-
درود و وقت بخیر✋ بودن شما خوبان در کنار ما باعث افتخاره. موضوع: خودشناسی،انگیزشی، شعر ،چالش و ...
ما خاک راه را به نظر کیمیا کنیم
صد درد را به گوشهٔ چشمی دوا کنیم
درحبسِ صورتیم و چنین شاد و خرّمیم
بنگر که در سراچهٔ معنی چه‌ها کنیم
ما را نَفَس چو از دَمِ عشق است لاجرم
بیگانه را به یک‌نفسی آشنا کنیم
از خود برآ و در صفِ اصحابِ ما خرام
تا سیدانه روی دلت با خدا کنیم
#شاه_نعمت_الله_ولیЧитать полностью…
نشسته‌ایم
دل و
عشق و
کالْبَد پیشت
یکی خراب و
یکی مست و
آن دگر دلشاد
#غزل_مولاناЧитать полностью…
تشخیصِ درست
Читать полностью…
سکانسی جالب از فیلم بودای کوچک
بر اساس زندگی بودا
آدمها با شما، نه اونطور که شایسته شماست بلکه اونطور که «اجازه میدین» رفتار میکنن.
این یه حقیقت سنگین اما قدرتمنده.آستانه تحمل شما، خط قرمز اونا میشه.
اگر میخواید رفتار بقیه رو تغییر بدین، از تلاش برای تغییر دادن اونا شروع نکنید.از بالا بردن استانداردهای درونی خودتون و اونچه که دیگه حاضر به پذیرشش نیستید شروع کنید.
تا کی غم آن خورم که دارم یا نه
وین عمر به خوش دلی گذارم یا نه
پر کن قدح باده که معلومم نیست
کاین دم که فرو برم ، برآرم یا نه
#خیامЧитать полностью…
ما بیغمان مست دل از دست داده ایم
همراز عشق و همنفس جام باده ایم
ای گل تو دوش داغ صبوحی کشیده ای
ما آن شقایقیم که با داغ زاده ایم
حافظЧитать полностью…
در معبدِ انرژی زنده‌ی حیات زندگی کنید، جایی که قدرت‌های ذهن و خرد دوست دارند بیایند و بمانند.
با اینکه باید از جسم مراقبت به عمل آید و قوانین درست زیستن پیروی بشود، اما نگذارید که کوشش‌های شما در این راستا افراطی گردد و تمامی وقت و توجه شما را بگیرد. اجازه ندهید که سلامت جسم، مهم‌ترین عامل در زندگی شما باشد. شفای روح است که موجب شفای هم جسم می‌شود و هم ذهن. زمانی که روح خود را از بیماری نادانی و ناآگاهی شفا بخشید، ذهن و جسم خود را نیز شفا بخشیده‌اید، زیرا تاریکی ناهماهنگی‌های ذهنی و بیماریهای جسمی دیگر نمی‌توانند با ورود روشنایی خرد به معبد جسم شما باقی بمانند.
پاراماهانسا یوگانانداЧитать полностью…
ترجمه‌ی آرجونا سلحشور
کیهان کلهر و کمانچه‌ای بدون آرشه
مطرب آهنگ بگردان که دگر هیچ نمانْد Читать полностью…
که از این پرده که گفتی به درافتد رازم
سعدی
تحقیقات روانشناسی نشون میده که:
صداهای طبیعی علاوه بر بهبود سلامتی ، عواطف مثبت رو افزایش داده و استرس و اضطراب رو کاهش میده.
آن کس که تو را دارد، از عیش چه کم دارد
وان کس که تو را بیند، ای ماه چه غم دارد
مولاناЧитать полностью…
بحران روانی، بعضی جمله‌ها از روی دلسوزی گفته میشن اما ناخواسته درد رو عمیق‌تر میکنن! جمله‌هایی مثل:
«مثبت فکر کن»
«قوی باش، بگذره»
«دیگران بدترش رو هم تحمل کردن»
«زیادی حساس شدی»
«این که چیزی نیست»
این حرف‌ها آسیب‌زننده‌ان چون
در بحران روانی، مغز در حالت هشدار قرار داره.
سیستم عصبی فعال شده و فرد دسترسی کافی به منطق، تحلیل و امیدِ کلامی نداره.
در این شرایط، مقایسه، نصیحت یا کوچک‌نماییِ درد باعث شرم، انزوا و بسته‌شدن بیشتر فرد میشه
به‌جاش میشه گفت:
«میبینم چقدر برات سخته»Читать полностью…
«حق داری این‌قدر خسته باشی»
«کنارت هستم، لازم نیست الان درستش کنی»
«هر کمکی که حس میکنی از دستم برمیاد بهم بگو»
آیا امروز در زندگیم با کسی در جنگ بودم؟
چه رودررو و چه در افکارم؟
اگر نتوانم در درون خودم صلح و آرامش بیابم،
چطور می‌توانم انتظار داشته باشم که بقیه دنیا در صلح باشد؟
بگذار بر روی خودم کار کنم.
اینگونه جنگ در جایی در این دنیا رو به پایان خواهد رفت.
#بایرون_کیتیЧитать полностью…
الهی
ک هیچکس اتفاقای بزرگتر از سنش رو تجربه نکنه..
آلن دوباتن یه جمله قشنگی داره که میگه؛ ”همسری که واقعا بهش نیاز داریم کسی نیست که تو همه سلایق و علایق با ما مشترک باشه، بلکه کسیه که یه روح مهربونی داره که یاد گرفته با فروتنی و جستجوگری درباره اختلاف سلیقه‌ها مذاکره کنه“.Читать полностью…
ایمان، بدن شما را به قدرتِ شفابخش و بی‌کران خداوند متصل می‌کند
در موارد بیماریهای مزمن که دارو و درمان‌های عادی مشخصاً ناکارا هستند، فقط ایمانی قوی به قدرت بی‌کران خداوند می‌تواند بیمار را شفا بخشد.خداوند می‌تواند با قدرت جان‌بخشِ ایمان مستدامِ مرید، نیروی حیاتِ شفابخش درون او را هدایت نماید تا بدن او را، به طرزی ظاهراً معجزه‌آمیز از هر نوع بیماری رهایی بخشد.
مریدان باید آگاه باشند که برای سلامتی و سعادت نهایی و کامل باید بر خداوند متکی باشند، و فقط به روش‌های عادی حفظ سلامتی و درمان، که از نیروهای درونی حیات بطور محدود استفاده می‌کنند، اتکاء نکنند. زمانی ممکن است برسد که دارو، رژیم غذایی، روزه‌داری، و دیگر روش‌های درمانی دیگر، بدون یاری الهی کارآیی درمانی نخواهند داشت. ایمانِ انسان می‌تواند قدرت متعالی ِدرونی و شفابخش الهی را کاملاً برانگیزد. «هر کجا که حیات (پرانا) باشد، در آنجا امید یافت می‌شود.»
پاراماهانسا یوگانانداЧитать полностью…
ترجمه‌ی آرجونا سلحشور
"
اول "بپذیر" که نمی دانی،
آنکه می گوید: نمی دانم
در اصل آنچه فراتر از دانستگی است را درک می کند.
پذیرش در شکلی عمیق یعنی:
هیچ چیز بد نیست
و نمی خواهد به من آسیبی بزند
و آنچه که تو می گویی بد یا شر است
دریچه ای است که نورِ "آگاهی" را می تاباند.
پس با همه چیز دوست باش
و چیزی را عذاب آور تعبیر نکن
چون اسیرِ تفسیرت خواهی شد.
بله دانشِ ذهن بی تاثیر مى باشد،
آرامش از پذیرشِ لحظه ی حال برمی خیزد...
#سوفیا_سانانداЧитать полностью…
به گذشته‌ات نگاه نکن تا سنِ روانی‌ات را بفهمی؛ به واکنش‌هایت نگاه کن. آیا هنوز با یک انتقاد فرو می‌ریزی؟ آیا یک تعریفِ ساده تو را به اوج می‌برد؟ آیا شادی‌ات به رفتار دیگران وابسته است؟ اگر چنین است، هنوز مرکزِ زندگی‌ات در بیرون از تو قرار دارد.
بلوغ یعنی مرکزِ وجودت را در درون خودت پیدا کنی. آنگاه نه ستایش تو را مست می‌کند و نه سرزنش تو را می‌شکند. آرامشی در تو پدید می‌آید که از شرایط نمی‌آید؛ از شناختِ خویشتن سرچشمه می‌گیرد.
انسانِ نابالغ همیشه می‌خواهد دنیا تغییر کند تا او آرام شود؛ اما انسانِ بالغ، نخست خودش را می‌شناسد. او می‌داند که رنج، اغلب از واقعیت نیست، بلکه از مقاومتِ ذهن در برابر واقعیت زاده می‌شود. به همین دلیل، به جای جنگیدن با زندگی، یاد می‌گیرد با آن هماهنگ شود.
بلوغِ روانی مقصد نیست؛ سفری بی‌پایان از آگاهی است. هر روز که چیزی از نادانیِ خود را ببینی و از آن عبور کنی، دوباره متولد می‌شوی. انسانِ آگاه، هرگز ادعا نمی‌کند که کامل شده است؛ زیرا می‌داند رشد، تا آخرین نفس ادامه دارد.
اوشوЧитать полностью…
چه زیباست که چون صبح
پیام ظفر آریم
گل سرخ،گل نور زباغ سحر آریم
چه زیباست چو خورشید
د‌‌ُر افشان و درخشان
ز آفاق پر از نورجهان راخبر آریم
#فريدون_مشيرىЧитать полностью…
بد میکنی و نیک طمع می‌داری
هـم بـد باشـد سـزای بدکـرداری
با اینکه خداوند کریم است و رحیم
گـنـدم نـدهـد بـار چـو جـو مـی‌کـاری
#مولاناЧитать полностью…
گذشته معمولا طوری نگاه ما به زندگی و دنیا رو شکل میده که اگه حواسمون نباشه اصلا فکر نمی‌کنیم که همه چی می‌تونه یه جور دیگه هم باشه
به خودمون میگیم همه همینن، تا بوده همین بوده اما اگه دقیق‌تر نگاه کنیم می‌بینیم که نه، همه همین نیستن و همیشه هم همینطور نبوده
یونگ میگه هویت فردی ما بر اساس سیستم‌های پیچیده‌ای از گذشته شکل گرفته، خاطرات و تجربیات شخصیمون، اما این کل شخصیت ما نیست.
ما بزرگتر از تجربیاتمون هستیم. ما می‌تونیم تغییر کنیم و هویت تازه‌ای برای خودمون بسازیم
چه فردی، چه جمعی
یه جامعه هم هویت خودشو داره و می‌تونه تغییرش بده
راه رهایی از عقده، بزرگ شدنه
مثل نوجوونی که هر سال لباسای پارسالش کوچیک میشن، میشه مدام بزرگتر شد و پوست انداخت
و ذهن و روان مثل بدن نیستن که یه جایی رشدشون ته بکشه
پایانی برای توسعه شخصیتی وجود نداره
برای پیشرفت اجتماعی هم همینطور
بي نام
تائو، نام چيزي است كه نمي توان بر آن نامي نهاد. نامي براي آن نام بي نام؛ خدا، حقيقت يا...
بايد برايش نامي انتخاب كنيم تا بتوانيم آنرا بر زبان آوري. تائو از زيباترين نامهايي است كه براي آن ناشناخته، انتخاب شده و برخلاف كلمات ديگر كاملا بي معني است.
مي توان خدا را پرستيد، ولي تائو را نمي توان. تصويري از تائو وجود ندارد و همين يكي از دلايل زيبايي اين نام است. بي معنايي تائو، هيچ بهانه اي براي خيال و رويا به ذهن نمي دهد. تائو از والاترين نامهايي است كه به آن ناشناخته، داده شده است.
#اشوЧитать полностью…
مدیتیشن حقیقی هیچ جهت، هدف یا روشی ندارد. تنها نشستن است، یا راه رفتن، یا دراز کشیدن و بودن. این یک "انجام دادن" نیست بلکه یک "بودن" است. این دریافت است که تو همین حالا کامل هستی، همین حالا تمام هستی، همین حالا خودِ نور آگاهی هستی. در مدیتیشن حقیقی، تو تلاش نمیکنی به جایی برسی. تنها در حالت طبیعی آگاهی استراحت میکنی؛ آگاهی‌ای که همیشه حاضر است، همیشه اینجاست، همیشه اکنون است.
#آدیاشانتیЧитать полностью…
نادیده گرفتن خود شامل موارد زیر نیز می‌شود:
۱. وقتی اذیت میشی ولی چیزی نمیگی
۲. بابت چیزهایی که تقصیر تو نبوده دائم عذرخواهی میکنی
۳. برای اینکه بقیه خوششون بیاد خود واقعیت رو مخفی میکنی
۴. وقتی دلت میخواد «نه» بگی ولی «بله» میگی
۵. فقط وقتی ناراحتن یا کارت دارن یاد تو میوفتن ولی تو بازهم به یادشونی
۶. براساس ارزش‌های خودت عمل و زندگی نمیکنی
۷. وقتی بقیه خط قرمزات رو رد میکنن و تو ساکت میمونی
۸. همه تلاشت اینه که همه رو از خودت راضی نگه داری.
پ.ن : وقتی خودمون رو نادیده میگیریم به بقیه این حس رو میدیم که وجود ما ارزشمند نیست. درحالی که وجود ما ارزشمند و لایق دریافت عشق و محبت هست.Читать полностью…
پرورش متعادل جسم، ذهن و روح
جسم، ذهن و روح انسان در تعامل و ارتباط با یکدیگر وجود دارند. شما در برابر جسم خود موظف هستید که آن را سلامت نگه دارید؛ وظیفه دارید که قدرت‌های ذهن خود را پرورش دهید؛ و موظف هستید که با مراقبه و خلوتِ روزانه با منبع اصلی هستی خود، به روح خود رسیدگی کنید.
مراقبه و خلوت با خداوند دروازه‌های بسته‌ی درونی در ستون فقرات و مغز را یک به یک می‌گشاید تا جسم، ذهن و روح انسان از درون، نیرو و قدرت دریافت کند. با مراقبه کردن، بدن شما سرشار از الکتریسیته‌ی انرژی حیات می‌شود که همیشه در فضا پراکنده است. اغلب افراد این حقیقت را نمی‌دانند. با مراقبه کردن، کلید برق درونی خود را روشن می‌کنید تا تمامی بدن شما سرشار از جریان الهیِ حیات گردد. به همین دلیل بسیار مهم است که نتایج مراقبه را در ساعات بعد از مراقبه کردن، در طول همه هستی خود حفظ کنید. این نتایجِ مطلوب را با افکار مضر و آزاردهنده خنثی نکنید. وقتی که تمرکز خود را در جام مراقبه‌ای جمع کنید که مانند یک آبکش، سوراخ‌های بی‌قراری دارد، طولی نمی‌کشد که آن جام خالی می‌شود. هیچ سوراخ ذهنی نداشته باشید.
پاراماهانسا یوگانانداЧитать полностью…
ترجمه‌ی آرجونا سلحشور
اینطوری با خدا صحبت کن(نحوه صحیح دعا کردن و اتصال به خداوند) :
1- نگو دست نیاز به سوی تو دراز میکنم؛بگو خدایا دست های قدرتمند تو رو برای هدایت زندگی میطلبم.
2- نگو خدایا منو دست خالی از خونت برنگردون بگو خدایا دست هامو هر لحظه پر از نور رحمت خودت کن.
3- نگو خدایا منو به غیر از خودت محتاج نکن بگو خدایا منو در مسیر مستقیم هدایت و رحمتت قرار بده.
اینکه میگن خدایا من محتاج بنده هات نکن اشتباه ترین جمله ممکنه!چون خداوند در همه کالبد ها حضور داره و از طریق هر موجودی بهت کمک میکنه.همه چیز ذره های وجود خداست.همیشه بدون از هر دستی گرفتی از طرف خداست،چون فقط اونه که دهنده اس.تا میتونین هر لحظه و هر صحبت و دعایی از مثبت ترین و زیباترین کلمه ها استفاده کنید؛با خدایی که منشا تمام زیبایی ها و تمام خوبی هاست زیبا صحبت کنید.با عشق بخواید نه با التماس.
شاید ما در طول زندگی مان چنان خوش اقبال باشیم که فردی را بشناسیم که گستره عشق او، حیوانات و گیاهان را نیز در بر بگیرد. همچنین ممکن است افرادی را بشناسیم که اگر چه خودشان از امنیت برخوردارند، اما به قحطی، بیماری و ستم هایی که میلیون ها انسان را روی زمین از میان می برند، توجه دارند و در پی یافتن راهی برای کمک به رنج دیدگان هستند.
آنها حتی در میان فشارهای زندگی شان نمی توانند رنج دیدگان را نادیده بگیرند. این آدمها دست کم تا اندازه ای ماهیت همبسته زندگی را فهمیده اند. آنها می دانند که بقای کشورهای توسعه نیافته، از بقای کشورهایی که از نظر مادی ثروتمند و از جنبه فناوری پیشرفته هستند، جدا نیست.
فقر و ستم جنگ را در پی دارند. هر جنگی در زمانه ما، همه کشورها را درگیر می سازد. سرنوشت یک کشور به سرنوشت همه کشورهای دیگر پیوند خورده است.
چه هنگام جوجه های یک مرغ مادر، رنگ از چهره پاک می کنند و همدیگر را به عنوان خواهر و برادر می شناسند؟ تنها راه پایان دادن به خطر این است که همه ما چنین عمل کنیم و به دیگران بگوییم که »من برادر تو هستم»، «من خواهر تو هستم» «و همۀ ما انسانیم و زندگیمان یکی است».
تیک نات هانЧитать полностью…
هر گام آرامش
"مگر نسیم سحر بوی زلف یار منست
که راحت دل رنجور بی‌قرار منست
به خواب در نرود چشم بخت من همه عمر
گرش به خواب ببینم که در کنار منست
اگر معاینه بینم که قصد جان دارد
به جان مضایقه با دوستان نه کار منست
حقیقت آن که نه در خورد اوست جان عزیز
ولیک درخور امکان و اقتدار منست
نه اختیار منست این معاملت لیکن
رضای دوست مقدم بر اختیار منست
اگر هزار غمست از جفای او بر دل
هنوز بنده اویم که غمگسار منست
درون خلوت ما غیر در نمی‌گنجد
برو که هر که نه یار منست بار منست
به لاله‌زار و گلستان نمی‌رود دل من
که یاد دوست گلستان و لاله‌زار منست
ستمگرا دل سعدی بسوخت در طلبت
دلت نسوخت که مسکین امیدوار منست
و گر مراد تو اینست بی‌مرادی من
تفاوتی نکند چون مراد یار منست
#حضرت_سعدیЧитать полностью…
تا حالا فکر کردید چند ساعت، چند روز یا حتی چند سال از عمرتان را صرفِ «نگرانی برای اتفاقاتی که هرگز رخ ندادند» کرده‌اید؟ اکثر ما استادِ ساختنِ فیلم‌های ترسناک در ذهنمان هستیم، فیلم‌هایی که تنها اکرانشان در سینمای افکار ماست و تنها قربانی‌شان، آرامشِ امروزمان.
ما اغلب در زندان نامرئی ذهن خود اسیر هستیم. دیوارهای این زندان از جنسِ «اگر نشود چه؟»، «اگر شکست بخورم چه؟» و «اگر قضاوت شوم چه؟» ساخته شده‌اند. حقیقت تکان‌دهنده این است که ما انسان‌ها بیشتر از اینکه در دنیای واقعی و بر اثر حوادث آسیب ببینیم، در تخیلات و پیش‌بینی‌های منفی خودمان رنج می‌کشیم.
ترس، مکانیزمی طبیعی برای بقاست، اما وقتی سکان‌دار زندگی شود، تبدیل به سمی مهلک برای پتانسیل‌های درونی ما می‌گردد. آن دردی که از انتظارِ کشیدنِ یک مصیبت یا شکست حس می‌کنیم، اغلب بسیار سنگین‌تر، فرساینده‌تر و ویرانگرتر از خودِ آن اتفاق (اگر اصلا بیفتد) است. ما نیمی از عمرمان را با گارد بسته زندگی می‌کنیم، غافل از اینکه ضربه اصلی را همان گاردِ بسته به روحمان می‌زند.
بیداری واقعی زمانی رخ می‌دهد که بفهمیم دشمن بیرون از ما نیست؛ دشمن، همان صدای لرزان درون سر ماست که مدام سناریوهای فاجعه‌بار می‌چیند. شجاعت به معنای نترسیدن نیست، بلکه به معنای اقدام کردن با وجود تمام لرزش‌های قلبی است. نگذارید حسرتِ «زندگی نکردن»، تنها دستاورد سال‌های جوانی‌تان باشد.
Читать полностью…
چه خوش باشد که ما در گوشه ای باشیم و «او بــا مــا»
👤هلالی‌جغتایی
نگفتمت مرو آنجا که آشنات منم؟
در این سراب فنا چشمهٔ حیات منم؟
وگر به خشم روی صدهزار سال ز من
به عاقبت به من آیی که منتهات منم
نگفتمت که به نقش جهان مشو راضی؟
که نقش‌بند سراپردهٔ رضات منم؟
نگفتمت که منم بحر و تو یکی ماهی؟
مرو به خشک که دریای با صَفات منم؟
نگفتمت که چو مرغان به سوی دام مرو؟
بیا که قدرت پرواز و پرّ و پات منم؟
نگفتمت که تو را ره زنند و سرد کنند؟
که آتش و تبش و گرمی هوات منم؟
نگفتمت که صفت‌های زشت در تو نهند؟
که گم کنی که سرِ چشمهء صِفات منم؟
نگفتمت که مگو کار بنده از چه جهتن
ظام گیرد؟ خلّاق بی‌جهات منم
اگر چراغِ دلی، دان که راه خانه کجاست
وگر خداصفتی، دان که کدخدات منم
#مولانای_جانЧитать полностью…