9611
﷽ 📚📚کتابخانه ای همراه؛ همراه با شما تا هنر زندگی🌹🌹 خرید کتاب: ⬇️⬇️⬇️⬇️ www.sayehsokhan.com 📚ثبت سفارش مستقیم کتاب در دایرکت اینستاگرام: 👇👇👇👇 https://b2n.ir/s05391 آدرس: خ 12فروردین، کوچه بهشت آیین، پ 19 همکف تلفن:66496410
#رقص
با نگاه به رقص دیگران، می توان احساس رقصیدن و شادابی در درون خود پدیدآورد. به دشواریها و سختیها و تلخیها فرصت خودنمایی در جان و دلتان ندهید.
رقصیدن را از دیگران بیاموزیم. ماشین و صنعت و طرز لباس پوشیدن را از غرب گرفتیم اما روش اندیشیدن و پرسشگری و رقص را از آنان نیاموختیم. این برنامهها را نیز دوست دارم.
سقراط و حافظ به جای خود، رقص و هنر نیز به جای خود. هیچ گوشهای از زندگی را بی تماشا رها نکنید. کمی هم وقت برای دیدن رقص بگذارید. برقصید، بخوانید و حق خود را از زندگی بگیرید.
لذت بردن حق اصلی هرکس است. اپیکور، فیلسوف یونانی قدیم، تنها کسی بود که به حقیقت زندگی پی بُرد: لذت ببرید. به هر شکلی که توانایی و تمایلش را دارید. البته نباید دیگری را محروم نمود.
گویا این روزها باید بیشتر از هنر بهره بگیریم و در شادی و آبادی جسم و جان خود بکوشیم و به ریشِ خُرافهپسندان بخندیم. پس بگذارید صدای موسیقی در خانه بپیچد و تا میتوانید برقصید.
وظیفهی ما زندگی کردن است نه هراسیدن و غمگین شدن. شادی، به تقویت سیستمِ ایمنی بدن یاری میکند. شاد بمانید تا جان و جسم آباد و آزاد بماند.
/channel/ezzatiparvar
🟠 «من» یا «ایگوی من»؟ سه نشانهیِ برتریطلبی و ریشهیِ بیقراریِ انسان
✍ هر کدامِ از ما خودِمان را با "ایگو" (ego)ای که داریم یکی میگیریم. یعنی، من تصوّرام بر این است که من همان ایگو ام. ایگو که امروزه در روانشناسی گفته میشود، همان چیزی است که قدمایِ ما به آن انانیّت/نفسانیّت و گاهی خودبینی یا خودنگری میگفتند. ما خودِمان را با ایگویِ خودِمان مساوی میگیریم، یعنی خودِمان را با یکی از ساحتهایِ وجودِمان یکی میگیریم.
و مشکلِ اصلیِ بیقراریِ آدمیان در همین معادله است که «من مساوی ام با ایگویِ من» و گمان نمیکنم که ساحتهایِ وجودیای دارم که اتّفاقاً نازلترین ساحتِ وجودِ من همین چیزی است که تحتِ عنوان ایگو از آن نام میبرم.
معادلهیِ «من مساوی است با ایگویِ من» مالِ کسی است که تمامِ اندیشهیِ او برتری است، «برتر شدن از... ». حالا، این «از» چه کسی یا چه کسانی باشد، البتّه، فرق میکند. امّا، تا وقتی تمامِ فریادِ درونِ من این است که از فلان کس یا از فلان گروه یا از فلان کسان باید برتر شوی، درواقع، دستخوشِ آن معادلهیِ «من مساوی است با ایگوی من» ام و گمانام بر این است که هر چه ایگویِ من فربهتر شود من فربهتر شدهام و هر چه ایگویِ من لاغرتر و نحیفتر و ضعیفتر شود گویا من لاغرتر و نحیفتر و ضعیفتر شدهام. به زبانِ ساده، چون بینِ خودم و ایگویِ خودم نوعی همذاتپنداری میکنم، هر چه را به نفعِ ایگویِ خودم است به نفعِ خودم میدانم و هر چه را به ضررِ ایگویِ من است به ضررِ خودم میدانم.
هیچ وقت متفطّن به این نکته نیستم که بسیاری از چیزها به ضررِ ایگویِ من، ولی به نفعِ من اند. نمیدانم که گاهی خودِ واقعیِ من با ایگویِ من اصلاً بازیِ الاکلنگی دارند و اگر ایگو بالا رفت من پایین آمدهام و اگر من بنا است بالا بروم باید ایگو پایین بیاید.
🔶 حالا، این برتریطلبی چهگونه در زندگیِ ما نمود دارد؟ این برتریطلبی سه نمودِ اساسی در زندگیِ من دارد. اگر این نمودها در من هستند آن برتریطلبی هم وجود دارد:
۱. اگر حال منی را که خودم را با ایگو یکی میگیرم میخواهید بپرسید، میخواهید ببینید آیا خوش یا ناخوش ام، باید میزانِ داراییهایِ من را حساب کنید. هر چه داراییهایِ من بیشتر است گمان میکنم که حالام خوشتر و بهتر است. یعنی، درواقع، حالام را با میزان و کمّیّتِ داشتههایم باید بسنجید؛
۲. جلوهیِ دوم برتریطلبی این است که بودِ من با نمودِ من خیلی متفاوت است. اصلاً اجازه نمیدهم بودم دقیقاً نمود پیدا کند. همیشه نمودم را آرایش میکنم تا بینِ نمودم و بودم فاصله بیفتد، چون اگر بودِ من برملا شود و دقیقاً چنان که هست نمود پیدا کند به آن برتریطلبی که میخواهم نمیرسم؛
۳. همیشه در ذهنام در حالِ مقایسهیِ خودام با دیگران ام و در عمل هم در حالِ مسابقه با دیگران ام.
🎧 منبع: «درسگفتار در چشم گردباد (قرار در دنیای بیقرار)»
📌صوت این درسگفتار در وباپلیکیشنِ فرزانه قرار گرفته است.
📌دسترسی به این درسگفتار از طریقِ لینکِ زیر امکانپذیر است:
https://farzaneh.app/products/Lectures-from-the-Eye-of-the-Storm-Finding-Stillness-in-a-Restless-World
🆔 @Sayehsokhan
✍ سلام! صبح بخیر
امروزتان سرشار از عشق و برکت 💐
🆔 @Sayehsokhan
🎙️ محمد صدیق تعریف؛ صدایی اصیل از مکتب موسیقی ایرانی
محمد صدیق تعریف، خواننده و ردیفدان برجسته موسیقی سنتی ایران، زادهٔ ۲۵ دیماه ۱۳۳۵ در سنندج است؛ هنرمندی که با تکیه بر شناخت عمیق از موسیقی دستگاهی و بهرهمندی از صدایی پرقدرت و پر احساس، جایگاه ویژهای در موسیقی اصیل ایران به دست آورده است.
او در مسیر فعالیت هنری خود با بزرگان موسیقی ایران همچون محمدرضا لطفی، جلال ذوالفنون، حسین علیزاده، فرهاد فخرالدینی و حسین یوسفزمانی همکاری داشته است. همچنین سالار عقیلی از جمله هنرمندانی است که از محضر او بهره بردهاند.
از آثار ماندگار صدیق تعریف میتوان به تصنیف «از نگاه یاران» با شعر فریدون مشیری اشاره کرد که در آلبوم «شیدایی» منتشر شده است.
نخستین اثر منتشرشده از او، آلبوم «به یاد طاهرزاده» است که پیشتر با نام «چاووش ۱۰» شناخته میشد؛ اثری حاصل همکاری گروههای شیدا و عارف به سرپرستی استاد محمدرضا لطفی.
صدیق تعریف از هنرمندانی است که اصالت، دانش و احساس را در کنار یکدیگر به خدمت موسیقی ایران گرفتهاند.
🆔 @Sayehsokhan
🎉 امروز، روز عشاق و علاقمندان کتابه! 🎉
🌟 بیستم هر ماه، با تخفیف ۲۰٪ در خدمت شما عزیزان هستیم 🌟
📚 اگه دنبال کتابهایی برای #رشد_فردی، #خودیاری، #فرزندپروری #رواندرمانی، یا #مهارتهای_ارتباطی هستید، امروز بهترین فرصت برای تهیهی آنهاست!
همهی کتابهای نشر #سایه_سخن فقط تا پایان امروز با ۲۰٪ تخفیف در دسترس شماست.
💻 سایت ما اینجاست:
🔗 www.sayehsokhan.com
👇 برای راحتی، مستقیم برید سراغ دستهبندی مورد نظرتون:
🔹 [تئوری انتخاب]
🔹 [روانشناسی ACT]
🔹 [روانشناسی مثبتگرا]
🔹 [زوجدرمانی و روابط زناشویی]
🔹 [کتابهای صوتی]
انواع کارتها
انواع کتابهای صوتی
📦 با یک کلیک، کتاب رو انتخاب کن و در خانه تحویل بگیر!
📲 ما اینجاییم:
🆔 @SayehSokhan
غزل شمارهٔ ۶۰
شب فراق که داند که تا سحر چندست
مگر کسی که به زندان عشق در بندست
گرفتم از غم دل راه بوستان گیرم
کدام سرو به بالای دوست مانندست؟
پیام من که رساند به یار مهرگسل
که برشکستی و ما را هنوز پیوندست
قسم - به جان تو گفتن طریق عزت نیست
به خاک پای تو (وان هم عظیم سوگندست) -
که با شکستن پیمان و برگرفتن دل،
هنوز دیده به دیدارت آرزومندست!
بیا که بر سر کویت بساط چهرهٔ ماست
به جای خاک که در زیر پایت افکندست
خیال روی تو بیخ امید بنشاندست
بلای عشق تو بنیاد صبر برکندست
عجب در آن که تو مجموع و گر قیاس کنی
به زیر هر خم مویت دلی پراکندست
اگر برهنه نباشی که شخص بنمایی
گمان برند که پیراهنت گلآکندست
ز دست رفته نه تنها منم در این سودا
چه دستها که ز دست تو بر خداوندست
فراق یار که پیش تو کاه برگی نیست
بیا و بر دل من بین که کوه الوندست
ز ضعف طاقت آهم نماند و ترسم خلق
گمان برند که سعدی ز دوست خرسند است
🆔 @Sayehsokhan
🌱 آغاز موفقی برای یک مسیر جدید و ارزشمند!
دیشب، نخستین جلسه خوانش و تفسیر کتاب #تئوری_انتخاب، از ساعت ۱۹ تا ۲۱، با حضور جمعی از علاقهمندان و همراهان این مسیر برگزار شد.
خوشحالیم که از میان ثبتنامکنندگان عزیز، همراهانی در این جلسه حضور یافتند و با استقبال، مشارکت و بازخوردهای ارزشمند خود، شبی پربار و خاطرهانگیز را رقم زدند.
از تکتک عزیزانی که با حضور و همراهی خود به غنای این نشست افزودند، صمیمانه سپاسگزاریم.
حضور و رضایت شما، بزرگترین دلگرمی و انگیزه ما برای ادامه این مسیر است.
امیدواریم در جلسات آینده نیز با همین شور، اشتیاق و همراهی ارزشمند شما، گامهای مؤثرتری در مسیر شناخت، آگاهی و بهکارگیری آموزههای تئوری انتخاب برداریم.
به امید ادامه این همراهی و رقم زدن تجربههایی پربارتر در کنار یکدیگر. 🌹
با سپاس و احترام فراوان
🆔 @Sayehsokhan👇👇👇
✍ سلام! صبح بخیر
امروزتان سرشار از عشق و برکت 💐
🆔 @Sayehsokhan
حریق خزان بود!
همه برگها آتش سرخ،
همه شاخهها شعلۀ زرد،
درختان، همه دودِ پیچان
به تاراج باد!
و برگی که میسوخت،
میریخت،
میمرد.
و جامی _سزاوار چندین هزار آفرین_
که بر سنگ میخورد!
من از جنگل شعلهها میگذشتم
غبار غروب
به روی درختان فرو مینشست.
و باد غریب،
عبوس، از بر شاخهها میگذشت،
و سر در پی برگها میگذاشت.
فضا را، صدای غمآلود برگی، که فریاد میزد،
و برگی که دشنام میداد،
و برگی که پیغام گنگی به لب داشت
لبریز میکرد.
و در چشم برگی که خاموشِ خاموش میسوخت
نگاهی، که نفرین به پاییز میکرد!
حریق خزان بود
من از جنگل شعلهها میگذشتم
همه هستیام جنگلی شعلهور بود!
که توفان بیرحم اندوه،
به هر سو که می خواست، میتاخت،
میکوفت، می زد،
به تاراج میبرد!
و جانی،
که چون برگ،
میسوخت، میریخت، میمرد!
و جامی
_سزاوار نفرین!_
که بر سنگ میخورد!
شب از جنگل شعلهها میگذشت
حریق خزان بود و تاراج باد
من آهسته در دودِ شب رو نهفتم
و در گوشِ برگی
_که خاموشِ خاموش میسوخت_
گفتم:
_مسوز این چنین گرم در خود، مسوز!
مپیچ این چنین گرم بر خود، مپیچ!
که گر دستِ بیدادِ تقدیرِ کور،
تو را میدواند به دنبال باد،
مرا میدواند به دنبال هیچ...!
#فریدون_مشیری
🆔 @Sayehsokhan
✍ سلام! صبح بخیر
امروزتان سرشار از عشق و برکت 💐
🆔 @Sayehsokhan
✍ سلام! صبح بخیر
امروزتان سرشار از عشق و برکت 💐
🆔 @Sayehsokhan
🌷 سپاس از دانایی و مهر شما
از سرکار خانم #نسرین_ابراهیمزاده، روانشناس، کارشناس ارشد روانشناسی و زوجدرمانگری مسئول با بیش از ۱۲ سال تجربه ارزشمند، صمیمانه سپاسگزاریم.
از اینکه در این ویدئوی کوتاه، با بیانی شیوا و نگاهی تخصصی، کتاب ارزشمند «ازدواج بدون شکست» اثر ویلیام گلسر را معرفی کرده و ما را با بخشی از آموزههای کاربردی آن آشنا کردهاند، قدردانیم.
بیتردید، بهاشتراکگذاشتن دانش و تجربه، گامی ارزشمند در مسیر آگاهیبخشی، بهبود روابط و ساختن زندگی مشترک سالمتر است.
برای ایشان آرزوی سلامتی، سربلندی و تداوم اثرگذاری در مسیر آگاهی و آرامش خانوادهها داریم. 🌹
با سپاس و احترام فراوان
#معرفی_آثار_سایه_سخن
🆔 @Sayehsokhan
👤ارسطو میگوید، خطی از وسط دنیای خود بکشید و همه دردها را یک طرف و لذتها را در طرف دیگر قرار دهید. البته اولین نکته این است که تشخیص محل قرارگیری بعضی تجربهها دشوار است.
زایمان را کجا باید گذاشت؟ در این رویداد هم شادی است و هم دردی بزرگ.
ورزش کردن را کدام سمت باید گذاشت؟ این فعالیتی لذتبخش است (شاید هم بعد از اتمامش، بیشتر از آن لذت ببریم)، اما به ناچار با درد همراه است.
📚کتاب: #از_درد_و_رنج_تا_شادکامی
✍️نویسنده: #بروک_بسشن
👤مترجم: #حسین_گازور
📱سفارش کتاب📱
شماره: ۴۱
سلام و عرض ادب 🌿
من هر کتابی را که روی جلدش «خود»، «خویشتن» یا «خودشناسی» باشد، تقریباً در یک چشمبرهمزدن میخرم! با این حال، جالب است که هرکدام از زاویهای متفاوت به این موضوع نگاه میکنند.
«در جستجوی خویشتن» را هم با تصور اینکه با کتابی فلسفی یا عرفانی روبهرو خواهم شد، خریدم؛ اما در خواندن، با نگاه متفاوتی روبهرو شدم؛ نگاهی ساده و کاربردی به اینکه ما جهان را نه آنگونه که هست، بلکه از دریچهٔ نقشهها و برداشتهای ذهنی خود میبینیم و همین برداشتها بر رفتار و انتخابهایمان اثر میگذارند.
سهم این کتاب برای من، همین یادآوری ساده بود: گاهی باورهایی را که بدیهی میدانیم، باید دوباره ببینیم؛ شاید وقت آن رسیده باشد دستی به دستمال ببریم و گرد و غبارشان را بگیریم.
از انتشارات سایه سخن برای انتشار کتابهایی متفاوت، صمیمانه سپاسگزارم. 🌿
فهیمه احمدی_روانشناس
#کامنت_شما
📚 #کتاب : #در_جستجوی_خویشتن
✍️ اثر: #ویکی_راس
👌 ترجمه: #ژیلا_صفایی
📖 چاپ: پنجم
📇 انتشارات: #سایه_سخن
🆔 @SayehSokhan
ایران و تنهاییهایش
(قسمت اول)
دکتر محمدعلی اسلامی ندوشن
سعدی که انعطاف جادوگرانهای دارد آن قدر خود را خم میکرد که به حد فهم ناچیز کودکانهی من برسد. این شیخ همیشه شاب پیرترین و جوانترین شاعر زبان فارسی، معلم اول هم هیبت یک آموزگار را دارد و هم مهر یک پرستار، چشم عقاب و لطافت کبوتر. هیچ حفرهای از حفرههای زندگی ایرانی نیست که از جانب او شناخته نباشد، جمع کننده اضداد: تشرع و عرفان، عشق و زندگی عملی، شوریدگی و عقل .... به هر حال، این همدم کودک و دست گیر پیر، از هفت صد سال پیش به این سو مانند هوا در فضای فکری فارسی زبانها جریان داشته است.
روزها
دکتر محمدعلی اسلامینُدوشن 🌹
🆔 @Sayehsokhan
✍ برایم قابل درک نیست که چرا باید در حضور همسرم مراقب رفتار خود باشم.
باید خیالم راحت باشد که او مرا همانطور که هستم می پذیرد و اجازه میدهد خود واقعیام باشم!
📚 #برشی_از_کتاب: #تو_آنچه_می_پنداری_نیستی!
✍️ اثر: #دیوید_ریکو
👌 ترجمه: #مهدی_کهربی
📖 صفحه: ۹۲
📇 انتشارات: #سایه_سخن
🆔 @Sayehsokhan👇👇👇
📚 *تئوری انتخاب به چاپ پنجاهویکم رسید!*
شماره: ۴۲
سلام و درود بر شما
یکی از کتابهای نشر سایه سخن ،تئوری انتخاب است که نکات مهمی را به خواننده و من هدیه میکند
👌توجه به واقعیتها
👌توجه و شناخت نیازهای ۵ گانه انسان که جهان شمول است
👌اینکه نیازها ثابتاند
👌توجه به نیازها در امر مهم ازدواج زن و مرد
👌توجه به تئوری انتخاب در امر آموزش و پرورش
بدون شک انتشارات سایه سخن یکی از انتشارات مهم در امر نشر کتابهای مفید خصوصا در رشته روانشناسی است که سواد علمی جامعه و انگیزه افراد را به مطالعه افزایش خواهد داد.
باتشکر فراوان
دکتر سید جعفر میرحیدری
روانشناس و زوجدرمانگر
#کامنت_شما
۵۱ بار چاپ شدن یک کتاب، برای ما فقط یک عدد نیست؛
نشانهی اعتماد و همراهی شما عزیزانه. ❤️
🆔 @Sayehsokhan
@shafiei_kadkani
ـــــــــــــــــــــــ
بیهقی توانست.
[به بهانهٔ بزرگداشت ابوالفضل بیهقی.
بزرگا مردا که این بوالفضل بود!]
◽️فصلی خوانم از دنیای فریبندهٔ به یک دست شکر پاشنده و به دیگر دست زهر کشنده، گروهی را به محنت آزموده کرده و گروهی را پیراهنِ نعمت پوشانیده، تا خردمندان را مقرّر گردد که دل نهادن بر نعمتِ دنیا مُحال است، و متنبّی گوید،
*و مَن صَحِبَ الدّنیا طَویلاً تقلّبَتْ
عَلی عَینهِ حَتّی یَری صِدقَها کِذبا
این مجلّد اینجا رسانیدم از تاریخ، پادشاه فرخزاد جانِ شیرین و گرامی به ستانندهٔ جانها داد و سپرد. و آب بر وَی ریختند و شستند و بر مرکبِ چوبین بنشست، و او از آن چندان باغهایِ خرم و بناها و کاخهایِ جدّ و پدر و برادر، به چهار پنج گز زمین بسنده کرد و خاک بر وی انبار کردند. دقیقی درین معنی،
دریغا میر بونصرا دریغا
که بس شادی ندیدی از جوانی
ولیکن رادمردانِ جهاندار
چنین باشند کوته زندگانی
تاریخی بیهقی، فصل در معنی دنیا
▪️اگر بخواهیم سه کتاب از شاهکارهای نثر فارسی انتخاب کنیم، یکی از آن سه کتاب «اسرارالتّوحید» است. آن دو کتاب دیگر به نظر من «تاریخ بیهقی» است و «تذکرةالاولیاء».
محمدرضا شفیعی کدکنی
موسیقی شعر، ص ۲۳۸
▪️ادبیات، جابجاییهای سمانتیک، معناشناختی و زبانشناسیِ کلمههای هر جمله است. حافظ توانسته، سلمان ساوجی خیر. بیهقی توانسته، گردیزی خیر.
[در ادبیات و هنر یک «جمله» میتواند چند معنی داشته باشد. جملهٔ «دیشب باران فراوان بارید» یک معنایی را به ذهن متبادر میکند که معنای شمارهٔ ۱ است. اما اگر جای کلمهٔ «باران» را عوض کنیم و آن را به اولِ جمله بیاوریم یا «دیشب» را به آخرِ جمله ببریم در دید اول معنی همان است، اما از نظر سمانتیک یا معناشناسی و زبانشناسیِ جدید بین این جملات تفاوت احساس میشود. در این جمله محور جانشینی تغییری نکرده چون کلمهای از بیرون نیاوردیم که معنی را تغییر دهد. به این معنی «معنی شمارهٔ ۲» میگوییم با این مفهوم بینهایت معنی میتوانیم داشته باشیم.
ادبیات معنی شمارهٔ ۲ است. اگر به معنی شمارهٔ ۱ حرف بزنیم تنها یک معنی دارد. آنچه در دیوان حافظ وجود دارد معنی شمارهٔ ۲ است، و الّا معنیِ شمارهٔ ۱ در دیوان باقی شاعران، در دیوان سلمان ساوجی و...، نیز وجود دارد. قلمرو معنی شمارهٔ ۱ قلمرو محدود و بستهای است. بیهقی معنیِ شمارهٔ ۲ و گردیزی معنی شمارهٔ ۱ است.]
محمدرضا شفیعی کدکنی،
این کیمیای هستی، جلد سوم، صص ۳۲۲–۳۲۱
* کسی که برای مدتی طولانی با این جهان مصاحبت کند، احوال آن در چشم او دگرگون خواهد شد تا آن جا که راستِ آن را دروغ خواهد یافت. از قصیدهایست در مدح سیف الدّوله حمدانی با مطلع
فَدَیْناک مِنْ رَبْعٍ و اِنْ زِدتَنا کربا
فَأنّکَ کُنتَ الشًَرقَ لِلشّمسِ و الغَربا
https://www.instagram.com/shafiei_kadkani
🆔 @Sayehsokhan
✍ سلام! صبح بخیر
امروزتان سرشار از عشق و برکت 💐
🆔 @Sayehsokhan
اولین جلسه خوانش و تفسیر کتاب #تئوری_انتخاب با تسهیلگری
#حسن_ملکیان
🆔 @Sayehsokhan
آنجا که خورشید، نبض زمین را دوباره به تپش درمیآورد، نور از لابهلای رؤیاهای شب سرک میکشد و جهان، چشم به روی دوباره زیستن میگشاید.
صبح یعنی زندگی هنوز از ما دست نکشیده است.
هنوز میشود عاشق شد، شکفت و امید را نفس کشید.
حتی اگر پاییز باشد و شاخهها خالی از برگ، باز هم خورشید هر روز طلوع میکند
تا به ما یادآوری کند:
زندگی، هنرِ دوباره آغاز شدن است.
و صبح، زیباترین نامِ این معجزه.🙏
🆔 @Sayehsokhan
📢منتشر شد📢
📚نام کتاب: #در_باب_بودن_و_شدن
✍️نویسنده: جنیفر آنا گوسِتّیفِرِنچِی
👌 مترجم: #محمود_رافع
📇ناشر: #سایه_سکوت با همکاری #سایه_سخن
📙قطع: رقعی، جلد: شومیز
🗞نوبت چاپ: #چاپ_اول ۱۴۰۵
🗃تعداد صفحات: ۴۳۲
💎قیمت: ۱۷۳۰ هزار تومان
➖➖➖➖➖➖➖➖
📘اگزیستانسیالیسم فلسفهی قفسههای کتابخانه نیست؛ فریاد عمیقترین تجربهی زیستهی انسان مدرن است: رویارویی با انتخابهای سخت، مسئولیت مطلق، اضطراب آزادی، میل به معنا، و اندیشیدن به مرگ خود و دیگران.
کتاب حاضر با این هدف نوشته شده است که اگزیستانسیالیسم را در مقام فلسفهای برلی زندگی تشریح کند و نشان دهد که چطور این مکتب، معنادارترین تجربههای زیستهمان را فریاد میزند. این تجربهها از آن دست دغدغههایی هستند که در طول زمان، یقهی همهی ما را به نوعی گرفتهاند و بشر امروز با نمودهای خاص و مشخصی از آنها خواهناخواه دست به گریبان است.
در این کتاب، پس از مرور پیشینه و ریشههای تاریخی اگزیستانسیالیسم و نحوهی بروز و ظهور آن در دنیای مدرن، برآنیم تا بنشینیم و اگزیستانسیالیسم را به مثابهی روش زندگی، یا دقیقتر بگوئیم، به مثابهی روشهای زندگی، بررسی کنیم.
🆔 @SayehSokhan
آیا بچه شدن در عشق طبیعی است؟
چرا بعضی بیش از دیگران در برابر این «پسرفت انتخابی» مقاومت میکنند؟
دکتر : ایمان فانی
🆔 @Sayehsokhan
📢منتشر شد📢
📚نام کتاب: #دوازده_پرسش_در_روانشناسی_کودک
Child Psychology in Twelve Questions
✍️نویسنده: #پل_ال_هریس
👌 مترجم: #محمود_رافع
📇ناشر: #سایه_سخن با همکاری #سایه_سکوت
📙قطع: رقعی، جلد: شومیز
🗞نوبت چاپ: #چاپ_اول ۱۴۰۵
🗃تعداد صفحات: ۴۳۲
💎قیمت: ۱۷۳۰ هزار تومان
➖➖➖➖➖➖➖➖
من در این کتاب، به سراغ پرسشهایی اساسی رفتهام که دغدغههای اصلی و امروز روانشناسی رشد هستند.
برای مثال:
👌 بچهها چطور به مراقبان خود دلبسته میشوند؟
👌 آیا کودکان دربارهی رابطه بین خیال و واقعیت دچار سردرگمی میشوند یا به وضوح تفاوت این دو را میدانند؟
👌حس درست و غلط چگونه و از کی در کودکان شکل میگیرد؟
👌کودکان تا چه حد ایدههای بنیادینشان درباره جهان را خودشان شکل میدهند و تا چه اندازه گفتههای دیگران را باور میکنند؟
👌 آیا معقول است تصور کنیم کودکان دانشمندان نوپایند یا نه، باید آنها را خداشناسان بالفطره در نظر بگیریم یا آنکه آنان را انسانشناس بدانیم؟
در هر مورد سعی کردهام در درجه اول دلیل اهمیت چنین سوالهایی را به خواننده نشان دهم، سپس کوشیدهام پاسخهای ذکر شده برای این پرسشها را بیان کنم و در نهایت شک و شبهههای موجود درباره آن پاسخها را بررسی نمایم.
(از مقدمه کتاب)
❓ اگر کودکان نمیتوانند همهچیز را توضیح بدهند، یعنی همهچیز را نمیفهمند؟
🎁اطلاعات بیشتر🎁
چگونه با هم بهتر اختلافنظر داشته باشیم؟
آخرین باری که کسی واقعاً به حرفتان گوش داد کی بود؟ نه این که فقط صدایتان را بشنود، بلکه واقعاً گوش داده باشد بهخصوص وقتی سر موضوعی حساس اختلافنظر داشتید. اگر خاطرهای از این جنس دارید، احتمالاً بهیادماندنی است. دقیقاً به این دلیل که نادر است.
بیشتر ما وقتی با نظر مخالف روبرو میشویم، انرژیمان را صرف دفاع از موضع خودمان میکنیم، نه فهمیدن طرف مقابل. انگار کسی که با ما مخالف است حتماً یا جاهل است، یا مغرض، یا اطلاعات اشتباه دارد. این همان چیزی است که روانشناسان «واقعگرایی سادهلوحانه» مینامند: تصور میکنیم جهان دقیقاً همانطور است که ما میبینیم، و بقیه حب و بغض و سوگیری دارند — ولی ما نداریم!
نتیجهاش روشن است: گفتوگوهایی که به سرعت به مشاجره تبدیل میشوند، روابطی که آسیب میبینند، و جوامعی که قطبیتر میشوند.
جولیا مینسون، استاد روانشناسی اجتماعی در هاروارد، و همکارانش در پژوهشی مفصل مفهوم تازهای معرفی کردند: «پذیرندگی در برابر نظر مخالف» — تمایل و باز بودن یک فرد برای دسترسی به دیدگاههای مخالف، تأمل دربارهشان، و ارزیابی منصفانهشان.
این پذیرندگی سه مرحله دارد: اول اینکه آدم فعالانه دنبال شنیدن صداهای مخالف میگردد؛ دوم اینکه وقتی با آنها روبرو شد، واقعاً توجه میکند و سرسری رد نمیکند؛ سوم اینکه استدلالها را نه بر اساس اینکه به باورهایش نزدیک است یا نه، بلکه بر اساس قوت منطقیشان میسنجد.
نکتهی مهم این است که پذیرندگی به معنای قبول نظر مخالف نیست. میتوانید به دقت گوش بدهید، منصفانه ارزیابی کنید، و در نهایت همان نظر قبلیتان را نگه دارید — اما با این تفاوت که این بار از روی انتخاب است، نه از روی جهل.
پذیرندگی در گفتوگو
مینسون و همکارانش یک قدم فراتر رفتند و پرسیدند: در خودِ گفتوگو چه اتفاقی میافتد؟ وقتی دو نفر با دیدگاههای کاملاً مخالف روبروی هم مینشینند، چه چیزی تعیین میکند که بحث سازنده میشود یا به مشاجره تبدیل میشود؟
پاسخ جالب بود: انتخاب واژهها و لحن اهمیت زیادی دارد. رفتارهای کلامی کوچک میتوانند تنش را بهطور چشمگیری کاهش دهند:
- جملات نرمکننده: «ممکن است اشتباه کنم، اما…»
- همدلی کلامی: «درک میکنم که نگرانِ ... هستید»
- یافتن موارد همنظری: «با این بخش از حرف موافقم که …»
- بازگویی: «پس اگر درست فهمیدم، شما معتقدید که...»
- مقید و محدود کردن ادعاها: «در این مورد خاص … »
این رفتارها یک سیگنال مهم به طرف مقابل میفرستند: «من اینجا هستم که بفهمم، نه که ببرم.» و این سیگنال خودش پذیرندگی طرف مقابل را هم بالا میبرد.
پژوهشگران دو گروه با دیدگاههای سیاسی کاملاً مخالف را روبروی هم گذاشتند. افراد گروه اول بدون این که از قبل آموزش ببینند وارد بحث شدند — پس از ده دقیقه، بیش از ۷۰٪ گفتند احساس کردند طرف مقابل آنها را نادیده گرفته یا به آنها حمله کرده، و تقریباً هیچکس نمیخواست ادامه بدهد.
گروه دوم پیش از شروع، فقط چند دقیقه همین نکات ساده را یاد گرفتند. نتیجه؟ بیش از ۶۰٪ احساس شنیدهشدن کردند و بیش از نیمشان حاضر بودند گفتوگو را ادامه بدهند — حتی دوباره با همان فرد تماس بگیرند.
پذیرنده بودن در برابر نظر مخالف یک خلقوخوی ثابت نیست — مهارتی است که میشود یاد گرفت. در جامعههایی که بیشتر از هر وقت قطبی شدهاند، شاید سادهترین قدم این باشد: قبل از پاسخ دادن، یک بار واقعاً گوش کنیم.
چکیدهای از نکات مهم پژوهش دکتر مینسون و همکارانش را در لینک زیر بخوانید. در این لینک همچنین آزمونی ساده برای سنجش نحوهی برخورد ما با دیدگاهها و نظرات مخالف ارائه شده. هدف این آزمون صرفاً خودآگاهی است و اینکه بفهمیم در حال عادی در کجای طیف پذیرنگی و باز بودن نسبت به دیدگاههای مخالف قرار داریم.
https://daneshkadeh.org/global/14966/
@Daneshkadeh_org
🆔 @Sayehsokhan
«عشق خود حاشا مکن»
خواننده: #پرتو
آهنگ: #علی_تجویدی
ترانهسرا: #معینی_کرمانشاهی
دستگاه: همایون
عشقِ خود حاشا مکن
با من چنین سودا مکن
این امشب و فردا مکن
شاید اگر امشب روَد فردا نیاید
شاید اگر امشب روَد فردا نیاید
آتش بزن در سینه سودایِ هوس را
چون من اگر عاشق شدی، بگذر ز دنیا
از عاشقی پروا مکن، این امشب و فردا مکن
شاید اگر امشب روَد فردا نیاید
شاید اگر امشب روَد فردا نیاید
راضی مشو فریادِ من هر شب رَود تا آسمانها
راضی مشو نامت فتَد در بیوفایی بر زبانها
اکنون که من هستم وفا کن، فردایِ بیفردا رها کن
این امشب و فردا مکن
شاید اگر امشب رَوَد فردا نیاید
شاید اگر امشب رَوَد فردا نیاید
راضی مشو هر نیمهشب از سوز دل آهی برآرم
راضی مشو بر چهرهی مهر و وفا داغی گذارم
در عشقِ من دل با خدا کن، فردایِ بیفردا رها کن
این امشب و فردا مکن
شاید اگر امشب رَوَد فردا نیاید
شاید اگر امشب رَوَد فردا نیاید
🆔 @Sayehsokhan
#درد
رفیق تازهوارد؛ مهمانی که آمده چیزی را به من یادآوری کند! ❤️
دو روزی است یک رفیق جدید مهمان خانهمان شده است. 😊
رفیقی جالب که انگار برای جلب توجه من، گاهی مجبور میشود با تلاش بیش از حد، خودش را به شکل #درد نشان بدهد!
من اما تصمیم گرفتهام جور دیگری به او نگاه کنم.
او را دشمن خودم نمیدانم. اتفاقاً برایش احترام قائلم؛ چون شاید آمده چیزی را به من یادآوری کند که در شلوغی زندگی فراموش کردهام.
او برای من شبیه چراغ چک ماشین است.
وقتی چراغ چک روشن میشود، راننده عاقل بهجای اینکه با چراغ دعوا کند، وضعیت ماشین را بررسی میکند.
#درد هم گاهی میتواند چنین زنگ هشداری باشد؛ دعوتی برای توجه بیشتر به جسم و ذهن.
1⃣ گاهی بدن زودتر از ذهن متوجه خستگی میشود
ما آدمها عادت داریم همیشه در حال تلاش باشیم.
حتی وقتی بدنمان استراحت میکند، ذهنمان همچنان مشغول است.
نگران فردا هستیم، اتفاقات دیروز را مرور میکنیم، برای مشکلات احتمالی آینده راهحل میسازیم و مدام به دنبال کنترل شرایط هستیم.
گاهی بدن روی مبل نشسته، اما ذهن کیلومترها دورتر در حال دویدن است!
شاید گاهی لازم باشد به خودمان یادآوری کنیم:
👌"قرار نیست همه مسائل دنیا همین امروز و همین لحظه حل شوند."
2⃣ با #درد نجنگ؛ اول به صدایش گوش بده
معمولاً وقتی #درد به سراغمان میآید، اولین واکنشمان جنگیدن است.
چرا من؟ چرا الان؟ کی تمام میشود؟
اما شاید بتوانیم متفاوت برخورد کنیم.
بهجای جنگیدن، لحظهای مکث کنیم و بگوییم:
«الان #دردی وجود دارد. آن را انکار نمیکنم، اما قرار نیست با آن بجنگم. به بدنم توجه میکنم و برای مراقبت از خودم اقدام میکنم.»
پذیرش به معنای تحمل بیدلیل #درد نیست؛ یعنی قبل از هر واکنشی، واقعیت موجود را ببینیم.
3⃣ تو افکارت نیستی؛ تو مشاهدهگر افکارت هستی
فکری میآید، کمی میماند و میرود. بعد فکر دیگری میآید.
گاهی ترس، گاهی نگرانی، گاهی خشم و گاهی هیجان.
اما آیا تو همان فکرها و احساسات هستی؟
اگر بتوانی متوجه شوی که در حال نگرانی هستی، یعنی میتوانی نگرانی را مشاهده کنی، بدون اینکه کاملاً در آن غرق شوی.
مثل آسمانی که ابرها در آن حرکت میکنند؛ گاهی تیره و گاهی روشن، اما آسمان همچنان آسمان است.
لازم نیست به هر فکری پاسخ بدهی یا هر نگرانی را به یک مأموریت فوری تبدیل کنی.
گاهی فقط مشاهده کردن کافی است.
4⃣ آیا واقعاً عجلهای در کار است؟
فرض کن امروز هیچ کار فوری و ضروری نداری، اما ذهنت شروع میکند:
باید فلان کار را انجام بدهم، باید وضعیت مجموعه را بررسی کنم، باید برای آینده برنامهریزی کنم.
حتی وقتی استراحت میکنی، احساس میکنی وقتت را تلف کردهای!
اینجاست که باید از خودت بپرسی:
* آیا واقعاً همه این کارها همین الان به من نیاز دارند؟
* آیا اگر یک ساعت هیچ کاری نکنم، اتفاق وحشتناکی میافتد؟
* آیا دارم زندگی میکنم یا فقط برای بهتر کردن زندگی تلاش میکنم؟
شاید یکی از زیباترین تمرینهای آگاهی این باشد که بتوانیم بدون احساس گناه، گاهی هیچ کاری نکنیم.
نه از روی تنبلی، بلکه از روی حضور و آرامش.
5⃣ گفتوگوی من با رفیق تازهوارد
من: سلام رفیق! دو روزی است مهمان خانه ما شدهای. چه خبر؟
#درد: آمدهام کمی با تو صحبت کنم.
من: چرا اینقدر بلند صحبت میکنی؟
#درد: شاید مدتهاست صدای آرام بدن و نیازهای خودت را نشنیدهای.
من: یعنی باید دست از تلاش بردارم؟
#درد: نه! تلاش کن، #مسئولیتپذیر_باش و برای آینده برنامه داشته باش؛ اما خودت را در مسیر رسیدن به اهداف فراموش نکن.
من: پس چه میخواهی؟
#درد: میخواهم گاهی آهستهتر حرکت کنی. به بدنت گوش بدهی و بهجای اینکه همیشه در حال حل کردن مسئله بعدی باشی، کمی هم زندگی کنی.
من: ممنون که آمدی و یادآوری کردی. من هم مراقب سلامتیام خواهم بود و علت حضورت را بررسی میکنم.
6⃣ و شاید مهمترین پیام این تجربه...
ما انسانها گاهی چنان درگیر بهتر کردن زندگی میشویم که فرصت زندگی کردن را از دست میدهیم.
میخواهیم موفقتر باشیم، ثروتمندتر شویم، مجموعه بزرگتری داشته باشیم و آینده بهتری بسازیم.
همه اینها ارزشمندند؛ اما یک سؤال اساسی وجود دارد:
اگر در مسیر رسیدن به آرامش، تمام آرامش امروزمان را از دست بدهیم، واقعاً به چه چیزی رسیدهایم؟
قرار نیست برای رسیدن به فردای بهتر، امروزمان را قربانی کنیم.
گاهی باید به ذهن گفت:
«ممنون که میخواهی مراقب من باشی؛ اما لازم نیست همهچیز را همین الان حل کنی.»
به بدن گفت:
«صدایت را میشنوم، به تو توجه میکنم و مراقبت هستم.»
و به زندگی گفت:
«من اینجا هستم؛ همین حالا، در همین لحظه.»
آهستهتر زندگی کن، نه از روی تنبلی، بلکه از روی آگاهی.
مسئولانه تلاش کن، اما اسیر تلاشهایت نشو.
آینده را بساز، اما زندگی را به آینده موکول نکن.
#حجت
🆔 @Sayehsokhan
✍ سلام! صبح بخیر
امروزتان سرشار از عشق و برکت 💐
🆔 @Sayehsokhan
آواز مثنوی مخالف و پهلوی
• محمدرضا شجریان
• محمدرضا لطفی
• عبدالنقی افشار نیا
تا کی از تزویر باشم رهنمای
تاکی از پندار باشم خودپرست؟
غزل از عطار نیشابوری
🆔 @Sayehsokhan