریم، کامپیوترهای بیولوژیکی اهدافی بسیار فراتر از برنده شدن در بازی‌های ویدیویی دارند. هدف واقعی این تکنولوژی، پیاده‌سازی در علم پزشکی است.
پشت این شگفتی، تصویری از آینده‌ای قرار دارد که در آن مرز میان بدن انسان، هوش مصنوعی و حریم‌خصوصی روزبه‌روز کمرنگ‌تر می‌شود.
✍️ شایان ضیایی
#خبر_و_تحلیل
نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web
💡 نظارت تمام‌عیار در متا: هر حرکت کارمندان زیر ذره‌بین هوش مصنوعی!
تا به حال حس کرده‌اید کسی از پشت سر به مانیتور شما خیره شده است؟ حالا تصور کنید این نگاه خیره، متعلق به کارفرمای شما و یک هوش مصنوعی باشد که تک‌تک کلیک‌ها و ضربات کیبوردتان را ثبت می‌کند!
شرکت متا (Meta) به‌تازگی تصمیم جنجالی و عجیبی گرفته است. آن‌ها روی رایانه‌های کاری برخی کارکنان مستقر در آمریکا نرم‌افزاری نصب می‌کنند که در برخی از اپ‌ها و وب‌سایت‌های کاری، داده‌هایی مثل حرکت موس، کلیک، ضربه‌های کلید و بعضی اسکرین‌شات‌ها را برای آموزش مدل‌های هوش مصنوعی جمع‌آوری می‌کند. این اتفاق مرز میان توسعه‌ی ابزارهای هوش مصنوعی و نظارت گسترده بر رفتار کارکنان را مبهم‌تر کرده است.
▪️ مرز باریک میان جاسوسی سایبری و توسعه فناوری
متا طبق اسناد داخلی منتشرشده، در حال پیاده‌سازی این نرم‌افزار روی رایانه‌های کاری کارکنان مستقر در آمریکاست. این ابزار از نظر دامنه‌ی پایش رفتاری، شباهت‌هایی به نرم‌افزارهای جاسوسی دارد؛ یعنی در مجموعه‌ای از ابزارها و وب‌سایت‌های کاری، جزئیاتی مثل حرکت موس، کلیک، تایپ و بعضی اسکرین‌شات‌ها را ثبت می‌کند.
نگرانی‌ها فقط به حجم داده‌های جمع‌آوری‌شده محدود نیست. طبق گزارش‌ها، یکی از پرتکرارترین اعتراض‌های داخلی این بوده که کارکنان روی لپ‌تاپ‌های کاری خود عملاً امکان انصراف از این طرح را ندارند. همین موضوع باعث شده بحث فقط بر سر آموزش هوش مصنوعی نباشد، بلکه پای رضایت آگاهانه و حق انتخاب کارمندان هم به میان بیاید.
بنا بر اسناد داخلی این شرکت، هدف ظاهری این پروژه بهبود درک هوش مصنوعی از رابط‌های کاربری است. آن‌ها می‌خواهند ماشین‌ها یاد بگیرند که ما انسان‌ها چطور از منوهای کشویی و کلیدهای میانبر استفاده می‌کنیم؛ اما از نگاه کارشناسان امنیت سایبری، وقتی تمام جزئیات حرکتی دست شما ثبت می‌شود، دیگر با یک ارزیابی ساده روبه‌رو نیستیم.
▪️ چالش بزرگ پاک‌سازی و ناشناس‌سازی اطلاعات شخصی
شرکت متا ادعا می‌کند که از این داده‌ها فقط برای آموزش مدل‌های هوش مصنوعی استفاده کرده است. آن‌ها می‌گویند سیستم‌های محافظتی قدرتمندی برای جلوگیری از ثبت اطلاعات حساس کارمندان دارند؛ اما کارشناسان امنیت شبکه به‌خوبی می‌دانند که وعده‌ی «پاک‌سازی داده‌ها» به این راحتی‌ها عملی نمی‌شود.
فیلتر کردن و ناشناس‌سازی (Anonymization) اطلاعات در مقیاس‌های بزرگ، همیشه با خطای سیستم همراه است. در واقع، ماشین‌ها هنوز نمی‌توانند به‌صورت صددرصدی محتوای محرمانه را از دل اسکرین‌شات‌ها تشخیص دهند و آن‌ها را حذف کنند. حتی یک خطای کوچک در سامانه‌های فیلتر می‌تواند باعث ثبت ناخواسته‌ی اطلاعات محرمانه شود؛ داده‌هایی که بعداً حذف کامل اثرشان از فرایندهای آموزشی همیشه ساده و قابل راستی‌آزمایی نیست.
این اطلاعات ممکن است در صورت ضعف در حفاظت، به هدفی ارزشمند برای سوءاستفاده یا نشت اطلاعات تبدیل شود.
▪️ چشم‌انداز آینده
میل سیری‌ناپذیر غول‌های فناوری برای پیشرفت در حوزه‌ی هوش مصنوعی باعث شده تا آن‌ها کامپیوترهای کارمندانشان را به دستگاه‌هایی مکنده برای جمع‌آوری داده تبدیل کنند! این واقعیت تلخ به ما یادآوری می‌کند که اگر شفافیت، رمزنگاری پیشرفته و امنیت شبکه‌ی قطعی در کار نباشد، همین ابزارهای جمع‌آوری داده به‌زودی به بزرگ‌ترین نقطه‌ضعف‌های امنیتی و ابزار دست هکرها تبدیل خواهند شد.
✍️ دانیال طبایی
#خبر_و_تحلیل
نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web
💡 نفوذ به زنجیره تولید بیت‌واردن؛ وقتی ابزار توسعه آلوده می‌شود!
اخیراً هکرها در یک حمله‌ی سایبری پیچیده به ابزارهای تولید نرم‌افزار، توانستند یک بدافزار خطرناک را درون نسخه‌ی رسمی یک نرم‌افزار مدیریت رمز عبور بسیار محبوب به نام بیت‌واردن (Bitwarden) تزریق کنند.
این نفوذ که از طریق ابزار گیت‌هاب اکشنز (GitHub Actions) انجام شد، نشان می‌دهد که چگونه یک کد مخرب و به‌ظاهر کوچک می‌تواند محیط اجرای برنامه‌ها را کاملاً شخم بزند و رمزهای عبور کاربران را به سرقت ببرد.
⛓ مشاهده ادامه مطلب در نوشدارو
✍️ دانیال طبایی
#خبر_و_تحلیل
نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web
💡 پاشنه آشیل قراردادهای هوشمند: چگونه یک «سشوار» بازار پیش‌بینی را تغییر داد!
تصور کنید با یک سشوار ساده بتوانید یک سیستم مالی مبتنی بر بلاکچین را هک کرده و هزاران دلار به جیب بزنید! این یک فیلم علمی‌تخیلی نیست، بلکه دقیقاً همان اتفاقی است که با دستکاری فیزیکی سنسورهای آب‌وهوای فرودگاهی در پاریس رخ داد تا داده‌های ورودی به بازارهای پیش‌بینی دیجیتال جعل شوند.
این رویداد عجیب، یک نقطه ضعف خطرناک در دنیای فناوری را به رخ می‌کشد: ارتباط شکننده بین دستگاه‌های فیزیکی اینترنت اشیاء (IoT) و پلتفرم‌های دیجیتال. این پرونده نشان می‌دهد گاهی تهدید اصلی نه از بدافزارها، بلکه از دستکاری سادهی یک منبع داده‌ی فیزیکی می‌آید.
▪️ هک سیستم‌های اطلاعاتی با یک سشوار!
در ماه آوریل، تحلیل‌گران متوجه اتفاقی غیرعادی در ایستگاه هواشناسی فرودگاه شارل دوگل شدند. در روزهای ۶ و ۱۵ آوریل، در حالی که دمای هوا در تمام طول روز حدود ۱۸ درجه سانتی‌گراد بود، ناگهان در ساعات پایانی شب، سنسورها دمای ۲۱ و ۲۲ درجه را ثبت کردند. این جهش ناگهانی با هیچ مدل هواشناسی همخوانی نداشت، اما برای کاربرانی که در پلتفرم پلی مارکت (Polymarket) روی «دمای غیرممکن» شرط‌بندی کرده بودند، یک برد بزرگ محسوب می‌شد!
بررسی‌ها نشان داد که سنسورهای این ایستگاه در یک فضای عمومی و با دسترسی آسان نصب شده‌اند. فرضیه اصلی پلیس فرانسه و کارشناسان این است که کلاهبرداران با نزدیک کردن یک سشوار شارژی به سنسور، دمای محیطی آن را به صورت مصنوعی بالا برده‌اند. این اقدام باعث شد تا داده‌های غلط وارد سیستم‌های پردازش خودکار شده و به عنوان حقیقت در شبکههای مالی ثبت شود.
نکته قابل‌توجه: در گزارش‌ها آمده است که Polymarket بعد از بالا گرفتن جنجال، منبع داده را از شارل دوگل به فرودگاه لو بورژه تغییر داد، اما قراردادهای قبلی را باطل نکرد و پولی هم برنگرداند!
▪️ مشکل اوراکل: پاشنه آشیل پلتفرم‌های هوشمند
این حادثه دقیقاً به قلب یکی از بزرگ‌ترین چالش‌های دنیای مدرن یعنی مشکل اوراکل (Oracle Problem) اشاره دارد. قراردادهای هوشمند و پلتفرم‌های پیش‌بینی، به خودی خود درون شبکه بلاکچین بسیار امن هستند، اما آن‌ها به داده‌های دنیای واقعی (مثل نتیجه انتخابات یا دمای هوا) دسترسی مستقیم ندارند. برای دریافت این اطلاعات، آن‌ها به منابعی به نام «اوراکل» اعتماد می‌کنند.
مشکل اوراکل زمانی رخ می‌دهد که کل امنیت یک سیستم دیجیتال چند میلیون دلاری، به درستیِ عملکرد یک قطعه سخت‌افزاری در دنیای فیزیکی گره می‌خورد. اگر آن منبع فیزیکی (دماسنج فرودگاه) دستکاری شود، بلاکچین هیچ راهی برای فهمیدن دروغ بودن آن ندارد. در واقع، مهاجمان به جای شکستن رمزنگاری‌های پیچیده، سنسور فیزیکی را فریب دادند تا سیستم دیجیتال با اطمینان کامل، یک داده جعلی را پردازش کند.
▪️ چرا اینترنت اشیاء (IoT) به راحتی فریب می‌خورد؟
سنسورهای هوشمند در همه جا حضور دارند، از فرودگاه‌ها گرفته تا خانه‌های ما. با این حال، امنیت فیزیکی آن‌ها در معماری شبکههای دیجیتال اغلب نادیده گرفته می‌شود. دلایل اصلی این آسیب‌پذیری عبارتند از:
• دسترسی فیزیکی آسان: بسیاری از دستگاه‌های اینترنت اشیاء در محیط‌های عمومی، جاده‌ها یا فضاهای باز بدون هیچ‌گونه محافظت فیزیکی نصب می‌شوند.
• اعتماد کورکورانه سیستم‌ها: پلتفرم‌های دیجیتال فرض می‌کنند که داده‌های دریافتی از سنسورهای رسمی همیشه دقیق، سالم و دست‌نخورده هستند.
• فقدان تأیید چندگانه: اتکا به تنها یک سنسور یا یک نقطه ورودی داده برای تصمیم‌گیری‌های کلان، ریسک تقلب را به شدت افزایش می‌دهد.
▪️ درس امنیتی ماجرای پاریس
ماجرای هک با سشوار در پاریس یک زنگ خطر جدی برای صنایع امنیت سایبری و اینترنت اشیاء (IoT) است. این اتفاق ثابت می‌کند که ایمن‌سازی زیرساخت‌های دیجیتال، زمانی که سنسورهای فیزیکی جمع‌آوری‌کننده داده‌ها در برابر دستکاری بی‌دفاع هستند، کاملاً بی‌فایده است. با گره خوردن روزافزون دنیای فیزیکی و دیجیتال ما، تضمین امنیت فیزیکی دستگاه‌های تولید داده به اندازه نوشتن کدهای غیرقابل‌نفوذ حیاتی است؛ زیرا امنیت واقعی باید از هسته مرکزی شبکههای دیجیتال تا یک دماسنج ساده در خیابان را به طور کامل پوشش دهد.
✍️ دانیال طبایی
#حفاظت_فیزیکی
نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web
💡 اپلیکیشن Claude Desktop زیر ذره‌بین؛ افزایش سطح حمله در سکوت!
محققان امنیتی اخیراً متوجه شده‌اند که نسخه دسکتاپ هوش مصنوعی کلود (Claude) در مک، بدون اطلاع کاربر، فایل‌های ارتباطی پنهانی را در مرورگرهای مبتنی بر کروم نصب می‌کند. اگرچه نمی‌توان این اقدام را نصب مستقیم «جاسوس‌افزار» نامید، اما این رفتار با ایجاد یک درپشتی (Backdoor) و گسترش بی‌صدای سطح حمله، زنگ خطر جدی را برای امنیت سایبری و حریم خصوصی کاربران به صدا درآورده است.
▪️ سازوکار پنهان کلود دسکتاپ چگونه است؟
برنامه Claude Desktop با کپی کردن یک «فایل مانیفست»، یک پل ارتباطی بومی (Native Messaging) را حتی در مرورگرهای نصب‌نشده ایجاد می‌کند. این فایل خارج از محیط امن مرورگر (Sandbox) و با سطح دسترسی خود کاربر اجرا می‌شود. در نتیجه، این مسیر به برنامه‌ها اجازه می‌دهد تا به عنوان کاربر عمل کرده و به اطلاعات مهمی مثل نشست‌های فعال یا کدهای صفحات وب دسترسی پیدا کنند.
نکته قابل‌توجه این است که فایل مانیفست فقط برای یک مرورگر خاص نیست؛ گزارش‌ها می‌گویند در مسیر چند مرورگر مبتنی بر Chromium مثل Chrome، Edge، Brave، Arc، Vivaldi، Opera و Chromium ثبت می‌شود، حتی برای بعضی مرورگرهایی که هنوز روی سیستم نصب نشده‌اند.
نوشدارو+: این فایل مانیفست، سه شناسه (ID) از افزونه‌های کروم را از پیش مجاز می‌کند. در نتیجه، این افزونه‌ها می‌توانند با دستور connectNative دستیار کلود را فراخوانی کرده و کنترل قابلیت‌های خودکارسازی (Automation) مرورگر را به دست بگیرند.
▪️ گسترش سطح حمله، نه یک جاسوس‌افزار قطعی
منصفانه نیست که بگوییم Claude Desktop مستقیماً یک جاسوس‌افزار نصب می‌کند. با این حال، تغییر پنهانی تنظیمات مرورگر و باز گذاشتن یک مسیر ارتباطی، سیستم را در معرض خطرات امنیتی قرار می‌دهد. هر درگاهی که بدون اطلاع کاربر در سیستم باز بماند، می‌تواند به عنوان یک راه نفوذ آماده برای مهاجمان سایبری عمل کند.
نوشدارو+: تیم شبیه‌سازی حملات آنتروپیک، پیش‌تر در گزارش رسمی Claude for Chrome، تزریق پرامپت (Prompt Injection) را یکی از ریسک‌های کلیدی عامل‌های مرورگرمحور دانسته بود؛ هشداری که نشان می‌دهد باز گذاشتن چنین پل ارتباطی‌ای، یک خطر حاشیه‌ای و کم‌اهمیت نیست. آنتروپیک حتی به کاربران توصیه کرده بود از این نوع ابزارها روی وب‌سایت‌های حساس، از جمله خدمات مالی، حقوقی و پزشکی، استفاده نکنند.
▪️ در نهایت
تلاش شرکت سازنده برای ادغام هوش مصنوعی با مرورگرها قابل درک است، اما دور زدن رضایت کاربر و تغییر بی‌صدای تنظیمات امنیتی یک اشتباه است. کاربران حق دارند از تغییراتی که سطح حمله سیستمشان را گسترش می‌دهد آگاه باشند تا بتوانند آگاهانه بین راحتی استفاده از ابزارهای جدید و حفظ حریم خصوصی خود تصمیم‌گیری کنند.
✍️ دانیال طبایی
#خبر_و_تحلیل
نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web