1506
جایی برای کسانی که به درک عمیقتر از خود اهمیت میدهند.... برای ارتباط با من. . . . صفحهی اینستاگرام: https://www.instagram.com/zahra.dadashi.psychologist?igsh=YXdlNWc4cTYxanp2
بعضی آدمها بیمار نیستند؛ فقط مدتِ زیادی را در شرایطی زیستهاند که برای انسان ساخته نشده.
نانسی مک ویلیامز
@daronzaad
اگرچه تقدیر، ما را به ژرفای اندوه کشانده است،
تو در خیال خویش بالهایت را بگشا و پرواز کن؛
حتی اگر بالهایت زخمی باشند.
دلآشوب نباش، سپیدهدم نزدیک است...
@daronzaad
اگر آسیبی دیدهاید، باید چیزی را که بر سرتان آمده بپذیرید و نامی بر آن بگذارید.
و میبینم شب را، که با همه سنگینی خود بر من فرود آمدهاست؛ و من هنوز زندهام!
سه برخوانی
بهرام بیضایی
@daronzaad
هر تجربه ناگوار کودکی به نمایشی عاطفی در روابط بزرگسالی تبدیل میشود،
مگر اینکه برای آن سوگواری کنیم و آن را بهبود بخشیم.
دیوید ریکو
@daronzaad
هر تحولی،
پایان یافتن یک جهان را میطلبد
گویی یک فلسفه قدیمی باید فرو بپاشد.
یونگ
@daronzaad
فرزندانی که در یک خانه متولد میشوند، تقریباً هرگز شرایط محیطی یکسانی را تجربه نمیکنند.
اگر بخواهیم دقیقتر بگوییم، شاید خواهران و برادران برخی شرایط محیطی یکسان را، که معمولاً چندان اهمیتی ندارند، همزمان تجربه کنند؛ اما آن شرایط محیطی که بیشترین تأثیر را روی شکلگیری شخصیتشان میگذارد، بهندرت یکسان است.
شاید در یک خانه زندگی کنند، یکجور غذا بخورند و فعالیتهای مشابه زیادی انجام بدهند؛ اما این شرایط محیطی در درجهی دوم اهمیت هستند.
از بین تمام این شرایط محیطی، آن شرایطی که بیشتر از همه روی شکلگیری شخصیت انسان اثر میگذارد، نامرئی است: فضایی هیجانی که کودک در سالهای مهم آغازین رشد مغزیاش در آن زندگی میکند.
از کتاب ذهنهای پراکنده
نوشتهی گبور مته
@daronzaad
ما معمولاً در شب سال نو به زندگیمان نگاهی میاندازیم: چهچیزی خوب پیش رفت، چهچیزهایی نه و برای سال آینده، میخواهیم چه دستاوردهایی داشته باشیم.
اما اگر سالی یک بار به زندگی بیندیشید، زندگی شما چندان بهبود نمییابد. اگر هر هفته آن حس فوران الهام را تجربه کنید، چه میشود؟
این سودمندیِ روش "مثبت منفی بعدی" است. بدون تلاش خاصی، میتوانید لحظهای برای تأمل داشته باشید که الهامبخش اقداماتی شود که زندگی شما را بهبود ببخشد.
به آنچه هفتهی گذشته انجام دادهاید نگاه کنید، دربارهاش تأمل کنید و این هفته گام بهتری بردارید.
از کتاب تجربههای کوچک رهاییبخش
نوشتهی لور لکانف
@daronzaad
ما زیر سایه ماجراهای محدود گذشته در زمان حالی بسیار گسترده زندگی میکنیم. رنج میکشیم، زیرا بیش از حد به سالهای سخت اوایل زندگیمان وفاداریم،
و بابت این وفاداری هزینه گزافی هم میپردازیم.
باید هرجا که میتوانیم جرات بورزیم و آشیانه را ترک کنیم.
کودکی و آسیبهای روانی
به روایت مدرسه دوباتن
@daronzaad
هر چیز خوبی پرهزینه است و توسعهٔ شخصیت یکی از پرهزینهترین امور به شمار میرود.
این امر برای شما به بهای از دست رفتن معصومیت، اوهام و قطعیتتان تمام خواهد شد.
کارل یونگ
@daronzaad
بچهها باید ته دلشان بدانند که وقتی آسیب دیدند و حتی وقتی بدترین روزهایشان را سپری میکنند، ما در کنارشان خواهیم بود. باید به آنها یاد دهیم که زندگی با درد همراه است؛ اما باید در کنار این درس، به این درک عمیق هم برسند که هرگز قرار نیست تنها رنج بکشند.
از کتاب قدرت حضور نوشتهی
دنیل جی.سیگل و تینا پین برایس
@daronzaad
باید یک بار به خاطر همه چیز گریه کرد. آنقدر که اشکها خشک شوند. باید این تن اندوهگین را چلاند و بعد دفترِ زندگی را ورق زد و به چیز دیگری فکر کرد.
باید پاها را حرکت داد و همه چیز را از نو شروع کرد.
آنا گاوالدا
@daronzaad
اصلی کلی در سلامت روان این است که هرچه کمتر بتوانیم ابراز کنیم، بیشتر بیمار میشویم.
وقتی مجبوریم خشم، غم یا ترس خود را فروبنشانیم، علائم ثانویهای مانند بیخوابی، بدگمانی، بدخلقی یا سوءهاضمه بروز پیدا میکنند.
به همین ترتیب، وقتی بتوانیم راهی برای ابراز دردهایمان پیدا کنیم، روحمان روشنتر میشود و افقهای پیشِ روی ما گستردهتر میشوند.
از تروما تا التیام
مؤسسهی مدرسهی زندگی
@daronzaad
آدمها بیشتر از اینکه دلبستهی زندگیشون باشن دربند اون هستن و به جای اینکه در زندگی غرق بشن و تجربهش کنن بیشتر نگران تصویری هستن که ازشون به جا میمونه و این وقتی همه چیز فانیه چه اهمیتی داره؟!
میلان کوندرا
@daronzaad
هیچ کس نمیتواند بیدرنگ در این دنیا به جایی برسد، و نمیتواند در اولین کوشش عاشق بزرگی باشد؛
در فاصله میان شکست اولیه و موفقیتهای بعدی، در شکاف میان کسی که میخواهیم باشیم و کسی که در حال حاضر هستیم، حتماً درد، اضطراب، حسد و تحقیر وجود دارد.
ما رنج میکشیم، زیرا نمیتوانیم مؤلفههای رضایتِ خاطر را بهطور خودجوش کسب کنیم.
آلن دوباتن
@daronzaad
آی سیاووشان
اندوه ما از این فاجعه، اندوه هزاران مادر و پدر، نمیدانم سنگینی این سوگ حیرت انگیز، در کدام ترازو سنجیده میشود؟ کیست که بداند؟
آی سیاووشان، تا نوروز چیزی نمانده، تا شکفتن سبزهزارها تا گستردن سفرۀ نوروز بر مزار شما، تا آیینه و شمع و دیوان حافظ بر آن سفره نهادن، با نغمۀ سازی و سرودی از جنس سوگ سیاووش.
با خود واگویه میکنم، شاید پیر مغان که سوگوار سیاووش بود خونهای شما را در سپیده دم نوروز به خورشید بسپارد که در هر بامداد گلرنگتر از همیشه در آسمان صبح پیدا شود تا خاطرۀ شما را به یاد همۀ جهانیان بیاورد.
علی طهماسبی گنجور
@daronzaad
اقتصاد بیثبات و روانِ پیچیدهی ما
اگر امروز فقط دوام آوردی این شکست نیست پاسخ سالم روان به وضعیت ناسالم است.
مستند عیار تنها 1399
به کارگردانی علا محسنی
دربارهی آثار بهرام بیضایی و زندگی ایشان
@daronzaad
زجر و عذاب را از خودت دور کن، اما کاری با شور نداشته باش، بگذار بماند، شور است که آدمی را زنده نگه میدارد.
برای همین است که میترسند. تمام فکر و ذکرشان ترس از شور زندگی است. میخواهند زجر بکشند تا حواسشان پرت شور زندگی نشود. در بچگی ناقصت میکنند و ترس میاندازند به جانت.
شور است که آدم را زنده نگه میدارد.
از کتاب مرگ به وقت بهار
نوشتهی مرسه رودوردا
@daronzaad
خودت را چگونه میبینی!؟
چرا همهچیز را میگذاریم برای «بعداً»؟
Ennio Morricone-1981
پرِ کاهی امید را از کف نمی دهیم@daronzaad Читать полностью…
بیرویا بودن در سراسر زمستان را انکار میکنیم
برای ما آفتاب می درخشد
ما به بهار ایمان داریم
بهاری که هرگز از ما دور نیست
که نتوانیم به نگاهی بر آن دست یابیم
نابینایی در میان ما نیست
رودِ ما به راهِ خویش است
رودی که دل و گلو و زبان و
صداست
پیشاپیش و بی وقفه جلو می رود
و با خود می برد احساس را
و آرمانِ فرداهای سترگمان را
پل الوار
ویرجینیا وولف میگوید: آرامش با فرار از زندگی به دست نمیآید.
از لحاظ روانشناسی، اجتناب از موضوع یا موقعیتی، اضطراب را حفظ و حتی تقویت میکند.
یعنی هرچه بیشتر از زندگی بگریزی
ترسها بزرگتر میشوند.
بنابراین گاهی لازم است بمانیم، روبهرو شویم و دقیقتر نگاه کنیم...
بعضی چیزها نه کامل میشوند و نه آنطور که میخواهیم اصلاح خواهند شد.
@daronzaad
مرز گذاشتن با دیگران و روشن حرف زدن وضعیت فعلی را مختل میکند. این موضوع باعث میشود دیگرانی که به سکوت و بندگی شما عادت داشتند، یا مقاومت کنند یا احترام بگذارند.
اغلب عزیزانتان در برابر تغییر شما مقاومت خواهند کرد، حتی اگر به آشوب تبدیل شود. چرا که آشوب راحتتر بوده، شما اکنون گویی وضعیت را برای آنها مختل کردهاید.
نظام سرکوب، ترس و شرم را مختل کنید. اگر چیزی را میتوان با مرزگذاری به لرزه انداخت، مرز بگذارید.
شما سزاوار این هستید که آزاد باشید. ممکن است همه این تغییر را دوست نداشته باشند. ممکن است در ابتدا خودتان هم دوست نداشته باشید اما بهتدریج آزادی را دوست خواهید داشت.
روان درمانی پویشی
@daronzaad
تأثیرات اخبار بر جسم و روان
برای اطلاعات بیشتر
https://www.health.harvard.edu/mind-and-mood/doomscrolling-dangers
آنجا که سخن از گفتن بازمیماند، موسیقی آغاز میشود🍂
@daronzaad
اهمال کاری چیست؟
برای اطلاعات بیشتر
https://www.betterup.com/blog/what-causes-procrastination
https://www.verywellmind.com/the-psychology-of-procrastination-2795944
وقتی رابطهای بهشکل دردناک تمام میشود و طرفین با احساس طردشدگی (شرم) دستوپنجه نرم میکنند، بسیاری از افراد برای جلوگیری از تکرار این اتفاق تصمیم میگیرند دیگر با کسی دوست نشوند، یا اینکه با چند نفر دوست باشند ولی دیگر به دنبال رابطۀ جدی و متعهدانه نباشند. شما احتمالاً دوستانی داشتهاید که ماهها بعد از اینکه رابطهشان بدجور تمام شده به شما میگویند که دیگر به دنبال رابطه نیستند. ممکن است این موضوع برای خود شما هم پیش آمده باشد. این اقدامات برای محافظت از خود طبیعی و قابل درک است، به شرطی که به سبک زندگی دائمی فرد تبدیل نشود. اجتناب از شرم میتواند یک راهکار موقتی باشد، اما اگر این اجتناب ماندگار شود، ممکن است منجر به تنهایی، انزوا و شرم شدیدتر شود.
از کتاب شرمکاوی نوشتهی جوزف برگو
به ترجمهی حامد حکیمی
@daronzaad
مرزگذاری (Personal Boundaries)
برای اطلاعات بیشتر
https://www.simplypsychology.org/relationships-personal-boundaries.html
https://psychcentral.com/relationships/what-are-personal-boundaries-how-do-i-get-some
احساس زیبا یا زشت بودن اساسا به رابطه با یک «ابژه» مربوط است. نفرت از بدن بازتاب همانندسازی با ابژهای منفور و یا ابژهای است که به عنوان منفور تجربه میشود.
فردی که باور دارد میتواند خود را خلق کند یا از طریق دستکاری سطح و شکل بدنش، آن را باز پس گیرد، این کار را برای قطع پیوندش با ابژه یا خلق یک خویشتن آرمانی خیالی انجام میدهد تا بلکه در نهایت مورد عشق قرار گیرد.
از کتاب زیر پوست نوشتهی الساندرا لما
@daronzaad