2252
•دکتر محمدعلی اسلامی نُدوشن| شاعر، مترجم و نویسنده فرهنگ و ادبیات فارسی• •دکتر شیرین بیانی| محقق،مورخ و مترجم ایرانی• نشانی صفحه رسمی اینستاگرام : https://instagram.com/eslaminodoushan?igshid=1fffur964l1un
کتاب هنوز مطمئنترین وسیله برای کسبِ دانش است. اگر بیش از این در اینباره غفلت کنیم، درمورد کشورِ خود با گسیختگیِ فرهنگی و درمورد جهان، با بیخبری و بریدگی روبرو خواهیم ماند.
📚ایران چه حرفی برای گفتن دارد، نشر سرو سخنگو
@sarvpub
۲۱ آبانماه، زادروز پدر شعر نوی فارسی، گرامی باد.
«نیما، شصت و چند سال عمر کرد و نزدیک چهل سال به شاعری پرداخت. در سراسر این دوران، چون کیمیاگر صبوری که در کنج دکۀ خویش انزوا گیرد، نشست و به کشف کیمیای شعر کوشید.
نیما شاعرترین شاعران روزگار ما بود؛ به شعر عشق میورزید. شعر را سزاوار آن میدانست که بتوان عمری در خدمت آن به سر برد، بیچشمداشت اجر و پاداشی. او میدانست که شعر بزرگ میتواند ثمرهای بزرگ پدید آورد،به نیروی زبانِ شعر و رسالت آن خوب واقف بود.
نیما پشت پا بر تنعم و مقام و نام زد، زخم زبانها و ناکامیها را بر خود هموار کرد، زیرا برخلاف بسیاری از کهنهپردازان و نوپردازان، هنر شعر را به جد میگرفت، اهل بازیگری و مسخرگی و سودطلبی نبود.
در روزگار ما که صداقت و اصالت چون سکۀ منسوخی از رواج افتاده، و هر کسی در ازای اندک کار کرده و ناکردهای چندین برابر مزد میخواهد، وجود نیما نمونه کیمیایی بود و عجبی نیست که اینگونه تنها زندگی کرد.»
📚«ایران را از یاد نبریم و به دنبال سایهٔ همای، ص ۱۱۶»
🎵موسیقی پیوست: شعر «تو را من چشم در راهم» اجرای گروه پالت
----------
کانال دکتر اسلامی نُدوشن
@dr_eslaminodoushan
🔸به مناسبت هفدهم آبان ماه سالروز درگذشت استاد سید محمدعلی جمالزاده، آغازگر سبک واقعگرایی در نثر معاصر فارسی و پدر داستان کوتاه فارسی
📚یاد یاران (یادکرد بزرگان فرهنگ و ادب ایران معاصر)، نشر سرو سخنگو، بهزودی
__
کانال دکتراسلامی نُدوشن
@dr_eslaminodoushan
__
پیج اینستاگرام دکتر اسلامی نُدوشن
eslaminodoushan
۱۶ آبان
لنینگراد در شب با روشنایی کم خود، محجوب مینماید؛ یعنی آنگونه که شایستهٔ زیباییهای نجیب است. فانوسها نور خیرهکننده ندارند و بر دیوارهای تیره که منعکس میشوند، و با نردهها و پلها و پنجرهها و تلفیق سنگ و آب، جوّ لطیفی پدید میآورند که قاعدتاً میبایستی خشونتها را تعدیل کند، و به همین علت عجیب مینماید که در گذشته آن همه قساوت در این شهر بروز داده شده باشد.
از قایق که پیاده شدیم رفتیم به «پارک تابستانی». این باغ نخستین باغ ملّی شهر بوده که در زمان پطر ایجاد گردیده. هوا نسبتاً سرد بود و فضا نیمهتاریک. و درختها برهنه. مجسمههای فراوانی در باغ بود که آنها را برای آنکه یخ نزنند پوشانده بودند.
و در تاریکی چون شبرُوان نقابداری مینمودند. به آسانی میشد تصور کرد که در هوای خوش، گذرگاههای این باغ پر از عشاق میشود، ولی وقتی ما پا به آن نهادیم، خالیِ خالی بود، شاید بر سر هم سه چهار نفر.
هنگامی که از درِ دیگر خارج میشدیم بایوسکی دریاچهاَکی به من نشان داد و گفت: «دریاچهٔ قو چایکوفسکی همین است. در تابستان قوهای فراوان در آن جمع میشوند، ولی اکنون هیچ.»
📚در کشور شوراها، نشر سرو سخنگو
///
@sarvpub
سیزده آبان، روز دانشآموز، گرامیباد.
به این مناسبت، بخشی از خاطرات دوران دانشآموزی استاد اسلامی ندوشن را میخوانیم:
دو درس برایمان تازگی داشت: یکی «آیات» و دیگری «موسیقی».
«آیات» چنان که اسمش مینماید گزیدهای از آیههای قرآن بود که میبایست حفظ کنیم و معنیاش را بفهمیم.
اما موسیقی معلم جداگانهای داشت که هفتهای یکبار با ویولون و دوچرخهاش وارد میشد: «دو، رِ، می، فا، سُل» کلیدها و سرود شاهنشاهی و سرود «ای ایران».
در «فارسی» شعر از بر میکردیم و نثرها را معنی مینمودیم. املا و انشا هم بود. من جزو چند شاگرد نسبتاً خوب کلاس بودم. در ساعتی که بیشتر از همه گُل میکردم، ساعت انشا بود. با سابقهای که از خواندن «گلستان» داشتم تصور میکردم که انشا را باید مسجّع نوشت...
📚کتاب روزها، جلد اول و دوم، نشر سرو سخنگو
//////
@sarvpub
روز جهانی نویسنده گرامیباد
«هرکسی در زندگی تکیهگاهی میجوید تا بتواند بر روی خاک، تعادلِ خود را حفظ کند. برای من این تکیهگاه قلم بود، و در مصاحبت آن ساعتهای سرشاری را گذراندم.
روزی جوانی نزد من آمد و گفت: "من سه بار قصدِ خودکُشی کردم و مرا نجات دادند، بعد با نوشتههای شما آشنا شدم، و دیگر تصمیم دارم که این کار را تکرار نکنم." حرفِ این جوان برای من خوشترین اجری بود که از قلمِ خود میگرفتم.»
کانال دکتر اسلامی ندوشن
@dr_eslaminodoushan
💠 کدام مردم؟
من نیز بارها از خود پرسیدهام که مردم کیستاند؟ در بسیاری از مجامع و محافل تهران اگر لفظ مردم بر زبان کسی رود، حاضران ابرو در هم میکشند و یا به صراحت، یا به سکوت معنیدار، میگویند: «مردم کیاند؟»
...عجیب این است که در نطق های رسمی و روزنامهها هر چه را که میگوییم و میکنیم و میطلبیم، نام مردم بر آن مینهیم؛ هر چه را که من دوست دارم، میگویم که مردم دوست دارند؛ هر چه را که من به نفع خود میبینم، میگویم به نفع مردم است؛ و حال آنکه معلوم نیست این مردم کیستند، در کجا هستند و با چه زبانی درباره سود و زبان خود اظهار نظر کردهاند و با چه وکالتنامهای دفاع از سود و زبان خود را بر عهده ما نهادهاند؟
📚ایران را از یاد نبریم، محمدعلی اسلامی ندوشن، نشر سرو سخنگو
///////////////////////////////
#سرو_سخنگو 🌿
@sarvpub
آزادی از نظر کوروش «آزادیِ جمعی و ملّی» بود که قومی به جای فرمانبر، فرمانروا باشد، و آن در سایهی سختکوشی و تلاش به دست میآمد، و دشمنِ آن «رفاه» بود. کوروش در پاسخِ ایرانیانی که به او پیشنهاد میکنند که پارسیان برای داشتنِ آسایشِ بیشتر، رخت به سرزمینِ آبادتری بکشند، میگوید:
«سرزمینهای آسان، انسانهای تنآسا میپرورند. این استعداد به هیچ خاکی داده نشده است که میوههای خوب و سربازانِ خوب را با هم تولید کند».
هرودوت که این عبارت را از او نقل کرده، کتاب خود را بدینگونه پایان میدهد:
«ایرانیان به او حق دادند، و این راه را برگزیدند که در سرزمینِ ناآبادی زندگی کنند و فرمانروا باشند، تا آنکه در دشتهای باروَر تخم بکارند و از آن بردگی بدرَوَند.»
📚ایران و یونان در بستر باستان
@dr_eslaminodoushan
حافظ از منظر شعرای کُرد
📝سید اسماعیل حسینی
حافظ شاعر پر آوازه ایران، که او را داننده راز، لسانالغیب و کلامش را سحرِ حلال نامیدهاند، از دیرباز تاکنون در میان شاعران کُرد مقام و منزلت و جایگاه ویژهای یافته است. در کردستان کمتر کتابخانه شخصی یافت میشود که در آن چندین نسخه از دیوان حافظ نباشد.
در قدیم رسم بر این بود هرگاه فردی به نوعی از بیماری مبتلا میشد و یا قصد انجام کار مهمی داشت نزد سادات و شیوخ منطقه میرفت و از آنها درخواست میکرد که به دیوان حافظ تفأل کنند که آیا شخص بیمار رو به بهبود خواهد رفت؟! آن کار خیر که قصد انجامش دارند ختم به خیر خواهد شد یا خیر؟!
ادامه این یادداشت را از سایت روژان بخوانید.
----------------
کانال دکتر اسلامی ندوشن
@dr_eslaminodoushan
از دوام تاریخی تا تابآوری اجتماعی؛ بازاندیشی در پیوند حکمرانی و جامعه ایرانی (خوانشی با الهام از اندیشه محمدعلی اسلامی ندوشن)
این یادداشت بر پایه خوانش تفسیری بخشهایی از کتاب ایران و تنهاییاش اثر محمدعلی اسلامی ندوشن، تدوین شده است. مدل سه سطحی، مفهوم «توازن تابآورانه»، چرخه پیوند ظرفیتها و ابعاد اجرایی سیاستی، صورتبندی تحلیلی این یادداشت هستند.
یکی از ظرفیتهای تحلیلی اندیشه اسلامی ندوشن، توجه همزمان به گذشته تاریخی، وضعیت اجتماعی و آینده زندگی انسانی است. از این زاویه میتوان تابآوری اجتماعی را در پیوند سه افق زمانی فهمید: زمان بلندمدت فرهنگ و هویت، زمان میانمدت نهادها و تصمیمگیریها، و زمان کوتاهمدت زندگی روزمره مردم.
متن کامل این یادداشت را در سایت پژوهشگاه مطالعات امنیت و پیشرفت وزارت علوم بخوانید.
@dr_eslaminodoushan
استاد اسلامی ندوشن در آبانماه سال ۱۳۵۳ به شوروی سفر کردند. کتاب «در کشور شوراها» روزنوشتهای این سفر است.
موافقید که در آبانماه امسال، با ایشان همسفر شویم و هر روز، قسمتی از وقایع این سفر را بخوانیم؟
@dr_eslaminodoushan
یک مقاله پژوهشیِ تازه و خوب
بررسی زمینههای شخصینویسی با تکیه بر دو مجموعه «روزها» و «روزها در راه»
📝 دکتر اکبر شایان سرشت، نگارسادات معصومزاده، دکتر سید مهدی رحیمی
نویسندگان این پژوهش که اعضای هیئت علمی دانشگاه بیرجند یا دانشجوی دکتری ادبیات غنایی این دانشگاه هستند در چکیده مقاله خود آوردهاند: "با بررسی مجموعه آثار محمدعلی اسلامی ندوشن و شاهرخ مسکوب به عنوان پرچمداران شخصینویسی در ادبیات معاصر و با تکیه بر دو اثر «روزها» و «روزها در راه» که مصداق بارز شخصینویسی هستند به سه زمینه تجربه، میل به جاودانگی و التیام دست یافتیم."
@dr_eslaminodoushan
سخنان شیرین و نمکین استاد هوشنگ مرادی کرمانی دربارهی نویسندگی و ویژگیهای یک نویسنده
و اشاره به کتاب روزهای دکتر اسلامی ندوشن به عنوان یکی از بهترین زندگینامههای فارسی.
@sarvpub
آقای مهران اسلامی ندوشن، فرزند استاد اسلامی:
«نکتهی حائز توجه در زندگی پدر، سلامت میباشد. سلامت جسم با درست غذاخوردن و ورزشکردن؛ به طوریکه سالیانِ سال، سحر بیدار میشدند و در مسیر کلکچال یا دیگر مسیرهای کوهنوردی اطراف شمیرانات پیادهروی میکردند و بعد، کارهای روزانه شروع میشد.
این عادت پیادهروی روزانه تا چندسال پیش که ضعف دیگر اجازه نمیداد، در فضاهای سبز و خیابانهای اطراف منزل ادامه داشت.
همچنین سلامت روان با یادگیری و مطالعه و بهطور کامل وقت را ارزشمندشمردن و تلفنکردن.
ایشان زندگی بسیار پرباری داشتند و به نحوی که میخواستند از جسم(با پیادهروی و تغذیهی سالم) و روان(با مطالعه و نویسندگی) استفاده کردند تا اینکه دیگر قوّتی در بدن باقی نمانده بود.»
🍃روز تربیتبدنی و ورزش بر همراهان ورزشکار و ورزشدوست، گرامیباد.
کانال دکتر اسلامی ندوشن
@dr_eslaminodoushan
به مناسبت ۲۵ مهر روز شهادت فرخی یزدی شاعر آزادیخواه ایران
وطن نیز از آنجا مفهوم پیدا میکند که کانونِ «یادگارها» است، وگرنه خاکی بیش نیست، و یادگارها هم حاصلِ کوششِ انسانیاَند. ایران یعنی دستاوردهای انسانیاَش از گذشتههای دور.
@dr_eslaminodoushan
به مناسبت ۲۲ آبان، سالروز درگذشت مهرداد بهار
«فرزند ملکالشعراء بهار، شناسای فرهنگ ایران باستان، و یکی از دانشوران سنجیده و متین. وی در دورۀ دانشجویی وارد سیاست شده و به گروه چپ پیوسته بود، و بدین سبب پس از کودتای ۲۸ مرداد چندی به زندان افتاد. به احترام نام پدرش نسبتاً زود از زندان آزاد شد، و برای ادامۀ تحصیل روانۀ انگلستان گشت.
پس از آن دیگر از سیاست کناره گرفت. در انگلیس در زبان و فرهنگ ایران باستان تحصیل میکرد، و پس از بازگشت، در کتابخانۀ بانک مرکزی مشغول کار بود، و در یکیدو دانشکده هم، همان رشتۀ مورد تخصصش را تدریس میکرد. کتابهایی را که انتشار داد در همان زمینه است (از نوع اساطیر ایران و فرهنگ پهلوی، واژهنامۀ بندهشن، واژهنامۀ زاد اسپرم، ادبیات مانوی و غیره).
نوشتههایش همگی دارای استحکام و عمق خوب شناخته شدهاند. از قراری که شنیدیم، عضویت فرهنگستان را به او پیشنهاد کردند و نپذیرفت.»
📚یاد یاران، نشر سرو سخنگو، به زودی
@dr_eslaminodoushan
«وصف روضهٔ حضرت فاطمه، صدسال پیش، در روستای ندوشن یزد»
در وفات فاطمه(ع) بیشتر مجالس زنانه برپا میگشت و من بههمراه مادر و خواهرم از این مجلس به آن مجلس میرفتیم. دو سه روضهخوان زن بودند که در صدر مجلس مینشستند و ذکر مصیبت دختر پیامبر میکردند: از محبتی که پدرش به او داشت، و پس از رحلت خدیجه با یتیمی او را بزرگ کرد و از عروسیش با علی(ع) که چگونه فقیر و بیجهیز بود، که در همان شب عروسی یکتا پیرهنی هم که داشت به سائلهای بخشید؛ و موضوع پیشگوئیای که پیامبر در حق او
داشت که بهزودی در عالم دیگر به او خواهد پیوست.
و آنگاه روضهٔ پنجتن آل عبا و بعد غصب فدک و اینکه چگونه دستار به گردن شوهرش انداختند و او را برای بیعت از خانه بیرون کشیدند و سپس رحلت فاطمه(ع) که چیزی شبیه به شهادت بود، از جهت آنکه در به پهلویش زده و محسنش را سقط کرده بودند، و اینکه چگونه شوهر بزرگوارش او را در خاموشی و خلوت غسل داد و به خاک سپرد.
از این مقوله میخواندند و زنها در حالیکه صورت خود را با گوشهٔ چادر پوشانده بودند با صدا و ضجه میگریستند. البته چون نامحرمی در مجلس نبود و همه یکپارچه زن بودند، روی خود را گشوده می داشتند. اما هنگام ذکر مصیبت رسم بود که صورت پوشانده شود. خود را تکان تکان میدادند و بر سینه میکوفتند و میگفتند: «الهی بمیرم.» لیکن بلافاصله پس از ذکر مصیبت، صورتها گشوده میشد، اشک ها پاک میگشت و به حرفهای عادی خود، حتی خنده و شوخی باز میگشتند. با همین مقدار گریه سبک شده بودند.
فاطمه در نظر آنان بزرگترین و عزیزترین زن جهان بود. وقتی می دیدند که او با این مقام والا، آنهمه در زندگی زجر کشیده، از رنجهای خود دیگر تعجبی نداشتند و آن را قابل تحمل میگرفتند. و آنگاه با همه حزن و غلیانی که مجلس داشته بود، با قدمهای سبکتر، به سوی مشکلات خانه و چه بسا خشونتهای شوهر، باز میگشتند.
📚روزها، جلد اول و دوم، نشر سرو سخنگو
کانال دکتر اسلامی ندوشن
@dr_eslaminodoushan
منتشر شد
نوشتههای بیسرنوشت (ادبیات جهان و ترجمههای ادبی)
📚 کتاب «نوشتههای بیسرنوشت» دربردارندهٔ تمام ترجمههای ادبی و کوتاهی است که توسط دکتر اسلامی ندوشن از سال ۱۳۲۰ انجام شده است.
این اثر را میتوان «دور دنیا با اسلامی ندوشن» نامید؛ از «افسانههای تلخ و شیرین» تا «ارزش علم»، از «نهرو» تا «داستایفسکی» از «یک محاکمۀ بزرگ» در ایتالیا تا «درس وحشتانگیز یک جزیره» در جنوب اقیانوس اطلس، از «ابلیس در ادب فارسی و ادب اروپایی» تا «گیلگمش و طوفان نوح»، از مشاهیری چون ادگار آلنپو، شارل بودلر، پل والری، شکسپیر و... میخوانیم تا بزرگانی کمترشناختهشده... ترجمههایی از شکسپیر که هم به نثر عادی است و هم موزون.
📖 کتاب «نوشتههای بیسرنوشت» در سیصد صفحه، کاغذِ خارجی سافت بالک و درجه یک، صفحات اول رنگی، قطع رقعی و جلد شومیز منتشر شده است.
نشانی سایت و صفحه تلگرام ناشر
https://sarvesokhangou.ir
@sarvpub
--------
کانال دکتر اسلامی ندوشن
@dr_eslaminodoushan
چهاردهم آبان، روز «فرهنگ عمومی» گرامیباد. امید است که فرهنگ ملّی در وطن عزیزمان ظهور و بروز بیشتری بیابد.
«من ریشههای مادّیِ فرهنگ را به هیچ وجه انکار نمیکنم، چرا که فرهنگ بیتردید زائیدهی شرایط مادّیِ اجتماعی است، بدین معنی که يک انسانِ گرسنه به دشواری میتواند خالقِ فرهنگی باشد.
تا عوامل اوّلیّهی زندگی در يک فرد یا جامعه مساعد نشود، فرهنگی شروع نمیشود.
فرهنگ آنجاست که فرصتهای مناسب در اختیار استعدادها قرار داده میشود. در این شرایط است که جامعه بهترین و بیشترین بازدهِ فرهنگی از خود بروز میدهد و عکس قضیّه در آنجاهایی است که استعداد را میکوبند و مجراهای فرهنگی را میبندند، یا در راههای ناباروَر، نیروها را فاسد میکنند.»
📚فرهنگ و شبه فرهنگ
کانال دکتر اسلامی ندوشن
@dr_eslaminodoushan
هنـرِ فکر کردن در زندگی، اهمّیّت زیادی دارد؛ چون لازمهی درست زندگی کردن است. این هنر باید از طریق آموزش به افراد منتقل شود تا بهارِ جوانی به سرانجامی برسد. منظور این نیست که جوانان مقصّرند، بلکه شرایط آنها را به این وضع کشانده است.
دانشآموزان اغلب ایراداتی میگیرند که معلّم خوب درس نمیدهد، مطالب کتابهای درسی جذّابیّت ندارد، کتابها تکراری است و پُربار نیست که تا حدّی درست است.
امّا دانشآموز هم در کلاسِ درس باید فعّال باشد، سؤال کند و بحث مطرح کند. در دورانِ مدرسه عادت به فکر کردن در آنها رسوخ داده نشده است. بیشتر اوقات به دنبال کلیشهها هستند.
نگرشهای آموزشی در کشور، نیازمند بازنگری و بازسازی است و کتابهای درسی و آموزشی، جوابگوی بسیاری از نیازهای نوجوانان و جوانان نیست. این کتابها ذهنِ جوانان را کمتر با مسائلِ اساسیِ زندگی درگیر میکند و به همین سبب، نسل جوان دچار نوعی سرگردانی در زندگی است، زیرا درسهای زندگی در کتابهای درسی، کمتر جلوه دارد و در محتوای کتابهای درسی، چنین ایراداتی دیده میشود...
کانال دکتر اسلامی ندوشن
@dr_eslaminodoushan
نام او هرجا بود، آن را بارآور میکرد
دکتر عبدالحسین زرّینکوب، بیتردید جزو برجستگانِ ادب فارسی در این پنجاه سالهٔ اخیر بود. همهٔ همّ و وقتِ خود را به کتاب و قلم سپرده بود. هیچ سرگرمی و اشتغال و دلخوشیای بهتر از آن نمیشناخت.
زرینکوب در همۀ زمینههای فرهنگ و تاریخ ایران قلم آزمود و آثار ارزندهای پدید آورد. دوستی ما دورانش سر به پنجاه سال میزد.
علاوه بر دوستی، چندی در دانشکدۀ ادبیات دانشگاه تهران که وی مدیر گروه ادبیات فارسی بود، همکار شدیم. پس از آن چند سال گذشت و این همکاری در ایرانسرای فردوسی از سر گرفته شد که وی یکی از پایهگذاران و عضو هيئتامناء آن بود. نام او هرجا بود آن را بارآور میکرد.
📚 از کتاب "یاد یاران؛ یادکرد بزرگان فرهنگ و ادب ایران معاصر" نشر سرو سخنگو، به زودی
------------
کانال دکتر اسلامی ندوشن
@dr_eslaminodoushan
هشتم آبانماه، روز نوجوان، گرامیباد
«یک نوجوان یا جوان به علّت همان جوانبودن، بنا به غریزه، رو به آینده و رو به دنیای زنده دارد، ولو از دورترین روستاها سر برآورده باشد، ولو از سادهترین خانوادهها بیرون آمده باشد. بنابراین نمیشود یقهاش را گرفته او را به عقب کشید. نمیشود او را در حبسِ آموزههایی نگاه داشت که با دنیای امروز سازگاری ندارند.»
📚هشدار روزگار
@dr_eslaminodoushan
۵ آبان
رفتیم به موزهٔ تاریخی مسکو...
بعضی از سلاحها که از ایرانیها گرفته بودند به نمایش گذارده شده بود. پردهٔ نقاشیای بود از دربار فتحعلیشاه که درباریها را همه در یک صف ایستاده و دست به سینه مینمود، در حالیکه عبودیت و خضوع و جبن و سالوس از قیافهٔ یکبهیک میبارید و بیننده میتوانست حدس بزند که همین حالت و همین طرز تفکر محوشدگی و رفتار حسابگرانه و مزورانهٔ کسانی که «وای بر اُرُس، وای بر اُرُس» میگفتند بود که قسمتی از خاک ایران را به این آسانی از او جدا کرد و آن همه آثار سوء و خجلت به بار آورد.
در همین قسمت تصویری از برمولوف سردار روس بود، و اصل عهدنامهٔ ترکمانچای؛ همهٔ اینها گوشهٔ محقری از موزه را اشغال کرده بود. واقعهای که آن همه در سرنوشت ایران تأثیر داشت، در اینجا در دوسه سند و نقش نموده میشد. همین و بس، و باقی؛ تو گویی که بهرام هرگز نبود.
📚در کشور شوراها، محمدعلی اسلامی ندوشن، نشر سرو سخنگو
///////
@sarvpub
ادامهی سفرنامهی جذاب استاد اسلامی ندوشن را در کانال نشر سرو سخنگو بخوانید.
/channel/Sarvpub
۱ آبان
«سِیر واقعی من در مسکو، از اول آبان شروع میشد. والنتینا [راهنمای گردشگری] که به او والینا میگفتند سرِ ساعتِ ده رسید و به راه افتادیم. روز برفی جانانهای بود. من با سرخوشی روز خود را آغاز کردم. عقیدهام این بود که روسیه را میبایست زیر برف دریافت...
بعدازظهر به دیدن موزهٔ پوشکین رفتم که گمان میکنم معروفترین موزهٔ مسکو است. در آنجا مجموعهٔ تابلوهای خارجی گرد آمده است. از لحاظ نقاشی، بسیار غنی است. بین تابلوهای نفیس، یکی به نظر من فوقالعاده جالب آمد و آن از روبنس بود به نام جشن باکوس. در این تابلو مادری نشان داده میشد با دو پستان برهنهٔ آویخته که دو بچهاش را شیر میداد. چه مادر و چه بچهها حالت پاهای پشمآلودشان شبیه به میمون بود و صورت شبیه به میمون و در ذهن من گذشت که آیا روبنس، دویست سال پیش از داروین آنچه را که دانشمند انگلیسی راجع به بنیاد انواع گفته در این تصویر نیاورده است؟ آیا همین تابلو، داروین را در اتخاذ نظریهاش کمک نکرده است؟ از این لحاظ تصویر حیرتانگیزی بود.
از آنجا به موزهٔ تولستوی رفتیم که چون ساعت از شش گذشته بود بسته بود. راه زیادی را توی سرما پیاده پیموده بودیم و دست خالی برمیگشتیم...»
📚در کشور شوراها، محمدعلی اسلامی ندوشن، نشر سرو سخنگو
/////////
@sarvpub
کمتر کشوری از لحاظ شعر با ایران برابری میکند، از لحاظ تعداد شاعر که هزارانهزار شاعر داریم؛
اما در زمینهٔ نثر، تاریخ بیهقی از لحاظ نثر ساده و روان منحصربهفرد است.
«۱۳ دیماه ۱۳۹۱، شهرکتاب، نشست درسگفتارهایی دربارهٔ بیهقی»
کانال دکتر اسلامی ندوشن
@dr_eslaminodoushan
برای مرتضی کیوان
«خیمهٔ سبز»
بنازم خیمۀ سبز تو ای دوست
که خیزد چون عروسی بر سر کوه
تو آنجا در حریر خرّم اوج
من اینجا در پلاس ابر انبوه
تو را بینم که چون يک خرمن صبح
به بالا میروی آرام و آرام
من اینجا دیر ماندم، دور ماندم
به زنجیر امید ناسرانجام
از آن پیغام چون یک دانه شبنم
که لرزد بر لبت حیران و خاموش
دو گوش آرزومندم به راه است
وز آن شبهای شیرین با تو بیدار
هنوزم خواب در چشم سیاه است
در این آیندۀ پیچیده در دود
در این بگذشتۀ آگنده از یاد
عزیز رفته و بنشسته بر کوه
بدان شادم که میدانم توئی شاد
ز حسرت خون مرا در سینه غلطد موج بر موج
که با تو دم زنم در خلوت اوج
سحر از بام زندان میکشد سر
هزاران دست کوبد حلقه بر در
میان خیمههای رنگ در رنگ
بنازم خیمۀ سبز تو ای دوست
که لرزد چون چراغی بر سر سنگ
پاریس-دسامبر ۱۹۵۴
📚دخت پَریوار؛ مجموعه اشعار محمدعلی اسلامی ندوشن، نشر سرو سخنگو، ۱۴۰۵، صص ۵۸-۵۷.
کانال دکتر اسلامی ندوشن
@dr_eslaminodoushan
یکی از ویژگیهای شخصیتی دکتر اسلامی ندوشن، توجه به ورزش و سلامتی جسمانی است. این مسأله در آثار مختلفشان منعکس شده. مثلاً در جلد سوم و چهارم کتاب «روزها» سرفصلی با عنوان ورزش وجود دارد. این بخش شیرین را با هم بخوانیم.
برای خرید کتاب «روزها» به سایت نشر سرو سخنگو مراجعه فرمایید:
https://sarvesokhangou.ir
یا به اکانت زیر پیام بدهید:
@BookyPub
📹 مستند استاد محمود رهبران
🎥 فایل باکیفیت بالا
در این مستند اساتیدی همچون استاد امیرخانی، امیراحمد فلسفی، علی شیرازی، قاسم غلامی، میرحیدر موسوی، محمد حیدری، حسین مسرت، و علیاکبر جعفری ندوشن صحبت میکنند.
استاد رهبران خوشنویس آثار دکتر اسلامی ندوشن است. و تاکنون جلدهای کتابهای ایشان نظیر ایران را از یاد نبریم، ایران چه حرفی برای گفتن دارد، ماجرای پایانناپذیر حافظ، جام جهانبین و ... را خطاطی کردهاند.
_--------------_
کانال دکتر اسلامی ندوشن
@dr_eslaminodoushan
✅ ۲۵مهر سالروز کشتهشدن شاعر لبدوخته، فرخی یزدی
«زمانی که من هنوز نوآموز دبستانی بودم، داستان فرخی یزدی را میشنیدم که بر سرِ زبانها بود. میگفتند که چگونه به مناسبتِ شعری که در مدحِ آزادی گفته بود، ضیغمالدّوله بختیاری حاکم یزد داد دهانش را بدوزند، و او همانگونه با دهانِ دوخته بر دیوارِ زندان نوشته بود:
به زندان نگردد اگر عمر طی
من و ضیغمالدوله و ملک ری
آنگاه از شاعری و شهامت او حکایتها گفته میشد. دائیم که روزنامه «طوفان» را میدیده بود، بارها حرف او را به میان میآورد و بهخصوص با آبوتاب تعریف میکرد که چگونه هر هفته یک رباعی راجع به موضوع روز میگفت و بالای روزنامه خود چاپ میکرد.
این تصور از فرخی در ذهنِ من بود تا آنکه شهریور بیست آمد و انتشار کتابهای ممنوع، آزاد گشت و از جمله دیوانِ فرّخی در دسترسِ مردم قرار گرفت.
همان زمان شعرهای فرخی را خواندم که به نظرم نه خوب آمد و نه بد. این روزها باز مروری بر آنها داشتم. به نظرم از شعر عشقی و عارف و حتی نسیم شمال، گیرایی کمتری دارد، ولی از لحاظ سیاسی و اجتماعی به همان درجه از اهمیت است. فرخی خود با زجری که در طی عمر کشید و زندگی پرتحرک دلیرانهای که داشت، باید قدرش به عنوان یک رهرو راه آزادی ایران محفوظ بماند.
تنوع شعرهای فرخی از همگنانش کمتر است. او غزلسرا و رباعیسراست و بیش از دیگران شعر را وسیله بیانِ مقصودِ سیاسی خود میداند، از این رو سبک روزنامهنگاری را با صنعت لفظی همراه میکند.
فرخی سوسیالیستمآب است و آرزوی استقرار حکومت کارگری از شعرهای او پیداست. با این حال، به هیچوجه نمیشود گفت که شعر سوسیالیستی میسراید. مضمونهای عمده شعر او همانهاست که نسیم و عشقی و عارف و بهار به کار بردهاند؛ یعنی فقدانِ آزادی، شیوعِ ظلم و تبعیض، استیلای سرمایهداری و جهلِ مردم. فرخی بیش از هر چیز از آزادی حرف میزند. فیالمثل:
آن زمان که بنهادم سر به پای آزادی
دست خود ز جان شستم از برای آزادی
📚روزها،جلد اول و دوم
__
✅کانال دکتر اسلامی نُدوشن
@dr_eslaminodoushan