97
اوسنه ها راهی برای آرامش و خوشبختی
جستجوگر
جمشید قشنگ گوارشکی
***
چارقد آبی اوسنه هایم!
رد پایت را
نسل به نسل
فصل به فصل
سپیده به سپیده
کوه به کوه
افسانه به افسانه
دنبال کرده ام.
می دانی عاشق گوارشکی دست از جستجویش بر نمی دارد
مانند سرخپوستی که دست از جستجوی سرزمین گم شده اش بر نمی دارد.
اتوبوس خط ۸۳۱
۱۷:۳۵
۱۴۰۲/۱۱/۲۹
@Abi9999
راز بیداری
جمشید قشنگ گوارشکی
****
چارقد آبی : چرا اوسنه ها را شب ها می گویی؟
اوسنه گوی گوارشکی: چون تا سپیده دم بیدارم.
چارقد آبی : چرا تا سپیده دم بیداری؟
اوسنه گوی گوارشکی : چون یادت نمی گذارد به خواب بروم. چون می دانم تا اوسنه ام را نشنوی به خواب نمی روی.
۱۸:۴۸
۱۴۰۲/۱۱/۲۲
@Abi9999
اوسنه ای برای دل چارقد آبی
جمشید قشنگ گوارشکی
****
چارقد آبی گفت:
اوسنه گویم !
پیش از آن که به خواب بروی، اوسنه ات را برایم زمزمه کن. مگر نمی دانی بی اوسنه تو، دل مجنونم به خواب نمی رود.
گرگان. حولی دوست
۲۳:۵۷
۱۴۰۲/۱۱/۱۶
@Abi9999
ایوان آرزوها
جمشید قشنگ
هر انسانی برای خود ایوان آرزویی دارد، یکی واقعی و یکی در تخیل خود.
هر کس در این ایوان با کسی گپ می زند، یکی واقعی و یکی در تخیل خود.
هر آدمی از یک نفر روی این ایوان پذیرایی می کند، یکی از آزادی و یکی از دلداده اش.
خوشبختترین ایوان دار روی زمین کسی است که در کنار دو مهمانش باشد، یعنی آزادی و عشق.
و من در رویاهای خود در ایوان تخیلی ام، روبروی او نشسته ام. در آن لحظات بی مانند تاریخ، ما برای داشتن ایوان آرزوها برای همه همنوعانمان دعا می کنیم.
14:24
98/6/15
@Abi9999
@jghashang
از کنار درختان اُرس
جمشید قشنگ گوارشکی
**
چارقد آبی اوسنه* هایم!
تو از کهکشان آبی آمدی
مو* از کنار درختان اُرس* کوه های هزار آتشگاه*
تو آمده بودی تا در اوسنه ها جای بگیری
مو آمده بودم تا اوسنه هایت را ماندگار کنم
تو قهرمان اوسنه هایم شدی و به کهکشان برگشتی
مو اوسنه گوی گوارشکی شدم و باز به کنار درختان اُرس بازگشتم
هنگامی که مشغول خواندن اوسنه ها برای ستارگان هستی، گاهی هم به اوسنه گوی منتظر نگاهی کن.
اتوبوس شمال به شمال شرقی
۱۸:۵۶
۱۴۰۲/۱۰/۲۸
@Abi9999
****
اوسنه: قصه و افسانه در گویش زیبای خراسان
مو : من در گویش شیرین خراسانی
اُرس : سرو کوهی
کوه های هزار آتشگاه : مکان مقدس نیاکان باستانی ما که می گویند در خراسان قرار دارد و آینه زرتشت را در قله خود نگهداری می کند.
گوارشک : روستای باستانی در بلوک دٓرزاب خراسان
اوسنه درمان بخش
جمشید قشنگ گوارشکی
*
هر مجنونی را که از درمان او ناامید شده بودند به گوارشک می فرستادند.
او را به ایوون آرزوها برده و برایش از قنات گوارشک آب می آوردند. ننه کُلُون یکی دو ساعت به نیمه شب به ایوون آرزوها می آمد.
او در هر شب بخشی از اوسنه چارقد آبی و عاشق گوارشکی را برای مجنون می خواند.
هنگامی که در شب آخر، اوسنه به پایان می رسید، مجنون به آرامی اشک می ریخت. در بامداد او با امانتی در جان نشسته از دروازه گوارشک عبور می کرد.
هنوز که هنوز است ایوون آرزوها چشم انتظار ننه کُلُون است.
هنوز که هنوز است دروازه گوارشک، چشم انتظار درمان شدگان است.
اتوبوس خط ۸۳۱
۱۷:۴۹
۱۴۰۲/۱۰/۲۱
@Abi9999
جستجوگر
جمشید قشنگ گوارشکی
*
چارقد آبی اوسنه هایم!
در خواب و بیداری
در کنار کاریزهای نیاکان
از میان قنات گوارشک
روی ایوون آرزوها
زیر درخت بید مجنون
در میان نغمه های امید بخش بُلبٓیٓه ها*
همراه با مرغابی های مهاجر
روی قله کوه های هزار آتشگاه
به جست و جوی خودم ادامه خواهم داد تا پاک ترین، نجیب ترین و زیباترین واژه ها را برای اوسنه های تو پیدا کنم.
۰۰:۱۲
۱۴۰۲/۱۰/۱۷
@Abi9999
*
بُلبٓیٓه : پرستو در گویش محلی برخی نقاط خراسان
با چه امیدی؟
جمشید قشنگ گوارشکی
*
هنگامی که برفی از آسمان نمی آید، برف انداز چطور به رویاهایش بیندیشد؟
هنگامی که دار قالی، تنها مانده است، دختر قالی باف برای دلداده اش چه خیالی را بر روی قالی نقش ببندد؟
هنگامی که ابرهای باران زای شرقی از سرزمین گندم های دیم قهر کرده اند، بلدرچین با چه امیدی آشیانه بسازد؟
هنگامی که چارقد آبی اوسنه ها، به خواب عاشق گوارشکی نیاید، اوسنه گوی گوارشکی چطور اوسنه بگوید؟
اتوبوس زرد آستانه
۶:۴۷
۱۴۰۲/۱۰/۷
@Abi9999
برای چارقد آبی
گر شوم من شهردار شهر خود
شهر را آبی می کنم با یاد تو
خانم فرشته رُخشی پور
@Abi9999
به به.
هم از اسطوره ها و تاریخ نوشتید، هم از انسان و پرنده، هم از جغرافیا و طبیعت، هم از پرواز عاشقانه درناها، هم از پرواز عاشقانه دل چوپان عاشق، هم از فردوسی بزرگ و شاهنامه، هم از موسیقی هنرمندان و آواز ماندگار شجریان.
در اوسنه های چارقد آبی هم مرغابی های مهاجر پیام ها و ارمغان های عاشق گوارشکی را از حوض ماریون، گوارشک و کوه های هزار آتشگاه به پیش دلداده اش، چارقد آبی، در ایوون آرزوها می برد.
جاودان باد پرواز همیشگی درناها و مرغابی های مهاجر در سرزمین عشق، ایران، و به امید رسیدن همه دل های عاشق به همدیگر.
جمشید قشنگ گوارشکی
۱:۳۹
۱۴۰۲/۹/۷
@Abi9999
چهار فصل به یاد تو
جمشید قشنگ گوارشکی
*
چارقد آبی اوسنه هایم!
بگذار در بهار بگویم دوستت دارم پیش از آن که شکوفه های بهاری با دیدن لبخندت باز شوند.
بگذار در تابستان بگویم دوستت دارم پیش از آن که گندم ها در باد از شوق دیدارت به رقص در آیند.
بگذار در پاییز بگویم دوستت دارم پیش از آن که برگ های پاییزی خود را فدای قدم هایت کنند.
بگذار در زمستان بگویم دوستت دارم پیش از آن که برف ها از ذوق لمس موهای مشکی ات، آن ها را سپید کنند.
اتوبوس خط ۸۳۱
۱۹:۱۳
۱۴۰۲/۹/۶
@Abi9999
یک دنیا برای لبخند ، یک دنیا بخاطر اشک
جمشید قشنگ گوارشکی
**
عاشق گوارشکی گفت: چارقد آبی اوسنه هایم! اگر لبخند بزنی دنیا را به نام تو خواهم کرد.
چارقد آبی لبخندی زد و پاسخ داد: عاشق گوارشکی! من پیش از تو دنیا را به نامت کرده ام آن هنگام که اشک تو را دیدم هنگامی که تبخال های عاشقی مرا دیدی.
اتوبوس خط ۸۳۱
۲۱:۵۳
۱۴۰۲/۹/۱
@Abi9999
راز چشمان
ارثیه نیاکان
جمشید قشنگ گوارشکی
***
چارقد آبی اوسنه هایم!
پدرم عاشق بود و پدر او نیز. عاشقی ارثیه نیاکان ما بود. پدرم هنگام مرگ گفت:
پسرم! به چشمان هیچ دختری نگاه نکن. روزی چشمانی تو را افسون خواهد کرد. این چشمان راز زندگی یا مرگ تو خواهد بود.
این همان جملاتی بود که پدر بزرگم به پدرم گفته بود. انگار همه ما می دانستیم گریزی از اوسنه چشمان نخواهد بود.
چارقد آبی اوسنه هایم!
اکنون سرنوشت عاشق گوارشکی در درون چشمان تو و انتخاب توست.
اتوبوس خط ۸۳۱
۱۷:۳۶
۱۴۰۲/۸/۲۲
@Abi9999
غبطه های روزانه و شبانه
جمشید قشنگ گوارشکی
***
شب ها چارقد آبی روی ایوون آرزوها می آمد تا برای شاپرک ها اوسنه بگوید.
چقدر عاشق گوارشکی غبطه می خورد هم به شاپرک ها که دلداده اش را می دیدند و صدایش را می شنیدند و هم به ستارگان که عاشق چارقد آبی شده بودند.
روزها چارقد آبی به باغچه می رفت تا آن جا را سیراب کند و پیام عاشقی شاپرک ها را به توت فرنگی ها برساند.
باز هم عاشق گوارشکی غبطه می خورد هم به توت فرنگی ها که هر روز دلداده او را می دیدند و هم به قنات گوارشک که عاشق چارقد آبی شده بود.
۲۲:۰۹
۱۴۰۲/۸/۱۵
@Abi9999
لبخندی در چشمان مرغابی ها
جمشید قشنگ گوارشکی
****
چارقد آبی اوسنه هایم!
اگر می خواهی باد خبر سلامتی مرا به تو برساند، به چشمان مرغابی های مهاجر نگاه کن تا تصویر لبخند تو را برایم بیاورند.
۱۶:۰۹
۱۴۰۲/۸/۵
@Abi9999
در اوسنه ام بمان
جمشید قشنگ گوارشکی
****
چارقد آبی :
اوسنه گویم! این همه برایم اوسنه گفتی و هر شب با اوسنه تو به خواب رفتم. مرغابی های مهاجر و دوست داشتنی، اوسنه هایت را به همه سرزمین ها بردند. آخر بگو چطور می توانم این همه مِهر تو را جبران کنم؟
اوسنه گوی گوارشکی :
قهرمان اوسنه هایم!
تنها در اوسنه ام بمان.
۲۰:۰۰
۱۴۰۲/۱۱/۲۲
@Abi9999
نخستین موی سپید
جمشید قشنگ گوارشکی
***
برف روستای گوارشک را سپید پوش کرده بود. دو کلاغ روی سپیدار از رویایشان برای دزدیدن صابون های حاکم اختلاط می کردند.
کلاس مکتبخانه خٓلٓه حاج عزیزالله شروع شده بود اما هنوز چارقد آبی نیامده بود. عاشق گوارشکی چشمش به در حولی بود. چرا دلداده اش نیامده است. دلش به هزار راه رفت.
هنگام خوردن ناشتا میلی به غذا نداشت. آبی هم از گلویش پایین نمی رفت. نانش را به ماهی های قنات داد تا خبری از چارقد آبی بیاورند. ماهی ها به حولی چارقد آبی رفته و برگشته و با ناراحتی به عاشق گوارشکی گفتند:
چارقد آبی هنگام ریختن نان برای مرغابی ها، پایش لیز خورده و از پله ها افتاده است.
مرغابی ها پرهایشان را کنده و روی پای او گذاشته بودند.
هنگامی که عاشق گوارشکی این خبر را شنید دردی را در قلب و سرش احساس کرد. شبانگاهان که ننه کلون موهای نوه اش را نوازش می کرد تار موی سپیدی را در موهای او دید و با تعجب فراوان پرسید:
آخ ننه جان ! دورت بگردم بر چی موت سپید شده؟
عاشق گوارشکی خودش را به خواب زده بود و خاطرش جمع بود ماهی های قنات هم رازدار هستند.
اتوبوس گرگان - مشهد
۲۳:۲۲
۱۴۰۲/۱۱/۱۸
@Abi9999
ایوونی برای همه
در جستجوی ایوون آرزوها
جمشید قشنگ گوارشکی
**
من یک اوسنه گویم و رویایی دارم. همیشه در اوسنه هایم می خواهم هر انسانی یک ایوون داشته باشد تا در آن به آرزوهایش فکر کند.
هر چند امکانات و قدرت در دست سیاستمداران است اما با همین واژه ها و اوسنه هایم به دنبال رویایم خواهم بود.
می دانم رویا را نمی توان برای همیشه از مردم دور نگهداشت.
می دانم روزی همه انسان ها روی ایوون آرزوهایشان به رویاهای خود خواهند اندیشید.
می دانم در آن روز عاشق گوارشکی هم در کنار چارقد آبی به رویایشان فکر می کنند.
۱۲:۴۸
۱۴۰۱/۱۱/۱۳
@Abi9999
اشک ها یا شبنم ها
اشک هایی از میان اوسنه ها
جمشید قشنگ گوارشکی
****
چارقد آبی اوسنه هایم!
سال ها پیش اجداد عاشق گوارشکی، اوسنه های عاشقانه ای که اُرس ها، سروهای کوهی کوچک، در کوه های هزار آتشگاه برای کبک ها زمزمه کرده بودند جمع آوری کردند. آن ها این اوسنه ها را با اجازه گل های سرخ فداکار روی برگ هایشان نوشتند. این اوسنه های عاشقانه آن قدر لطیف و غم انگیز بود که هر سپیده دم گل های سرخ اشک می ریختند در حالی که مردم فکر می کردند شبنم های بامدادی است.
چارقد آبی اوسنه هایم!
اکنون مرغابی های مهاجر خواسته اند که اوسنه هایت را چاپ کرده تا آن ها اوسنه ها را در همه دنیا برای همه عاشقان به ارمغان ببرند.
می دانی که بی رضایت تو کاری نخواهم کرد اما اگر رضایت دادی فراموش نکن که اگر عاشق گوارشکی را در اوسنه فراموش کنی، این بار اشک ها از میان کتاب ها از آسمان خواهد بارید در حالی که مردم فکر می کنند باران می بارد.
۲۲:۳۷
۱۴۰۲/۱۱/۹
@Abi9999
چهار سوگند
جمشید قشنگ گوارشکی
*
چارقد آبی اوسنه هایم!
بهار را سوگند دادم که شکوفه های آلبالو را برای چشمان تو باز کند.
تابستان را سوگند دادم که خوشه های گندم های دیمه زار را به خاطر علاقه تو طلایی کند.
پاییز را سوگند دادم برگ هایش را به خاطر غم های تو به رنگ زرد در بیاورد.
زمستان را سوگند دادم برف هایش را برای قدم زدن تو روی زمین بفرستد.
اگر باد اوسنه هایم را به دست تو رسانده پس چرا هنوز در چهار فصل به دنبال تو می گردم؟
کردیچال کلاردشت
۰۰:۱۲
۱۴۰۲/۱۰/۲۶
@Abi9999
واژه هایی در کنار قنات
تولد یک اوسنه*
جمشید قشنگ گوارشکی
**
عاشق گوارشکی می دانست هنگامی که ننه کُلُون* اوسنه چارقد آبی را می گوید، دلداده اش به آن گوش می کند. چه لحظات زیبایی بود هنگامی که شاپرک ها از برق چشمان زیبای چارقد آبی برای عاشق گوارشکی خبر می بردند.
هر شب اوسنه که تمام می شد، اوسنه گو به تکاپو می افتاد تا اوسنه فردا شب را آماده کند. او تا سرزدن سپیده، قشنگترین واژه ها را با کمک مهتاب و کرم های شب تاب در لابلای درختان بلند سپیدار، میان رویای مرغ کرچ شده خوابیده روی تخم مرغ ها، در آواز جیرجیرک های به خواب نرفته، در آرزوهای بافته نشده دختران قالی باف، دربیقراری باد شرقی، میان عشق بازی مرغابی ها و ماهی های قنات، در اشک های مادرهای کولی، در شوق جوانه زدن گندم های دیم، در صدای پای اسب فراخوانده شده به رهایی، در پُر شدن سینه میش های مادر، ... پیدا می کرد.
سپیده دم که سر می زد اوسنه گو همه این واژه ها را در کنار فِرٓنگ* گوارشک با آب قنات شستشو می داد. هنگامی که چارقد آبی با کوزه اش برای برداشتن آب می آمد، واژه ها را در دستانش گرفته و متبرک می کرد. اکنون واژه های پاک و نجیب آماده رفتن به اوسنه ها بودند.
اوسنه گو اوسنه اش را که تمام می کرد در کنار قنات به خواب می رفت تا رویای دیدن چشمان چارقد آبی را پس از شنیدن اوسنه اش ببیند.
۲:۳۰
۱۴۰۲/۱۰/۱۹
@Abi9999
*
اوسنه : قصه و افسانه در گویش محلی برخی نقاط خراسان.
ننه کُلُون : مادر بزرگ در گویش محلی برخی نقاط خراسان.
فِرٓنگ : جایی که آب قنات روی زمین جاری می شود.
دلهره عشق در عصر هوش مصنوعی
آرامش روی ایوون آرزوها
جمشید قشنگ گوارشکی
***
چارقد آبی اوسنه هایم!
تا کنون فقط انسان ها رقیبان من در عرصه عاشقی تو بودند، اما اوسنه هایم همه آن ها را از دایره عاشقی تو بیرون کرد. این تو بودی که اوسنه عاشقی چارقد آبی را از همه شبه اوسنه ها تشخیص دادی و عاشق گوارشکی را در دل خودت پذیرفتی.
مدتی است که پدیده جدیدی همه عرصه ها بشری را زیر تاثیر خود قرار داده است و هر روز بر میزان نفوذ او افزوده می گردد. آری این هوش مصنوعی است که معلوم نیست در آینده چه بر سر زمین، زمینی ها و کهکشان ها خواهد آورد. شاید روزی آن ها سرنوشت بشر را در دست گرفته و ارباب انسان ها شوند. آه! معلوم نیست در چنان روزی چه بر سرنوشت عشق و اوسنه های عاشقی خواهد آمد.
هر چند دلهره عشق تو همیشه همراه من است اما باور دارم که تو همچنان اوسنه های عاشقی واقعی را از اوسنه هایی که هوش مصنوعی برایت خواهد گفت تشخیص خواهی داد.
امیدوارم اوسنه هایم همیشه در دایره عاشقی موجب آرامشت روی ایوون آرزوها گردد.
اتوبوس زرد آستانه
۶:۴۱
۱۴۰۲/۱۰/۹
@Abi9999
اُرس مجنون شده
جمشید قشنگ گوارشکی
****
چارقد آبی اوسنه هایم!
بگذار تنها نام تو را صدا بزنم
همانطور که زندانی قلعه صد دروازه، نام آزادی را
و
کویر فراموش شده، نام باران را
و
قله هزار آتشگاه، نام ققنوس را
و
اُرس(سرو کوهی) مجنون شده، نام ستاره آبی
را صدا می زند.
آن گاه که آزادی، باران، ققنوس و ستاره آبی، مهمان آن ها شدند من هر شب برایشان اوسنه عشق تو را خواهم گفت تا دیگر هیچوقت از سرزمین ما نروند.
وٓن خط ۱۰۹۴
۲۱:۰۳
۱۴۰۲/۱۰/۴
@Abi9999
این روزا زیر سرت بالش پر داری گلم
مرگ بال و پر ما را زیر سر داری گلم
روسری آبی دلم را عاق کن
با نگاهی طاقتم را طاق کن
من به عصیان تو ایمان دارم آی
گیسوانت را بیا شلاق کن
شادروان غلامرضا بروسان
@Abi9999
#خواندن
در آسمون ابر و باد
درباره یک نوستالژی زنده
#حسن_احمدیفرد
⭕️پرندهها بر پهنه زمین، همراه و همزاد آدمی هستند. در اسطورههای کهن آفرینش، #پرندهها در پنجمین روز و #آدمیزاد در ششمین روز، خلق شدند. از این رو میان آدمیان و پرندگان، الفتی دیرینه است.
تا همین سالهای نچندان دور، این موجودات مینویی، همزیستی بهتری آدمها داشتهاند. هر جا درختی بوده، مأمن گنجشکها و سارها بوده و هر جا آب و زمینی، زیستگاهها سهرهها و چکاوکها. نه تنها در دل باغها و کشت و کارها که حتی در شهرها هم لکلکها بر بلندای بناها، یا کنج متروک بالاخانهها، آشیانه میکردهاند. حالا از آن همه همزیستی و همزبانی، تنها خاطرههای دیر و دوری باقی مانده که نقل پدربزرگها و مادربزرگها در شبهای بلند زمستان است.
🔸در این میان اما یک پرنده نوستالژیک هم هست که میهمان زمستانی #خراسانزمین است؛ پرندهای که مثل یک یادگار زنده، هر سال در گوشه و کنار این جغرافیای پهناور پیدایش میشود. هنوز هم که هنوز است، حرکت آرام دستههای درنا در آسمان آبانماه، خبر از شروع فصل سرما میدهد و بازگشتشان در اسفند و فروردین، خبر از آغاز روزهای گرم. #درناها هر سال با شروع ماههای سرد از عرضهای شمالی به مناطق جنوبیتر پرواز میکنند و اگرچه نه به اندازه قدیم اما به شکل دستههای پراکنده به زمینهای دور از آبادیها میآیند تا فصل زمستان را اینجا بگذرانند؛ هرچند بخاطر کم بودن جمعیتشان دیگر آن قدرها به چشم نمیآیند و در سودای دیدنشان باید به دشتهای پرتافتاده سفر کرد. در این میان شماری از درناها هر سال در دشتهای مرزی #تایباد و #تربت_جام، زمستانگذرانی میکنند. در نگاه اهالی دشت جام، تماشای پرواز دستههای درنا، خوشیمن است و حضورشان در کشت و کارها، برکتآور.
🔸درناها اما با نام #کلنگ از قدیم در همه جغرافیای خراسانزمین، پرندههایی آشنا بودهاند؛ پرندههایی که نزدیک آبگیرها، میگردند و در گرگ و میش سحرگاهی، صدا به آواز بلند میکنند.
در شاهنامه و در داستان «هفت خان» اسفندیار، پهلوان ایرانی، سحرگاه با شنیدن بانگ کلنگ میفهمد که چشمهای در نزدیکی آنهاست و به گرگسار تورانی میخروشد که چرا وجود این چشمه را از او پنهان کرده است.
چو بگذشت از تیرهشب یک زمان
خروش کلنگ آمد از آسمان
برآشفت زآوازش اسفندیار
پیامی فرستاد زی گرگسار
که گفتی بدین منزلت آب نیست
همان جای آرامش و خواب نیست
کنون زآسمان خاست بانگ کلنگ
دل ما چرا کردی از آب، تنگ...
🔸درناها علاوه بر آواز سحرگاهی، به ویژگیهای دیگری هم شناخته میشوند. یکیشان پرواز منظم و هشتمانندی است که تماشای آن، تجربهای دلنشین و بیمانند است. همین پرواز ردیفی، باعث شده تا درناها در بخشهایی از خراسان به #کلنگ_قطار معروف بشوند.
🔸علاوه بر این، حضور کوتاه آنها و پس از آن، پروازشان به سرزمینهای دور، باعث شده تا داستانهای عاشقانه فراوانی درباره درناها روایت بشود. مقام دُرنِه(درنا) در موسیقی شمال خراسان، شرح همین عاشقانههاست. میگویند چوپانی، دلداده دختری به نام درنا میشود اما دست روزگار میان دو دلداده جدایی میاندازد. درنا به سفری بیبازگشت میرود و چوپان در غم او، آوازهای سوزناک میخواند.
استاد مرحوم #محمدابراهیم_جعفری شاعر و نقاش بیبدیل معاصر، شعری برای این عاشقانهها سروده که بارها و بارها در اجراهای #مقام_درنه بازخوانی شده است؛ از جمله این اجراها، اجرای استاد #محمد_یگانه، استاد موسیقی مقامی شمال خراسان(و فرزند برومند استاد مرحوم #حاج_حسین_یگانه، بخشی بزرگ شمال خراسان) است که با همین شعر، قطعهای شنیدنی در مقام درنه خوانده است؛
پرای تو بسته مباد
لبات پر از رنگ شاد
در آسمون ابر و باد
دشتای سبز آباد
کفترای بسته آزاد
پراتون خسته
لباتون بسته
صدای تو از کوه دور
قصههای سنگ صبور
رنگ مهتاب و اشک بلور
سایه ابر و ماهه
چشمم به راهه...
🔸استاد #کیهان_کلهر هم در یکی از قطعات کاست ماندگار «شب، سکوت، کویر» از مقام درنه برداشتی هنرمندانه داشته است؛ این برداشت با شعر عاشقانه استاد #علی_معلم_دامغانی و صدای جاودانه استاد #محمدرضا_شجریان، به یکی از بهترین قطعات بازاجرای موسیقی مقامی بدل شده است؛
ببار ای بارون ببار
با دلم گریه کن خون ببار
در شبای تیره چون زلف یار
بهر لیلی چو مجنون ببار ای بارون
دلا خون شو خون ببار
بر کوه و دشت و هامون ببار
به سرخی لبای سرخ یار
به یاد عاشقای این دیار
به داغ عاشقای بیمزار ای بارون...
.
@oshtorkhajou
.
با هر مذهبی عاشقت می شدم
از تربت جام تا امریتسار
جمشید قشنگ گوارشکی
***
چارقد آبی اوسنه هایم!
با هر مذهبی که داشتم
با هر مذهبی که داشتی
عاشقت می شدم.
اگر شیعه بودم و تو سنی، در کنار مزار شیخ احمد جام، بزرگترین مهمانسرای تاریخ را می ساختم تا از همه عاشقان دلسوخته پذیرایی کند.
اگر سیک بودی، از مشهد برای معبد طلایی شهر امریتسار* آن قدر شمع می آوردم که فضانوردان هم از ماه با دیدن درخشش آن ببینند که عشق چکار می کند.
اگر یهودی بودم و تو مسلمان، بیت المقدس را برای تو آزاد می کردم.
اگر مرا مانند مسلمانان در زمین خاک کنند، بدنم سبز خواهد شد به شکل گل سرخی که در حولی عمه کلبِ عصمت بود و تو دوست داشتی.
اگر بدنم را مانند مسیحیان با تابوت چوبی دفن کنند، از موش های صحرایی می خواهم چوب های تابوت را بخورند تا بدنم جذب خاک شود. از بذر گندمی که از من تغذیه می کند می خواهم هنگامی که رشد کرد خود را به صلیب روی مزارم رسانده و روی آن با گندم هایش بنویسد که تو را تا پایان آفرینش و پس از آن دوست دارم.
اگر بدنم را مانند بوداییان آتش بزنند، خاکسترش به سوی ایوون آرزوها سفر خواهد کرد و برای همیشه در کنار تو خواهد بود.
اتوبوس زرد آستانه
۶:۵۲
۱۴۰۲/۹/۶
@Abi9999
***
* دربار صاحب (پنجابی:ਦਰਬਾਰ ਸਾਹਿ به معنی خانه خدا) یا معبد طلایی زیارتگاه اصلی پیروان آئین سیک است؛ این پرستشگاه در شهر امریتسار در ایالت پنجاب هند واقع شدهاست. این پرستشگاه را چهارمین پیشوای مذهبی سیکها، گورو رام داس بنیان نهاد.
از ویکیپدیا
دلم تنگ شده است
جمشید قشنگ گوارشکی
**
دلم برای باران تنگ شده است که مانند دلداده ای مغرور ما را تنها گذاشته است.
دلم برای بچه محل های کوچه زردی، کوچه کاظمیه، کوچه کارون، کوچه پهن، ... تنگ شده است که با هم بخوانیم:
بارون میه جٓر جٓر ، پشت خانه هاجر ...
دلم برای کتاب پارسی دبستان و کودک آزاد جنگل های گیلان تنگ شده است که چه زیبا می خواند:
باز باران ، با ترانه
دلم برای برف تنگ شده است و آدم برفی وفادار که به خاطر ما سرما را تحمل می کرد و خودش را زنده نگه میداشت.
دلم برای برف اندازها تنگ شده است که با صدای بلند می گفتند:
برف اندازهِ
برف انداز
دلم برای اوسنه های گوارشک تنگ شده است و اوسنه گوی گوارشکی که سرانجام عاشق گوارشکی را به چارقد آبی اوسنه هایش برساند.
آخر مگر ما چقدر فرصت داریم؟
آه ای آسمان سرزمین اهورایی!
باز هم برایمان ببار.
آه ای کودک آزاد گیلان!
باز هم برایم بخوان.
آه ای برف انداز!
باز هم فریاد بکش.
آه ای اوسنه گوی گوارشکی!
باز هم برایمان اوسنه بگو.
اتوبوس زرد آستانه
۶:۵۲
۱۴۰۲/۸/۳۰
@Abi9999
دفاع از سرزمین عاشقی
جمشید قشنگ گوارشکی
****
چارقد آبی اوسنه هایم!
دیواری بلند دور خودم و خاطرات عاشقانه تو خواهم کشید.
از صبح تا شب
از شب تا صبح
در خواب و بیداری
چون شجاعترین سرباز آفرینش
از مرزهای عاشقی دفاع خواهم کرد.
هیچ ترسی از کشته شدن نخواهم داشت چه اگر سرزمین عاشقی من اشغال شود دیگر زنده بودنم هیچ ارزشی نخواهد داشت.
اتوبوس خط ۸۳۱
۱۹:۰۸
۱۴۰۲/۸/۲۱
@Abi9999
مدیون عشق
جمشید قشنگ گوارشکی
*
چارقد آبی گفت:
عاشق گوارشکی! « خیلی عشقت عمیق و وفادارانه» است.
عاشق گوارشکی گفت:
چارقد آبی اوسنه هایم!
چه موهبتی که چنین می گویی. ها. درست می گویی زیرا مو به تو، دل خودم، دنیای عاشقی، اوسنه ها و هر عاشقی که اوسنه تو را می خواند مدیون هستم.
بخش تاریخ شفاهی کتابخانه آستان قدس
۱۳:۵۴
۱۴۰۲/۸/۷
@Abi9999
اوسنه ای برای آفریده شدن
جمشید قشنگ گوارشکی
****
چارقد آبی اوسنه هایم!
می دانی چرا
همه آوازهایم را برایت زمزمه نکرده ام
همه شعرهایم را برایت نسروده ام
و همه اوسنه هایم را برایت نیافریده ام
تا باد برایت بیاورد؟
زیرا به هنگام دیدار تو در کوه های هزار آتشگاه باید ارمغانی داشته باشم تا لیاقت تقدیم کردن به تو را داشته باشد.
۱:۰۷
۱۴۰۲/۷/۲۲
@Abi9999