26542
Хаётий ва Ибратли ҳикоялар... Хикматлар хазинаси... Инсон такдирини аччик синовлари... Hamkorlik va reklama uchun 👇👇 @Bronzam . . . . . .
Қадрлигим, РАМАЗОН ойи кириб келмоқда!
Илоҳим барчамизга хайрли бўлиб келсин🤲
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Машҳурлар Ханумкани танлашди, сизчи?
Ханумка ўзини севган аёллар канали!
Сиз ҳам қўшилиб олинг👇👇👇
/channel/+AgQvU2KPc5tkNTky
/channel/+AgQvU2KPc5tkNTky
Солиҳ йигитнинг аянчли қисмати...
Мен сизга ҳикоя қилиб бермоқчи бўлган нарса дўстимнинг ҳаётидан бир парчадир. Мени бир дўстим бўларди. Ақлли, эсли-ҳушли ва тақводор йигит эди. Ёшлигидан ҳам илмга чанқоқ эди. Илм соҳасида ҳам Жуда кўп ютуқларни қўлга киритган. Одамлар орасида ҳам овоза бўлиб кетганди.Кейин орада бир касал бўлди, танасига тошмалар тошиб кетди. Корсатдилар аҳволи яхши фақат кўп тилга олингани учун кўз теккан дейишди.Тўғриси ўзим олдин бунақа кўз тегиш, сеҳр-жоду деган нарсаларга ишонмасдан лекин дўстим билан бўлган воқеалардан сўнг ишондим. Ҳаммаси яхши эди. Аллоҳ суйган бандаларига қийинчилик беради деган шу булса керак. Орада ҳамма нарса ўзгариб кетди. Дўстимам ўзгариб қолди. Уйдагилари уни кўп назорат қиладиган бўлиб қолди.Хуллас у худди қамоқдагидек эди. У билан гаплашсам ҳаммаси яхши деб қўярди. Кунлардан бир кун у ҳаммасини айтдим. Яъни ҳаётида бир инсон учрагани уни севиб қолгани афсус у уни оиласига тўғри келмаслиги ҳаммасини айтди. Чунки у севган аёл болали эди. Хуллас билмадим дўстим қизлар билан гаплашмасди. Лекин буни ҳам унута олмади.Уйдагилар бу цехр қилинган дейишди. Балким шунақа бўлгандир. Лекин у Жуда қийналарди. У билан булсам балки ҳаётимдаги энг катта хатойим булар лекин қийналиб кетдим дерди оша хатони ўзим билмоқчиман дерди. Лекин қариндошлар томонидан Жуда кўп қисишлар бўлганди уни. Бир кун ҳа ўша воқеа бўлишидан 3кун олдин у билан кўришдим. У менга мени уни яхши кўраманми юқми билмадим лекин юрагимдан чиқара олмаяпман, уйимдагилар эса бунга жиддий қарши ҳа тугри қайси ота-она бунга рози буларди. Лекин мен чарчадим уйимдагилани яхши кураман лекин ундан ҳам кўнгил узолмайман деди. Уйимдагилар эса кутишмайди деди қандайдир хато қилсам ўшани ўзим англашимни деди. Унгача қайсидир яқинимдан айрилишни хоҳламиман деди. У сўнги кунларда уйимдагилар билан муносабатни яхши қилганини, ресторанларда бирга бахтли овқатланишганини айтди. Лекин ичидан жудаям эзилаётганди. Унга роса раҳмим келди. Ҳаммаси яхши бўлади худо хоҳласа дедим.Бугун мана Ҳаммаси яхши лекин дўстим юқ мен билан кўришган сўнг 3кун ўтиб ўз жонига қасд қилипти. Уни хатини кўриб. Хатида мен ҳаммасидан чарчадим яқинларимни, ота-онамни яхши кўраман. Лекин мени кечиринглар деб ёзибди. Мана энди нега у сўнги кунларини оиласи билан бахтли ўтказганини билдим. Кеча уни қабрини зиёрат қилиб келдим.Энди уни яқинларига нима дердим сизни бошингизни эгмоқчи бўлган бола энди юқ у тупроқ остида, у хато қилмаслиги учун уни шунча қамоқда тутгандек тутдингиз энди қамоқни ҳам хожати юқ, чунки у юқ энди, мен дўстимни қилган ишини ҳам оқламайман, у жуда катта хатога қўл урди, Аллоҳ раҳматига олган бўлсин. Ҳозирда ёшлар орасида бунақа жонига қасд қилишлар жуда кўп бўляпти, уларни кўпчилиги ўзини билмаган ҳолатда бу ишни қиляпти, эътиборли бўлиш лозим Деб уйлайман, ота-оналар балки фарзандингиз хато қолар, сизни юзизни ерга қаратар лекин уни бу дунёда бўлмаслиги жуда ачинарли ҳолат, ўзи қилаётган ишини ўзи тушуниб ецин. Чунки баъзи бир сеҳрлар ўшандагина йўқолиши мумкин. Мени дўстим ҳам шуни қурбони бўлди деб уйлайман. Солиҳ дўстимнинг ачинарли қисмати бошқаларда бўлмасин.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Гўзал тонгда севимли инсонлари билан нонушта қилаётганларга ёқимли иштахалар...
Буни орзу қилаётганлар ниятларига етсинлар Ин ша Аллоҳ.
Кун давомида аъло кайфият тилаб қоламиз!
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
✨🌙Х А Й Р Л И Т У Н!🌙✨
🌙✨Чиройли сўзларни фақат
эшитиш эмас, уни кимларгадир айтиш кераклигини ҳам унутманг!
Зеро ширин сўзга
арзийдиган қанча яқин
инсонларимиз бор!
🌙✨Бир-бирига керакли
инсонлар доим бир-биридан узоқда яшаркан.
Шундай бўлса ҳам борига шукр!
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Ex pulim yo‘qdaaa 🙂
Bu gaplaringdan zerikdim boru dugonajon💻
Shu kanalda telefon orqali pul topishni o'rgatyabdi..🤑
Millionlab insonlarni hayotini o'zgartirgan kanal siz ham tezda qo'shilib olila afsuslanmesizlar ‼️
🔽🔽🔽🔽🔽🔽🔽
/channel/+81Mdsd1ZHVg1OTJi
/channel/+81Mdsd1ZHVg1OTJi
/channel/+81Mdsd1ZHVg1OTJi
Қачон аёлингизга рахмат айтдингиз ва нима учун?
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
🎓 БЕПУЛ 2 КУНЛИК ВЕБИНАР
“Оиладаги келишмовчиликлар бола психологиясига қандай таъсир қилади?”
Сиз ўйлайсизми болалар ҳеч нарсани тушунмайди деб?
Аслида улар ҳаммасини ҳис қилади…
Ота-она ўртасидаги:
– бақириш
– хафагарчилик
– сукут жанжали
– совуқ муносабат
боланинг қалбида қўрқув ва ишончсизлик қолдириши мумкин.
Натижада:
• жаҳлдорлик
• тунги қўрқув
• гап қайтариш
• ёпиқлик
• боғчада агрессия
пайдо бўлади.
/channel/psixologdilfuzaeshmurodova
🌹Орзу қилинг охири гўзал бўлсин. Чиройли амал қилинг якуни ЖАННАТ бўлсин🥰
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Кимнингдир умрига зомин бўлган инсон айбдорни топиш учун эмас, виждонини хотиржам қилмоқ учун ўзини оқлайди. Аммо, барибир, бу адолатдан эмас. Аслида, олдинига у менинг умримга зомин бўлди, шундай эмасми?! Яна ўзимни оқлаяпман! Хуллас, бу сафар барчаси жиддий эди. Мен эримни кундан-кунга йўқотаётганимни, уйдаги жанжаллар кўпаётгани эвазига болаларим руҳиятининг бузилаётганини яхши англардим. Эрим худди жодулангандай бирданига ўзгарди. Совуқ муносабатларни илиқлатишга, ўртамиздаги ришталарни асрашга кўп уриндим. Жамики маслаҳатларга амал қилдим. Яъни ўзимни бефарқ тутиб ҳам кўрдим, норозилик қилмадим, ўзимни босдим. Бироқ… Ўз оиласини асролмаган бир уятсиз эндиликда менинг бор-йўқ бойлигимни оиламни тортиб олаётгани фиғонимни фалакка кўтарарди. Ўша кун унинг ёнига бордим. Ҳозир ортга қайтишнинг иложи бўлганида эди, мен ҳеч қачон қадамимни унинг уйи томон босмас эдим. Эримдан кечиш эвазигами? Оиламнинг бузилишига рози бўлармидим? Эҳ, билмайман, эҳтимол, ҳеч қачон бунга кўна олмасдим. Уни кўрдиму, ўзимдан ўтган худбиннинг юзини тирнагим келди. Қаршимга гўё афсус-надоматда қолган аёлдай чиқди, ҳеч нарса бўлмагандай уйига таклиф қилди. Мен сени огоҳлантиряпман, эримдан узоқроқ юр! дедим. Мени кечир, аммо биз бир-биримизни чиндан севиб қолдик! деди у тап тортмай. Бизнинг тўртта фарзандимиз бор, неча йиллик муҳаббатимиз бор! ўзимни босишга уринсамда, кучли асабий зўриқишдан кўзларим учарди. Ақлингни йиғ, биласанку, сен биринчиси эмассан, охиргиси ҳам бўлмайсан. Аксинча, деди у ўзига ишонч билан. Назаримда, сен ҳам билиб турибсан, бу сафар бари бошқача. У мени яхши кўриб қолган. Ахир ажрашиш таклифини ҳам бердику сенга.
Эримнинг бу таклифи жаҳл устида айтилган гап деб эътибор бермагандим. Аммо қаршимда турган аёлдан бу гапни эшитиш… Улар бу ҳақида режалаштириб юрганидан далолат эди. Сен, сен мендан уни тортиб ололмайсан! Танамдаги қон кўпириб, унинг сочларига ёпишишни истардим. Мен сендан кечирим сўрайман, лекин бу ҳаёт. Унда эса кутилмаган вазиятлар… Дугонамнинг аҳмоқона фалсафасини эшитишга кимда куч қолади, айтингчи?! Бўғзига ёпишдим. У мендан анча нозик, жуссаси анча кичик эди. Ўзимни тўхтатиб қололмадим. Унинг қаршилиги эса мутлақ етарли эмасди. Мен анча муддат шу алфозда турганимни, кейин қандай қилиб одамлар ёнимда пайдо бўлганию ўзим панжара ортига тушганимни эслолмайман. Ҳозир бу тўрт девор орасида хат битарканман, элас-элас эслаяпман, хаёлан ўша мудҳиш кунга қайта-қайта боряпман. Ичимда эса минг хил ўй! Бироз йиғлаб олдим. Ўзимдаги бу ҳолатни тушунтириб беролмайман, қўлимдан келганича пала-партиш қораладим. Ҳозир менга қанча муддат беришлари, олдинги ҳаётимни тиклай олмаслигим ҳақида ўйлаяпман. Аммо энг кўп ичимни кемираётган нарса бу виждон азоби. Бир инсон менинг қўлимда, мен сабабли бу ёруғ оламни тарк этгани, энди у қайтмаслиги, бу гуноҳ юки бутун умр елкамда қолиши… Онам айтгандай, менда худбинлик ҳиси жуда кўпдир, эҳтимол, бироқ мен бутун умидларимни оиламга тиккан эдим. Орзуларим, ниятларим фақат оилам билан боғлиқ эди. Алғов-далғов гапларни ёзаётганимни биламан, аммо бу бир ожизанинг ҳозирги ички руҳияти. Менга нафрат билан қарашингиз табиий. Аммо инсонлар улардан тортиб олинган нарсалар устида қаттиқ курашади. Бу курашга хўрлик, ёлғизлик доим шерик. Мен ўзимда мавжуд ягона оламни кимдир тортиб олишидан жуда қўрқдим. Бир зум шайтоний васвасаларга асир тушиб, ўзимни йўқотдим. Кўзларимни ғазаб ва нафрат пардаси тўсиб, ҳаракатларимни бошқара олмадим. Энди эса. Болаларимнинг Менинг онам қотил, дея азоб чекишини ўйласам. Яна бир томондан эркак зотига кучли муҳаббат увол деган қарорга ҳам келиб бўлдим. Лекин, барибир, мен учун қадрли бўлган ўша ҳаётни бу ерда жуда қўмсаяпман. Ҳар тонг ҳовлимиз боғчасида нонушта тайёрлаб бир оила бўлиб ўтиришимизни нақадар соғинибман!Энди ҳеч қайтмайдиган ўша кунларнинг ҳижрони билан бирга дугонамнинг ўлими кўз олдимдан кетмаяпти. Илтимос, куйган дилимни эзиб, менга таъна-дашномлар берманг. Кўнглим кўтарилиши, турмушнинг туширган муштидан туриб кета олишим учун ёрдам беринг. Кимнингдир дардини буткул ҳис этмай туриб, унга ҳукм ўқиманг.
Тамом...
Дилдора.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
КУЙЛАК ТИКТИРАМАН ДЕБ ФАСОН КИДИРИБ НЕЧТА КАНАЛГА КИРИБ ЧИКДИМ БИЛМАЙМАН ЛЕКИН БИТТА КАНАЛНИ ТОПДИМ
💥Окшом
💥Кучага
💥Ишга
💥катта
ХОХЛАГАН ЁШГА ХОХЛАГАН ЖОЙГА КИЙИШГА ФАСОНЛАР ЖАМЛАНГАН КАНАЛГА КИРИБ ФАСОНЛАРИ ЧИРОЙЛИЛИГИДАН ЧИКИБ КЕТА ОЛМАДИМ
💥ФАСОНЛАР 💥
/channel/+dWuE4wLXj-kwNTMy
/channel/+dWuE4wLXj-kwNTMy
💥ЧЕВАРЛАР ДУНЁСИ💥
/channel/+7zxZcKM1gO8xOTMy
Дуоларимиз ижобат булсин...🤲
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Уйдаги ваҳший...
Биродарлардан бири "Уйимдан бир ваҳшийни чиқариб юбордим" деб қолди. Ундан "Ким экан у ваҳший?" деб сўрадилар. У "Уйимизга бир меҳмон келди. Уни уйга жойладик. Уйдаги барча, хотиним ва фарзандларим унга соатлаб қулоқ солиб ўтирадиган бўлдик. Чексиз ҳурмат кўрсатдик. Кейин унинг ваҳший эканини англаб етдим. У фарзандларим билан мустаҳкам алоқа ўрнатди. У улар билан менинг алоқам ҳисобига ўрнатилган алоқа эди. Хотиним билан ҳам чиройли алоқа тиклади. Мени вазифам уларга овқат ташиш бўлиб қолди. Улар эса олиб келганимни ўша ваҳший билан ўтириб ейдилар. Охири англаб етдимки, у ваҳшийни уйдан чиқармасам оиламни барбод қилар экан" деди.
Эй биродарлар! Бир куни бир дўстим уй сотиб олмоқчи бўлди ва уйни бирга кўриб чиқишни илтимос қилди. Мен қабул қилдим ва бирга уйни кўргани кирдик. Уйдаги хоналардан бирига кирсак бир бола оёғини чалкаштириб ётибди. Қўлида телефон. Аллоҳга қасам, қимирлаб ҳам қўймади. Ваҳоланки, отаси биз билан бирга кирган эди. Бизга эътибор ҳам қаратмади. Мана шу битта ваҳший.
Аллоҳга қасам, мавзу жуда жиддий. Ёшлигимизда бир марта кинохонага борганимизни билиб қолсалар жазога тортилар эдик. Ҳозир ҳар битта хонамиз кинохона. Ҳар битта одамнинг қўлида кинозал бор. Бу жуда оғриқли ҳолат.
Исломни, қадриятларни аввал нафсимизда, кейин уйларимизда барпо қилмасак, болаларимизга тарбия беролмасак, хонадонларимизда Исломнинг руҳи бўлмиш поклик, иффат, намоз, зикр ва тиловат бўлмаса унинг ўрнига келган телефон, интернет ва антенналар бизнинг уйларимизни дўзахнинг бир парчасига айлантиради. Ҳамма уйда жанжал, тўполон, уруш, сўкиш, айниқса талоқ кўпайган. Агар Раҳмонга итоат топилса бундай ишлар содир бўлмас эди.
Сизлардан уйларингиз исломий хонадон бўлишини сўрайман. Ўғил қизларингизга огоҳ бўлинг. Уларга намоз ва қироатни, пайғамбаримизнинг сийратлари ва ахлоқларини ўргатинг. Чиройли тарбия беринг. Бамдод намозига уйғотинг. Гўзал тарбия беринг. Шояд шунда Аллоҳ таоло бизни бу ваҳшийдан ҳимоя қилса ва ундан ғолиб бўлсак.
Огоҳ бўлинг. Бу ваҳший катта одамларнинг ахлоқ ва қадриятларини пой-мол қилди . Қанча оилаларни бузиб ташлади. Қанча уйларни барбод қилди. Энди ўйланг катта одамларни шу ҳолга келтирган бу ваҳший ёш болаларни нима ҳолга туширади.
Шайх Муҳаммад Ротиб Нобулсий.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Рамазон ойи яқин...😊
Билиб билмай қалбингизга❤️
Озор етказган бўлсам😔
Аллоҳ учун кечиринг...🤗
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
маҳалладаги нуроний чолнинг олдига йиғлаб бордик. У киши
ҳам акамга насиҳат қилиб кўрди, “Онасини хор қилган икки
дунёда хайр топмайди”, деб гапирди. Лекин бу
насиҳатларнинг унинг ўнг қулоғидан кириб чапидан
чиқарди.
Энг алам қиладигани, онамнинг аҳволи оғирлашса, “Ойи,
яхшимисиз?” дейиш ўрнига тепамизга келиб олиб, “Уйни
менга мерос қилиб қолдиринг. Қизингизга уй керакмас” деб
жанжал қиларди. Акамнинг ҳам, келинойимниг ҳам қўрққани
шу эди. Мен эса “Онам ўлиб қолмасин-да”, деб Худога
илтижо қилардим.
Тақдир экан, онам бу синовлари кўтара олмади. Акам бир
куни ўлгудек ичиб келиб, одатдагидек тўполон кўтарди.
Шунда онам:
— Болам, қайси гуноҳларим учун сен мени бунча
қийнаяпсан. Бир пайтлари, чақалоқлигингда шифохонада
ойлаб олиб ётардим сени. Дўхтирлар қўлингга игна санчса,
юрагим тилка-тилка бўлиб кетарди. Кечаси билан тузалиб
кетишингни Худодан сўрардим. Энди эса неча йиллардан
бери сенга инсоф сўрайман. Мен-ку, ўлиб кетаман. Фақат
шу синглингни ортиқ хор этма, — деб йиғлади.
Акам эса бир бурчакда йиғлаб ўтирган бўлсам-да,
ўрнимдан туғизиб, силталай бошлади мени.
— Сиз доим шунга ачинасиз. Уни мен қариқиз қилиб
қўйибманми? — деб бақира кетди.
— Синглингни тинч қўй, — деб қўлига ёпишган онамни
эса кўксидан итарди. Онам ҳушидан кетиб қолди. “Тез
ёрдам” чақирдик. Ёрдам кўрсатишди, аммо
меҳрибоним уч кунгина яшади-да, бу оламдан кўз
юмди. Ёлғизимдан айрилиб, янаям ёлғизлашиб қолдим.
Опамнинг ўз оиласи, ташвишлари бор. Акамнинг аҳволи бу.
Онамнинг маъракалари ўтгунча ҳовлида рўзғор
ташвишлари билан ғимирлаб юрдим. Аммо аза тугагач,
ҳаммаси қайтадан бошланди. Мана, икки йил олдин уйдан
чиқиб кетиб, бир ёлғиз кекса аёл билан яшаяпман.
Бегона бир одам менга меҳр кўрсатиб, бошпанасидан
жой берди. Ота ҳовлимни қўмсайман, раҳматли
меҳрибонларимнинг чироғини ёқиб ўтиришни истайман,
аммо акам... ҳамон ўша...
Ҳар бир инсон фарзанд дунёга келтираркан, унинг роҳатини
кўрсам, дейди. Одам борки жигарига суянади, ундан меҳр
кўришни истайди. Мен акамни қарғамайман, аксинча,
ота-онамга қилган зуғумлари бир кун бошига балолар
бўлиб қайтишидан қўрқаман. Ахир бу ҳаётда ҳамма
нарсанинг жавоби бор.
Истагим, ҳеч кимнинг бошига бу кунларни солмасин
тақдир. Ҳеч бир фарзанд ота-онасини зор қақшатиб,
жигарларидан юз ўгирмасин.
Тамом...
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Онамни урманг, Акажон!
— Оилада уч фарзандмиз. Опам турмушидан тинчиб
кетган, шукр. Яқинда ўғлини уйлантириб, қизини узатади.
Онам тўрт йил олдин, отам эса ўн беш йиллар аввал
оламдан ўтиб кетди. Мен эса ёлғизман. Суянганим
акам кўксимдан итарди. Мана, икки йилдан буён алоҳида
яшайман.
Акам ёлғиз ўғиллигиданми, ёки болалигида кўп
хасталаниб, инжиқроқ бўлиб қолганиданми, жуда эрка эди. Ота-
онам аввалига унинг кўнглига қаради, кейин эса
қовоғига. Кичиклигидан ўзининг айтганини қилдирарди.
Дадам ҳам “Йигит кишининг сазасини ўлдирмаслик керак”,
деб айтганини муҳайё қиларди. Мен ундан олти ёш
кичикман. Шунинг учун олдинлари унинг туркилашларини,
баъзида арзимас нарсани талашиб, итариб йиқитишларини “Ўғил
бола-да, шўхроқ”, деб оқлашарди. Бироқ унинг ҳам,
менинг ҳам ёшимизга ёш қўшилса ҳамки, акамнинг
қўпол муносабати ҳеч ўзгармасди. Яна болалигимдан
бир воқеа ҳеч эсимдан чиқмайди. Акам уйнинг ичида
копток ўйнаб юриб, уни қаттиқроқ тепганида онамнинг
кўзига текканди. Ўшанда онам бечора бир ойча
кўкарган кўзларини яшириб, кўчага чиқолмаган.
Дадам бунинг учун уни қаттиқ уришганида ҳали ўн
бешга кирмаган бола уйдан қочиб кетганди. “Ҳали катта
бўлса, босилиб қолар” дея умид қиларди ота-онам. Аммо у
босилмади. Мўйлови сабза урмасдан ичадиган одат
чиқарди. Отам бир неча бор қаттиқ гапириб кўрди, ҳатто
қўл ҳам кўтарди. Бироқ наф бермади. Ғишт аллақачон
қолипдан кўчиб бўлганди. Мактабни тугатгач, на
ўқишни истади, на бирор тайинли ишнинг бошини тутди. Охири
отам “Шофёрликни ўргансин, машина олиб берсам, балким
чалғир” деб ўйлаб, ўқув курсига берди. Акам эса
машинали бўлгач, бизни баттар куйдирди. Ота-онамнинг
сочлари оқ тушгани майлига, унинг безориликлари, гап
қайтиришлари, жаҳли чиқса, йўлида учраган нарсани тепиб,
ирғитиб кетишларидан куйиб, саломатликларига ҳам путур
етди.
Уйлантириш фурсати етганида, суйгани борлигини айтди.
Суриштирдик, аммо онам у қизнинг ахлоқи унча яхши
бўлмагани учун иккиланди. Ва “Ўша қизни олиб
бермайман”, деб шарт қўйди. Акамнинг безориликлари
шундан кейин янаям авжига минди. Бир йилга хорижга
ишлашга кетди. Келгач, узоқроқ қариндошимиз бўлган
қизга уйлантирдик. Келинойим икки паҳаловондек ўғил туғиб
берди. Уям сабрли аёл эди, эрининг зуғумларига чидаб
яшади. Аммо акам янгамнинг энг яқин дугонаси
билан оиласига хиёнат қилгач, чидай олмай кичик ўғлини
олди-да, ота уйига кетди. Шу билан акам беш йил яна
бўйдоқ яшади. Бу орада отамнинг юраги хуруж қилиб
оламдан ўтди. Онамнинг саломатлиги ҳам яхши
бўлмагани учун, яна уни акамга ишониб ташлаб
кетолмаслигим важидан мен ҳам совчиларни рад этардим.
Қизим, тўйингни кўрсам эди, — деб онам зор йиғларди.
Ойи, сизни кимга ташлаб кетаман, акамнинг аҳволи бу
бўлса... Жаҳли чиқса, сизни ҳам аямайди. Мен
турмушга чиқадиган одам ҳам шундай бўлса, оила
қуриб, нима ҳам кўрардим? — дердим ўйлаганларимни
тилимга кўчириб.
Нега унақа дейсан, болам? Мана, опанг тузук
яшаяпти-ку! Поччанг яхши одам, барака топсин.
Сени ишончли қўлларга топширсам, бу дунёдан кўзим
очиқ кетмасди. Бу боланинг ақли кирмади. Ота бўлиб,
босилмади. Отасини ерга қўйиб, хулоса қилмади, — дерди
онам бечора куйиниб.
Ҳа, ҳақиқатда акам инсофга келмади. Маҳалла-кўй ўртага
тушиб, бир эридан ажрашган жувонга уйлантирдик.
Қариндош-уруғ онамга маслаҳат солди.
— Манзура опа, қизингизни узатинг. Мана, келин келди
уйингизга. Қўйинг, шу қизнинг бахтини боғламанг,
дейишди.
Аммо минг афсуски, келиндан ҳам омадимиз чопмади. У
онамга қарашни, хизматини қилишни истамасди. Бунинг
устига, бир-икки марта нобакор акам ичиб олиб, менга
қўшиб, онаизоримга ҳам қўл кўтарди. Ишлардим, пулимни
қуртдек санаб олар, қилиқлари жонимдан ўтганида гап
қатйрасам, аямасдан урарди. Ажратаман деб, ўртага
тушган онамни ҳам силтаб ташларди. Охири онам билан
Давоми 12:20 да
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Танбеҳ...
Бешинчи ё олтинчи синфда ўқирдим. Синфбоши бўлганим боис ҳамсабоғимизнинг ножўя қилмиши учун муаллимдан қаттиқ дакки эшитдим. Бундайроқ айтганда, айбсиз айбдор эдим. Домлам мени ёмон кўради, ичи қора! Кўнглимдан лоп этиб шу фикр ўтди. Ноўрин танбеҳни синфдошларим ҳам сезиб турарди. Рости, менга бу алам қилди. Бироқ синфдош дўстимни сотмадим. Кечқурун отам ишдан келгач, воқеани айтиб бердим. Мени қўллаб-қувватлаш ўрнига негадир отам ҳам муаллимнинг ёнини олди.
- Ўқитувчи ноўрин койимайди. Синфбоши бўлгандан кейин синфдаги барча нарсага жавоб беришинг керак, ўғлим! деди отам, сўнгра мени юпатган бўлди.
- Лекин дўстингни сотмаганинг яхши бўлибди. Сотқинлик жуда ёмон нарса. Агар бошқаларга зарар етказадиган иш бўлса, аввало буни ўзига обдан тушунтириш керак. Агар тушунишни истамаса, унда синф раҳбарингга астагина билдириб қўйсанг, бу сотқинликка кирмайди. Ҳа энди, ўқитувчинг айбинг бўлмасаям бошқаларга ибрат бўлсин, деб дашном берса, берибдида. Бунинг учун ундан хафа бўлиб ўтирма, уят бўлади!.
Барибир муаллим томонидан қилинган ҳақсизлик юрак-юрагимдан ўтиб кетганди. Истасам-истамасам, ноҳақ койиш кўнглимнинг бир четига ўтириб қолганди. Орадан уч-тўрт кун ўтди. Тонгда туриб, сигирларимизни подага қўшдим. Қайтишда иттифоқо рўпарамдан ўша мени ноҳақ айблаган ўқитувчи чиқиб қолса бўладими. У ҳам сигирларини ҳайдаб, мен томонга тўғри келарди. Менам чеккага тисарилмадим, тўппа-тўғри боравердим. Муаллим сўз қотмоққа оғиз жуфтлаганди, мен ерга қараганча салом бермасдан шундоқ ёнгинасидан индамай ўтиб кетдим. Атайлаб шундай қилдим. Бировни ноўрин хафа қилиш қанақалигини билиб қўйсинда.
Ёнидан ўзимча гердайиб ўтаётганимда, секингина разм солдим: муаллимнинг юзида ҳайронлик, аллақандай саросима ифодаси қотиб қолганди. Баттар бўлсин, дедим ичимда. Уйга келарканман, қилган ишимдан ўзимда йўқ қувонардим. Сезиб турибманки, энди унга алам қилади. Нега уни ранжитдим, деб роса ич-этини еб, ўзини койийди. Сўнг буни отамга айтдим. Отам аввалига ҳеч нарса демади. Афт-ангоримга пича вақт тикилиб турди. Даставвал отамнинг юзида бироз жиддийлик аломати зоҳирланди, сўнгра кулимсирагандай бўлдида:
- Ўҳҳў, жуда зўр иш қилибсизда, ўғлим! Сиз салом бермаганингиз учун домланинг устига осмон қулаб тушгандир балки, деди. Отам киноя қилаётганди. Шундан сўнг гап билан таъзиримни ейишимни сезиб, секингина бурилгандим, отам:
- Тўхта, деди оҳисталик билан.
- Ўзингча муаллимингдан ўч олган бўлибсанда… Мендан садо чиқмади, индамай бошимни қуйи эгдим. Отам босиқлик билан сўзида давом этди: Аввало салом бермоқ ҳам, алик олмоқ ҳам кишининг зийнати. Ширинсўзлик ҳам инсонга хос одат. Нима, салом бермаганинг билан осмон узилиб, ерга тушармиди? Домланг олдида адабсизлигингни билдириб қўйибсан, камига мениям шарманда қилибсан! Энди у шундай одамнинг ўғли тарбиясиз экан, деб ўйламайдими? Қайтага ўтган ишни унутиб, салом берганингда, барчаси ўз ўрнига тушардику! Шоир бўламан деган одам ҳам майдалашиб, ўч олиб юрадими?! Мен роса изза бўлдим. Бу гаплар анча нашъа қилди. Апил-тапил, нонушта қилар-қилмас, сумкамни кўтарганча мактабга қараб йўл олдим. Кетаяпману худди устимга бир тонна юк ортилгандек, оёқларимга тош осилгандек ҳис қиламан, бутун вужудим зил-замбил. Назаримда, уйдан мактабгача бўлган тўрт юз қадамча йўлда ярим кун юрдимов!. Хуллас, амал-тақал қилиб мактабга ҳам етиб келдим.
Шунда яна ногаҳон қаршимда ўша муаллим пайдо бўлиб қолса бўладими? Қувонганимданми, кўзларим чақнаб кетди. Одоб билан домламизга қимтинибгина салом бердим: Ассалому алайкум, маълим! Мени кечиринг! дедим бошимни хам қилганча. Муаллим сочларимни силаб-сийпаларкан, ўзгача меҳр билан эркалади:
- Ҳечқиси йўқ, ёшсан, болам! Кичиклар айб қилса, катталар уни кечирмоғи шарт! Устимдан тоғ ағдарилгандек бўлди. Қушдек енгилман. Атроф кўзларимга янаям чароғонлашиб кетгандай туюлди…
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Қаноат энг катта бойлик...
Хизмат тақозоси билан тўй маросимларидан бирида дастурхон атрофида ёшлари 80-дан ўтган бир мўйсафид билан ёнма-ён ўтириб қолдик. Дастурхонга биринчи овқат тортилди, у ёқ, бу ёқдан суҳбатлашиб ўтирдик оқсоқол билан. Отахон даврадагилар билан ибратомуз суҳбатлашиб ўтирарканлар, дастурхондаги ноз-неъматларга қараб-қараб қўярдилар. Орадан пича ўтиб иккинчи таом ҳам тортилди. Паловни аввал отахонга бердик, азбаройи ҳурмат юзасидан. Шу пайт отанинг кўзларида ёш милтиллаётганини пайқаб қолдим. Тоблари қочиб қолдимикин деган фикр билан “Отахон, саломатлигингиз жойидами?” деб сўрадим. Ота эса рўмолчалари билан кўз ёшларини артарканлар, чуқур хўрсиниб қўйдилар ва атрофдагиларга бир-бир қараб қўйиб дедилар:
- Ҳа ука, дастурхондаги бу ноз-неъматларни, кенг-мўлчилик, ободончилик, дориломон замонни шукронасини келтириш асносида, ёшлигим эсимга тушиб кетди. Жуда қийинчилик замонда яшаганмиз укалар, бу пайтга келиб даврадагиларнинг ҳаммаси отахонни тинглашарди.
- Уруш вақтлари эди, қишлоқдаги ҳамма эркаклар, ҳаттоки ўспирин болаларни ҳам урушга олиб кетилган пайтлар. Ўшанда ўн ёшдан ўтиб қолгандим. Қишлоқда фақатгина урушга ярамайдиган, ёши бир жойга бориб мункиллаб қолган қариялару мен тенги ёш-яланглар қолганди. Урушга бориб, бир оёғини бериб қайтган отамга раисимиз гўрковликни топширганди. Ўшанда отам бу ишга кунига яримта қора нон эвазига бир оёқлаб қийналсалар ҳам бизни ўйлаб рози бўлгандилар. Бундан ташқари қишлоқда бошқа бу ишга ярайдиган одам ҳам қолмаган, деярли ҳар куни тўрт-беш ўлик бўларди. Аянчлиси, қишлоқдошларимиз емоққа нон тополмай кунжара еб шишиб, кўчаларда ўлиб қолишарди. Мен оиламиз, тенг-тўшларимни урушдан буёғига ўн беш-йигирма йил бадалига бирор кун тўйиб овқатланганимизни эслолмайман.
Бир куни тонг ёришмасдан отам мени уйғота бошлади.
- Тур болам, ўртоғингни ҳам чақириб кел.
- Ҳали эртаку дада, яна озгина ухлай.
- Йўқ ўғлим тур, нариги кўчани бошида учта ўлик ётибди, кун исимасдан кўмиб келиш керак. Эшакка аравани боғла, тур, болам тур... Отамнинг овози титрар, кўзларини яширишга ҳаракат қилардилар. Ўртоғим билан аравани эшакка қўшиб ўликларни юклаб келдик. Отам гўр қазиб турган эканлар, ўликларни устма-уст қўйиб, тупроқ тортаётганимизда, биттасини қўли қимирлаганини сезиб қолдим.
- Дада, қўли қимирлаяпти, қаранг, қаранг, шошиб қолгандим. Дадам шоша-пиша унинг юзидаги тупроқларини тозалай бошлади:
- Биродар, сал қолдику тириклай кўмиб юборишимизга, отам энди ростмана йиғлардилар. Кейинчалик билсам, ўша одам очликдан ўзини билмай қолган экан... Отахоннинг бу ҳаётий ҳикояларидан сўнг даврадагиларнинг ҳаммаси чуқур ўйга толган, таъсирланишганди.
Азиз замондош, балки сиз бундай воқеаларни эшитган, гувоҳ бўлган чиқарсиз? Аммо яна бир карра ўша қора кунларни, қийинчилик, она халқимиз заҳмат чекиб бошдан кечирган йилларни эслатиб ўтмоқликни жоиз билдик. Бу озодлик, ҳурлик, кенг-мўлчилик замони ўзидан-ўзи, қийинчиликларсиз келмаганини эсдан чиқарган одам, ўтмишни унутган инсон билан баробардир. Неча-неча оталаримиз, бобокалонларимиз ватаннинг ҳар бир қарич ери, сарҳадини, аёллари, болалари - сизу бизни ҳимоя қилиб ўз жонларини тикиб, қон кечганларига тарих гувоҳлик беради. Бугунги ҳаётимизда теран назар солайлик: ким оч қолаяпти, кимнинг усти юпун, ким бир бурда қора нонга зор? Ҳеч ким! Чунки мустақиллик туфайлик Ватанимизга, халқимизга берилган неъматлар, имкониятлар беқиёс, уларни олтин билан ўлчаб бўлмайди. Айни дамда бу неъматлар бизнинг устимизда доимий бўлиши учун шукрни унутмаслигимиз, ота-боболаримизнинг меҳнатларини қадрлашимиз, қўлимиздан келганча сизу биз ҳам бу тинчлик, фаровонликка ҳисса қўшмоғимиз даркор. Яратган Зот “Берган неъматларимга шукр қилсаларинг неъматимни зиёда қилиб бераман” дейди.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❄️ ХАЙРЛИ ТОНГ!☘
❄️Ассалому алайкум!
ПАЙШАНБА тонги муборак бўлсин!
Бахтли инсонлар орасида биз хам яна бир тонгни қарши олдик!
😊 Бугунги кунингиз кечаги кунингиздан хайрли, файзли, манфаатли ва баракалироқ бўлсин!
❄️Кун давомида яхшилик ва яхшилар ҳамроҳингиз бўлсин
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Бу воқеа шу кунларда рўй берган.
Синов!
Бу бозор-бойлар ҳарид қиладиган бозор. Самад аравакаш бўлиб ишга жойлашди. Учма-уч тебратаётган рўзғори сал юргандек бўлдию, ҳали кам-кўсти кўп. Бугун яхшироқ пул топса, қизига этик олади, онасининг дори-дармони ҳам тугаб боряпти. Хотини дармонсиз, яқинда яна фарзандлик бўлишгач, камқонлик орттириб олган, дори олмаса ҳам тузукроқ едириши керак!
- Бўшмисиз? Унинг ўйларини башанг кийинган, қўлидаги кичик сумкачасини кўксига босиб савол берган аёл бузди.
- Ассалому алайкум, бозор қиласизми? Нархлар келишилди. Аёл мард экан, савдолашмай, тез-тез бозор қилди. Самад аёлнинг юкларини бозордан анча узоқ масофада жойлашган машинасига олиб бориб жойлай бошлади. Аёл ҳам шошаётганмиди, қараб турмай ўзи ҳам ёрдамлашиб юборди, сўнг енгилгина кўринган камзулининг чўнтагидан пул олиб, хизмат ҳақини ошиғи билан тўлади. Машинасини катта йўлга тўғирлаб, учириб кетди. Самаднинг кўнгли орзиқди. Аёллар машина ҳайдаб юрибди, қўлида жарақ-жарақ пул, менинг қўлим ҳам шунақа пул кўрармикан?
У аравасини кескин буриб, бозорга йўналди. Бир пайт арава ичида қора елим халта остида қолган ихчамгина аёллар сумкасига кўзи тушди. Бояги жувон қўлида кўтариб юргандику, аравага қандай тушиб қолди? Беихтиёр қўлига олди. Очдию, довдираб қолди. Сумканинг ичи АҚШ доллари билан лиқ тўла эди!
У сумкани шартта ёпди. Мияси яшин тезлигида ишлай бошлади. Четроққа ўтиб, пулни қўллари қалтираб санади. Қирқ минг доллар! Умрида 100-доллардан ортиқ пул ушламаганди. Ҳозир қайтиб келса керак. Яширсаммикан? Кўрмадим дейман! Билиб ўтирибдими қаерда туширганини, бу ерда камера ҳам йўқ. У ҳаяжондан қалтирай бошлади. Отасининг Қорнида ҳаром луқмаси бўлган кишининг намозини Аллоҳ қабул қилмайди, деган сўзларини эслади. Ич-ичидан пулни эгасига қайтариш керак деган фикр ўтди. Шу алфозда ўтирганча нафси билан жанг қила бошлади. У бозорқўмнинг олдига кириб аҳволни баён этдию, енгил тортди. Эшикдан чиқаётганида шошиб хўжайиннинг олдига келаётган пулнинг эгасига кўзи тушди, беихтиёр ортга қайтди. Аёл аравакашни таниди, бозорқўм обдон суриштириб, кейин пулни берди. Аёл сумкачасини шундоқ очдию, пулини санай бошлади. Икки минг долларга етгач, қолганини санамасдан жойига солди ва қўлида турган пулни Самадга узатди.
- Олинг укам, бу сизга суюнчи.
- Йўғе... дея ийманиб турган йигитнинг қўлига пулни маҳкам қистираркан аёл қайта-қайта раҳмат айтиб чиқиб кетди...
Эртаси куни эса унга бозордаги аравакашларга қараб туриш вазифаси топширилди. Бу энди анчагина яхши иш эди.
Ҳаммасидан ҳам яхшиси Самад катта бир синовдан омон-эсон ўтиб олган эди...
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
🕊Азизларим барчангизга
гўзал оқшом муборак бўлсин...!
🕊Бу оқшом унутилмас лахзаларга бой бўлсин...!
🕊Оқшомнинг гўзал бўлиши, албатта, сиз Азизларимнинг қалб гўзаллигингизга ва кайфиятингизга боғлик.
Оқшом сиз билан янада
гўзалроқдир...!❄️
ҲАЙРЛИ ОКШОМЛАР!
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Уйда Солиҳани дадасига-киёвимизга телефон қилдик.
Телефонни жиянимга телефонни тутдик.
- Солиҳа, мана даданг, кел, даданг билан гаплашасанми?
Аввалига дадасига бироз қараб турдида, бирдан жазавага тушгандек телефонни отиб юбориб, қўл оёғини силкитиб чинқираб йиғлай бошлади.
- Майли, майли болажоним, ана даданг кетди, майли гаплашмайсан ўзими қизалоғим.
- Яқққ, дадамни беринг, дадажонни беринг - бор овозчаси билан чинқираб йиғлаб телефон томонга қўл чўзди Солиҳа.
Телефонни отиб юборганда экранда куёвимиз кўринмай қолди. Ҳозиргина дадасидан аразлаб гаплашишни истамаган Солиҳа, энди дадажонни топиб беринг деб йиғларди. Буни ҳаммасини экранни у тарафида куёвимиз кузатиб турар - Солиҳа, мана ман қизим, йиғлама қизим деб гапирарди.
Ўша вазиятни тўлиғича тасвирлаб беролмайман.
Бир тарафда қўлига телефонни олволиб дадасига дам "Сизни ёмон кўраман", дам "Дадажон сизни соғиндим, сизга кетаман" деб Солиҳа тинимсиз йиғлайди, бир тарафда қизини кўндиролмай синглим йиғлайди, қизининг йиғлашини телефонни у тарафида кузатиб турган куёвим кўзларида ёш қалқийди.
Билмадим қанча вақт ўтди. Солиҳа бироз кўниб қолди, лекин қўлидан телефонни қўймасди.
Ота бола узоқ гаплашишди.
- Этта нима қиляпсиз?
- Сенга каттакон қўғирчоқ излаяпман.
- Катта қўғирчоқ керак эмас, манам сизга бораман.
- Бўпти, ухлаб турсанг олиб келаман.
- Битта ухлаб турсам обкетасизми?
- Еттита ухлаб турсанг обкетаман.
- Еттита қанча бўлади - бармоқларини кўрсатиб сўрайди Солиҳа....
- Мунча бўлади.
- Мунча кўпакан, мунчада келинг дадоо...
Уларни гаплари тугамасди.
Солиҳа кўп йиғлаганиданми ёки дадаси билан гаплашиб кўнгли тўлганиданми уйқуси келди.
- Ётиб ухла, ман санга қараб ўтираман.
- Кетиб қолмайсизми?
- Ҳеч қаёққа кетмайман она қизим, кетсам ҳам манашу телефондан чақирсанг, яна сани ёнингда бўламан.
- Йўқ, кетманг, кетсангиз йиғлайман дадажон- дедию йиғлашга тушди, тавбаей, кўз ёшлар ҳам тайёр турадией.
- Хўп йиғлама, гўзал қизим, ёнингда бўламан, сан йиғламасанг бўлгани.
- Манга алла айтиб берасизми?
- Хўп, айтаман, она қизим, қани кўзларингни юм.
Солиҳа кўзларини юмди. Дўриллаган овоз билан дадаси аллани бошлади.
- Ўзимни чиройли қизим аллаё-алла,
Кўзлари чиройли қизим аллаё-алла.
**
Юртимизда неча-неча Солиҳалар дадасини соғиниб йиғлаётгандир.
Бир кун бу юртга жавобгарларни бу ёшгина гўдакларни кўз ёшларини уволи, неча-неча оилаларни заволи тутмасмикан...
Тамом...
Малика Аъзамжоновна
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Ишхонамга 3 ёшли қизалоғини кўтариб, синглим кириб келди. Хонадаги уч – тўрт кишини хужжатларини битириб бўлгунимча, юз – кўзларидан бир ташвиши борлиги билиниб, сўлғингина бўлиб турган синглимга зимдан қараб қараб қўяй эканман, то гаплашмагинумча ҳаёлимдан нималар кечмади дейсиз.
Тинчликмикан? Одатда бундай огоҳлантирмасдан келадиган одати йўқ эдику. Бирор жойи оғритяптимикан? Ёки овсини ёки қайнисинглиси билан айтишиб қолдимикан?
Синглим маҳалламиздаги яхшигина бир оилага келин бўлиб тушган. Ҳар бир оилада бўлганидек синглимни оиласида ҳам келишмовчиликлар бўлиб ўтган. Синглимга бундай вақтларда ҳеч қачон онамга айтмасликни тайинлардим. Бирор муаммоси бўлса дарров ўзимга телефон қиларди. Вақти келдики, бунақанги муаммолари, келишмовчиликлари кўпайиб кетганидан синглим телефон қилса юрагимни уриши тезлашадиган бўлиб қолган эди. Аслида бунга 7-8 йиллар бўлдиёв, ҳозир жуда яхши, тинч-тотув яшашади, лекин ҳозир ҳам синглимни кўнглига қарайман, келганда кўзларига термулиб тураман. Жигарчилик деб шуни айтишса керакда.
Ва ниҳоят хонада ўзимиз қолдик.
- Тинчликми, нимадандир хафамисан?
- Бир хафтадан ўтди, Солиҳангизни мазаси йўқ.
- Ана, бир чиройли ўйнаяпти-ку – дедим хонада ўзича нималардир билан куйманиб юрган жиянимга имо қилиб.
- Ҳозир яхши ўйнаяпти, бироздан кейин бошлайди.
- Нима бўляпти, бирор жойи оғрияптимикан, докторга олиб чиқдингми?
- Шомдан инжиқликни бошлайди, бесабаб шунақа йиғлайдии, сираям кўндиришнинг иложи йўқ, ухлаши жудаям қийин, кечаси туриб олиб ҳам тинимсиз йиғлаверади, қайсарки, чегараси йўқ, опо бир ўзим жудаям қийналиб кетдимки, жудаям сиқилиб кетдимки – синглим гапиряптику кўзларидан ёш оқиб кетяпти, ҳиқиллаганча гапини давом эттирди - докторгаям чиқдим. Биринчи чиққанимизда ошқозони оғрияпти, ёқмайдиган мева – чева егандир деб, дорилар ёзиб берди. Дориларни ичиб ҳам ўзгариш бўлмади. Яна олиб чиқдим, яна анча дори-дармон ёзиб беришди. Барибир ўзгариш йўқ. Кейин қайнисинглим фол ҳам очтириб келишди.
- Иее, ғалатимисан, нега фол очтирасан?
- Манмас опа, ўзлари шунақа қилишибди. Ҳовлиларингда эски, қари дарахт бор, ўшани ёнида шом маҳали ўйнаётганда жинлар тегиб қўйибди.
- Шу гапга ишондингми?
- Йўғу, лекин барибир бир домлага дам солдиргани ҳам боряпмиз, уям таъсир қилмаяпти. Болангизни бир жойи оғриса, йиғлаб турса-ю, қаери оғриётганини, нега йиғлаётганини билмасангиз бундан ёмони йўқ экан- синглимни кўзларидан ҳамон ёшлари ёноқларини ювиб томчиларди.
- Ўшанга ёнизга келодик, биттасидан эшитгандик, “десткий”да яхши невропотолог бор экан, биз билан бирга кириб чақармикансиз опа. Ўзингиз гаплашиб кўрингчи.
Опа – сингил болалар шифохонасига кирдик. Ўҳҳў, навбатни қарангга, невропотолог кўригига муҳтож болалар шунчалар кўпмикан-а? 2-3 ёшли болачалар, аксарияти бир ёшгача бўлган гўдаклар.
- Ким охирги навбатда?
- Охирги аёл чақалоғини кўтариб тушлик қилгани чиқиб кетди – деди икки ёшлар чамаси болакайни кўтариб олган ёшгина жувон.
- Қачон бизга навбат келаркан-а?
- Опа, бизни келганимга икки соат бўлди, биздан аввал ҳам келганларни энди навбати келяпти.
Роса икки соат бўлганда навбатимиз келди.
- Келинглар, бу ширин қизалоққа нима бўляпти?
Синглим жиянимни ҳолатини гапириб берди. Доктор синчиклаб текшириб бўлгач, сўради:
- Дадаси қаерда?
- Бир ойдан ўтиб қолди, Россияга кетишганди.
- Қизингиз дадаси билан кўп вақт ўтказармиди?
- Ҳа, мен ҳар куни ишдаман, хўжайиним бироз вақт ишсиз қолишди, шунга ҳар доим бирга бўлишарди. Кўчага чиқсалар ҳам, Солиҳасиз чиқмасдилар, кечаси ҳам "Дадам билан ётаман" деб туриб оларди.
- Ўзбекча қилиб айтганда қизингиз дадасига ичикиб қолган. Энг яхшиси тез-тез кўришиб гаплаштиринг ва сизга дориларни ҳам ёзиб бераман, вақтида ичказиб турасиз.
Синглим билан бизнинг уйимизга қайтдик. Қишлоқда интернет алоқаси жудаям суст ишлайди. Оддий битта расмни очиш учун ҳам худдики сув чархпалаги айлангандек айланиб тураверади. Бизникида интернет тезлиги ҳар қалай яхшироқ, синглим эри билан, аниқроғи Солиҳам дадаси билан бизникида бемалол кўришиб гаплашиб олишади.
Давоми 17:30 да
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
- Дада
марожнийга пул
беринг!
- Ҳўп бўлади-да ота оғил, мана
олақолинг.
- Дада зўр машина сотаётган экан
мана бууундай, олиб беринг!
- Ҳа майли-да, сазангиз ўлмасин
ўғлим, мана бориб олақолинг.
- Дада бугун кўпроқ беринг,
ўртоқларим билан айланмоқчи эдик.
- Ҳўп ўғлим, мана…
- Дада ўқитувчимиз ҳаммадан пул
йиғяпти, беринг.
- Дада янги туфлига пул беринг,
буниси эскириб кетди.
- Дада бугун дўстимнинг туғилган
куни, совғага пул беринг.
- Дада, битирув оқшомига пул
йиғяпмиз, шунга…
- Дада репетиторга пул беринг.
- Дада йўлкирага пул беринг.
- Дада шартнома пулини эртага
тўлаш керак экан.
- Дада бозорга тушиб кийиниб
чиқсамми дегандим, ҳамма
ўртоқларим яхши кийиниб
юришади, шунга озроқ…
- Дада сессияга анчагина ҳаражат
бўлади, пул юборинг.
- Дада пул…
- Дада пул!
***
- Ўғлим, уйнинг томидан сал чакка
ўтяпти-да, шуни қишгача тўғирлаб
қўйсак дегандим. Агар имконинг
бўлса…
- Дада ҳозирмас, ўзи ишлар
юришмай турибди, буни устига
эрта-индин набирангизни суннат
тўйини қилиш керак.
- Ўғлим, ун- мойнинг таги кўриниб
қолибди, бир йўлинг тушса…
- Дада, яқинда рўзғор қилиб
бергандим-ку! Бир амаллаб
туринглар, ҳамма пулни “оборот”га
тикиб юбордим.
- Ўғлим, онангни нок егиси
келаётган экан. Биласан, анчадан
буён тоби йўқ, мен кўчага
чиқолмайман, ўзинг топиб келсанг…
- Дада! Қишда нок қанча туришини
биласизми? Ўзи учма-уч етказиб
турган бўлсам…
- Ўғлим, доктор дориларни
рўйҳатини ёзиб кетди.
Даволанмасам бўлмас экан...
- Дада! Нима мендан бошқа
болаларингиз йўқми? Ана, акамга,
опамга айтинг!
- Ўғлим, бир келиб кетсанг
бўларди…
- Нега дада? Тинчликми? Ё яна пул
керакми?
- Онангни жанозасига уғлим...
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Турмуш: Кундошимнинг қотилиман!
Турмуш турган-битгани мушт дегани! Яшар экансан, доим курашлар ичра қоласан. Баъзи одамлар қайтиб ўрнидан тура олишмайди ҳам. Қалб жафо, ситам, бевафоликдан тўлганида ҳеч кимга ишончни ҳам туймай қоласан киши. Мен ҳозир айнан қайта тура олмаётган одамлар тоифасига кириб қолганман.Қанча тиришмай, тушкунликдан чиқиб кетиш қўлимдан келмаяпти. Ичимни кемираётган қайғулардан жуда эзилдим. Ёшлигимда катталарнинг Ойнинг ўн беши қоронғи бўлса, ўн беши ёруғ, деган гапларини кўп эшитардим. Назаримда, ўша ёруғ ўн беш ўтиб, зулматларга келиб қолдим. Ҳеч тугамайдиган зулмат қаридаман гўё. Бошимга тушган савдолар ҳақида батафсил айтсам, саҳифалар етмайди. Хиёнатдан олдинлари ҳам кўп жабр чекканим, ўзимни такрор ва такрор назорат қилганим ҳақида ҳам гапирмоқчи эмасман. Мени айнан бугун қийнаётган оғриқ бошқа. Гап виждон азоби ҳақида. Виждон азоби! Ёш қиз пайтларим бу жарангдор сўзни киноларда эшитиб, ҳеч таъсирланмасдим. Намунча ягона шу нарса атрофида айланиб юраверишади, дердим ўзимга-ўзим. Бежиз эмас экан! Мен кундошимни ўлдирдим! Жиноятга қўл урдим! Гуноҳ билан юзлашдим! Гуноҳ бўлганда ҳам энг катта гуноҳ! Йигирмага кириб-кирмасимдан мени турмушга узатишди. Тан оламан, бу никоҳга қаршилик билдирмаганман. Чунки эримни жондан ортиқ севар, унга нисбатан қалбимда ҳеч тугамайдиган муҳаббат бор эди. Гапирганда сўзларига, қараганда кўзларига мафтун бўлардим. Мен учун ҳеч қачон ўқиш, ишлаш, ҳаётда нималаргадир эришиш муҳим бўлмаган. Аниқроғи, гўзал оила қуришдан бўлак орзу ва мақсадим йўқ эди. Турмуш қургач эса ўша қарашларим яна-да кучайди. Мен эрини жондан севувчи, болаларини асраб-авайловчи уй хонимига айландим. Ҳар кунги вазифаларим турмуш ўртоғимнинг кўнглини олиш, фарзандларимга ғамхўрлик қилиш, уйдаги муҳитни яшнатиш, ширин таомлар тайёрлаш эди. Йўқ, мен ўзига қарашни билмайдиган, бошдан-оёқ уй иши туфайли қора терга ботган аёл эмасдим. Мен уй хоними эдим. Ҳар кунги ишларимдан асло зерикмас, ўзимнинг кичкинагина дунёмни гуллар ва қушларга тўлдиришдан чарчамасдим. Ишончим комилки, ҳамма менга ҳавасла боқарди. Қўшнилар, дугоналар, қариндошлар, хуллас, мен таниган аёлларнинг бари олдида энг хушчақчағи, мамнуни ўзим бўлганман. Сен жуда бахтлисан, кулиб юрасан, оиланг ҳам тинч, деди кунлардан бир кун уйимга келган дугонам ҳавас билан ва чуқур хўрсинди. Менинг оилам эса пароканда! Қўй, сиқилма, пирогдан ейсанми?! Яна бир нарсани тан оламанки, менга одамларнинг дардини тинглаш ёқмасди. Ўз оламимни шунчалар қаттиқ ҳимоя қилардимки, бошқаларнинг салбий қарашлари сингишидан хавфсирардим. Онамнинг айтишича, характеримда ёшлигимдан худбинлик кучли. Синглимдан фарқли ўлароқ, одамларнинг ғам-ташвишига тупуриб, фақат ўз ҳудудим тинчлиги билан қизиқарканман. Бу дунёда фақат эринг ва болаларинг эмас, биз ҳам бормиз. Бизни ойлаб кўрмасанг ҳам соғинмайсан! дея нолиб қўярди онам. Мен эса волидамнинг гапларини эшитаётгандай туюлардиму, хаёлим уйда қолган яқинларимда бўларди. Уйимга сўнгги пайтлар серқатнов бўлиб қолган дугонамдан ҳам негадир узоқлашишни истаб қолгандим. Аммо дугонам уни хушламаётганимга парво ҳам қилмасди ёки сезсада, ўша кезлариёқ ҳаммаси унга аҳамиятсиз бўлган. Эринг бугун ҳам ишга эрта кетдими? Вақт тушликка яқин келяпти, эрта деганинг нимаси? Қолаверса, нега бунга қизиқиб қолдинг?! Рашк! Бу менинг яна бир энг катта қусурларимдан биттаси. Ўзимга тегишли деб билган кимса ҳам мен учун буюм даражасида эди. Айниқса, эрим ва болаларим Хуллас, уч-тўрт ойдан сўнг эримнинг хиёнат кўчасига кирганини англадим. Бундай ҳолат ҳаётимда ҳеч қачон кузатилмаган, дея олмайман. Авваллари ўша юзсиз аёлларни йўлимдан олиб ташлашга уринардим ва бунинг уддасидан осонгина чиқардим ҳам. Аммо бу сафарги рақибам ўша дугонам бўлиб чиққач. Унинг бу иши тўғримиди? Менинг ҳеч кимга халақит бермаётган митти дунёмни бузиши, дугонасига хиёнат қилиши, ахир бу ишни оқлаб бўлмайди! Унинг бу иши қайси жиноятчининг айбидан кам?! Қучоқ очиб уйингда кутсанг, меҳмон қилсанг, у бўлса… Мана, яна ўзимни оқлашга тушиб кетибман.
Давоми 13:00 да
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Югурганники эмас буюрганники...
Дўконда одам кўп эди. Мен ҳам навбатга қўшилдим. Аммо шу пайт бир аёл шошиб кирдида, мени туртиб олдинга ўтди. Жаҳлим чиқди, аммо ўзимни қўлга олдим. Аёл дарров сотувчи йигитдан сабзи сўради. Аммо бошқа харидорга хизмат кўрсатаётган йигит банд бўлгани учун жавоб бермади. Шу пайт ташқаридан оқ халат кийган бошқа сотувчи кириб келди. Бояги аёлнинг таниши чоғи, ҳол-аҳвол сўраб, сабзавотлар растасига бошлаб келди. Айни аснода пештахта ортидаги сотувчи йигит менга юзланди:
- Келинг, сизга нима берай? Бир кило сабзи беринг, сариғидан. Бир кило чиқмайди, ҳаммасини тортиб беравераманда! У менга сабзи тортаркан, пештахта ортига ўтган нариги сотувчи елим халталардан бирини олиб, бояги аёлга савол назари билан қаради. Сариқ сабзи! ҳукмрон оҳангда гапирди аёл.
- Сариғи қолмабдику, Мунира опа. Қизили бўлмайдими?
- Йўқ! дея аёл жаҳл билан менга қаради. Худди мен унинг навбатини олиб, сабзисиз қолдиргандек. Яна қўполлик билан мени туртиб ўтди-да, танишига хайрни ҳам насия қилиб ташқарига отилди. Унинг қилиқлари кўнглимга оғир ботди. Аммо яна куч билан ўзимни тутдим. Аниқроғи, қалбимда жилолана бошлаган ҳикмат нури менга бир сирни шипшиди: Аллоҳ сенга буюрган нарса уруш-жанжалсиз ҳам сеники бўлади. Пешонангга ёзилмагани учун эса беҳуда жон куйдирма!
Хулоса ўрнида айтмоқчи бўлганим ҳаётингизда содир бўлган ҳар ишга ҳикмат назари билан қаранг. Шунда яшаш анча осон кечади. Фарзандингиз тўкиб юборган бир пиёлa чой учун асабингизни бузиб, ўзингизни қийнаманг. Демак, у сизга насиб қилмаган. Бировнинг масъулиятсизлиги ёки бепарволиги сабаб амалга ошмаган режангиз учун айбдорни қарғаб, гуноҳга ботманг. Бу ишингизнинг битиш соати бошқа пайтдга тақдир қилинганини ўйланг. Шундай яшай олсак, унча-мунча кўнгилхиралик, асаббузарликдан йироқ бўламиз. Энг асосийси, Ҳақ таолонинг тақдирига розилик билан бўйсунганимиз учун чексиз савоб қозонамиз, Ин Ша Аллаҳ...
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Беш кун.!
(Бўлган воқеа)
Қизим вафот этди. У ҳали жуда ёш, 19-да эди. Ўлим унинг бошига тўсатдан келди. Қизимнинг ўлими ҳаммамизни адо қилди. Йиғлайвериб мадорим тугади. Яқинларим тинчлантирадиган дори беришади. Қани ўша дорилар мени тинчлантирса. Қизимнинг ўлимидан беш кун аввал бўлган воқеа мени қаттиқ ранжитган эди. Уни йўлга сололмай мен ҳам, отаси ҳам жуда қийналиб кетган эдик. Аллоҳ Ўзи бандасини тўғри йўлга бошламаса, бандаси ожиз экан. У намоз ўқимас эди. Рўмол ўрамас эди. Бу мени қаттиқ маҳзун қилар эди. Насиҳат қилсам эътибор ҳам бермас, мени бир тийинга олмас эди. Кўчадан кечаси кириб келар, қаерда юрганини на мен, на отаси билар эдик. Хатонинг кўпи мендан ўтди. Қизим ҳақидаги кўп муаммоларни отасига айтмас эдим. Тиш-тирноғим билан беркитар эдим. Лекин қачонгача? Узатиб юборай десам, сўраб келувчи тузукроқ совчи ҳам бўлмади. Балки эрга тегса ақли кириб қолар, қолипга тушар деб ўйлардим. Қисқаси ўша куни ўлимидан беш кун аввал мен билан катта жанжал қилди.
- Она бўлиб нима қилиб бергансиз? Ёки адамлар нима қилиб берганлар. Намоз, намоз дейсиз. Мен сизга қари кампирманми намоз ўқийман? Ҳеч мени тинч қўймас экансизда... Ўзи сизлар билан яшаб ўтирганим катта гап. Кимга ёқади 24-соат тергов. Ўқишим битса кетаман. Сизларга ўхшаган эскичалар билан яшашдан тўйдим, деди қичқириб.
- Овозингни пасайтир! Қўшнилар эшитади. Шарманда қилма, дедим ёлвориб. Лекин овозини пасайтириш ўрнига, қичқириб-қичқириб чиқиб кетди. Ўша доим кийиб юрадигани тор ласина, ичи кўриниб ётадиган кофтада...
- Ундан кўра ўлганинг яхши. Сени орқангдан шарманда бўлганимдан кўра ўлганинг яхши, деб бақирдим.
Бошқа гапирмасликка, индамасликка қарор бердим. Беш кун гапирмадим. Жуда-жуда қаттиқ дилим оғриган эди. Жанжалдан беш кун ўтиб, қизим чиқиб кетиб қайтиб келмади. Телефон қилсак ўчиқ. Росса қидирдик. Ва ниҳоят моргдан топдик. Қизимни зўрға танидим. Уни юзини таниб бўлмас эди. У автоҳалокатга учраган эди. Уйга олиб келдик. Келганлар билдирмасликка ҳаракат қилсаларда, билиб турар эдим. Ҳаммаёқ сасиб кетган эди. Деразаларни очиб ташлаганмиз, ҳаво тозаловчилар сепяпмиз қани ўша сассиқ, бадбўй ҳид чиқиб кетса. Қизимни охират манзилига кузатдик. У ҳаёти давомида қилган яхши ишларини саралайман. Қиёматда шафоатга ёки жаннатга илиниб қоладиган нарсаси бормиди? Эссиз умри фақат ўйин-кулги билан ўтди. Боши сажда кўрмади. Ўйлаганим сари юрак-бағрим олов бўлиб ёнади. Нима олиб кетди? Аҳволи энди нима бўлади? Мени шу саволлар қийнайди. Боламни бенамоз кетганига йиғлайман. Мана ўлганига икки ой бўлади. Баъзан тушларимга кириб мендан овқат сўрайди. Қорни очлигини айтиб йиғлайди. Озиб-тўзиб кетган, кийимлари жулдур-жулдур аҳволда кўраман. Уйғониб кетиб анчагача ўзимга келолмайман. Йиғлайвериб, боламга ачиниб тўкилиб ётавераман. Нима қилай қўлимдан ҳеч нарса келмайди.
Ожизман... Кошки эди тириклигида мени гапимга кирса эди. Кошки эди мени тингласа эди. Оҳ болама... Сенга ёрдам беролмай эзилиб кетдим. Тушларимга кирганингда шағамдай эриб бормоқдаман...
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Бир пиёла чой...
Жиддалик мударрис айтади:
"Ўқитувчилар хонасида эдим. Қадаҳга чой қуйиб энди ичмоқчи бўлганимда бирдан қўнғироқ жаранглади. Мадраса мудири қаттиққўл эди. Мударрислар қўнғироқ жаранглаши билан синфда бўлишларини талаб қилар эди. Чой эса жуда иссиқ эди. Ичишнинг иложи бўлмади. Ўша ерда Филиппинлик бир фаррошни кўриб қолдим. Унга табассум қилиб қўлимдаги чой тўла қадаҳни узатдим.
Эртаси куни фаррош келиб менга тўсатдан ҳайратда қолганини, унга биринчи марта мударрис табассум ила чой узатганини айтди. У гўё бир хато ишнинг устидан чиқиб қолгандай эди. Мен унга бироз истиҳола билан: "Мен сени икром қилмоқчи бўлдим. Биз мусулмонлармиз. Бу бизнинг хулқимиз" , дедим. У шундай деди: " Икки йилдан бери шу ерда ишлайман. Ҳали бирор киши менга кулиб қарамаган ва чой бермаган эди. Мен олий маълумотлиман. Қашшоқлик мени бу ерга келиб ишлашга мажбур қилди".
Мен унга ишонмай уни синаб кўрмоқчи бўлдим. Уни уйимга таклиф қилдим. Қизим юқори синфда ўқир эди. У фаррошга бир неча саволлар берди. Унга инглиз тилидаги қомусни кўрсатиб бир нималарни сўради. У жавоб берди. У тўғри гапирган экан.
У мени ҳар жума куни зиёрат қилиб турди. Кейин исломга кирганини эълон қилди. У ўзининг йигирмага яқин ўртоғини исломга даъват қилиб уларни мусулмон қилди. Сабаб "бир пиёла чой ва табассум".
Расулуллоҳ саллоллоҳу алайҳи ва саллам: "Яхши ишдан бирор бир нарсани ҳақир санама. Гарчи у биродарингга очиқ юз ила йўлиқиш бўлса ҳам" , деганлар.
© Роғад Сомий
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❄️ХАЙРЛИ
ТОНГ!
Тўкилган табассум тиллога тенгдир,
Хуш, ният аслида хумога тенгдир.
Бир марта жилмайиб, бир кулиб кўйинг,
Бу олам торга тор, кенгларга кенгдир!
☘❄️Барчангизга ҳалол ризқ, манфаатли илм ва эзгу амаллар кун давомида ҳамроҳ бўлсин!
❄️ Чоршанба кунингиз яхши кайфиятда ўтсин!
📚 Ibratli Hikoyalar 📚