26542
Хаётий ва Ибратли ҳикоялар... Хикматлар хазинаси... Инсон такдирини аччик синовлари... Hamkorlik va reklama uchun 👇👇 @Bronzam . . . . . .
Уйда Солиҳани дадасига-киёвимизга телефон қилдик.
Телефонни жиянимга телефонни тутдик.
- Солиҳа, мана даданг, кел, даданг билан гаплашасанми?
Аввалига дадасига бироз қараб турдида, бирдан жазавага тушгандек телефонни отиб юбориб, қўл оёғини силкитиб чинқираб йиғлай бошлади.
- Майли, майли болажоним, ана даданг кетди, майли гаплашмайсан ўзими қизалоғим.
- Яқққ, дадамни беринг, дадажонни беринг - бор овозчаси билан чинқираб йиғлаб телефон томонга қўл чўзди Солиҳа.
Телефонни отиб юборганда экранда куёвимиз кўринмай қолди. Ҳозиргина дадасидан аразлаб гаплашишни истамаган Солиҳа, энди дадажонни топиб беринг деб йиғларди. Буни ҳаммасини экранни у тарафида куёвимиз кузатиб турар - Солиҳа, мана ман қизим, йиғлама қизим деб гапирарди.
Ўша вазиятни тўлиғича тасвирлаб беролмайман.
Бир тарафда қўлига телефонни олволиб дадасига дам "Сизни ёмон кўраман", дам "Дадажон сизни соғиндим, сизга кетаман" деб Солиҳа тинимсиз йиғлайди, бир тарафда қизини кўндиролмай синглим йиғлайди, қизининг йиғлашини телефонни у тарафида кузатиб турган куёвим кўзларида ёш қалқийди.
Билмадим қанча вақт ўтди. Солиҳа бироз кўниб қолди, лекин қўлидан телефонни қўймасди.
Ота бола узоқ гаплашишди.
- Этта нима қиляпсиз?
- Сенга каттакон қўғирчоқ излаяпман.
- Катта қўғирчоқ керак эмас, манам сизга бораман.
- Бўпти, ухлаб турсанг олиб келаман.
- Битта ухлаб турсам обкетасизми?
- Еттита ухлаб турсанг обкетаман.
- Еттита қанча бўлади - бармоқларини кўрсатиб сўрайди Солиҳа....
- Мунча бўлади.
- Мунча кўпакан, мунчада келинг дадоо...
Уларни гаплари тугамасди.
Солиҳа кўп йиғлаганиданми ёки дадаси билан гаплашиб кўнгли тўлганиданми уйқуси келди.
- Ётиб ухла, ман санга қараб ўтираман.
- Кетиб қолмайсизми?
- Ҳеч қаёққа кетмайман она қизим, кетсам ҳам манашу телефондан чақирсанг, яна сани ёнингда бўламан.
- Йўқ, кетманг, кетсангиз йиғлайман дадажон- дедию йиғлашга тушди, тавбаей, кўз ёшлар ҳам тайёр турадией.
- Хўп йиғлама, гўзал қизим, ёнингда бўламан, сан йиғламасанг бўлгани.
- Манга алла айтиб берасизми?
- Хўп, айтаман, она қизим, қани кўзларингни юм.
Солиҳа кўзларини юмди. Дўриллаган овоз билан дадаси аллани бошлади.
- Ўзимни чиройли қизим аллаё-алла,
Кўзлари чиройли қизим аллаё-алла.
**
Юртимизда неча-неча Солиҳалар дадасини соғиниб йиғлаётгандир.
Бир кун бу юртга жавобгарларни бу ёшгина гўдакларни кўз ёшларини уволи, неча-неча оилаларни заволи тутмасмикан...
Тамом...
Малика Аъзамжоновна
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Ишхонамга 3 ёшли қизалоғини кўтариб, синглим кириб келди. Хонадаги уч – тўрт кишини хужжатларини битириб бўлгунимча, юз – кўзларидан бир ташвиши борлиги билиниб, сўлғингина бўлиб турган синглимга зимдан қараб қараб қўяй эканман, то гаплашмагинумча ҳаёлимдан нималар кечмади дейсиз.
Тинчликмикан? Одатда бундай огоҳлантирмасдан келадиган одати йўқ эдику. Бирор жойи оғритяптимикан? Ёки овсини ёки қайнисинглиси билан айтишиб қолдимикан?
Синглим маҳалламиздаги яхшигина бир оилага келин бўлиб тушган. Ҳар бир оилада бўлганидек синглимни оиласида ҳам келишмовчиликлар бўлиб ўтган. Синглимга бундай вақтларда ҳеч қачон онамга айтмасликни тайинлардим. Бирор муаммоси бўлса дарров ўзимга телефон қиларди. Вақти келдики, бунақанги муаммолари, келишмовчиликлари кўпайиб кетганидан синглим телефон қилса юрагимни уриши тезлашадиган бўлиб қолган эди. Аслида бунга 7-8 йиллар бўлдиёв, ҳозир жуда яхши, тинч-тотув яшашади, лекин ҳозир ҳам синглимни кўнглига қарайман, келганда кўзларига термулиб тураман. Жигарчилик деб шуни айтишса керакда.
Ва ниҳоят хонада ўзимиз қолдик.
- Тинчликми, нимадандир хафамисан?
- Бир хафтадан ўтди, Солиҳангизни мазаси йўқ.
- Ана, бир чиройли ўйнаяпти-ку – дедим хонада ўзича нималардир билан куйманиб юрган жиянимга имо қилиб.
- Ҳозир яхши ўйнаяпти, бироздан кейин бошлайди.
- Нима бўляпти, бирор жойи оғрияптимикан, докторга олиб чиқдингми?
- Шомдан инжиқликни бошлайди, бесабаб шунақа йиғлайдии, сираям кўндиришнинг иложи йўқ, ухлаши жудаям қийин, кечаси туриб олиб ҳам тинимсиз йиғлаверади, қайсарки, чегараси йўқ, опо бир ўзим жудаям қийналиб кетдимки, жудаям сиқилиб кетдимки – синглим гапиряптику кўзларидан ёш оқиб кетяпти, ҳиқиллаганча гапини давом эттирди - докторгаям чиқдим. Биринчи чиққанимизда ошқозони оғрияпти, ёқмайдиган мева – чева егандир деб, дорилар ёзиб берди. Дориларни ичиб ҳам ўзгариш бўлмади. Яна олиб чиқдим, яна анча дори-дармон ёзиб беришди. Барибир ўзгариш йўқ. Кейин қайнисинглим фол ҳам очтириб келишди.
- Иее, ғалатимисан, нега фол очтирасан?
- Манмас опа, ўзлари шунақа қилишибди. Ҳовлиларингда эски, қари дарахт бор, ўшани ёнида шом маҳали ўйнаётганда жинлар тегиб қўйибди.
- Шу гапга ишондингми?
- Йўғу, лекин барибир бир домлага дам солдиргани ҳам боряпмиз, уям таъсир қилмаяпти. Болангизни бир жойи оғриса, йиғлаб турса-ю, қаери оғриётганини, нега йиғлаётганини билмасангиз бундан ёмони йўқ экан- синглимни кўзларидан ҳамон ёшлари ёноқларини ювиб томчиларди.
- Ўшанга ёнизга келодик, биттасидан эшитгандик, “десткий”да яхши невропотолог бор экан, биз билан бирга кириб чақармикансиз опа. Ўзингиз гаплашиб кўрингчи.
Опа – сингил болалар шифохонасига кирдик. Ўҳҳў, навбатни қарангга, невропотолог кўригига муҳтож болалар шунчалар кўпмикан-а? 2-3 ёшли болачалар, аксарияти бир ёшгача бўлган гўдаклар.
- Ким охирги навбатда?
- Охирги аёл чақалоғини кўтариб тушлик қилгани чиқиб кетди – деди икки ёшлар чамаси болакайни кўтариб олган ёшгина жувон.
- Қачон бизга навбат келаркан-а?
- Опа, бизни келганимга икки соат бўлди, биздан аввал ҳам келганларни энди навбати келяпти.
Роса икки соат бўлганда навбатимиз келди.
- Келинглар, бу ширин қизалоққа нима бўляпти?
Синглим жиянимни ҳолатини гапириб берди. Доктор синчиклаб текшириб бўлгач, сўради:
- Дадаси қаерда?
- Бир ойдан ўтиб қолди, Россияга кетишганди.
- Қизингиз дадаси билан кўп вақт ўтказармиди?
- Ҳа, мен ҳар куни ишдаман, хўжайиним бироз вақт ишсиз қолишди, шунга ҳар доим бирга бўлишарди. Кўчага чиқсалар ҳам, Солиҳасиз чиқмасдилар, кечаси ҳам "Дадам билан ётаман" деб туриб оларди.
- Ўзбекча қилиб айтганда қизингиз дадасига ичикиб қолган. Энг яхшиси тез-тез кўришиб гаплаштиринг ва сизга дориларни ҳам ёзиб бераман, вақтида ичказиб турасиз.
Синглим билан бизнинг уйимизга қайтдик. Қишлоқда интернет алоқаси жудаям суст ишлайди. Оддий битта расмни очиш учун ҳам худдики сув чархпалаги айлангандек айланиб тураверади. Бизникида интернет тезлиги ҳар қалай яхшироқ, синглим эри билан, аниқроғи Солиҳам дадаси билан бизникида бемалол кўришиб гаплашиб олишади.
Давоми 17:30 да
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
- Дада
марожнийга пул
беринг!
- Ҳўп бўлади-да ота оғил, мана
олақолинг.
- Дада зўр машина сотаётган экан
мана бууундай, олиб беринг!
- Ҳа майли-да, сазангиз ўлмасин
ўғлим, мана бориб олақолинг.
- Дада бугун кўпроқ беринг,
ўртоқларим билан айланмоқчи эдик.
- Ҳўп ўғлим, мана…
- Дада ўқитувчимиз ҳаммадан пул
йиғяпти, беринг.
- Дада янги туфлига пул беринг,
буниси эскириб кетди.
- Дада бугун дўстимнинг туғилган
куни, совғага пул беринг.
- Дада, битирув оқшомига пул
йиғяпмиз, шунга…
- Дада репетиторга пул беринг.
- Дада йўлкирага пул беринг.
- Дада шартнома пулини эртага
тўлаш керак экан.
- Дада бозорга тушиб кийиниб
чиқсамми дегандим, ҳамма
ўртоқларим яхши кийиниб
юришади, шунга озроқ…
- Дада сессияга анчагина ҳаражат
бўлади, пул юборинг.
- Дада пул…
- Дада пул!
***
- Ўғлим, уйнинг томидан сал чакка
ўтяпти-да, шуни қишгача тўғирлаб
қўйсак дегандим. Агар имконинг
бўлса…
- Дада ҳозирмас, ўзи ишлар
юришмай турибди, буни устига
эрта-индин набирангизни суннат
тўйини қилиш керак.
- Ўғлим, ун- мойнинг таги кўриниб
қолибди, бир йўлинг тушса…
- Дада, яқинда рўзғор қилиб
бергандим-ку! Бир амаллаб
туринглар, ҳамма пулни “оборот”га
тикиб юбордим.
- Ўғлим, онангни нок егиси
келаётган экан. Биласан, анчадан
буён тоби йўқ, мен кўчага
чиқолмайман, ўзинг топиб келсанг…
- Дада! Қишда нок қанча туришини
биласизми? Ўзи учма-уч етказиб
турган бўлсам…
- Ўғлим, доктор дориларни
рўйҳатини ёзиб кетди.
Даволанмасам бўлмас экан...
- Дада! Нима мендан бошқа
болаларингиз йўқми? Ана, акамга,
опамга айтинг!
- Ўғлим, бир келиб кетсанг
бўларди…
- Нега дада? Тинчликми? Ё яна пул
керакми?
- Онангни жанозасига уғлим...
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Турмуш: Кундошимнинг қотилиман!
Турмуш турган-битгани мушт дегани! Яшар экансан, доим курашлар ичра қоласан. Баъзи одамлар қайтиб ўрнидан тура олишмайди ҳам. Қалб жафо, ситам, бевафоликдан тўлганида ҳеч кимга ишончни ҳам туймай қоласан киши. Мен ҳозир айнан қайта тура олмаётган одамлар тоифасига кириб қолганман.Қанча тиришмай, тушкунликдан чиқиб кетиш қўлимдан келмаяпти. Ичимни кемираётган қайғулардан жуда эзилдим. Ёшлигимда катталарнинг Ойнинг ўн беши қоронғи бўлса, ўн беши ёруғ, деган гапларини кўп эшитардим. Назаримда, ўша ёруғ ўн беш ўтиб, зулматларга келиб қолдим. Ҳеч тугамайдиган зулмат қаридаман гўё. Бошимга тушган савдолар ҳақида батафсил айтсам, саҳифалар етмайди. Хиёнатдан олдинлари ҳам кўп жабр чекканим, ўзимни такрор ва такрор назорат қилганим ҳақида ҳам гапирмоқчи эмасман. Мени айнан бугун қийнаётган оғриқ бошқа. Гап виждон азоби ҳақида. Виждон азоби! Ёш қиз пайтларим бу жарангдор сўзни киноларда эшитиб, ҳеч таъсирланмасдим. Намунча ягона шу нарса атрофида айланиб юраверишади, дердим ўзимга-ўзим. Бежиз эмас экан! Мен кундошимни ўлдирдим! Жиноятга қўл урдим! Гуноҳ билан юзлашдим! Гуноҳ бўлганда ҳам энг катта гуноҳ! Йигирмага кириб-кирмасимдан мени турмушга узатишди. Тан оламан, бу никоҳга қаршилик билдирмаганман. Чунки эримни жондан ортиқ севар, унга нисбатан қалбимда ҳеч тугамайдиган муҳаббат бор эди. Гапирганда сўзларига, қараганда кўзларига мафтун бўлардим. Мен учун ҳеч қачон ўқиш, ишлаш, ҳаётда нималаргадир эришиш муҳим бўлмаган. Аниқроғи, гўзал оила қуришдан бўлак орзу ва мақсадим йўқ эди. Турмуш қургач эса ўша қарашларим яна-да кучайди. Мен эрини жондан севувчи, болаларини асраб-авайловчи уй хонимига айландим. Ҳар кунги вазифаларим турмуш ўртоғимнинг кўнглини олиш, фарзандларимга ғамхўрлик қилиш, уйдаги муҳитни яшнатиш, ширин таомлар тайёрлаш эди. Йўқ, мен ўзига қарашни билмайдиган, бошдан-оёқ уй иши туфайли қора терга ботган аёл эмасдим. Мен уй хоними эдим. Ҳар кунги ишларимдан асло зерикмас, ўзимнинг кичкинагина дунёмни гуллар ва қушларга тўлдиришдан чарчамасдим. Ишончим комилки, ҳамма менга ҳавасла боқарди. Қўшнилар, дугоналар, қариндошлар, хуллас, мен таниган аёлларнинг бари олдида энг хушчақчағи, мамнуни ўзим бўлганман. Сен жуда бахтлисан, кулиб юрасан, оиланг ҳам тинч, деди кунлардан бир кун уйимга келган дугонам ҳавас билан ва чуқур хўрсинди. Менинг оилам эса пароканда! Қўй, сиқилма, пирогдан ейсанми?! Яна бир нарсани тан оламанки, менга одамларнинг дардини тинглаш ёқмасди. Ўз оламимни шунчалар қаттиқ ҳимоя қилардимки, бошқаларнинг салбий қарашлари сингишидан хавфсирардим. Онамнинг айтишича, характеримда ёшлигимдан худбинлик кучли. Синглимдан фарқли ўлароқ, одамларнинг ғам-ташвишига тупуриб, фақат ўз ҳудудим тинчлиги билан қизиқарканман. Бу дунёда фақат эринг ва болаларинг эмас, биз ҳам бормиз. Бизни ойлаб кўрмасанг ҳам соғинмайсан! дея нолиб қўярди онам. Мен эса волидамнинг гапларини эшитаётгандай туюлардиму, хаёлим уйда қолган яқинларимда бўларди. Уйимга сўнгги пайтлар серқатнов бўлиб қолган дугонамдан ҳам негадир узоқлашишни истаб қолгандим. Аммо дугонам уни хушламаётганимга парво ҳам қилмасди ёки сезсада, ўша кезлариёқ ҳаммаси унга аҳамиятсиз бўлган. Эринг бугун ҳам ишга эрта кетдими? Вақт тушликка яқин келяпти, эрта деганинг нимаси? Қолаверса, нега бунга қизиқиб қолдинг?! Рашк! Бу менинг яна бир энг катта қусурларимдан биттаси. Ўзимга тегишли деб билган кимса ҳам мен учун буюм даражасида эди. Айниқса, эрим ва болаларим Хуллас, уч-тўрт ойдан сўнг эримнинг хиёнат кўчасига кирганини англадим. Бундай ҳолат ҳаётимда ҳеч қачон кузатилмаган, дея олмайман. Авваллари ўша юзсиз аёлларни йўлимдан олиб ташлашга уринардим ва бунинг уддасидан осонгина чиқардим ҳам. Аммо бу сафарги рақибам ўша дугонам бўлиб чиққач. Унинг бу иши тўғримиди? Менинг ҳеч кимга халақит бермаётган митти дунёмни бузиши, дугонасига хиёнат қилиши, ахир бу ишни оқлаб бўлмайди! Унинг бу иши қайси жиноятчининг айбидан кам?! Қучоқ очиб уйингда кутсанг, меҳмон қилсанг, у бўлса… Мана, яна ўзимни оқлашга тушиб кетибман.
Давоми 13:00 да
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Югурганники эмас буюрганники...
Дўконда одам кўп эди. Мен ҳам навбатга қўшилдим. Аммо шу пайт бир аёл шошиб кирдида, мени туртиб олдинга ўтди. Жаҳлим чиқди, аммо ўзимни қўлга олдим. Аёл дарров сотувчи йигитдан сабзи сўради. Аммо бошқа харидорга хизмат кўрсатаётган йигит банд бўлгани учун жавоб бермади. Шу пайт ташқаридан оқ халат кийган бошқа сотувчи кириб келди. Бояги аёлнинг таниши чоғи, ҳол-аҳвол сўраб, сабзавотлар растасига бошлаб келди. Айни аснода пештахта ортидаги сотувчи йигит менга юзланди:
- Келинг, сизга нима берай? Бир кило сабзи беринг, сариғидан. Бир кило чиқмайди, ҳаммасини тортиб беравераманда! У менга сабзи тортаркан, пештахта ортига ўтган нариги сотувчи елим халталардан бирини олиб, бояги аёлга савол назари билан қаради. Сариқ сабзи! ҳукмрон оҳангда гапирди аёл.
- Сариғи қолмабдику, Мунира опа. Қизили бўлмайдими?
- Йўқ! дея аёл жаҳл билан менга қаради. Худди мен унинг навбатини олиб, сабзисиз қолдиргандек. Яна қўполлик билан мени туртиб ўтди-да, танишига хайрни ҳам насия қилиб ташқарига отилди. Унинг қилиқлари кўнглимга оғир ботди. Аммо яна куч билан ўзимни тутдим. Аниқроғи, қалбимда жилолана бошлаган ҳикмат нури менга бир сирни шипшиди: Аллоҳ сенга буюрган нарса уруш-жанжалсиз ҳам сеники бўлади. Пешонангга ёзилмагани учун эса беҳуда жон куйдирма!
Хулоса ўрнида айтмоқчи бўлганим ҳаётингизда содир бўлган ҳар ишга ҳикмат назари билан қаранг. Шунда яшаш анча осон кечади. Фарзандингиз тўкиб юборган бир пиёлa чой учун асабингизни бузиб, ўзингизни қийнаманг. Демак, у сизга насиб қилмаган. Бировнинг масъулиятсизлиги ёки бепарволиги сабаб амалга ошмаган режангиз учун айбдорни қарғаб, гуноҳга ботманг. Бу ишингизнинг битиш соати бошқа пайтдга тақдир қилинганини ўйланг. Шундай яшай олсак, унча-мунча кўнгилхиралик, асаббузарликдан йироқ бўламиз. Энг асосийси, Ҳақ таолонинг тақдирига розилик билан бўйсунганимиз учун чексиз савоб қозонамиз, Ин Ша Аллаҳ...
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Беш кун.!
(Бўлган воқеа)
Қизим вафот этди. У ҳали жуда ёш, 19-да эди. Ўлим унинг бошига тўсатдан келди. Қизимнинг ўлими ҳаммамизни адо қилди. Йиғлайвериб мадорим тугади. Яқинларим тинчлантирадиган дори беришади. Қани ўша дорилар мени тинчлантирса. Қизимнинг ўлимидан беш кун аввал бўлган воқеа мени қаттиқ ранжитган эди. Уни йўлга сололмай мен ҳам, отаси ҳам жуда қийналиб кетган эдик. Аллоҳ Ўзи бандасини тўғри йўлга бошламаса, бандаси ожиз экан. У намоз ўқимас эди. Рўмол ўрамас эди. Бу мени қаттиқ маҳзун қилар эди. Насиҳат қилсам эътибор ҳам бермас, мени бир тийинга олмас эди. Кўчадан кечаси кириб келар, қаерда юрганини на мен, на отаси билар эдик. Хатонинг кўпи мендан ўтди. Қизим ҳақидаги кўп муаммоларни отасига айтмас эдим. Тиш-тирноғим билан беркитар эдим. Лекин қачонгача? Узатиб юборай десам, сўраб келувчи тузукроқ совчи ҳам бўлмади. Балки эрга тегса ақли кириб қолар, қолипга тушар деб ўйлардим. Қисқаси ўша куни ўлимидан беш кун аввал мен билан катта жанжал қилди.
- Она бўлиб нима қилиб бергансиз? Ёки адамлар нима қилиб берганлар. Намоз, намоз дейсиз. Мен сизга қари кампирманми намоз ўқийман? Ҳеч мени тинч қўймас экансизда... Ўзи сизлар билан яшаб ўтирганим катта гап. Кимга ёқади 24-соат тергов. Ўқишим битса кетаман. Сизларга ўхшаган эскичалар билан яшашдан тўйдим, деди қичқириб.
- Овозингни пасайтир! Қўшнилар эшитади. Шарманда қилма, дедим ёлвориб. Лекин овозини пасайтириш ўрнига, қичқириб-қичқириб чиқиб кетди. Ўша доим кийиб юрадигани тор ласина, ичи кўриниб ётадиган кофтада...
- Ундан кўра ўлганинг яхши. Сени орқангдан шарманда бўлганимдан кўра ўлганинг яхши, деб бақирдим.
Бошқа гапирмасликка, индамасликка қарор бердим. Беш кун гапирмадим. Жуда-жуда қаттиқ дилим оғриган эди. Жанжалдан беш кун ўтиб, қизим чиқиб кетиб қайтиб келмади. Телефон қилсак ўчиқ. Росса қидирдик. Ва ниҳоят моргдан топдик. Қизимни зўрға танидим. Уни юзини таниб бўлмас эди. У автоҳалокатга учраган эди. Уйга олиб келдик. Келганлар билдирмасликка ҳаракат қилсаларда, билиб турар эдим. Ҳаммаёқ сасиб кетган эди. Деразаларни очиб ташлаганмиз, ҳаво тозаловчилар сепяпмиз қани ўша сассиқ, бадбўй ҳид чиқиб кетса. Қизимни охират манзилига кузатдик. У ҳаёти давомида қилган яхши ишларини саралайман. Қиёматда шафоатга ёки жаннатга илиниб қоладиган нарсаси бормиди? Эссиз умри фақат ўйин-кулги билан ўтди. Боши сажда кўрмади. Ўйлаганим сари юрак-бағрим олов бўлиб ёнади. Нима олиб кетди? Аҳволи энди нима бўлади? Мени шу саволлар қийнайди. Боламни бенамоз кетганига йиғлайман. Мана ўлганига икки ой бўлади. Баъзан тушларимга кириб мендан овқат сўрайди. Қорни очлигини айтиб йиғлайди. Озиб-тўзиб кетган, кийимлари жулдур-жулдур аҳволда кўраман. Уйғониб кетиб анчагача ўзимга келолмайман. Йиғлайвериб, боламга ачиниб тўкилиб ётавераман. Нима қилай қўлимдан ҳеч нарса келмайди.
Ожизман... Кошки эди тириклигида мени гапимга кирса эди. Кошки эди мени тингласа эди. Оҳ болама... Сенга ёрдам беролмай эзилиб кетдим. Тушларимга кирганингда шағамдай эриб бормоқдаман...
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Бир пиёла чой...
Жиддалик мударрис айтади:
"Ўқитувчилар хонасида эдим. Қадаҳга чой қуйиб энди ичмоқчи бўлганимда бирдан қўнғироқ жаранглади. Мадраса мудири қаттиққўл эди. Мударрислар қўнғироқ жаранглаши билан синфда бўлишларини талаб қилар эди. Чой эса жуда иссиқ эди. Ичишнинг иложи бўлмади. Ўша ерда Филиппинлик бир фаррошни кўриб қолдим. Унга табассум қилиб қўлимдаги чой тўла қадаҳни узатдим.
Эртаси куни фаррош келиб менга тўсатдан ҳайратда қолганини, унга биринчи марта мударрис табассум ила чой узатганини айтди. У гўё бир хато ишнинг устидан чиқиб қолгандай эди. Мен унга бироз истиҳола билан: "Мен сени икром қилмоқчи бўлдим. Биз мусулмонлармиз. Бу бизнинг хулқимиз" , дедим. У шундай деди: " Икки йилдан бери шу ерда ишлайман. Ҳали бирор киши менга кулиб қарамаган ва чой бермаган эди. Мен олий маълумотлиман. Қашшоқлик мени бу ерга келиб ишлашга мажбур қилди".
Мен унга ишонмай уни синаб кўрмоқчи бўлдим. Уни уйимга таклиф қилдим. Қизим юқори синфда ўқир эди. У фаррошга бир неча саволлар берди. Унга инглиз тилидаги қомусни кўрсатиб бир нималарни сўради. У жавоб берди. У тўғри гапирган экан.
У мени ҳар жума куни зиёрат қилиб турди. Кейин исломга кирганини эълон қилди. У ўзининг йигирмага яқин ўртоғини исломга даъват қилиб уларни мусулмон қилди. Сабаб "бир пиёла чой ва табассум".
Расулуллоҳ саллоллоҳу алайҳи ва саллам: "Яхши ишдан бирор бир нарсани ҳақир санама. Гарчи у биродарингга очиқ юз ила йўлиқиш бўлса ҳам" , деганлар.
© Роғад Сомий
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❄️ХАЙРЛИ
ТОНГ!
Тўкилган табассум тиллога тенгдир,
Хуш, ният аслида хумога тенгдир.
Бир марта жилмайиб, бир кулиб кўйинг,
Бу олам торга тор, кенгларга кенгдир!
☘❄️Барчангизга ҳалол ризқ, манфаатли илм ва эзгу амаллар кун давомида ҳамроҳ бўлсин!
❄️ Чоршанба кунингиз яхши кайфиятда ўтсин!
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Севган устунми , севилганми?
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Четдан караган одам чиндан хам Зо-хид аввал ишидан айрилгани, кейин хо-тинининг номига "кушмачи" деган суз кушилиб айтилаётгани учун ичяпти, деб уйларди. Тугри, бу сабабларни хам ин-
кор килиб булмайди. Аммо Зохиднинг бу кадар ичкиликка берилишининг асо-сий сабаби...Нозима эди. Ха, Зохид уни хамон унутолгани йук. Улим тушагида ётган Нозима Гулширин кон берганидан кейин боласи билан бир кечада тугрук-хонадан гойиб булиб колди. Севгиси меваси булмиш углини акалли бирор марта курмагани, бир кечада икки азиз инсонидан жудо булиши Зохидга катт-
ик таъсир килди. Ишонган дусти Илхом панд бериб, ханавайрон килганида хам бу кадар каттик куйинмади. Гулширин бор-будини сотиб уни камалишдан кут-кариб колган пайтларда хам Зохидни-нг фикру хаёли Нозимада эди. Уни куп излади. Нозима илгари яшаган туманга бориб, уйини суриштириб топди. Аммо кечиккан экан. Нозиманинг ота-онаси ховлини арзон-гаровга сотиб, бир кеча-да кучиб кетишибди. Каерга кучиб кет-гани хеч ким билмасди. Шунда хам Зо-хид умидини узмади. Одам игна эмас-ки, йуколиб колса. "Нозимани албатта топаман. Уни кайтишга, бирга яшашга кундираман. Боламга узим оталик ки-ламан..." Бу фикр Зохиднинг хаёлини буткул банд килганди. Кузи кузига тушса Нозиманинг калбида хам эски мухаббат олови яна аланга олишига ишонади. Шу сабабдан хам уни излаш-ни тухтатмади. Нозима ва угли хакида мужда етказган одам кузига оловдай куринади. Нихоят, изланишлари беса- мар кетмади. Якин танишларидан бири Нозимани Тошкентда курганини айтиб колди.
- Аввалига кичик янгани таний олма-дим, жудаям узгариб кетибди, берилиб сузларди Рашид исмли таниши, илгари у Зохиднинг фирмаси билан хамкорлик киларди. Улар Зохид ва Нозиманинг муносабатларидан хабардор булишга-ни учун Нозимани хазиллашиб "кичик янга" деб аташарди.
- Каерда курдингиз, ким билан курдин-гиз? - ховликиб суради. Зохид.
- Иш юзасидан бир ташкилотга борган эдим, - Рашид номдор бир компанияни тилга олди, уша ерда куриь колдим. Ки-чик янга мени таниб, ранги окариб кет-ди, узини танимасликка олди. Оркаси-дан бориб, "янга, мени танидингизми, Рашидман" дедим. Тили зурга айланиб, саломлашди. Кейин "Рашид ака, илти-
мос, мени бу ерда курганингизни хеч кимга айтманг. Бу ердагилар хам сиз билан танишлигимизни, умуман, олдин-ги хаётим хакида хеч нарса билишини истамайман. Узи зурга ишга жойлаш-дим" деди. Лекин янгани излаб юргани-нгизни кура-била туриб, кандай килиб сизга айтайман? - гуё катта ишни койи-ллатиб куйгандек гердайди Рашид.
Зохиднинг юраги тез-тез урди. Нихо-ят, Нозимаси топилди!
- Каерда яшаяпти экан? Кийналмабди-ми? Углимчи, углим кандай экан? - са-волларни калаштириб ташлади у.
Бунча куп саволни кутмаган Рашид жавоб тополмай, бир муддат эсанкираб колди..
- Билмадим...Тугриси, бу хакда сураш хаёлимга хам келмапти. Аммо керак булса уша компанияда ишлайдиган бир танишимдан сураб, билиб бераман. У Нозимани яхши танийди.
Шу пайтгача "кичик янга" деган Раши-днинг Нозимани исми билан айтиши, боз устига таниши Нозима билан якин эканини эшитиб, Зохиднинг юрагини рашк тиги ялаб утди.
- Уша танишингиз Нозимани шунчалик яхши билади? - норози охангда тунгил-лади у.
- Э-э, ака, куркманг. Уша танишим аёл, - деди кулиб. Сунг янада ишонарли бу-лиши учун маъноли куз кисди. - Менга тегишли аёл.
Зохиднинг юрагида ёна бошлаган ра-шк ути бирдан пасайди.
- Дустим, истасангиз уша аёл кичик ян-ганинг каерда яшашини, углингиз каер-да эканинибилиб беради.
Нозима билан булажак учрашувни та-саввур килиб Зохид тулкинланиб кетди
Нозимани куриш иштиёки шу кадар ба-ланд эдики, агар имкон булса хозирок унинг ёнига куш каби учади. Лаби рози-лик беришга жуфтланган чогида яна алланимани уйлаб, бош чайкади:
- Йук, хозирча индамай туринг, Нозима-ни чучитиб юборишингиз мумкин. Хадебсуриштираверса, нега сураяпти деб шубхаланиши, бирор нарсанр сезиб колиши мумкин. Яхшиси, менга уша компаниянинг манщилини айтинг. Узим Нозимани топиб оламан. Нега кетиб колганини кузимга караб айтсин. Била-ман, уни бунга мажбур килишган. Мени курса эски туйгулари яна юрагинп ён-диради. Чунки у мени севади, каттик севади.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Ресторанда ишлай бошлаганига хам икки хафта булиб колди. Кундузи вак-тини болалари билан утказади, уларни уйнатади, овкатлантиради, ухлатиб, ки-рларини ювади. Кечки пайт уларни Ази-зага топшириб, узи ишга кетади. Биринчи кун ишга кетаётганида бола-ларидан сира айрилолмади. Уларни би-рор марта, боз устига кечки пайт ёлгиз ташлаб кетмаган.
Азиза опага ишониб куйиб кетгани би-лан бари бир у уз онаси эмас-да. Сар-вар хам, Мадина хам Гулширинга шу кадар урганиб колишганки, усиз бир кадам хам юра олишмайди. Айникса, , уйдан кетгандан буён улар бир-бирига каттик богланиб колишган. Гулширин биринчи марта болаларини куйиб кета-ётганида ич-ичидан эзилди, гуё уларга хаёнат килаётгандай эди, назарида.
"Факат эркаклар булса, кандай ишла-рканман?"деган уй уни кийнаганди. Йук, ишлайдиганлар хаммаси эркаклар эмас экан. У ошхонада ишлайди, буюр-тма буйича хар хил тузламаю салатлар тайёрлайди. Дастлабки кунлар бош ош-паз ёрдамчиси, ёши Гулширин билан тенг Хилола исмли жувон унга турли салатларни кандай тайёрлашни ургат-ди. Азалдан шундай ишларга кули ке-лишадиган Гулширин учинчи кундан бошлаб буюртмаларни узи мустакил тайёрлайдиган булди. Иши кийин эмас, факат чаккон-чаккон ишлаш керак. Энг мухими - энди пулга зорикмайди, болаларига истаган нарсасини олиб бе-ра олади. Тежаб ишлатса, бир-икки сум йигса хам булади. Ана ушанда ётокхо-надан чикиб, бирор хонали алохида уй-ни ижарага олса булади.
Ишлаётганига бир хафтадан ошган кунлар эди. Гулширин узи уйлаб топган бир пайтлар уйдагиларга мехр билан тайёрлаб берадиган салатни тайёрлаб, бирга ишлайдиган хамкасбларига та-тиб куриш учун берди. Бош ошпаз са-латдан татиб куриб, "Кимдан урганган-сиз буни?"деб суради. Гулширин салати унга ёкмади деб уйлаб, "узим уйлаб топганман", деди курка-писа. Ошпаз унга бир муддат тикилиб турдида, "Бу-гундан бошлаб бу салатингизни ресто-ранимиз таомнамасига киритамиз. Ишонаман, келаётган мехмонларга хам ёкади", деди. Чиндан хам янги салатни-нг таъми ресторанга келаётган мехмо-нларга ёкди. Улар кайта-кайта шу са-латга буюртма беришарди. Хужайин инсофли одам экан, Гулширинга хар куни бериладиган пулга яна анчагина куштирди.
- Бу кетишда якин орада менинг урним-ни олиб куясиз-ку, хазиллашди Хилола.
- Йуг-ей, нега унака дейсиз? - унгайсиз-ланди Гулширин. - Менга шу ишим хам булаверади.
- Сиз сира хижолат чекманг, - далда берди Хилола. - Мехнат икки куздан иссик, дейдилар. Хамма катта ишлар кичик уринишлардан бошланади. Бугун биргина лаззатли салатингиз билан тилга тушдингиз. Ким билсин, эртага узингиз худди мана шундай ресторан-ни бошкарарсиз.
- Мен? Йуг-ей...- баттар хижолат булди Гулширин.
- Нега булиши мумкин эмас? Сиз ресто-ранимиз хужайинига мана бу хашамат-ли ресторан бой ота-онасидан мерос колган деб уйлайсизми? Билсангиз, у киши хам хамма сингари оддий одам булган. Хатто талабалигида ота-онаси-га огирлиги тушмаслиги учун ошхонада кафеларда официант булиб ишлаган.
Ушанда "Бир кун узимнинг рестораним булади" деб орзу килар экан. Мана, йи-ллар утиб уша орзусига эришди. Лекин булар уз-узидан булмаган. Бу кунларга етишгунча канча мехнат килган, огир кунларни бошидан утказган. "Буларни-нг хаммаси пешона тери эвазига кел-ган", дейди. Болаларини хам мехнатга ургатган. Болалари дарсдан буш пайт-ларида идиш-товок ювиш, официант-лик килиб пул топишдан уялишмайди. Шундай экан, сиз хам килаётган ишин-нгиздан уялмаслигингиз керак.
Хилоланинг сузлари Гулшириннинг калбида узига булган ишончни оширди. "Менинг кулимдан хам шу иш келади" деган фикр юрагининг бир чеккасини ёриштириб турарди. Кулидаги пулга ка-раб, "бу пулларда Азиза опанинг хам хакки бор. Ахир, у болаларимга караб турмаганида бу пулларни каердан то-пардим" деб уйлади. Ётокхонага кайт-гач, Азизага бир сиким пул узатди:
- Опажон, мана буни олиб куйинг.
- Бу нима? - бир пулга, бир Гулширинга каради Азиза.
- Бу...ишлаб топган пулларимдан, - Гул-ширин гапни кандай бошлашни билмай бир муддат иккиланди. - Агар болала-римга караб турмаганингизда мен иш-лай олмасдим. Бу...чин кунгилдан...оз булса хам куп урнида курарсиз.
Шундагина Азиза гап нимада эканини тушунди. Гулширин узатган пулни узи-га кайтарди.
🔥КУНДОШЛИ УЙ 🔥
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
🌨 Aссалому алайкум.
Сешанба тонги муборак бўлсин 😊👍
Соғ–саломат уйғотган Роббимизга хамдлар бўлсин!
❄️ Аллоҳим ризқингизни баракали қилсин!
❄️ Оилангизга тинчлик, ҳотиржамлик, бахт-саодат берсин!
❄️ Яхши амаллар ва ҳайрли ишлар ҳамроҳингиз бўлсин!
❄️ Аллоҳ ҳаммамизга икки дунё бахт-саодатини берсин Илоҳим!
❄️ Сешанба кунингиз мароқли ва ёқимли ўтсин...🤲
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Сизга ўхшаган она бўламан...
Бир куни онамни қаттиқ ранжитдим. Чексиз қайғу ичида ўксинибгина юзимга қараб:
— Она бўлсанг мени тушунасан,- деди. Ўсмирликнинг тентаклик кезлари эди. Қайғусига парво қилмай:
— Мен асло сиздай она бўлмайман!- дедим. Онам индамай ошхонага чиқиб кетди. Аслида ҳали сўзимни тугатмасданоқ пушаймон бўлиб бўлдим, лекин айтилган сўз — отилган ўқ. Ортиқча ғурур бор эди ичимда. Олдига бориб узр сўраёлмадим. Бирдан кечагина олиб келган китобига кўзим тушди. Кичик стол устида ётарди. Балки китоб ўқишга тутинсам, кўнглини олган бўламан деб хонамга кириб кетдим. Китоб ўқиётиб ухлаб қолибман. Орадан қанча вақт ўтганини билмайман, дадамнинг овозидан уйғониб кетдим. Ишдан келиб, онам билан нималарнидир гаплашаётган экан. Атрофга оқшом қоронғулиги тушган эди. Турмоқчи бўлгандим, устимга ёпинчиқ ташланганини пайқадим. Китоб қўлимдан олиниб, устим ёпилганди. Ўрнимдан туриб чироқни ёқдим, ётоғим бошида бир бўлак кекс, ёнида долчинли сут ва кичик хат турарди: “Сен мендай она бўлмайсан, мендан ҳам яхши она бўлсан!” Бошимдан шарақлаб қайнаётган сув тўкилгандай бўлди. Қандай қилиб онамга шундай дея олдим?!.. Лекин ичимдаги беъмани жаҳл яна онамнинг ёнига келиб узр сўрашимга тўсиқ бўлди. Аслида тортишиб қолганимизнинг сабаби ҳам бошимнинг устида турган мана шу кекс эди. Мен эртанги кунги ўқув йили хайрлашув маросими учун ширинлик тайёрлаб беришни сўрадим. Онам ишлари кўплиги учун кекс тайёрлаб беролмаслигини қатъий айтди. Онам ўша ширинликни тайёрлаб бермаса ўртоқларим олдида хижолат бўлардим. Модомики, онам кекс пиширар экан, нега мени бунча хафа қилди?
Дадам ёнимга келдилар. Йиғлаётгандим. Кўз ёшларимни артдилар.
— Нималар бўлиб ўтганини биламан, сенга бир сирни очаман, лекин зинҳор онангга айтмайсан, - дедилар. Бошимни тебратдим.
— Эртага менинг маош оладиган куним. Уйда ёғ билан ун тугаб қолган экан. Онангга бир кун бирор нима қилиб амаллаб туришини айтгандим. Сен кекс тайёрлашини сўраганингда, ўксинмагин деб “уйда маҳсулот йўқ” деёлмабди. Қўшнилардан сўрашга ҳам ийманибди. Лекин қаттиқ хафа бўлганингни кўриб баққолга қарзга ёздириб олишга мажбур бўлибди.
Дадамнинг бу сўзларидан бошим ғовлаб, миям увишиб қолди. Аввалгидан ҳам улкан қайғу билан онамнинг ёнига қараб чопдим. Ҳўнграб-ўксиниб йиғлардиму, бир сўз айтолмасдим. Амаллаб ўпкамни босдиму, шу сўзларни айта олдим холос:
— Мен сизга ўхшаган она бўламан! Қайғуимни фарзандларимга билдирмайман, ўрни келганда киприк қоқмасдан ҳар қандай фидоийликдан қайтмайман! Ва фарзандларимни сиз мени севгандек севаман!
Тилак ЖАСУРнинг “СЕНИ ТУШУНАМАН, ОНА” китобидан
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
МЕНИ ДЕБ ЎЗИНИ УНУТГАН ОНАМ.
Яшади мен деса борини бериб.
Хар ненинг енг яхши аълосин териб.
Юрибман шундан маст меҳридан ериб.
Болам деб ўзини унутган онам.
Вактида орзулар ичра булиб мул.
Яшаган интилиб топмок учун йул.
Барчасидан утиб менга тутиб кул.
Бугун ўз орзусин унутган онам.
Умрини парвона булиб утказиб.
Узи киймай емай менга тутказиб.
Такдирига болам болам деб ёзиб.
Мени деб ўзини унутган онам.
Хушсурат қоматин букканлигим рост.
Дард курсам ёшини тўкканлигим рост.
Қалбига минг халак екканлигим рост.
Мени даб ўзини унутган онам.
Ранжисам мендан хам ранжиди баттар.
Шод бўлсам шодланди хаммадан ўтар.
Аммо куксимда бир дард кетмай ётар.
Мени даб ўзини унутган онам.
Хулкарой Хожамовна ✍
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
🎓 БЕПУЛ 2 КУНЛИК ВЕБИНАР
“Оиладаги келишмовчиликлар бола психологиясига қандай таъсир қилади?”
Сиз ўйлайсизми болалар ҳеч нарсани тушунмайди деб?
Аслида улар ҳаммасини ҳис қилади…
Ота-она ўртасидаги:
– бақириш
– хафагарчилик
– сукут жанжали
– совуқ муносабат
боланинг қалбида қўрқув ва ишончсизлик қолдириши мумкин.
Натижада:
• жаҳлдорлик
• тунги қўрқув
• гап қайтариш
• ёпиқлик
• боғчада агрессия
пайдо бўлади.
/channel/psixologdilfuzaeshmurodova
🌹Орзу қилинг охири гўзал бўлсин. Чиройли амал қилинг якуни ЖАННАТ бўлсин🥰
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Кимнингдир умрига зомин бўлган инсон айбдорни топиш учун эмас, виждонини хотиржам қилмоқ учун ўзини оқлайди. Аммо, барибир, бу адолатдан эмас. Аслида, олдинига у менинг умримга зомин бўлди, шундай эмасми?! Яна ўзимни оқлаяпман! Хуллас, бу сафар барчаси жиддий эди. Мен эримни кундан-кунга йўқотаётганимни, уйдаги жанжаллар кўпаётгани эвазига болаларим руҳиятининг бузилаётганини яхши англардим. Эрим худди жодулангандай бирданига ўзгарди. Совуқ муносабатларни илиқлатишга, ўртамиздаги ришталарни асрашга кўп уриндим. Жамики маслаҳатларга амал қилдим. Яъни ўзимни бефарқ тутиб ҳам кўрдим, норозилик қилмадим, ўзимни босдим. Бироқ… Ўз оиласини асролмаган бир уятсиз эндиликда менинг бор-йўқ бойлигимни оиламни тортиб олаётгани фиғонимни фалакка кўтарарди. Ўша кун унинг ёнига бордим. Ҳозир ортга қайтишнинг иложи бўлганида эди, мен ҳеч қачон қадамимни унинг уйи томон босмас эдим. Эримдан кечиш эвазигами? Оиламнинг бузилишига рози бўлармидим? Эҳ, билмайман, эҳтимол, ҳеч қачон бунга кўна олмасдим. Уни кўрдиму, ўзимдан ўтган худбиннинг юзини тирнагим келди. Қаршимга гўё афсус-надоматда қолган аёлдай чиқди, ҳеч нарса бўлмагандай уйига таклиф қилди. Мен сени огоҳлантиряпман, эримдан узоқроқ юр! дедим. Мени кечир, аммо биз бир-биримизни чиндан севиб қолдик! деди у тап тортмай. Бизнинг тўртта фарзандимиз бор, неча йиллик муҳаббатимиз бор! ўзимни босишга уринсамда, кучли асабий зўриқишдан кўзларим учарди. Ақлингни йиғ, биласанку, сен биринчиси эмассан, охиргиси ҳам бўлмайсан. Аксинча, деди у ўзига ишонч билан. Назаримда, сен ҳам билиб турибсан, бу сафар бари бошқача. У мени яхши кўриб қолган. Ахир ажрашиш таклифини ҳам бердику сенга.
Эримнинг бу таклифи жаҳл устида айтилган гап деб эътибор бермагандим. Аммо қаршимда турган аёлдан бу гапни эшитиш… Улар бу ҳақида режалаштириб юрганидан далолат эди. Сен, сен мендан уни тортиб ололмайсан! Танамдаги қон кўпириб, унинг сочларига ёпишишни истардим. Мен сендан кечирим сўрайман, лекин бу ҳаёт. Унда эса кутилмаган вазиятлар… Дугонамнинг аҳмоқона фалсафасини эшитишга кимда куч қолади, айтингчи?! Бўғзига ёпишдим. У мендан анча нозик, жуссаси анча кичик эди. Ўзимни тўхтатиб қололмадим. Унинг қаршилиги эса мутлақ етарли эмасди. Мен анча муддат шу алфозда турганимни, кейин қандай қилиб одамлар ёнимда пайдо бўлганию ўзим панжара ортига тушганимни эслолмайман. Ҳозир бу тўрт девор орасида хат битарканман, элас-элас эслаяпман, хаёлан ўша мудҳиш кунга қайта-қайта боряпман. Ичимда эса минг хил ўй! Бироз йиғлаб олдим. Ўзимдаги бу ҳолатни тушунтириб беролмайман, қўлимдан келганича пала-партиш қораладим. Ҳозир менга қанча муддат беришлари, олдинги ҳаётимни тиклай олмаслигим ҳақида ўйлаяпман. Аммо энг кўп ичимни кемираётган нарса бу виждон азоби. Бир инсон менинг қўлимда, мен сабабли бу ёруғ оламни тарк этгани, энди у қайтмаслиги, бу гуноҳ юки бутун умр елкамда қолиши… Онам айтгандай, менда худбинлик ҳиси жуда кўпдир, эҳтимол, бироқ мен бутун умидларимни оиламга тиккан эдим. Орзуларим, ниятларим фақат оилам билан боғлиқ эди. Алғов-далғов гапларни ёзаётганимни биламан, аммо бу бир ожизанинг ҳозирги ички руҳияти. Менга нафрат билан қарашингиз табиий. Аммо инсонлар улардан тортиб олинган нарсалар устида қаттиқ курашади. Бу курашга хўрлик, ёлғизлик доим шерик. Мен ўзимда мавжуд ягона оламни кимдир тортиб олишидан жуда қўрқдим. Бир зум шайтоний васвасаларга асир тушиб, ўзимни йўқотдим. Кўзларимни ғазаб ва нафрат пардаси тўсиб, ҳаракатларимни бошқара олмадим. Энди эса. Болаларимнинг Менинг онам қотил, дея азоб чекишини ўйласам. Яна бир томондан эркак зотига кучли муҳаббат увол деган қарорга ҳам келиб бўлдим. Лекин, барибир, мен учун қадрли бўлган ўша ҳаётни бу ерда жуда қўмсаяпман. Ҳар тонг ҳовлимиз боғчасида нонушта тайёрлаб бир оила бўлиб ўтиришимизни нақадар соғинибман!Энди ҳеч қайтмайдиган ўша кунларнинг ҳижрони билан бирга дугонамнинг ўлими кўз олдимдан кетмаяпти. Илтимос, куйган дилимни эзиб, менга таъна-дашномлар берманг. Кўнглим кўтарилиши, турмушнинг туширган муштидан туриб кета олишим учун ёрдам беринг. Кимнингдир дардини буткул ҳис этмай туриб, унга ҳукм ўқиманг.
Тамом...
Дилдора.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
КУЙЛАК ТИКТИРАМАН ДЕБ ФАСОН КИДИРИБ НЕЧТА КАНАЛГА КИРИБ ЧИКДИМ БИЛМАЙМАН ЛЕКИН БИТТА КАНАЛНИ ТОПДИМ
💥Окшом
💥Кучага
💥Ишга
💥катта
ХОХЛАГАН ЁШГА ХОХЛАГАН ЖОЙГА КИЙИШГА ФАСОНЛАР ЖАМЛАНГАН КАНАЛГА КИРИБ ФАСОНЛАРИ ЧИРОЙЛИЛИГИДАН ЧИКИБ КЕТА ОЛМАДИМ
💥ФАСОНЛАР 💥
/channel/+dWuE4wLXj-kwNTMy
/channel/+dWuE4wLXj-kwNTMy
💥ЧЕВАРЛАР ДУНЁСИ💥
/channel/+7zxZcKM1gO8xOTMy
Дуоларимиз ижобат булсин...🤲
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Уйдаги ваҳший...
Биродарлардан бири "Уйимдан бир ваҳшийни чиқариб юбордим" деб қолди. Ундан "Ким экан у ваҳший?" деб сўрадилар. У "Уйимизга бир меҳмон келди. Уни уйга жойладик. Уйдаги барча, хотиним ва фарзандларим унга соатлаб қулоқ солиб ўтирадиган бўлдик. Чексиз ҳурмат кўрсатдик. Кейин унинг ваҳший эканини англаб етдим. У фарзандларим билан мустаҳкам алоқа ўрнатди. У улар билан менинг алоқам ҳисобига ўрнатилган алоқа эди. Хотиним билан ҳам чиройли алоқа тиклади. Мени вазифам уларга овқат ташиш бўлиб қолди. Улар эса олиб келганимни ўша ваҳший билан ўтириб ейдилар. Охири англаб етдимки, у ваҳшийни уйдан чиқармасам оиламни барбод қилар экан" деди.
Эй биродарлар! Бир куни бир дўстим уй сотиб олмоқчи бўлди ва уйни бирга кўриб чиқишни илтимос қилди. Мен қабул қилдим ва бирга уйни кўргани кирдик. Уйдаги хоналардан бирига кирсак бир бола оёғини чалкаштириб ётибди. Қўлида телефон. Аллоҳга қасам, қимирлаб ҳам қўймади. Ваҳоланки, отаси биз билан бирга кирган эди. Бизга эътибор ҳам қаратмади. Мана шу битта ваҳший.
Аллоҳга қасам, мавзу жуда жиддий. Ёшлигимизда бир марта кинохонага борганимизни билиб қолсалар жазога тортилар эдик. Ҳозир ҳар битта хонамиз кинохона. Ҳар битта одамнинг қўлида кинозал бор. Бу жуда оғриқли ҳолат.
Исломни, қадриятларни аввал нафсимизда, кейин уйларимизда барпо қилмасак, болаларимизга тарбия беролмасак, хонадонларимизда Исломнинг руҳи бўлмиш поклик, иффат, намоз, зикр ва тиловат бўлмаса унинг ўрнига келган телефон, интернет ва антенналар бизнинг уйларимизни дўзахнинг бир парчасига айлантиради. Ҳамма уйда жанжал, тўполон, уруш, сўкиш, айниқса талоқ кўпайган. Агар Раҳмонга итоат топилса бундай ишлар содир бўлмас эди.
Сизлардан уйларингиз исломий хонадон бўлишини сўрайман. Ўғил қизларингизга огоҳ бўлинг. Уларга намоз ва қироатни, пайғамбаримизнинг сийратлари ва ахлоқларини ўргатинг. Чиройли тарбия беринг. Бамдод намозига уйғотинг. Гўзал тарбия беринг. Шояд шунда Аллоҳ таоло бизни бу ваҳшийдан ҳимоя қилса ва ундан ғолиб бўлсак.
Огоҳ бўлинг. Бу ваҳший катта одамларнинг ахлоқ ва қадриятларини пой-мол қилди . Қанча оилаларни бузиб ташлади. Қанча уйларни барбод қилди. Энди ўйланг катта одамларни шу ҳолга келтирган бу ваҳший ёш болаларни нима ҳолга туширади.
Шайх Муҳаммад Ротиб Нобулсий.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Рамазон ойи яқин...😊
Билиб билмай қалбингизга❤️
Озор етказган бўлсам😔
Аллоҳ учун кечиринг...🤗
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
ҲАЙРЛИ ТУН ЯХШИЛАРИМ!
🌙✨Шундай меҳр берингки, ҳеч ҳам тугаб битмасин...
Ҳеч бир дилдан дилга озорлар ҳам етмасин.
Сиз умрингиз боғини шундай
безаб қўйингки...
Яшаб ўтган умрингиз, ҳеч ҳам
хазон бўлмасин!
🌙✨ҲАЙРЛИ ТУН ОЛИСДАГИ ДИЛГА ЯҚИНЛАРИМ!!!✨🌙
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Ер устидаги ҳазинангизни ер остига кетмасидан қадрланг...
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
- Мен бу ишни пул учун килганим йук, - Азизанинг гап охангидан бир оз аччик-ланганини сезиш кийин эмасди.
- Лекин...- Гулширин килган ишидан узи хижолат тортди.
- Хамма нарса пул билан улчанмайди.
Агар шундай булса мехр-окибат деган гаплар каерда колди? Одамлар огир пайтда бир-бирига елка тутмаса дунё-да киёмат купмайдими? - кизариб кет-ди Азиза.
- Кечиринг, опа, - пушаймон булди Гул-ширин.
- Майли, бу гапларни унутайлик,- юзига бир оз табассум югурди Азизанинг. - Баъзан етти ёт бегона кишилар якинла-рингдан курган озорларингга малхам босади.
Гулшириннинг кузларига ёш калкиди. "Мени яхши одамларга рубару килгани-нг учун узингга шукур!" Кузлари тула ёш булса-да, дили ажиб бир енгиллик-дан хузурланарди.
💥СУКИР КАЛБЛАР...
Вакт энг яхши шифо. Не-не номи кет-ган табиблар даво топа олмаган кунгил дардларига у даво булади. Вакт-энг олий хакам. Хамма нарсани уз тарози-сида тортиб, сарагини саракка, пучаги-ни пучакка ажратади, жазосиз колган гунохкорларни шундай жазолайдики, гунохкор бир умр узига келолмайди.
Вазият такозоси ила курбон булганлар-дан мархаматини аямайди, уларга энг олий мукофотларини раво куради. Ва-
кт хамма нарсадан кудратли-бесабр-ларга осойишталик ато этиб, улар кал-бини сабр пардаси ила безайди.
Ироданинг хиёнаткорлиги ошкор бул-ган кунларда Холида хола хонадонида киёмат булди гуё. Хамма газабда, хам-ма аламзада. Холида хола кунгил су-
раш учун кирган, аслида, гап ундириш максадида булган куни-кушниларга "ох-вох" килади: "Худойимга не гунохим бор эканки, икки келиним хам нобакор чикди. Бир-бири билан келишиб, исло-
ватхона очиб олган экан..."
- Йуг-ей, эгачи, нахотки шундай булса? - Ёлгондакам хайратланди гийбатчи кушнилар. - Кичик келинингизни-ку, ку-зи уйноклаган эди, лекин катта келини-нгиз Гулширин...
- Отини айтманг-ей оти учгурнинг, - гапиртиргани куймайди Холида хола. - Исмини эшитган одам фариштадек булса керак деб уйлайди. Узини куй ог-зидан чуп олмаган килиб курсатгани билан ичидан пишган экан. Отаси олиб берган уйни фохишахонага айлантири-бди отинг учгур овсини билан...
- Хай, айтманг-ей, - юз буриштиради кушни. Бу гапларга хар гал янги-янги "саргузашт"лар кушилиб, "бойиб" бора-веради. Узини Холида холага хамдард килиб курсатган кушнилар дарвозадан чикиши билан бир-бирига маъноли куз уриштириб олишади: "Ул-а, бу кунинг-дан! Кора товук дон сочар, уз сирин узи очар. Шунча йил ёнма-ён яшаб, Гулши-рин келиннинг бирор эгри кадам куйга-нини пайкаганимиз йук. Бу кампир бул-са бечоранинг устидан магзава агдар-ди. Узи Гулширин келин кетганидан бу-ён бу ховлидан файз кетибди..."
Чиндан хам яхолида холанинг ховли-си эгаси ташлаб кетган уй сингари ка-ровсиз булиб колганди. Илгари кунда икки марта ёг тушса ялагудек килиб супуриладиган ховли энди хафтада бир марта супурги куришга зор. Бир марта кийилиб, эртасига ювиладиган кийим-лар сира тупланиб колмасди. Гулширин куллари окариб кетгунча кир ювиб, дазмоларди. Энди эса кийимлар хаф-талаб кийилади, ёкаси ягир булиб кета-ди хамки, ювилмайди.
Илгари Холида холанинг истагига кура кунда уч бора мазали таомлар кайнай-диган козон энди базур бир марта олов устига куйилади. Энг ёмони илгари хов-лини тулдирган болалар овози энди эшитилмайди.
Хотинининг хиёнатидан кейин Зафар кучага чиколмай колди. Хеч ким узига бирор суз демаса-да, хаёлида хамма уни бармоги билан нукиб курсатаётган-дай, устидан кулаётгандай буларди. Бу иснодга чидай олмай шартта ишдан бу-шади-ю, чет элга ишлагани кетиб колди
Зохид эса...у яна ичкиликка берилди. Кун
буйи бирор нарса татимаса татимайди-ки, аммо тинмай ичади. Илгари узининг пулига ичарди, бора-бора пули хам тор-тинмай куйди. Аввал-бошда ийманиб, минг истихола билан "Ойи, пул беринг!" деган буйрукка айланди. Дастлаб "Уг-лимнинг бошига кейинги пайтларда куп кургуликлар тушди. Сикилганидан ича-ди-да йигит киши.
Иш топгунича уч-турт сум берсам, кей-
ин келиб колар", дерди. Аммо баттар булса баттар булдики, Зохиднинг ахво-ли асло унгланмади. На онанинг "узинг-ни кулга ол" деган утинчлари, на отаси-нинг угитлари кор килди унга.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
“МЕН УЧУН”-деб айтинг!😍
Йўлда кетаётганингизда светофор яшил ёнса, “мен учун” денг…🥹
Ширин таом ёки нон есангиз, “мен учун тайёрланган” денг…
Ҳар қандай кичик қувончдан ҳам бахт ясашни ва “Бу мен учун” дейишни ўрганинг.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Сира хаёл қилмаган нарсаларинг бошингга тушиши мумкин. Ҳеч кутилмаган гўзал кунлар ила қаршилашишинг мумкин. Чунки ҳаёт бир имтиҳондир, оғир кунлари бўлганидек, яхши кунларида бисёр...!
Ҳайрли тун қадрдонларим!✨🌙
Тунингиз осуда ўтсин!✨🌙
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
17 ёшимда мен ўзимдан 10 ёш катта боладан хомиладор бўлиб қолдим,у буни эшитиши билан мени ташаб кетди.
Менинг ёнимда фақат онам қолганди у ногирон эди дадам бизни 2 ёшлигимда ташлаб кетганди.
Мен фарзандимни дунёга келтирдим шундан кейин менда муаоммалар юзага кела бошлади пулим йўқ ҳаттоки овқатга сариқ чақа ҳам қолмади.
Охири чидай олмадим бола ухлаёткан пайтда мен кечқурундан ишлашга қарор қилдим
Мен беҳаё аёллар сайтига кириб расмларим ва номеримни қолдирдим орадан 15 дақиқа вақт ўтмай менга қўнгироқ келди овозидан у эркак жуда катта гавда эгаси эканлигини билдим ва бугун тунни мен билан ўтказишни сўради мен хурсанд бўлдим чунки у таклиф қилган пулга мен 2 ҳафта бемалол қийналмай яшашим мумкин эдида
Мен айтилган манзил бўйича уйга келдим эшикни очдим ва қўрқув билан жойимда қотиб қолдим чунки...🚷
👉ДАВОМИНИ ЎҚИНГ👈
Болаларим ёш гудак, ижарадаман...
Ишга, ишдан чикиб энаганинг уйига шошаман.
Мени ишдан вактли чикишга имконим булмаганига болаларим кечки пайт энагада коларди.
Болаларим билан уйимга келганимда тунги соат 22,00 гохи эса 00,00 буларди.
Кейин болаларни ухлатиб озгина иссик овкат пиширардим, хар кунги кирларни ювардим...
Эрта тонгда яна болаларни богчадаги коровул амакига (негаки тарбиячилардан олдин борардим богчага 06,30 ларда) ташлаб ишга кетардим.
Бир куни мазам булмади...урнимдан турай десам кани тура олсам...бировни уйидаман...ишга боришим керак...богчага улар тугул болаларимга нонушта килолмаяпман...
Болаларим йиглашади...урнимдан тура олмаганимга куркишяпти...
Мажолсиз ёстикка йикиламан.
Бека кириб келди у хамшира эди.
Бошимни кутариб дори ичирди.
Беканинг эриям кирди хонамга.
Яна урнимдан тура олмадим, нафакат туриш, гавдамни тик тутиб утира олмадим.
Кузимдан ёш чикиб кетди бегона уйда бегона одамлар олдида касал холимга.
Бека ва эри мехр билан карашди огир холимда.
Уларни Аллох менга учратганига шукур килдим, то хозиргача уша яхшиликларини унутмай хар бир дуоларимда уларни эслайман.
Аммо хозир бу хакда эмас.
Икки кун утди.
Узимга келдим.
Ховлига чикдим.
Бекага уй ишларига карашдим, тушликка утирдик бека, эри, болалари.
Кулишиб овкатланар эканман, бека менга галати караётгандай туюлди.
Хаёлимга келган нохуш фикрларни хайдшга уриндим, ахир энди бека билан опа сингилдай эдим.
Ажойиб оилавий давра ёкимли сухбат.
Лахза узимни ёлгизлигимни, бегона шахардалигимни унутдим, гуё онамнинг уйидагидек хис килдим узимни.
Бу туйгуни хис килмаганимга анча булганди.
Дилим яйради.
Муяссар бунча бахтикаро булмасанг!
Ханг манг булиб бекага карадим, йук янглиш эшитдим шекилли дея.
Ха, нега анкаясан? Сенга айтяпман, бунчалар бахтикаросан! На эринг бор, на уз уйинг!
Мен синдим.
Кулимдаги кулимда, огзимдаги ошим огзимда колди.
Мен тугишганим дея кабул килганим бека шунчалар золим булишига ишонгим келмасди.
Хаёлимда онамнинг сузлари эшитилди. Бахтсиз одамга бахтсизлигини юзига солиб булмайди. Кунгил Аллохнинг мулки. Бировнинг дилини огритиш Каъбага тош отишдек улуг гунох.
Аммо бека онамдай мехрибон эмас эди энди.
Мен жавоб беролмадим.
Жуда каттик дилим огриганди, аммо хаста ётганимда икки кун караганига хам эмас аслида тарбиям йул куймаганига индамагандим.
Бу оилада бир йил ижара турдим.
Йиллар утди.
Энди мен уз уйим булмаганига яраша болаларимни ёлгиз ташлаб ишга кетишларимни хисобга олиб яхши кушнилари бор уйларда ижарада турардим.
Болаларимиз бирин кетин катта була бошлашди.
Бир куни эшик такиллади.
Очсам бека эри ва катта кизлари.
Овкатланиб булдик аммо бир нимага келдингизми дея олмадим узлари гап бошлашмагунларича.
Кизимиз сеникида туриб турсин. Кизимизни кул оёгини кишанлаб куймокчимиз.
Нега? Киз болания? Майли меникида истаганингизча турсин кизингиз. Аммо меникида колса ижара пулиям керакмас кишан хам булмайди.
Меникида колди кизлари.
Киз 17 ёш. Кизга нима булганини ёзиб утирмайман негаки у киз бировни дилбанди.
Аммо кайтар дунё эканлигига амин булдим.
Бека хойнахой узиям уша менга айтган бахтикаросан деганларини эслаётган булса керак дея уйладим.
Ахир мен уни Аллохга солмагандимку дея уйладим.
Аллохга касамки ун йилда бу бахтсизлик на беканинг узига, на кизига кайтишини тиламагандим.
Мен бекага кизингиз бахтсиз дея дилини огритмадим.
Бу сузни хатто харакатимда ё сузлаш охангимда сездирмадим.
Мен ярадор калбларга нишимни санча олмасдим.
Зинхор кизларига бахтсизликни раво курмагандим.
Бу уз бошимдан утган, то бека уйимга ун йил утиб кизини абгор холда ташлаб кетгунича хам бировга бу вокеани дилим огриганини сира айтмагандим.
Хулоса шуки бировнинг дилини огритиш гунохи азимдир.
Банда Аллохга фалончи дилимни огритди дея шикоят килмаса хам Яратган хаммасини куриб туради.
Мусо алайхиссалом Аллохга юзланиб деганида:
Сени каердан излай Парвардигор?
Мени синик калблардан изла деган жавобни олди Рахмондан.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚