11285
بهترین کانال افزایش اعتماد به نفس سال تاسیس1399
این سختی ها هستند که تو را مقاوم می‌سازند.
💡@bekhodat1Aeman1d📚Читать полностью…
✨ در تمام قدم‌های زندگی‌ات به الله توکل کن؛ وقتی دلت به او گرم باشد، دیگر از هیچ اتفاقی نمی‌ترسی...
کارهایت را به او بسپار، با آرامش قدم بردار و آسوده‌خاطر باش؛ چون خدایی که بر او تکیه کرده‌ای، هرگز از حال دلت بی‌خبر نیست. 🤍🍃
💡@bekhodat1Aeman1d📚Читать полностью…
حضرت علی (رض) فرموده اند :
در شگفتم که انسان راه نجات را در اختیار دارد و از زندگی نااُمید هست ، پرسیدند راهِ نجات چیست ؟ گفتند استغفار فراوان🥹
🌸[استغفرالله و اتوب الیه🌸]
🍃سلام🌞صبح تان زیبا
امروز شنبه
🌻۱۶/ عقرب/۱۴۰۵ شمسی
🌹۷/ نوامبر/۲۰۲۶میلادی
🌷 ۲۶/جمادی الاول /۱۴۴۸قمری
💡@bekhodat1Aeman1d📚Читать полностью…
آن سوی اجبار
نویسنده: فاطمه سون ارا
قسمت: پنجاه
مهدی آرام دهان باز کرد و شروع به خوردن نمود.
زیبا در میان لقمه ها گاهی به چهره اش نگاه می کرد و لبخند کوچکی بر لب می آورد. خوشحالی اش را نمی توانست پنهان کند. همان دختری که تا چند لحظه پیش از رفتار سرد او دل شکسته شده بود، حالا از این که مهدی اجازه داده بود به او کمک کند، احساس آرامش می کرد. برای نخستین بار، کار ساده ای که هر روز برای دیگران انجام می داد، در دلش معنای دیگری یافته بود.
وقتی غذای مهدی تمام شد، زیبا دستمالی برداشت و با نرمی دور دهانش را پاک کرد. مهدی این بار اعتراضی نکرد. سپس زیبا دواهایش را آورد و مطابق معمول برایش داد تا بخورد.
مهدی که حالا آرام تر از همیشه به نظر می رسید، سرش را روی بالشت گذاشت و با لحنی کودکانه گفت می خواهم بخوابم.
زیبا لبخندی زد و گفت بسیار خوب، بخواب. شب بخیر، مهدی جان.
مهدی چشم هایش را بست. زیبا لحظه ای کنارش نشست و به چهره اش نگاه کرد.
این نخستین بار بود که او را چنین آرام و از نزدیک تماشا می کرد؛ بی آن که میان شان بحثی باشد، بی آن که مهدی با خشم از او بخواهد دور شود. در سکوت اتاق، چهرهٔ او دیگر آن مرد خشمگین و گاه ناسازگاری نبود که زیبا هر روز با او رو به رو می شد. پسر جوانی بود با چشمانی معصوم، ابروانی پرپشت و چهره ای جذاب که گویی سال ها رنج، چیزی را در ژرفای نگاهش خاموش ساخته بود.
زیبا نمی دانست پیش از آن حادثه، مهدی چگونه انسانی بوده است؛ آیا همیشه همینقدر خاموش بوده یا زمانی جوانی پر جنب و جوش بوده که برای آینده اش آرزوهای فراوان در سر داشته است. تنها چیزی که می دانست، این بود که هشت سال پیش، هنگامی که مهدی هجده سال داشت، حادثهٔ ترافیکی زندگی اش را برای همیشه دگرگون ساخته بود.
پس از آن رویداد، بدنش از کمر به پایین فلج شده بود و حرکت دادن دست هایش نیز برایش دشواری داشت. افزون بر این، آسیب های عصبی بر رفتارش اثر گذاشته بود؛ گاهی مانند طفلی کم حوصله و زودرنج رفتار می کرد و گاهی همان مرد بیست و شش ساله ای می شد که در پس نگاه خاموشش، اندوه و درماندگی موج میزد. روزهایی بود که نمی توانست کوچک ترین خواسته اش را به آسانی بیان کند و روزهایی دیگر، از این که برای ساده ترین کارها به دیگران نیاز داشت، چنان به تنگ می آمد که خشمش را بر نزدیک ترین آدم ها خالی می کرد.
زیبا به دست های مهدی نگاه کرد؛ دست هایی که حتی برای انجام دادن کارهای ساده نیز به دشواری حرکت می کردند.
درودفرستادن‌برپیامبرﷺدلیلی‌ست
که‌درروزقیامت‌قدمهایت‌بتواندبرسرِ
پلِ‌صراط‌محکم‌باشد... 🥰🤍🌱
اللَّهُمَّ‌صَلِّ‌عَلَى‌سیّدنامُحَمَّدٍوآل‌مُحَمَّدٍﷺ🦋𓂅
💡@bekhodat1Aeman1d📚Читать полностью…
﴿ وَعَسَى أَن تَكْرَهُوا شَيْئًا وَهُوَ خَيْرٌ لَّكُمْ ﴾🌿
مطمئن باشید آنچه را که خداوند برایتان نوشته است، زندگی را برایتان سخت نمیکند و آنچه از دستتان رفته حتما خیری در آن بوده هست ...🤍🦋
و چه بسا چیزی را دوست نداشته باشید در حالی که برای شما بهتر است . . .
خداوند همیشه در مقدرات خود خیری فراتر از باور را پنهان می کند.! همیشه در زندگی قناعت داشته باشید زیرا قناعت رمزِ خوشبختی و توکل آرامشِ دلهاست!!🌿🌼🌾
💡@bekhodat1Aeman1d📚Читать полностью…
صل الله علیه وسلم🤍
روز جمعه اثبات محبته!
معامله ی زیباییه ... چقدر رسول الله رو دوست دای؟ به همون اندازه بر ایشون صلوات بفرست
🌸 اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَعَلَى آلِ مُحَمَّدٍ كَمَا صَلَّيْتَ عَلَى إِبْرَاهِيمَ وَعَلَى آلِ إِبْرَاهِيمَ إِنَّكَ حَمِيدٌ مَجِيدٌ 🌸
🍃سلام🌞صبح تان زیبا
امروز جمعه
🌻۱۵/ عقرب/۱۴۰۵ شمسی
🌹۶/ نوامبر/۲۰۲۶میلادی
🌷 ۲۵/جمادی الاول /۱۴۴۸قمری
💡@bekhodat1Aeman1d📚Читать полностью…
آن سوی اجبار
نویسنده: فاطمه سون ارا
قسمت: چهل و هشت
مهدی رویش را به طرف دیگر برگرداند و گفت گفتم که نمی خورم. چرا هر بار مجبورم می سازی یک حرف را چند بار تکرار کنم؟
زیبا نگاهش را به ظرف غذا دوخت. بعد به سوی او خم شد تا بالشتش را کمی جا به جا کند و کمک نماید راحت تر بنشیند، اما مهدی با ناراحتی گفت به من دست نزن!
زیبا دستش را در میان راه متوقف ساخت. آهسته آن را پایین آورد و یک قدم عقب رفت. چند لحظه در سکوت به او نگاه کرد بعد با صدایی گرفته گفت من هم این جا بودن را انتخاب نکرده ام.
مهدی لحظه ای به او خیره ماند. انگشتانش روی بستر جمع شد، اما چیزی نگفت.
زیبا ادامه داد فکر می کنی خودم خواستم به این خانه بیایم؟ فکر می کنی دلم می خواست از مادرم دور شوم و در خانه ای زندگی کنم که حتی اجازه ندارم وقت گرسنگی غذا بخورم؟ من هم مثل تو گرفتار شده ام، مهدی. فرق ما فقط این است که تو در این خانه به دنیا آمده ای، اما من یک شبه از زندگی قبلی ام جدا شدم و به این جا آورده شدم.
صدایش در پایان جمله لرزید. فوراً نگاهش را پایین انداخت تا اشک های جمع شده در چشمانش را پنهان کند. نمی خواست در برابر مهدی گریه کند؛ نمی خواست او هم مانند دیگران، اشک هایش را نشانهٔ ناتوانی اش بداند.
مهدی به او نگاه می کرد، اما نگاهش دیگر به تندی لحظه های پیش نبود.طوری که حرف های زیبا را می شنید، ولی نمی دانست با آن ها چه کند. لب هایش کمی تکان خوردند، اما پیش از آن که چیزی بگوید، نگاهش را دزدید.
زیبا دوباره به سوی میز رفت و قاشق را برداشت. کمی غذا در آن گذاشت و نزدیک بستر آمد و گفت ببین، من دیگر چیزی نمی گویم. فقط چند قاشق بخور. اگر باز هم نخواستی، اصرار نمی کنم.
قاشق را به سویش گرفت، اما مهدی صورتش را برگرداند.
این بار زیبا قاشق را پایین آورد. خشم و اندوه در دلش به هم پیچیده بودند. تمام روز را کار کرده بود، از صبح تا آن ساعت حتا فرصت نکرده بود به خودش فکر کند. حالا هم باید با کسی کنار می آمد که هر تلاشی را از سوی او با خشم پاسخ می داد.
آرام گفت چرا با من اینطور رفتار می کنی؟ من دشمنت نیستم.
مهدی ناگهان با دستش به قاشق ضربه زد. قاشق از دست زیبا افتاد و روی فرش غلتید. مقداری غذا نیز روی دست و لباسش ریخت.
زیبا از جا تکان خورد. چند لحظه به قاشق روی زمین نگاه کرد، بعد سرش را بلند کرد. این بار دیگر نتوانست اندوهش را پنهان کند و پرسید من چه کرده ام که اینقدر از من بدت می آید؟
هیچوقت تسلیم نشو
شاید در یک قدمی موفقیت باشی
💡@bekhodat1Aeman1d📚Читать полностью…
غوطه ور شدن در غم و اندوه ، شب ها بیشتر می شود،زیرا این یکی از مراحل شیطان است!! تا دل را سخت کند،و آرامش و اطمینانش را از دست بدهد . . .🥲
غمگین نباش.! 🕊🤍
و بدان که خداوند تو را می آزماید تا به او با قیام اللیل و ذکر نزدیک تر شوی، پس بسویش برو تا تو را به چیز های خوب مژده بدهد و دعاهای خیرت را برآورده کند!!!🌻🦋
💡@bekhodat1Aeman1d📚Читать полностью…
خدا کند سهم دلمان آرامش باشد، نه بغض‌های
پنهان و غصه‌های بی‌پایان...🤍
🍃سلام🌞صبح تان زیبا
امروز پنج شنبه
🌻۱۴/ عقرب/۱۴۰۵ شمسی
🌹۵/ نوامبر/۲۰۲۶میلادی
🌷 ۲۴/جمادی الاول /۱۴۴۸قمری
💡@bekhodat1Aeman1d📚Читать полностью…
آن سوی اجبار
نویسنده: فاطمه سون ارا
قسمت: چهل و شش
خانم خان ورق ها را کنار گذاشت و گفت امشب ما به یک محفل دعوت هستیم. لازم نیست برای همه غذا آماده کنی. فقط غذای مهدی جان را بپز. ما همه میرویم و ناوقت شب بر می گردیم. تو هم مراقب مهدی باش؛ غذایش را بده و دواهایش را سر وقت برایش بده. فهمیدی؟
زیبا که انتظار شنیدن چنین خبری را نداشت، برای لحظه ای خاموش ماند. سپس با نگرانی پرسید یعنی… من شب در این خانه میمانم؟
خانم خان ابروهایش را بالا برد و گفت معلوم است که میمانی.
زیبا به سختی آب دهانش را فرو برد. نگاهش به خانم خان دوخته شده بود و ترسی که از شنیدن این خبر در دلش افتاده بود، کم کم در چهره اش نمایان می شد بعد به سختی گفت اما خانم جان، این خانه بسیار بزرگ است. من… من از تنها ماندن می ترسم.
هنوز سخنش به پایان نرسیده بود که خانم خان با بی حوصلگی حرفش را قطع کرد و گفت دیگر این حرف ها چیست؟ تو زن مهدی هستی و باید مسئولیت خودت را بدانی. ما که نمی توانیم هر جا میرویم، تو را هم با خود ببریم. نگهبانان در حویلی هستند، دیگر چه ترسی داری؟
این را گفت، از جایش برخاست و بدون آن که منتظر پاسخ زیبا بماند، از اتاق بیرون شد.
زیبا همان جا ایستاد. احساس کرد چیزی سنگین روی سینه اش گذاشته‌اند. سه ماه بود که در آن خانه زندگی می کرد، اما هنوز به دیوارهای بلند و دهلیزهای درازش عادت نکرده بود. شب ها، هنگامی که همه به اتاق های شان می رفتند و سکوت بر خانه حکمفرما می شد، هر صدای کوچکی در گوشش بزرگ و هراس انگیز می پیچید. حالا قرار بود تمام شب را در آن خانهٔ وسیع، دور از همه و در کنار مهدی بگذراند؛ آن هم بدون خاله قدسیه و زحل.
با دل گرفته به آشپزخانه برگشت. دست هایش را روی میز گذاشت و سرش را برای لحظه ای پایین انداخت. در همان هنگام، زحل وارد آشپزخانه شد. با دیدن چهرهٔ گرفتهٔ زیبا، قدم هایش را آهسته کرد و پرسید چی شده، زیبا جان؟ چرا اینقدر ناراحت معلوم می شوی؟
زیبا سر بلند کرد. با دیدن زحل، دیگر نتوانست نگرانی اش را در دل نگه دارد و گفت زحل جان، شما امشب به محفل میروید و خانم جان گفت که من باید با مهدی تنهایی در این خانه بمانم. من از تنهایی می ترسم. خانه بسیار بزرگ است و شب ها هم…
صدایش آهسته شد و باقی سخنش را فرو خورد.
زحل آهی کشید. می دانست که زیبا در این خانه چه روزهایی را سپری می کند و چقدر کمبود یک چهرهٔ آشنا و مهربان را احساس می نماید.
حکایت آموزنده پدر و پسر
💡@bekhodat1Aeman1d📚Читать полностью…
دراین جهان پرهیاهو برای شنیده شدن لازم نیست فریاد بزنی گاهی سکوت گویاترین درد دنیاست خدای که صدای قلبت را می‌شنود سکوتت را هم می‌فهمد🤍
Читать полностью…
دل بسپار به خدایی که تورا از عدم به هستی آفرید؛
آتشی که ابراهیم را نسوزاند ،
دریایی که موسی را غرق نکرد ،
نهنگی که یونس را نخورد ،
همه عالم که برای تو بد بخواهند
اگه خدا نخواهد ، نمیشه ...!
وَمَا تَشَاءُونَ إِلَّا أَن يَشَاءَ اللَّهُ رَبُّ الْعَالَمِينَ
و شما چیزی را نمی‌خواهید، مگر آنکه خداوند، پروردگار جهانیان، بخواهد.
#صبح_بخیر
💡@bekhodat1Aeman1d📚Читать полностью…
📚شاگرد اول، شاگرد آخر...
گفت : شاگرد اول بودم ، پدرم یادم داده بود،که همیشه درس بخوانم ، وقتی مهمان می آید زود بیایم سلام کنم و بروم !
آرام آرام مهمانهای ما خیلی کم شدند چون مادرم غیر مستقیم گفته بود حواس مرا پرت می کنند !
وقتی مدرسه می رفتم، پدرم خودش مرا می رساند آخه مادرم گفت بود نکنه توی سرویس مدرسه حرف بد یاد بگیرم .
پدرم مرا خیلی دوست داشت! وحتی می گفت زنگ تفریح به حیاط نروم !چون ممکن است بچه ها دعوایم کنند !
ومن نه تنها زنگ تفریح مدرسه که تمام زنگهای تفریح عمرم را در اتاقی درس خواندم ! مایه افتخار پدر بودم ! شاگرد اول !
وقتی پدر مرا به مدرسه می رساند شیشه ی اتومبیل را بالا می زد که مبادا حرفی بشنوم ومن تا مسیر مدرسه ریاضی کار می کردم!
وقتی سر سفره می آمدم باید به فیزیک فکر می کردم چون پدرم می گفت نباید لحظه ها را از دست بدهم !
چقدر دلم می خواست یکبار برف بازی کنم ، اما مادر پنجره را بسته بود ومی گفت پنجره باز شود من مریض می شوم
و چند روز نمی توانم به مدرسه بروم و از درس عقب می مانم .
من حتی باریدن برف را هم درست ندیده ام !
من همیشه کفشهایم نو بود چون باآنها فقط از درب مدرسه تا کلاس می رفتم !!من حتی یک جفت کفش در زندگی ام پاره نکردم و مایه افتخار پدرم بودم !
من شاگرد اول تیزهوشان بودم ! تمام فرمول های ریاضی وفیزیک را بلد بودم
ولی نمی توانستم یک لطیفه تعریف کنم !
یک شعر درست و حسابی بخوانم، بجز شعرهای اجباری کتاب فارسی دبستان .
و حالا یک پزشکم ! چه فرقی دارد تو بگو یک مهندس !
بگو یک دانشمند ...
پزشکی که تا الان نخندیده است ،مهندسی که شوخی بلد نیست!
من نمی دانم چطور باید نان بخرم !من نمی دانم چطور باید کوهنوردی بروم!
من تیله را از گلوله تشخیص نمی دهم.
با اینکه بزرگ شده ام اما می ترسم باکسی حرف بزنم ! چون ممکن است حرف بد یاد بگیرم !
من شاگرد اول کلاس بودم ! اما الان نمیدانم اگر مثلا مراسم عروسی دعوت شوم چگونه بنشینم ، اگر مراسم عزاداری بروم چه بگویم !
همسایه مان برای ما آش نذری آورده بود نمی دانستم چه اصطلاحی بکار ببرم .
اما بالاخره باید یک روز دل به دریا بزنم.
باید بنشینم برای خودم جوک تعریف کنم ! یک روز باید یک پفک نمکی را تا آخر بخورم !
یکروز می خواهم زیر برف بروم ! یک روز می خواهم داد بکشم ، جیغ بزنم !من شاگرد اول کلاسم اما از قورباغه می ترسم ، از گوسفند می ترسم ، مایه افتخار پدر حتی از خودش هم می ترسد !
راستی پدرهای خوب ومهربان به فکر شاگردهای اول کلاس باشید
و اگر پدرم را دیدید بگویید فرزندش شاگرد اول کلاس درس و شاگرد آخر کلاس زندگی است...
زندگى کوچه‌ى سبزی‌ست
میان دل دشت كه در آن
عشق مهم است و گذشت
🌺سلام،صبحتان بخیر و شادی🌺
💡@bekhodat1Aeman1d📚Читать полностью…
💜🦋
🖊📃 پیامی برای شما:
در نهایت همه چیز درست خواهد شد
ان شاءالله،زیرا خداوند با شماست و
از رگِ گردن به شما نزدیکتر هست !🥰
شب تان خدایی عزیزان
💡@bekhodat1Aeman1d📚Читать полностью…
آن سوی اجبار
نویسنده: فاطمه سون ارا
قسمت: چهل و نه
مهدی نفسش را با ناراحتی بیرون داد و گفت چون همه تان می خواهید به من دستور بدهید! مادرم می گوید بخور، داکتر می گوید حرکت کن، همه می گویند این کار را بکن و آن کار را نکن. هیچکس نمی پرسد من چه می خواهم! حالا تو هم آمده ای که به من بگویی چه کار کنم.
زیبا به او خیره ماند. برای نخستین بار، پشت آن خشم چیزی را دید که پیش از آن نتوانسته بود ببیند؛ مردی که از ناتوانی خود به ستوه آمده بود، مردی که شاید از این که دیگران برای کوچک ترین کارهایش تصمیم می گرفتند، احساس می کرد همه چیز را از دست داده است.
اما فهمیدن درد مهدی، درد خودش را از میان نمی برد.
با صدایی آرام تر گفت پس به من بگو چه می خواهی. من نمی توانم فکرت را بخوانم، مهدی. اگر چیزی نمی خواهی، بگو. اگر کمکی لازم داری، باز هم بگو. اما چرا هر بار که به تو نزدیک می شوم، طوری رفتار می کنی که آمده ام آزارت بدهم؟
مهدی چیزی نگفت. نگاهش روی چهرهٔ زیبا ثابت ماند و بعد آهسته پایین افتاد.
زیبا خم شد، قاشق را از روی فرش برداشت و آن را روی میز گذاشت. بعد دستمال را برداشت و لکهٔ غذا را از روی لباسش پاک کرد. اشک هایش را با پشت دست زد و کوشید خودش را جمع و جور کند و بعد گفت من دیگر اصرار نمی کنم. هر وقت گرسنه شدی، غذا روی میز است صدایم بزن برایت غذا بدهم.
خواست از بستر فاصله بگیرد که صدای مهدی را شنید که گفت زیبا…
قدمش متوقف شد. لحظه ای گمان کرد اشتباه شنیده است. در این سه ماه، مهدی یکبار هم اسم او را صدا نزده بود ولی امشب آن هم با چنین لحنی صدایش کند برایش باور کردنی نبود.
آهسته برگشت و به سویش نگاه کرد.
مهدی لب هایش را به هم فشرده بود. گفتن خواسته اش برایش دشوار بود. چند لحظه خاموش ماند، سپس نگاهش را به زیبا دوخت و با صدایی آرام گفت برایم غذا بده.
زیبا با تعجب به او نگاه کرد. چشم هایش برای لحظه ای گشاد شد و نتوانست باور کند که مهدی خودش از او خواسته است کمکش کند. نگاهش به چهرهٔ مهدی افتاد و آنگاه لبخند کمرنگی را دید که گوشهٔ لب هایش نشسته بود؛ لبخندی کوچک، اما برای زیبا به اندازهٔ باز شدن پنجره ای در اتاقی تاریک ارزش داشت.
همان جا فهمید که شاید دیوار میان آن دو، هر چند اندک، ترک برداشته است.
بی درنگ به سویش برگشت و با مهربانی گفت البته، مهدی جان.
چوکی را نزدیک بستر کشید، بشقاب غذا را برداشت و نشست. این بار مهدی نه رویش را برگرداند و نه دستش را پس زد. زیبا قاشق را از غذا پر کرد و به سوی دهانش برد.
ادامه دارد ان شاءالله
فقر
💎یاد دارم در غروبی سرد سرد،
می گذشت از کوچه ما دوره گرد،
داد می زد: کهنه قالی می خرم،
دست دوم، جنس عالی می خرم،
کوزه و ظرف سفالی می خرم،
گر نداری، شیشه خالی می خرم
اشک در چشمان بابا حلقه بست،
عاقبت آهی کشید، بغض اش شکست،
اول ماه است و نان در سفره نیست،
ای خدا شکرت، ولی این زندگی است؟!!!
سوختم، دیدم که بابا پیر بود،
بدتر از او، خواهرم دلگیر بود،
بوی نان تازه هوش اش برده بود،
اتفاقا مادرم هم، روزه بود،
صورت اش دیدم که لک برداشته،
دست خوش رنگ اش، ترک برداشته،
باز هم بانگ درشت پیرمرد،
پرده اندیشه ام را پاره کرد...،
دوره گردم، کهنه قالی می خرم،
دست دوم، جنس عالی می خرم،
کوزه و ظرف سفالی می خرم،
گر نداری، شیشه خالی می خرم،
خواهرم بی روسری بیرون دوید،
گفت: "آقا، سفره خالی می خرید؟!!
آغاز هر روز
شروعِ دوباره برای آموختن است
آغازی برای تکاندن غبار از دل
و نشاندن غنچه‌های عشق و محبت
پس شروع دوباره‌ی زندگی مبارک
🌹سلام🍂صبحتان بخير😊
💡@bekhodat1Aeman1d📚Читать полностью…
خوب یا بد...
دفتر امروز هم بسته شد
به امید فردایی بهتر و زیباتر از امروز
🌙شبتان گرم از نگاه خدا🤲
💡@bekhodat1Aeman1d📚Читать полностью…
آن سوی اجبار
نویسنده: فاطمه سون ارا
قسمت: چهل و هفت
نزدیک تر رفت و دستش را روی شانهٔ او گذاشت و گفت نگران نباش، زیبا جان. نگهبانان در حویلی هستند و دروازه ها هم بسته می مانند. هیچ اتفاقی نمی افتد. کاش می توانستی تو هم با ما بیایی، اما مهدی جان نمی تواند تنها بماند و کسی باید مراقبش باشد.
زیبا لب هایش را گشود تا چیزی بگوید که عایشه وارد آشپزخانه گردید.
نگاهی به زیبا و زحل انداخت و با لحنی که در آن نشانی از کنجکاوی و اندکی تمسخر بود، گفت اینجا چه خبر است؟ چرا باز زیبا اینطور غم زده ایستاده؟
زحل پیش از آن که زیبا فرصت پاسخ دادن پیدا کند، لبخند کوتاهی زد و رو به عایشه گفت چیزی نیست، عایشه جان. زیبا کمی خسته شده بود. بیا که باید برای امشب آماده شویم، وقت زیادی نمانده.
عایشه شانه ای بالا انداخت و دیگر چیزی نپرسید. نگاهی گذرا به زیبا انداخت و از آشپزخانه بیرون شد. زحل نیز پیش از رفتن، رو به زیبا کرد و آهسته گفت تو هم کارهایت را خلاص کن و کمی استراحت کن.
زیبا سر تکان داد و با صدای آرام گفت چشم، زحل جان.
پس از آن، هر کس به اتاق خودش رفت تا برای محفل شب آماده شود.
زیبا اما در آشپزخانه تنها بود برای مهدی غذایی آماده ساخت که می دانست به خوردنش عادت دارد و برای خودش نیز کمی غذا پخت. تمام مدت، فکر تنها ماندن در آن خانه از ذهنش بیرون نمی شد.
چند ساعت بعد، خانم خان و دیگران آماده شدند و یکی پی دیگری به سوی دروازه رفتند. زیبا از فاصلهٔ دور ایستاده بود و نگاه میکرد.
چند دقیقه بعد، صدای بسته شدن دروازهٔ بزرگ حویلی بلند شد و موترها یکی پس از دیگری از آن جا دور شدند.
سکوت بر خانه سایه انداخت.
وقتی که کارهای زیبا به پایان رسید، غذاها را در دو ظرف جداگانه گذاشت و روی پتنوس چید و با پتنوس غذا به سوی اتاقش رفت. نخست غذای خودش را در گوشه ای از اتاق گذاشت، سپس ظرف غذای مهدی را روی میز کنار بسترش قرار داد.
زیبا پتنوس را مرتب ساخت و نزدیک بستر رفت و گفت غذای تان را آورده ام.
مهدی بی آن که نگاهش را به او بدوزد، گفت من از دست تو غذا نمی خورم.
زیبا برای چند لحظه خاموش ماند. هر چند در این سه ماه بارها همین جمله را از او شنیده بود، باز هم شنیدنش دلش را می آزرد. آهسته نفس کشید و کوشید صدایش آرام بماند و گفت مهدی جان، امشب همه به محفل رفته اند. خاله قدسیه هم نیست و زحل جان هم همراه شان رفته است. من و تو تنها هستیم. لطفاً غذایت را بخور تا بعد بتوانم کارهایم را انجام بدهم.
☘️حکایتی بسیار زیبا و خواندنی
در نیمه های سال تحصیلی معلّم کلاس به مدّت یک ماه به دلیل مشکلاتش کلاس را ترک کرد و معلّمی جدید موقّتاً به جای او آمد.
پس شروع به تدریس نمود و بعد، از چند دانش آموز شروع به پرسش در مورد درس کرد.
وقتی نوبت به یکی از دانش آموزان رسید و پاسخی اشتباه داد بقیه دانش آموزان شروع به خندیدن کردند و او را مسخره می کردند.
معلّم متوجّه شد که این دانش آموز از ضریب هوشی و اعتماد بنفسی پایین برخوردار است و همواره توسّط هم کلاسی هایش مورد تمسخر قرار می گیرد.
زنگ آخر فرا رسید و وقتی دانش آموزان از کلاس خارج شدند
معلّم آن دانش آموز را فرا خواند و به او برگه ای داد که بیتی شعر روی آن نوشته شده بود و از او خواست همان طور که نام خود را حفظ کرده آن بیت شعر را حفظ کند
و با هیچ کس در مورد این موضوع صحبت نکند.
در روز دوم معلّم همان بیت شعر را روی تخته نوشت و به سرعت آن بیت شعر را پاک کرد
و از بچّه ها خواست هر کس در آن زمان کوتاه توانسته شعر را حفظ کند دستش را بالا ببرد.
هیچ کدام از دانش آموزان نتوانسته بود حفظ کند.
تنها کسی که دست خود را بالا برد و شعر را خواند همان دانش_آموز دیروزی بود که مورد تمسخر بچّه ها بود.
بچّه ها از این که او توانسته در این فرصت کوتاه شعر را حفظ کند مات و مبهوت شدند.
معلّم خواست برای او کف بزنند و تشویقش کنند.
در طول این یک ماه معلّم جدید هرروز همین کار را تکرار می کرد و از بچّه ها می خواست تشویقش کنند و او را مورد لطف و محبّت قرار می داد.
کم کم نگاه هم کلاسی ها نسبت به آن دانش آموز تغییر کرد.
دیگر کسی او را مسخره نمی کرد.
آن دانش آموز خود نیز دارای اعتماد به نفس شد
و احساس کرد دیگر آن شخصی که همواره معلّم سابقش "خنگ " می نامید نیست.
به خاطر اعتماد بنفسی که آن معلّم دلسوز به او داد،
دانش آموز تمام تلاش خود را می کرد که همواره آن احساس خوبِ برتر بودن و باهوش_بودن و ارزشمند بودن در نظر دیگران را حفظ کند.
دیگر نمی خواست مانند گذشته موجودی بی اهمّیّت باشد.
آن سال با معدّلی خوب قبول شد.
به کلاس های بالاتر رفت.
در کنکور شرکت کرد و وارد دانشگاه شد.
مدرک دکترای فوق تخصص پزشکی خود را گرفت
و هم اکنون پدر_پیوند_کلیه_جهان است .
بله او کسی نیست جز
👇👇👇
☘️دکتر ملک حسینی
این قصه را دکتر ملک حسینی در کتاب زندگانی خود و برای قدردانی از آن معلّم که با یک حرکت هوشمندانه مسیر زندگی او را عوض نمود،
در صفحه اینستاگرامش نوشته و برای معلّم خود آرزوی موفقیت نموده.
🍀🍀
☀️
امیدوارم ...
با طلوع خورشید امروز
خوشی‌ها و زیبایی‌های زندگیتون
پر رنگ‌تر و با طراوت‌تر از
همیشه باشه
🍀سلام،صبحتان بخیر 🌾
💡@bekhodat1Aeman1d📚Читать полностью…
اگرشب‌هنگام،درخواب‌باشی‌ودرروزمشغول
خوردوخوراک‌وغرق‌درگناهان‌باشی‌پس‌کی
رضایت‌پروردگارت‌راجلب‌خواهی‌کرد؟!!
بزرگترین‌شکست‌اینست‌که
به‌خاطراین‌دنیای‌موقتی‌‌ازخدا،دورشوی!!🥀💔
شب تان خوش
💡@bekhodat1Aeman1d📚Читать полностью…
آن سوی اجبار
نویسنده: فاطمه سون ارا
قسمت: چهل و پنج
بعد نگاهی کوتاه به زیبا انداخت و دوباره رو به مهدی گفت اما اگر به او فرصت بدهی و خودت هم کوشش کنی بهتر بشناسی اش، مطمئن هستم که از او خوشت خواهد آمد. زیبا دختر خوبی است، مهدی جان.
مهدی چیزی نگفت.
زحل قاشق دیگری از غذا برداشت و ادامه داد تا وقتی که شما با هم عادت می کنید، من خودم برایت غذا می دهم. تو هم کوشش کن با زیبا جان بدرفتاری نکنی. او هم انسان است، دل دارد و از حرف های سخت ناراحت می شود.
مهدی نگاهش را از زحل گرفت و به بشقاب خیره شد. چند لحظه بعد، بدون آنکه چیزی بگوید، دهانش را برای قاشق بعدی باز کرد.
روزها یکی پی دیگری از پی هم می گذشتند و سه ماه از آمدن زیبا به آن خانه سپری شده بود؛ سه ماهی که برای او به اندازهٔ چندین سال تلخ و سنگین گذشته بود. در این مدت، جز خاله قدسیه و زحل، هیچکس با او رفتار شایسته ای نداشت. خانم خان از همه بیشتر او را اذیت میکرد زنی که گویی برای تحقیر کردن زیبا همیشه بهانه ای تازه در آستین داشت. گاهی از طرز کارش ایراد می گرفت، گاهی به لباس پوشیدنش طعنه میزد.
عایشه نیز هیچگاه با او احساس نزدیکی نکرده بود. هر بار که از کنارش می گذشت، چنان از بالا به پایین نگاهش می کرد که گویی زیبا نه عروس این خانه، بلکه خدمت کاری است که به اشتباه پایش به آن جا باز شده است.
اما آنچه بیشتر از همه زیبا را می آزرد، رفتار مهدی بود. او هنوز هم به آسانی از دست زیبا غذا نمی خورد و در برابر کوشش هایش برای کمک، گاهی چنان سرد و بی اعتنا برخورد می کرد که زیبا نمی دانست باید سکوت کند یا از این همه بی مهری گله نماید.
با این همه، بودن خاله قدسیه و زحل تحمل آن خانه را برای زیبا اندکی آسان تر ساخته بود.
در تمام این مدت، نه مادرش را دیده بود و نه خبری از خانواده اش داشت.
آن روز، خاله قدسیه به مناسبت محفل فراغت پسرش مرخصی گرفته بود. نبودن او در آشپزخانه، از همان ساعات نخست صبح احساس می شد. زیبا ناچار تمام کارهای خانه را به تنهایی انجام داد.
بعد از چاشت، وقتی آخرین کارهایش را نیز به پایان رساند، دست هایش را شست و به سوی اتاق خانم خان رفت تا بپرسد برای شب چه غذایی آماده سازد.
خانم خان روی چوکی نشسته و مصروف بررسی ورق های بود. با دیدن زیبا، لحظه ای سر بلند کرد و بی آن که توجه چندانی به او نشان بدهد، پرسید کاری داری؟
زیبا با احترام پاسخ داد خانم جان، خواستم بپرسم برای شب چی بپزم؟
واقعا زیباست و عبرت آموز👌👌
مردي وارد داروخانه شد وبالهجه اي ساده گفت:
کرم ضد سيمان دارين؟
متصدي داروخانه با لحني تمسخر آميز گفت:
بله که داريم کرم ضد تيرآهن و آجرم داريم حالا خارجي ميخواي يا ايراني؟
خارجيش گرونه ها گفته باشم!
مرد نگاهي به دستانش کرد و روبه روي فروشنده گرفت و گفت:
ازوقتي کارگر ساختمون شدم دستام زبر شده نميتونم دخترمو نوازش کنم...
اگه خارجيش بهتره، خارجيشو بده !
لبخند روي لبان متصدي يخ زد!!!
واقعا چه حقير و کوچک است آن که به خود مغرور است
چراکه نمي داند بعد از بازي شطرنج
شاه وسرباز را دريک جعبه مي گذارند...
انسانيت و تقواست که سرنوشت ساز است ...
جايگاه شاه و گدا و دارا و ندار همه " قبر "است...
مواظب باشيم که «تقوا»بايک «تق» «وا» نرود!!!!!
براي رسيدن به کبريا بايد نه "کبر"داشت نه"ريا"!!!!
هرچقدرهم‌که‌درمسیرهای‌زندگی‌گُم‌شوید،
رابطهٔ‌خودوﷲﷻرابخاطرِ‌هیچ‌کس
وهیچ‌چیزازبین‌نبرید...!
وآن‌‌رامانندارزشمندترین‌چیزی‌که‌برای
ازدست‌دادنش‌‌می‌ترسید،احساس‌کنید
ازآن‌به‌همان‌اندازه‌که‌ازروحِ‌خودمحافظت
میکنید،محافظت‌کنید
چون‌‌باآن،همه‌چیزداریدوبدونِ‌آن‌هیچ
چیزندارید🕋🌸✨
💡@bekhodat1Aeman1d📚Читать полностью…
چیزی راخواستیم و خداوند چیز دیگری را برایمان خواست،
پس الحمدلله برای خیری که به آن آگاهی نداریم.✨
🍃سلام🌞صبح تان زیبا
امروز چهار شنبه
🌻۱۳/ عقرب/۱۴۰۵ شمسی
🌹۴/ نوامبر/۲۰۲۶میلادی
🌷 ۲۳/جمادی الاول /۱۴۴۸قمری
💡@bekhodat1Aeman1d📚Читать полностью…