روانشناس/ مجتبی قاسمی

27 October 2026 08:43

این ها شایع ترین مواردی هستند که تو این فصل داریم.


@ghasemi8484

روانشناس/ مجتبی قاسمی

27 October 2026 08:38

یه نفر توی مهمونی به بچه‌تون می‌گه «مامانتو می‌برم!» و همه می‌خندن. اون لحظه چی‌کار کنید؟

۱. همون‌جا آروم و بدون دعوا بگید: «اون این حرفو جدی می‌گیره» و بازی رو عوض کنید. لازم نیست جلوی جمع کسی رو ضایع کنید.
۲. بعد، دور از شلوغی، به بچه اطمینان بدید: «مامان هیچ‌جا نمی‌ره. اون شوخی خوبی نبود.»
۳. اگه گریه کرد یا قهر کرد، به‌جای «لوس نشو» بگید: «حق داشتی ناراحت بشی.»

حالا بچه‌های کوچیک با چی واقعاً می‌خندن؟
با شوخی‌هایی که خودشون هم توش شریکن، نه هدفش: قیافه و صدای خنده‌دار، کفشی که یهو تلفن می‌شه و «الو؟»، یا اینکه عمداً اسم چیزها رو اشتباه بگید (به گربه بگید «هاپو» و بذارید خودش درستش کنه!). این‌ها شوخی‌هایی‌ان که یه بچه‌ی دو سه ساله کامل می‌فهمه و از ته دل باهاشون می‌خنده.

شما توی مهمونی‌ها بیشتر با کدوم شوخی روبه‌رو می‌شید؟ توی کامنت بنویسید، و این ریلز رو برای اون عضو خانواده بفرستید که عاشق سربه‌سر گذاشتن بچه‌هاست 🙂



@ghasemi8484

روانشناس/ مجتبی قاسمی

25 October 2026 08:14

مادر و پداری عزیز،
بچه هاتون توی این جامعه، به اندازه ی کافی، حریف برای جنگیدن دارن،
لطفا شما دیگه باهاشون نجنگید!

@ghasemi8484

روانشناس/ مجتبی قاسمی

24 October 2026 09:44

.

محبتِ امن و به‌موقع، کودک را لوس نمی‌کند؛ بلکه حس امنیت و ارزشمندی او را می‌سازد.آنچه می‌تواند مشکل‌ساز شود، محبت نیست؛ نداشتن مرز و برآورده‌کردن هر خواسته بدون توجه به نیاز واقعی کودک است.

🔻 هم مهربان باشید، هم قاطع: «دوستت دارم، اما این خواسته‌ات الان ممکن نیست.


@ghasemi8484

روانشناس/ مجتبی قاسمی

24 October 2026 09:41

دنیا شگفت انگیز است؛ شما فقط باید آن را از منظر کودک ببینید. ❤️


@ghasemi8484

روانشناس/ مجتبی قاسمی

23 October 2026 08:22

گاهی برای رشد بچه‌ها، لازمه از بعضی حساسیت‌هامون کوتاه بیایم. 🎨🤍

از رنگی که با هم قاطی می‌شن، لباسی که کثیف می‌شه و نظمی که به هم می‌ریزه…

می‌دونم، گاهی تماشای این صحنه‌ها برای ما والدین سخت‌تر از چیزیه که به نظر می‌رسه! 😅

اما بچه‌ها با همین تجربه‌های به‌ظاهر ساده، فرصت پیدا می‌کنن حواسشون رو درگیر کنن، حرکت‌هاشون رو هماهنگ کنن، رابطه‌ی علت و معلولی رو کشف کنن و یاد بگیرن که با آزمون و خطا، دنیای اطرافشون رو بشناسن.

قرار نیست همیشه همه‌چیز تمیز، مرتب و طبق برنامه پیش بره.

گاهی لازمه به‌جای کنترل کردن تجربه‌ی کودک، کمی عقب بایستیم و اجازه بدیم خودش کشف کنه.

البته با حفظ ایمنی و متناسب با سن کودک. 🌱

شاید چیزی که برای ما به‌هم‌ریختگیه، برای کودک فرصتی برای یادگیری باشه.

@ghasemi8484

روانشناس/ مجتبی قاسمی

23 October 2026 07:55

گاهی برای رشد بچه‌ها، لازمه از بعضی حساسیت‌هامون کوتاه بیایم. 🎨🤍

از رنگی که با هم قاطی می‌شن، لباسی که کثیف می‌شه و نظمی که به هم می‌ریزه…

می‌دونم، گاهی تماشای این صحنه‌ها برای ما والدین سخت‌تر از چیزیه که به نظر می‌رسه! 😅

اما بچه‌ها با همین تجربه‌های به‌ظاهر ساده، فرصت پیدا می‌کنن حواسشون رو درگیر کنن، حرکت‌هاشون رو هماهنگ کنن، رابطه‌ی علت و معلولی رو کشف کنن و یاد بگیرن که با آزمون و خطا، دنیای اطرافشون رو بشناسن.

قرار نیست همیشه همه‌چیز تمیز، مرتب و طبق برنامه پیش بره.

گاهی لازمه به‌جای کنترل کردن تجربه‌ی کودک، کمی عقب بایستیم و اجازه بدیم خودش کشف کنه.

البته با حفظ ایمنی و متناسب با سن کودک. 🌱

شاید چیزی که برای ما به‌هم‌ریختگیه، برای کودک فرصتی برای یادگیری باشه.


@ghasemi8484

روانشناس/ مجتبی قاسمی

19 October 2026 08:41

⁨

مرزهایی که باید در عمل رعایت شوند

۱. بوسیدن، بغل‌کردن و نشستن روی پا باید اختیاری باشد. حتی اگر کودک قبلاً از این تماس لذت می‌برده،حق دارد امروز آن را نخواهد.سکوت،خشک‌شدن بدن یا عقب‌کشیدن باید جدی گرفته شود.

۲. قسمت‌های خصوصی بدن،حریم غیرقابل‌مذاکره‌اند. هیچ خویشاوندی نباید برای شوخی،بازی یا ابراز محبت آن‌ها را لمس کند یا بخواهد ببیند.

۳. شوخی بدنی مرز دارد. قلقلک‌دادن،کشتی‌گرفتن یا بلندکردن کودک،وقتی او ناراحت است یا می‌خواهد متوقف شود،نباید ادامه پیدا کند.خندیدن هنگام قلقلک الزاماً به معنای رضایت نیست.

۴. هیچ بزرگ‌سالی نباید از کودک بخواهد تماس بدنی را مخفی نگه دارد.درخواست رازداری درباره لمس بدن،به‌ویژه همراه با هدیه، تهدید یا وعده محبت،علامت هشدار جدی است.

۵. والدین باید از مرز کودک حمایت کنند،نه اینکه مسئولیت دفاع از آن را تماماً بر دوش او بگذارند.وقتی کودک نمی‌خواهد بوسیده شود،والد می‌تواند محترمانه بگوید:الان دوست نداره بوس بده.می‌تونه جور دیگه‌ای سلام کنه.


@ghasemi8484

روانشناس/ مجتبی قاسمی

18 October 2026 12:14

بفرست برای فرزندت، مخصوصاً اگر نوجوانه 💚



ما پدر و مادرها گاهی یک جمله را چند بار تکرار می‌کنیم، نه چون می‌خواهیم کنترل کنیم؛ چون بعضی چیزها را خودمان با هزینه‌ی زیادی یاد گرفته‌ایم.
آدم‌هایی را اشتباه انتخاب کرده‌ایم، تصمیم‌هایی گرفته‌ایم که بعدها تاوانشان را داده‌ایم و جاهایی عجله کرده‌ایم که ای‌کاش کسی کمی زودتر راه را نشانمان می‌داد.
اما یک نکته مهم وجود دارد:
تجربه‌ی ما نباید تبدیل به ترس فرزندمان شود.
به‌جای اینکه بگوییم:
❌ «من بیشتر می‌فهمم، حرفم را گوش کن.»
می‌توانیم بگوییم:
✅ «می‌خوای تجربه‌ای که من توی شرایط مشابه داشتم رو برات بگم؟ بعد خودت تصمیم بگیر.»
تکنیک «تجربه، نه دستور»
وقتی می‌خواهی نوجوانت از تجربه‌ی تو استفاده کند:
اول اجازه بگیر:
«می‌خوای نظرم رو بدونی؟»
تجربه را کوتاه بگو، نه خطابه‌ای:
«من یک‌بار توی شرایط مشابه عجله کردم و نتیجه خوبی نگرفتم.»
ترساندن را حذف کن:
به‌جای «آخرش بدبخت می‌شی»، از نتیجه‌ی واقعی و مشخص حرف بزن.
حق انتخاب را نگه دار:
«من تجربه‌ام رو گفتم؛ تصمیم نهایی با خودته.»
بعد از اشتباه هم کنارش بمان:
نوجوانی که می‌داند بعد از اشتباه تحقیر نمی‌شود، بیشتر برای مشورت برمی‌گردد.
فرزند ما قرار نیست نسخه‌ی تکراری زندگی ما باشد.
اما می‌تواند از تجربه‌ی ما استفاده کند، بدون اینکه مجبور باشد همه‌ی زخم‌های ما را دوباره تجربه کند.


@ghasemi8483

روانشناس/ مجتبی قاسمی

16 October 2026 15:15

بسیار بهتر است به کودکان بگوییم: «تو قطعا تلاش زیادی کرده‌ای» تا اینکه بگوییم: «تو واقعا باهوش هستی.»

کارول دوک تفاوت میان تحسین کردن کودکان به دلیل هوش آنها و تحسین کودکان به دلیل تلاش‌شان را بررسی نمود. او به دو گروه از کودکان انجام کاری را محول نمود؛ یک گروه به دلیل توانایی‌هایشان تحسین شدند و گروه دیگر به دلیل تلاش‌شان.

زمانی‌که از همان کودکان خواسته شد تا کار چالش‌برانگیزتری را به انجام برسانند، کودکانی که به جهت تلاش‌شان ستوده شده بودند به نسبت کودکانی که به دلیل توانایی‌هایشان تحسین شده بودند، اشتیاق بیشتری برای انجام آن کار از خود نشان دادند.

کودکانی که برای توانایی‌هایشان ستوده شده بودند، نگران بودند که نتوانند انتظارات را برآورده ساخته و در کار چالش‌برانگیزتر شکست بخورند؛ در حالی که گروه دیگر این نگرانی‌ها را نداشتند.

کودکانی که به دلیل توانایی‌هایشان تحسین شده بودند در مقایسه با کودکان دسته دوم، پس از مواجهه با موانع احساس ناامیدی و دلسردی بیشتری از خود بروز دادند.

به اعتقاد دوک هنگامی که کودکان به دلیل توانایی‌هایشان ستوده می‌شوند، تصور می‌کنند که آن توانایی‌ها ثابت‌اند و در نتیجه درباره شکست دچار نگرانی می‌شوند. از طرف دیگر کودکانی که به دلیل تلاش‌شان تحسین شده‌اند، معتقدند با تلاش همواره می‌توان نتیجه بهتری گرفت.


این نکته خیلی مهمه
تلاش کنیم گفتارمون رو درست کنیم ❤️💕


@ghasemi8484

روانشناس/ مجتبی قاسمی

14 October 2026 10:23

ما والدین
مهم‌ترین رفتاری که باید در خودمون تقویت کنیم همدلی و همدلی و همدلیه✨

ما استاد برتر نیستیم. ما کوهی از تجربه، ما حلال مشکلات، ما دستگاه ارائه راه حل نیستیم!
ما رئیس نیستیم، که با اعمال فشار و تهدید و تنبیه به انتظارات و اهداف خود برسیم….

به جاش لازمه که مدام تمرین کنیم که چطور در بستری امن و آرام با فرزندمون درمورد مشکلات و احساساتش صحبت کنیم.
تمرین کنیم که بدون قضاوت گوش بدیم

ا🌱🔅
و همدلی کنیم.

@ghasemi8484

روانشناس/ مجتبی قاسمی

13 October 2026 14:10

⁨ ⁨ 💕💕


ما برای بچه‌هایمان سخنرانی می‌کنیم؛
درباره‌ی اینکه چطور زندگی کنند، چطور از بدنشان مراقبت کنند و چطور وقتشان را مدیریت کنند.

اما بچه‌ها حرف‌های ما را دانلود نمی‌کنند؛
آن‌ها رفتارهای روزمره‌ی ما را دانلود می‌کنند.

آن‌ها مدام و بی‌سروصدا یک چیز را بررسی می‌کنند:
فاصله‌ی بین آنچه به آن‌ها می‌گوییم و آن‌طور که خودمان، وقتی کسی نمی‌بیند، زندگی می‌کنیم.

اینکه آیا واقعاً برای سلامت و حال خوب خودمان ارزش قائل هستیم یا آن را دردسری می‌دانیم که باید  از پسش بربیاییم.

اینکه وقتی خسته‌ایم، چطور از مرزهای خودمان مراقبت می‌کنیم.

اینکه آیا آن‌قدر برای ظرفیت و توان خودمان احترام قائلیم که گاهی استراحت کنیم، مکث کنیم و «نه» بگوییم.

اگر به آن‌ها بگوییم «سلامت و حال خوبت مقدس است»، اما خودمان را تا مرز فرسودگی پیش ببریم، آن‌ها همیشه خستگی و رفتار ما را بیشتر از حرف‌هایمان باور خواهند کرد.

با توصیه‌های بیشتر نمی‌توان این فاصله را از بین برد.

فقط با متفاوت زندگی کردن می‌توانیم این شکاف را پر کنیم.

و این به معنای کامل و بی‌نقص بودن نیست.

قرار نیست همیشه بهترین نسخه‌ی خودمان باشیم.

فقط کافی است مطمئن شویم الگویی که داریم به فرزندانمان می‌دهیم، الگویی است که اگر روزی دقیقاً از آن تقلید کردند،
واقعاً ارزش کپی کردن داشته باشد



@ghasemi8484

روانشناس/ مجتبی قاسمی

13 October 2026 08:52

نیایش صبحگاهی

الهی!
بساز کار من و منگر به کردار من
دلی ده که طاعت افزون کند
طاعتی ده که به بهشت رهنمون کند
علمی ده که در او آتش هوا نبود
عملی ده که درو زرق و ریا نبود
دیده ای ده که عزّ ربوبیت تو بیند
نفسی ده که حلقهٔ بندگی تو گوش کند
تو شفا ساز که ازین معلولان شفایی نیاید
تو گشادی ده که ازین مغلولان کاری نگشاید
به اصلاح آر که نیک بی سامانیم
جمع دار که بس پریشانیم

خواجه_عبدالله_انصاری

@ghasemi8484

روانشناس/ مجتبی قاسمی

12 October 2026 14:22

.
لطفا اگه سرما خوردین؛ بیرون نیاین. اگه مجبورین بیاین؛ ماسک بزنین. اگه ماسک ندارین؛ حداقل موقع سرفه و عطسه جلوی دهنتون رو بگیرین.

هزینه‌ی مداوای یه سرماخوردگی، نزدیک به سه میلیون تومنه. با این شرایط اقتصادی واسه بعضیا واقعا مبلغ زیادیه...

@ghasemi8484

روانشناس/ مجتبی قاسمی

11 October 2026 08:07

وقتی داد میزنیم یعنی من بزرگسال توانایی کنترل رفتارم رو ندارم.
تو روی من قدرت داری و از من قویتری.
بچه ها عاشق قدرت داشتن هستند.
اما این قدرت به آنها احساس اضطراب میدهد.
کودکی که از پدر و مادرش قدرتمندتر است و میتواند آنها را کنترل کند قرار است به چه کسی تکیه کند و احساس امنیت داشته باشد؟


پس به جای داد زدن

اگر محیط امن است از محل برای مدتی خارج شوید. حتی میتوانید به آشپزخانه بروید و آب بخورید.

آرام نفس بکشید، نفس خود را حبس کنید و آرام بیرون بدهید. مغز از حالت وحشت یا عصبانیت خارج میشود.

به فرزندتان نگاه کنید. این موجود کوچولو برای شما تهدیدی نیست. برای رفتار با او نیاز به خشونت ندارید. هرچقدر فرزندتان احساس امنیت داشته باشد، خوش رفتارتر میشود.

یادتان باشد داد زدن مثل اعتیاد است. شما عادت میکنید بیشتر و بلندتر داد بزنید و فرزندتان عادت میکند شما را نادیده بگیرد. در دام این تله نیافتید.


@ghasemi8484

روانشناس/ مجتبی قاسمی

27 October 2026 08:41

💕💕

کارل دوک می گوید...

صرفاً توانایی‌ها و استعدادهای ما نیستند که موفقیت را برایمان به ارمغان می‌آورند، بلکه نوع طرز فکر‌مان است که ما را به موفقیت نزدیک یا از آن دور می‌کند.
او توضیح می‌دهد که چرا تعریف و تمجید از هوش و توانایی باعث افزایش عزت‌نفس و دست‌یابی به موفقیت نمی‌شود و حتی ممکن است موفقیت را به خطر هم بیندازد.
دوک ما را با پدیده‌ی جدیدی به‌نام طرز فکر رشد اشتباه آشنا می‌کند و با راهنمایی‌هایش هدایتگر ما به سمت طرز فکر رشد عمیق‌تر و درست می‌شود.با طرز فکر درست رشد، می‌توانیم به فرزندانمان انگیزه بدهیم و کمکشان کنیم تا نمره‌هایشان را بهتر کنند و همچنین به اهداف شخصی و حرفه‌ای خودمان برسیم. می‌توانیم به کسانی که رهبری‌شان می‌کنیم، آموزششان می‌دهیم و دوستشان داریم انگیزه بدهیم و زندگی آن‌ها و خود‌مان را متحول کنیم.


دوک چیزی را آشکار می‌کند که تمام والدین، معلمان، مدیر‌عاملان، نوازندگان و ورزشکاران بزرگ می‌دانند: چطور باور ساده‌ای درمورد ذهن، عشق به یادگیری ایجاد می‌‎کند و اساس دستاورد‌های بزرگ در تمامی زمینه‌ها‌ می‌شود. 

روانشناس/ مجتبی قاسمی

25 October 2026 10:17

بفرست برای فرزندت، مخصوصاً اگر نوجوانه


ما پدر و مادرها گاهی یک جمله را چند بار تکرار می‌کنیم، نه چون می‌خواهیم کنترل کنیم؛ چون بعضی چیزها را خودمان با هزینه‌ی زیادی یاد گرفته‌ایم.
آدم‌هایی را اشتباه انتخاب کرده‌ایم، تصمیم‌هایی گرفته‌ایم که بعدها تاوانشان را داده‌ایم و جاهایی عجله کرده‌ایم که ای‌کاش کسی کمی زودتر راه را نشانمان می‌داد.
اما یک نکته مهم وجود دارد:
تجربه‌ی ما نباید تبدیل به ترس فرزندمان شود.
به‌جای اینکه بگوییم:
❌ «من بیشتر می‌فهمم، حرفم را گوش کن.»
می‌توانیم بگوییم:
✅ «می‌خوای تجربه‌ای که من توی شرایط مشابه داشتم رو برات بگم؟ بعد خودت تصمیم بگیر.»
تکنیک «تجربه، نه دستور»
وقتی می‌خواهی نوجوانت از تجربه‌ی تو استفاده کند:
اول اجازه بگیر:
«می‌خوای نظرم رو بدونی؟»
تجربه را کوتاه بگو، نه خطابه‌ای:
«من یک‌بار توی شرایط مشابه عجله کردم و نتیجه خوبی نگرفتم.»
ترساندن را حذف کن:
به‌جای «آخرش بدبخت می‌شی»، از نتیجه‌ی واقعی و مشخص حرف بزن.
حق انتخاب را نگه دار:
«من تجربه‌ام رو گفتم؛ تصمیم نهایی با خودته.»
بعد از اشتباه هم کنارش بمان:
نوجوانی که می‌داند بعد از اشتباه تحقیر نمی‌شود، بیشتر برای مشورت برمی‌گردد.
فرزند ما قرار نیست نسخه‌ی تکراری زندگی ما باشد.
اما می‌تواند از تجربه‌ی ما استفاده کند، بدون اینکه مجبور باشد همه‌ی زخم‌های ما را دوباره تجربه کند.


@ghasemi8484

روانشناس/ مجتبی قاسمی

24 October 2026 09:44

مادر دست کودک را نگرفت،
اما با حضور آرام، تشویق مداوم و انرژی مثبت،
احساس «می‌توانم» را در او ساخت؛
احساسی که تا سال‌ها در ذهن کودک می‌ماند و باعث ایجاد اعتماد به نفس و استقلال در او میشود.

@ghasemi8484

روانشناس/ مجتبی قاسمی

24 October 2026 09:44

.

کاری نکنید که فرزندتان مدام احساس کند بابت وجودش، اشتباهاتش یا انتخاب‌هایش به شما بدهکار است یا باید شرمنده باشد.
مثلاً:
«به خاطر تو از همه چیزم گذشتم.»
«اگه تو نبودی، زندگیم خیلی بهتر بود.»
«بعد از این همه زحمتی که برات کشیدم، این بود جوابت؟»
«داری دل منو می‌شکنی، اگه دوستم داشتی این کارو نمی‌کردی.»

این جملات باعث می‌شوند کودک از روی عشق و آگاهی رفتار نکند، بلکه از روی احساس گناه، ترس و عذاب وجدان تصمیم بگیرد.


@ghasemi8484

روانشناس/ مجتبی قاسمی

23 October 2026 08:36

توی دوران کودکی با بچه هاتون صحبت کنید تا اونها هم تو دوران نوجوانی با شما صحبت کنند !

🔹خواهشم از مادرها اینه که تا ۳ سالگی کنار فرزندتون باشید ، هیچ شغل و کاری مهم تر از بودن، کنار فرزندتون نیست، چون بعدا در بزرگسالی با هیچ چیزی قابل جبران نیست این آسیب ها، این کمبودهای روانی !

🔹اصولاً دوران نوجوانی زمان صحبت کردن با فرزندان نیست زمان ( گوش دادنه ) !

🔹 در نوجوانی قاعده بیست به یک هست، یعنی روزی که شما به عنوان پدر و مادر وقتی یک جمله حرف می زنید تا نوجوان شما بیست جمله نگفته است، شما حق ندارید جمله دوم را مطرح کنید !

🔹پدر و مادرهایی که اول حرف می زنند بچه ها رو اول کر می کنند و بعد لال !

🔹به همین جهت است که نوجوانان با دوستانشان ده ساعت حرف برای گفتن دارند ولی با پدر و مادرشان ده ثانیه هم حرف نمی زنند ، چرا که این بچه ها توسط پدر و مادرشان از کار افتاده اند !

🔹کاری که ما کاملا برعکس انجام می‌دیم ، دوران کودکی رو مورد غفلت قرار می‌دیم و تو دوران نوجوانی با نصیحت کردن ، سرزنش کردن ، قصد جبران داریم !


@ghasemi8484

روانشناس/ مجتبی قاسمی

23 October 2026 08:21

📌 والدین عزیز، این ویدیو رو حتماً به فرزندتون نشون بدید!

گاهی یک دوست اشتباه می‌تونه مسیری رو تغییر بده که آینده‌ی یک کودک رو تحت تأثیر قرار بده. 🐺

با فرزندتون درباره‌ی تأثیر دوستان، اهمیت انتخاب رفیق و این واقعیت صحبت کنید که همه‌ی کسانی که کنار ما هستن، لزوماً به نفع ما نیستن.

❗️به بچه‌هامون یاد بدیم که دوست خوب کسیه که ما رو به سمت رشد، آرامش و موفقیت ببره، نه کسی که برای پذیرفته شدن در جمع، ما رو از ارزش‌هامون دور کنه.

گاهی یک گفت‌وگوی ساده با والدین، می‌تونه جلوی یک انتخاب اشتباه رو بگیره. ❤️


@ghasemi8484

روانشناس/ مجتبی قاسمی

20 October 2026 08:00

پدر و مادرِ بی‌نقص وجود نداره، اما پدر و مادرِ خوب وجود داره. والدینِ خوب چه کسانی هستن؟ والدینی که سعی ‌می‌کنن همواره بیاموزن، رشد کنن، آگاه‌تر بشن و پرچم رو جایی «بسیار» بالاتر از نقطه‌ای که از والدینِ خود تحویل گرفته‌ان ببرن.

@ghasemi8484

روانشناس/ مجتبی قاسمی

18 October 2026 12:19

✋ قانون «بس» رو ساده و ثابت کنید. به بچه بگید: «وقتی کسی گفت بس کن، همون لحظه دست نگه می‌داریم، حتی وسط بازی، حتی اگه شوخی باشه.»

👀 لحظه‌ی واقعی رو فرصت آموزش کنید. همین که بچه‌ای «نه» گفت و بقیه ادامه دادن، با آرامش وارد بشید و بگید: «شنیدی چی گفت؟ الان باید متوقف شی.»

🙅 «کی شروع کرد» مهم نیست. به بچه یاد بدید که حتی اگه خودش بازی رو شروع کرده، وقتی طرف مقابل گفت بس، باید تموم بشه.

🛡 به «نه» گفتن خودش هم احترام بذارید. اگه بچه‌ی شما از کسی خواست بس کنه، ازش حمایت کنید. اینجوری یاد می‌گیره از مرز خودش هم دفاع کنه.

🎲 بازی‌گونه تمرینش کنید. یه بازی کوچیک: «وقتی من بگم بس، همه مثل مجسمه می‌ایستیم!» بچه‌ها با بازی خیلی بهتر یاد می‌گیرن.

کودکی که از کوچیکی یاد بگیره «بس» یعنی بس، بزرگ‌تر که شد هم به دیگران احترام می‌ذاره و هم می‌تونه از خودش محافظت کنه. 🌱

@ghasemi8484

روانشناس/ مجتبی قاسمی

18 October 2026 11:19

فرشته ای بنام مادر ⭐️

@ghasemi8484

روانشناس/ مجتبی قاسمی

16 October 2026 08:16

پرستار، گرمی دستی است که
بر پیشانی تب داری می‌نشیند
و امیدی است که از چشمان شفّافِ
مهربانی در وجود پردرد لانه می‌کند.🤍❤️

ولادت با سعادت حضرت زینب سلام الله علیها و روز پرستار مبارک🌹🌿

@ghasemi8484

روانشناس/ مجتبی قاسمی

14 October 2026 10:20

باارزش‌ترین کار در دنیا، کمک به رشد این قلب‌های کوچولوئه. 🤍

مادر بودن یعنی عشق ورزیدن، آموزش دادن، مراقبت کردن و همراه شدن با کودکی که هر روز بیشتر رشد می‌کنه و شکوفا می‌شه.

مادران فقط فرزندانشون رو بزرگ نمی‌کنن؛ بلکه با عشق، آگاهی و تربیت درست، شخصیت انسان‌هایی رو شکل می‌دن که جامعه‌ی فردا رو می‌سازن.

آینده‌ی هر جامعه، از آغوش مادرانش آغاز می‌شه.

و دقیقا لذت‌بخش‌ترین و در عین حال سخت‌ترین شغل دنیا، تربیت یک انسان وارسته هست؛ انسانی که نه‌تنها برای خودش، بلکه برای جهان اطرافش هم ارزش‌آفرین باشه.

خداقوت به تمام مادرانی که با عشق، صبوری و آگاهی، آینده رو می‌سازن.

@ghasemi8484

روانشناس/ مجتبی قاسمی

13 October 2026 08:53

استقلال، حق انتخاب و احساس امنیت، نیاز همه فرزندهاست؛
چه دختر و چه پسر.
.
فرزندپروری سالم یعنی فرزندت اون‌قدر احساس امنیت کرده باشه که جرئت کنه ازت فاصله بگیره، تجربه کنه، اشتباه کنه و زندگی خودش رو بسازه…👌🏻
و اون‌قدر به محبتت اطمینان داشته باشه که بدونه برای برگشتن به آغوشت، لازم نیست همیشه مطابق خواسته‌های تو زندگی کرده باشه.
یکی از اشتباهاتی که ممکنه در فرزندپروری مرتکب بشیم،
اینه که وابستگی فرزندمون رو نشونه محبت و استقلالش رو نشونه فاصله گرفتن از خودمون بدونیم🤓
در حالی که مستقل شدن، یکی از بخش‌های طبیعی و ضروری رشد فرزندان است.
.
فرزند ما میتونه مسیر متفاوتی انتخاب کنه، نظرات متفاوتی داشته باشه و زندگی مستقلی بسازه، بدون اینکه پیوند عاطفیش با ما از بین بره…👋🏻


@ghasemi8484

روانشناس/ مجتبی قاسمی

12 October 2026 14:24

فرزندت رو آزاد و رها بزار تا تجربه کنه ،تا مهارت بدست بیاره ،تازندگی کنه و زندگی کردن رو یاد بگیره...
نخواه که لحظه به لحظه مواظبش باشی،بهش هشدار بدی و...

این کار فقط از فرزندت یه آدم وابسته  و ترسو میسازه که درگیر وسواس فکری میشه و همیشه ذهنش درحال آلارم دادنه که مبادا اتفاقی برات بیوفته و رسماً فرصت زندگی کردن رو از خودش میگیره...

بجاش تشویقش کن و کمکش کن که مهارت های مهم زندگی رو بدست بیاره
مثل مهارت : خودکفایی،استقلال ،تعیین اهداف کوچک و بزرگ و تلاش و برنامه ریزی برای رسیدن به آنها ،تحمل ناکامی و اشتباهات و...


@ghasemi8484

روانشناس/ مجتبی قاسمی

12 October 2026 14:21

💕💕


بازم شوخی و بازم حادثه😔😔🔥🔥🧑‍🚒🧑‍🚒

به بچه ها آموزش بدید تو مدرسه با کسی شوخی نکنن🙏👌🧑‍🚒🔥

@ghasemi8484

روانشناس/ مجتبی قاسمی

11 October 2026 08:02

بیایم به خاطر خودخواهی‌هامون،
یک بچه رو بیمار و یک مادر رو نگران نکنیم.
قبل از نزدیک شدن به نوزاد، به مرزها و نگرانی‌های مادرش احترام بذاریم🤍🤍🌱

گاهی چیزی که برای ما فقط چند لحظه ذوقه،
برای یک نوزاد می‌تونه خطر بیماری باشه و برای یک مادر، ساعت‌ها نگرانی. 🤍


پست و به اشتراک بذارید که با شروع فصل سرما همگی سعی کنیم بیشتر حواسمون باشه.🤍🤍🌱


@ghasemi8484