1351
ساقیا باده بیاور که برانیم همه که بجز عشق تو از خویش برانیم همه #مولانا https://t.me/goolfs
💥بسه دیگ وقتشه لیست آهنگاتون بروز کنی😍⏬⏬
#قفلی
#ریمکس
/channel/addlist/d1GdtRv6vnBhNWM0Читать полностью…
من روح نازنینم از کالبد رمیده
من ساغر قریبم از ملک جان رسیده
مست می الستم جام بلی به دستم
در خلوتی نشستم با دلبر آرمیده
در کنج جان مقیمم با اهل دل ندیمم
فارغ ز خوف و بی غم ای نور هر دو دیده
خورشید جسم و جانم نور مه روانم
شهباز لامکانم از آشیان پریده
من ناظر خدایم منظور کبریایم
هم شاه و هم گدایم دیده چو من ندیده
فرزند عشق یارم پروردهٔ نگارم
چون گلشکر من و او هستیم پروریده
چون نور لطف اویم جز لطف او چه گویم
هر نکته ای که گویم او گفته و شنیده
درگوشهٔ یقینم با دوست هم قرینم
ایمن ز کفر و دینم از این و آن بریده
مطلوب طالبانم معشوق عاشقانم
من سید زمانم خط بر خودی کشیده
حضرت شاه نعمتالله ولی
امشب سبکتر میزنند، این طبلِ بی هنگام را
یا وقتِ بیداری غلط بودست مرغِ بام را؟
یک لحظه بود این یا شبی کز عمرِ ما تاراج شد؟
ما همچنان لب بر لبی نا برگرفته کام را
هم تازه رویم هم خَجِل، هم شادمان هم تنگدل
کز عهده بیرون آمدن، نتوانم این اِنعام را
گر پای بر فرقم نهی، تشریفِ قربت میدهی
جز سر نمیدانم نهادن، عذرِ این اَقدام را
چون بختِ نیک انجام را با ما به کلّی صلح شد
بگذار تا جان میدهد بدگویِ بدفرجام را
سعدی عَلَم شد در جهان، صوفیّ و عامی گو بدان
ما بت پرستی میکنیم آنگه چنین اَصنام را
#حضرت_سعدی
اسم الله علم برذات است و دسترسی به ذات و تخلق به آن امکان پذیر نیست
بلکه تنها از "راه اسماء و صفات" می توان به الله "متخلق" گردید
و آنها در جان پیاده کرد و از آنها پرتوگرفت
اسم الله پیوسته منعوت و موصوف قرارمی گیرد نه نعت و وصف لذا در بسم الله الرحمن الرحیم دواسم الرحمن و الرحیم صفت الله قرار گرفته اند
اسم شریف الله همان صفات کمال و جمال را در برمی گیرد و محال است صفات جلال و سلبی را در برگیرد
خوپذیری ازخداوند و متخلق شدن با اخلاق الله ازحیث علم بودن الله برذات نیست بلکه از ناحیه مدلول و محتوای جامعیت اوست براسماء و صفات و ازاین روست که موصوف و منعوت واقع می شود .
نام نیکوی الله "نایب مناب همه نام ها وصفات" است ولی سایر اسماء و صفات چنین قوت و دلالت و جامعیت را ندارند که بتوانند بر ذات متصف به جمیع اسماء و صفات دلالت کنند.....
جناب ابن عربی
و گفت: جهت مردان چهل سال است ده سال رنج باید بردن تا زبان راست شود و ده سال تا دست راست شود و ده سال تا چشم راست شود و ده سال تادل راست شود پس هر که چهل سال چنین قدم زند و بدعوی راست آید امید آن بود که بانگی ازحلقش برآید که درآن هوا نبود.
و گفت: بسیار بگریید و کم خندید و بسیار خاموش باشید وکم گوئید و بسیار دهید و کم خورید وبسیار سر از بالین برگیرید وباز منهید.
ذکر ابوالحسن خرقانی
روح انسانی کمال خود را بنهایت کمالات میتواند رسانید و مقام خودرا که بعد از مفارقت قالب بازگشت وی بآن خواهد بود بنهایت مقامات میتواند رسانید یا کمال او مقدرّ است، و مقام او مقدرّ است، و از آنچه تقدیر رفته است بسعی و کوشش زیادت نمیتواند کرد، و دیگر بیان کنید که تقدیر خدای خود چیست درخواست ایشان را اجابت کردم و از خداوند تعالى مدد و یاری خواستم تا از خطا و زلل نگاه دارد انهّ علی ما یشاء قدیر و بالاجابة جدیر در بیان آنکه آدمی مرکب از روح و قالب است و در بیان سه طایفۀ آدمیان بدان که اعزکّ اللهّ فی الدارین که آدمیان درین عالم سفلی مسافراند از جهت آنکه روح آدمی را، که از جوهر ملائکه سماوی است، از عالم علوی است، و باین عالم سفلی بطلب کمال فرستاده اند، تا کمال خود را حاصل کند و چون کمال خود حاصل کرد بازگشت او بجواهر ملائکه سماوی خواهد بود، و بعالم علوی خواهد پیوست و کمال بی آلت حاصل نمیتوانست کرد، از جهت آنکه روح آدمی بکلیاّت عالم بودف اماّ بجزئیات عالم نبود، آلتی ازین عالم سفلی بروح دادند تا بجزئیات عالَم عالِم شد، و از کلیاّت و جزویات استدلال کرد، و به پروردگار خود را بشناخت، و آن آلت قالب است پس آدمی مرکب آمد از روح و قالب، و روح او از عالم علوی است و قالب او از عالم سفلی است، روح او از عالم امر است و قالب او از عالم خلق است چون این مقدمّات معلوم کردی، اکنون بدان که بعضی از آدمیان نمیدانند که درین عالم سفلی مسافراند، و بطلب کمال آمده اند و چون نمیدانند بطلب کمال مشغول نیستند، شهوت بطن و شهوت فرج و دوستی فرزند ایشان را فریفته است، و بخود مشغول گردانیده است و این هر سه بتان عواماند، وبعضی از آدمیان میدانند که درین عالم سفلی مسافراند و بطلب کمال آمده اند، اماّ بطلب کمال مشغول نیستند، و دوستی آرایش ظاهر که بت صغير است، و دوستی مال که بت کبير است، و دوستی جاه که بت اکبر است، ایشان را فریفته است، و بخود مشغول گردانیده است این هر سه بتان خواص اند و هر شش شاخهای دنیااند و لذاّت دنیا بیش ازین نیست ای درویش چون این سه شاخ آخرین قوت گيرد و غالب شود
عزیزالدین نسفی
اول به هزار لطف بنواخت مرا
آخر به هزار غصه بگداخت مرا
چون مهره مهر خویش میباخت مرا
چون من همه او شدم بینداخت مرا
#مولانای_جان
ابر است و اعتدال هوای خزانی است
ساقی بیا که وقت می ارغوانی است
در زیر ابر ساغر خورشید شد نهان
روز قدح کشیدن و عیش نهانی است
ساقی بیا و جام می مشکبو بیار
این دم که باد صبح به عنبر فشانی است
می هست و اعتدال هوا هست و سبزه هست
چیزی که نیست صحبت یاران جانی است
#وحشی_بافقی
ماییم و همین آرزوی یار و دگر هیچ
قاصد برسان مژدهٔ دیدار و دگر هیچ
هر مشکلی از دولت عشقت شده آسان
دل مانده، همین عقدهٔ دشوار و دگر هیچ
ما از طمع وصل تو در عشق گذشتیم
بگذر ز هم آغوشی اغیار و دگر هیچ
طرفی که من از عشق بتان بسته ام این است
در خاک برم حسرت دیدار و دگر هیچ
سهل است اگر چرخ نگردد به مرادم
محروم نگردد کسی از یار و دگر هیچ
مستی ست،که درمان دل سوختهٔ ماست
ساقی برسان ساغر سرشار و دگر هیچ
برتاب حزین ، از دو جهان دیدهٔ دل را
عشق است درین دایره، درکار و دگر هیچ
#حزين_لاهيجى
بفکن ز پی این اساس تزویر
بگسل ز هم این نژاد و پیوند
برکن ز بن این بنا که باید
از ریشه بنای ظلم برکند
زین بیخردانِ سفله بستان
داد دل مردم خردمند
ملک الشعرا بهار
یک بانوی گردشگر خارجی با سفر به ایران و مکانهای تاریخی ویوهای زیبایی را با هنرنمایی فوق العاده ی خود خلق کرده..
دریاچهٔ صورتی مهارلو، قلعهٔ سریزد، تصاویری از شش مسجد در شیراز و اصفهان و یزد از جمله مسجد شاه، مسجد جامع اصفهان، مسجد نصیرالملک مکان باستانی "نقش رستم" و کویر خارا....
این کلیپ زیبا رو با ریمیکسی از تصنیف "درون آینه" همایون شجریان ببینید و لذت ببرید
زندگی مثل شبنمی روی برگ است،
انی می درخشد، زودی می گریزد!
پس می توان گفت:
این اندک زمان کوته را نیرزد با نفرت و دلخوری و کشمشکش هدر داد
سخت نگیریم، و قدر لحظه ها بدانیم.
**
🍁
بیست و سوم آبانماه
سالروز درگذشت « #سعیدنفیسی» شاعر،
ادیب، نویسنده، مترجم و تاریخ نگار
"روحش شاد و یادش گرامی"🥀
.رفت فرهاد و ازو ، قصّه ی شیرینی ماند
وز جوانمردی او ،تا ابد آیینی ماند
دوش رفت از بَرَم آن دلبر و در خانه ی من
بوی جان پروری از طرّه ی مشکینی ماند
ذوقِ دیدار، دَمی بود و زان تا دَم مرگ
بار رنجی است که بر خاطرِ غمگینی ماند
نام آن خواجه به زشتی و به رسوایی رفت
نام نیکویی اگر ماند ، زمسکینی ماند
ای خوش آن پادشه کشور معنی که از او
از همه مالِ جهان ، خرقه ی پشمینی ماند
دینِ پاکی که پِی خدمت خلق ، آمده بود
شد فراموش و از آن ،زاهد خودبینی ماند
ای که از عشقِ نفیسی، خبری می شنوی
ازجهان رفت و از او شهرتِ دیرینی ماند
✍ #سعید_نفیسی
#۲۳آبان
#سالمرگ_سعید_نفیسی
بَشّار مَرغَزی، شاعر پارسی گوی قرن چهارم. وی اهل مروِ خراسان بوده و نسبت مرغزی (=مروزی) او به همین جهت است. جزئیات زندگی و احوال مرغزی در تذکرهها نیامده است.
به نوشته بهار
نام بشّار مصحّف بشگر است؛ زیرا در جُنگی خطی به خط محمد افضل سرخوش، پیش از قصیده بشّار، ابتدا نام بشگر آمده و سپس شخص دیگری آن را تراشیده و به بشّار تبدیل کرده است؛ و نیز بدان سبب که ایرانیان نام بشّار بر کسی نمینهادهاند
خواهم که روَم زینجا، پایم بگرفتَسْتی
دل را بربودَسْتی، در دل بِنشَسْتَسْتی
سر سُخرهٔ سودا شد، دل بیسر و بیپا شد
زآن مه که نمودَسْتی، زآن راز که گفتَسْتی
برپر به پَرِ روزه، زین گنبدِ پیروزه
ای آنکه در این سودا بس شب که نخُفتَسْتی
چون دید که میسوزم، گفتا که قلاووزم
راهیت بیاموزم، کان راه نرفتَسْتی
من پیشِ تواَم حاضر، گرچه پسِ دیواری
من خویشِ توام، گرچه با جور تو جفتَسْتی
ای طالبِ خوشحمله، من راست کنم جمله
هر خواب که دیدَسْتی، هر دیگ که پُختَسْتی
آن یار که گم کردی، عمریست کزو فردی
بیرونْش بجُستَسْتی، در خانه نجُستَسْتی
این طُرفه که آن دلبر، با توست در این جُستن
دستِ تو گرفتهست او، هرجا که بگشتَسْتی
در جُستنِ او با او، همره شده و میجو
ای دوست ز پیدایی، گویی که نهفتَسْتی
دیوان شمس
هیچ کس را عاشق
دلیل نتواند گفتن بر خوبی معشوق
و هیچ نتواند در دل عاشق دلیل نشاندن
که دالّ باشد بر بغض معشوق
پس معلوم شد که اینجا
"دلیل" کار ندارد
اینجا طالبِ عشق می باید بودن....
فیه ما فیه
تو را به سه کار وصیّت می کنم ،
هرگاه با بدخویی دچار شدی ، بدخویی او را به درون خوشخویی خویش درآور تا زندگی بر تو خوش گردد.
و هر گاه کسی بر تو نعمتی ارزانی داشت ، خدای را همیشه سپاسگزار باش که اوست که دل ها را با تو مهربان کرده است.
و چون بلایی از حق بر تو فرود آید شتابان از آن دست بازدار که این چیزی است که هیچ شکیبا در آن فرو نمی ماند.
جناب بایزید بسطامی
من باهارم تو زمین
من زمینم تو درخت
من درختم تو باهار
ناز انگشتای بارون تو باغم میکنه
میون جنگلا طاقم میکنه.
تو بزرگی مثِ شب.
اگه مهتاب باشه یا نه
تو بزرگی مثِ شب.
خود مهتابی تو اصلاً خود مهتابی تو .
تازه ، وقتی بره مهتاب و هنوز
شب ِ تنها باید، راه دوری بره تا دم دروازه ی روز
مث شب گود و بزرگی، مث شب.
تازه ، روزم که بیاد
تو تمیزی
مث ِشبنم
مث ِ صبح.
شاملو💕
بی خبر بودند از حال درون
استعیذالله مما یفترون(105)
آن طبیبان مغرور از احوال درون کنیزک آگاهی نداشتند ، پناه می برم به خدا از اکاذیبی که برهم می بافند . یعنی آنها چیزی از شناخت و درمان دردها و بیماریهای مردم نمی دانند بلکه فقط ادعا می کنن که مائیم دانا به احوال بیماران .
دید رنج و کشف شد بر وی نهفت
لیک پنهان کرد و با سلطان نگفت(106)
طبیب الهی رنج کنیزک را دریافت و به علت آن پی برد ولی آن راز را پنهان داشت و به شاه چیزی نگفت .
– اولیاءالله اسرار باطن کسی را بی اذن حق بر کسی فاش نکنند و حتی پیش خودشان هم آنرا تکرار نکنند .
رنجش از سودا و از صفرا نبود
بوی هر هیزم پدید آید ز دود(107)
رنج و درد کنیزک ناشی از غلبه صفرا و سودا نبود زیرا بوی هر هیزم از دودش معلوم می شود یعنی علائم و آثار هر چیز بر ذات آن چیز دلالت می کند . اگر چه وقتی انسان به عشق دچار می آید رنگ و رویش دگر می شود ولی این حالات را نباید با بیماری جسمانی اشتباه گرفت .
دید از زاریش ، کو زار دل است
تن خوش است و او گرفتار دل است(108)
طبیب الهی از رنجوری کنیزک پی برد که بیماری او علت جسمانی ندارد ، او تنش سالم است و گرفتار بیماری دل است .
دفتراول مثنوی معنوی
فکر آن باشد که بگشاید رهی
راه آن باشد که پیش آید شهی
#مولانای_جان
از ذکر بسی نور فزاید مه را
در راه حقیقت آورد گمره را
هر صبح و نماز شام ورد خود ساز
این گفتن لا اله الا الله را
#مولانای_جان
حلقهٔ آن در شدنم آرزوست
بر در او سرزدنم آرزوست
چند بهر یاد پریشان شوم
خاک در او شدنم آرزوست
خاک درش بوده سرم سالها
باز هوای وطنم آرزوست
تا که بجان خدمت جانان کنم
دامن جان بر زدنم آرزوست
بهر تماشای سراپای او
دیده سراپاشدنم آرزوست
دیده ام از فرقت او شد سفید
بوئی از آن پیرهنم آرزوست
مرغ دلم در قفس تن بمرد
بال پر و جان زدنم آرزوست
بر در لب قفل خموشی زدم
سوی خموشان شدنم آرزوست
عشق مهل فیض که با جان رود
زندگی در کفنم آرزوست
#فيض_كاشانی
ای مهربان تر از برگ ؛
در بوسه های باران....
بیداری ستاره در چشم جویباران...
آیینه ی نگاهت پیوند صبح و ساحل ؛
لبخند گاه گاهت صبح ستاره باران...
بازآ که در هوایت خاموشی جنونم !
فریاد ها برانگیخت از سنگ کوه ساران....
ای جویبار جاری!
زین سایه برگ مگریز....
کاین گونه فرصت از کف دادند بی شماران !
گفتی: به روزگاران مهری نشسته ؛
گفتم :بیرون نمی توان کرد حتی به روزگاران !
بیگانگی ز حد رفت ای آشنا مپرهیز..؛
زین عاشق پشیمان سرخیل شرمساران...
پیش از من و تو بسیار بودند و نقش بستند
دیوار زندگی را زین گونه یادگاران !
وین نغمه ی محبت بعد از من و تو ماند ؛
تا در زمانه باقی ست آواز باد و باران..❣
#محمدرضا شفیعی کدکنی
من اگر مجنون شوم آیا تو لیلا میشوی؟
یا اگر وامق شوم آیا تو عذرا میشوی؟
چون میان عشق و شهوت تار مویی فاصله است،
من اگر یوسف شوم آیا زلیخا میشوی؟
عشق ویران میکند این خانه و کاشانه را
من اگر عاشق شوم آیا تو شیدا میشوی؟
دین و دنیا را به چشمان نگاری باختم
من که دین را باختم آیا تو دنیا میشوی؟
روز محشر چون بپرس اند از چه رو کافر شدی؟
چون به راه دوزخم آیا تو پیدا میشوی؟
چون که پیمانه شکستم بر سر پیمان
تو این سبو بشکسته را آیا تو سقا میشوی؟
گفتی بیراهه مروآدم شدن کارتو نیست
من اگر آدم شوم آیا تو حوا میشوی؟
#محسن_اصفهانی
🥀❤️🔥🥀عصر بخیر
گفتی بگوی عاشق وبیمار کیستی؟
من عاشق توام تو بگو یار کیستی
بستی میان به فتنه کشیدی ز غمزه تیغ
جانها فدات...!در پی آزار کیستی؟!
#جامی
🦋💫
بشّار مرغزی را با بشار بن بُرد طخارستانی، شاعر ایرانی تازیگوی (مقتول در۱۶۷) ـ که ابنخلکان
اشعار عربی او را در کتاب خود نقل کرده
از بشّار، تنها قصیدهای در وصف انگور و رَز در دست است، با این مطلع:
این قصیده، که گواه قدرت شاعری و فصاحت و کمال سخن سرایی اوست،
در ۳۱ بیت در مونس الاحرار محمد بن بدرالدین جاجرمی
ضبط شده و نام شاعر در نسخه بدلِ کتاب بشگر آمده است که نظر بهار را تأیید میکند.
قصیده بشّار پس از قصیده خمریه رودکی سروده شده است و از قصاید مشهور زبان فارسی در وصف رز و انگور بهشمار میآید؛ چنانکه از متقدمان، منوچهری دامغانی مسمطات راجع به رز و انگور و خمریاتِ خود را به همین شیوه سروده است؛ و از متأخران ملک الشعرای بهار به روش او قصیدهای ساخته که گذشته از قدرت و ابتکار، در شکل و طرح و لفظ و وصف نیز از او تأثیر بسیار گرفته است.