The Young Martyr
Paul Delaroche
1855
این نقاشی بیش از آنکه درباره‌ی مرگ باشد، درباره‌ی آرامشِ پس از مرگ است.
@veronicagoesboating
Fanny Mendelssohn-Das Jahr, June ☀️
فانی مندلسون، خواهر بزرگ‌تر فلیکس مندلسون، فقط «خواهر یک آهنگساز مشهور» نبود؛ او خودش یکی از درخشان‌ترین آهنگسازان دوره‌ی رمانتیک بود. اما محدودیت‌های اجتماعی قرن نوزدهم برای زنان باعث شد سال‌ها آثارش کمتر دیده شوند و حتی تعدادی از قطعاتش با نام برادرش، فلیکس، منتشر شوند.
این قطعه بخشی از مجموعه‌ای متشکل از دوازده قطعه، برای دوازده ماه سال، به‌همراه یک پس‌درآمد. فانی این اثر را در سال ۱۸۴۱ پس از سفرش به ایتالیا نوشت و هر ماه را با رنگ، حال‌وهوا و خاطره‌ای متفاوت به تصویر کشید.
@DecoupageLayers
Franz Schubert – Impromptu No. 1 in C Minor, Op. 90, D. 899
@DecoupageLayers
Sergei Rachmaninoff — The Isle of the Dead, Op. 29
در این تابلو، قایقی را می‌بینیم که تابوتی را به سمت جزیره‌ای سنگی و مرموز می‌برد؛ انگار سفری به جهان مردگان به تصویر کشیده شده. راخمانینف این تصویر را به موسیقی تبدیل کرد.
@DecoupageLayers
و البته موسیقی فراموش‌نشدنی نینو روتا که روح فیلم رو شکل میده.
یکی از تأثیرگذارترین لحظات فیلم نیز بر دوش همین موسیقی هست؛ جایی که ملودی آشنای ترومپت، با سادگی و اندوهش، برای همیشه در ذهنمون ثبت میشه.
@DecoupageLayers
Mussorgsky – Pictures at an Exhibition “The Old Castle”
موسورگسکی پس از مرگ دوست صمیمی‌اش، نقاشی‌های او را در یک نمایشگاه دید و برای هر تابلو قطعه‌ای نوشت. مجموعهٔ «تابلوهایی از یک نمایشگاه» حاصل قدم زدن او میان خاطرات دوست ازدست‌رفته‌اش است.
این قطعه تصویری از یک قلعهٔ قدیمی و آواز غمگین یک نوازنده دوره‌گرد را به موسیقی تبدیل می‌کند.یکی از شاعرانه‌ترین بخش‌های این مجموعه.
@DecoupageLayers
Franz Liszt – Études d’exécution transcendante, S.139: No. 12 “Chasse-neige”
لیست در این قطعه تصویری از برفی می‌سازد که آرام آغاز می‌شود و رفته‌رفته همه‌چیز را در خود می‌بلعد...
@DecoupageLayers
Mendelssohn
Songs Without Words
"Venetian Gondola Song" 🌊🩵
@DecoupageLayers
Bach 🧘🏻♀️❤️
French suite No. 1 in D minor , BWV 812 : 3.Sarabande
@DecoupageLayers
Beethoven – Piano Sonata No. 12 in A-flat Major, Op. 26 – III. "Funeral March"
@DecoupageLayers
Franz Liszt – Il Penseroso (متفکر)
از مجموعه: Années de pèlerinage – سال‌های زیارت (دفتر دوم: ایتالیا)
لیست بالای پارتیتور قطعه این چند خط از شعرِ میکل آنژ رو آورده :
خواب برایم خوشایند است،
و سنگ بودن از آن هم خوشایندتر؛
تا وقتی که تباهی و ننگ در جهان باقی است،
ندیدن و نشنیدن نعمتی بزرگ است؛
پس بیدارم نکن، آهسته سخن بگو
@DecoupageLayers
-Six Feet Under
۴ قسمت آخر این سریال یک شاهکار بی‌نظیره. ریتم آروم قسمت‌های قبلی و شخصیت‌پردازی‌های دقیقش، قدم‌به‌قدم ما رو می‌رسونه به اپیزود نهم از فصل پنجم… و بعد اون ۱۰ دقیقه پایانی، شاید یکی از زیباترین و انسانی‌ترین پایان‌بندی‌هایی باشه که تا حالا برای یک سریال ساخته شده.
@DecoupageLayers
سه‌گانه کوکر یکی از پیچیده‌ترین ایده‌های سینما رو به ساده‌ترین و انسانی‌ترین شکل ممکن اجرا می‌کنه.
خانه دوست کجاست فیلمی درباره پسربچه‌ای هست که دنبال خونه دوستش می‌گرده.
بعد از زلزله رودبار، کیارستمی برای پیدا کردن بازیگران همان فیلم راهی منطقه میشه و این تجربه تبدیل به میشه به زندگی، و دیگر هیچ فیلمی درباره کارگردانی که به دنبال بازیگران فیلم قبلی‌ش می‌گرده.
و در ادامه، درباره روند ساخت فیلم دوم زیر درختان زیتون ساخته میشه.
انگار هرچه این لایه‌ها بیشتر می‌شن، احساس ما به شخصیت‌ها واقعی‌تر میشه.
مرز بین بازیگر، شخصیت و انسان واقعی کم‌کم از بین میره و فیلم‌ها بیشتر از اینکه روایت بشن زیسته می‌شن.
-City Lights (1931)
Charlie chaplin📽️
چاپلین در این فیلم از انسانی حرف می‌زند که بی‌آنکه بخواهد دیده شود یا چیزی به دست بیاورد، فقط می‌خواهد حال کسی را بهتر کند. تمام ازخودگذشتگی‌های او ، از عشقی می‌آید که نیازی به تصاحب ندارد.
این فیلم یکی از موفق‌ترین کمدی‌های چاپلین هم هست. از مسابقه‌ی بوکس گرفته تا برخوردهای ولگرد با میلیونر مست، تقریباً هر موقعیت با زمان‌بندی دقیق، بازی بدنی بی‌نقص و خلاقیتی ساخته شده که هنوز هم بعد از نزدیک به یک قرن خنده‌دار و تازه به نظر می‌رسد.
IMDB : 8.5/10
Rotten Tomatoes : 95%
@DecoupageLayers
Robert Schumann – Die letzten Blumen starben, Op. 104, No. 6
یکی از اندوهگین‌ترین لیدهای شومان؛ شعر تصویر پژمرده شدن آخرین گل‌ها، ناپایداری زندگی و پذیرش مرگ را روایت می‌کند.
شومان در ابتدای پارتیتوز قطعه نوشته است : سرشار از «پیش‌آگاهی اندوهبار مرگ»
@DecoupageLayers
Handel: Keyboard Suite in B-Flat Major, HWV 434: IV. Menuet 🌌
@DecoupageLayers
-Kes(1969)
Ken loach📽️
داستان پسربچه‌ای که در دنیایی خالی از محبت، جایی میان خانواده‌ای آزاردهنده، مدرسه‌ای بی‌رحم و آینده‌ای از پیش تعیین‌شده، تنها در یک قوش معنایی برای زندگی پیدا می‌کند. رابطه او با این پرنده، فراتر از یک علاقه ساده است؛ دریچه‌ای است به آزادی، احترام و امید. فیلم به زیبایی نشان می‌دهد که گاهی تنها چیزی که انسانیت را در آدم زنده نگه می‌دارد تواناییِ ذوق کردن برای چیزی در این جهان است.
IMDB : 7.9/10
Rotten tomatoes : 100%
@DecoupageLayers
-Scenes from a marriage(1974)
Ingmar Bergman 📽
صحنه‌هایی از یک ازدواج روایت فروپاشی تدریجی یک رابطه است و درباره ناتوانی ما در شناخت خودمان و دیگری.
به نظرم هسته اصلی فیلم در این دیالوگ‌ها خلاصه می‌شود:
-بعضی وقت‌ها فکر می‌کنم من و تو روی گنج به دنیا اومدیم. بعد همه رو حیف کردیم و یکدفعه متوجه شدیم که جز فقر و خشم و تلخی چیز دیگه‌ای نداریم.
+بذار یک چیز پیش پا افتاده بهت بگم. ماها از
نظر عاطفی ناشی هستیم. ما در مورد آناتومی و روش‌های کشاورزی در آفریقا چیزهایی می‌دونیم، فرمول‌های ریاضی رو با قلب خودمون یاد گرفتیم، ولی درباره روح‌مون یک کلمه بهمون یاد نمی‌دن. به طرز وحشتناکی نادانیم؛ هم در مورد خودمون و هم دیگران.
یه نکته جالب هم اینه که سال‌ها گفته میشد پخش فیلم در سوئد باعث افزایش آمار طلاق شده! هرچند شواهد محکمی برایش وجود نداره، ولی همین شایعه نشون میده چقدر اثر تکان دهنده ای داشته.
IMDB : 8.3/10
Rotten Tomatoes : 88%
@DecoupageLayers
Arnold Böcklin – The Isle of the Dead (1880)
@DecoupageLayers
-La strada (1954)
Federico Fellini📽️
بعضی آدم‌ها توانایی عجیبی دارند؛ از کوچک‌ترین چیزها معنا و زیبایی بیرون می‌کشند. انگار جهان برایشان پر از موسیقی، امید و دلیلِ ادامه دادن است. اما همیشه این شانس را ندارند که در کنار کسانی قرار بگیرند که بتوانند این زیبایی را ببینند.
«جاده» درباره فاصله میان آدم‌هاست.فاصله میان کسی که جهان را با قلبش می‌بیند و کسی که آن‌قدر از احساساتش دور شده که حتی نمی‌داند چه چیزهایی را از دست می‌دهد.
فلینی در این فیلم هنوز به جهان رؤیایی و سورئال آثار متأخرش نرسیده، اما موفق می‌شود از دل یک داستان ساده و جاده‌ای، اثری عمیقاً انسانی و جهان‌شمول خلق کند.
و در مرکز همه این‌ها، بازی خیره‌کننده‌ی جولیتا ماسینا قرار دارد. بازیگری که با کمترین دیالوگ و تنها با نگاه‌ها، حرکات و معصومیتی کودکانه، یکی از فراموش‌نشدنی‌ترین شخصیت‌های تاریخ سینما را خلق کرده است.
IMDB : 8/10
Rotten tomatoes : 98%
@DecoupageLayers
-The Kid (1921)
Charlie Chaplin📽
بیش از ۱۰۰ سال از ساخت این فیلم می‌گذرد، اما احساساتش هنوز زنده و قابل لمس‌اند. چاپلین در دل یک داستان ساده، از عشق، تنهایی، فقر و معنای خانواده حرف می‌زند. فیلمی که هم می‌خنداند، هم دل را به درد می‌آورد و در نهایت یادآوری می‌کند که مهربانی، حتی در سخت‌ترین شرایط، می‌تواند زندگی آدم‌ها را دگرگون کند.
IMDB : 8.2/10
Rotten Tomatoes : 100%
@DecoupageLayers
-Spring, Summer, Fall, Winter... and Spring (2003)
Kim Ki-Duk📽
بهار، تابستان، پاییز، زمستان... و بهار، داستان زندگی یک راهب بودایی را در دل طبیعت دنبال می‌کند؛ راهبی که به کودکی که همراهش زندگی می‌کند، درس زندگی می‌آموزد.
یکی از تأثیرگذارترین صحنه‌های فیلم جایی است که کودک برای سرگرمی به حیوانات سنگ می‌بندد. استاد شب هنگام سنگی به پشت او می‌بندد و وقتی کودک با درد و ناراحتی نزد او بازمی‌گردد، می‌گوید: «درد داری؟ آن‌ها هم درد کشیدند. برو سنگ‌ها را باز کن؛ و اگر مرده باشند، آن سنگ را تا آخر عمر در قلبت حمل خواهی کرد.»
فیلم نشان می‌دهد که انسان بارها در برابر میل‌ها و خواسته‌هایش تسلیم می‌شود، رنج می‌کشد و دوباره در جست‌وجوی رهایی برمی‌آید. گویی این چرخه باید بارها و بارها تجربه شود تا شاید به آگاهی و رشد منتهی شود.
IMDB : 8/10
Rotten Tomatoes : 94%
@DecoupageLayers
-Blind chance (1987)
Krzysztof Kieślowski📽
فیلم در واقع سه نسخه از یک زندگی را نشان می‌دهد. سه انتخاب یا تصادف ساده که هرکدام آینده‌ای کاملاً متفاوت می‌سازند.
حین دیدن فیلم آدم مدام به این فکر می‌کند که این اتفاقات شانسی و ظاهراً بی‌اهمیت چقدر در زندگی خودش تأثیر داشته‌اند. چقدر از زندگی ما نتیجه‌ی تصمیم‌های خودمان است و چقدرش فقط حاصل تصادف‌های کوچک و کنترل‌نشده؟
شاید فیلم می‌خواهد بگوید زندگی بیشتر از آنکه یک مسیر قطعی باشد، مجموعه‌ای از احتمال‌هاست؛ جایی که یک اتفاق کوچک می‌تواند همه‌چیز را تغییر دهد. این نگاه به شانس، سرنوشت و تأثیر اتفاقات ظاهراً بی‌معنا، از دغدغه‌های همیشگی کیشلوفسکی است و در بسیاری از فیلم‌هایش دیده می‌شود.
IMDB : 7.7/10
Rotten Tomatoes : 73%
@DecoupageLayers
-Through a Glass Darkly (1961)
Ingmar Bergman📽
برگمان در این فیلم ما را به جزیره‌ای دورافتاده می‌برد. جایی که یک خانواده چند روز را کنار هم می‌گذرانند، اما زیر این سکوت ظاهری، هرکدام با تنهایی، ترس‌ها و ناتوانی خود در برقراری ارتباط دست‌وپنجه نرم می‌کنند. در مرکز داستان، کارین قرار دارد؛ زنی که مرز میان واقعیت و توهم برایش کم‌کم از بین می‌رود.
یکی از تکان‌دهنده‌ترین لحظات فیلم زمانی است که کارین می‌گوید خدا را دیده و او چیزی جز یک عنکبوت عظیم و شرور نبوده است. انگار برگمان تصویری از ایمانی ارائه می‌دهد که فروپاشیده؛ ایمانی که به‌جای آرامش، وحشت به همراه می‌آورد و انسان را به مرز جنون می‌رساند.
اما برگمان در میان این تاریکی کورسویی هم باقی می‌گذارد. در پایان، تنها چیزی که می‌تواند ادامه دادن این زندگی پر از رنج و ابهام را ممکن کند، عشق است.
فیلمی تاریک و دردناک درباره ایمان، جنون، تنهایی و نیروی شکننده اما ضروری عشق.
IMDB : 7.9/10
Rotten Tomatoes : 100%
@DecoupageLayers
-Camera buff
Krzysztof Kieślowski📽
مردی با به دنیا اومدن فرزندش، یه دوربین فیلم‌برداری می‌خره تا لحظه‌های بزرگ شدنش رو ثبت کنه، اما خیلی زود دوربین به چیزی بیشتر از یه وسیله برای ثبت خاطره تبدیل میشه.
از اینجا به بعد فیلم میره سراغ چالش های این مرد برای پیدا کردن تعادل بین زندگی، خانواده و هنری که تازه کشف کرده. این فیلم به زیبایی تاثیر شکل گرفتن دیدگاه هنری روی زندگی آدم هارو نشون میده.
IMDB : 7.8/10
Rotten Tomatoes : 90%
@DecoupageLayers
-Rashomon
Akira kurosawa📽
داستان یک قتل و تجاوز که از چهار زاویه دید متفاوت روایت میشه. هر بار همون اتفاق رو می‌بینیم، اما با جزئیاتی متفاوت انگار حقیقت با هر روایت شکل تازه‌ای میگیره.
نشون میده که قضاوت آدم‌ها هیچ‌وقت کاملا خالی از منافع، غرور، ترس‌ها و تصویری که از خودشون دارن نیست.
IMDB : 8.1/10
Rotten Tomatoes : 98%
@DecoupageLayers
