hikoyalar | Неотсортированное

Telegram-канал hikoyalar - Hikoyalar (G&M)

11243

@Hikoyalar ни яқинларингизга ҳам юборинг! Rasmiy diniy kanal @zaydibnsobit01 __________________ 📜📚📖 @Hikoyalar каналига қўшилиш учун 👇 https://t.me/joinchat/AAAAADuknkYHGVbghYjS1A 👆 ни босинг ва OK.

Подписаться на канал

Hikoyalar (G&M)

Қироллик гвардияси аскарининг йиқилиб ўлиши жуда нормал ҳолат ва бу ҳолатда ҳеч ким унга ёрдам бериш учун ошиқмайди ҳатто қимирламайди ҳам. Чунки уларнинг қаршисидан қирол ўтиб кетаяпти.

Дунёнинг бошқа чеккасида эса осмондан ваҳий келадиган Пайғамбар соллаллоҳу алайҳи ва салламнинг қаршисида бир киши ҳаяжондан қалтираб турарди, Ул зот унга: “Қўрқма, хотиржам бўл, мен подшоҳ эмасман. Мен қуритилган гўшт ейдиган қурайшлик бир оддий аёлнинг ўғлиман, холос”, — деган эдилар.

Ибн Можа ривояти.

#Яшасин_инсон_ҳуқуқлари!

Читать полностью…

Hikoyalar (G&M)

8 martda sovg'asi rad qilingan bola 😢😄
(Yoshlikni eslaymiz)
@Hikoyalar

Читать полностью…

Hikoyalar (G&M)

Яқин ўтмиш

Шу навбатдагиларни канчалари армон билан дунёдан утиб кетишди, Аллох рохматига олсин

Халқимизнинг Аллоҳнинг байтига бўлган муҳаббати шу қадар кучлики, таърифлаш қийин. Узоқ муддат ҳарамайн йўллари бемалол эмас эди. Ҳар ким ҳам истаган вақтида бора олмасди.

Эсимда 2012 йил Новза масжидида ота-онамни умрага навбатга ёздириш учун қишнинг совуқ куну тунларини ташқарида ойлаб ўтказганим, машиналар ичида ухлаганим.

У пайтда ҳали расмий қабул очилишидан икки ойча аввал одамлар жонли навбат уюштириб, ўзларича рўйхатлар тузишарди. Яна беш вақт намозда йўқлама қилинарди. Агар кимдир бир маҳалига келмай қолса ва бошқа ҳеч кимга айтиб ҳам қўймаса дарҳол рўйхатдан ўчириб юборишарди.

Икки ойча қорли, совуқ кунларда шу тариқа масжид ичи ва ташқарисида вақт ўтказдик. Ва ниҳоят расмий қабул бошланди ва ўша икки ой давомида қунт билан турилган навбат бир тийинга олинмади. Ваҳоланки, ўшанда умра бўйича қабул бўладиган хонага хоҳловчилар жонли навбатга туришлари кераклиги ёзиб қўйилганди.

Одам шу қадар кўп, қабул эса бир инсон томонидан амалга оширилади ва у инсон ниҳоятда секин ишлайди. Бир кунда узоғи ўттиз-қирқта одам қабул қилинар ва берилган рўйхатдаги инсон исм-фамилиясида битта хато бўлса ҳам қайтариларди.

Аксига олиб, бу рўйхатни ҳам билимлилар эмас мактабда яхши ўқимаган кўча одамлари, бозорчилар ва улар каби корчалонлар тузишган эди. Яъни, деярли ҳар бир исмда хато чиқарди.

Бир кунда узоғи ўттиз-қирқта одам қабул қилинар лекин, эртасига келсак, масалан навбат юз эллигинчи одамга келиб қолган бўларди. Яъни, бир кечада рўйхат шунчага тўлиб қоларди. Ташқарида ҳақиқий навбатга турганлардан эса жуда кам миқдор силжир эди.

Энг қизиғи шу бўлдики, умрага қабулни амалга оширишга масъул қилинган ходим шаҳримизнинг энг ёши катталаридан бошлаймиз деб қолди. Ва шу тариқа бизлар ойлаб совуқда туриб тузган навбатимиз бузилиб кетди.

Бир пайт қаердандир аравачаларда ёши тўқсондан ўтган отахон ва онахонларни топиб келишяпти ва уларга ҳамроҳлик қилувчи одам сифатида ёздириб ишларини битиришяпти. Ўша қарияларнинг аксари ҳатто нима бўлаётганини ҳам билмасди. Шу тариқа, сайёрамизнинг энг ёши катта одамларидан бошланиб пастроққа тушгунча умра учун берилган лимит ҳам деярли тўлиб қолди.

Ўша пайтда ёши 67 да бўлган ота-онам эса (Аллоҳ таоло умрларини узоқ қилсин!) бояги ёши юз атрофида бўлган одамлар олдида ёш бола бўлиб қолишди. Умидлар узилди, ҳафсалалар пир бўлди. Чунки, Тошкент шаҳрига умумий мингта ўрин ажратилган бўлса талабгорлар ўн минглаб эди ва кўпчиликнинг умидлари пучга чиққан эди.

Охири, ойлаб навбатда турган одамлар ялиниб ёлбориб, биз сизларнинг гапингиз билан шунча вақт қийналиб навбат тузганмиз, бизлардан ҳам ҳар куни бироздан бўлса ҳам одам олинг дея роса ёлборишди. Ахийри, ўша ерда бошчилик қилаётган масъул шахс майли бошқатдан, бирорта имло хатосиз компьютерда рўйхат тузиб келинглар деди. Ва ўша рўйхатдан кунига оз-оздан одам қабул қилина бошланди. Бу вақтда эса аввал навбатга турганларнинг аксари умидини узиб кетиб қолганди.

Ўшанда қанча одам мени шаштимдан қайтармоқчи бўлди. Қўй бу ишингни, қўлингдан келмайди ота-онангни умрага юбориш, ундан кўра пулга тўғрила, таниш-билиш қил, деган "дўстона" маслаҳатлар бўлди. Энг яқинларимдан ҳам шундай таклифлар янгради. Барчасини қатъиян рад қилдим. Асло, дедим. Иншоаллоҳ бу ишнинг бир натижаси бўлади ва якунда Аллоҳ таоло раҳматини кўрсатади. Унгача эса Раббим сабримизни синаяпти, охиригача умидимни узмай бораман, дедим қатъий қилиб. Агар бу иш бўлса порасиз, мусаффо ҳолида бўлишини хоҳлайман, дедим. Бундан ота-онам ва жигарларим ҳам руҳланиб кетиб, ҳаммамиз бошқа барча ишларни йиғиштириб, ҳар куни беш вақт намозда Новзада бўлдик.

У ердаги Аллоҳнинг марҳаматлари ва мўъжизалари ҳали-ҳануз эсимиздан чиқмайди. Бойроқ одамлар ҳар куни бир қанча машиналарда икки-уч маҳал иссиқ таомлар, қаҳва ва чой каби иссиқ ичимликлар келтириб, барчани икром қилиб туришди.

Аллоҳ рози бўлсин ўша вақтдаги Новзанинг имоми Жалолиддин домладан.

Читать полностью…

Hikoyalar (G&M)

Улар рози бўлишди. Биз саҳнага қайтиб, намойишни давом эттирдик. Мен яхшилаб куйлашга ҳаракат қилар эдим. Токи улар ўзларини ақлдан озгандек тутиб, ғалати рақсга тушиб, ғайритабиий товушлар чиқариб, сакрашни бошлагунларича қўшиқ изидан қўшиқ куйлашда давом этдик. Сакрашган вақти оёқлари ўша-ўша эчкининг туёғи каби эди. Мусиқачилардан бири қаттиқ қўрқувдан чинқириб юборди. Уларнинг ҳаммаси ўгирилиб, унга қарашди ва қотиб қолишди. Мен Аллоҳга юзланиб, мени қутқаришини сўраб дуо қилишни бошладим. Агар У мени қутқарса, бошқа ҳеч қачон қўшиқ куйламасликка аҳд қилдим. Шу заҳоти дунёдаги энг чиройли овоз–бомдодга айтилган азонни эшитдим. Тўсатдан чироқ ўчиб қолди ва шу вақтнинг ўзида ҳаммаси ғоиб бўлди. Биз нарсаларимизни йиғиб, қочдик. Мен уларнинг ким эканлигини аниқлашим керак эди. Мен бу ерга келганимда ажиб уйга, мени қуршаб олган ғалати инсонларга дуч келдим. Мен ўзимнинг ҳис-туйғуларимга ишонишим керак эди. Ҳалиги аёл менинг юзимдан ўпганида унинг юзи тошдек қаттиқ бўлиб, инсонларникидек эмас эди. Бизга дам олиш хонасини кўрсатишганда, у ердаги эски ётоқлар, чанг, ҳид бу ерга юз йилдан бери ҳеч ким кирмаганини билдирар эди. Уларнинг оёқларини кўрмагаунимча жинлар эканлигига ишонгим келмади. Биз токи бир кишига дуч келмагунимизча қочдик. У киши бизга тикилиб қараб қолди, биз эса унга қараб турардик. У бизни жинлар деб ўйлади. У биздан "бу эски, ташландиқ уйда нима қилиб юрибсизлар", деб сўрамагунича, биз ҳам уни жин деб гумон қилдик. Уни нега бундай савол бераётганига тушунмай орқамга ўгрилиб қарасам, биз яқиндагина концерт қўйган ҳашаматли уй ўрнида вайронага айланган эски уй турар эди. Бизга учраган кишига бўлиб ўтган воқеаларни айтиб бердик. У эса бизга: " Юз йилдан бери бор бўлган бу уйни жинлар эгаллаб олган", деб айтди.
Мен ўша кундан бери умуман намозимни тарк этмадим. Қўшиқ ҳам куйламадим. Кунларимни Аллоҳга ибодат билан ўтказаяпман. Ҳаж ва умрага ҳам бордим. Мен ҳар доим ўша кеча бўлган воқеаларни эсласам, у пайтлар Аллоҳнинг динига қанчалик бепарво бўлганимни ҳис қиламан. Менинг ҳаётимни ўзгартириб, ҳидоятга бошлагани учун Аллоҳ таолога ҳисобсиз ҳамду санолар айтаман".
Аллоҳ розичилиги учун шон-шуҳратдан воз кечиб, ҳидоят йўлига кирган собиқ қўшиқчи Нура Тоқақа 2016 йилда вафот этган.

© Муҳаммад Ҳабибуллоҳ

/channel/hikoyalar

Читать полностью…

Hikoyalar (G&M)

“Бугун тўйимизга 10 йил бўлганди. Аммо эрим буни яна эсламадилар. Кичикроқ бўлса ҳам совға беришларини истагандим холос, у киши бўлса...

Энди бир неча кун қовоқ солиб, гапирмасдан юраман. Ўрнимда бўлсангиз, сиз нима қилардингиз” дея сўроққа тутди мени бир аёл.

Унга жавобан айтдим.

“Яқинда тўйимизга 20 йил бўлди. Турмуш ўртоғим ҳар доимгидек никоҳ санамиз муносабати билан табрикламадилар мени. Тўғриси, кўпинча ўзим ҳам унутиб қўяман бу кунни...

Жуфтим ҳеч бир совға олиб келмадилар менга.

Аммо, 20 йилки, у киши мени ва болаларимни ҳеч эринмасдан бомдод намозига уйғотадилар.

Ҳар доим намозни эслатдилар.

Охират кунига иймон келтирган киши учун бундан-да буюкроқ бир совға, бунданда каттароқ яхшилик бўлиши мумкинми?

Сизнингча совға нима ўзи?

Йилда бир марта ҳадя олиш билан барча муаммоларингиз ҳал бўладими?

Йил бўйи саодатли бўласизми шу билан?

Тўйлари кунини унутмаган эркаклар комил эркаклар саналадими сизнингча?

Севги-муҳаббат, ўзаро ҳурмат бўлмаган бир оилада йилда бир эсга олинадиган никоҳ санасининг қанчалик аҳамияти бор?

“Эрим ундай, эрим бундай” деб кўп ҳасрат қиламиз.

Ўзи ким мукаммал?

Қай биримиз мукаммалмиз?

Эримизнинг бизга ёқмайдиган бир томони бўлса, яхши кўрадиганимиз бошқа бир томони ҳам бор албатта!

Комилликни бир шахсиятдан изламанг.

Барибир тополмайсиз...

Чунки, бу ер жаннат эмас!

Бундай арзимас сабаблар учун жуфингиз таъбини хира қилманг.

Ижтимоий тармоқлардаги бўёқлар чапланган сохта ҳаётларга, ҳақиқатдан йироқ бўлган эртакларга алданиб тинчлигингизни бузманг.

#Facebookdan

Читать полностью…

Hikoyalar (G&M)

Бугун ижтимоий тармоқларнинг бирида машҳур блогер йигитнинг ўлими ҳақида ёзишибди. Ижтимоий тармоқларда фаол эмасман, аммо шу йигит ҳақида озмунча маълумотга эга бўлай деб, аудиториясига разм солдим.

Салкам 2миллионлик аудиторияга эга экан.

Яхшилик, ҳалоллик ва динга даъват қилганида ортидан марҳумга анча ажр келиб турарди, деб ҳам ўйладим. Балким кўп хайрия ишларида қўли бордир, мен билмасман. Ҳушфеъл ва самимий йигит бўлиб кўринди.
Аллоҳ сўроғини осон қилсин. Хайрли амалларини бошларига соябон қилсин. Яқинларига сабр берсин.

Инна лиллаҳи ва инна илайҳи рожиъун.

*

Ўлим - ҳақ. У сиз ва биз истаган вақтда келмайди. Аммо сиз ва биз унга доим тайёр туришимиз лозим.

*

Рамазонга ҳам оз қолди.
Бу йилги Рамазондан умидларим катта...

Ўткан йили биз билан бирга ифторлик қилган, бир сафда сажда қилган, бирга суҳбатлашган инсонларнинг айримлари ҳозир орамизда йўқ.
Куни келиб биз ҳам ҳозиргилар орасида бўлмаймиз.

Қиёматга ҳозирлик кўрмай, вақтимизни учрашувлар, мол топиш, кимларгадир ниманидир исботлашга сарфлайдиган бўлсак - ўзимизни муқаррар ҳалокатга етаклаган бўламиз.

Ишонинг, ўлсак нари борса 3кун хотирлашади. Сўнг йилда бир номимиз тилга кўчади. Шу билан унут бўламиз. Бутун умримизнинг бошқалар олдидаги манзараси шу!

Қиёматга ҳам оз қолди...

Бу йилги Рамазондан умидларим катта...

@eslatdim

Читать полностью…

Hikoyalar (G&M)

Муҳими – номинг тез-тез матбуотда кўриниб турсин ва ҳамма сени «Қаранглар-а, у қанчалар ақлли!» деб ўйлашсин. Бу ишларни шундай қилиш керакки, келажакда шаҳар ҳокими ёки губернатор ва ҳатто министр лавозимигача эришишмумкин бўлсин. Ҳа, сенинг бу ерда врач сифатида нон топиб ишлай олмаслигинг ойдай равшан!. Яхшиси ўша келган жойингга – Германиягами ёки Америкагами қайтиб кета қол!..
— Раҳмат, саломат бўлинг…
— Сен ҳам саломат бўл, ўғлим, яна касал-пасал бўлиб юрма!

@Hikoyalar

Читать полностью…

Hikoyalar (G&M)

Душман ака - укалар


Акам ва мен болалигимиздан улғайгунимизга қадар бир - биримизга душманлардек эдик. Онам раҳматли:
- Болаларим, сизлар қондошсизлар. Бошқалар сизларга меҳрибон кўрингани билан, ака - укангиздек бўлишмайди! - деб такрор - такрор айтардилар.

Отам биз билан унча гаплашмас, гаплашсалар ҳам, худди иш юзасидан, расмий гаплашаётгандек чегара сақлардилар. Сабаби маълум: акам ва менинг орамиздаги адоват.

Онамга отам:
- Аллоҳ уларга ҳидоят берсин... кун келиб, улар бир - бирини қадрига етади! Бизнинг насиҳатларимизни эслашади, - дердилар.

Орадан йиллар ўтди. Иккимиз ҳам уйланиб, уйлик - жойлик бўлдик.

Адоватимиз барҳам топмади.

Аксинча, аёлларимиз ҳам бир - бирига тош отадиган душманлар бўлишди, соямизда.

Бизни яраштиролмай, аввал онам, сўнг отам вафот этдилар...

Бизлар бола - чақалик бўлдик. Фарзандлар улғайишди! Лекин улар, қардош сифатида кўришишмаган, бир - бирини танишмас эди.

Кунлар ўтди. Менга Аллоҳнинг қаттиқ синови келди. Мол - мулкимдан айрилдим. Қанд касалига чалиндим. Ўнг кўзим кўрмай қолди.

Бир куни бомдод намозини ўқиётгандим. Эшик жиринглади. Қарасам, қўшним. Аҳволимдан хабар олиб кетди. Бир ҳафта ўтиб, 50 минг динор маблағ ёзилган чек олиб келди. Уни қарз эмаслигини, ўзимни тиклашим учун бераётганини айтди. Бунинг учун мен ҳар куни Роббимга чексиз шукрлар айтар, эски кунларим қайтмаслигини сўрардим.

Бир куни қўшним ранглари оқарган ҳолда кириб келди. Ундан берган пул учун келган бўлса, қайтаришга қурбим етишини айтдим. У:
- Йўқ, нималар деяпсиз? У пул меники эмасди. Уни акангиз бергандилар. Қийналиб қолганингизни эшитган эканлар. Мен берганимни айтманг, дедилар. Энди улар касалхонадалар. Жонлари узулай деяпти. Боринг, бориб хабар олинг! - деди. Шунча йил кибримни енга олмаганимдан, акам асли, мен қилишим керак бўлган ишни қилганликларидан, савобни, фурсатни бой берганимдан афсусланиб касалхона томон шошилдим.

Акам жонлантириш хонасида, хушсиз ётардилар. Уларнинг қўлларидан ушлаб, юз - кўзлари, пешоналаридан ўпдим. Кўзёшларим тинмасди. Акам кўзларини очдилар. Кечирим сўрадим. Кўзларига ёш қалқди. Қўлларимни қаттиқ сиқдилар.. ва риҳлат қилдилар....

@Hikoyalar

Читать полностью…

Hikoyalar (G&M)

"Лекин Оллоҳ билиб турибди".

Рабиъ ибн Хусайм раҳимаҳуллоҳ (у киши тобеинлардан бўлади) бир куни уйдагиларига "Менга бир ҳолва (хурмо, ёғ ва манн (манний каша) қўшиб тайёрланадиган ҳолва) пишириб беринглар" деб қолди. Оддий таом ҳам сўрамайдиган бу одамдан бундай ҳолва номини эшитиб уйдагилари хурсанд бўлиб кетишиб, дарҳол ишга киришишди ва ҳолва тайёрлаб келишди.
Таом келгач, Рабиъ ақлдан озган бир қўшнисини чақиртириб келди-да, сўлаги оқиб турган, оғзини ёпишни ҳам эплолмаётган қўшнисига қўли билан ҳолва егиза бошлади. Овқатлантириб бўлгач, оғзини артиб кузатиб қўйди. Бу ишни кузатиб турган уйдагилари ундан ранжиб:
- Шунчалик қийналиб сизга бу ноёб таомни тайёрладик, ўзингиз бир луқма емай жиннига едирдингиз! Жинни нима еганини билармиди! - дейишди.
- Лекин Оллоҳ билиб турибди, - деди Рабиъ!!

"Лекин Оллоҳ билиб турибди".
Шу сўз орқали илгари биз бошқалардан пешқадам бўлганмиз.
Шу сўз учун ички дунё бозори, қалблар бозори очилган. Қайси қалб бу сўзни сотиб олган бўлса, ўша фойда кўрган!

Яҳё ибн Аби Касир раҳимаҳуллоҳ айтади:
"Ниятни ўрганинглар, зеро у амалдан ҳам кўра муҳимроқ".
Ҳамдун ибн Аҳмад деган киши (раҳимаҳуллоҳ)дан "Нега салафларимизнинг гапи бизникига қараганда фойдали?" деб савол беришганда у киши:
"Чунки улар Исломни азиз қилиш, нафсни шайтондан қутқариш учун, Оллоҳ розилигини истаб гапирар эдилар. Биз эса нафсимизни кўтар-кўтар қилиш учун, дунё илинжида, одамларни рози қилиш учун гапирамиз (яъни, шунинг учун бизнинг гапимизнинг унча таъсири йўқ)" деб жавоб берган экан...

"Лекин Оллоҳ таоло билиб турибди"...
Чиндан ҳам Оллоҳ билиб тургандан кейин, бунга нега бошқаларни шерик қилиш керак?
Одамлардан амалимизни қанчалик махфий қилсак, шунчалик савоби ортишини билганимиз ҳолда, яна билдиришга, кўз-кўз қилишга ошиқамиз...
Халқимизда бу катта маънони ўзида жойлаган ажойиб бир мақол бор:
"Яхшилик қил, сувга ташла, балиқ билар, балиқ билмаса Холиқ билар"!!
Оллоҳ таоло бизни ҳам фақат Холиқ биладиган амалларни кўпайтиришга муваффақ қилсин.
Омин.

Устоз Сайфуллоҳ Носирхон Тўра ҳафизҳуллоҳ.

Читать полностью…

Hikoyalar (G&M)

ЮЗ ЭЛЛИК ЙИЛ ОТАНГНИ ОТГАННИ ОҒА САНАБ...

Кўк бўри кезган сарҳад итларга талош энди,
Кўтарилган бош эмас, биргина қуёш энди,
Учқун сочган кўзларнинг топингани ёш энди,
Туркий элнинг шиддати сўнганга ўхшаётир.

Сарбадорлар қонини селлар ювиб кетгандай,
Миллат учун жон берар алпни девлар ютгандай,
Ултонтозлар кун санаб, э воҳ, шуни кутгандай,
Элнинг куни номардга қолганга ўхшаётир.

Юз эллик йил отангни отганни оға санаб,
Дили бузуқ келганнинг қадамига гул қадаб,
Ё, ҳақ, дея ёнганнинг мозорига тош қалаб,
Саройингга қарғалар қўнганга ўхшаётир.

Элдан чиқиб элидан ирганганлар кўрингай,
Ўз тарихин ўзгадан ўрганганлар кўрингай,
Ғужури-ю забони ўзгарганлар кўрингай,
Ўз фарзандинг ўзингни сотганга ўхшаётир.

Кечанг заволга дўнди, ҳайкалдай қотиб бўлди,
Сенинг бор насибангни бекларинг тотиб бўлди,
Бугундан-ку айрилдинг, эртангни сотиб бўлди,
Йўл кўрсатар маёғинг ўчганга ўхшаётир.

Бургут учган зовларда қузғун базм этмоқда,
Илдизингни кавшабон тўнғиз ҳазм этмоқда,
Эртангни белгилашга ётлар жазм этмоқда,
Қошиқ бутун, қиличинг синганга ўхшаётир.

Кечаги ёвқир нигоҳ бугун ерга қадалган,
Ватан кутган жасорат нон топишга аталган,
Бўйин эгик, қўл қадоқ, тиззаларинг қаварган,
Умид кўзёш шўридан сўлганга ўхшаётир.

Уйғотай деб келган ул баҳорлар бекор кетар,
Ҳар тонгда қуёш туртиб, ҳар шомда безор кетар,
Бўғзин йиртиб шоирлар минг ҳайқириб, хор кетар,
Аллоҳ, бу халқ шу ҳолга кўнганга ўхшаётир.
Туркий элнинг шиддати сўнганга ўхшаётир.

© Нажмиддинбек Эрматов

Читать полностью…

Hikoyalar (G&M)

Bu millat va davlatni mana shunday ONALAR tarbilalagan farzandlar himoya qiladi!

"Бу Ватан бизга неча-неча хинали алиларнинг ҳадясидир"

1915 йил. Чаноққалъа.

Устегман Фарруқбей Чаноққалъа жабҳасига янги келган аскарларни кўздан кечириб, қабул қилмоқда. Бу сафар келган аскарларнинг кўпи ҳали бола ёшдаги аскарлар эди. Ўн беш ёш атрофидаги болалар.
Фарруқбей аскарларни кўздан кечирар экан, сочининг ўртаси сариққа бўялган бир йигитча эътиборини тортди. Уни ёнига чақирди.
– Исминг нима?
– Али, командирим, – ийманиб жавоб берди йигитча.
– Қаерликсан?
– Тўқатлик. Тўқатнинг Зира қишлоғиданман.
– Яхши. Ўғлим, бошингдаги нима? Нега сочинг сариққа бўялган?
– Жабҳага келишимдан олдин онам сочимга хина суриб қўйди, командирим. Негалигини билмайман.
– Майли, борақол, хинали Али, – деди Фарруқбей жилмайиб.
Шу кундан бошлаб Алининг исми атрофга "Хинали Али" бўлиб ёйилди. Дўстлари уни "Хинали Али" дебгина қолмасдилар. Унинг сочидаги хина доимий гап-сўзларга мавзу бўлди. Ким унинг ёнидан ўтса, сочидаги хина ҳақида бир нарса демай кетмасди.
Хинали Али қисқа вақтда ўзининг ёқимли ва жасур ҳаракатлари билан ўртоқларининг ҳурматига эришди.
Бир куни ота-онасига мактуб ёзмоқчи бўлди. Аммо у ёзишни билмасди. Шунинг учун у айтиб турди, ўртоқларидан бири ёзди.
"Севикли онагинам, отагинам! Қўлларингиздан ўпаман. Мен бу ерда жуда яхши юрибман. Мендан хавотир олманг...", деб бошлади мактубини. Синглиси ва укасининг аҳволини сўради. Бу ердаги инсонлар уни қаттиқ ҳурмат қилишларини ёздирди. Бир қанча сўзларни ёзгандан сўнг, кўнглидаги бир гапни мактубнинг охирига қўшиб қўйди:
"Онажоним! Келаётганимда сочимга хина суртиб қўйган эдингиз. Бу ердаги қўмондонларим ва ўртоқларим шу сочимдаги хинани гапираверишади, устимдан кулишади. Ким кўрса, шу хинадан гап бошлайди... Сиздан илтимос, укам жабҳага кетаётганида унга бу ишингизни қилманг. Уни ҳам гапириб юришмасин.... Онажоним. Қўлларингиздан ўпаман".

Гелибўлуда жанглар авжига чиқди. Инглизлар ғалаба қозониш учун бор кучлари билан жанг қилишарди. Жанг майдонида аскарларимиз биттадан, кейин бештадан, ўнтадан шаҳид бўлар эди. Ёрдам кучлари келиши камайди. Аскарларнинг сони тобора озайиб борар эди. Гелибўлу қўлдан кетай деб қолди. Алининг командири чорасиз эди. У иложи борича, жанг майдонига болаларни юбормасликка ҳаракат қиларди. Йигитчалар эса, командирдан ўзларини жангга ташлашини ўтина бошладилар. Таҳлика юздан юз эди...

Болалар талабларини қайтараверганларидан сўнг, қўмондон уларни оташ майдонига юборишга мажбур бўлди. Йигитчалар ўлим аниқ бўлган жанг майдонига ошиқар эдилар...
Ўша куни, натижаси – ўлимлиги аниқ бўлган жабҳага кўнгилли бўлиб, Али билан бирга кетган аскарлардан бирортаси қайтмади... Ҳаммалари шаҳид бўлдилар...

Бу ҳодисадан кўп ўтмай, Хинали Алига хат келди. Хатни командир олди. Овозини баланд қилиб мактубни ўқий бошлади. Шаҳид бўлмасидан сал аввал Алининг ёзган мактубига отаси жавоб ёзган эди:
"Ўғлим! Алийим! Нечуксан? Яхшимисан? Кўзларингдан ўпаман сенинг. Саломларим бўлсин...
Али! Ҳўкизни сотдим. Ярим пулини сенга жўнатяпман. Қолган ярмини яқинда урушга борадиган укангга берамиз. Ҳозир далани ҳўкизнинг ўрнига ўзим ҳайдаяпман. Унчалик чарчаётганим йўқ. Сен бизни ўйлама!.."
Ота уйдагилардан, қариндошлардан хабар ёзганидан сўнг, "онангнинг сенга айтадиган гапи бор экан", дея сўзни Алининг онасига қолдирди. Мактубнинг бундан буёғи Хинали Алининг онаси тилидан ёзилган эди. Муштипари шундай дерди:
"Ўғлим, Алигинам! Мактубингда дўстларинг бошингдаги хинани кўп гап-сўз қилишганини ёзибсан. "Укамга бу ишни қилманг", дебсан. Укангга ҳам шу ишни қилдим. Сен ташвишланма. Командирларингга ва ўртоқларингга айт, устингдан гап қилишмасин. Улар билиб қўйишсин. Бизнинг тарафларда уч нарса учун хина сурилади.
Келин бўлаётган қизга. "Кетсин, оиласига, болаларига қурбон бўлсин", дея...
Қурбонлик қилинадиган қўчқорга. "Кетсин. Аллоҳга қурбон бўлсин", дея...

Читать полностью…

Hikoyalar (G&M)

Зилзиладан сўнг, суриялик бир аёл аччиқ кўзёшлари билан шундай деди:
"Бир неча сония ичида, мен уйим, эрим ва ҳамма фарзандларимдан айрилдим. Бир сония ичида... Бунгача, кўп йиллар мабойинида ўзимни нимадандир маҳрум ва етишмовлик ичида деб билардим. Уйимдаги эски нарсаларга қараб, ҳеч нарсам йўқ, деб ўйлардим, асабийлашардим...
Энди тушундим, аммо жуда кеч... Билсам, Аллоҳ таолонинг раҳматига чўмилиб юрган эканман.
Ҳаётни эъзозланг. Аллоҳ таоло ато қилган неъматлар қадрига етинг. Фарзандларингизни севинг. Доим, шукр қилинг, миннатдор бўлинг...
Бир лаҳза бўлсам ҳам уйимга қайтиш, фарзандларимни бағримга босишни истайман...
Оиласиз қолиш нима эканини биласизларми, ўзи?
Уйингиз энди йўқ эканини, тушунасизларми?
Уйдаги фарованлик ва оилага эга бўлиш билан тенг келадиган нарса йўқ.
Барча неъматлар учун Аллоҳга ҳамдлар бўлсин!!!

Интернетдан
Абу Муслим таржимаси

Читать полностью…

Hikoyalar (G&M)

БУ ЕРДА ЯНА БИР УЙ БОР

Узоқ бир тоғ қишлогига бордик. У ерларда халокатли вайроналар, қурбонлар, жарохатланганлар йўқ, фақат зилзиладан азият чеккан ўнлаб оилалар кўчиб келишган эди.

Бир оз аввал ёнилги тақчиллигини эшитиб, кўмир юборган эдик.
Кейин болаларга совга-саломлар билан ташриф буюрдик.
Жабрдийдалар яшаётган ховлилар олдига тўхтаб, бир қанча кичкинтойларни хурсанд қилиб, кўнглимиз қишлоқ теграсидаги тоғлардай кўтарилиб, кетишга чоғландик.

Қишлоқдан чиқаверишда машинамизга бошқача бир энтикиш билан термулиб турган, ниманидир айтаолмаётган икки нафар мовий этикли болакайни кўриб тўхташга қарор қилдик. Хойнахой , ўйинчоқ тарқатаётганимизни кўришган. Зилзиладан жабрланган шаҳарликлардан бўлмаганлари учун яқинлаша олмай, йўлимизга чиқиб туришганди.

Улар билан саломлашишга улгурмай, кичкинтойлардан бири орқасидаги харобгина ховлига ишора қилди ва шундай деди:
- Бу ерда яна бир уй бор!

Аввал тушунмадим. Кейин кўзларимга ёш қалқди. Болакайлар очиқчасига ўйинчоқ сўрашга уялиб, истакларини шу тарзда баён этиб, диққатимизни тортишганди.
-Сиз шу уйда яшайсизми?
-Ха.

Иккаласига битта копток совга қилдик. Хурсандчиликларини кўрсангиз эди.
Худди дунёнинг хадясини олгандай баҳтиёр эдилар.

Лекин қувончлари узоққа чўзилмади. Бир муддатдан сўнг, коптокка бир, бир қараб, хўрсиниб, ўзаро пичирлашиб олгач, айтмаса бўлмас бир гаплари борлиги ва эшитишим, билишим шартлигини айтиб, секин қулогимга шивирлашди;

-Холажон, аммо бизнинг уйимиз бутун. Фақирмиз, бироқ зилзиладан жабр кўрмадик. Бу совға бизга халол бўладими?

Ох...ох... болама!

Ўкириб йиглаб юбормаслик учун лабимни тишладим. Уларнинг патаккина сочларини силаб ,багримга босдим. Юзларидан, коптокни омонат тутиб турган қўлчаларидан ўпдим ва бўғзимдаги йигини аранг босиб, кўзчаларига мўлтирадим:

- Албатта халол болам! Мазза қилиб ўйнагин!
-Ростдами?
-Ха.
-Уйсиз қолган болаларга етмай қолмайдими?

Бошимни қимирлатиб, йўқ ишорасини қиляпману бўғзимга нимадир тиқилаверарди. Ютсам ютилмай, тақалиб қолаверди.

Атиги бир дона коптог-а?!
Сизларга ким шундай гўзал тарбия берди?
Авлиёларми?
Вужудингизга шундай қалбни жойлаган ким? Фаришталарми?
Бутун мавжудотни яратган битта бўлса, нега биз сиз каби эмасмиз?!

Бўғзимга тиқилиб турган нималигини энди билдим.
Топдим!
Тушундим!
Бўғзимдаги тиқин- қачондир билиб, билмай ютилган, эсимдан ҳам чиқиб кетган, ҳаёлимга ҳам келмаган харом луқмачалар эди.

Қайсидир бемор узатган қўл хаққи, кимдир берган совға, шоҳидан узилиб сўроқсиз ейилган мевалар, мен ўқиб қайтаролмаган китоб, мазасини билиш учун олиб чақилган писта, (семичка), қурутлар, довонда узатилган кулчалар, кеча бошим огриганда ёрдам учун жўнатилган дорилар орасидан олинган биттагина хапдори...
Демак улар томогимга тиқилиб қолганди!


Қишлоқдан қайтар эканиз, кўз ёшларимни тия олмасдим.

Бугун кимга дуч келдик? Инсон болаларигами?
Балки улар асл инсоний фазилатларни эслатишга юборилган малаклардир.

Шартакилик билан истагини айтмай, уйнигина кўрсатган, тақдим этилган ҳадяни халоллаб олган болалардай фитратимизни тозалай оламизми?

Эх! Қани энди дунёдаги одамларнинг ҳеч бўлмаса тўртдан бири шу икки кичкинтой каби халол бўлсайди.

Қани энди, ҳаммамизда шу фақир гўдакларнинг ярим виждони, ярим иймони, яримтагина пок қалби бўлсайди!

Муаззам Иброҳимова

Читать полностью…

Hikoyalar (G&M)

👆
​​​Анвар диққат билан рақамларни солиштирар экан, биринчи лотерияси ютуқли рақамлар ичида бўлмагани учун, бир хўрсиниб қўйди ва иккинчисини солиштира бошлади.
Бу гал узоқ куттирмади, қўлидаги лотерия рақамлари ютуқли рақамлар билан мос келаётган эди. Ҳаммага ошкор қилишдан аввал, қайта-қайта кўриб чиқди ва ютуқли эканлигига ишонч хосил қилиб, унга белгиланган ютуқ томон қаради.
Не кўз билан кўрсинки, ютуқ Кобалт машинаси эди.
Ҳа хақиқатдан ютуқ машина эди.
Эй Худо, ўзингга шукр! - деб қичқириб юборди, -мен машина ютдим, - аввал онасини кейин болаларини бағрига босди, она бола ва уларга аёли шерик бўлиб кўз ёш тўкдилар. Бу ёшлар севинч, қувонч кўз ёшлари эди.
Онасини сийлаган эди, уни Оллоҳ сийлади.
(Эслатиб ўтаман, юқоридаги воқеа 100% бўлиб ўтган, бу ерда ёлғон яшиқ, ортиқча тўқималар қўшилмаган. Воқеанинг асоси онасини даволатиш учун миниб юрган эски машинасини сотгани ва даволатиб қайтгани, келишига эса лотериясига Кобальт машина чиққани эди...

@Hikoyalar

Читать полностью…

Hikoyalar (G&M)

#iqtibos
#poetry

ТЕЛЕФОНХАТЛАР

- Кел!
- Қайдасан?
- Келгин!
- Қайдасан?
- Соғинчингда, ўй-хаёлингда...
- Йўқ, хаёл ҳам етмас жойдасан!
- Заволимда ва камолингда,
Тушларингда, олис юлдузда,
Фарёдингда – куч етмаган дам...
- Қаердаса-а-ан?..
- Сўрама! Бизга Учрашмаслик бахти берилган.

Усмон Азим

@Hikoyalar

Читать полностью…

Hikoyalar (G&M)

Yuqori kayfiyatda kunni boshlaylikchi 😁

Читать полностью…

Hikoyalar (G&M)

У киши гарчи, умра ишларига аралашмасалар ҳам масжиднинг ерости қаватини аёлларга ажратиб бердилар ва аёллар ўша ерда намоз ўқиб, дам олиб, таомланишларига имкон яратилди.

Мусулмонларнинг бир-бирига етти ёт бегона бўлса ҳам ўзаро кўрсатаётган ёрдамлари, меҳрибонликлари қалбларни тўлқинлантириб юборарди. Таом олиб келишга навбатга турди бизнесмен ака-укалар. Бири, бугун мен тушлик олиб келаман деса, бошқаси мен эса кечлик олиб келаман дея савобга отилиб чиқишар ва бошқалари эрта, индин ва бошқа кунларга ўзларини ёздириб қўйишарди.

Ортиқ, умрага боришдан умидини узганлар ҳам ҳеч бўлмаса шу ерда йиғилган инсонларга хизмат қилиб, ажр олай дея ўз бойликларини шунчаки сарфлаб юборар эдилар.

Умидларини узганларининг сабаби, ўша пайт янги қарор билан ёши қирққа етмаганларга умрага боришга рухсат йўқлиги эълон қилинди. Бу хабардан кўпчилик маҳзун бўлди, диллар хуфтон бўлди.

Бу савобталаб, танти ва олийжаноб биродарларимиз шундай хизмат қилишардики, номига, қўл учида эмас, балки бутун қалб қўрини бериб, хизмат қилишарди. Оддий мисол, тушлик ёки кечликка ош келтиришса, албатта қазилари, бедана тухумлари, икки-уч хил салатлари, иссиққина патир нонлари ва ёнида чою қаҳвалари ва қуруқ ва нам салфеткалари ҳам бўларди. Барча егуликлар махсус бир марталик идишларда қадоқланган ҳолда келарди.

У пайтда бундай юқори савияда таом ташкиллаштириш қимматга тушарди. Лекин, бу инсонлар ичида ниҳоятда савияли, кўпни кўрган бизнесменлар имкон қадар одамларга қулай бўлсин деб, туну кун ресторанлардан овқат ташишди. Яна бу нарсалар ўнлаб эмас, юзлаб одамларга мўлжаллаб олиб келинарди. У ердаги, зора-мора мен ҳам умрага ёзилсам қанийди, дея ожиз умид билан навбатда турганлар балки, минглаб ҳам эди. Тушликка ош бўлса, кечликка бир хил бўлиб қолмасин дея умуман бошқа турдаги таом келтириларди.

Бундайин бирдамлик, ҳаимдардлик ва ухувват ҳар доим ҳам гувоҳ бўлинадиган нарса эмас. Шу тариқа, охирги одам расмий рўйхатга олиниб, умра дафтари ёпилгунча давом этди.

Ҳар куни, ҳар намозимда, таҳажжудларда ва ҳатто ҳар вақтимда Аллоҳга ёлбориб, ич-ичимдан юкиниб, сиғиниб ота-онам ва бошқа навбатда турганларга умрага боришларини насиб этишини сўраб юрдим. Ва ниҳоят, охирги кундан бир кун олдин ота-онамнинг исми микрофонда ўқилди. Бу вақтдаги ҳолатимизни тил билан таърифлаш қийин. Ҳаммамиз учун байрам бўлиб кетди. Ҳатто, ҳали исми ўқилмаган, рўйхатга олиниш-олинмаслиги номаълум бўлган бошқа умидвор турган одамлар ҳам хурсандликларини намойиш қилиб, баъзилари такбирлар айтса, бошқалари чапак чалиб, бақириб, табриклаб, худди ўз ота-онасига гал келгандек, кўзларда ёш билан ота-онамни қучоқлаб олишди.

Ота-онамнинг ҳам шодликлари ичларига сиғмас, тинмай қувонч кўз ёшларини тўкиб, Аллоҳ таолога ҳамдлар айтишарди. Ўша дамларда Аллоҳнинг мўъжизаларини кўрдик. Сабр ва дуо билан, Аллоҳга бўлган умидни заррача сўндирмай ўз мақсадида собит туриш мўъжизалар яратишига гувоҳ бўлдик.

Азизлар, яқин ўтмишда мана шундай навбатлар билан, минг машаққат билан умрага бориларди. Ибодати таниш-билишчилик ва порадан холи бўлишини истаган оддий одамларнинг навбати шундай бўларди. Энди, алҳамдулиллаҳ, бу кунлар ортда қолди. Истаган одам умрага бориши мумкин. Ёш чеклови ҳам йўқ. Шундай экан, ҳарамайнга бориш насиб бўлганлар бу кунларни ғанимат билиб, имкон қадар вақтларини ибодат, Қуръон тиловати ва зикру тасбеҳ билан ўтказишлари мақсадга мувофиқдир.

© Алишер Султонходжаев

Читать полностью…

Hikoyalar (G&M)

Мўмин бўлмаганлари учун!

Шайх Шаъровий айтади: Сан – Францискода эдим. Бир шарқшунос мендан: “Қуръонни барчаси тўғрими?”, деб савол берди. Мен унга таъкид билан: “Ҳа, албатта!”, деб жавоб бердим. У мендан яна: “Бўлмасам, нима учун кофирлар сизларнинг устингиздан ғолиб бўлиб турибди?!”, деб савол берди. У Аллоҳ таолонинг Нисо сурасидаги қуйидаги “...Аллоҳ ҳаргиз кофирларга мўминлар устидан йўл бермас” оятини назарда тутаётган эди. Мен унга: “Чунки, биз мўминлар эмас, мусулмонлармиз!”, дея жавоб бердим. У ҳайратланиб: “Мўмин билан мусулмоннинг ўртасида нима фарқ бор?”, деб савол берди. Мен: “Бугунги мусулмонлар намоз, закот, ҳаж, рўза ибодатларини адо қилади. Лекин, барибир тамомила бахтсизликда. Нима учун бахтсизликда, дейсизми? Бу ҳақида Ҳужурот сурасининг ўн тўртинчи оятида қуйидагича келади: “Аъробийлар, иймон келтирдик, дедилар. Сен: «Иймон келтирганингиз йўқ, лекин бўйинсундик денглар, ҳали иймон қалбларингизга киргани йўқ...”. Ҳалиги шарқшунос яна савол берди: “Ундай бўлса, нима учун ҳали ҳам бахтсизликдасизлар?”. Бу саволингизни ҳам Қуръон очиқлайди. Ҳозирги мусулмонлар мўмин бўлишлари учун иймон марҳаласига кўтарила олмаяптилар. Қуйида келувчи оятларга эътибор беринг:

Улар ҳақиқатда мўмин бўлганларида Аллоҳ таоло уларга нусрат берар эди. Аллоҳ таоло Рум сурасининг 41 – оятида қуйидагича айтади: “Мўминларга нусрат бериш Бизнинг зиммамизда ҳақ бўлган”.

Агар мўмин бўлганларида шону, шуҳратда халқлар ўртасида машҳур бўлардилар. Аллоҳ таоло Оли Имрон сурасининг 139 – оятида қуйидагича айтади: “Бўшашманглар! Хафа бўлманглар! Сизлар, агар мўмин бўлсаларингиз, устунсизлар”.

Агар мўмин бўлганларида Аллоҳ таоло уларнинг устидан бошқаларни ҳукмрон қилиб қўймаган бўларди. Аллоҳ таоло Нисо сурасининг 141 – оятида қуйидагича айтади: “Аллоҳ ҳаргиз кофирларга мўминлар устидан йўл бермас”.

Агар мўмин бўлганларида Аллоҳ уларни ушбу мағлубият ҳолатида ташлаб қўймаган бўларди. Аллоҳ таоло Оли Имрон сурасининг 179 – оятида қуйидагича айтади: “Аллоҳ мўминларни сиз турган ҳолда қўйиб қўймас”.

Агар мўмин бўлганларида ҳар бир ўринда Аллоҳ улар билан бирга бўларди. Аллоҳ таоло Анфол сурасининг 19 – оятида қуйидагича айтади: “Албатта, Аллоҳ мўминлар билан биргадир”.

Улар мусулмон ҳолида қолдилар, мўмин ҳолига ўтмадилар. Аллоҳ таоло кўп оятида қуйидагича айтади: “Уларнинг кўплари мўмин бўлмаслар”.

Мўминлар кимлар?
Аллоҳ таоло Тавба сурасининг 112 – оятида қуйидагича айтади: “Улар тавба қилувчилар, ибодат қилувчилар, ҳамд айтувчилар, рўза тутувчилар, рукуъ қилувчилар, сажда қилувчилар, яхшиликка буюриб, ёмонликдан қайтарувчилар, Аллоҳнинг чегарасида турувчилардир. Ва мўминларга хушхабар бер!”.

Мулоҳаза қилайлик, Аллоҳ таоло нусрат, ғолиблик, ҳокимлик, тараққиёт ҳолатларини мўминларга боғлаяпти, мусулмонларга эмас!

Муҳаммад Мутаваллий Шаъровий роҳимаҳуллоҳ

Читать полностью…

Hikoyalar (G&M)

ЖИНЛАРНИНГ ТЎЙИДА ҚЎШИҚ КУЙЛАГАН ҚЎШИҚЧИ АЁЛ

Қуйида биз сизга ҳикоя қилиб бермоқчи бўлган воқеа 1950 йилда таваллуд топган собиқ Қувайтлик қўшиқчи Нура Исмоил Робиъа Али ҳаётида бўлиб ўтган. Бир пайтлар Нура Тоқақа тахаллуси билан машҳур бўлган қўшиқчи тўй ва зиёфатларда ўз гуруҳи билан концертлар бериб юрган. У ўз қўшиқларини ёзиш ва басталаш билан бошқа санъаткорлардан ажралиб турган.
Нура Тоқақа 90-йилларнинг бошларида ватани Қувайтда машҳур бўлиб, уни форс кўрфазидаги бадавлат оилалар ўзларининг тўй ва зиёфатларига таклиф қилишар эди. Қўшиқчи Нуранинг санъатни буткул тарк этиб, ҳидоят топишига 1997 йилда ҳаётида содир бўлган ғаройиб воқеа сабаб бўлган. Бу воқеа ҳақида ўша пайтнинг машҳур "Жиноят" журналида ҳам мақола чоп этилган.
Қўшиқчи қуйидагича хикоя қилади: "Бир неча йил аввал дам олиш кунларининг бирида телефон жиринглаб қолди. Мен телефоннинг гўшагини кўтардим. Қўнғироқ қилган киши ғалати овоздаги аёл бўлиб, у мендан шу кеча қизининг тўйига келиб, қўшиқ куйлашимни таклиф қилди. Мен дам олиш кунимиз бўлгани учун унинг таклифини рад қилмоқчи бўлдим. Лекин у сўрганимиздан икки баробар ортиғи билан тўлашини айтди. Мен катта миқдордаги пул эвазига рози бўлдим. У менга манзилини бериб, телефон гўшагини қўйди. Мен гуруҳимиз аъзоларига телефон қилиб, бу хабарни айтганимда, аввалига улар дам олиш куни бўлгани учун рад қилишди. Кейин бизга ваъда қилинган катта миқдордаги пулни эшитишгач, ўша заҳоти боришга рози бўлишди. Шу кечанинг ўзида биз тайёрланиб, машинада йўлга чиқдик.
Менинг юрагимда қандайдир хавотир бор эди. Лекин мен буни бошқаларга билдирмадим. Манзил жуда ғалати эди. Айтилган манзил чўли биёбонда бўлгани учун йўлни топиш қийин бўлди. Ва ниҳоят биз айтилган жойга етиб бордик. Келган манзилимиздаги уй ҳашаматли бўлиб, баланд мусиқа қўйилган, одамлар ҳам жуда кўп эди. Биз машинадан тушиб, уйга кирдик. Тўй иштирокчилари ғалати кийимда эди. Телефонда мен билан гаплашган аёл кўришиш учун қаршимга келди, уни овозидан танидим. Мени қучиб, юзимдан ўпганида унинг терисини тошдек қаттиқ эканлигини ҳис қилдим. Аёлнинг либоси ҳам ғалати эди. Мен эса ичимдаги қўрқувга эътибор бермасликка давом этардим. У бизга дам олишимиз ва концертга тайёргарлик кўришимиз учун керак бўлган хонани кўрсатди. Биз тайёргарлик кўриб, намойиш қўйиш учун чиқдик. Катта зал аёллар ва болалар билан гавжум эди. Тўй дастурхонига қўйилган таомлар оддий зиёфат таомларига ўхшамасди. Залдаги чироқлар, безаклар биз келган хонадон бой-бадавлат оила эканлигидан дарак берарди. Куёв қадимги усмонийлар либосида, келин эса қимматбаҳо оқ тошлар қадалган қора либосда эди. Мен куйлашни бошлашим билан одамларнинг келиши янада кўпайди. Улар ғалати тарзда рақсга тушишни бошлаши билан бутун вужудимни қўрқув қоплаб олди. Лекин мен буни бошқаларга билдирмасликка ҳаракат қилар эдим. Гуруҳимиздаги қизлардан бири хушидан кетиб қолмагунча, концерт беришда давом этдик. Мен у қизнинг олдига яқинлашай деганимда, гуруҳимиздаги йигитнинг қаттиқ қўрқув билан қараб турганини кўрдим. Мен ҳам йигит қараб турган тарафга назар ташлаб, сакраб рақсга тушаётган одамларга кўзим тушди. Уларнинг оёқлари инсонларнинг оёғидек эмас, балки эчкининг туёғи эди. Мен титрашни бошладим. Агар биз ўз қўрқувимизни билдирсак, улар бизни қўйиб юбормаслигини билар эдим. Мен хотиржам бўлишга ҳаракат қилиб, гуруҳимиз аъзолариларга ҳам осойишталикни сақлаб, намойишни давом эттиришларини айтдим. Бу танлов бизнинг бу ердан чиқиб кетишимизнинг ягона йўли эди. Мусиқачилардан бири хушидан кетиб йиқилган қизни кўргач, ёнимга келиб, нима бўлганини сўради. Мен ўзимдаги ваҳимани босиб, буни шунчаки чарчоқдан эканлигини, фақат уни озгина дам олиши кераклигини айтдим. Биз қизни дам олиш хонасига олиб бордик. Бир вақт қиз кўзини очиб, "Сен уларнинг оёқларини кўрдингми, у нима эди?" деб қичқирди. Мен: "Сизлар нимани кўрган бўлсангиз, аслида мен ҳам уни кўрдим. Бу ердан қутилиб чиқишимизнинг ягона йўли - концертни давом эттиришимиз. Бу ерда кўрганларингизни уларга сездирманг. Биз жинларнинг тўйига келганга ўхшаймиз. Бомдод азонигача икки соатча бор. Келинглар, унгача ўзимизни қўлга олиб турайлик" дедим.

Читать полностью…

Hikoyalar (G&M)

«Har bir jon o‘limni totguvchidir va qiyomat kunida hech shak-shubhasiz ajr-savoblaringizni komil suratda olursiz!» - Oli Imron surasi 185-oyat

Kuldirib yurding ammo yig‘latib ketding... @dodasi👇👇

https://t.me/joinchat/QWzanpJkwkJVRtJz

Читать полностью…

Hikoyalar (G&M)

ЛИЛИАННА ЛУНГИНА

(Ҳикоя)

(Русчадан таржима)

— Отам ўн етти ёшлигида, ярмаркада бир қизни учратиб қолади. Ўн тўрт ёшли бу қиз мовий рангли кўйлак ва сочига ҳам мовий ранг боғич тақиб олган эди. Отам қизни севиб қолади. Қизнинг катта бўлишини кутди. Ўн саккизга тўлганида ундан ўзига турмушга чиқишини сўради ва уйланди. Отам уни жуда ардоқлар эди...

Улар жуда камбағал фермер эдилар. Онам сигирларни соғар, ҳамма ишларни қилар эди. Лекин улар шундай яшашар эдики, ўтган ҳар бир кундан қувонч ола билишар эди. Охиригича шундай бўлди. Бу эса жуда самимий, шундай таъсирли ва ажойиб эди!

Мен яхши одамлар, яхши оилаларда, чойни ким қўйиши ҳақида жанжаллашишларини кўрар эдим. Бизникида эса, жанжал акс маънода бўлар эди. Ҳар бири чойни ўзи қўйишни хоҳлар эди. Ишни ҳар ким ўзига олишни истар эди. Қачон шеригинг ўзига кўпроқ оғирликни олишни хоҳласа, шунда сенда ҳам кўпроқ олиш истаги пайдо бўлади... Бу ерда жуда қизиқ механизмни кузатар эдим. Йўлдошинг зиммасига қанчалик кам олишни истаса, сенда ҳам кам олишга хоҳиш бўлади. Ва аксинча. Бу ерда тескари натижа кўрсатар эди. Ота онам уйдаги ишларни, нохуш вазифаларни, қийин юмушларни бир-бирларидан тортиб олишга ҳаракат қилар эдилар....

Мен яна шуни эслайман. Эрталаб отам соқолини олаётганида ҳиргойи қилар, онам эса:
- Бас қил куйлашни - фикримни жамлай ололмаяпман! – дерди.
Онам қандайдир бир мактабгача бўлган муссасада ишлар ва эрталаблари ҳисобот ёзар эди. Отам эса, – қизиқ, нега шундай нарсалар эсда қоларкин, – шундай дерди:
– Майли айтмайман. Сен эса, қачондир шундай ўйлайсан: "Афсуски у энди қўшиқ айтмаяпти. Қани эди куйласа", –дейсан.

Уларнинг никоҳи бахтли ва қувноқ бўлган эди. Қалб ва интилишлар бирлиги. Мен мана шундай, чуқур ва жиддий, айни вақтда ҳар бир дақиқаси қувончли ва сурурли бўлган бошқа никоҳни учратмадим...
Ҳар тонг отамнинг ибодати билан бошланар эди. У шундай мўъжиза-хотинни, мўъжиза-севгини, мўъжизали туйғуларни ато этгани учун Ҳудога шукрлар қилар эди...

Биз эса мана шундай буюк муҳаббат, ардоқлашлар соясида улғайдик...

Кейин мен сўрадим:
– Онанг?
– Онам ўн йил аввал вафот этди.
Мен дедим:
– Парвардигор!... Отангчи?
– Отам ҳаёт.
– Онангнинг ўлимига қандай бардош берди? Оғир бўлгандир?
– Нима деяпсан? Отам, айрилиқ азоби онамга эмас, ўзига тушгани учун ҳар куни Ҳудога шукрлар қилади...

/channel/hikoyalar

Читать полностью…

Hikoyalar (G&M)

ДАХШАТ ҲАЖВИЯ! АЛБАТТА ЎҚИНГ!

Азиз Несин. Бизда врач бўла оласанми? (ҳажвия)

Бизда врачлар етишмай турган бир пайтда айримлари катта пул илинжида Европа ва Америкага кетиб қолишмоқда. Ўзимиздаги баъзи ақли ноқис кимсалар хорижда ўқиб юртига қайтган ёш врачларни иш бошлашларидан олдин имтиҳон қилиб кўришни ўйлаб топишибди.
— Сиз нима учун келдингиз?- деб сўрайди кекса, тажрибали врач.
— Ишлаш, одамларни даволаш учун келувдим.
— Ҳмм, тушунарли. Хўш, яна нима иш қўлингиздан келади?
— Яна…деганингиз нимаси?
— Нимаси деганингиз нима? Масалан, айтмоқчийдимки, мусиқа басталай оласизми? Шеър ёзиш, кинода рол ўйнаш, пудрат асосида ишлаш, бизнес билан шуғулланиш қўлингиздан келадими? Миллий мажлисга депутат ёки вазир бўла оласизми? Сиёсатга тобингиз қалай? Албатта, сиз бирон нарса билан шуғуллансангиз керак.
— Йўқ, мен фақат даволайман…Мен камбағал оиладан чиққанман, маошга қаноат қилолмайман, шу боис хусусий даволаш билан шуғулланмоқчиман.
— Хо-хо-хо…Доцент, профессор унвонларисиз хусусий даволаш билан шуғулланмоқчи эмиш! Хўш, мижозларни сизга ким юбориб туради? Ким?
— Касалларни демоқчисиз-да?
— Ҳа, мижозларни…
— Ҳойнаҳой, касаллар ўзлари келар…
— Қанақасига касаллар ўзлари келаркан?
— Оғирроқ беморларни кимлардир олиб келар…
— Яхши, унда айтингчи, ўша касални олиб келадиган одамни нима дейишади?
— Мен бу одамнинг исмини билмайман, у ҳали беморни олиб келгани йўқ.
— Мен унинг исмини сўраётганим йўқ, касалларни юбориб турадиган одамни нима деб аташади деяпман.
— ?..
— Уни маклер дейишади, маклер… Тиббиёт маклери…Сен ўзинг поликлиника мижозини хусусий врачга юборолмайсан-ку! Сизларни хорижда шунга ҳам ўргатишмаган экан-да. Ҳай майли, энди айтчи, ҳамкасбларнинг хайрихоҳлиги деганда нимани тушунасан ўзи?
— Ўзаро ёрдами демоқчимисиз?
— Билмас экансан, майли, ўзим тушунтира қолай. Айтайлик, ҳузурингга бир одам бавосилидан шикоят қилиб келди…Сен уни текшириб, аёллар касали бўйича мутахассис бўлган танишингга юборасан…
— Ахир у одам бавосил билан касалланган-ку, нега энди уни гинекологга юбориш керак?
— Сенинг танишинг пул ишлаб олади ва касални тиш дўхтири бўлган танишига юборади.
— Ахир…
— Тиш дўхтири уни тери касалликлари врачига юборади, у эса рентгенологга, рентгенолог эса кўз дўхтирига…Охир-оқибат уни невропотологга юбориш лозим бўлади. Бу вақтга келиб беморнинг асаби батамом ишдан чиқади…Мабодо ажали етмаган бўлса ўзи тузалиб кетади, акс ҳолда касалидан халос бўлади. Ўлимидан кейин у яна тиббиёт ходимлари — паталогоанатомнинг қўлига тушади. Мана энди айтчи, ном чиқариб, машҳур бўлиш учун нима қилишинг керак?
— Мен касалларни шундай даволайманки, ўз устимда шундай ишлайманки…
— Хих…Менга қара, сен газетага шундай эълон берасан: «Камбағал касаллар қабул қилинади. Қабул ҳар куни тушдан кейин.» Касаллар кела бошлаганда сен фақат душанба ва пайшанба кунлари қабул қиладиган бўласан. Кейинчалик ҳафтада бир марта, сўнгра ойда бир марта қабул қилишга ўтасан…Мижозлар кўпайиб кетганда сен текин қабулни бекор қиласан. Айни чоғда тўловлар нархини ошириб бораверасан, одамлар сени даволашнинг қандайдир бир мўъжизавий сир-асрорини билса керакки хизмати қимматлашяпти деб ўйлашади. Ҳамма касаллар сенга оқиб келаверишади…Кейинчалик газеталарда беморлар номидан миннатдорчилик изҳор этилган мактубларни ҳам чоп этиб туриш керак. Мабодо ҳузурингга мижоз келса ва сен уни текшириб, ҳеч қандай касал тополмасанг, нима қиласан?
— Мен унга соғлом эканлигини айтардим.
— Воҳ-воҳ!..Бунақа врачни биринчи кўришим.!..Ахир ҳаётда касал бўлмаган одам бор эканми? Агар мижозинг бутунлай соппа-соғ бўлса ҳам унга ажи-бужи ёзув билан аптекага йўлланма ёзиб берасан…Нима бўлган тақдирда ҳам психиатр ундан бир ишкал топмай қўймайди…Ҳа-а, йўлланмани қанчалик бировнинг тиши ўтмайдиган қилиб ёзсанг-да, тўланиши лозим бўлган ҳақни аниқ-равшан қилиб ёзгин…Кейин, газеталарга тез-тез турли мавзуларда мақолалар ёзиб туриш лозим. Масалан, «Турар жойларни ижарага олиш хусусида», «Ўрмонлар муҳофазаси», «Ҳайдовчиларнинг аҳлоқий қиёфаси», «Одамлар нима учун ақлдан озадилар» ва ҳакозо.

Читать полностью…

Hikoyalar (G&M)

🌿 Она муҳаббати...

Мадинадаги Боқъе қабристони. Қиёмат куни Исрофил алайҳиссалом сур чалганида, ушбу қабристондан Ислом тарихидаги энг азиз ва мўътабар инсонлар чиқиб келадилар..
Мана шу аёлни ўғли ҳам беш йил
бурун автоҳалокатга учраб мазкур қабристонга қўйилган. Ўшандан буён она хар жума мозорга беш юз км узоқликдан келиб Қуръон тиловат қилади, ўғли билан гаплашади.. У тушкунликка тушмайди, ўғли билан яна кўришишини билади. Маҳшар куни бўладиган учрашувни интиқлик билан кутади..

🔎 Рекордлар — энг қизиқарли канал!

Читать полностью…

Hikoyalar (G&M)

ОТА, НЕГА СЕНИНГ, ЭТИГИНГ ТЕШИК?!
                ЯНГИ ШЕЬРИМ
    Раҳматли отажоним, хаётини сўнги йилларида қўл меҳнатида бир дунё ёғоч курсичалар ясади.83 ёшида ҳам саҳардан оқшомгача тинмай шу иш билан банд бўлди.Ўз ишига берилиб бошини аҳён аҳёнда кўтариб, мени ёнида кўрса, "Ўғлим меҳнатам бир  ибодатдир, курсичалардан 50 тасини қўшниларга тарқатдим, ҳозир 200 та ясадим, буларниям тарқатиш керак.Рўзғорга керак бўлади, одамлар бу курсиларда ўтириб даласини ўтоқ қилади, кир ювади...Мендан кейин мени эслаб, дуо қилсин, дейманда" деса, мен" Ота, бу курсичаларга ким ўтирарди?қўйинг энди, одамларни ҳозир кир машинаси бор, ўтоқни эса техникалар қилаяпти..." деган эдим.
Бу ёғоч курсидан бир дона халқимизнинг севимли шоири устоз Мирзо Карим акага совға қилганди...
Отамдан кейин кўп қўшниларимизнинг рўзғорида ушбу ёғоч курсилар корига яраганини, отамнинг ҳақларига хўп дуо этаётганларини кўрдим.
Бугун шундай бир умр савобни ортидан қувиб ўтган отажоним билан қалббан суҳбатлашдим.
  О, сўнги нафасида юзлари қуёшдай порлаб кетган нуржахоним - Отажонима!
  МЕН:
- Ота, нега юзинг ўтда куйгандай,
Бунчалар қовжираб қорайиб кетган?
Зўрға эшитилар, товушинг ҳаста,
Бўғзингда йўталинг зўрайиб кетган...
ОТАМ:
- Ўғлим, юзим кўркин олган офтобда,
Сизларни боқай, деб, жондан кечганман.
Қанча саратонда, саҳар - оқшомда,
Дардим - кетмон тутиб, шудгор кечганман...
  МЕН:
-  Ота, нимага айт, шунча ишлаб ҳам,
Гувалак уйингга битмаган эшик?
Нечун, кўнглингга хеч сиғмас тўй - байрам,
Алмисоқдан қолган этигинг тешик...
  ОТАМ:
- Ўғлим, уйлаб, уйлаб сизларни бекам,
Қурбим етмадида ёғоч эшикка.
Доим " Болаларим бўлсин, деб, одам,
Ямоқ салолмадим эски этикка...
   МЕН:
-  Ота, бу хаётга келиб, бир марта,
Яшадингми, яйраб ўзинг учун ҳам.
Хажга боролмадинг, кўрмадинг Макка,
Хатто сўрамадинг, бизлардан ёрдам...
   ОТАМ:
- Ўғлим, қўлим калта бўлмай имконим,
Сайёҳдай дунёни кузатиб кетдим.
Раббимдан, биргина  сўраб иймоним,
Оёғим хотиржам, узатиб кетдим...

Қизилтоғ шоири
     Муроджон Жўраев

@Hikoyalar

Читать полностью…

Hikoyalar (G&M)

👆
Аскарликка кетаётган йигитларга. "Кетсин... Ватанга қурбон бўлсин", дея... Кўзларингдан ўпаман. Салом айтаман... Аллоҳга омонат бўл!.."
Алининг мактубини қайта-қайта ўқир эканлар, Гелибўлуда қўмондонлар ҳам, аскарлар ҳам ўкириб-ўкириб йиғлар эдилар.
Шундай!
Бу Ватан бизга неча-неча Хинали Алиларнинг ҳадясидир.
Аждодларимиз ва Ватанимиз қийматини идрок этасиз, деган тилаклар ила...

Шоолим Шомансуров (Аллоҳ раҳматига олсин) таржимаси.
26.06.2019й.

@Hikoyalar

Читать полностью…

Hikoyalar (G&M)

Бу — Абдукибр! У автомобилларни "выкуп"га чиқариб, уйида ётиб даромад кўради. Пулини тўлай олмаган қорачиғлардан уловни тортиб олиб, бошқасига янги нархга пуллайди.

Негадир машина савдоси сустлашди. Савдони юргизиш учун Абдукибр Умрага отланди. Аслида Умрага анча олдин ҳам борган. Аммо бу сафар бормаса бўлмайди. Чунки "круги"дагиларнинг ҳам кўпи бориб келди, чойхоналарда ҳам шу "тема". Қолаверса, ҳозир умра мода: тантаналар билан кутиб олинади, совға-саломлар берилади, "оформленя"чилар ҳовлини безаб, "Умра муборак" баннерларини илади. Бориши керак-да! Ахир у борган вақтлари ундай удумлар бўлмаган, кўпчиликни хабари бўлмаган. "Ҳожака"ни исмига қўшишмаган ҳам!

Абдукибр - чаққон тақводор! Умра амалини бир пастда бажарди. Қайтиш кунига эса ҳали 10кун бор. Зерика-зерика маҳаллий бозорни айлана бошлади. Қавм-қариндош, қўшни ва танишларга ҳадя учун мушк, тасбеҳ ва жойнамозлар олмоқчи бўлди. Қарасаки, "Ўрикзор"ни нархидан унча фарқ қилмас экан. Кўтариб юрадими?
Тошкентдан олади!

Абдукибр - дуогўй. Ижтимоий саҳифаларида йиғламсираб Маккаларни кезади. "Сизларга ҳам насиб қилсин" деб дуолар қилади. Каъба қаршисида стикерга турли исмлар ёзиб, расмга олиб эгаларига жўнатиб чиқади.

Деразасидан Ҳарам кўринадиган қиммат меҳмонхонага жойлашган Абдукибр Инстаграмда шу ерда бир умр қолиш орзуси ҳақида пост қўймоқчи эди, эсига тушди - "Жентра"ни олган мижоз бугун унга ижара пулини олиб келиши керак, ўзи эса Умрада юрибди. Кайфияти тушди. Уйга бориши билан унга қўнғироқ қилади.

Абдукибр намозга унчалик бефарқ эмас. "Бу ерлардаги 2 ракат уйимдаги 100 000 ракатдан кўпроқ ажр беради" деди-да, ҳисоб-китоб билан 24 ракат намоз ўқиб қўйди. Ҳотиржам бўлди.

Саёҳати тугар куни ҳаммадан олдин самолётга чиқиб олди.
"Иш қилиб яхши кутиб олишсин, эл-юрт олдида шарманда бўлмай. Меҳмонларни кутиш учун болаларимга нақд 3000$ бериб келганман-а?" деб, уҳ тортиб қўйди.

Абдукибр силаи-раҳмни билади — уйи тўла меҳмон. Виқор билан уларга сўзлар экан, ўғлига қараб деди:
— Ўткан йилги умрадан қолган Зам-замни олиб кел. Нима ниятда ичилса — шунга ижобат бўлади.

Энди ҳаммани кўзида у Абдукибр ҳожи бўлди. Автомобиль савдоси ҳам жонланди — думалаган машиналарини ҳам ижарага чиқараяпти.

Бу — Абдукибр! У шундай яшайди. Сиз ундай бўлманг!

@Hikoyalar

Читать полностью…

Hikoyalar (G&M)

Энди биз ҳам шу сувдан ичамиз

Қадим замонда бир подшоҳнинг доно вазири бўлган экан. Улар аскарларни олиб бир ўлка томон сафар қилишибди. Йўлда сувсизликдан ҳамманинг тинкаси қуриб қолибди. Узоқдан бир кўл кўринибди. Вазир бу кўлнинг суви ҳақида хабардор экан, дарҳол подшоҳни огоҳлантирибди: «Подшоҳим, бир қошиқ қонимдан кечинг, бу кўлнинг сувини ичиб бўлмайди, чунки ундан ичган одам ақлдан озиб, жинни бўлиб қолади», дебди. Подшоҳ дарҳол фармон чиқариб, аскарларга кўлдан сув ичишни ман қилибди. Подшоҳ билан вазир ҳар чанд уринмасин, ташналаб қўшин ҳеч нарсага қулоқ солмай кўл томон чопиб кетишибди ва огоҳлантиришларига қарамай, кўлнинг сувидан қонгунча ичишибди. Сув ичмаган фақат подшоҳ билан вазир қолибди. Қарашса, бир муддат ўтиб, ҳамма аскарлар тентак бўлиб қолибди. Ҳеч бири ҳеч нарсани тушунмасмиш. Шунда подшоҳ вазирдан: «Энди нима қиламиз?» деб сўрабди. Вазир: «Энди биз ҳам шу сувдан ичамиз», дебди. Подшоҳ ҳайратланиб: «Нега энди? Ахир, уларнинг жинни бўлгани етмайдими?» дебди. Вазир босиқлик билан: «Йўқ, Подшоҳим, энди уларга бош бўлиш учун биз ҳам тентак бўлишимиз керак, шунда биз уларни, уларни бизни тушунади, акс ҳолда қўшиндан айрилиб қоламиз», деган экан.

Ана шунақа... Бош бўлиш осон эмас.:)

Ким нима тушунди?

Читать полностью…

Hikoyalar (G&M)

Бир донишманд бутун умри давомида доим бахтли яшаган экан. У доим ҳурсанд, кайфияти аъло даражада юрар, ҳеч ким уни тушкун кайфиятда юрганини кўрмаган экан.
Вақти соати яқинлашиб ўлим тўшагида ётганида шогирдларидан бири ундан сўрабди:
Устоз мана ҳозир ҳам сизга қийин бўлаётганини билиб турибмиз, шундай бўлса ҳам юзингизда табассум билан ётибсиз, нега ҳар доим ҳурсанд бўлиб юргансиз? Сизни ҳеч тушкун кайфиятда кўрмаганмиз. Бунинг бирор сабаби борми айтинг? - дебди.
“Мен йигит давримда ўзимнинг устозимдан бу ҳақида сўраган эдим. Устозим етмиш ёшни қоралаган ва анчайин қариб қолган эди. Уни дарахт соясида ўтириб ҳеч қандай бир сабабсиз кулаётганини кўриб қолдим ва ҳайрон бўлиб бу ҳақида сўрадим.
Мен доим сен каби ҳамма нарсадан ҳафа бўлиб юрар эдим. Доим ҳаётда омадим келмасди менга ҳеч ким эътибор бермайди деб ҳафа бўлардим.
Бир кун тонгда ўзимга савол бердим “бу ҳаёт сеникими ёки бошқаникими, нега уни ҳафа ҳолда ўтказишинг керак, ахир атрофингда бирдан омади келган инсонлар талайгина. Шулардан бири бўлиш қўлингдан келмайдими “ дедимда ҳаётимни ва тонгни табассум ила бошладим. Шу кундан бошлаб мен доим табассум қилиб юраман. Бу менинг танловим деган.

Донишманд шогирдига: Ҳар тонг уйғониб бугунги танлов қандай бахтиёрлик ёки аксинча бахтсизлик танлаш имкони ўзингда. Менинг танловим эса ҳар бир ҳолатимда шукр дея табассум қилиш! Сен ҳам танла дебди.
Энди эртага насиб этса тонгни қандай қаршилашни фикр қилиб кўрингчи!

@Hikoyalar

Читать полностью…

Hikoyalar (G&M)

ОНА ДУОСИ.

Бўлган хаётий воқелар асносида.

- Дадаси онангиз бетоб бўлсалар, кераксиз нарсаларга пул сарфлаб юришингизничи, - эрининг икки дона лотерия билан бир пакет дори-дармон кўтариб келганини кўрган Салиманинг хони-мони чиқиб, тергай кетди.
- Қўявер онаси, Хиндистонга виза олиш учун банкка тўлов қилгани боргандим, ихтиёрий мажбурий равишда лотерия сотаётган экан, яхши ниятда сотиб олдим.
Анварнинг онаси узоқ йиллардан бери бир жойда қолган, оғир бетоб, даволатиш учун барча уринишлари зое кетаётганидан қаттиқ афсусда.
Яқинда бир таниши, онасини Хиндистонга олиб бориб даволатиш кераклигини айтиб қолди. Танишининг айтишича, кўпчилик шу дард билан оғриганлар шифо олиб қайтаётган экан.
Ўша гап гап бўлди-ю, Анварнинг халовати йўқолди, ʺонамни олиб борсам бўларканʺ деган хаёлини хаётга кўчиришга аҳд қилди.
Бориб келганларни сўраб суриштириб ва ниҳоят бошқа бир қишлоқдан Хиндистонга бориб даво олиб қайтган одамни топди.
У кишидан барча йўл-йўриқларни ўрганди. Шифохона, шифокорнинг манзилини олди ва у ерда бўлиш вақтидаги шарт-шароитларни ўрганди.
Гап бориб унинг харажатига тақалганда, нархни эшитиб тарвузи қўлтиғидан туша ёзди.
Айтишларига қараганда, 6-7 минг АҚШ доллари сарф бўлар эмиш.
Анвар бир ўғил, икки синглиси бор, улар турмушга чиқиб кетган, оиласи ҳам ўрта хол, бунча пул чиқмайди. Ўзи эса, эскироқ машинасида таксислик қилиб кун кечиради.
Анвар чуқур ўйга толди.
Уйга бориб аёли билан маслаҳатлашди. Аёли Салима оқила аёл, хар нарсада турмуш ўртоғига ҳам маслак, ҳамфикр.
- Дадаси, Оллоҳга таваккал, машинангизни сотинг ва онамизни олиб боринг, - деди у.
- Ахир, бу машина рўзғоримизга яраб турган бўлса, кейин нима қиламан?- ўйланиб қолди Анвар.
- Майли, бир йўлини қилармиз дадаси, хали болаларимиз ёш, жуда катта харажат қилмаймиз, лекин у кишини даволатиш имкони бўла туриб, шу бир темир матохни деб даволатай олмасангиз, кейин бир умр армон қиласиз, яхшиси бозорга олиб бориб сотингда, хужжатларни тўғрилаб, бориб келинг.
Анвар шундай аёл турмуш ўртоғи эканлигидан Оллоҳга шукрона айтди.
- Умринг зиёда бўлсин хотин! - деб, қувониб кетди.
Бозор куни келиши билан машинасини ювиб тараб, бозорга олиб чиқди ва уни ўзи кўзлаган пулга сотиб қайтди.
Ҳамма нарса тахт бўлгач, аёли ва фарзандларини Оллоҳга омонат топшириб, ўзи онасини олиб Хиндистонга учди.
Жарроҳлик амалиёти кўнгилдагидек ўтди. Ортиқча сарф харажат талаб қилинмади. Ўзи билан олган пул бемалол ҳамма-ҳаммасига етиб, оз-моз ортди ҳам.
Она бола хурсанд уйга қайтишди.
Онаси соғайганидан бир хурсанд бўлса, қандай қилиб рўзғор юритиш мумкинлигини ўйлаб бир сиқилди.
Уйга қайтганига уч тўрт кун бўлгач, онасининг нафақасини бериш учун уйга почтачи келиб қолди.
Почтачи ўзи билан газеталар ҳам олиб юрарди. Газеталарга кўзи тушди-ю, икки ойча аввал банкдан сотиб олган лотерияси ёдига келди.
- Ака мабодо сизда лотерия ўйинларининг натижаси босилган газета йўқми? - хар эҳтимолга қарши сўраб кўрди Анвар.
- Бор, мана берайми? Сизда ҳам бормиди дейман лотериядан?
- Ҳа бир гал банкка борганимда сотиб олгандим, умримда бирор марта ютмаган бўлсам ҳам яхши ниятда икки дона олгандим, хали уйдагилар йиғилса биргалашиб бир кўрайликчи зоя бирор нима чиқиб қолса.
- Ҳа албатта, ютуқлар кўп ўйналган дейишяпти, каттароқ нарса чиқиб қолса суюнчисини берасиз, мана сизга газета, бу текин, - деб ташлаб кетди.
Анвар унчалик қизиқмаган бўлсада, юрагининг туб-тубида ўша лотериядан кичик бир илинж бор эди.
Кечга яқин уйга ҳамма йиғилди.
Онаси ҳам анча ўзига келиб қолган, шу сабаб анчадан буён хонтахта тўрига ўтирмай қўйганди, бугун ўз оёқлари билан келиб ўтирди.
Анвар қўлидаги лотерияларни олиб улардан бирини, газетадаги ютуқли рақамлар билан солиштира бошлади.
Болалар унгача хар хил орзулар қила бошлашди.
- Дадам хозир Каптива ютиб олади, Каптивада мазза қилиб айланамиз, у катта машина ҳаммамиз сиғамиз, - деди олти ёшли ўғли шошилганча.

Читать полностью…

Hikoyalar (G&M)

БОЛА ​​ТАРБИЯСИ ҲАҚИДА

Фарзандингиз тортинчоқми, демак, сиз уни кам қучоқлаб, кам ўпар экансиз.

Фарзандингиз ўзига ишонмаяптими, демак, сиз уни шижоатлантирмас экансиз.

Фарзандингиз бошқаларга тажовуз қиляптими, демак, сиз унга қайсарлик қилар экансиз.

Фарзандингиз бошқаларни ҳурмат қилмаяптими, демак, сиз унга кўп бақирар экансиз.

Фарзандингиз одамови бўлиб қолганми, демак,сиз уни кам эркалайсиз.

Фарзандингиз ўғирлик қилдими, демак, сиз унга нарса беришда уқувсизлик қилгансиз.

Фарзандингиз бахилми, демак, сиз у билан шериклик ишини беэътибор қолдиргансиз.

Фарзандингиз заифми, демак, сиз унга кўп таҳдид қилар экансиз.

Фарзандингиз ғазабланадиган бўлиб қолганми, демак, сиз уни мақтамай қўйгангансиз.

"Психологик билимлар" дан.

Читать полностью…
Подписаться на канал