26542
Хаётий ва Ибратли ҳикоялар... Хикматлар хазинаси... Инсон такдирини аччик синовлари... Hamkorlik va reklama uchun 👇👇 @Bronzam . . . . . .
Сабрнинг мукофоти
Касалим жиддий,даволаниш учун пулим йук эди. Каердан,кимдан пул сурасам экан деб уйлайман.Болаларим еш.Бировлан карз олсам, кейин кандай тулайман.
Бир куни Оллохга таваккал килдим.
Назаримда атрофдаги хамма мендек пулсиз эди .Шунда узига тук бир танишимни эсладим.Бордим уйида экан.Жуда илик кутиб олди,мехмон килди.Анча сухбатлашиб утирдик.Кайта- кайта соглигим,
турмушим хакида суради.
''Шукур,яхши '',дедим.Максадимни
эса ацтолмадим.Ич-ичимдан нимадир
тускинлик киларди.Нихоят кайтишга
чогландим.Шунда мезбон: ''Углимнинг
сочини олдиргандик .Мана бу пулни
шукронасига эхсон килишимиз
керак.Опа .,болаларингизни отасиз
тарбия килаяпсиз .Шу пулни сизга
берсам,кам-кустингизга ишлатарсиз.
Бизнинг углимиз хам сизнинг болала-рингиздек аклли,имон-э'тикодли.
булиб уссин,-деди.Менинг уша
пайтдаги ахволимни тасаввур кила
олмайсиз....Танишим яна нимадир
деди,кулимга сумка тутказди..
Хайрлашиб кучага чикдим.
Кузларимдан селдек куйилаетган
ешлар юзимни ювиб тушарди...
Оллохнинг буюк мархамати каршисида титрардим.Калбимдан
кечаетган туйгуларим та'рифга
сигмасди.Аклимдп факат:. ''Сабр-
лилар билан биргаман'',деган
ва'даси чарх урарди.Роббимнинг
синовларига сабр килганимнинг
мукофотимиди бу?....
Уйга хам кандай етиб келганимни
билмайман.Эхсон килинган пул
даволанишимга бемалол етарди-
ган микдорда экан.Хожатимни
чикариш учун уша даргохга мени
Роббимнинг узи йуллаган эди.
Оллохга шукроналар айтдим.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
НАЖОТ ИЗЛАБ
Дарсдамиз... Ўқитувчи савол бериб қолди: -“Яхши китобларни йўқ қилиш яхши одамларни ўлдириш билан баробардир”, - деган фикр муаллифини биласизми?
Аудитория сув қуйгандай жимжит. Партанинг тагига телефонимизни қўйиб ёзамиз: “Яхши китобларни йўқ қилиш...” Шу ёғиям етади. Тугмачани босамиз: “Search Google”.
Афсус... Маълумот чиқмади. Сал бошқачароқ ёзиб кўрдик. Йўқ. Фикрнинг электрон “Шпаргалка” шаклини сеҳрли қутичамизга жойлашмаган, шекилли. Эй, эсиз, Google, сенам панд берасанми-а?
Ўқитувчининг кескин овози янгради: “Хўш, кимда жавоб бор?”
Google жим, биз жим.
Устоз ёнимизга шу фанга доир ўзи қўшимча адабиётлар рўйхатидаги китоблардан бирини қўйди. Сўнг ҳаммага ачингандай бир-бир назар ташлаб чиқди. “Ҳе, шўринг қурғурлар. Қачон савол берсак, жавобни интернетдан эмас, миядан излашни ўрганасизлар? -деди товуши озгина юмшаб, - Фикр муаллифи Мильтон. У ҳақида кимдир нимадир биладими?
Яна Googleга ёзамиз: “Мильтон...”
Зилола ҒАЙБУЛЛАЕВА
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
ТУЙ КУНИДАГИ ФОЖИА...
Эндигина 19ёшга тулга Зилолани узи таниган мактабида бир синф юкорида укиган Фуркатга фотиха килишди. Икки ёш бахтиёр
сархушт гуё осмону фалакда учиб юришарди. Туй кунига ҳам санокли кунлар колди. Кандай килиб энг чиройли келин булсам экан, нима
килсам тилларда достон буладиган келинчак буламаникана деган ҳаёллар Зилоладан кетмас эди. Шунда Зилолани дугоналари унга кузи ёнини кошини ва лабини ТАТУАЖ яни игна билан чиздиришга маслахат беришди. Эй гапирма бунака гапини табиийликка ва Аллоҳ берган
хуснга нима етсин.. дейдиган киз топилмади. Эртасига Салонга боришди. Мутахассисни асаби бузилган шекилли игна билан татуаж килаётганида бехосдан Зилолани кузига кириб кетди.. Фожиали ва огригига чидолмай додлаб юборган Зилолани тезда тиббий ёрдан машинаси келиб олиб кетди. Афсус уни уша бир кузи бутунлай курмай колганиди. Бундан хабар топган Фуркат ва куда томон туйни бекор килишди. Куда томон кузи кур келин керакмас деб айтишибди. Бундан Зилолани ота онасини боши егилди. Зилола эса бир йулни танлади тугри йулни эмас ёмон йулга тушгандек уз жонига касд килди. Битта туй бузилди ва ойила хам. Ҳали 20ёшга тулмаган хаётни курмаган ойиласини эрка кизи Зилола энди орамизда йук... Аллохим уз панохида асрасин киз аёлларимизни. Бошиларга огир кун тушмасин аммо хеч качон нотугри йул тутманглар . Ота Онамизни хам уйлелик. Зилолани эса Аллохим узи кечирсин ва бизни хам гунохларимизни кечирсин....!
Табий гузалликка нима етсин Азиз сингиларим.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Бўлажак янгамизмилар? Балки... Укаси унинг шундай деб хўрсиниб қўйганига аҳамият бермаган эди. Акаси йўқолиб, у ҳақда турли миш-мишлар тўқилган кезлари ёдига олди. Аммо дардини бировга билдирмади. Қайтишда аввал баллон тешилиб қолди. Ғилдиракни алмаштиргунча Султон адабини еди. Кейин мотор ҳадеганда ўт олавермади. Султон автомашинани ҳайдашнигина биларди, унинг касалига эса ақли етмасди. Жувонга сир бой бермаслик учун ўзича моторни титган бўлди. Кейин ёрдам сўраб йўловчи машиналарга қўл кўтара бошлади. Бунақа ҳавода тўхтаб, бировга кўмак беришни истовчи инсоф эгасининг топилиши осон бўлмайди. Машина шом қоронғусида йўлга тушди. Хавотир чодирига ўралган Зуҳра миқ этмай ўтирарди, айбига иқрор Султон ҳам жим эди. Фақат катта йўлга чиқиб олсак, бир пасда етамиз, деб овунтирмоқчи бўлди. Лекин катта йўлга чиқишганда қуюқ туман бағрига кириб, тезлашишнинг имкони бўлмай қолди. Шаҳарга борадиган кенг йўлда қатнов сийраклашган. Султоннинг юраги дук-дук уради. Негадир хансирайди. Ичини нимадир ёндираётгандай бўлади. Машинани йўл четига олиб чиқиб тўхтатгиси келади-ю, шайтонга яна бўйин бермайди. Султон йўлдан кўз узмайди. Анҳор яқин қолди. Ҳозир кўприк келади. Йўл чапроққа бурилади... Султон мўлжалда адашди: кўприкка қанча борлигини билолмай каловланди. Жувонга қарашга ботинмайди. Қараса, ҳудди даҳшат ичида қолиб кетадигандай туюлади. Зуҳра ҳамон жим. Бошини ойнакка тираб олган: уйга боргач, бўладиган савол-жавобни ўйлаётгандир эҳтимол... Султон машина тезлигини оширди. Шу имиллаб юриши бўлса ўзини тутолмай қолиши мумкин. Иродаси чидаш бера олмайди. Ўнг оёғи ўзига бўйсунмайди, нуқул тормоз педалини босмоқчи бўлаверади... Тезликни яна оширди. Машина бирдан пастликка шўнғиди. Оббо, кўприк томонга бурмабманку?! Султоннинг хаёлига шу фикргина келди... Тормоз ишламади.
Машина қаттиқ-қаттиқ силкинди. Ўша куни Зуҳраларнинг уйида чироқ ўчмади. Жажжигина Нафиса аяжон-аяжон деб йиғлайвериб ухламади. Эртасига миш-миш тарқалди. Шаҳардагилар бу воқеани аста унута бошлашди. Баҳор келинчаклик либосини ечиб, ўрнини ёзга бўшатиб берди. Ёз ҳам ўтди. Қочоқларнинг дараги чиқавермади. Қуёшнинг тафти кесилиб, шамол қорнинг исини олиб келди. Ана шунда деҳқонлар анҳорни тозалагани ҳашарга чиқишди. Сувни тўхтатишди. Кимдир кўприк яқинида тепаси лой босган бир нарсани кўриб қолди. Қарашса автомашина. Ҳамма ўша ерга йиғилди. Ичини очишди. Машинанинг ичида одамга ўхшаш, лекин таниб бўлмайдиган икки жасад бор эди. Машинанинг рақамига қараб, эгаси Султон эканлиги аниқланди. Шаҳарчада яна миш-миш тарқалди:
- Ўликлари анҳордан чиқибди...
- Қочиб кетишаётганда тушиб етишганмикин?
- Ким билади...
- Бечоралар...
ТАМОМ.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Хотира...
Зуҳрани қарғашди. Султонни лаънатлашди. Икковлари ғам ғазаб тошлари билан тошбўрон қилиндилар. Миш-миш гаплар тупроғига кўмилдилар.
- Улар аввалдан дон олишиб юришар экан, қочиб кетишганмиш...
- Вой ўлмасам, қочиб кетишганмиш-а...
- Ҳа, қочиб кетишибди... ким билади, балки тўғридир...
- Ўлиб қўяқолсин, жувон ўлгур, боласини ташлаб кетмай қора ерга кирсин.
Битта эр камлик қилибдими?
- Ўлиб қўяқолсин, жувон ўлгур...
- Битта эр камлик қилибдими...
- Болаларини ташлаб, ўйнаши билан қочибдими, а? ким билади, балки тўғридир...
- Қорнида бола бўлиб қолган экан, эриданмас, Султонданмиш...
- Султонданмиш...
- Боласини олдирмоқчи эканми?. ким билади, балки тўғридир... Бу гаплар кичкина ишхона доирасидан чиқиб, шаҳарчага тарқалди. Танишлар учраб қолганда суҳбатлари шу янгилик билан бошланиб, қўшимча маълумотлар билан тўлдирилган ҳолда якунланарди. Бир ҳафтача шундай бўлди. Эзилиб ёққан ёмғир тинди. Булутлар тарқалди. Қуёш ернинг ҳовурини кўтариб, қиздириб юборди. Одамлар суҳбатининг мавзуи ўзгарди. Туман идорасидан вилоят бошқармасига ишга ўтган Султон Зуҳрани биринчи марта кўрганидаёқ унга маҳлиё бўлиб қолган эди. Оппоққина, дўмбоққина, чарос кўз бўлмаса ҳам жонни олгудай қараши бор... Ёз кечасидаги осмон ҳусни-ҳилолни эслатувчи қоши қоп-қора... Қизга суқланиб қараб турган Султоннинг кўзи бармоғидаги никоҳ узугига тушдию, афсусдан нафаси қайтди. Бир хонада ишлагандан кейин истайсанми-истамайсанми кўз-кўзга тушиб туради. Султонга шайтон эри бўлса нима бўпти, эҳтимол ота-онаси зўрлаб узатгандир, балки эрига кўнгли йўқдир, деб васваса ҳам қилиб турди. Лекин Зуҳранинг она ҳам эканини билгач, унга суқланиб қарашдан ўзини тийди. Ғойибона ошиқ бўлиб юраверди. Жувонни ҳар кўрганида шайтон васвасасини бошлардию, лекин уни мағлуб этишга ожизлик қиларди. Султон енгилтак хаёллари учун ўзини ўзи койий бошлаганда эса шайтон шайтонлаб қоларди. Кейинги кунлар ичи ҳавонинг авзойи айниди. Бир ёмғир қуяди, бир шамол туриб одамни учириб юборай деди. Баъзан эса офтоб кўриниб одамни ланж қилиб юборади. Бугун эрталаб ҳаво очиқ эди. Энди майдалаб ёмғир ёғяпти. Бунақа пайтда хонада қоғоз титиб ўтирган ҳам дуруст эди. Укасининг қўнғироғидан сўнг Султон йўлга отланишга мажбур бўлди. Ташқарига чиқиб, машина пешойнасига сачраган лойни артаётганида қўшни бино томондан келаётган Зуҳрага кўзи тушди. Елкасига рўмол ташлаб олган Зуҳра унинг ёнидан ўта туриб, бир нафасга тўхтади:
- Кетяпсизми? деб сўради.
- Хўжайин йўғидан фойдаланиб Мирзабодга бориб келай, деди Султон.
- Мирзабодгами?
- Шундай деб Зуҳра ўйланиб қолди.
- Менам бориб келишим керак эдия. Дугонам бир ҳафтадан бери касалхонда экан, уйдан ортиб боролмаяпман, уят бўлиб кетди. Битта дори сўратувди, топиб қўювдим. Ишингиз кўп бўлмаса дорини ташлаб ўта оласизми?
- Ташлаб ўтишнинг менга оғирлиги йўқ. Лекин дугонангизни кўргингиз келаётган бўлса, бирга бориб кела қолинг.
- Борсам яхши бўлардию, лекин... хўжайинимдан сўрамаганман.
- Юраверинг. Иш вақти тугагунча қайтиб келамиз. Бориб-келишга кўпи билан икки соат вақт кетади. Ярим соат дугонангиз билан хасратлашиб олишга етадими? Унгача мен уйга кириб укамнинг топшириғини бажариб чиқаман.
- Қанақа топшириқ?
- Физикадан тест саволларининг ечимини ишлаб қўювдим. Укам бу йил ўқишга кириши керак. Имтиҳонга тайёрлаш вазифаси менинг елкамда. Зуҳра бир оз иккиланиб турдида, Султон таклифни яна такрорлагач, ичкари кириб палтосини кийиб чиқди. Зуҳранинг дугонаси деразадан ташқарига тикилиб турган эди. Унинг машинадан тушиб келганини кўриб ким у йигит, хушторингми? деб ҳазиллашиб сўради. Зуҳра жилмайиб, ҳазилга ҳазил билан жавоб берди: сенга ёқдими, хушторликка арзийдими? Йигит ҳақида бошқа гаплашишмади. Зуҳранинг йўқолгани маълум бўлиб, миш-мишлар тарқалгач, дугонаси ўша гапни эслади. Ҳазиллашмаган эканда, деб ўкинди. Аммо дардини бировга билдирмади. Султон укасига саволларни умумий тарзда тез-тез тушунтирди. Укаси унинг ҳаяжонини сезди. Ака, шошиляпсизми? деб сўради. Шошиляпман, деб жавоб берди Султон. Қаёққа? Бир қизнинг олдига, шундай деб жилмайди. Укаси буни ҳазил деб ўйлаб, у ҳам жилмайди.
Давоми 13:00 да
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Ҳаммада ҳар хил ҳаёт, Аллоҳ берганига шукр қилиб яшанг!
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Болам салгина кечикдинг...
Жасур ишдан кеч қайтди. Кириб онасига салом бердида, сўрига ёнбошлади. Аёли Шоҳида ичкаридан овқат ва дастурхон кўтариб чиқдида: - Келинг бегим, чарчамадингизми? Келишингизга сиз яхши кўрадиган манти тайёрладим, сиз еб туринг, ҳозир ман чой ҳам дамлаб келаман, дея ичкарига кириб кетди. Халидан бери қовоғидан қор ёғиб ўтирган қайнона “пақ” этиб ёрилди: -Ширин-ширин таомингни бошимга ураманми, уни ўрнига биттагина бола туғиб берсанг бўлмайдими, қўлингдан таомдан бошқа нарса келмайди, биттагина ўғлим наҳот энди бефарзанд ўтсая.... Жасур онасини дийдиёси яна бошланганидан бир оз жаҳли чиқиб: - Ойи, яна бошладингизми ўша эски записни, бир кун тинчгина овқатлана олмаймана, бу бечора ҳам Худо эмаску, ўзига бола ясаб олса. – Сен жим ўтир, 2 йил бўлдия, сен тенги уйланганларни боласи “дада” деябди, сени бўлса овунчоғинг шу ширин овқатлари, ахир мани ҳам орзу ҳавасларим бор, ман ҳам буви бўлишни, набирамни кўчада етаклаб юришни ҳоҳлайман, дея онаси эски гапларини такрорлай бошлади. – Нима қилайлик ойи, ахир бормаган докторимиз қолмади, айб менда эканку, Аллоҳ насиб қилган куни фарзандли бўлармиз. Мана янги даволаниш курси тугади, докторим, яхши натижага умид бор деябди, сабр қилайликчи.... - Эййййй сабр сабр деб икки йилдан бери мани қулоғимга достон ўқийсан, бу шумтумшуғинг ўзи қисир чиқди. Бизни авлодда бундақаси ўтмаган, бунингни зотини Худо билади, қанақалигини, мана топиб келганинг....хуллас қатъий гапим шу: Ажрашасан, агар ажрашмасанг, мани сендек ўғлим йўқ, ё онам дейсан ё шу туғиш бахтидан маҳрум бўлган бахтиқароингни дейсан. Жасур бу гапларни биринчи марта эшитиши эди. Илгари ажрашиш ҳақидаги гаплар айтилмасди. – Ахир уни севаман ойи, албатта сизга ҳам ўғиллик муҳаббатим чексиз, лекин у бечора ҳам шу уйда ману сизни деб юрибди. Ўзи ҳам кечалари ич ичидан эзилади, “шундай бахтли оилага битта фарзанд туғиб бера олмадим”, деб....озгина сабр қилайлик.... - Севги, фарзанд бор жойда бўлади, болам, буни унутма, бунинг туғмайди, афтидан туғадиганга ҳам ўхшамайди. Ажрашасан вассалом.... Қўлида чой кўтарган Шоҳида сўрига яқинлашар экан, қайнонасини бу гаплари уни юрак юрагини тилка пора қилди. Кўзи жиққа ёшга тўлиб, келиб чойнакни қўйдида, йиғлаб хонасига кириб кетди. Бу холат қайнонасини бадтар асабини бузди: - Вой бу кишимни жаҳл қилганларини, аввал мана бу ерга иккита қоракўзни чиқариб қўйинг, кейин манга жаҳл қилинг келинпошша....сизни ёшингизда ман 3 та туққандим... Бу можаролар ва ниҳоят поёнига етди. Она ўз мақсадига эришди. Жасур жонидан ҳам ортиқ кўрган Шоҳидасини кўп кунлик онасини жанжалларидан кейин талоқ қилди. Қонуний нигоҳларини ҳам ажратишди. Иккиси ҳам икки тарафда жуда қийналишар, гоҳ гоҳ учрашиб туришарди. Лекин бу ҳам узоққа чўзилмади. Жасурга онаси келин қилибди. Тезда тўй қилиб ҳали келинни кетганига бир ой бўлмай янги келинни тўй қилиб олиб келди. Бу хабарлар Шоҳидани қулоғига етганда, ўзини қўярга жой топмай, роса йиғлади. Юраги беҳузур бўлиб... икки кун ётди, аҳволи яхшиланмади. Ойиси доктор чақирди. Доктор текшириб кўриб: - Ҳавотирга ўрин йўқ, қизингиз хомиладор, икки ойликга ўтиб қолибди боласи, дея чиқиб кетди. Шоҳида бу гапдан на хурсанд бўлишини ва на ҳафа бўлишини билмай гоҳ кулимсирар, гоҳ йиғларди...Аста қорнини силар экан: “Болам, озгина кечикдингда...озгина кечикдинг” дея жим қолди.... Азиз ёшларимиз, укалар ва сингиллар! Фарзанд Аллоҳнинг неъмати, кимга эрта кимга кеч беради, кимга кўп, кимга кам беради, кимга ўғил, кимга қиз ва яна кимгадир ҳар иккаласидан беради ва яна кимнидир бефарзанд ўтказади. Бу ҳақида Аллоҳ Таоло Китобида ҳабар бериб қўйган. Чин сўраганларга, албатта неъматларини аямайди. Шошқалоқлик қилманг, сабрли бўлинг, севиб қурган оилангиз бузилишига бунчалар шошилманг! Қайноналарга ҳам айтадиганимиз: Фарзандни келин ва куёвни хоҳиши дунёга келтирмайди, кечиккан набирангизни деб, икки ёшни ҳа деганда чақиб қийнаверманг, балки бу ҳам бир синовдир, балки Аллоҳ сабрингизни синаябди. Барчамизга бахтли оила қуриш, солиҳ фарзандлар кўриш насиб этсин...!!!
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Индамасанг ҳам аҳволингни тушунадиган яқининг бўлиши ҳам, бир бахт экан аслида...)
Базан ўйлаб қоламан шунақа инсоним бормикан деб...
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
🌧☀️Ассалому алайкум ва раҳматуллоҳи ва барокатуҳ!
❄️Хайрли тонг, Азизлар!
❄️Барчага хафтанинг– Жума тонги муборак бўлсин!
❄️Ҳар тонгимиз Бисмиллоҳ ила бошланиб, ҳар кунимиз
❄️Алҳамдулиллаҳ ила якунлансин.
❄️Барчамизга дунё ва охиратимизни саодатга боғлайдиган хайрли амаллар қилиш насиб этсин!!
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Гулширин бушашиб кетди. Ноилож официант кизлар киядиган кийимни кийди. Мижозлардан буюртма олишдан олдин чеккадан туриб, ичкарига мура-лади. Чиндан хам бугун мижоз куп, официантларнинг кули кулига тегмай-ди. Ичкарига кириб, утирган мижозлар олдига боришга нимадир тускинлик ки-ларди. Гуё официантлик килаётганини курган одамлар бармоги билан уни кур-сатиб, "Каранглар, Зохиднинг хотини официантлик киляпти! Куни шунга ко-липти!"деяётган булаверди назарида. Зал бошкарувчисининг украйиб, "тез-рок булинг!" деган имосидан кейин ис-тар-истамас ичкарига кадам куйди. Хаяжонланганидан оёклари титрар, салгина нотугри кадам босса йикилиб тушадигандек туюлаверарди. Бир ка-дам, икки кадам, уч, турт...Гулширин зимдан атрофга куз ташлади. Хеч ким-нинг у билан иши йук, хамма узи билан овора. "Хайрият! Танишлардан хеч ким йук экан!" - енгил нафас олди. Икки уч столдаги мижозларнинг буюртмасини бажаргач, хаяжони бир оз босилди: "Шунга шунча хаяжонланибман..." Бир оздан сунг у хам бошка официантлар катори елиб-югуриб хизмат киларди.
- Гулширин опв, алохида булмага ми-жоз келди, буюртма олинг, - деди ёни-дан утиб кетаётган официантлардан бири. Бу пайтда Гулширин унинг хизма-тидан мамнун булиб кетаётган мехмон-ларни кузатаётган эди. Сочлари ёйил-ган бир аёлнинг белидан кучиб булма-ган кираётган одамни орка тарафдан кузи илгаб колди. Негадир кузига таниш куринди. Юрагини тарк эта бош-лаган гашлик яна соя солди: "Ким экан бу одам? Ишкилиб, бирор таниш булма-синда..." Истар-истамас уша томонга юрди. Оркв угириб турган эркак аёлни-нг очик елкасига лаб босаётган чогда Гулширин булмага кирди. "Севишган-лар" шу кадар уз ишларига машгул эди-ларки, унинг кирганини пайкашмади. Гулширин томок кирди. Маишат бузил-ганидан норози эркак норози киёфада у томон угирилди. Угирилди-ю, Гулши-рин хам, эркак хам бир зум бир-бирига тикилиб колишди.
- Гулширинхон? Сиз? - урнидан туриб кетган эркак Илхом эди.
- Ассалому алайкум...-кутилмаган уч-рашувдан бир оз довдиради Гулширин.
- Гулширинхон, сиз бу ерда нима киля-псиз? - савол берди-ю, ноурин гап ай-тиб куйганини узи хам сезди Илхом.
- Тирикчилик, - Гулширин рупарасида-ги одамга гапи ёкмаганини билдирмок-чи булиб кош чимирди.
- Бирор нима буюрасизларми? - у тез-рок бу ердан чикиб кетгиси келарди.
- Буюрамиз, албатта, - Илхом ундан куз узмади, атайин гапни чузмокчи булди. - Эгитдим, уша бетайин эрингиз сизни кийнаб куйибди.
Гулшириннинг жахли чикди, Илхомга муносиб жавоб беришга огиз жуфтла-ган эли хамки, Илхом билан келган аёл унга суйкалди:
- Иля, а кто это женщина? Вы знакомы?
- Да, хорошо знакомы, - хушламай жа-воб берди Илхом.
- Нас познакомиш?
- Это Гуля, Гулечка. Бу хоним эса Ил-
мира, уларни таништирган булди Илхом Гулшириннинг токати ток булди.
- Агар буюртма килмасанглар менга рухсат, - деди ич-ичидан кайнаб кела-ётган газабни жиловлашга уриниб.
- Каёкка шошасиз бунча, Гулширинхон, Илхом беорларча унинг кулидан тутди. Гулширин ток ургандек сесканиб кетди, кулини тортиб олди. Бундан Илхомни-нг баттар завки келди. - Бизга хизмат килаётган экансиз, демак, харканча ушлаб туришга хакимиз бор. Булмаса, ёзинг буюртмаларни, - у огзига келган нарсаларни санади. Гулширин у айтган буюртмани хаёлан хомчут киларкан, Илхом буюртган ноз-неъматлар хатто кул теккизилмай колиб кетишини уйлаб ичи ачишди. Ёнидаги хонимчасига узи-ни курсатмокчи - гижинди ичида. Буюртмани куз очиб юмгунча мухайё килди. Илхомни шу ерда учратиб кол-
ганидан кунгли баттар гашланди. Беор! Кечагина ялтокланиб "янга" деб юрган одам уялмай нетмай Гулширинхон дей-ишини..." У Илхом утирган булмага кай-тиб боргиси келмади. Официант йигит-лардан бирига илтимос килди:
- Илтимос, анави булмадаги мижозлар-га менинг урнимда хизмат килсангиз. Негадир мазам булмаяпти.
Йигитча "хуп" дедию, аммо бир оздан сунг бушашиб кайтиб келди.
- Опа, мижозингиз гирт тентак экан-ку. Гап очмасимдан хайдаб солди. Факат сиз хизмат килишингиз керак эмиш. Булмаса шикоят киламан, деди.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Нозиманинг дарагини эшитган куни Зохид ичмади. Бу кувончли хабарни ким биландир булишгиси, хурсандчили-гига шерик килгиси келарди. Ха, тез орада у Нозимаси билан яна куришади, угилчасини багрига босади.
Кейин уларни хеч ким ажратолмайди.
Уйгв келганда Холида хола икки буки-либ ховли супураётганди. Супурги хар ерга урилганида кутарилган чанг куз
очиргани куймади.
- Келдингми, болам? - кейинги пайтлар-да Зохиднинг хушёр холда курмаган онаси кузларига ишрнмади. Инкиллаб-синкиллаб каддини ростлади. - Келгани яхши булди. Анави челакдаги сувни хо-
влига сепиб бер. Кариб, кучдан колиб-ман, кутаролмадим.
- Сиздан бошка киладигае одам йукми? Беихтиёр чикиб кетди бу суз Зохиднинг огзидан. Шундай деди-ю, хатосини анг-лаб, тилини тишлади. Холида хола хам шу сузни эшитишга зор булиб турган эканми, бирдан кузига ёш олди.
- Худойимга не ёзугим бор эканки, ка-риган чогимда шу куйга тушуриб куйди. Мен тенгилар келинларини хизмат кил-дириб, узлари етти кават курпачанинг устида утиришипти. Пешонам шур бул-маса икки келипим хам нобоп чикади-ми?!
💥КУНДОШЛИ УЙ (хаётли хикоя) 7-қисм. - 891576238582
Зохид нимадир демокчи булиб огиз жуфтладию, аммо бошка гап учди лаб-ларидан:
- Халиги...дадам куринмайдиларми?
- Бу уйдан кора илон чиккандек, дада-нг уйда утиролмайдиган булиб колган, Холида хола тулиб турган эканми, йиг-лаб юборди. - Уйда утирсам юрагим сикилиб кетади, деб уззукун чойхона-дан бери келмайдиган булиб колган. Невараларим ховлини тулдириб юрга-нида зерикиш нималигини билмасдим, уларсиз уй хувиллаб колди, дейди да-данг. Эркак кишида, кун узоги улфат-лари билан гаплашиб, дардини енгил-лаштиради. Мен-чи, мен нима килай? Аламимни рузгор ишларидан оламан-да...- Холида хола куйилиб келаётган куз ёшларини енги учи билан сидирди. Унинг узи хам невараларини жуда со-гинганди.
- Йигламанг, ойи, - Зохид онасини ку-чоклади. Бир муддат тараддудланиб, секин суз бошлади: - Ойи, шу...келини-нгиз билан неварангизни...уларни уйга олиб келсак-чи?
- Нима дединг? - Холида хола "янглиш эшитилдимми?"дегандек углига ялт этиб каради. Йук, кулоги панд берма-ган экан. Зохид саволини яна кайтар-ди:
- Нима дейсиз, ойи? Келинингизни олиб келсак...
- Ростдан айтяпсанми? - кулокларига ишонмади Холида хола.- Ахир, канака-сига?..Одамлар нима дейди? Булар ту-пурган тупугини кайтиб олавераркан, демайдими? Бутун махалла билади-я, хотининг нима ишлар килганини. - Хо-лида хола хамон келини Гулширин куш-мачилик килган деган фикрда эди.
Кейинги пайтда бу фикри нотугри эка-нига шубха килаётган эса-да, аммо Гулширинуйини Ироданинг хушторига сотганини сира кечиролмасди.
- Сиз тушунмадингиз, ойи, юзига таба-ссум ёйилди Зохиднинг. - Мен...халиги..
Нозима келинингизни олиб келсак-чи, демокчи эдим...- каттик хаяжонланга-нидан уни йутал тутиб колди.
- Сен бола уйлаб гапиряпсанми? - Холи-да хола углининг кулини елкасидан силтаб ташлади. - Канакасига олиб ке-ласан уни? Бир кечада гойиб булган Но-зима эмасмиди?.
- Сиз буни уйламанг, ойи! Нозимани топдим, каерда яшаётганини аникла-дим. Факат...сиз рухсат берсангиз бул-ди, уни уша куниёк олиб келаман.
- Шошма, - гуё угли хозирнинг узидаёк Нозимани дарвозадан бошлаб киради-гандек Зохиднинг кулидан ушлаб олди Холида хола. - Сен уни олиб келолмай-сан, бундай булиши мумкин эмас.
- Нега мумкин эмас, ойи? - тутакиб кет-ди Зохид рад жавобини эшитиб.
- Гулширин...хотининг...кундошига кон берган, ахир. Улар энди опа-сингил. Сингил опасининг эрига тегиши мумкин эмас.
- Ойи, куйинг шу сафсатангизни, - бат-тар жазаваси тутди Зохиднинг. - Хам-маларинг шу гапга ёпишиб олгансизлар Кон берган одам билан опа-сингил, ака-ука тутинаверса, дунёни кавм-ка-риндош босиб кетади-ку! Кейин Гулши-рин Нозимага кон берганини ким уз ку-зи билан курипти? Гулширин уша врач билан тил бириктириб, унга пул бериб, "хаммага мени кони берди деб айтинг" деган булиши хам мумкин-ку? Нозима билан онаси хам бу ёлгонга лакка туш-ган.
- Куй, болам, бундай гапларни гапирма, - эшитаётганларидан Холида хола кора терга тушиб кетди.
- Хотининг худодан кайтган банда эмасдир шунча ишни килишга.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
🔥КУНДОШЛИ УЙ 🔥
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
ким оларкан?” деганини ўз қулоғим билан эшитдимку! Ўша зорманда пулни қайнонам “Гап”ига берадиган экан. Ойи, менрича ҳеч қандай пул йўқолмаган,бу қайнонамнинг навбатдаги ҳийласи.- Она- боланинг суҳбати шу жойга келганпида Зуҳра томоқ қириб, ўз уйига кириб кетди.Уйлик кийимларини кийиб, қайнэгачиси билан салом-алик қилиб чиқдию, қайнонасидан кечки овқатга тараддуд кўриш учун рухсат сўради.
Қайнэгачингизнинг бироз тоби йўқроқ, қон босими кўтарилибди. Суюқроқ бирор нима қилинг. Опангизнинг чой-пойидан хабардор бўлиб туринг.Қайнонасидан зарур “топшириқ”ларни олган Зуҳра, лимонли кўк чой дамлаб қайнэгачисига олиб кирди. Чойни қайтариб, қуйиб бердию, ташқарига чиқаётиб кўзи жойнамоз устида йиғлаб илтижо қилаётган қайнонасига тушди.
Қизингизнинг бахтини сўраб илтижо қиляпсизми, ойижон? Она учун фарзандининг тинчлиги бахти қанчалик муҳим эканлигини ҳис қилдингизми? Ҳар гал бир ишимдан камчилик топиб, мени ёмонлаш учун ота-онамни чақиртирганингизда улар ҳам худди сизнинг ҳозирги ҳолатингиздай нотинч бўладилар. Улар ҳам менинг оиламга хотиржамлик, бахт, сизга инсоф сўраб жойнамоз устида Аллоҳга ёлворадилар. Дилозордан ҳамма безор, ойижон. Бугун эрталаб арзимаган нарсага дилимни оғритдингиз, нафақат бугун, ҳар доим, ҳар куни бир баҳона билан кўнглимга озор берасиз. Ойижон, сиз эримнинг онаси, невараларимнинг бувисисиз. Сизга ёмонлик тиламайман. Лекин мен ҳам Худонинг бандасиман, менга берган озорингизни У кўриб турибди, ойижон. Менга ҳар кўзингиз тушиб, нимадир қилиб узиб олгингиз келса, кўз олдингизга икки қизингиз, уларнинг қайноналари олдида менга ўхшаб, “урушмасмикан?”, “жеркимасмикан?” дея музтар тикилишини ўйланг. Мен хонадонингизга бахтли бўлиш, сизга, қайнотамга сидқидилдан хизмат қилиш, ўғлингизга икки дунёда вафодор ёр бўлиш учун келганман, ойижон...” Зуҳра ўзини ўнгладию, хаёлга ботиб қолганини билиб, тез ташқарига йўналди.
Зуҳрахон...- Қайнонасининг овози негадир йиғламсирагандай туюлди. Зуҳра “чиндан ҳам қайнонамнинг овозими ё менга шундай туюлдими” деган хаёл билан секин ортига ўгирилди. Қайнонаси ёш тўла кўзлари билан унга термулиб турарди:- Болам, ҳалиги, менга ёқадиган пишириғингиз борку, творогми нима қўшардингиз, шундан тайёрласангиз, дегандим... Қўлингиз жуда ҳам ширин-да, зора, опангизнинг кайфияти кўтарилса. Майлими, қизим?..
Хўп бўлади, ойижон. Албатта тайёрлаб бераман.- Зуҳра қаршисидаги қайнонасини танимай ер остидан унга секин термулди. Қайнонаси юзига томган ёшларини бармоғи билан сидириб, қизи ўтирган хона томон йўналди. – Мен ошхонада бўламан, ойижон...- Қайнонаси кўзларидаги ёшни кўрсатмаслик учун, синиққина жилмайиб қўйди. Бу жилмайиш қора булутларни ҳайдаган қуёшдек, ўртадаги хираликни тўзғитиб юборди...
Тамом...
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Келинга отган тошим қизимга қайтди!
Тўхта! Уйинг орқада қолди. Бу ер ишхона.Ишхонага хуш кайфият билан киришинг керак. Кишининг кайфияти бошқаларга юқадиган бўлади.Ҳозир сени синиқ кўрган жамоадошларда ҳам совуқ тушкунлик пайдо бўлади. Муаммоларингни орқага ташлаб, ишхонага табассум билан кир. Шунга мажбурсан!” Қулоқлари остида жаранглаган сўзлар ўнг елкасидаги раҳмон фариштасининг ундовидай эшитилўди. Секингина ўнг томонига қайрилиб қараб қўйди. Сўнг хотиржам руҳга кириб, табассум билан эшик тутичига қўл юборди.
Ассалому алайкум, яхши ишлаяпсизларми?
Ҳамма иш билан машғул экан, бирдан сергак тортиб, салом-алик қилишди.
Узр, шунақа бўлиб қолди. Йўқлигимни сездирмай, ҳаммангиз ўз ишингиз билан бандсизлар. Сизларга халал бермай майли, ишларингга барака берсин.- Зуҳра ёрдамчи қизга юзланди:
Дилрабохон,мени ҳеч ким сўрамадими?
Йўқ, Зуҳра Дониёровна, ҳеч ким сўрамади.Кечаги топшириқларингизни бажариб, столингиз устига қўйганман.
Раҳмат,синглим. Агар, иложи бўлса хонамга икки чашка шакарсиз қаҳва олиб кирсангиз. – Ёрдамчи қиз “хўп бўлади”, деб қаҳва қайнатиш учун чиқиб кетди. Шунда унинг кўзи илкис дугонаси Сардорага тушди:
Сардорахон,ишингиз шошилинч бўлмаса, менинг хонамга кирасизми? Муҳим иш бор эди, маслаҳатлашишимиз керак.
Яхши Сардора ўзига маъноли термулиб турган дугонасининг табассуми ортидаги изтиробни илғаб олишга уринди.
Ёрдамчи қиз қаҳваларни қўйиб кетгач, Сардора Зуҳрага қаттиқ тикилди:
Яна қайнонангми, Зуҳра?
Ҳм Зуҳра ҳарчанд йиғламасликка уринмасин, кўзларидан тирқирраб ёш чиқиб кетди.Сардора дугонасининг ўпкаси тўлиб турганини сезиб, эшикни ичкаридан қулфлаб келди-да, Зуҳрага саволчан тикилди:
Хўш,яна нима ёмонлик қилибсан қайнонангга?
Билмайман,билмайман дугонажон.Нима қилишга бошим қотган. Кошкийди, менинг муаммойимни ўзим билан ҳал қилиб қўя қолсалар, кошкийди ота-онамни безовта қилмасалар... Ўзимга нима қилсалар, нима десалар чидайман,лекин ота-онамга.Зуҳра ҳўнграб йиғлаб юборди.
Дониёр ака билан Зебо келинойи шу Фотима-Зуҳраларидан бошқа фарзанд кўришмади. Гарчи эгизак бўлса-да, Фотма-Зуҳраларининг феъли бошқача чиқди.Фотима ўзини хафа қилдирмайдиган, саркаш, тутган жойидан кесадиган, анча-мунча одамни гап билан ер тишлатадиган қиз.Зуҳра эса опасининг тамоман акси- жуда мулойим,гапирганда ҳам минг андишаю тавозеъ билан сўзларни аранг талаффуз қилади. Мутлақо алоқаси бўлмаган жойда ҳам айбдор бўлиб қолаверади. Балки шунинг учунми, Дониёр ака ҳам, Зебо келинойи ҳам Зуҳрага бошқача қарашади.Ҳатто Фотима ҳам гоҳ-гоҳида ота-онасига “Шу Зуҳрангиздан ҳеч тинчмасман-да! Бунча мулойим бўлмаса? Бу феъли билан фақат ўзига жабр қилади-да” деб ёзғириб қўяди.Тақдирнинг ишлари ҳам ғалати-да, унинг синоатларини ечишга одамзоднинг тафаккури ожизлик қилади. Фотима тушган хонадон аъзолари ҳам, эри ҳам жуда ювош, ўнг юзига урса, чапини ҳам тутиб берадиган кишилар бўлса,Зуҳранинг қайинбўйинлари текканга тегиб тегмаган кесак отадиган, уруш-жанжалсиз ўтган кунни кун демайдиган одамлар бўлиб чиқди. Иқтисод бўйича магистратура таҳсилини хорижда ўқиб қайтганидан сўнг,Дониёр ака совчилар орасидан танлаб-танлаб, шу хонадонга Зуҳрасини ишонганди. Аслида, бу тақдирнинг танловику-я,лекин бўлажак қудаларнинг тўйдан олдинги ваъдаларию, ҳамду санолари Дониёр акани ҳам,Зебо келинойини ҳам эсанкиратиб қўйганди. Ҳатто содда Зебо келинойи эрига:
Қизимнинг мулойим феълидан айланай, шундоқ одамлардан сўраб келишди-я, дадаси.Зап ажойиб одамларга ўхшашади.Худо хоҳласа, Зуҳрагинам пайғамбарнинг қизларидан қадр-қийматли, арзанда келин бўлади. Ота ҳам тилига чиқариб бир сўз демаган бўлса-да, дилида айни фикрлар кечаётгани аниқ эди.Аммо Одам оласи ичида бўларкан, ваъдалар билан ота-онанинг қўйнини пуч ёнғоққа тўлдирган қайнонанинг башараси тўйдан кейинги биринчи кунлардаёқ очила бошлади. Мана энди саккиз йилдан бери на қиз узатган ота-она хотиржам, на Зуҳранинг тинчидан тиним бор...
Маҳаллада мени “кўчамизни супурувчи келин” дейишади, Сардора,- кўз ёшларини аранг тўхтатган Зуҳра ҳиққиллаганча гап бошлади. Байрам, ҳайит, туғилган кунларда хориждан буюртма асосида совғалар келтиртириб, қайн
Давоми 18:00 да
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Қодир ота "Ха, яхши иш қилмабсан, аммо ҳеч ким калишини ўғирлатдим демади болам. Қолаверса, бирорта номозхоннинг нарсаси йўқолса энг аввал мени хабардор қилишади. Сен уйингга боравер... Ха айтганча, фақат яхши ўқигин болам. Бирорта ҳам сабоқни қолдирма! Катта одам бўлиб, халққа нафинг тегсин! Калишни эса кийиб туравер, эгаси топилса ўзим хабар бераман" деб, қулоғигача қизариб ўтирган айбдорни жўнатиб юборибди.
Шундан сўнг бобом масжидга бормай, "калиш эгаси топилса Қодир ота хабарини берар"дея ўқишини давом эттирибди. Қиш чилласи ўтиб, хамал амаллаб қолганида эрталаб кўчага чиқиб кетган дадаси пешинда масжид коровули Қодир ота қазо килганлиги хақидаги хабар билан келибди.
- Тавба,- деб, хўрсинармиш отаси - Кодир ота туппа-тузук одам, охирги пайтлар айниб колган эди. Касал бўлишига ўзи сабабчи. Айтишларича, қора совуқда ҳам, қалин қорда ҳам азонда яланг оёгига увада латта-путталарни ўраб масжид атрофларида қор курарди.. Узоқдан кузатган одамлар қуёндек сакраб йўлакларни тозалаётган қоровулни кўп кузатишган. Бировку ўзидан орттириб беролмайди. Ялагоёглик сабабини сўрашса "Ана калишим, батинкам, этигим ҳам бор. Қизиб кетаётганимдан ечиб ташладим"деб ғалати иржайиб ишини қилавераркан. Ўзим ҳам унга бир неча бор танбеҳ бергандим. Қулоқ солмадиларда..
Бечоранинг оёқларини совуқ олиб, қорасон танасига ёйилиб ўлибди. Оёги кўмирдек қорайиб кетибди раҳматлининг...
Отасининг гапларидан бобом хушидан айрилай дебди. Нахотки? Нахотки ўгирланган мана шу калишлар эгаси уни олма чой билан сийлаб уйига қайтариб юборган ўша Кодир ота бўлса?! Нега у бирон марта уни уришмади. "Ўғри!" деб ёқасидан олиб сазойи қилмади? Бечора шунинг учун кундузи хужрасидан чиқмай ўтирар эканда. Бобом қаттиқ пушаймон бўлибди. Аммо энди жуда кеч эди...
Бобом бирорта ҳам сабоқни қолдирмай, мактабни аъло баҳоларга битирибди. Институтда ҳам ўқиган. Қодир бобога берган ваъдасини бажариб катта одам бўлиб эл- юртга нафи тегди. Қаерда бўлмасин ҳар йили Рамазонда қоровул чолнинг мозорини зиёрат қилиб, масжид остонасига ҳеч кимга билдирмай 15-20 жуфт калиш қўйиб кетар эканлар. Аммо гунохи хақида бировга айта олмаган.
Хозир ахволлари жудаям оғир. Уч-тўрт кун илгари бир оз ўзларига келиб, шу воқеаларни менга айтиб бердилар. Қачонлардир қилган ўша ишига ҳамон виждони азобда. Бу йилги Рамазонда ҳам масжидга қанчалик боришни хохлаётганликларини кўзларига қараб билдим ва нима қилишим кераклигини тушундим. Қўшни акаларга қўшилиб мошина ювдим. Уч кунлик иш хаққимгага эса манави калишларни сотиб олдим... Зора бобом тузалиб, яна оёққа туриб кетса....
-Холажон илтимос, йўқ деманг. Бирга кириб, бобом хақида кимгадир гапириб, шу калишларни бериб чиқайлик.
Унга йўқ дея олмадим.Масжид саришталигига жавобгар одамни топиб, йигитчанинг ҳикоясидан яна бир карра мутаъсир бўлдим. Қодир ота хаққига дуо қилдик. Биттагина қилмиши учун бир умр азобланган инсонга эса шафоатлар сўраб Аллоҳга мурожаат айладик.
Муаззам Иброҳимова.
2013 йил.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
ХИЁНАТ
(қайтар дунё)
Бир заргар аёли билан кичик ҳовлида яшар эди. Уларни торгина томорқаси бўлиб, эри заргарлик дўконига кетганида, аёли шу томорқадаги гулларни суғорарди, уларни парвариш қиларди. Ҳар куни унинг уйига сувчи икки меш сув олиб келарди.
Кунларнинг бирида, заргар ҳар доимгидек эрта тонгдан ишга отланди ва заргарлик дўконига йўл олди. Ўша куни туш вақтида унинг ҳузурига қомати келишган, ўзига қараган бир аёл келди ва бармоғига мос узук олмоқчилигини билдирди. Заргар уни бармоғига узук танлаш вақтида унинг оппоқ билагига кўнгли суст кетиб, билагидан маҳкам ушлаб олди. Аммо "Нима қиганим бу?”, дея қўлини бўшатди.
Ўша куни кечқурун заргар уйга келганида, овқат маҳали аёли секин гап бошлади:
- Бегим, сизга бир гапни айтмасам, виждон азоби мени тинч қўймайди
- Тинчликми нима бўлди?
- Бугун туш вақтида сувчи келганди, тўсатдан менинг билагимдан маҳкам ушлаб олди, сўнгра узр сўраб чиқиб кетди.
Заргар аёлининг бу гапларини эшитиб юраги титраб кетди. "Хиёнатнинг қайтиши шунчалик тез бўлибди-да?” деди ўзига ўзи.
Азиз эркаклар, йигитлар аёлингизга хиёнат қилишингиздан олдин, бегона кўзларга, номаҳрамнинг қоматига назар ташлашдан олдин, ўз аёлингизни кўз ўнгингиздан ўтказинг, шу тобда балки унга ҳам бегона кўзлар қараётгандир.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
#Тавсиям
🥰Бир канални биламан, шундоққина ичингдагиларни ёзади. Яқин дугонам тавсия қилган эди. Доимий ҳамрохимга айланган.
🔥Аъзо бўлиб қўйинг, энг севимли каналингизга айланади. 🌺
👇👇👇
/channel/+smacs62Ly2ozMzNi
/channel/+smacs62Ly2ozMzNi
Матонат...
(Бўлган воқеа)
Собир гапда ўтирар экан, ўртада қайта-қайта айланган икки болалик бева ҳақидаги суҳбатга истамайгина аралашди.
- Ким экан? Қаерда турар экан?
- Ҳа, эри ўлган биттаси. Иккита боласи билан қолибди. Уйланиб олар эдим-ку, лекин хотиним мени еб қўяди. Жуда нозанин аёл. Бир-икки кўрганман, - деди Шавкат.
Собир анчадан бери кўнглида ўйлаб юрган нарсаси қаршисидан чиққанидан хурсанд бўлиб аёлни манзилини олди.
"Ўзимда учта, аёлда иккита... Ҳа, нима қилибди боқиб оламан. Асосийси аёлни уйи бор экан. Рўзғорини қилиб берсам, кийим-кечагини олиб берсам...", ўйлади Собир.
Собир бевани кўрганда ақли қочди. Дўсти Шавкат айтганча бор экан. Жуда гўзал аёл эди. Аёлга совчи бўлди. Қайта-қайта қўлини сўраб борди. Ва ниҳоят аёл розилик берди.
Собир аёлдан маҳрга нима олиб беришини сўраганда, аёл: "Ўзингиз кўнглингиздан чиқариб берақолинг", деб жавоб берди. Аёл Собирни жўмард деб ўйлаган эди, шу холос. Собир кўнглидан чиқариб маҳрга 100$ берди.
Аёл ютинди. Бир оғиз сўз айтолмади. Ийманиб, андиша қилиб хато қилганини тушунди.
Собир кунда кундузи келишни бошлаб юборди. Кечасига биринчисининг ёнида бўлар эди.
Кунлар ўтди. Собирнинг қуруқ қўл билан келиши, ётиб-ётиб дамини олиб кетиши ортиқ Комиланинг жонига теккан эди.
- Собирака! Сиздан илтимос ҳар куни келишингиз шарт эмас. Ҳафтада бир келсангиз етади. Сиз келганингда ҳамма ишларимни ташлаб сиз билан овора бўлиб қоляпман. Тўғри тушунинг. Рўзғорга қарамасам бўлмаяпти, - деди Комила.
Комила уйда тикувчилик қилади. Эрга теккач ҳамма ишини ташлаб қўйган эди.
Эри доим кўтариб келадиган 2 та бўлка нон билан, 1 та идиш сариёғ бир оилага урвоқ ҳам бўлмайди.
Собир истамайгина Комиланинг айтганига рози бўлди.
Комила турмуш қурганига беш ой бўлди. Ўша-ўша 2 та бўлка нон, баъзан сариёғ, баъзан картошка, пиёз...
Орадан икки йил ўтди. Комила ишлаб топганига икки хоналик уйини тўрт хона қилиб олди. Собирга маза. Келади кетади. Комила эри келиши учун тансиқ таомлар, пишириқлар пиширади. Уй тўловларини ўзи тўлайди. Бозор-ўчарини ўзи қилади. Эри эрлик қилаётгани камми? Осонми бошқа оилага 2 та бўлка нон билан, сариёғ кўтариб бориш. Комила икки йилдир-ки рўзғорни ўзи кўтаради.
Собир тайёрига ошуфта...
Хотинини дуо қила-қила, олдига қўйганини ейди.
Комила фақат сабр қилади. Турмушга чиққанига пушаймонлар ейди. Лекин индамайди ичига ютади. Одамларнинг гап-сўзидан чўчиб, ажрашмайди.
Ва ниҳоят Комила кутган кун келди. Собирнинг биринчиси Комилани билиб қолди.
Унинг уйига тўполон қилиб келди. Аксига олиб Собир иштаҳа билан Комила пиширган сомсани паққос тушираётган эди. Собирнинг тўполондан ҳуши бошидан учди. Комила босиқлик билан деди: "Тўполон кўтаришингиз шарт эмас. Эрингизни олиб чиқиб кетаверинг!"
Аёл Собирга қараб шанғиллади: "Талоғини бериб чиқиб кетасан ёки кунингни кўрсатаман!"
Собир ранги ўчиб, Комилага қаради-ю секингина: "Талоқсан", деди.
Комиланинг елкасидан тоғ ағдарилгандай енгил бўлиб: "Мингдан минг розиман. Яхши боринг. Оилангиз билан қўша-қаринг!", деди ичидан хурсанд бўлиб. Собир қайтиб келмади.
Комила ҳам бошқа эр қилмади. Шунга қарор берди. Ўзининг иши, кучи бор. Йўлини топиб кетади. Болаларига қўшиб яна биттасини боқиш унга анча оғирлик қилаётган эди. Ўша оғирлик Собир кетгач йўқолди.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Ўғлим 23 ёшда эди қизим эса 18 ёшда ҳар бирининг ўз хонаси бор эди
Яқинда хотиним ва мен иш жойимиздан бир неча кун бошқа шахарга кетадиган бўлдик болаларимиз эса уйда ёлғиз қолишди.
Орадан 2 кун ўткач кечаси қизим йиғлаб телефон қилди акам уйига дўстларини олиб келди улар маст ва менга ёпишиб олган деди. Мен нафратланиб кетиб дарҳол оғлимга телефон қилдим лекин у кўтармади.
Хотиним ва мен шокга тушиб қолиб уйимиз томон машинада йўлга чиқдк 2 соатдан кейин уйда бўлдик уйни очдик тўғри қизимнинг хонасига бордик эшикни очиб биз шокда қолдик чунки... давомини ўқиш 16+
🙋♀Qizlajonla, sizlarga bir gap aytaymi?
Yaqinda turmush o‘rtog‘im bilan do'stinikiga mehmonga borgandik.
Dasturxonni ko'rib og‘zim ochilib qoldi-yu😯 lekin hech kimga bildirmadim🤭
Ayolidan bunaqa PISHIRIQLARNI qayerdan sotib olganini so'rasam o‘zi pishirganini aytib, menga kanal ssilkasini berdi.
Sizlar ham ulanib oling, chiqolmay qolasiz 👇👇
/channel/+S-C6GLoJnSFkNTQy
🚩🚩🚩🚩🚩
🚩🚩🚩🚩🚩🚩🚩
1 oydan 4 kg dan 14 kg gacha yogʻlardan xalos boʻlish
🔴🔴🔴🔴🔴🔴🔴🔴🔴🔴
Har kuni dietolog nazorat 💯
Roza tutadigan va tutmaydigon va tuta olmaydigonlar uchun meni
Faol va energiyaga tola hayot
🔴🔴🔴🔴🔴🔴🔴🔴🔴🔴
Har kunilik nazorat shaxsan dietolog tomonidan
🔴Siz ham oʻzingizni koʻzguda
🔴koʻrganingizda ozish kerak
🔴lekin qayerdan boshlay deb
Oʻylanyabsizmi ?
🔴Endi baxona yoq !
🔴Bu marafon sizni butunlay yangilaydi
🔴🔴🔴🔴🔴🔴🔴🔴🔴🔴
🚩 OY 🚩🚩 MING
🚩 OY 🚩🚩🚩MING
🚩OY🚩🚩🚩MING
📢📢📢📢📢📢📢📢📢
OZISH MARAFONIGA TAYYORMIZ
OZISH MARAFONIGA TAYYORMIZ
🚩🚩🚩🚩🚩🚩🚩🚩🚩
🚩🚩🚩🚩🚩
https//t.me/SOGLOM_OZISH_111
https//t.me/SOGLOM_OZISH_111
https//t.me/SOGLOM_OZISH_111
https//t.me/SOGLOM_OZISH_111
GURUHGA KIRING
TEZ KOK YOZUVNI USTIGA BOSING GURUHGA KIRASIZ
Ҳеч нарса қилмайди...
У болалигидан шу гапни эшитиб улғайди “Аёлнинг қирқта жони бор, биттаси тамом бўлса, қолгани билан яшайди..” Онаси ҳам, опалари ҳам шу гапга амал қилишарди. Тонг саҳардан туриб сигир соққан, хамир қориб, нон ёпган, ҳовлию кўчани супуриб – сидирган болаларнинг уст-бошини ювган, меҳмон кутган, эрнинг иддаоларию, қайнонанинг зуғумларини кўтарган, ҳар йилига туғаверган Онаси шундай яшади опалари ҳам худди шу тарзда умр кечиришди. У ҳам онасию, сингилларидан ўзгача яшай олмасди. Шундай яшашга мажбур эди, тўғрироғи мажбур қилишарди. Эсида еттинчими, саккизинчи синфда ўқиб юрган кезлари эди. Отаси бир машина ўтин келтирди. Уйда ундан бошқа ҳеч ким йўқ эди, акалари ўт ўргани кетишган. “Кечгача ўтинни ташиб, бостириб қўй” деб тайинлаб кетди отаси. У қуёш ботгунча ўтин ташиди Қўл-оёғи оғриб, чарчаб қолсада, ташийверди. Кечқурун белида қаттиқ оғриқ туриб, вой-войлаб қолди.
- Нима бўлди? сўради онаси.
- Белим... зирқираб оғрияпти - инқиллади қиз.
- Жим бўл, овозингни биров эшитмасин, - атрофга аланглади она бу гапларни биров эшитиб қолмадимикан дегандек. Қиз бола белим оғрияпти, демаслиги керак, уят бўлади. Бир ухлаб турсанг, ҳеч нарса кўрмагандай бўлиб кетасан. Аёлнинг жони қирқта, биттаси тугаса, қолганини ишлатаверади...
Онаси айтганидай, ухлаб тургандан кейин оғриқ пасайгандек бўлди, аммо асорати қолди барибир. Йиллар ўтди. У ҳам тенгқурлари қатори ойдай қиз бўлиб вояга етди, уни кўз остига олганлар кўп бўлди. Тақдир экан, қишлоқдаги йигитлардан бирига узатишди. Тўйнинг эртасигаёқ қайнона эшикдан бош суқди:
- Келинпошша, тўйдан кейин кир тўпланиб қолибди, ювиб ташланг.
“Хўп” деди у овози ўзига ҳам эшитилмай. Аммо ҳайрон қолди, ахир, янги келин, чилла деган гаплар бор. Бир жойда ўқиганди, бу пайтда янги келинчакнинг вужудида ўзгаришлар рўй берармиш, оғир иш бажаришдан сақланиш керакмиш. Ҳеч нарса дея олмай, бир уюм кирни кечгача ювди. Ҳатто тушлик қилишга ҳам вақтини қизғанди. Кечга бориб яна ўша қурғур бел оғриғи қўзғади. Куёвбола эркаламоқ учун сочларига қўл чўзганида келинчак унинг қўлларидан ўзини бўшатди.
- Бирам белим оғрияптики...
- Ээ, намунча нозик –ниҳол бўлмасанг, бир кир ювганингга шунчами? Ҳеч нима қилмайди, ўтиб кетади, аёлнинг жони қирқта. Биттаси тугаса, қолганини ишлатади...
Келинчак жим қолди. Нима ҳам десин?
Бир йилдан кейин хонадонда қўчқордай ўғил туғилди. Қишнинг аёзли-қаҳратонли кунлари эмасми, чақалоқ совқотиб қолмаслиги учун уйни иситиш керак. Қолаверса, бир уй одам унга кўз тикиб турибди: бу хонадонда ош-овқат, кир-чирга ундан бошқа ким ҳам қарарди. Боласини ухлатиб қўйиб, ташқарига чиқди. Гупиллаб ёғаётган қор юз-кўзга урилади. На эри, на қайнотаси ўтин ёриб қўйишмаган экан. Келинчак катта болтани олиб, бир амаллаб ўтин ёрди, печкани ёқди. Чарчаганиданми, иссиққина печка олдида ўтириб, кўзи илинибди. Бир пайт тарақлаган овоздан уйғониб кетди. Қайнонаси қовоғини солиб ўтирарди. Келинчак шошиб соатга қаради. Тушлик пайти бўлиб қолибдику! Ўрнидан туриб, ҳовли четидаги совуқ ошхонага кириб, ўчоқ ёқди, овқат бошлади. Бир амаллаб тушлик тайёрлаб, дастурхон ёзди. Дастурхонда битта нон қолган экан. “Кўпчиликмиз, бу нон ҳаммага етмайди. Қўшнидан олиб турамиз, тушликдан кейин хамир қориб ташланг, кечгача нон ёпиб олинг. Қишнинг куни калта, қоронғига қолиб кетасиз...” Келинчак индамайгина бош ирғади. Боя ўтин ёрганида белидаги оғриқ кучайганди, хамир қорса нима бўларкан энди?
Кечки пайт хонадон аъзолари иссиққина нонга сариёғ суртиб маза қилиб ейишаётганида келинчак ўз хонасида инқиллаб ётарди. Бу ёқда чақалоғи биғиллаб йиғлайди Аёлидан хабар олиш учун кирган эри унинг аҳволини кўриб қўрқиб кетди онасини чақирди Она келинингизни мазаси йўққа ўхшайди. Қайнона келинни кўриб, қошлари чимирилди Ҳозиргиларнинг жони азиз Ўлмаган бизнинг жонимиз. Туғиб келиб, дам олиб ётиш нималигини билмабмиз Бугун туғиб, эртаси куни далага ўт ўришга чиқиб кетардик Хотинингга бало ҳам ургани йўқ, эркалик қилмоқчи Аёлнинг жони қирқта, биттаси тугаса, қолгани билан яшайверади
Йиллар шу тариқа ўтаверди. Кетма кет фарзандлар кўришди, аммо бирор марта туғруқдан кейин дам олиб ётмади.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Ҳаётингизда икки тоифа одамлар мавжуд. Уларни бир-бирларидан ажрата билинг...
⸺ Бир тоифадагилари, бекорчи вақтини сизга сарф қиладилар...
⸺ Бошқа тоифадагилари эса сиз учун қимматли вақтини ажратадилар.
⸺ «Вақтим бўлмади»... «Вақтим йўқ эди»... «Иложини қилолмадим»... каби сўзларга асло ишонманг...
У инсонни вақти эмас, аслида ҳоҳиши бўлмаган.
⸺ Ҳоҳиш бўлса вақт ҳам, имконият ҳам топиладис8.. З.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
🌙✨ Х А Й Р Л И Т У Н ✨
🌙✨Рисқингиз Зиёда бўлсин.
🌙✨Амалингиз пок бўлсин.
🌙✨Мақсадингиз соф бўлсин.
🌙✨Замонингиз тинч бўлсин.
🌙✨Оилангиз ахил бўлсин.
🌙✨Насибангиз бут бўлсин
🌙✨ Қоронғу тундан сўнг эса,
албатта нурафшон тонг отади.
🌙Хайрли тун дилга яқиним.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
- Уйини келишиб, Иродага берган одам шу ишни килолмайдими? Ахир, узингиз шундай деб хайдамадингизми уйдан? - Зохид Холида холанинг нозик жойидан ушлади.
- Деган булсам, дегандирман, буш кел-мади Холида хола хам. - Жахл келганда одам нималар демайди? - сунг углига ялингандек бокди: - Углим, уйлаб иш кил. Ахир, хотининг билан болаларинг бор. Улар...
- Ажрашаман! - онасининг сузини чурт кесди Зохид. - Гулширинни севмайман, ойи! Болаларимга келсак...уларни таш-лаб куймайман. Улгайишганида улар мени тушунишади. Колаверса, Нозима хам хотиним, унга никох укитиб уйлан-ганман, унинг угли мени пушти камари-мдан тугилган. Мен углимни куришим керак. У отасиз усмаслиги керак.
- Йук, йук, булмайди! - Холида хола жахл билан бош чайкади.
- Ундай булса мен хам Зафар кетган томонларга кетаман. Уша ёкларда би-рорта чулчитми, бошкасигамм уйланиб, колиб кетаман.
- Худо асрасин! Нега зотининг тайини йукларга уйланаркансан?.
- Чунки мен эркакман, ойи! Качонгача шундай юраман? Бу туришда бирорта-сига илакишиб...
Холида хола дув кизариб кетди. Зо-хиднинг айтганлари рост. Ёнида тан махрами булмаган канча йигитлар ен-гилтак аёлларга илакишиб колган.
- Э-э, менга деса, билганингни килмай-санми?! - деди у бу бахсда енгилганини тан олиб.
- Рахмат, ойи, тушунишингизни билар-дим, - онасини яна кучди Зохид. -Мана, курасиз, хаммаси яхши булади. Нозима сиз истаган келин булади.
- Уни качон олиб келмокчисан? кошла-рини чимириб, углидан хамон аразда эканини билдирмокчи булгандек тунги-ллади Холида хола.
- Тез кунларда, ойи. Олдин бир ишни хал килиб олишим керак.
Гулширин кун буйи паришон юрди. Юрагини бесабаб гашлик коплаган. Ку-ли ишга бормади, хатто болаларининг кий-чув килиб кувлашмачок уйнаши хам ёкмади. Кунгил нимадандир безов-та, аммо бу безовталик сабабини узи хам аник билмайди. Унинг ахволини Азиза хам сезди.
- Бугун куринишингиз бошкача? - сура-ди у синчковлик билан.
- Билмадим...негадир хаёлим паришон, - елка кисди Гулширин. - Кулим ишга бормаяпти. Гуё бизни бир нохушлик таъкиб килаётгандай хаёлимда.
- Булмагур нарсаларни хаёлингиздан чикариб ташланг,- койиди Азиза.- Одам бирор нарсани хадеб уйлайверса уша нарса хаётида албатта содир булади.
Сиз факат яхши нарсалар хакида уйла-нг. Курасиз, хаётингиз хам унгланади.
- Тугри айтасиз, - синик жилмайди Гул-ширин. - Кейинги пайтда бошига тушган савдолар туфайлими, билмадим, нега-дир тушкунликка бериладиган булиб колибман.
Ишкилиб, болаларимга бирор гап бул-масин.
- Хозиггина нима дедим сизга? - энди чинакамига аччикланди Азиза. - Кани, бора колинг ишингизга, йукса кеч кола-сиз.
Гулширин болаларини бир-бир кучок-лаб хайрлашди. Кетса, уларни биров олиб кетиб коладигандек юраги увиш-ди. Ресторанга кириши билан зал бош-лиги унинг олдига чикди:
- Келдингизми? - деди ховликиб. - Сиз-ни кутиб тургандим.
- Тинчликми? - хайрон булди Гулширин.
- Тинчлик эмас-да, - афсус билан бош чайкади зал бошлиги. - Бугун хизмат килиши керак булган официант йигит-ларимиздан иккитаси кундузи чумили-шга боришган экан. Ёш йигитларни би-ласиз-ку, уйин-кулги килиб, бир оз ичи-шипти. Маст холида машинани бошка-ролмай, халокатга учрабди. Хозир ик-
ковининг хам ахволи огир, касалхонага олиб кетишган. Хужайин хам уша ёкда, "Бу болалар учун мен жавобгарман" деб ич-этини **** куйди.
- Вой...- юрагина муз тушгандай булди Гулшириннинг. Улар кундузи укиб, туш-дан кейин ота-онасига юк булмаслик учун ишларди. - Ахволари ёмон эмасми ишкилиб? - суради у жони ачиб.
- Хозир уларни операция килишади, - деди зал бошкарувчиси. -Аксига олган-дай, бугун мехмонларимиз куп. Биласиз-ку, дам олиш кунлари мехмон-ларимиз купаяди. Офиуиантларимиз улгуришмаяпти. Шу сабаб бугун сиз хам уларга ёрдам берасиз.
- Канака ёрдам? - дастлаб тушунмади Гулширин.
- Бугун официантларнинг урнига ишла-йсиз.
- Нима? - Гулширин бундай булишини сира кутмаганди. Мен...мен официант-лик килолмайман.
- Киласиз! - чурт кесди зал бошкарув-чиси. - Бу хужайиннинг буйруги. Бунинг хеч кийин жойи йук. Узингизга бирикти-рилган столга келган мижозлардан бу-
юртма оласиз, буюртмани бажарасиз, холос. Булинг, кийимларингизни алма-штириб чикинг. Мижозлар куплигидан официантлар улгуришмаяпти.
ЧИҒИРИҚДАН ЧИҚҚАН ҚИЗ
Ҳаёт-поезд, турмуш-из,
Ҳаёт беиз турмушсиз.
Турмушни сиз қурмишсиз—
Чиғириқдан чиққан қиз.
Эрк уйи қолди ортда,
Қадри " Қуръон" дай ёдда,
Самимий, ҳуркак, содда—
Чиғириқдан чиққан қиз.
Маликасиз- сарвқад,
Тахтингиз улкан беҳад,
Назар тегмасин, минбаъд,
Чиғириқдан чиққан қиз.
Ҳаё, номус, орингиз—
Кўзмунчоқ, туморингиз,
Хайр ва хуш борингиз—
Чиғириқдан чиққан қиз.
Мақсуда Каримова
11.02.26.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Она-қайнотамни кўнглини олишга уринаман.Ўша уйда сочим супурги, қўлим косов, буни ҳеч ким билмаса ҳам сен биласан,Сардоражон, сен биласан-ку,лекин игнадай қадр-қийматим йўқ.Мен қаерда хато қиляпман,дугонажон, айт, айт бундай яшашдан чрачадим ахир!
Чарчадим дейишга аёл кишининг ҳаққи йўқ, Зуҳра Сардора креслога ўзини ташлаб,дугонасига тикилди. Аёл киши курашиш учун яралган, дугонажон, курашиш учун. Фарзандларинг,оиланг,бахтинг учун курашиб яшайверасан. Бошқа нима ҳам қилардик? Сени қайнонанг ҳақида-ку,тўғриси,ундайларни аёл тугул одам дейишга ҳам тилим бормайди!
Отам оиламда тинчлик бўлсин, ишга қачон келиб,қачон қайтишим билан бировнинг иши бўлмасин, деб менга шу корхонани очиб бердилар.Бунга ҳам озмунча пул сарфланмади. Хабаринг бор, ҳалигача дадамнинг сояларида ишлаяпман.Эрим-чи?! Институтни битириб юрганди, бозорга чиқсамми,кира қилсамми деб, отам унга ҳам хусусий дўкон очиб бердилар. Ишлаяпти, даромад қиляпти. Яна уялмай қайнотам билан эрим отамни чақиртириб, ота-бола мени роса ёмонлашди.
Айбинг нима экан?
Битта қайнонани эплаб кўнглини тополмаётган эканман.
Сенинг қайнонангда ҳам кўнгил бор эканми?!
Шуни айтадиган одам йўқ-да. Зуҳра уҳ тортиб, дераза оша ташқарига кўз ташлаганча гапида давом этди: Мен ўзимга нима дейишса, ҳарқанча зулм қилишса чидайман,лекин ота-онамни чақиртириб суд қилишга нима ҳақи бор уларнинг? Отам шу хонадоннинг моддий таъминотчиси,ўзим хизматкори бўлсам,яна нима керак уларга? Ота-онамни айби нима? Қиз дунёга келтириб, тарбиялагани, ўқитиб, касбли-корли қилиб,тайёр хизматкор қилиб уларга берганими? Шунинг учун бечоралар ҳақорат эшитиб бошини эгиб ўтириши керакми? Билмайман, Сардора,билмайман. балки ўзим ёмондирман, деб ҳам ўйлаб қоламан,баъзида. Ахир Аллоҳ ҳам бандасига кўтарганича синов берадику.
Бир нима дейишга ожизман, дугонажон.Қайнонанг келин бўлиб ўзи бахтли бўлмаган, айтардингу, қайнонамнинг қайнонаси золим бўлган, деб.Ўзи бахт кўрмаган одам бошқаларни бахтли бўлишини истамайди.Жуда сабрли, узоқни кўзлайдиган аёлсан.Сен мен билган аёллар ичида энг оқила, оилапарвар,фидоий аёлсан. Мен сенинг ўрнингда бўлганимда, аллақачон эрим билан ҳисоб-китобимни тўғрилаб, ажрашиб кетардим.Сенинг шароитингдаги аёл икки болани этагининг чанги билан шаҳзодалардай боқиб, катта қилади.
Дугонаси чиқиб кетгач Зуҳра стол устида айқаш-уйқаш бўлиб ётган қоғозларга кўз югуртирган бўлди. Қаерда?Хотиржамлик, яхши кайфият бўлмаса иш иш бўлардими?Қўли ишга бормади. Билагига сумкасини илиб чиқди-да, ишчиларга банкка боришни баҳона қилиб ишхонадан чиқиб кетди.
Яна ўша уйга бораманми? Бошқа қаерга ҳам борардим?
Ҳар куни тонг саҳарда маҳалланинг ярмини супуриб кирарди. Бугун кичкинаси бироз шамоллаб қолганига,шундоқ дарвозахона олди билан тўрт-беш қадам нарини супурдию,боласига боғча пайтигача илиқ сутга асал қўшиб бериш учун ичкарига шошилди. Ортидан пойлаб юрган қайнонаси, уйга кириши билан шанғиллаб ортидан кирди
Уят-эй, келинпошша, ахлатга қоришиб ўтиришдан уялинг! Кўчамизни қаранг,хазон босиб кетибди.Кўрганлар нима дейди? Ҳе, ўша сизга тарбия берган ота-онангизга.Шоша-пиша икки супурги ўйнатиб,дарров ишга бориш учун пардоз-андозга кирдингизми?Ҳах, ўғлима, ўғлим, пешонаси шўр бўлмаса,сизга уйлантираманми?!мияси ғовлаб кетди.Қайнонасининг овозини эшитмас,лабларининг дам очилиб, дам ёпилаётганидан қарғаб-сўкиниб жанжал қилаётганини биларди, холос.Болаларини бири мактабга, бирини боғчага ташлаб уйга қайтди-да,эрталаб чала қолган жойдан бошлаб етмиш метрлар жойни супуриб чиқди.Сўнг ўғлини мактабдан олиб қайтиб, ишга борганди.Ишида ҳам ҳеч нарсага қўли бормай, тағин уйига қайтди.
Ойи, энди у уйга қайтиб бормайман!Ажрашаман, эр ҳам, оила ҳам керак эмас менга!Зуҳра дарвозадан ичкарига қадам босган эди,қайнэгачисининг йиғламсираган товуши қулоғига чалинди.Бироз сабр қил-чи, ҳали қайнонанг сен ўрисан деб юзингга тикка айтмабди-ку...- Бу мажҳул оҳангдаги товуш қайнонасига тегишли эди.
Ойижон-ей, энди юзимга ҳам сен ўғрисан дейишсинми? Пичинг-кесатиқларчи? Қайнэгачим тап тормай “Уйда келиндан бошқа бегона бўлмаса, ўз жойида турган пулни
Давоми 19:00 да
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Она тобиз қочмасин!
Ажойиб шеър.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Бир жуфт калиш...
Рамазон яхшида. Ёшу-қарининг қалбига илохий нурлар ёғилиб иймон сайқалланади. Қутлуғ кунларнинг бири эди. Шахар марказидаги дорихона олдида ўн уч ёшлар чамасидаги йигитчага кўзим тушди.
Қоқ пешин. Тик қуёш нурларидан бир кўзини қисиб, ориққина жуссасига футболчиларнинг кийими ёпишиб қолган бола сояга ўтмайди. Менку зарурат туфайли кўчага чиқдим. Учи?
У икки қадам наридаги масжид томон бесаранжом қараб қўярди. Қўлида нимадир солинган огиргина халтаси ҳам бор.
Дорихонадан чиқиб ишим битган бўлсада, кузатишда давом этдим. Буни пайқаб қолган йигитча чопиб олдимга келди.
—Холажон,— деди, уялибгина ерга тикилиб, — Сиздан бир нарсани илтимос қилсам бўладими?
Танимаса хам кўзларимга қараб жавдираб турган болага "майли" дейишим билан қўлидаги халтага ишора килди:
-Илтимос, мана шу халтадаги калишларни масжидга бериб чиқайлик.
—Нега? Кимники улар?
Болакай ерга қаради
—Ҳеч кимники. Яп-янги. Ўзим сотиб олдим. Номозхонларга керак бўлиб қолар... Бобом оғир касал. Саломатликларида хар куни шу масжидда номоз ўқирди...
—Энди чиқа олмайдими?
Бола оғир хўрсиниб, бош чайқади.
—Худо билади... Тунов куни менга болаликларида рўй берган бир воқеани айтиб бердилар. Эшитасизми?
—Эшитаман.
—Бобомнинг болалиги жуда оғир даврларга тўғри келиб, кўп қатори ўта ночор кун кечиришган.. Урушдан кейинги йиллар бўлгани сабабли қорниларини амаллаб туйдиришаркану, увада кийимларда юраверишар экан. Баҳор, ёз, куз амаллаб ўтар, фақат қахратон қиш ойларида совуқ жон-жонларидан ўтиб кетган экан.
Бир йили Рамазон қиш бошига тўғри келибди. Оч-нахор болалар"одамлар туршак, қоқилар билан дўппимизни яримлатиб беришадику " деб,мактабдан чиқибоқ Рамазон қўшиғини бошлаб. маҳаллаларни айланишар экан. Баъзилар ниманидир илинар, баъзилар эса уйда ҳеч нарса йўқлигини билдирмаслик учун эшикни очмасликни афзал билишар экан.
Ўшандай кунларнинг бирида бобом хов анави сойга тушиб кетибди. Ўзинику амаллаб ўртоқлари сувдан чиқариб олишган, аммо бир пой эски брезент батинкаси оқиб кетибди. У роса йиғлабди. Ахир оёғида бўлмаса кўчага чиқа олмас, мактабга бора олмас эканда. Икки кун ташқариган чиқмабди. Бироқ тезда зерикибди. У вақтлар китоблар уйга берилмас, дарсликлар саноқли бўлгани боис мактабнинг ўзидагина фойдаланиш мумкин экан. Учинчи куни бир пой батинка билан бўлсада мактабга бормоқчи бўлибди. Иккинчи оёғини тўшакдан ортган қора пахта ва эски астарлик билан яхшилаб ўраб, онасининг кўзини шамғалат қилиб қочиб кетибди.
Одамлар дуч келиб қолса дарров ўтириб, увадали оёғини яширармишда, ботикасининг боғичини ечиб қайта боғлармиш. Шу тариқа масжидгача ўтириб, туриб аранг етиб келибди. “Мактабгача хали узоқ, ичкарига кириб бир оз исиниб оламан” деб эшикни очибди. Қараса, пойгакда номозхонларнинг калишлари турганмиш. Бечора бобом азбарои қийналиб кетганидан ёмон ишга қўл урибди. У ёғ ,бу ёққа аланглабдию, бир жуфт эскигина, орқаси йиртиқ калишни олиб, қочиб қолибди. Мактабга калишни дархол оёғига илиб, синфхонага кирибди.
У замонларда болалар қирқ бешинчи размер этикда келсаям биров эътибор бермас экан. Ҳамма опа-ака, хола-тоға,ота-онанинг эски-тускисида келаверар экан. Шу сабаб бобомнинг оёғида калоплаб турган қуйма калишга биров қараб ҳам қўймабди. Ота-онасига "Калишни шаҳарга кетиб колган Содиқ малим берди"деб атиги бир хафтагина кийиб юрибди. Аммо халоллик билан кун кечираётган оила фарзанди эмасми, оёғидаги таги юпқалашиб, тешилиб кетган эски калиш бир ботмон тошдай оғирилик қилармиш. Ахийри виждони ғолиб чиқиб, мактабдан қайтишда масжид эшиги олдида калишини ўғирлатган одамнинг дараги чиқиб қолармикин деб пойлайдиган бўпти. “ Кимнинг калиши йўқолган? “ деб такрор-такрор уялмай сўрармишу, номозхонлардан садо чиқмасмиш. Қор гупиллатиб ёғар, бироқ оёқ кийимсиз қолган одамни ўйлаб совуқ таъсир қилмай кун қорайгунга қадар қолиб кетар экан...
Бир куни қаттиқ изғирин турибди. Масжидни супуриб сидириб, атрофдаги қорларни кураб турадиган Қодир тоға кичкина даричадан бошини чиқариб уни чақириб, олма чой билан сийлабди.
Калиш ўғриси эса пушаймонлик билан бўлган воқеаларни айтиб берибди.
Давоми 15:30 да
📚 Ibratli Hikoyalar 📚