27295
✨ ادمین و مدیریت کانال: ➤ @mohammaddehbozorgi 🎨 تعرفه و هماهنگی تبلیغات 📌 ویژهٔ تبلیغات فرهنگی و هنری 📩 جهت دریافت تعرفه و هماهنگی تبلیغات: ➤ @Advertising404
🔹️مستند سینمای عصر ما
🔹️سال: 1399
✍️🏻«سینمای عصر ما» مجموعهای 14 قسمتی است که در هر قسمت به زندگی و آثار تعدادی از فیلمسازان معروف جهان میپردازد. گفتوگو با عباس کیارستمی و آشنایی با افکار و آثار او یکی از قسمتهای این مجموعه بود که از شبکه مستند پخش شد...
@honartohi
🔹️مستـند المـاس در گـام لامیـنور
🔹️کارگـردان: حسـن صلـحجـو
✍️🏻این مستند با نمایش تصاویر نادر و صمیمی از مهرجویی و همسرش در آخرین ماههای زندگیشان، فرصتی منحصر به فرد برای تماشای زندگی یک هنرمند در جامعهای بسته فراهم میکند. در الماس در گام لامینور، یک فیلمساز به قتل رسیده درباره میراث خود در مبارزه با سانسور در کشورش صحبت میکند.
@honartohi
▪️مستند کفار
▪️سال: ۱۳۸۳
▪️کارگردان: بهمن کیارستمی
✍️🏻موضوع فیلم معرفی یک قوم در حال زوال ساکن بخشی از شمال کشور است. پیشینه این قوم به هندیها میرسد و زبانشان مخلوطی از سانسکریت و مازندرانی است. افراد این قوم –طبق روایت فیلم- آدمهایی سرخوش و ولنگار و عجیب و غریباند که از راههایی مثل رقاصی، بازیگری، مطربی و شکار امرار معاش میکنند. مثل همه فیلمهای گزارشی دیگر، سازنده کفار هم میخواهد زوایای مختلف سوژهاش را معرفی کند. اما برای این کار شیوهِ خاصی را پی میگیرد....
@honartohi
کفار؛ ثبت جهانی در آستانهی زوال
✍️🏻مستند «کفار» ساختهی بهمن کیارستمی (۱۳۸۳) روایت گر بخشی ناشناخته از فرهنگ و زیست مردمانی است که در نقطهای دورافتاده در شمال ایران زندگی میکنند؛ قومی که پیشینهای کهن دارد و ریشههایشان به هند بازمیگردد. زبان این مردم، ترکیبی منحصربهفرد از سانسکریت و مازندرانی است و همین، هویت آنان را متمایز میکند.
✍️🏻کیارستمی در این فیلم، سبک گزارشی مرسوم را کنار میگذارد و بهجای روایت خطی، دوربین را به درون زندگی این قوم میبرد؛ جایی که آیینها، موسیقی، شکار و رسوم کهن در کنار هم قرار میگیرند و جهانی متفاوت میسازند.
✍️🏻مردم این قوم، معیشت خود را از راههایی چون موسیقی و ساز در مجالس، بازیگری در نمایشهای محلی، شکار و کارهای فصلی به دست میآورند. در خلال فیلم، لحظاتی میبینیم که آداب و باورهای خاص این مردم آشکار میشود؛ آیینهایی که برای ناظری بیرونی، شگفتانگیز و گاه غریب به نظر میرسند.
📌کفار تنها یک مستند گزارشی نیست؛ این فیلم، ثبت تصویری از فرهنگی است که در سکوت، آرامآرام به حاشیه میرود؛ جهانی در آستانهی فراموشی که اگر امروز ثبت نشود، فردا اثری از آن باقی نخواهد ماند
🔹️ایبیسی آفریقا
🔹️سال: 1379
🔹️کارگردان: عباس کیارستمی
@honartohi
🎬 شیرین (۱۳۸۶)
🎥 کارگردان: عباس کیارستمی
📺 نسخه با کیفیت 720p
خلاصه فیلم:
«شیرین» فیلمی متفاوت و تجربهگراست که در آن، چهره و نگاه ۱۱۳ بازیگر زن را میبینیم؛ بازیگرانی که بیآنکه کلامی با دوربین سخن بگویند، در برابر آن ظاهر میشوند و واکنشهایشان را به نمایش میگذارند. در تمام این مدت، صدای خوانش منظومه عاشقانه «خسرو و شیرین» اثر نظامی گنجوی به گوش میرسد.
تمام بازیگران فیلم، بهجز ژولیت بینوش، ایرانی و از بازیگران حرفهای سینما هستند. کیارستمی در این اثر، با تمرکز بر نگاهها و واکنشهای چهرههای زنان، تجربهای منحصربهفرد از تماشای سینما و مواجهه با یک روایت عاشقانه خلق کرده است.
@honartohi
بيمارِ خنده های توام، بيشتر بخند...
👤فريدون مشيری
@honartohi
چرا این دیالوگِ چندثانیهای هنوز بعد از ۵۰ سال غافلگیرمان میکند؟
@honartohi
مستند کوتاه «تولد نور» (۱۳۷۶)
کارگردان: عباس کیارستمی
این مستند کوتاه، طلوع خورشید از فراز یک کوه را به تصویر میکشد. دوربین در تمام طول فیلم ثابت است و مخاطب در چند دقیقه، شاهد ظهور تدریجی نور از فراز کوه میشود. همزمان با طلوع خورشید و نمایان شدن تابش نور، موسیقی نیز به فیلم میپیوندد؛ گویی با طلوع خورشید، زندگی نیز آغاز میشود...
@honartohi
✍️🏻در یکی از سکانسهای ماندگار فیلم «مادر» علی حاتمی، غلامرضا با بازی زندهیاد اکبر عبدی، یکی از دقیقترین و انسانیترین لحظات شخصیتپردازی خود را به نمایش میگذارد.
✍️🏻غلامرضا که از رفتن به حمام و قرار گرفتن زیر آب داغ امتناع میکند، با واکنش سخت محمدابراهیم با بازی زندهیاد محمدعلی کشاورز روبهرو میشود. محمدابراهیم، با روحیهی تند و سختگیر خود، او را کتک میزند و با صورتی کبود به خانه بازمیگردد.
✍️🏻وقتی مادر با ناراحتی میپرسد: «خیر نبینه کی صورتتو سیاه کبود کرده؟» محمدابراهیم پاسخ میدهد: «من... نمیرفت زیر آب داغ، منم زدمش.»
✍️🏻اما غلامرضا، به جای شکایت یا بازگو کردن حقیقت، با همان سادگی و معصومیت همیشگیاش، ماجرا را پنهان میکند و میگوید: «نه... لیز خوردم، چشمم رفت تو دوش.»
✍️🏻زندهیاد اکبر عبدی در نقش غلامرضا، شخصیتی را خلق کرد که در ظاهر ساده و کودکانه است، اما پشت این رفتارها، تنهایی و آسیبپذیری عمیقی دیده میشود. همین ترکیب از طنز، معصومیت و اندوه، غلامرضا را به یکی از ماندگارترین نقشهای کارنامهی اکبر عبدی و یکی از شخصیتهای فراموشنشدنی سینمای ایران تبدیل کرده است.
@honartohi
غلامرضا؛ یکی از ماندگارترین نقشآفرینیهای زندهیاد اکبر عبدی
.
.
✍️🏻اکبر عبدی در «مادر» علی حاتمی، از آن نقشهایی را خلق کرد که فراتر از بازیگری، به یک خاطرهی جمعی تبدیل شد. او در نقش «غلامرضا»، مردی سادهدل و دوستداشتنی را به تصویر کشید که پشت خندهها و رفتارهای کودکانهاش، دنیایی از تنهایی و نیاز به محبت پنهان بود.
✍️🏻زندهیاد اکبر عبدی با نگاهها، سکوتها و بغضهایش، رنجِ پسری را نشان داد که در برابر از دست دادن مادر، تمام استواریاش فرو میریزد. آن لحظه که با ناباوری میگوید: «مادر مُرد، از بس که جان ندارد...» تنها یک دیالوگ نیست؛ تصویری است از وابستگی عمیق انسان به کسی که تمام پناه او بوده است.
✍️🏻زندهیاد اکبر عبدی در «مادر» ثابت کرد که تواناییاش تنها در خلق لحظههای کمدی خلاصه نمیشود؛ او میتوانست با کوچکترین حرکات، عمیقترین احساسات انسانی را به مخاطب منتقل کند.
🎬 مادر | ۱۳۶۸
کارگردان: علی حاتمی
بازی: زندهیادان اکبر عبدی، رقیه چهرهآزاد، محمدعلی کشاورز و...
یاد و خاطرهی زندهیاد اکبر عبدی گرامی.🖤
@honartohi
▪️گردش در یک روز خوش آفتابی
▪️سال: ۱۳۵۳
▪️کارگردان: حسن بنی هاشمی
▪️کیفیت: 720P
▪️پارت: ۲
@honartohi
▪️روزی که هوا ایستاد
▪️سال: ۱۳۷۶
▪️کارگردان: نادر ابراهیمی
✍️🏻روزی در منطقه ای بسیار وسیع ـ که شهری پر جمعیت را در مرکز خود دارد، هوا از جریان می ایستد و وارونگی سنگین و پایدار پیش می آید. مسئولان معتقدند که با رساندن خبر به مردم ایجاد وحشت می شود و این وحشت منشأ خطرات دیگری می شود. لذا تصمیم می گیرند که ابتدا کارخانه ها را تعطیل کنند و در صورت ادامه یافتن خطر، با استفاده از رادیو و تلویزیون مردم را در جریان بگذارند. وضع بدتر می شود. خبر را پخش می کنند، اما در عین حال مردم را به آرامش دعوت می کنند. حمل و نقل شهری متوقف می شود. گاز و برق قطع می شود، تا هوا هر چه کمتر آلوده شود. هیأت دولت جلسه ی فوق العاده می گذارد سازمان هواشناسی از مردم می خواهد که بدون شتاب به سمت کوهپایه ها بروند. سیگاری ها و بیماران می میرند، اما کم کم خبر می رسد که یک جریان هوا به سوی شهر در حرکت است و مردم به خانه هایشان بازمی گردند....
@episodefilmchannel
اکبر عبدی؛ مردی که بخشی از خاطرات ما شد
✍️🏻بعضی بازیگران فقط در فیلمها نقشآفرینی نمیکنند؛ بخشی از خاطرات جمعی چند نسل میشوند. اکبر عبدی برای بسیاری از ما، یکی از همین چهرههاست؛ بازیگری با توانایی کمنظیر در خلق شخصیتهایی که گاهی با یک نگاه، یک حرکت یا یک دیالوگ، برای همیشه در حافظه میمانند.
✍️🏻امروز که خبر درگذشت او را میشنویم، مرور این سکانس از «دزد عروسکها» فقط یادآوری یک فیلم قدیمی نیست؛ بازگشت کوتاهی است به روزهایی که سینما و تلویزیون، خاطرههای کودکیمان را میساختند و بازیگرانی چون اکبر عبدی، با حضورشان به این خاطرهها جان میدادند.
✍️🏻عبدی از آن دسته بازیگرانی بود که مرز میان کمدی و جدیت را بهخوبی میشناخت و تواناییاش در تغییر لحن، بدن و بیان، از او چهرهای متمایز در سینمای ایران ساخت. بسیاری از نقشهایش، حتی سالها پس از ساختهشدن، همچنان زندهاند؛ چون بخشی از حافظه تصویری ما شدهاند.
یادش گرامی و نامش ماندگار🖤
🔹️دزد عروسکها
🔹️سال: ۱۳۶۸
🔹️کارگردان و نویسنده: محمدرضا هنرمند
@honartohi
#پیشنهاد_تاتر
نمایش " کُلاژِ بیضایی "
🔺خرید بلیط روزهای جدید آغاز شد 🔻
بیدارشو ضحاک شب پایان توست...
دور دوم
اجرای محدود
" براساس چند نمایشنامه از بهرام بیضایی"
کارگردان: سجاد قربانی
تهیه کننده: سجاد افشاریان
خانه هنر تمام ناتمام/فیدیبو استیج
ساعت ۱۹/۳۰ عصر
بلوارکریمخان، عضدی جنوبی، نبش کوچه جعفر شهری، ( سپند ) پلاک ۷۲
لینک خرید بلیط سایت فیدیبو آرت👇
http://art.fidibo.com/theater/136
_
🔹️مستند عباس کیارستمی؛ حقیقت و رویا
🔹️سال: 1994
🔹️کارگردان: ژانپیر لیموزن
✍️🏻این مستند از ژان پیر لیموزین به عنوان یک قسمتی از برنامه تلویزیونی فرانسوی "Cinéma, de notre temps" در تاریخ 28 نوامبر 1994 پخش شد. این فیلم شامل فیلمهایی از بازگشت عباس کیارستمی به منطقه کوکر میشود، کارنامه کارگردان تا آن نقطه، از جمله ساخت سهگانه کوکر…
@honartohi
🔹️ایبیسی آفریقا
🔹️سال: 1379
🔹️کارگردان: عباس کیارستمی
ایبیسی آفریقا فیلمی است مستند با ساختار داستانی که به ماجرای سفر گروه عباس کیارستمی به قاره آفریقا میپردازد. آنها طی این سفر قصد دارند فیلمی درباره بیماری ایدز و کودکان آفریقایی مبتلا به این بیماری بسازند....
@honartohi
🎬 رومئوی من کجاست؟ (۱۳۸۶)
🎥 کارگردان: عباس کیارستمی
📺 نسخه با کیفیت 1080p
خلاصه فیلم:
فیلم کوتاه «رومئوی من کجاست؟» اغلب در سایهٔ فیلم تجربی «شیرین» قرار گرفته است؛ فیلمی که یک سال پس از آن ساخته شد. «رومئوی من کجاست؟» بخشی از مجموعهٔ «هرکسی سینمای خودش» است؛ مجموعهای که در سال ۲۰۰۷، به مناسبت شصتمین سالگرد جشنوارهٔ کن و با همکاری شماری از کارگردانان برندهٔ نخل طلای این جشنواره ساخته شد.
کیارستمی بعدها ایدهٔ این فیلم کوتاه را در قالب فیلم بلند «شیرین» بسط داد. در هر دو اثر، تعدادی از بازیگران زن ایرانی ــ و در «شیرین»، ژولیت بینوش نیز ــ مشغول تماشای یک ملودرام بر پردهٔ سینما هستند و دوربین، در تمام طول فیلم، تنها واکنشها و حالات چهرهٔ آنان را در یک قاب ثابت ثبت میکند.
@honartohi
🎬 حمایت از فیلم مستقل ایرانی «The Water Lily» 🪷
این فیلم وارد رقابت جایزه بینالمللی Sofia Coppola شده است.
🛑 به دلیل تحریمها، امکان ثبت رأی از داخل ایران نیست.
✈️ بزرگترین حمایت شما: ارسال این پیام برای دوستان خارج از کشور!
⏱️ ثبت رأی (ویژه خارج از کشور - زیر ۱ دقیقه):
1️⃣ ورود به لینک زیر
2️⃣ ورود با اکانت Gmail
3️⃣ کلیک روی Review Project و ثبت رأی
🔗 لینک رأیدهی:
https://app.decentralized.pictures/project/6a4a366284302d16100f51d8
💬 پشتیبانی و راهنمایی: @Armin_Seed
سپاس از اینکه صدای هنر مستقل ایران هستید! ✨
✍️🏻در این سکانس از دایره مینا، داریوش مهرجویی با تکیه بر فیلمنامه و ریتم دیالوگ، لحظهای کوتاه از غافلگیری برای مخاطب خلق میکند. بیننده انتظار یک پاسخ معمولی را دارد، اما ناگهان با یک اصطلاح عامیانه و غیرمنتظره روبهرو میشود؛ همان مکث چندثانیهای، جاخوردن و لبخندی که از دل طبیعی بودن موقعیت شکل میگیرد.
✍️🏻این یکی از ظرافتهای دیالوگنویسی در سینماست؛ جایی که شوخی از دل شخصیت و موقعیت بیرون میآید، نه از یک لطیفه از پیشساخته. وقتی دیالوگ با شناخت دقیق از شخصیت، طبقه اجتماعی، فضای روایت و فرهنگ گفتاری نوشته شود، حتی یک جملهی کوتاه میتواند هم شخصیت را کاملتر معرفی کند و هم واکنشی ناخودآگاه از مخاطب بگیرد.
✍️🏻بسیاری از فیلم سازان موج نوی ایران، از جمله داریوش مهرجویی، از چنین لحظههایی برای زنده نگه داشتن ریتم فیلم استفاده میکردند؛ لحظههایی که نه روایت را متوقف میکنند و نه صرفاً برای خنداندن نوشته شدهاند، بلکه با شکستن انتظار مخاطب، حس زنده بودن صحنه را تقویت میکنند.
📌شاید به همین دلیل است که بعضی از دیالوگهای چندثانیهای، دههها بعد از ساخته شدن فیلم، هنوز در ذهن مخاطب باقی ماندهاند؛ چون بیش از آنکه «جمله» باشند، بخشی از تجربه تماشای فیلم هستند.
@honartohi
مستند «۷۶ دقیقه و ۱۵ ثانیه با کیارستمی»
نویسنده و کارگردان: سیفالله صمدیان
این پرترهٔ سینمایی، هنرمندی را به تصویر میکشد که رویکرد کمنظیرش به هنر و زندگی، او را به یکی از پرشورترین ستایشگران «زندگی» تبدیل کرده بود.
هدف اصلی این فیلم، نمایش ۷۶ دقیقه و ۱۵ ثانیه از لحظات دیدهنشدهٔ زندگی و کار عباس کیارستمی است؛ به احترام و به یادگارِ ۷۶ سال و ۱۵ روز از سفر خلاقانهٔ مردی که حتی در دههٔ هفتم زندگیاش، گویی جهان را از چشم کودکی هفتساله میدید؛ سرشار از تازگی و شگفتی، بیآنکه هرگز به «روزمرگی در نگاه» دچار شود.
@honartohi
ما را به جز تو در همه عالم، عزيز نیست...
👤سعدی
@honartohi
غلامرضا؛ یکی از ماندگارترین نقشهای زندهیاد اکبر عبدی
@honartohi
✍️🏻اینجا خانهٔ قدیمیِ خاطرههاست؛ جایی که «مادر» علی حاتمی هنوز با نفسِ آرام اتاقهای خاموش و دیوارهای آجریاش، برایمان درس حرمت، عشق و زیبایی میگوید.سینمایی که در آن کلمه جواهر بود؛ نه تیغی بر گوش. زمانی که دیالوگها شنیده میشدند و لذت داشتند، نه مثل امروز که گاهی هیاهو، کلمات زشت و شوخیهای سطحی، روی شعور تماشاگر سایه میاندازند.
✍️🏻«مادر» فقط یک فیلم نیست؛ آیینِ نجابت است. از موسیقی متنِ جاندارش تا بازیهای زنده و پرشور، همهچیز با عشق ساخته شده؛ از کارگردان تا کوچکترین عضو گروه. آن روزها سینما برای اثرِ ماندگار ساخته میشد، نه برای گذران روز و جمعکردن عدد و حاشیه.
@honartohi
▪️گردش در یک روز خوش آفتابی
▪️سال: ۱۳۵۳
▪️کارگردان: حسن بنی هاشمی
▪️کیفیت: 720P
▪️پارت: ۱
@honartohi
▪️ما از راه دیگر می رویم
▪️سال: ۱۳۵۱
▪️کارگردان: نادر ابراهیمی
✍️🏻کوهنوردی قدیمی با دوست خود به کوه می رود. در اثر ریزش بهمن در کوه درمی ماند و به حال مرگ می افتد. از یک سو فدراسیون، گروهی را برای نجات این کوهنورد حرفه ای می فرستد و از سوی دیگر فرزندان همین کوهنورد که خود کوهنوردان نوجوان و خردسالی هستند. مستقلا حرکت می کنند تا از راهی که خود و پدرشان می دانند به نجات پدر بروند. هر دو گروه تقریبا همزمان می رسند و پدر را نجات می دهند.
@honartohi
▪️مستند عالیجنابِ عشق
▪️سال: ۱۳۹۰
▪️کارگردان: رحمان حقیقی
✍️🏻این مستند زندگینامه رجب علی اعتمادی است که در سال ۱۳۱۲ در شهر لار در استان فارس به دنیا آمد. در سال ۱۳۳۵ پس از اتمام دوره سربازی، در آزمون آموزشی روزنامه اطلاعات شرکت کرد و به عنوان نفر ششم وارد روزنامه اطلاعات شد.
▪️اعتمادی بنیانگذار و سردبیر اولین مجله با مخاطب ویژه نسل جوان ایران بود. مجلهٔ جوانان از نشریات مؤسسه اطلاعات در دهه ۱۳۴۰ و ۱۳۵۰ با سردبیری اعتمادی (۱۳۴۵–۱۳۵۹) به یکی از پرفروشترین مجلات ایران تبدیل شد که فراتر از مرزهای ایران حتی در دیگر کشورهای فارسیزبان همانند افغانستان و تاجیکستان هوادار داشت.
▪️او بیشتر کتابهایش را با نام مستعار ر. اعتمادی به چاپ رساندهاست. او بیشتر اشتهار ادبیاش را به خاطر سوژههای داستانهای خود دارد.
▪️اعتمادی از اواخر دهه ۱۳۵۰ تا اواخر دهه ۱۳۷۰ نمیتوانست با نام واقعی خود کارهایش را به چاپ برساند اما کپیهای غیرمجاز کارهایش جزو محصولات پرفروش دستفروشهای حوالی میدان انقلاب بود.
@honartohi
A Page of Madness (1926) | Teinosuke Kinugasa
«صفحهای از دیوانگی» یکی از تجربهگراترین آثار تاریخ سینما و شاهکار تِینوسوکه کینوگاسا، فیلمساز ژاپنی، است؛ فیلمی صامت که با زبان تصویر، به دنیای آشفتهی ذهن و مرز شکنندهی میان عقل و جنون نزدیک میشود.
داستان فیلم در یک آسایشگاه روانی میگذرد؛ اما کینوگاسا بیشتر از آنکه به نمایش دیوانگی بپردازد، به ادراک انسان از واقعیت و توهم میپردازد. قابهای شکسته، تدوین پرشتاب، حرکتهای دوربین و تصاویر سوررئال، تجربهای خلق میکنند که گویی بیننده را وارد ذهن پریشان شخصیتها میکند.
صفحهای از دیوانگی یا برگی از جنون «A Page of Madness» در زمان خود اثری پیشرو بود؛ فیلمی که بدون تکیه بر دیالوگ، با قدرت تصویر و ریتم، به موضوعاتی مانند رنج روانی، تنهایی و فاصله میان ظاهر و حقیقت میپردازد.
📌اثری فراموشنشدنی از سینمای آوانگارد ژاپن؛ سفری کوتاه اما عمیق به صفحات تاریک ذهن انسان.
@honartohi