389
گرچه می گویند: می گریند روی ساحل نزدیک سوگواران در میان سوگواران. قاصد روزان ابری داروگ! کی می رسد باران؟ @mozafari_mehr
آنقدر مدارا کردهام که دیگر مدارا عادتم شده.
وقتی خیلی نرم شدی، همه تو را خم میکنند.
سوشوون
#سیمین_دانشور
جملگی در حکم سه پروانهایم
در جهان عاشقان افسانهایم
اولی خود را به شمع نزدیک کرد
گفت: آری من یافتم معنای عشق
دومی نزدیک شعله بال زد
گفت: حال من سوختم در سوز عشق
سومی خود داخل آتش فکند
آری آری این بود معنای عشق
#عطار_نیشابوری
محتاج قصه نیست گرت قصد خون ماست
چون رخت از آن توست به یغما چه حاجت است؟
در محضر درویش #ارسلان_کاوه
@daar_vag
به دنبال تو خواهم آمد حتی اگر اینجا هم پیدایم نکرده باشی....
Читать полностью…
شب با عبور هر ستارهی دنبالهداری میشکند
قدم به قدم آفتاب پهن میشود
و شیرازهی روز را
از پسِ ابرهای خاکستری میکشد...
حالا اما قطعهای از غروب در پلکهای من درآویخته است؛
گرم و کدر
رنگی میان ارغوانی و بنفش
فاصلهی سالها سرگردانی
و سرگرانی
با جادهای که به ساحل میریزد؛
ساحل که یعنی تو
تو با دو بندِ کوچکِ انگشت
بندی که یعنی من؛
همچون دالانی بلند تنها بودم
و پرندگان همه از من رفته بودند
بیا که رونق این کارخانه کم نشود
به زهد همچو تویی یا به فسق همچو منی
حرف بزن٬
ابر مرا باز کن
دیر زمانیست که بارانیام
حرف بزن٬
حرف بزن سالهاست
تشنهی یک صحبت طولانیام
"یک صبر برایمان مانده و همه دنیا میخواهد آن را امتحان کند."
Читать полностью…
دل در برِ من زنده برای غمِ توست
بیگانهی خلق و آشنای غمِ توست
لفیست که میکند غمت با دلِ من
ور نه دلِ تنگِ من چه جای غمِ توست
بداهه نوازی سه تار
استاد لطفی
@daar_vag
حالا باید بخوابم.
فردا باز هم به تو فکر خواهم کرد؛
مثل دریا به ادامه ی خویش....
حالا که در رویایت غرق شدهای
تلاش مکن
بگذار غبارِ تصویرها
چهرهات را بشویند؛
از نو زاده نمیشوی
به تبسمِ ترانهای حتی
در گور هم آرام نخواهی یافت؛
سرشار از سکوت
فراموش خواهی شد
و باد
در وزشِ سالیانِ خود
حتی صدایت را هم با خود خواهد برد؛
حالا که در رویایت غرق شدهای
تلاش مکن
#مهرداد_مظفری
@daar_vag
از آنچه تو هر بار با شانه کردن بر باد میدهی، قدری در چنته دارم برای روز مبادا؛ مبادا...
Читать полностью…
کوهپیکر هم که باشی
لحظهای ایستادگی میکنی و
بعد فرومیریزی
و زیرِ موجِ یادداشتها
خود را مدفون خواهیکرد.
ولادیمیر مایاکوفسکی
حمیدرضا آتشبرآب
Rainy Dusk At Bosporos
Stamatis Spanoudakis
من از درزِ توهمهای پوشالی
خیالی گُنگ میبینم
تو در پشتِ چنارِ باغِ همسایه
هر شب و هر روز
گُل میکاری؛
منم آن چکچکِ نورسته از بارانِ تکراری
تو از هر سو که میآیی
شکوفایی
فراوانی؛
من و باد و نَمی از گونهی نرمت
تو از هر انحنای خط که در من هست
میخوانی و
هیچ پنداری؛
من از موجِ بلندِ کاکلِ افسون
گریزانم
تو از هر بندِ این شعرِ خیالانگیز
بیزاری؛
#مهرداد_مظفری
@daar_vag
مرا زیبا به یاد بیار
اینها، آخرین سطرهای من است
فرض کن که من
رویایی بودم
که از زندگی تو گذر کردم...
#اورهان_ولی
«إن ظننت أنني لا أفتقدك، فإن بعض الظن إثم.»
اگر گمان بردی دلتنگت نیستم پس بدان که «بعضی از گمانها گناهاند.»
#لاادری
من ماندهام با خندههایی سرد
با گریههای گاه و بیگاهم
اصلا نمیفهمم چه میگویم
اصلا نمیدانم چه میخواهم
من ماندهام با آخرین عشقم
که استخوان در پوستم دارد
که گاهی از من میزند بیرون
گاهی زیادی دوستم دارد
من ماندهام تنهای تنها؟ نه!
تنهایی من جمعیت دارد
تنهایی من رهبری تنهاست
که ظاهرا محبوبیت دارد
تنهایی من صندلیهایی
خرد و خمیر از غصه و شادیست
در ازدحام قرمز و آبی
تنهایی من جوّ آزادیست
تنهایی من در خیابانها
از نسبتش با من گریزان است
تنهایی من جمعیت دارد
تنهایی من مثل تهران است
#یاسر_قنبرلو
لقد طرقت علی بابک منذ ان کان شجره
من بر درت از روزی که درخت بود،
کوبیدهام.
حالا باید بخوابم.
فردا باز هم به تو فکر خواهم کرد;
مثل دریا به ادامه ی خویش.