1118
دانش آموخته‌ی علوم سیاسی از دانشگاه علامه طباطبایی تهران در زمانه‌ی فتنه و فریب، با نور قرآن و سنت، راه می‌جوییم.
پختگی یعنی با نبودن‌ها کنار بیایی…
••┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈••
@Babakhamzeh1924
بعضی مردان از ضعف گریه نمی‌کنند؛ از غصهٔ دینی می‌گریند که در جانشان ریشه دارد...
می‌گریند چون درد، بزرگ‌تر از آن است که به زبان بیاید؛ و وقتی حرمت دین شکسته می‌شود، چیزی هم در دلشان می‌شکند که به‌آسانی ترمیم نمی‌شود.
سلام بر مردانی که دردِ دین اشکشان را جاری کرد، اما با همهٔ رنج‌ها، همچنان به آن وفادار مانده‌اند.
#غزه #فلسطین
••┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈••
@Babakhamzeh1924
«روزی پشیمان خواهی شد؛ آن‌گاه که ببینی کسانی هم‌سن‌وسال تو و با شرایطی مشابه تو، آستین همت بالا زدند، سلاح اراده بر دوش گرفتند و توشه بلندهمتی در دل اندوختند و سرگرمی‌های بیهوده فضای مجازی را ـ که امروز شب و روزت را به خود مشغول کرده‌اند ـ پشت سر گذاشتند.
آنان به هدفشان رسیده‌اند و به خواسته‌هایشان دست یافته‌اند؛ اما تو همچنان در همان جای نخست مانده‌ای و قدمی پیش نرفته‌ای!
از یک سرگرمی بیهوده به سرگرمی دیگری کشیده می‌شوی و غفلت، نفس‌هایت را به شماره انداخته است!
بیدار شو... که عمر کوتاه است!»
— دکتر بشیر عصام مراکشی
چند روزی است مطالعهٔ کتاب «تاریخ اندیشهٔ سیاسی در غرب؛ از سقراط تا مارکس» را آغاز کرده‌ام. در خلال مطالعهٔ دیدگاه‌های اندیشمندان غربی، به نکته‌ای برخوردم که ذهنم را به خود مشغول کرد و خواستم آن را با شما در میان بگذارم.
چرا گاهی یک اندیشه، وقتی از زبان فیلسوفی غربی مطرح می‌شود، نشانهٔ ژرف‌اندیشی و فرهیختگی به شمار می‌آید، اما هنگامی که اندیشه‌ای مشابه در چارچوب سنت اسلامی مطرح می‌شود، با برچسب‌هایی چون تحجر و عقب‌ماندگی روبه‌رو می‌شود؟
برای روشن‌تر شدن این پرسش، به سه نمونه توجه کنید.
۱. افلاطون و اندیشهٔ خلافت
افلاطون در نظریهٔ «فیلسوف‌شاه» معتقد بود زمام حکومت باید به دست کسی سپرده شود که از حکمت و معرفت برخوردار است و توانایی تشخیص خیر و ادارهٔ جامعه را دارد. این نظریه در تاریخ اندیشهٔ سیاسی به‌عنوان یکی از دیدگاه‌های مهم فلسفهٔ سیاسی بررسی می‌شود.
اما چرا وقتی از جایگاه خلیفه در اندیشهٔ سیاسی اهل سنت و مسئولیت او در پاسداری از دین و ادارهٔ عادلانهٔ جامعه سخن می‌گوییم، گاهی پیش از آنکه این اندیشه را بشناسیم و مبانی آن را بررسی کنیم، با پیش‌داوری و برچسب‌زنی مواجه می‌شویم؟
۲. ماکیاولی و سید قطب؛ قدرت یا عدالت؟
هنگام مطالعهٔ اندیشهٔ سیاسی ماکیاولی، به‌ویژه کتاب «شهریار»، ناخودآگاه نظریات سید قطب دربارهٔ حکومت اسلامی به ذهنم خطور کرد.
ماکیاولی در تحلیل خود از سیاست، به حاکم توصیه می‌کند که برای حفظ قدرت و بقای حکومت، در صورت لزوم از فریب و حیله استفاده کند و در موقعیت‌هایی، ملاحظات اخلاقی را تابع ضرورت‌های حفظ قدرت قرار دهد.
اما وقتی سید قطب دربارهٔ حاکمیت، عدالت و معیارهای مشروعیت حکومت در اندیشهٔ اسلامی سخن می‌گوید و حکومت ظالمانه را به نقد می‌کشد، چرا این دیدگاه‌ها گاهی نه در چارچوب یک بحث فکری دربارهٔ عدالت و مشروعیت قدرت، بلکه با برچسب‌هایی چون تندروی و مانیفست گروه‌های جهادی معرفی می‌شوند؟
۳. توماس هابز و قرآن؛ انسان در دو نگاه
نمونهٔ دیگر، مقایسهٔ دیدگاه توماس هابز با نگاه قرآن کریم به انسان است.
هابز در توصیف وضعیت طبیعی انسان‌ها، پیش از شکل‌گیری قدرت سیاسی، بر ناامنی، ترس و تعارض تأکید می‌کند. این نگاه با تعبیر مشهور «انسان، گرگ انسان است» شناخته می‌شود؛ تعبیری که بیانگر تصویری از روابط انسانی است که در نبود قدرت مشترک، می‌تواند به درگیری و ناامنی بینجامد.
اکنون این نگاه را در کنار سخن پروردگار در قرآن کریم قرار دهید:
﴿وَلَقَدْ كَرَّمْنَا بَنِي آدَمَ﴾
«و به‌راستی فرزندان آدم را گرامی داشتیم.»
قرآن کریم از کرامت انسان سخن می‌گوید؛ کرامتی که با انکار ضعف‌ها و تعارض‌های انسانی منافاتی ندارد، اما انسان را نیز صرفاً در چارچوب تعارض و ناامنی تعریف نمی‌کند.
این مقایسه، تفاوت دو نقطهٔ عزیمت فکری را به ما یادآوری می‌کند؛ تفاوتی که می‌تواند بر برداشت ما از انسان، جامعه، قدرت سیاسی و هدف حکومت تأثیر بگذارد.
سخن پایانی:
برادران و خواهران گرامی!
سخن من این نیست که اندیشه‌های غربی را مطالعه نکنیم؛ بلکه معتقدم باید آن‌ها را دقیق و عمیق بخوانیم، اما در برابر نام‌ها و نظریه‌هایشان خودباخته نشویم. همان‌طور که برای شناخت افلاطون، ماکیاولی و هابز وقت می‌گذاریم، باید اندیشهٔ سیاسی اسلام را نیز بشناسیم و مبانی آن را جدی بگیریم.
چرا باید اندیشه‌های دیگران را با دقت مطالعه کنیم، اما دربارهٔ اندیشهٔ برخاسته از دین و سنت خود، گاهی پیش از شناخت و بررسی، حکم صادر کنیم؟
محمد بن عبدالله ﷺ والاترین الگوی هدایت انسان و اسلام، شریعت الهی و راهنمای زندگی بشر است. این باور، برای من نه دلیلی برای دوری از مطالعه، بلکه انگیزه‌ای برای شناخت عمیق‌تر دین و بررسی دقیق‌تر مکاتب فکری دیگر است.
پس بخوانیم، بیندیشیم و مقایسه کنیم؛ اما اجازه ندهیم معیارهای دوگانه، ما را از شناخت میراث فکری خود و اعتماد آگاهانه به باورهایمان دور سازد.
✍️ بابک حمزه
#اندیشه_سیاسی #هویت_اسلامی
••┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈••
@Babakhamzeh1924
یالتا ۱۹۴۵ | پکن ۲۰۲۶؛ آیا تاریخ در حال تکرار است؟
در کنفرانس یالتا در سال ۱۹۴۵، شیاطین آن روزگار، فرانکلین روزولت، رئیس‌جمهور ایالات متحدهٔ آمریکا؛ وینستون چرچیل، نخست‌وزیر بریتانیا؛ و ژوزف استالین، رهبر اتحاد جماهیر شوروی، گرد هم آمدند تا دربارهٔ نظم پس از جنگ، آیندهٔ اروپا و حوزه‌های نفوذ قدرت‌های بزرگ تصمیم بگیرند.
اکنون، ۸۱ سال بعد، بار دیگر زمزمهٔ نشستی میان قدرت‌های بزرگ به گوش می‌رسد؛ این بار با حضور شیاطین این عصر، دونالد ترامپ، ولادیمیر پوتین و شی جین‌پینگ در چین. نشستی که پیشنهاد آن مطرح شده و ممکن است در حاشیهٔ اجلاس آتی اپک در شنژن برگزار شود.
آیا این قدرت‌ها در پی تکرار سناریوی یالتا هستند؟ آیا قرار است بار دیگر قدرت‌های بزرگ، پشت درهای بسته، دربارهٔ نظم جهانی و حوزه‌های نفوذ خود به توافق برسند؛ بی‌آنکه ملت‌هایی که سرنوشتشان به این تصمیم‌ها گره خورده است، سهمی واقعی در تعیین آیندهٔ خود داشته باشند؟
#تاریخ_و_سیاست
••┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈••
@Babakhamzeh1924
تاریخ تکرار می‌شود و عرب‌ها درس نمی‌گیرند!
عرب‌ها در جریان جنگ جهانی اول و پس از آن، در سال ۱۹۱۸، با بریتانیا و فرانسه برای سرنگونی خلافت عثمانی همراه شدند.
نتیجه این شد که سرزمین‌هایشان بر اساس توافق سایکس‌ـ‌پیکو تقسیم شد و بریتانیا و فرانسه آن‌ها را به استعمار خود درآوردند و سپس، تشکیل موجودیت اسرائیل در سرزمین فلسطین اعلام شد.
پس از آن، برخی کشورهای عربی با کشورهای غربی در بمباران گروه‌های جهادی در افغانستان، سوریه، عراق و کشورهای آفریقایی همکاری کردند.
همچنین، در سقوط حکومت محمد مرسی نیز نقش داشتند! و پیامدهای این مسیر همچنان ادامه دارد؛ از اشغال غزه و کرانهٔ باختری گرفته تا جولان!
سپس، در آغاز قرن بیست‌ویکم، عرب‌ها با ایالات متحده و اسرائیل در سرنگونیِ حکومت عراق همراه شدند؛ تا عراق به لقمه‌ای آماده و جویده‌شده در میان آرواره‌های گروهای دیگه تبدیل شود!
و عرب‌ها بار دیگر با حسرت و اندوه، معادلات منطقه‌ای را نظاره‌گر بودند.
امروز نیز در سنگر اسرائیل و آمریکا مشارکت دارند تا خاورمیانه لقمه‌ای آماده در دهان اسرائیل شود!
••┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈••
@Babakhamzeh1924
قسط اولِ لباس!
در روزگاری که پوشیدن لباس‌های کوتاه و بدن‌نما، با آستین‌ها و دامن‌های کوتاه، میان دختران رواج پیدا کرده بود، مردی روزی به خانه بازگشت. همسرش با خوشحالی به استقبالش آمد و گفت:
ـ می‌دانی فلانی؟ این روزها لباس‌ها را قسطی می‌فروشند؛ آن هم در ده قسط! من هم از فرصت استفاده کردم و لباسی خریدم تا مجبور نباشی تمام پولش را یک‌جا بپردازی.
مرد نگاهی به همسرش انداخت که انگار چیزی جز چند تکه پارچه بر تن نداشت. سپس با لحنی که رضایت در آن به‌سختی پیدا بود، گفت:
گمان می‌کنم این، قسط اولِ لباس باشد!
📚 جحا؛ خندان و گریان، عباس محمود عقاد، ص ۴۱۲
••┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈••
@Babakhamzeh1924
«از موازنهٔ قدرت به‌سوی موازنهٔ ضعف»
نظام بین‌الملل با فرسایش توانایی قدرت‌های بزرگ برای مهار بحران‌ها و تحمیل ارادهٔ سیاسی خود روبه‌روست. در این وضعیت، برتری نظامی لزوماً به پیروزی راهبردی منجر نمی‌شود و طرف‌های درگیر، با وجود توان واردکردن خسارت‌های سنگین، ممکن است در دستیابی به اهداف نهایی خود ناکام بمانند.
موازنهٔ ضعف زمانی شکل می‌گیرد که هیچ‌یک از طرف‌ها قادر به تحمیل پیروزی قاطع نباشد، اما هرکدام بتواند مانع پیروزی طرف مقابل شود. نتیجه، فرسایشی متقابل است که هزینه‌های جنگ را افزایش می‌دهد، بی‌آنکه الزاماً راهی برای پایان پایدار منازعه فراهم کند
همانند جنگ روسیه - اوکراین؛ و آمریکا - ایران.
در چنین شرایطی، هژمونی آمریکا با چالش روبه‌رو می‌شود؛ نه لزوماً به معنای پایان قدرت این کشور، بلکه از این جهت که فاصلهٔ میان ظرفیت‌های عظیم آن و توانایی تبدیل این ظرفیت‌ها به نتایج سیاسی مطلوب، افزایش می‌یابد. هم‌زمان، چین و روسیه می‌توانند از درگیری منابع آمریکا در بحران‌های منطقه‌ای بهره ببرند؛ هرچند این مسئله به‌خودی‌خود به معنای شکل‌گیری نظمی جایگزین نیست.
در این میان، جهان اسلام در برابر دو امکان قرار دارد:
۱. همچنان میدان رقابت قدرت‌های بزرگ باقی بماند
۲. یا از تحولات بین‌المللی برای افزایش ابتکار عمل مستقل خود بهره ببرد.
بااین‌حال، تضعیف قدرت‌های مداخله‌گر به‌تنهایی آزادی و قدرت سیاسی به ارمغان نمی‌آورد؛ فقدان انسجام، آگاهی راهبردی و برنامه‌ای مستقل می‌تواند فرصت‌های تاریخی را نیز از میان ببرد.
#تحولات_بین‌المللی
••┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈••
@Babakhamzeh1924
صحابه رضی‌الله‌عنهم، هرگاه نام پیامبر ﷺ به میان می‌آمد، سکوت می‌کردند؛ نه از آن رو که سخنی برای گفتن نداشتند، بلکه از سرِ احترام، هیبت و محبتِ عمیقی که در دل داشتند...
و مگر جز این انتظار می‌رود؟ او همان پیامبری بود که پیش از آنکه زبان‌ها را به سخن آورد، قلب‌ها را تربیت کرد و جان‌ها را با نور هدایت خویش آشنا ساخت.
اللهم صلِّ وسلِّم على سيدنا محمد ﷺ ❤️
خدایا، بر سرورمان محمد درود و سلام بفرست.
••┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈••
@Babakhamzeh1924
پروردگارا، سرزمین حرمین شریفین را از هر بدی و گزندی محفوظ بدار، مردمش را از فتنه‌ها در امان نگه دار و حاکمان نالایق آل‌سعود را از غفلت و بی‌خردی بیرون آور و به راه درست هدایت کن.
••┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈••
@Babakhamzeh1924
پنج خطای راهبردی عربستان | از فرسایش قدرت نظامی تا تضعیف نفوذ منطقه‌ای
نخست: مشارکت گسترده در جنگ جهانی علیه اسلام، به نام مبارزه با تروریسم
در این روند، بخش بزرگی از گروه‌های جهادی از میان رفتند. اگر عربستان به‌جای مقابله با آن‌ها، همانند ایران به حمایت و سازمان‌دهی نیروهای هم‌پیمان خود می‌پرداخت، شاید امروز از ظرفیت‌هایی برخوردار بود که ایران از طریق حوثی‌ها در اختیار دارد؛ نیروهایی که اکنون به ابزاری برای اعمال فشار بر عربستان تبدیل شده‌اند.
دوم: حمایت از جریان‌های ضدانقلاب برای ناکام گذاشتن خیزش‌های عربی
عربستان، نقش حامی و تأمین‌کنندهٔ مالی جریان‌های ضدانقلاب را بر عهده گرفت تا خیزش‌های عربی را متوقف کند؛ روندی که ملت‌های منطقه را با آوارگی، تبعید و کشته‌شدن روبه‌رو ساخت.
در نتیجه، عربستان عمق راهبردی خود در جهان اسلام و سرمایهٔ انسانی آن را از دست داد.
سوم: تضعیف مرجعیت دینی و سپس فلج شدن قدرت نظامی
هر ملتی که سقوط می‌کند، دو بار شکست می‌خورد: نخست هنگامی که مرجعیت خود را از دست می‌دهد و دوم زمانی که ارتشِ آن گرفتارِ اسارت یا فلج‌شدگی می‌شود.
عربستان شکست نخست را به دست خود رقم زد؛ زمانی که از مرجعیت دینی خویش فاصله گرفت، عالمان را زندانی کرد و شخصیت‌های صاحب‌فضل و بانفوذ اجتماعی را کنار زد.
شکست دوم نیز پیامد طبیعی این روند است؛ حتی اگر در برابر نیرویی ضعیف مانند حوثی‌ها رخ دهد.
چهارم: گره زدن منافع حیاتی و راهبردی به قدرت‌های استعمارگر
عربستان منافع حیاتی و راهبردی خود را به قدرت‌هایی پیوند زد که اکنون، وارد مرحلهٔ تضعیف و بازنگری در روابط خود با مستعمرات پیشین شده‌اند.
در نتیجه، عربستان و دیگر کشورهای خلیج فارس ممکن است به عرصه‌ای برای تسویه‌حساب‌ها، چانه‌زنی‌ها و توافق‌های امتیازدهی میان قدرت‌های رقیب تبدیل شوند.
پنجم: تنوع‌بخشی به ائتلاف‌ها در جهانی که به‌سوی دوران پس از ائتلاف‌ها و نظم بین‌المللی پیش می‌رود
این راهبرد، عربستان را با فشار مالی سنگینی برای عمل به تعهدات بین‌المللی روبه‌رو کرده است؛ بی‌آنکه بتواند متحدان خود را به ایفای نقش مورد انتظار در زمینهٔ حفاظت و دفاع ملزم کند.
در ادبیات راهبردی، چنین وضعیتی را می‌توان نوعی بار راهبردی دانست: دولت هزینه‌های ائتلاف را می‌پردازد، اما توان کافی برای هدایت آن در راستای اهداف خود ندارد.
#امنیت_ملی #جهان_اسلام #خاورمیانه #ائتلاف‌های_بین‌المللی #عمق_راهبردی
• رضا بودراع
••┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈••
@Babakhamzeh1924
با صداقت باید بگویم که بارها با افرادی روبه‌رو شده‌ام که بوی نامطبوعشان آزارم داده است؛ چه در مرکز لینکلن نیویورک، چه در تئاتر ملی مونیخ و چه در اپرای پاریس. اما هرگز در مسجد با چنین افرادی روبه‌رو نشده‌ام.
مراد هوفمان | کتابِ خاطرات یک آلمانیِ مسلمان ص۱۲۵
☀️«وقتی خورشیدها در زندان‌اند»
مردمِ مصر زندگی عادی خود را داشتند؛ می‌خوردند، می‌نوشیدند و ازدواج می‌کردند، در حالی که یوسف علیه‌السلام در تنهاییِ زندان و در غل و زنجیر بود.
مردم بصره زندگی روزمره‌شان را می‌گذراندند، در حالی که حسن بصری تحت تعقیب حجاج بن ثقفی بود و حتی نمی‌توانست برای دفن دخترش و خواندن نماز بر پیکر او از خانه بیرون برود.
مردم مکه خریدوفروش می‌کردند، در حالی که سعید بن جبیر هفت سال در خانه‌های مختلف پنهان بود و از دست حجاج می‌گریخت و جز مخفیانه نمی‌توانست به مسجدالحرام برود.
مردم بغداد زندگی خود را می‌کردند و با فرزندانشان سرگرم بودند، در حالی که امام احمد بن حنبل از زندانی به زندانی دیگر و از شکنجه‌گری به شکنجه‌گری دیگر منتقل می‌شد.
مردم دمشق سرگرم زندگی روزمرهٔ خود بودند، در حالی که ابن‌تیمیه در زندان قلعهٔ دمشق به سر می‌برد.
همین‌گونه، در طول تاریخ، مردم زندگی خود را ادامه می‌دادند، در حالی که ابن جوزی، مالک‌بن‌انس، ابوحنیفه و هزاران مصلح دیگر در زندان بودند؛ برخی زیر سنگینی غل و زنجیر آسیب دیدند، برخی بیمار و ناتوان شدند و بسیاری سال‌های عمرشان را در رنج و محرومیت گذراندند.
اما آیا غفلت مردم از این مصلحان، نشانهٔ بی‌ارزشی آنان نزد خدا بود؟
هرگز.
این یکی از سنت‌های خداوند است:
ارزش مصلح همیشه در نگاه مردم نیست؛ جایگاه او نزد خداست.
مردم گاهی چنان درگیر شرایط خود می‌شوند که حتی خورشیدهای روشنِ میان خویش را از دست می‌دهند.
و خداوند گاهی مصلح را مدتی از میدان دور می‌کند تا در خلوت، او را تربیت و آماده کند؛ قلبش را پاک‌تر، عقلش را پخته‌تر و صبرش را استوارتر سازد.
در این میان، مردم نیز ــ بی‌آنکه بدانند ــ هزینهٔ نبودن مصلحان را می‌پردازند؛ با سختی شرایط، ستم حاکمان و محرومیت از برکت حضور آنان.
و ظالم، عمر خود را در لجاجت با حق، نافرمانی خدا و ستم به مردم هدر می‌دهد.
گاهی تأخیر، مقدمهٔ آمادگی است؛
و گاهی خلوت، مقدمهٔ یک رسالت بزرگ.
داستان یوسف‌واران همین است:
خداوند مصلح را آماده می‌کند، سپس در زمان مناسب او را به میدان بازمی‌گرداند.
﴿فَاعْتَبِرُوا يَا أُولِي الْأَبْصَارِ﴾
• خالد حمدی
#خورشیدهای_زندان
#زندگی_مؤمنانه
#یوسف‌واران
••┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈••
@Babakhamzeh1924
جنتلمن مسلمان
قسمت شانزدهم | «طبیعت؛ امانتی در دست تو»
از أنس بن مالک رضی‌الله‌عنه روایت است که پیامبر ﷺ فرمود:
{إِنْ قَامَتِ السَّاعَةُ وَفِي يَدِ أَحَدِكُمْ فَسِيلَةٌ، فَإِنِ اسْتَطَاعَ أَنْ لَا تَقُومَ حَتَّى يَغْرِسَهَا فَلْيَغْرِسْهَا.}
«اگر قیامت برپا شود و نهالی در دست یکی از شما باشد، اگر توانست پیش از برپایی قیامت آن را بکارد، پس آن را بکارد.»
📖 مسند احمد: ۱۲۹۸
نکتهٔ ظریف حدیث:
طبیعت فقط چیزی برای استفادهٔ ما نیست؛
امانتی است که باید آن را سالم‌تر و آبادتر از آنچه تحویل گرفته‌ایم، به نسل بعد بسپاریم.
اگر می‌توانی چیزی بکاری، آباد کنی یا از نابودی‌اش جلوگیری کنی، منتظر «زمانِ مناسب» نباش.
فردِ مسلمان، حتی در آخرین لحظه هم دست از عمران و آبادانی بر‌نمی‌دارد.
✍ بابک حمزه
#جنتلمن_مسلمان
••┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈••
@Babakhamzeh1924
نیازمندترین افراد به تزکیهٔ مستمر ایمانی، کسانی از فرزندان امت‌اند که در عرصهٔ سیاست فعالیت می‌کنند؛ زیرا این عرصه، سرشار از فتنه‌ها و عوامل گوناگونی است که می‌توانند بر قلب، نفس و اندیشه اثر بگذارند.
سیاست‌ورز مسلمان برای آنکه قطب‌نمای خود را سالم و مسیرش را مستقیم نگه دارد، به ایمانی بلند، صداقت عمیق و بصیرت و نوری از جانب خداوند نیازمند است.
سیاست شرعی، مجموعه‌ای از معادلات ریاضی نیست که در آن مصالح و مفاسد صرفاً با محاسبات عقلیِ خشک سنجیده شوند؛ بلکه بر شناخت مقاصد و مصالح شریعت و سنجش آن‌ها در کنار شرایط مردم و واقعیت‌های موجود استوار است.
و این امر جز با بصیرتی که از صداقت با خدا، ترس از ایستادن در پیشگاه او و فهم عمیق دینش حاصل می‌شود، امکان‌پذیر نیست.
و بزرگ‌ترین فتنه‌ای که ممکن است سیاست‌ورز مسلمان در آن گرفتار شود، این است که خود را از فتنه در امان ببیند.
• احمد السید
هالووین که می‌رسد، لباس جن و ارواح می‌پوشند؛
کریسمس که می‌رسد، لباس بابانوئل به تن می‌کنند و درخت کاج چراغانی می‌کنند؛
یلدا که می‌رسد، از هویت آریایی می‌گویند؛
ولنتاین که می‌رسد، داستان کشیشی عاشق را با شور و شوق نقل می‌کنند...
اما نوبت عید فطر و قربان که می‌شود، ناگهان یادشان می‌افتد: «ما بیگانه‌پرست نیستیم!»
این حساسیت به بیگانه، چرا فقط پای اعیاد اسلامی که به میان می‌آید، بیدار می‌شود؟
#معیار_دوگانه
••┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈••
@Babakhamzeh1924
شگفت است بازی شیطان با عقل‌ها، آن‌گاه که پیرو هوای نفس می‌شوند!
کافران قریش، پیامبرمان ﷺ را به‌خاطر بشر بودنش تکذیب کردند و با تعجب گفتند:
﴿مَالِ هَـٰذَا الرَّسُولِ يَأْكُلُ الطَّعَامَ وَيَمْشِي فِي الْأَسْوَاقِ﴾
«این چه پیامبری است که غذا می‌خورد و در بازارها راه می‌رود؟!»
از سوی دیگر، کسانی عیسی بن مریم علیه‌السلام را خدا دانستند و او را فرزند خدا خواندند. خداوند نیز با همین دلیل، شرکشان را باطل کرد و فرمود:
﴿مَّا الْمَسِيحُ ابْنُ مَرْيَمَ إِلَّا رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُ وَأُمُّهُ صِدِّيقَةٌ ۖ كَانَا يَأْكُلَانِ الطَّعَامَ﴾
«مسیح، پسر مریم، جز پیامبری نیست که پیش از او نیز پیامبرانی گذشته‌اند، و مادرش زنی بسیار راست‌گو بود؛ هر دو غذا می‌خوردند.»
تأمل کن:
همان دلیلی که خداوند برای اثباتِ بشر بودن عیسی و نفی الوهیت او آورد، دستاویز مشرکان شد تا پیامبری محمد ﷺ را نپذیرند!
ابلیس با همان دلیل، گروهی را به یک سو و گروهی دیگر را به سوی مقابل گمراه کرد؛ عده‌ای را از روی نادانی در برابر انسانی که غذا می‌خورد به کُرنش واداشت، و عده‌ای دیگر را از روی تکبر، از پذیرش پیامبری بازداشت که همان غذا را می‌خورد!
﴿وَمَنْ يَكُنِ الشَّيْطَانُ لَهُ قَرِينًا فَسَاءَ قَرِينًا﴾
«و هرکس شیطان هم‌نشینش باشد، چه بد هم‌نشینی دارد!»
این صحنه، بیانگر همان قاعدهٔ پرمعنایی است که ابن‌قیم رحمه‌الله گفته است:
«خداوند به هیچ کاری فرمان نداده، مگر آنکه شیطان در آن دو وسوسه دارد: یا کشاندن به زیاده‌روی، یا کشاندن به کوتاهی؛ و برایش فرقی ندارد با کدام‌یک پیروز شود!»
جواهر العلم
جنتلمن مسلمان
قسمت نوزدهم | «در کار دیگران دخالت نکن!»
از ابوهریره رضی‌الله‌عنه روایت است که رسول خدا ﷺ فرمودند:
{مِنْ حُسْنِ إِسْلَامِ الْمَرْءِ تَرْكُهُ مَا لَا يَعْنِيهِ}.
«از نشانه‌های نیکویی اسلامِ هرفرد، آن است که آنچه را به او مربوط نمی‌شود، رها کند.»
📖 سنن ترمذی، حدیث ۲۳۱۷
نکتهٔ ظریف حدیث:
یکی از نشانه‌های شخصیت پخته و باادب، احترام به حریم خصوصی دیگران است.
لازم نیست از درآمد، مشکلات خانوادگی، تصمیم‌های شخصی یا جزئیات زندگی همه باخبر باشیم.
گاهی پرسشی که از روی کنجکاوی می‌پرسیم، طرف مقابل را در موقعیتی ناخوشایند قرار می‌دهد؛ حتی اگر قصد بدی نداشته باشیم.
فرد مسلمان می‌داند که ادب، فقط در خوب سخن‌گفتن نیست؛ گاهی در نپرسیدن، دخالت‌نکردن و احترام‌گذاشتن به حریم دیگران است.
✍ بابک حمزه
#جنتلمن_مسلمان
••┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈••
@Babakhamzeh1924
کسی که به نزدیکیِ کسی که دوستش ندارد گرفتار شده، همانند کسی است که به دوریِ کسی که دوستش دارد، گرفتار آمده است؛ و هیچ تفاوتی میان این دو نیست!
• ابن‌حزم رحمه‌الله
••┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈••
@Babakhamzeh1924
عربستان ترجیح می‌دهد با حوثی‌ها به تفاهم برسد، تا اینکه در یمن نیرویی مستقل و سنّی شکل بگیرد که تصمیم‌هایش را خودش بگیرد، به رقیبی برای دولتِ مورد حمایت ریاض تبدیل شود و به الگویی برای دیگر کشورهای منطقه بدل گردد.
••┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈••
@Babakhamzeh1924
«از گیوتین تا ژستِ تمدن»
دوره‌ای از تاریخ فرانسه، از سپتامبر ۱۷۹۳ تا ژوئیهٔ ۱۷۹۴، به نام «عصر وحشت» شناخته می‌شود. در این دوره، انقلابیون فرانسوی که خود را آزادی‌خواه می‌دانستند، بیش از ۱۷ هزار نفر را با گیوتین اعدام کردند؛ اعدام‌هایی که در برابر دیدگان مردم و در میدان‌ها و خیابان‌های شهر انجام می‌شد.
در آن زمان، هنوز هیچ پناهنده‌ای از خاورمیانه راهی فرانسه نشده بود. ناپلئون نیز یکی از کسانی بود که در صفوف ارتش انقلابی فرانسه خدمت می‌کرد.
نه جنگ‌های صدساله‌ی مذهبی و نه دو جنگ جهانی را پناهندگان و مردم خاورمیانه به راه نینداختند.
آنچه امروز می‌بینی، تنها گوشه‌ای از واقعیت تاریخ غرب است؛ تاریخی که هرچند می‌توان بخش‌هایی از آن را پنهان کرد، نمی‌توان برای همیشه از چشم‌ها دور نگه داشت. تاریخ را نمی‌توان برای همیشه سانسور کرد و حقیقت را نمی‌توان تا ابد پشت نقابِ روایت‌های گزینشی پنهان ساخت.
#تاریخ_فرانسه
#مهاجران
••┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈••
@Babakhamzeh1924
جنتلمن مسلمان
قسمت هجدهم | «روشن بگو تا درست فهمیده شوی!»
از انس بن مالک رضی‌الله‌عنه روایت است:
{كَانَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ إِذَا تَكَلَّمَ بِكَلِمَةٍ أَعَادَهَا ثَلَاثًا حَتَّى تُفْهَمَ عَنْهُ}.
«رسول خدا ﷺ هرگاه سخنی می‌گفت، آن را سه بار تکرار می‌کرد تا سخنش به‌خوبی فهمیده شود.»
📖 صحیح بخاری
نکتهٔ ظریف حدیث:
تکرار سخن پیامبر ﷺ برای آن بود که مخاطب، مقصود ایشان را به‌خوبی دریابد. از این رفتار می‌آموزیم که اگر کسی سخنمان را درست نشنید یا متوجه نشد، آن را روشن‌تر و در صورت نیاز تکرار کنیم؛ به‌ویژه هنگامی که سروصدای محیط یا ضعف شنوایی مانع فهم درست می‌شود.
مهم، تکرارِ بی‌دلیل نیست؛ مهم این است که مطمئن شویم حرفمان درست به مخاطب رسیده است.
✍ بابک حمزه
#جنتلمن_مسلمان
••┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈••
@Babakhamzeh1924
هنگامی که یکی از ژنرال‌های پوتین از «سلیمان باسایف» درخواست کرد که «سامر السویلم ملقب به امیرخطاب» را به روس‌ها تحویل دهد، باسایف به او گفت:
«ما به نشیمنگاهت نزدیک‌تریم تا تو به رؤیای تحویل گرفتن او!»
وقتی امیرخطاب در محاصره قرار گرفت، روس‌ها از چچنی‌ها خواستند در برابر عفو و دریافت ۷۰ میلیون دلار، او را تحویل دهند؛ اما پاسخشان این بود:
«پولت را بردار و با آن نشیمنگاهت را پاک کن!»
هنگامی هم که رئیس سازمان اطلاعات آمریکا از «ملا محمد عمر» خواست که «شیخ اسامه بن‌لادن» رحمه‌الله را تحویل دهد، ملاعمر پاسخ داد:
«مسلمان برادر مسلمان است؛ نه او را تسلیم می‌کند و نه به دست دشمن رهایش می‌سازد.»
زمانی که ترامپ از مجاهدانِ طالبان خواست، سلاح‌هایی را که مجاهدان به غنیمت گرفته بودند تحویل دهند، پاسخشان این بود:
«اگر مردش هستی، بیا و خودت آن‌ها را بگیر!»
و هنگامی که یک ژنرال روس از فرماندهٔ مجاهدان سوریه در غوطه‌ی دمشق خواست پیش از ورود به مذاکره سلاحش را کنار بگذارد، او نپذیرفت و مسلحانه وارد جلسه شد؛ سپس شرط گذاشت که خود ژنرال نیز بدون سلاح وارد شود. او به ژنرال گفت:
«من صاحب این سرزمینم و تو بیگانه‌ای!»
پ.ن: هرکس عزت را در قدرت و حکومت بجوید، اما جهاد را رها کند، خداوند او را خوار و ذلیل خواهد ساخت.
••┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈••
@Babakhamzeh1924
ایمانِ انسان همواره مورد آزمایش و آزمون قرار می‌گیرد، بی‌آنکه خودش متوجه باشد...
آزمونِ ایمان همیشه به شکل وسوسهٔ زلیخا و درهای بستهٔ کاخ نیست، و همیشه رودخانه‌ای نیست که طالوت سپاهیانش را با آن بیازماید.
گاهی آزمون تو، لحظه‌های ساده‌ای است که میان خواستهٔ دل و رضایت خدا، دومی را انتخاب می‌کنی.
با وجود سنگینی خواب، نماز صبح را به‌جا می‌آوری؛
با وجود نزدیک بودن به حرام، تقوای الهی را رعایت می‌کنی؛
با وجود توانایی انتقام گرفتن، خشم خود را فرو می‌خوری؛
و با وجود فرصت گناه در خلوت، تنها به خاطر خدا از آن چشم می‌پوشی...
#آزمایش_ایمان
••┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈••
@Babakhamzeh1924
وال استریت ژورنال:
ولیعهد سعودی، شاهزاده محمد بن سلمان، با احتیاط در میان کاخ‌های مستحکم و مجهز به پناهگاه، همراه با محافظان منتخب، در حال تردد است، در حالی که حملات حوثی‌ها شدت گرفته است.
مسئولان سعودی می‌گویند که این کشور در آستانه اتمام موشک‌های دفاعی خود قرار دارد و در حفاظت از زیرساخت‌های انرژی و کاخ‌های سلطنتی خود با مشکلاتی روبرو است.
••┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈••
@Babakhamzeh1924
جنتلمن مسلمان
قسمت هفدهم | «با یک کفش راه نرو!»
از ابوهریره رضی‌الله‌عنه روایت است که پیامبر ﷺ فرمود:
{لَا يَمْشِ أَحَدُكُمْ فِي نَعْلٍ وَاحِدَةٍ، لِيَنْعَلْهُمَا جَمِيعًا أَوْ لِيَخْلَعْهُمَا جَمِيعًا}.
«هیچ‌یک از شما با یک کفش راه نرود؛ یا هر دو کفش را بپوشد یا هر دو را درآورد.»
📖 متفق علیه
نکتهٔ ظریف حدیث:
ادب اسلامی فقط در رفتارهای بزرگ و موقعیت‌های رسمی خلاصه نمی‌شود؛ گاهی در همین جزئیات سادهٔ زندگی روزمره هم خودش را نشان می‌دهد.
فرد مسلمان، به آداب کوچک بی‌اعتنا نیست؛ چون شخصیت انسان، تنها در لحظه‌های بزرگ آشکار نمی‌شود.
✍ بابک حمزه
#جنتلمن_مسلمان
••┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈••
@Babakhamzeh1924
وقتی پیامبر ﷺ مکه را ترک کرد، شرایط به‌گونه‌ای بود که برای بسیاری، آینده‌ای روشن قابل تصور نبود.
اما در همان روزهای سخت، پیامبر ﷺ به صحابه وعده‌ی فتح ایران و روم را داد.
این فقط یک وعده دربارهٔ آینده نبود؛ درسی دربارهٔ ایمان بود:
نباید آینده را از روی سختی‌های امروز قضاوت کرد.
#غزه
••┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈••
@Babakhamzeh1924
حق یا نتیجه؟
اگر حق همیشه جلوی چشمانت پیروز می‌شد،
دیگر به ایمانِ زیادی نیاز نداشتی.
به‌سادگی طرفِ پیروز را انتخاب می‌کردی.
اما خداوند دنیا را این‌گونه قرار نداده است.
گاهی باطل را می‌بینی که قدرت گرفته و به خود می‌بالد، و حق را می‌بینی که زخمی و رنجور است...
تا آشکار شود:
آیا خدا را می‌پرستی،
یا نتیجه را؟
••┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈••
@Babakhamzeh1924
ممکن است زندانبان امشب به خانه‌اش برگردد،
قاضی نزد خانواده‌اش بازگردد،
مسئولِ دادگاه، دربِ دفترش را ببندد،
اما زندانی، تنها پشت درهای بستهٔ زندان بماند.
با این حال، حقیقتی وجود دارد که هیچ دَرِ زندانی نمی‌تواند آن را ببندد:
﴿وَلَا تَحْسَبَنَّ اللَّهَ غَافِلًا عَمَّا يَعْمَلُ الظَّالِمُونَ﴾
«هرگز گمان مبر که خداوند از آنچه ستمگران انجام می‌دهند، غافل است.»
مهلت دادن، به معنای غافل بودن نیست.
#ماموسا_کریکار
#عبدالعزیز_الطریفی
#احمد_الاسیر
#خالد_الراشد
••┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈••
@Babakhamzeh1924
فرعون غرق شد؛
قارون در زمین فرو رفت؛
قوم سبأ گرفتار سیل شد؛
عاد با باد هلاک شد؛
ثمود با صیحه نابود شد؛
و قوم لوط گرفتار عذاب الهی شدند.
همه در حالی که در اوج قدرت، ثروت و سلطه بودند.
قرآن در بیان سرانجام‌ها بسیار تأمل‌برانگیز است. از جزئیات بسیاری از زندگی اقوام و طاغوت‌ها سخن چندانی نمی‌گوید؛ اما پایانِ کار و لحظهٔ سقوطِ بسیاری از آنان را به تصویر می‌کشد.
و در روزگار خود نیز کم ندیده‌ایم حاکمانی را که سال‌ها چنان قدرتمند به نظر می‌رسیدند که گویی رفتنشان ناممکن است؛ اما ناگهان همه‌چیز تغییر کرد.
﴿يُقَلِّبُ اللَّهُ اللَّيْلَ وَالنَّهَارَ ۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَعِبْرَةً لِأُولِي الْأَبْصَارِ﴾
«خداوند شب و روز را دگرگون می‌کند؛ بی‌گمان در این، برای صاحبان بصیرت عبرتی است.»
اگر پشه، سیل و باد توانستند پرده از سقوط قدرتمندانی که گمان می‌کردند ماندگارند بردارند، امروز نیز عوامل فروپاشی بسیاری از حکومت‌ها ممکن است درست پیش چشم ما باشند؛
اما ترس و غفلت، گاهی آن‌قدر بر عقل و بصیرت انسان سایه می‌اندازد که نشانه‌های آشکار را هم نمی‌بیند.
••┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈••
@Babakhamzeh1924