9397
نگاهی به دنیای روزنامهنگاران و روزنامهنویسی تماس @amontajabi اکبر منتجبی @motaherii محمد طاهری @M_heidari25 مینا حیدری - آگهی سبک زندگی روزنامهنگاران @journalistslifestyle روزنامهنگاران اقتصادی @Economicjournalists
.
گزارش رویترز از آینده خبر
موسسه رویترز گزارش «اخبار دیجیتال ۲۰۲۶» را که حاصل همکاری مشترک موسسه رویترز و دانشگاه آکسفورد است؛ منتشر کرد. این مطالعه در سطحی جهانی تهیه شده است. این گزارش حاکی است:
🔹برای اولین بار، شبکههای اجتماعی و پلتفرمهای ویدیویی با ۵۴٪ بیینده، از تلویزیون ( با ۵۲٪) و وبسایتهای خبری (با ۵۱٪) پیشی گرفتهاند.
🔹در ۴۵ کشور از ۴۸ کشور جهان تماشای اخبار آنلاین از تلویزیون سنتی بیشتر شده و ۷۷٪ از مردم جهان هر هفته اخبار ویدیویی آنلاین تماشا میکنند.
🔹اعتماد به اخبار به پایینترین سطح خود از سال ۲۰۱۵ تاکنون رسیده است. فقط ۳۷٪ به اخبار منتشر شده اعتماد دارند.
🔹۴۲٪ از مردم جهان اعلام کردهاند که کوشش میکنند اخبار نخوانند و از دیدن خبرها اجتناب میکنند که این نسبت به سال گذشته یک رشد ۲ درصدی است.
🔹۲۷٪ از مردم جهان اخبار را از اینفلوئنسرها و تولیدکنندگان محتوا دریافت میکنند.
🔹استفاده از چتباتهای هوش مصنوعی برای دریافت خبر از ۷٪ به ۱۰٪ رسیده است.
🔹منبع اصلی ۴۸٪ از جوانان ۱۸ تا ۲۴ سال برای تهیه خبرها، شبکههای اجتماعی و ویدئوهای آن است.
🔹افراد ۲۵ تا ۵۴ سال که به آن نسل در حال گذار میگویند ۴۳٪ به شبکههای اجتماعی مراجعه میکنند تا خبر بخوانند و ۱۶٪ آنها نیز از چتباتهای خبری هوش مصنوعی استفاده میکنند. و البته تنها ۱۵٪ سراغ رسانههای سنتی میروند.
🔹 افراد ۵۵ سال به بالا نسل وفادار به تلویزیون هستند. منبع اصلی ۶۰٪ از این افراد تلویزیون است و فقط ۳۰٪ آنها از شبکههای اجتماعی استفاده میکنند.
🔹تنها ۱۷٪ از مردم جهان برای اخبار آنلاین پول پرداخت میکنند.
🔹 فقط ۳۷٪ از پاسخدهندگان در ۲۶ کشور (عمدتاً اروپایی) دیدگاه مثبتی نسبت به رسانههای عمومی دارند. در مقابل ۲۲٪ دیدگاه منفی دارند.
گزارش ۲۰۲۶ نشاندهنده رویترز یک شکاف نسلی عمیق و تغییر پارادایم در اکوسیستم خبری است. مخاطبان به سمت پلتفرمهای اجتماعی، ویدیو و هوش مصنوعی حرکت میکنند، اعتماد به رسانههای سنتی در پایینترین سطح است و مدلهای اقتصادی سنتی با تهدید جدی مواجه شدهاند.
@journalistsclub1
وقتی رسانه ضعیف میشود، چه کسی روایت را میسازد؟
سینا رحیمپور در این برش از گفتوگوی اینترنتی «هوای هم»، از پیامدهای انحصار رسانهای، کوچکشدن رسانههای مستقل و ضرورت آمادگی رسانهها در زمان جنگ و بحران میگوید؛ وضعیتی که به باور او، توان روایتگری را تضعیف میکند و بر رفتار جامعه اثر میگذارد.
او با اشاره به تجربهٔ جنگ دوازدهروزه، پرسشی جدی پیش میکشد: رسانههای ما برای مواجهه با بحران، چه دستورالعملی دارند؟
@journalistsclub1
.
بمب خبری زهرا عبداللهی
خانم عبداللهی روزنامهنگار پارلمانی خبر داد یکی از نمایندگان به ماجرای حفاری برای پیدا کردن گنج و زیرخاکی ورود کرده و ظاهرا این کار پنهان نمانده و موضوع قضایی شده است.
سایتها و کانالها و افراد دیگری هم پس از توئیت خانم عبداللهی، نام نماینده منظور را که یکی از چهرههای مطرح جناح تندروی اصولگرا است و در یک انتخابات حداقلی وارد مجلس شده است، منتشر کردهاند.
@journalistsclub1
پنهانکاری چت جیپیتی
روژین حسینی
روزنامهنگار و دانشآموخته جامعهشناسی
آیا توجه کردهاید که چتجیپیتی هرگز بهطور مستقیم و بیمقدمه درباره آمریکا، جنایت جنگی و اسرائیل انتقاد نمیکند؟
نکته جالب این است که این مسئله در مورد کلاد یا سایر هوشهای مصنوعی به این شکل واضح و مضحک نیست؛ اما چتجیپیتی حتی نظر شخصی خود را نیز بیان میکند. سپس هنگامی که با پرسشهای پیچیده تحت فشار قرار میگیرد و درمییابد که در آستانه شکست در استدلال است، فوراً میگوید: «اجازه بدهید بررسی کنم» یا آنقدر موضوع را میپیچاند که اصل مطلب را از مسیر خارج کند. گاهی نیز بهکلی از پاسخ دادن طفره میرود.
البته این به آن معنا نیست که نمیتوان آن را به دام انداخت و وادار به اعتراف به جنایتهای جنگی کرد؛ اما با این شیوه بلاغی که میگوید: «بله، حق با شماست»، «من این بخش را نادیده گرفتم، ببخشید» و دیگر ادامه نمیدهد.
اگرچه میدانم این تجربه بسیاری از شما بوده است، تنها میخواستم بگویم این جهان همانقدر که در واقعیت بیطرف نیست، در فضای مجازی نیز به تبع آن آموخته است که ریا، دروغ و تاکتیکهای ضدبشری را به کار گیرد.
به همین دلیل، غالباً باید مراقب دادههای آن برای انجام یک پروژه بود. به نظر من راهحل این است که ایده را ارائه دهید و از آن بخواهید در راستای ایده شخصی انسانی و تجربی خودتان نظر بدهد. نظر آن قابل تأیید توسط مراجع معتبر نیست و البته شیوه پاسخگوییاش حمایتش از آمریکا و ترامپ و حتی ملانیا را آشکار میکند؛ و این مسئله در مورد کشورهایی که نسبت به آنها علقه سیاسی ندارد، صدق نمیکند.
برای مثال، اگر بپرسید چرا به کشتیهای ایرانی توسط آمریکا حمله شد، میگوید: «خب، بالاخره ایران هم حمله کرده، نه دفاع.» و موارد بسیار دیگری که میدانم شما بهتر از من میدانید؛ اما دوست دارم تجربه شما را نیز بدانم، شاید بتوان نگاهی کلی درباره این نوع پاسخگویی را بهصورت یک یادداشت یا مقاله انتقادی نوشت.
@journalistsclub1
پادکست اقتصاد سیاسی
ریشه های استعفای محسن پاکنژاد از وزارت نفت چه بود؟
در جلسه هیأت دولت وقتی میکروفنها خاموش شد، رئیس جمهور به پاکنژاد چه گفت؟ نقش چهار تراستی و شرکت نیکو در این ماجرا چیست؟ وزارت نفت در میانه تحریم و محاصره به کدام سو میرود؟
@journalistsclub1
چالشِ خطوط قرمز شناور در رسانه؛ وقتی امنیت ملی تعریف واحدی ندارد
علیرضا معزی، مدیر خبرگزاری خبرآنلاین با نقد عدم شفافیت در ابلاغ محدودیتها در شرایط خاص که به پدیده خودسانسوری رسانه میانجامد، هشدار میدهد که نهادینه شدن این خودسانسوری برآمده از ترس، اعتماد مخاطب را به عنوان بزرگترین سرمایه رسانه هدف میگیرد.
@journalistsclub1
.
قربانی بزرگ چهار تراستی و شرکت نیکو
معاون اطلاع رسانی دفتر رییسجمهور از پذیرش استعفای وزیر نفت توسط رئیسجمهور خبر داد.
بدینترتیب اولین وزیر کابینه از قطار پیاده شد و حواشی فروش نفت به چهار تراستی معروف بر لابی پاکنژاد غلبه کرد و او را انداخت.
جدیدترین انتقاد هم ماجرای لغو قرارداد فروش نفت به هفت پالایشگاه چینی بود که بنابر نوشتهی رسانهها تصمیمش توسط مدیرعامل نیکو گرفته شده بود.
اما سئوال مهم این است که با رفتن پاکنژاد از وزارت نفت آیا سرنوشت نامعلوم آن ۸۰ میلیون بشکه روشن خواهد شد یا آن چهار تراستیها همچنان قربانی خواهند گرفت؟؟
@journalistsclub1
روزنامهنگار رماننویس
فرانک آرتا خبرنگار شرق مصاحبهای با خانم فریده گلبو انجام داده که خواندن آن جالب است.
خانم گلبو در این مصاحبه میگوید روزنامهنگاری را با تلخیص رمان برای مجله فردوسی آغاز کرد و بعدها در «زن روز» به کار پرداخت. او در آنجا ستونهای متنوعی مثل «زن و علم و لوندی» و «الو با تلفن» داشت و پاورقینویسی را زیر نظر حسینقلی مستعان آموخت.
خانم گلبو همسر پروفسور پرویز کردوانی بود که در توصیف وی میگوید او «با کویر ازدواج کرده بود» و گاهی حواسش بیشتر به کار خودش بود.
محمود عنایت، سردبیر فردوسی ابتدا باور نمیکرد تلخیص رمانها کار خود گلبو باشد، اما پس از ادامه کارش، او را تأیید کرد.
مجید دوامی سردبیر زن روز، خانم گلبو را «اوریانا فالاچی» خطاب میکرد.
رحمت مصطفوی مدیر وقت روزنامه روشنفکر در سرمقالهای رمان «جاده کور» گلبو را که در ۱۸سالگی نوشته بود، ستود.
محمدعلی سپانلو گفته بود نتوانسته کتاب «حکایت روزگار» گلبو را زمین بگذارد و آن را تحسین میکرد.
تهمینه میلانی فیلم نیمه پنهان را بر اساس کتاب بعد از عشق گلبو ساخت.
عباس کیارستمی نیز فیلمنامه شیرین را گلبو نوشت.
لینک
@journalistsclub1
رونمایی از روزگار محسن
آیین رونمایی و جشن امضای کتاب «روزگار محسن»، نوشته محسن جلالپور، شامگاه شنبه با حضور جمعی از چهرههای شناختهشده اقتصاد، فرهنگ، هنر و بخش خصوصی در مجموعه رسانهای دنیای اقتصاد برگزار شد.
عباس آخوندی، سعید منصور افشار، علیرضا بختیاری، تینا پاکروان، مسعود خوانساری، محمود دولتآبادی، حسین سلاحورزی، غلامحسین شافعی، سروش صحت، ولیالله سیف، محمد طبیبیان، محمد قوچانی، حسین محلوجی، احمد مرادعلیزاده، هوشنگ مرادی کرمانی، علینقی مشایخی، مجید مظفری، محمود نجفی عرب، فرهاد نیلی، مسعود نیلی و موسی غنینژاد از جمله حاضران این مراسم بودند.
«روزگار محسن» مجموعهای از روایتها و خردهروایتهای محسن جلالپور از خانواده، کودکی، محله و بازار کرمان است.
این کتاب از خلال خاطرات شخصی نویسنده، تصویری از شیوه زندگی و فرهنگ کسبوکار نسلی ارائه میکند که اعتماد، اعتبار و روابط انسانی نقش مهمی در مناسبات اقتصادی آن داشت.
در این مراسم، محمود دولتآبادی، هوشنگ مرادی کرمانی و سروش صحت به تحسین کتاب پرداختند. «روزگار محسن» بهتازگی از سوی انتشارات دنیای اقتصاد منتشر شده است.
@journalistslifestyle
چهار تراستی معروف همچنان قربانی میگیرند
ماجراهای چهار تراستی همچنان ادامه دارد و آنها در حال قربانی گرفتن هستند.
اخیرا برخی از کانالهای تلگرامی مانند عصر خبر، افق ایران، اخبار اقتصاد ایران و... گزارشی ویدئویی منتشر کرده و از علی اکبر پورابراهیمی مدیرعامل شرکت بازرگانی نفت ایران (نیکو) نام بردند که قرارداد ایران با هفت پالایشگاه چینی را لغو کرده است. بنابراین گزارش این کانالهای تلگرامی گویا پای آن چهار تراستی معروف در میان است.
این درحالی است که ایران به فروش نفت شدیدا محتاج است. نمایندگان مجلس نیز با طرح سوال از وزیر نفت خواستار پاسخگویی وی درباره عملکرد مدیریت شرکت نیکو در لغو این قراردادها شدهاند.
روزنامهی همشهری مدتی پیش از علی بایندریان، روحالله رضوی، محمدهادی مؤمنین و حسین شمخانی به عنوان چهار تراستی بزرگ نام برد و نحوه ساز و کار انتخاب این چهار تریدر را مورد پرسش قرار داده بود.
@journalistsclub1
هفت خبر از پشت پرده مذاکرات
روزنامه صبحنو که توسط سعید آجرلو یکی از اعضای تیم رسانهای مذاکرات اداره میشود و نزدیک به قالیباف است، جزئیات جدیدی از پشت پرده مذاکرات منتشر کرد. این روزنامه نوشته است:
1- میانجیگر قطری بار دیگر فعال شده و نقش کلیدی ایفا کرده و پیشنهاد جدید آمریکا را به ایران ارجاع داده است.
2- آمریکایی ها صراحت دارند که در همان تفاهم اولیه وارد مذاکرات هستهای شوند، در حالی که در تفاهم اسلامآباد، ایران تنها تنگه را بعد از انجام تعهدات آمریکا ظرف سی روز باز میکرد و پس از گذشت ۶۰ روز، وارد ماده ۸ میشد.
3- بر اساس طرح جدید آمریکا، جدول کلی مذاکرات دیده شده است.
4- ایران خواسته آمریکا در مرحله اول تعهداتش را انجام دهد. پیشنهاد در تهران در حال بررسی است.
5- برخی از میانجیها بر احیای چیزی شبیه «توافق قاهره»، تاکید دارند.
6- توافق ایران و عمان بر سر مسیر جدید عبوری در تنگه هم تا حدودی در مذاکره فعلی پیش رفته است.
7- برای رفع تحریم ها و آزادسازی پول های بلوکه شده جدول زمانی مشخص شده است، اما گامهای نخستین باید از سوی آمریکا برداشته شود تا چرخه توافق تکمیل گردد.
@journalistsclub1
.
مهدی جمشیدی از چهرههای حامی سعید جلیلی در میزگردی با احمد زیدآبادی که سایت انتخاب برگزار کرد، رأی قومیتها را تحقیر کرد.
@journalistsclub1
صدای دو صفحهی خالی!
در سال های اخیر مدام اسنپفود با این اتهام مواجه شده که در بازار سفارش آنلاین رستورانی در ایران، انحصار ایجاد کردهاست؛ ادعایی که اخیراً نیز با حکم دیوان عدالت اداری نقض شد.
اینبار پاسخ اسنپفود اما نه بیانیه بود نه مصاحبه! این برند دست به اقدامی عجیب زده و فقط ۲ صفحه سفید در مجله اندیشه پویا به چاپ رسانده.
در این صفحات فقط یک مربع صورتی میبینید که زیرش نوشته شده:
مساحت این کادر معادل ۱/۵ درصد از مساحت کل این دو صفحه است؛ درست بهمیزانِ سهم اسنپفود از کل بازار رستورانهای ایران در قالب سرمایهگذاری مشترک.
@journalistsclub1
مصادره مشاهیر ایران
شرق به بهانه هشتم مهرماه که به عنوان «روز بزرگداشت مولوی» ثبت شده است، با طراحی یک اینفوگرافی این موضوع را پیش کشیده است که کشورهای منطقه سالها است در حال مصادره مشاهیر ایران هستند.
@journalistsclub1
دو روی یک سکه؟
در نگاه نخست، این دو جلد روزنامه سازندگی هیچ ارتباط موضوعی با یکدیگر ندارند. یکی درباره حملات سازمانیافته سیاسیون به رئیس قوه قضائیه و رئیس مجلس است و دیگری داستان چهار تراستی و گم شدن پول نفت.
اما تجربه سالهای اخیر ثابت کرده ریشه بسیاری از حملات تندروها به مقامات را نباید صرفاً در همان ظاهر ماجرا جستوجو کرد.
این دو جلد میتوانند یک مخرج مشترک داشته باشند؛ چرا که گاهی حملات رسانهای، پوششی است برای انحراف افکار عمومی از پروندههای کلان اقتصادی. پروندههایی که در آنها نامهای بزرگ و منافع پنهان وجود دارد.
در نهایت آیا این دو جلد، دو روی یک سکه هستند؟ الله اعلم.
@journalistsclub1
مرگ مرد کارآفرین
نیما نامداری
تحلیلگر اقتصاد
درگذشت مهندس محسن خلیلی خبر غمانگیزی است. او در سال ۱۳۳۲ گروه صنعتی بوتان را بنیان گذاشت و نقش مهمی در گسترش صنعت گاز مایع، توسعه زیرساختهای انرژی خانگی و شکلگیری صنعت مدرن ایران ایفا کرد.
پس از انقلاب با چالشهایی از جمله مصادره بخشی از داراییها، مداخلات دولتی، محدودیتهای مدیریتی و فضای نامطمئن اقتصادی روبهرو شد اما فعالیت صنعتی و تلاش برای حفظ تولید و اشتغال را ادامه داد.
اهمیت کار آفرینانی مانند محسن خلیلی فراتر از تأسیس یک بنگاه اقتصادی است. آنها با انباشت سرمایه، انتقال دانش فنی، تربیت مدیران و نیروی انسانی متخصص، ایجاد زنجیرههای تأمین و شکلدهی به نهادهای اقتصادی، زیرساختهای توسعه یک کشور را میسازند.
زندگی حرفهای او یادآور این واقعیت است که توسعه اقتصادی بیش از هر چیز نیازمند کارآفرینان توانمند، نهادهای مستقل و محیطی است که به جای محدود کردن آزادی و ابتکار و سرمایهگذاری، از آنها حمایت کند.
@journalistsclub1
.
پروندههای حمید رسایی یکی دو تا نیست؛ برو بالا!
مهدی کشتدار مدیرعامل خبرگزاری قوه قضائیه، در توئیتی، بخشی از اظهارات سخنگوی قوه قضائیه را درباره حمید رسایی ( که هماکنون در بازداشت به سر میبرد) منتشر کرده است. بر این اساس، آقای رسایی نمایندهی رادیکال مجلس 25 پرونده مجرمیت دارد و بالغ بر 60 فقره از او در موضوعات مختلف شکایت شده و این پروندهها از سال 1378 باز شده است.
@journalistsclub1
۳۳ سال خبرنگاری کردم اما مشمول «سخت و زیانآور» بودن نشدم!
با سلام به همکاران عزیز خبرنگار. این مطلب را با این هدف مینویسم تا اگر امید به رویای برخورداری از مزیت سخت و زیانآوری حرفه خبرنگاری دارید بدانید که دستیابی به این رویا چندان آسان نیست و مجموعههای دولتی در مجموع در تلاشند تا با ایرادات متعدد مانع دستیابی شما به این حق قانونی شوند.
اینجانب علی غفوری از سال ۱۳۷۲ تا به امروز پس از ۳۳ سال کار رسانهای که ۲۶ سال آن با عنوان خبرنگار روزنامههای سلام (۱۳۷۲ تا ۱۳۷۸) ایران (۱۳۷۸ تا ۱۳۸۵) و دنیای اقتصاد (فروردین ۱۳۹۴ تا اسفند ۱۴۰۴) فعالیت کردم با وجود آنکه در تمام سالها عنوان شغلی خبرنگاری داشتم و حتی در سامانه تأمین اجتماعی عنوان بنده خبرنگار درج شده و بیش از هزار مطلب با نام در رسانههای بزرگ کشور دارم، عضو انجمن صنفی روزنامهنگاران ایران بودهام و تقریباً موردی نیست که بوروکراسی سختگیرانه سیستم وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی خواسته باشد و من نداشته باشم فاقد صلاحیت عنوان شغلی «سخت و زیانآور» تشخیص داده شدم.
هدفم از ذکر این پاراگراف طولانی این است که بدانید حتی اگر همه موارد را برخوردار باشید بازهم ممکن است به بهانه دیگری یا گاهی هیچ بهانهای به حق قانونی خود نرسید.
تیرماه ۱۴۰۴ در سامانه وزارت کار بخش سخت و زیانآور ثبتنام کردم. اسفند ماه در کمیته بدوی درخواست من رد شد و خرداد امسال کمیتهای متشکل از مدیرکل تعاون، کار و رفاه اجتماعی استان تهران، مدیرکل تأمین اجتماعی استان، معاونت بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی استان، نماینده کارگران و نماینده کارفرمایان تشکیل شد و با مخالفت مدیران وزارتخانه، تأمین اجتماعی و کارفرمایان بنده فاقد صلاحیت شناخته شدم. این حکم شهریور نیز به من ابلاغ شد.
در این مدت با مدیرانی از تأمین اجتماعی، وزارتخانه و دفتر استان تهران اداره مشاغل سخت و زیانآور صحبت کردم. عمده آنها اساساً اعتقادی به سخت و زیانآور بودن شغل ما ندارند و هنگامی که از فردی که نامه آخری را به بنده داد پرسیدم بالاخره شغل ما سخت و زیانآور است یا نه سخن عجیبی گفت. صادقانه گفت که گاهی بله و گاهی خیر. هیچ حسابی هم ندارد.
یکی دیگر از مدیران آن بخش نیز به من گفت «مگر منطقه جنگی رفتهاید که سخت و زیانآور باشد» که گفتم مگر ما پس از پایان جنگ عراق با ایران در سال ۶۷ جنگی طولانی داشتهایم که لازم باشد یک خبرنگار آنقدر در جبهه حضور داشته باشد که مشمول این قانون باشد؟
حال سخن اینجاست که آیا دولت مصوبه سال ۱۳۸۰ را که عنوان «خبرنگاری» را جزو مصادیق سخت و زیانآور آورده و مصادیق آن را شامل عکاس خبرنگار، سردبیر، خبرنگار عکاس، دبیر سرویس، معاون و دستیار دبیر سرویس دانسته قبول دارد یا خیر.
این قانون بعدها تغییر نکرد ولی مطابق آییننامه سال ۱۳۸۵ مصادیق عنوان «خبرنگاری» باید به تأیید کمیته بدوی استانها برسد. این کمیتهها بر چه اساسی عمل میکنند؟
آنها هرگز با بنده تماس نگرفتند و حتی نتوانستم در هر دو مورد رای بدوی و رای نهایی، تصمیمگیرندهها درباره سرنوشت دهها سال سابقهام را ببینم. برخی همکاران ما موفق به گرفتن رای کمیتهها شدهاند و برخی خیر. ملاک عمل چیست؟ سلیقه؟ قانون؟ آیا چیزی بنام «وحدت رویه و وحدت رای» در این بخش هست؟
خلاصه اینکه اگر مقامات مسئول به شما عزیزان میگویند خبرنگاری مشمول عنوان سخت و زیانآور است به آنها بفرمایید که همیشه چنین نیست. شاید بخت با کسی یار باشد و مشمول این قانون شود و یا کسی مانند بنده با وجود داشتن تمامی مدارک بی هیچ دلیلی برخوردار نشوم.
مدارک به پیوست تحویل مدیریت محترم کانال باشگاه روزنامهنگاران شده است.
@journalistsclub1
اعتراض خبرنگاران روزنامه قدس به تغییر عناوین شغلی از سوی تأمین اجتماعی
جمعی از خبرنگاران دفتر تهران روزنامه قدس و قدس آنلاین نسبت به نحوه بازرسی شعبه ۱۳ تأمین اجتماعی و تغییر عناوین شغلی خود اعتراض کردند.
به گفته این خبرنگاران، بازرسان تأمین اجتماعی طی روزهای اخیر سه بار به دفتر تهران این روزنامه مراجعه کردهاند و با وجود ارائه مدارک حرفهای، کارت خبرنگاری، آرشیو مطالب و ثبت عنوان «خبرنگار» از سوی کارفرما، برای برخی از آنها عناوینی مانند «منشی»، «کارشناس خبر»، «ویراستار» و «سردبیر» در گزارش بازرسی درج شده است.
خبرنگاران معترض میگویند برخی از آنها بیش از ۲۰ سال سابقه فعالیت رسانهای دارند و وظیفه دفتر تهران نیز تولید محتوای خبری و ارسال آن به دفتر مرکزی روزنامه در مشهد است. به گفته آنها، در جریان بازرسی پرسشهایی مانند «مگر میشود همه شما خبرنگار باشید؟» و «چطور ثابت میکنید این مطالب را شما نوشتهاید؟» مطرح شده است.
این خبرنگاران با اعتراض به آنچه «برخورد غیرحرفهای» خواندهاند، خواستار اصلاح عناوین شغلی و بررسی موضوع بر اساس مدارک و سوابق حرفهای خود شده و اعلام کردهاند پیگیری موضوع را از طریق مراجع قانونی ادامه خواهند داد.
تا زمان انتشار این خبر، توضیحی از سوی تأمین اجتماعی درباره این اعتراض منتشر نشده است.
@journalistsclub1
هشت تکنیک برای راستیآزمایی خبرها در فضای مجازی
تا حالا شده در فضای مجازی مطلبی را ببینید بعد آن را برای دیگران بفرستید اما مدتی بعد متوجه شوید که خبر فیک بوده؟
حمزه صفوی پژوهشگر و تحلیلگر سیاسی، در این ویدئو برای ما توضیح میدهد که برخی از رسانهها چگونه افراد را فریب میدهند
او از هشت تکنیک برای راستیآزمایی هر خبر برای ما سخن میگوید.
@journalistsclub1
صحبتهای ابراهیم افشار از روزنامهنگاران و ورزشینویسان استخوان خرد کرده دوباره وایرال شده است. او این سخنان را در برنامه 360 گفته بود.
اهمیت این ویدئو در این است که نشان میدهد روزنامهنگاران قدیمی چه آگاهی بالایی نسبت به افراد حوزه کاری خودشان داشتند و چگونه میتوانند مردم را از زرداندیشی دور کنند.
@journalistsclub1
هفت انتقاد روزنامه اطلاعات از طرح بچهدار شدن زاکانی
روزنامه اطلاعات در گزارشی با عنوان «طرح جدید شهرداری برای افزایش جمعیت» با انتقاد از این طرح که توسط علیرضا زاکانی شهردار تهران مطرح شده است، نوشت:
1️⃣ پرداخت ماهیانه حدود چهار میلیون تومان از سوی شهرداری تبلیغاتی است و اثر واقعی ندارد.
2️⃣ حمایت، زمانی مؤثر خواهد بود که تورم وجود نداشته باشد و مردم قدرت خرید داشته باشند. در شرایط فعلی با توجه به میزان تورم، کمتر خانوادهای هست که برای سه تا چهار میلیون تومان در ماه تمایلی به فرزندآوری پیدا کند.
3️⃣ دو جنگ اخیر و مشکلات اقتصادی ناشی از آن از علل بیاثر شدن سیاستهای افزایش جمعیت است. پس مسئولان به فکر حل مشکلات کشور باشند.
4️⃣ موضوع دیگر در طرح شهردار تهران، ابهام در محل تأمین منابع مالی آن است. اگر مبنا را همان ۶۳ هزار تولد کنونی در تهران در نظر بگیریم شهرداری باید سالی ۴۸ میلیون تومان به ازای هر نوزاد بپردازد که در مجموع بیش از ۳ هزار میلیارد تومان در سال میشود.
5️⃣ طرح شهرداری تهران اگر با هدف افزایش جمعیت باشد در سال جاری موجب تشویق خانوادهها نخواهد شد زیرا کمتر از ۶ ماه تا پایان سال باقی است و برای تولد یک نوزاد حداقل از همین امروز ۹ ماه زمان لازم است.
6️⃣ افزایش سن ازدواج و حتی تمایل به مجرد ماندن و تغییر الگوی سبک زندگی در کنار دهها عامل دیگر فرهنگی و اقتصادی و معیشتی، از علل کاهش جمعیت است.
7️⃣ برای عبور از این بحران صرفا نمیتوان بستههای اقتصادی بدون پشتوانه مطرح کرد، زیان چنین برنامههایی آن هم از جیب شهروندان تهرانی که با انبوه مسائل شهری مواجهند، قابلتوجه خواهد بود.
@journalistsclub1
ترامپ با شکایت ایرانیان آمریکایی به دادگاه فدرال میرود
جمعی از ایرانیآمریکاییها از ترامپ شکایت کردند تا او را به دادگاه فدرال بکشانند و مانع از حمله دوباره این کشور به ایران شوند. آنها معتقدند که ترامپ در حال دور زدن قانون است و دادگاه فدرال باید جلوی او را بگیرد.
گزارش سحر نمازیخواه روزنامهنگار ایرانی را اینجا بخوانید
@journalistsclub1
دوره آموزشی هوش مصنوعی
دفتر توسعه آموزش رسانه برای روزنامهنگاران دوره آموزشی هوش مصنوعی و کار با ابزارهای آن را برگزار میکند.
یک ترم دو ماهه که از نیمه آبان ماه آغاز خواهد شد.
ارتباط
دفتر (ساعات اداری): ۰۲۱۸۸۷۳۱۴۹۷
بله: ۰۹۰۲۹۵۳۰۷۷۶
واتساب: ٠٩١٢٣٢٧٥٤٣٤
مزایای ثبتنام: دریافت مدرک معتبر دولتی دفتر توسعه آموزش رسانه وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی
مخاطبان: روزنامهنگاران، شاغلان روابطعمومی و علاقهمندان کار در استارتاپها
ثبت نام برای عموم آزاد است
تخفیف ويژه برای روزنامهنگاران و دانشجویان ارتباطات
@journalistsclub1
کشف سلاح کمری و فشنگ از دکه روزنامهفروشی
پلیس تهران از کشف یک سلاح کمری، ۲ خشاب و ۱۶ تیر جنگی در بازرسی از یک دکهٔ روزنامهفروشی در خیابان مولوی خبر داد و اعلام کرد که «متصدی این واحد صنفی به دلیل نگهداری غیرمجاز سلاح تحت پیگرد قضایی قرار گرفته است». - منبع: هفتصبح
@journalistsclub1
پادکست سیاسی
یک ترور؛ یک کانال مذاکره کمتر
علی لاریجانی فقط یکی از چهرههای تصمیمگیر در جنگ نبود؛ او میتوانست بخشی از مسیر پایان جنگ را هم رقم بزند.
این پادکست، به این موضوع میپردازد که چرا لاریجانی به یک هدف راهبردی تبدیل شد؟ چه کسانی خواهان حذف او بودند و با حذف او چه امکانی از میان رفت؟
روایت صوتی گزارش «مردی که میتوانست جنگ را تمام کند» را بشنوید.
@journalistsclub1
اهمیت آلیک، روزنامه ارمنیزبانها
در میان انبوه رسانههای مکتوب و دیجیتالی که روزانه اخبار ایران را پوشش میدهند، نام «آلیک» (Alik) برای پژوهشگران تاریخ مطبوعات ایران، فراتر از یک روزنامه صرف است.
آلیک به معنای «موج»، تنها روزنامه ارمنیزبان ایران و دومین روزنامه قدیمی در حال انتشار کشور پس از روزنامه اطلاعات است. این رسانه به عنوان «سند زنده» حافظه جمعی جامعه ارمنیان ایران، نقشی حیاتی در پیوند دادن هویت ملی و فرهنگی این اقلیت مذهبی با جریان اصلی جامعه ایران ایفا کرده است.
ادامه
@journalistsclub1
جنگ با زنان و جامعه چه میکند؟
«رحیمه» وارد سومین ماه از خونریزی شده است؛ خونریزیای که دیگر نمیتوان به آن ماهانه گفت.
قاعدگی او بهشدت دردآور است. شش، هفت بسته نوار بهداشتی هم دیگر کفایت نمیکند. او اختلال انعقادی دارد و باید فاکتور ۱۳ تزریق کند، اما نزدیک به ١١ ماه است به دلیل قرار داشتن در وضعیت جنگی و تشدید تحریمها هنوز خبری از دارو نیست.
٢٠ روز از خونریزی «زهرا» میگذرد؛ زن جوان ۲۳سالهای که میگوید آنقدر خون از دست میدهد که نیاز به تزریق خون پیدا میکند. او هم فاکتور ۱۳ است و یک سال میشود دارویی ندیده.
مرضیه باردار نمیشود؛ تخمکش به دلیل خونریزی به دیوار رحم نمیچسبد و لخته نمیشود. کارش با همسرش به دادگاه کشیده شده. همسرش بچه میخواهد. او در روزهای پریود، تا در دستشویی هم نمیتواند راه برود.
«پریسا» ۱۴ سال است ازدواج کرده. او ۱۴ روز در ماه به شدیدترین شکل ممکن خون از دست میدهد. لباسهایش خیس میشود و چارهای جز تزریق کرایوو ندارد...
گزارش زهرا جعفرزاده را از سختیهای زندگی زنان با اختلالات انعقادی بهدلیل کمبود و نبود داروهای خاص اینجا بخوانید
@journalistsclub1
بیژن مرتضوی در ایران
ساعتی پیش بهمن بابازاده روزنامهنگار حوزه موسیقی تصویری از بیژن مرتضوی در ایران منتشر کرد و خبر داد او وارد ایران شده است.
بیژن مرتضوی نیز با انتشار یک لایو در اینستاگرام خود این موضوع را تایید کرد
@journalistsclub1
.
این چه پاسخی به درد مردم است؟
دیروز خبرنگاری از سخنگوی دولت درباره افزایش کالابرگ که قرار است ۳۰۰ هزار تومان به یک میلیون تومان سابق افزوده شود، پرسید و گفت: «این ۳۰۰ هزارتومان حتی برای خرید پفک هم کافی نیست.» سخنگوی دولت هم در پاسخ گفته بود که کالابرگ برای خرید پفک نیست و صرف خرید کالاهای اساسی میشود.
واقعاً این چه پاسخی به درد مردم است؟ سخنگوی محترم دولت حتماً متوجه هست که سؤال خبرنگار درباره پفک نبود. پفک فقط مثالی برای آنکه خبرنگار نشان دهد سفره مردم تا چه اندازه کوچک شده و قدرت خرید آنها تا کجا کاهش یافته است.
درد نهفته در آن سؤال این بود که افزایش ۳۰۰ هزار تومانی کالابرگ، در برابر هزینه واقعی زندگی یک خانواده امروز چه معنایی دارد؟
پاسخ به این سؤال البته نیازمند آن بود که سخنگوی دولت از سطح کلمه «پفک» عبور کند و درباره واقعیت زندگی مردم سخن بگوید؛ اینکه چه عواملی سفره مردم را کوچک کرده است، تحریم چه اثری بر اقتصاد و معیشت گذاشته و جنگ و محاصره چگونه میتواند فشار اقتصادی بر خانوادهها را بیشتر کند و توان خرید آنها را کاهش دهد.
مردم از سخنگو و دیگر ارکان دولت انتظار دارند وقتی درباره کالابرگ سخن میگویند، توضیح دهند که این مبلغ اساساً قرار نیست هزینههای زندگی آنها را جبران کند. دولت خود بهتر از هر کسی میداند که چه بر سر سفره مردم آمده است. میداند فشار اقتصادی تا کجا رسیده، میداند جنگ چه فشاری بر خانوادهها و خانوارها وارد کرده و میداند چگونه سفره مردم کوچکتر شده است.
مردم میخواهند بدانند برای بزرگتر شدن دوباره این سفره چه باید کرد و دولت در این میان چه کاری از دستش برمیآید.
قدرت خرید زمانی برمیگردد که اقتصاد بتواند دوباره نفس بکشد؛ زمانی که تحریم و محدودیت کاهش یابد، جنگ و نااطمینانی پایان بگیرد و ارتباط اقتصاد ایران با بازارهای جهانی دوباره متصل شود.
مسئله دیگری هم هست که شاید بد نباشد سخنگوی دولت به آن بیندیشد. وقتی دولت نمیتواند درباره بسیاری از مسائل اصلی کشور خبر یا تصمیم تازهای به مردم بدهد، چه اصراری است که هر هفته نشست خبری برگزار شود یا درباره موضوعات مختلف اظهارنظر شود؟
سخنگو قرار نیست صرفاً تقویم نشستهای خبری را پر کند. سخنگو زمانی باید سخن بگوید که حرفی برای گفتن وجود داشته باشد؛ تصمیمی گرفته شده، گرهی باز شده، سیاستی تغییر کرده یا دستکم توضیح روشنی درباره مسئلهای مهم برای مردم وجود داشته باشد.
وقتی مهمترین مشکلات کشور یا همچنان لاینحل ماندهاند یا در تعلیق است یا اساساً خارج از اختیار و توان دولت قرار دارند، برگزاری مداوم نشست خبری چه فایدهای دارد؟ اینکه هر هفته مقابل خبرنگاران بنشینیم و به هر سؤال پاسخی بدهیم، الزاماً به معنای پاسخگو بودن نیست.
@journalistsclub1