26542
Хаётий ва Ибратли ҳикоялар... Хикматлар хазинаси... Инсон такдирини аччик синовлари... Hamkorlik va reklama uchun 👇👇 @Bronzam . . . . . .
Бир дўстимнинг мактуби...
Яхшиликнинг умри узун, яхшилик қилинг, азизлар..!
Эътибор қилганмисиз, яхшилик қилишнинг сеҳрли бир хусусияти бор. Бундан яхшилик қилган одам ҳам, шунга сазовор бўлган инсон ҳам бирдек ҳузурланади, ҳаловат топади. Яхшиликнинг катта-кичиги бўлмайди, бари бирдек қадрли. Айниқса, муҳтожликда, икки дунё кўзингизга қоронғи бўлиб турган оғир бир дамда қилинган яхшилик неъматини ҳеч нарсага қиёслаб бўлмайди. Яшириб нима қилдик, ҳар қандай нарсани таъмалар тўқнашуви ҳал қилаётган, мол- давлат ҳаммасидан устундек туюлаётган бугунги кунда савоб учун, шунчаки, яхшилик қиладиганларни кўрганимизда ҳатто ҳайратланамиз. Якинда ўзим мана шундай бир ҳолатнинг гувоҳи бўлдим. Республика Кардиология маркази поликлиникасига бир танишимни тиббий кўрикка олиб борган эдим. Кун иссиқ, навбат кутаётганларнинг эса охири кўринмасди. Биз ҳам кута бошладик. Шу пайт яқингинамизда ғала-ғовур бошланди. «Доктор, тез келинглар», деган овозлар эшитилди. Беихтиёр ўша томонга қараб юрдим. Текширувга келган ўрта ёшлардаги бир киши ҳушидан кетган эди. Бир зумда шифокорлар ўраб олишди. Беморни алоҳида палатага олиб киришди. Шифокорлар елиб- югуриб ёрдам кўрсатар, унинг ҳамроҳи — ўрта ёшлардаги аёл (афтидан, турмуш ўртоғи) эса унсиз йиғларди. Уни юпатиш учун «Опа, сиқилманг, яхши бўлиб кетади», — дея олдим, холос. Бирпасда шу ердаги одамлар ўртасида турли гап-сўзлар оралади: «Бечора, шу ернинг ўзида инфаркт бўлиб қолибди...», «Эсиз, навбатини куттирмай ўтказиб юборсак бўларкан...», «Узоқдан келган, шекилли...» Ҳамшира кўринди. Бараварига аҳволини сўрадик. Ҳамшира қиз «ҳа, аҳволи яхши, хотини қараяпти», деб гапни қисқа қилди-ю ўтиб кетди. Сал ўтиб ичкаридан беморнинг турмуш ўртоғи чиқди. Қизарган кўзларини қайта-қайта дастрўмоли билан артарди. — Опа, — деди унинг изидан чиққан шифокор, — Эрингизни тезда шифохонага ётқизмасак бўлмайди, касали жиддий. Кассага бориб харажатларини тўланг, жой тайёрлашларини айтаман. Аёл бироз довдираб, сўнг йиғламсиради: — Биз ётишларини билмаганимиз учун пул олиб келмагандик. Ҳозир қўлимиз калтароқ… Шифокор хўрсиниб ичкарига йўналди. Шу пайт бир аёл уни эшик олдида тўхтатиб нималарнидир сўради. Сўнг шифокор ортига қайтиб келди. — Опа, сиқилманг. Мана бу аёл барча харажатни мен тўлайман, деяптилар. Ҳозир хўжайини пул олиб келаркан. Тез тўлаб, ётқизинглар. Тўғриси, шу ердаги ҳаммамиз шифокорга ва бояги аёлга жуда ҳайрон бўлиб қарадик. Аёл ҳам довдираб, бир шифокорга, бир ёрдам бермоқчи бўлган аёлга тикиларди. — Ахир, бу кишини танимайман-ку! Қандай қилиб пул оламан, — деди бироз ўзига келиб. — Опа, йўқ деманг, — унинг елкасидан қучди аёл. — Кеч бўлмасин, тағин. Ана, хўжайиним ҳам келди. Аёл бориб бир пакет пулни олиб, йиғлаётган аёлнинг қўлига тутқазди: — Опа, бугун жума, фақат дуо қилиб қўйсангиз етади. Юринг, касса бу ёқда. Улар биргалашиб кассага кетаркан, навбат кутаётганларнинг ҳаммаси бўлиб ўтган воқеалардан карахт эдик. Икки кун ўтиб, яна ўша шифохонага бордим. Ўша аёлни учратдим. Исми Муқаддасхон экан. Мени кўриб яна кўзлари ёшланди: — Дунёда яхши одамлар борлигига шукр. Ўша аёлни умуман танимайман, аммо у бизга танимай-билмай туриб ҳам яхшилик қилди. Унинг ҳатто кимлигини ҳам билмайман, фақат исми Дилдорахон экани эсимда қолди. «Хўжайинингиз бошингизда доим соғ бўлсин», деб қўлимга икки миллион пулни тутқазди-ю кетди. Тузукроқ раҳмат ҳам айта олмадим. Вилоятдан келган эдик. Ёнимизда пулимиз ҳам йўқ, қариндошлар уч-тўрт сўм йиққунча вақт ўтиб кетарди. Илоҳим, бола-чақасининг роҳатини кўрсин. Оғир пайтимизда қилган ёрдамининг ажр-савобини албатта кўрсин. Муқаддас опа билан хайрлашар эканман, негадир ич-ичимдан хурсанд эдим. Фақат бир нарсани ўйлардим: юртимизда шундай инсонлар борлиги учун ҳам Яратган Ўзбекистонни ёмон кўзлардан, балолардан асраб келаётган бўлса, ажаб эмас...
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Кимгадир фойдаси тегиб қолар...
Идоралардан бирида ишлаб юрган вақтимда уч ойлик маошим миқдорида қарз бўлиб қолдим. Маошдан бошқа даромадим йўқ эди.
Мехнат таътили вақти келиб қолган экан, таътилга ариза ёзиб "дам олмайман, пули зарур" деб зўрға имзо қўйдирдим. Ўша пайтларда рахбарлар хохласа таътил бериб хохламаса бермас эди.......
Таътил пули, бир ойлик ёрдам пули ва маошларни олиб хисобласам, қарзимга етар экан холос. Рўзғор хам чарчаган......
Лекин қарздан бир йўла қутулиш мақсадида қарзимни тўлиқ бериб қалбим хотиржам бўлди. Аммо уйда харажатлар умуман йўқ хисоб......
Эртаси куни ишхонамга бир таниш тадбиркор бола излаб келиб қолди. Бир вақтлар солиқ идораси бу тадбиркорни мулкига қаратиб судни қарорини чиқариб олганида маслахат бериб суд қарорини бекор қилдиришга хисса қўшган эдим. Шу бўйи 2-3 йилча кўрмаган эдим.
Мана шу инсон "Сиз ёрдам берган вақтингизда ишларим орқага кетиб холим танг эди. Вақтида миннатдорчилик билдира олмаган эдим. Мана хозир 5 мингта товуқ боқаяпман. Машина олдим. Ишларим яхши. Сизга эҳтиром кўрсатиб атаганим бор. Олмасангиз хафа бўламан, уйингизга бошланг"деб чин кўнгилдан кўзида шавқ билан менга юзланди. Машааллоҳ!
Гаплари самимийлигини сезиб уйга бошладим. Битта қопда гуруч, икки флейка тухум, икки литрлик идишда сарёғ, битта ўрдакни тиригича ва 300 доллар пулни мажбур қилиб уйга ташлаб кетди.......
Бу холатдаги қувончни рўзғорида хеч ҳам камчилик кўрмаган одам асло тушунмайди......
Аллоҳ буюк Зот!!!
Аллоҳ ризқ бергувчи Зотдир!!!
Сен менга таваккал қил. Мен сен кутмаган тарафдан ризқ ато этаман деган ваъдаси бор. Алҳамдулиллаҳ!!!
Мен қарзимни узишга яхши ният қилиб Аллоҳнинг инояти билан уддасидан чиқдим. Аллоҳ ризқимизни беришдан тўхтамади.
Азизлар! Кимнинг қарзи бўлса албатта биринчи ўринда қарзини узишни мақсад қилсин. Аллоҳ асло ризқни тўхтатиб қўймайди.
Бу воқеа ҳам кимгадир ибрат бўлар деган мақсадда баён қилдим.
Саломат бўлинглар!
П/С: Муаллифга раҳмат!
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
АССАЛОМУ АЛАЙКУМ
❄️БУГУН
8—ФЕВРАЛЬ
ЯКШАНБА ТОНГИ МУБОРАК БЎЛСИН!
❄️ Умримизни яна бир тонги муборак
ва хайрли булсин.
🤲Аллохим хар бир қилаётган ишимиздан,босган хар бир қадамимиздан рози бўлсин.
❄️ Жисмингизга соғлик, қалбингизга хотиржамлик, тилайман.
🤲 Халол топганингиз фақат хурсандчилигу яхшиликка буюрсин
🤲 Ибодатларингиз ажру савобга тўла бўлсин.
❄️ХАЙРЛИ ТОНГ❄️
❄️ АЗИЗЛАР!❄️
ДАМ ОЛИШ КУНИНГИЗ МАРОҚЛИ ЎТСИН🥰😚
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
👠YORINGIZ SIZNI SOG'INIB KELISHINI XOXLAYSIZMI💋?
💖➡️GO'ZAL AYOLLAR UCHUN MAXSUS KANAL
BOLLAR KIRMASIN❌
SEVIMLI AYOLLAR SIRLARI💋
♥️ERINGIZ YONINGIZDAN KETOLMAY QOLADI
SIZGA MAGNITDEK YOPISHADI😅
🥰KANALIMIZDA SEVIMLI BO'LISH YO'LLARI FAQAT BIZDA YANA BIR QATOR TEXNIKALAR HAMMASI BEPUL😚❤️🔥❤️🔥❤️🔥
/channel/+ellg_ROxq6BiNWNi
/channel/+ellg_ROxq6BiNWNi
/channel/+ellg_ROxq6BiNWNi
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Фарзандларимни дадасиз катта қиламанми...
-- Элбек ака, нималар юз бераётганидан хабарингиз борми ўзи? Мен ҳақимда айтилган ёлғон-яшиқларга ишонманг. Ҳаммаси бўлмаган гап. Аслида, воқеалар овсинлариму қайнонам айтиб берганидай эмас. Наҳотки фарзандимиз туғилмасидан ажрашиб кетамиз? Уни отасиз қандай катта қиламан? Ахир ҳали бир йил ҳам яшамадик…
«Тенг тенги билан», деб бекорга айтишмас экан. Аслида, булар ҳақида вақтлироқ ўйлашим керак эди. Кўрпамга қараб оёқ узатмадим. Онангиз уйимизга совчи бўлиб келганида онам «Оиламиз сизларга муносиб эмас», деса ҳам фойдаси бўлмади. Ота-онангиз: «Йўқ, бизга бойлик керак эмас», деб яқинларимни қўярда-қўймай рози қилишди. Икки ой ичида тўй қилиб, олиб кетдингиз.
Мен сиз билан бахтиёр эдим. Тонг саҳардан келинлик вазифамни адо этишга ҳаракат қилардим. Ҳамманинг кўнглига қарадим. Айниқса, сизга. Натижада биз бир-биримизга боғланиб, ўрганиб, суяниб қолдик. Биласизми, бир ҳовлида уч овсиннинг яшаши қийин экан. Улар, албатта, бир-бирига солиштириларкан. Мендан олдин келин бўлиб тушган икки келинойингиз ўзига тўқ оилаларнинг қизлари экан. Ота-оналари доим тўлиб-тошиб, совғалар билан келишади. Шунда онангизнинг димоғи чоғ бўлиб, кетгач ҳам тилидан бол томиб, қудаларини мақтаб юрарди. Аммо… Ҳаммаси шу совғалардан бошланди. Бу орада мен ҳомиладор бўлдим. Сизнинг янада муҳаббатингиз ортди. Мени эҳтиёт қилишга интилардингиз, лекин уйда…
Қайнонамнинг совғалардан сўнг ўзгариб қолаётгани сездим. Менга совуқроқ муомала қиларди. «Нега ота-онангиз сизни кўришга келмайди? Наҳот қизини ўйлашмаса, қандай яшаяпти экан, деб қизиқишмаса?» деб овсинларимнинг олдида гапирар, менинг ер бўлаётганимдан эса келинойиларингиз қувонишарди. Бир куни онамга қўнғироқ қилдим. Онангизнинг гапларини қандай қилиб айтишим мумкин, ахир? Фақат сизларни соғиндим деб йиғладим, холос. Онам: «Қизим, ҳали янги келинсан-да, уят бўлади ҳадеб бораверсак. Қудалар нима деб ўйлайди? Энди эркаликларингни ташла», деб андиша қилди. Бу менинг кўзимга унчалик ваҳимали, арзирли сабаб бўлиб кўринмасди. Лекин аҳвол кундан-кун ёмонлашиб борди. Онангиз доим овсинларимга яхши гапириб, менга ёмон қараб, уришадиган бўлди. Буни сезмасликнинг иложи йўқ эди. Менга: «Сиз иш қилманг, бир нарсани эплолмайсиз», дерди. «Ота-онасига ўхшайди-да, наслига тортди», дея пичинг қиларди. Камситишларига эътибор бермай, дардимни ичимга ютдим. «Ҳали ёшман, мени яхши билмайди», деб янада яхши кўринишга ҳаракат қилардим. Лекин уринишларим зое кетарди.
Туғилган кунимда ота-онам келишди. Уларни соғинганимдан кўзларимга ёш келди. Бағирларига ўзимни отганча, тўйиб-тўйиб йиғлагим келди. Бироқ уларга сездирмай деб ўзимни зўрға тийдим. Ўзим дастурхон тузадим иккиқат ҳолимда. Овсинларим эса атай ўтириб олишди. Бир ўзим ҳамма нарсани тайёрладим, нолимайман бу ишимдан. Лекин уларнинг ота-онаси келса, мен ўзимни қўярга жой тополмай, хизмат қиламан. Улар бўлса, ота-онамга тикилиб, уялмай меҳмондай ўтириб олишди. Тўғри, ота-онам ҳеч нарсани сезмай, хурсанд бўлиб кетишди.
Энг ёмони нима, биласизми? Қайнонам ота-онам олиб келган совғаларни овсинларим билан бирга кўриб, устимдан кулишаётган пайтда мен хонага кириб қолдим. «Ота-онангиз алмисоқдан қолган совғаларни кўтариб келибдими? Қудасига ҳам бирорта совға олишмабди», дея менга қараб, қошларини уйиб қўйди. Юрагим эзилиб, ичимдан йиғладим ва совғани олиб, индамай уйга кирдим. Эртасига кечаги тушкун кайфиятда чой дамлаётгандим, бехосдан уни қўлимдан тушириб юбордим. Қайнонам важоҳат билан келиб: «Ўзинг сепингда бирорта арзийдиган матоҳ олиб келмагансан, меникини синдириб тамом қиляпсанми?!» деб бақириб кетди. Қўлларим қўрқувдан дир-дир титрарди. Кечқурун овқатни ҳам сиз мажбурлаганингиз учун зўрға едим. Шу куни ҳар қачонгидан хафа бўлиб ухладим. Эрталаб овсинимнинг қариндоши тўй қилаётган экан, ҳаммалари боришга тайёргарлик кўришди. Мен ошхонани тозалаётган эдим. Овсиним ўзига оро бераётган, қайнонам кўйлак тиктиргани чеварнинг уйига кетганди. Овсиним хонасидан ҳам чиқмай менга: «Сиз бормас экансиз», деди. «Мен ҳам тўйга бораман, деб турганим йўқ», дея жаҳл билан орқамга ўгирилдим.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
- Нега мен деб ўйладинг?
-Ўзбекистонда Шавкат ўша қизни тақиб қилди-ку. Бу ҳам сизни ишингиз эдими. Анави икковини нима қилдингиз?
-Сен рақибларингдан шафқацизларда ўч олар эдинг-ку. Бу гал нима бўлди?
-Чақиб олдингизми?- дедим беихтиёр жилмайиб,- ундан кўра айтинг мени қаердан топдингиз ўша куни.
- Ҳидингдан билдим. Ҳалиям димоғингда ифоринг,- у менга яқин келиб қулоғимга шивирлади. Этим жимирлаб кетди. Юзларим қизариб кетди. Нигоҳларимиз тўқнашди. Бўлиши мумкин эмас, наҳотки у ҳалиям менга шундай қараса.
-Ундай қараманг,- деб юбордим.
-Қандай?
-Аввалгидек...
У кулиб ўрнидан турди-да нари кетди. Қайтиб ёнимга келмади. Мен зиёфатдан минглаб фикрлар оғушида қайтдим. Тонггача тўлғаниб чиқиб, ҳаммасини вақт ҳукмига қўйишга қарор қилдим. Дадам бошқа коллеж гаплашмоқчи эди. Ҳеч бўлмаса бир ой суринг деб қўймадим. Кўчага онда-сонда чиқар эдим.
Ҳусайн ҳам жимиб кетди. Орадан бир ой ўтди. Дадам янги коллеж гаплашди. Ноябр ойини совуққа мойил кунлари бошланди. Янги коллежга биринчи борган куним ... Дарсдан чиқсам Ҳусайн кутиб турибди. Олдига бориб салом бердим. Алик олди.
-Биронтани кутяпсизми?
-Ҳа. Хали чиқмади.
-Майли. Ҳайр,- дедим жилмайиб. Мени мағрур кўнглимни бунақа гаплар эголмайди. Менга нима кимни кутса кутавермайдими? Орамизни очиқ қилгунча ўлиб бўлгандим. Менга яна тирғалмаса шунча яхши. Уйга қайтдим. Тўғри миямда бир-икки кун айланди бу ҳаёл. Аммо эътибор бермасликка ҳаракат қилдим. Чалғиб ҳам кетдим. Дарсдан кейинги спорт мажғулотларига ҳам қола бошладим. Шу зайлда бир ҳафта ўтди. Бир куни дарс пайти мени сўрашаётганини айтишди. Юрагим типирчилаб қўйди. Ҳусайнмикин. Чиқсам... Мирас.
-Салом Аси,- у менга яқинларим эркалатиб чақирганда атайдиган исм билан мурожаат қилди.
-Салом Мирас.
-Сени роса изладим.
-Бир ойми?- кулдим.
-Майли ҳақсан. Яқинда шу атрофда кўриб қолдим.
-Кейин эсингга тушиб қолдимми?
-Ҳа,- тиржайди у ҳам,- дарсинг қачон тугайди. Балки қаҳва ичармиз.
-Яна бирон саотларда бўшайман.
-Бўпти кутаман.
Мирас.... У айни менбоп йигит эди. Қувноқ, мени заҳар гапларимни кулгуга буриб кетаверар эди. У билан вақтим қизиқарли ўтар эди.
-Сен ажойиб қизсан,- дерди у,- аммо ҳомтама бўлма севиб қолмайман.
-Вой орзуларимни барбод қилдинг,- дедим уни мазхаралаб.
-Сенга уйланадиган йигит сендан ҳам қайсар, сендан ҳам мағрур ва яхши уришадиган бўлиши керак... Ёки...
-Ҳўш,- уни таърифидан Ҳусайн эсимга тушиб кетди. Қизиқ иккинчиси қандай экан.
-Ёки... "ҳўп бўлади хотинжон" деб яшайдиган одам бўлиши керак.
-Эй йўқ. Унақа одамлар менга ёқмайди.
-Биринчи айтганим билан ҳам келишишинг қийинда. Майли хафа бўлма 40 дан ўтиб ҳам эр тополмасанг. Учинчиси қилиб оламан сени.
Мирас юзига сепилган қаҳвадан бир ҳўпиқди.
-Кўрдимгми сендан шу туришда хотин чиқадими?- деди юзини сочиқчага артиб.
-Сенга нима?
-Агар биронта йигит удум деб сени ўғирлатаман деса. Бутун бошли армия чақириши керак бўлади.
Шунақа антиқа йигит эди Мирас. Аммо айнан у мени ҳаётимда ўзгариш бўлишига сабабчи бўлиб қолди ўзи билмаган ҳолда
Ҳусайн Москвага қайтиб кетганини Мирасдан эшитган эдим. Умуман энди у ҳақида ўйламасликка қарор ҳам қилгандим... Бироқ бир куни менга битта жўнатма келди. Очиб қарасам... Ҳусайн менга совға қилган ва мен йўқотдим деб ўйлаган ўша соат. Юрагим қинидан чиқиб кетай деди. Бу билан нима демоқчи у. Муносабатларимиз буткул тугади демоқчими, ё яна бошланди демоқчими? Жойимда ўтиролмай қолдим. Ҳусайн барибир мен билан боғланади. Шунда нима қиламан?
Адашмадим. У келди. Аввалгидек мени машинасига суяниб кутиб турарди. Саломлашиб ўтиб кетмоқчи эдим, тўхтатди.
-Сенда гапим бор.
-Бу гал мени кутиб турганмидингиз,- пичинг қилдим.
-Ўтган гал ҳам сени кутиб тургандим. Фақат кўришим билан фикримдан қайтгандим.
-Бу галчи?
-Бу гал қайтмадим. Машинага чиқ.
Бу одам сира ўзгармаган бўлса керак. Ўша -ўша беписанд ва мағрур Ҳусайн. Ўзимга ўзим бало сотиб олдим шекилли.
Тамом...
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
[Интернетда ўқиб, таржима қилдим. Кимгадир уят бўлиши мумкин. Аммо уят эмас].
[САВОЛЛАР]:
1. Яхши, айтчи сигирда тўртта,менда иккита
2 .Сенинг иштонингда бор, менинг иштонимда йўқ, у нима?
3.Ўзи юмшоқ,аммо аёллар қўлида қаттиқ бўлади?
4 .Қойил, айтчи, турмушга чиққан аёлнинг нимаси эрга тегмаган аёлникидан катта?
5 .Аёл ва эркакларнинг оёқлари ўртасида нима бор?
6 .Менинг танамдаги энг нам аъзо нима?
[ЖАВОБИНИ КЎРИШ]...👇👇👇
Аммо узи айтганидек "тезда" кела ол-мади. Иш излаб кирмаган эшиги колма-ди."Бизга олий маълумотлилар керак..." "Афсус, бир хафта олдин ходим олиб куйгандик..." "Бизда бу иш уринлари йук ...". "Бирор ойдан кейин хабарлашинг..." Шахарнинг ярмини пиёда кезиб чикиб тинкаси куриди. Узи кириб-чиккан иш-хоналардаги каёккадир шошаётган, тезрок ишини бажариш учун елиб-югу-раётган одамларни куриб уларга хава-келди: "Кандай яхши-я...Улар ишлаб, пул топишади, болалари истаган нарса-сини олиб беришади. Мен-чи? Узимни уйлаб уларни кийнаб куйяпман. Ахир, ушанда кайнонам хам, эрим хам жахл устида айтишди уша гапни. Кет, деса кетаверадими одам. Кейин жахларидан тушиб, айтган гапларига пушаймон бу-лишарди".
"Сенда иззат-нафс борми, узи? - деди ичидаги иккинчи Гулширин. - Истаганча хурласалар, оёк ости килишса хам май-лими? Эринг-чи, у яна уша хушторини излаяпти, уни ва углини топмокчи. Се-нинг болаларинг-чи, уларга ота эмас-ми? Кетганингдан буён бирор марта уларни йукламадими?"
"Иззат-нафс деб болаларимни кайна-йми? - бу биринси Гулшириннинг овози эди. - Сарварим катта одамлардай жи-ддий булиб колибди. Мадина кечалари "дада"лаб чикади. Качонлардан буён уларнинг кулганини курганим йук. Биз катталар уз муаммоларимиз учун улар-нинг болалигини курбон киляпмиз".
"Нима, кийинчиликлардан чучияпсан-ми?-узини узи саволга тутди Гулширин.
Бир умр бошкалар сен учун карор чика-рди. Улар чикарган карор сен учун хукм эди. Бирор марта уларнинг карорига карши чика олмадинг. Аёлнинг, келин-нинг вазифаси факат итоат этиш деб билдинг. Лекин узлигингни унутиб куй-динг. Чунки куркоксан. Хаммадан, хам-ма нарсадан куркасан. Мана, биринчи тусикка дуч келяпсан. Ха, яна бош эгиб кайтиб борасан. Эринг яна сени хурлай-веради, кайнонанг зугумини утказаве-ради. Истаган пайтларида сени хайдаб, "Кушмачи!"деб хакорат килаверадилар"
"Йук, чекинмайман! - "Кушмачи" деган гап Гулшириннинг иззат-нафсига тегди
Энди факат олдинга караб юраман. Болаларимни хам хеч нарсага зорикти-рмай устираман!". Бу Гулшириннинг ка-тъий карори эди. Ётокхонага кайтгани-да жуда толиккан, аммо кунгли равшан эди. Нигохлари хам тийрак эди. Хузури-га югуриб чиккан болаларини багрига босганида энди аввалгидек юрагини эзгинлик эмас, узига нисбатан ишонч камраб олган эди.
- Иш топа олдингизми? - суради Азиза опа Гулширинга пешвоз чикаркан.
- Йук, куп жойга кириб чикдим. Иш йук дейишди хамма жойда. Лекин албатта, иш топишим керак. Узр, сизни хам кий-наб куйдим. Болалар туполон килиб, хонангизни тус-туполон килиб юбориш-гандир?
- Аксинча, болаларингиз билан меники-лар мазза килиб уйнашди. Зерикиб ко-лишган экан, кунгиллари яйради. Бола-лар жуда бегубор булишади-да, уйи борми-йукми, бугун ейишга нони борми - йукми, уларни уйлантирмайди. Улар хозири, бугуни билан яшайди. Ие, кара- нг, гап билан булиб сизни ичкарига так-лиф килмабман хам. Кани, киринг, чой дамлаб куйганман, бир пиёла ичиб ке-тасиз. Бирпасдан кейин овкатим хам тайёр булиб колади.
Шундагина Гулширин кун буйи хеч нарса тотинмаганини эслади, томоги какраб кетган эди. Ущи хам ким билан-дир кунгил ёзиб сухбатлашгиси, дард-лашгиси келарди. Азиза опанинг муъ-жазгина хонаси шинамгина безатилган экан. Хонадаги жихозлар уй эгаларини-нг бир вактлар хеч нарсага зорикмай яшаганидан дарак берарди. Ёнма-ён хоналарда яшасаларда, шу пайтгача Гулширин Азиза опа билан салом-алик-дан нарига утмаганди. Бугун мажбур булгани учун болаларини шу аёлга куй-иб кетди.
- Хонангиз шинамгина экан, - Гулширин гапни нимадан бошлашни билмай унга-йсизланди.
- Ха, булар келинлик уйимдаги нарса-ларим, - Азизанинг овозида армон ва аламга ухшаш оханг сезилди.
- Сиз хам...-Гулширин "Сизни хам уйдан хайдашганми?"дея олмади, аммо Азиза унинг нима демокчи эканини англади.
- Бир номард эркак туфайли шу ерда-миз, - Азизанинг кузларига гам соя ташлади.
"Номард эркак...у хам эридан жафо курганларданмикан?"деган савол йилт этди Гулшириннинг хаёлида.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
-Шавкат ака.
-Сен бу ерда нима қиляпсан?
-Шунчаки бу қиз билан ҳисоб китобимиз бор эди.
-Қандай экан?- Нигинани турғизиб орқамга ўтказдим.
-Шахсий.
-Нигина сен буларни танийсанми?- дедим унга ўгирилиб. У йўқ ишорасини қилди. Мен Шавкат акага савол билан қарадим. Бу одам Ҳусайнни шунақа ишлари билан шуғулланадиган одами эди. Қарз ундиришга ҳам кўпинча у масъул бўларди.
-Мен Ҳусайнга ўхшаб ҳамма нарса ҳақида сенга ҳисобот бермайман.
Ҳусайн исмини эшитиб бир сескандим.
-Берсангиз берманг. Лекин Нигина ҳозир мен билан кетади.
-Йўқ десакчи?
-Унда икковимиз билан ҳам уришишингизга тўғри келади.
Шавкат ака менга қараб бош чайқаб кулди. Кейин ёнимга яқин келди.
-Қани айтчи,- бизга бас кела оламан деб ўйлайсанми?
-Мен ўйламай иш қиламан?- дедим кўзига тик қараб.
Шавкат ака нималарнидир ўйлагандек бош силкиб бир оз турди-да, йигитларига қараб:
-Кетдик,- деди. Улар кетгач Нигинага қарадим. У менга нима дейишни билмай турарди. Уни аямай тепкилашгани кўриниб турарди.
-Мени кечир ўша кунги иш учун. Аммо улар сенга ҳеч нарса қилишмасди. Фақат қўрқитиб қўйиб кетишарди...
Мен жавоб беришни истамадим. Сўмкамни елкамга илиб ундан узоқлашдим. Шу воқедан кейин мени фикри ёдим Ҳусайн бўлиб қолди. Наҳотки мени кузатиб юрган бўлса. Ахир орадан бир йилдан ошиқ вақт ўтди.
Аммо ич-ичимдан бу иш Ҳусайнни иши эканини айтиб турарди. Қизиқ ростдан у бўлса ва олдимдан чиқса нима қиламан? ... Менимча жаа ошириб юбордим. Чунки Ҳусайнга қилган ишимдан кейин мени кечириши қийин масала. Яна мен кечирим сўрамаганимдан кейин. Индамай кутишга қарор қилдим. Қани бу ёғи нима бўлар экан. Бироқ бу воқеа шу билан тинчиб кетди. Иккинчи курсни ҳам бошлаб олдим. Расво феълим ўзгармаганидан ҳалиям онамга кўп азоб берар эдим. Синглим ва укамни силталардим. Коллежда ҳам биронта яқин дугонам йўқ эди. Бироқ барибир ўзим учун шу ҳаётим яхши эди. Бир куни эса ҳаётимга бўрон мисол бир ўзгариш кириб келди. Дадам ҳамма ишини йиғиштириб Қозоғистонга кўчиб кетамиз деб туриб олди. Дадамни отаси қозоқ эди. Мени Қозоғистонга боришимга ҳам шу сабаб рози бўлганди.
Аммо у ёқда яшаш фикри энг кўп менга ёқмади. Бегона жой, бегона одамлар. Дадам ва ойим билан неча марта баҳслашдим. Уришдим, талашдим, аразладим... Аммо барибир дадам мени кетишга кўндирди. Янги коллежда ўқиш бошладим. Ойимни минг таваллоси билан бир ой тинч юрдим. Кейин Амина исмли қиз билан тортишиб қолдим. Коллеждаги муштлашувдан кейин мени коллеждан ҳайдашди. Бир ойда. Чунки Аминани отаси катта амалдор экан. Дадам гапирганди. Аразлаб кўчага чиқиб кетдим. Бирдан ғазабим қайнади. Аминани отасини ишхонасига йўл олдим. Ҳозир овозини ёзиб олиб шармандасини чиқараман. Шу сабабли қабулида кутиб турган одамларни гапига қарамай бостириб офисга кирдим. Ичкарида эса.... Ҳусайнни кўриб нимага келганим эсимдан чиқиб кетди. У ҳам менга ҳайрон бўлиб қараб қолди.
-Нима керак сизга?- деди Аминани отаси қошини чимириб. Мен эса Ҳусайнга қараб туравердим. Қилмоқчи бўлган ишимни уни олдида қила олмасдим. Шунинг учун индамай хонадан чиқдим. Зиналардан тез-тез тушар эканман Ҳусайн изимдан тушади деб ўйладим. Бироқ у тушмади. Тўғриси аламим келди.
Давоми 10:30 да
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Яширин никохнинг салбий оқибатлари...
Реал воқеа
Бугун мен сизларга ўз хаётимдан мисол қилмоқчиман
Аслида эркаклар нафс ёки саргузашт кидириб иккинчи хотинга яшириниб уйланишади
Синглим ажрашган....
...ажралиш сабаби эри нашаванд бўлган, кун бермаган.
Фарзандларини онам ва жигарлар ёрдамида котта килдик.
Набирали буладиган йили бир одамга яширин оила қуришини билдирди.
Ман бунга тиш тирногим билан карши чикдим.
Хатто у эркак билан танишмадим, хужейнимиям якинлаштирмадим.
Кунглим емон безовта булди лекин синглимга тушунтира олмадим.
Оиласига ишчим деб таништирган.
Мен билан синглимни уртамиздаги муносабатлар тўхтади.
Якин у эркак учинчи хотин олгани маълум бўлди.
Биринчи оиласида намунали ота , дода бўлса, қолган икки хотинлари бир бири билан уришиб иш судлашиш бошланди
Учинчиси иккинчи хотиндан хабари йугакан.
Узи учинчи хотинлигини билганидан кейин синглим билан эр талашган.
Мени яхши курадла деб севамиз бир биримизни деб.
Энг қизиги иккаласиям узини узи бокади .
Эркак на бир ёрдам кимайди, у эркакка узини узи эплидиган хотинлар керак булган холос
Хуллас коп котта қуда андали икки аел,
Эл юртга шарманда булишди
Хозирги кунда эркак, тинчгина биринчи оиласи билан яшаяпти.
Хеч качон хақиқий оиласига 2-3 хотинларини якинлаштирмади
Бу холат бутун қариндошлар ичида уятан бошимиз эгилди
Қуда андалари хам қизини кўзини очирмайди
Бу жудаям огир шармандали иш.
Афсус битта эркакни деб биттагина опасидан кечиб кетди.
Яширинча никох яхшиликка обормасилигини айтсам мандан душман ясаволди.
Купчилик аеллар тушунмай туриб оила қуряпти, лекин охири шарманда буляпти
Ман бундай яширин муносабатларни умуман тушунмайман.
Синглимга бўлмаса уйланмаган йигит совчи кўйган эди, карера қиламан деб еши котта булиб қолган экан " тенгиммас "деб тегмаган
Балки ишини нотугрилигини тушунар качондир деб сабрдаман
Синглимни хаети дарс бўлсин деб ездим
Аноним...
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Тунда пардаси тортилди маюс
Қишлоқлардан то шаҳаргача
Юрагимда бордир битта сўз,
Омон бўлинг тонг саҳаргача!
Шукур қилинг яхши ўтди кун,
Тонгдан тортиб токи шомгача.
Чоршанбага ясалур якун,
Омон бўлинг пайшанбагача!
Ўлмасбек Самарқандий.
ХАЙРЛИ ТУН!
Аллоҳга омонатсиз!
•┈┈┈┈•❈••✾••❈•┈┈┈┈•
Кун давомида биз билан бирга бўлганингиз учун ташаккур! 🙏
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Йигит соғинчи...
Бахтиёр ишдан тушкун кайфиятда қайтар экан, уйлари яқинидаги дўкондан нон олиш учун кириб ўтишга қарор қилди. У хаёлан ўзини ношукурликда айблаганча, майда-чуйда ҳарид қилди ва кўзи дўкондаги музлатгичда турган банкадаги (деярли барча ўзбек халқи қатиқни банкага ивитса керак) қатиққа тушди, негадир кўзига илиқ кўринди.
Аслида, у сутли маҳсулотлар истеъмол қилишни хуш кўрмаса-да, ичида нимадир сотиб олишга ундади, харид қилди.
Елим халталарни кўтарганча уйига эринибгина йўл олди. Шу пайт қўл телефонига укаси қўнғироқ қилиб қолди. Бахтиёр таниш рақамга кўзи тушиши билан юзида нимтаббасум билан гўшакни кўтарар-кўтармас
- Ҳа куёв бола, яхшимисан? - деганча сўз қотди. Укаси унинг янги уйга кўникиб қолганини пулдан қийналмаётганини билишга қизиқди. Бахтиёр суҳбат жиддийлашаётганидан зерикиб гапни ҳазилга бурди. Суҳбат билан бўлиб уйига келиб қолганини сезмай қолди.
Кулранг дарвозани очар экан, укаси билан хайрлашди ва бирозгина кўнгли ёришганини сезди. У кира солиб миттигина қизчасини бағрига босди. Уни тўйиб ҳидлагач, кийимларини алмаштириб, овқатланишга ўтирди. Шу пайт ошхонадан аёлининг
-Ия , қатиқ олибсизми? Ёқтирмас эдингизку?-деган овози эшитилди. Бахтиёр бепарво
-Ҳа,- деб қўйди. Унинг кўзи телевизордаги футбол учрашувида эди. Негадир Бахтиёрнинг кўнгилини тарк этган ғашлик яна пайдо бўлди. У чуқур уҳ тортганча хотинини шоширди
-Эй опкелсангчи , овқатингни, бунча имиллайсан! Эрининг жаҳли бурни учида туришини билган Ноила кулиб
-Ҳозир-да,- деганча қадамини тезлатиб овқатни сузиб келди. Бахтиёр индамай овқатланди ва сигарета тутатиш учун ташқарига чиқди. У укаси уйлангач , ўзбеклар урф-одатига кўра оиласи билан алоҳида чиқиб кетганига ҳам ҳаш-паш дегунча уч ой бўлганини ўйлаб ҳайрон қолди. Ўзи билан ўзи суҳбатлашар экан, вақт учиб кетаётгани чуқур англади. У нима учун юраги бунчалар безовта бўлаётганини тушуна олмаяпти. Ота-онаси ҳаёт. Пулдан муаммо йўқ. Оиласи тинч. Мана яқинда уйнинг битмаган хоналарини таъмирлаш арафасида турибди. Ҳаёт ўз измида давом этяпти, бироқ кўнглига чироқ ёқса ёришмайдиган аҳволда. У ўзини ўзи англай олмаганча яна уйга кириб кетди.
Телевизор олдига ўтирди. Шу пайт хонага Ноила пахта гулли катта косани тўлдириб қатиқ олиб чиқди ва эрининг олдига қўйди. Бахтиёр негадир юраги орзиқиб кетганини англади. Косани қўлига олди ва беихтиёр бир қошиқ оғзига солди. Шу пайт қизини ухлатгани олиб кириб кетаётган аёли қувноқ овозда
- Адажон ҳар куни кечқурун қатиқ ичар эдилар-а ,.деганча боласини ухлатгани ётоқхонага олиб кириб кетди. Бахтиёрнинг ичидан нимадир узилиб кетгандек бўлди. У қатиқдан яна бир қошиқ олди-ю, кўз олдига дадасининг косадаги қатиққа нон тўғраб еяётган кўриниши келди. Беихтиёр ошхонага кирди. Косага нонни тўғради-да ейишни бошлади. У ана шунда отасини жуда ва жуда соғинганини дарров англади, кўзидан шашқатор ёшлар оқаётганига қарамай косадаги нон бўктирилган қатиқни ейишда давом этаверди.
Унинг кўз олдида эскироқ бўлсада, доимо озода кийиниб юрувчи кўк дўпписи бошидан тушмайдиган дадаси келди, ўзини тўхтата олмай қолди. У йиғлар экан қалбидаги музнинг эриб бораётганини ҳис этарди. Шу ҳолатда ўн дақиқа туриб қолди. Қошиқнинг бўш идишга тегиб жаранглаши сабабли Ноила ҳам унинг ортидан кирди-ю қўрқиб кетди. Ҳаётнинг мана- ман деган синовларида синмаган , ҳеч қачон йиғлаганини кўрмаган эри ёш боладек икки кўзидан дув-дув кўз ёш тўкканча ошхона ўртасида косани ушлаганча турибди. У Бахтиёрнинг қўлидаги косани олди-да, унга тикилди. Нима бўлди дейишга ҳам улгурмай қолди. Эри уни маҳкам бағрига босганча бўгзидан чиққан хирилдоқ овоз билан
- Адамни соғиндим!- дея олди холос.
Яҳёхўжа Улуғхўжаев
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Мақсуднинг тиззаларидан дармон кетди, оёқлари ўзини кўтара олмай эгилиб чўккалаб қолди, сўнг гуп этиб ерга қулади.
У эрталаб ҳушигакелганда ваннахонада ётар, совуқданми, қўрқувданми бутун вужуди қалтирарди. Бир амаллаб калима келтирди-да, чиқиб сув ичди. Яхшиям, йиқилганда ҳеч қаери шикаст топмабди.
Шу тариқа бу тун ҳам беҳаловат якун топди. Худди шунга ўхшаш ҳодисалар кейинги тунларда ҳам давом этди. Мақсуднинг уйқусизликдан кўзлари киртайиб қолди. Ўзини ҳорғин, касал сеза бошлади. Келганига бир ҳафта бўлган куни, душанбадан сешанбага ўтар кечасидаги воқеа унинг тоқатини тоқ қилди. Ўша тунда у кимнингдир қаттиқ қичқириғидан уйғониб кетди. Ярим тунда кимдир ташқарида унинг исмини айтиб чақиргандай бўлди. Эшикка чиққанида четан тўсиқ олдида қора кийинган бир кимса турганини кўрди.
Кимса уни кўриб орқасига бурилиб кета бошлади. Беихтиёр Мақсуд ҳам унга эргашди. Тамом. Бошқасини билмайди. Бир маҳал кучли чинқириқдан ўзига келди. Бу поезд овози эди.
У кўзини очганида прожекторини ёқиб унга поезд бостириб келар, ўзи поезд йўлининг ўртасида ўтирарди. У жонҳолатда ўзини ёнбошга ташлади, пастликка думалаб кетди. Шунда тепасидан шарақ-шуруқ қилиб поезд ўта бошлади. У анқайганча ўтаётган вагонларга қараб тураркан, ҳозиргина шу вагонлар тагида вужуди тилка-тилка бўлиб кетиши мумкинлигини ўйлаб даҳшатга тушди. Сурон солиб поезд ўтиб кетганидан кейин ҳам нима қилишни билмай серрайиб тураверди. Ниҳоят, ўзига келиб атрофга аланглади. Зим-зиё тун. Ўрмоннинг ўртасидан ўтган поезд йўлида турарди. У бу ерга қандай келиб қолганини англамади. Қаёққа юришни билмай рельс бўйлаб кета бошлади. Қарағайлар шохининг шовуллаши, қайинларнинг «қар-р- қар-р» овоз чиқариши ваҳимали туюлар, тезроқ бирор бир одам яшайдиган манзилга етиш учун юраверди-юраверди…
Тонг оқара бошлаган пайтда қандайдир бир разъездга яқинлашди. Бир-иккита разъезд ишчиларининг қораси кўрингач, кўнгли жойига тушиб қадамини тезлатди. Разъезд орқасидаги йўлга чиқиб олганда шаҳарга ишчиларни ташийдиган автобус келиб тўхтади. Мақсуд дарров унга чиқиб олди. Ҳатто қаерга боришини ҳам суриштирмади… У икки соатлардан кейин Комилжонни излаб топиб борди. Унга бошидан шу етти кун ичида ўтганларини айтиб берди.
- Ҳа-а. Энди тушундим нимага у ерда одамлар узоқ ишламасликларини,- деди Комилжон.
- Жон, ука, менга бир одамгарчилик юзасидан ёрдам беринг, уйга етиб олай. Агар ўлмасам, сизга қарзимни қайтараман, — йиғлаб юборгудай бўлиб ялинди Мақсуд.
- Мен сизга албатта ёрдам бераман. Шундай кунда бир-биримизга асқотмасак бўладими, ака. Йўлкирангизни мен тўлайман. Пича пул бераман, совға-салом оласиз,- деб унинг кўнглини кўтарди Комилжон…
Икки кундан кейин Комилжон уни поездга кузатгани чиқди. «Энди бу ерларни елкамнинг чуқури кўрсин. Комилжондан қарзимни ишлаб маошимдан узаман», деб хаёлидан ўтказди Мақсуд.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
🔥КУНДОШЛИ УЙ 🔥
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Эркаклар...
Бир аёл турмуш қурганидан 17 йил ўтиб, қуйидаги гапларни айтиб қолдирмоқда;
"Ишончим комил, эркаклар Аллоҳ яратганларининг ичида энг чиройли яратилгани экан.
- У қўлида борини опа-синглиси, қизи, онаси, аёли, набиралари учун сарфлаб юбораверар экан.
- Ўзини навқирон йигитлигини, соғлигини аёли ва болалари учун қурбон қилар экан. Ҳар куни меҳнат, гоҳида жуда кечга қолиб ишлайди-ю, шикоят хам қилмас экан.
- Эркак, гарчи тирикчилик ишлари билан машғул бўлса ҳам, болаларининг келажагини қуриш учун тинмай меҳнат қилар экан, тиришар экан. Оиласини мустаҳкамлашга уринар экан. Шундай бўлса-да, турли-туман маломатларга қолар эканлар.
- У ишида хўжайинидан ёқимсиз гапларни эшитиб келиб, гоҳида ота-онасидан, гоҳида аёлидан даккилар хам эшитар экан. Шунда хам ислоҳ этишга уринар экан.
- Агар, ўзини чалғитиш учун айлангани чиқиб кетса, маъсулиятсиз эр. Уйда қолса, дангаса ва ялқов!
- Фарзандларини тарбиялаш учун қаттиқ текса уларга, миннатчи ёки, вахший. Агар бироз эркин қўйса, болаларининг тарбиясига бепарво.
- Аёлини ишлашдан қайтарса, оилада диктатор. Ишлашига рухсат берса, текинхўр. Шундай бўлса хам, болаларини ўзидан яхшироқ бўлишига умид билан, тинмай шикоятсиз меҳнат қилар экан.
• Болалари учун дунёдаги энг зўр мукофотларни олиб беролмаса ҳам, ўзи қодир бўлган энг яхши совғаларни ҳадя этар экан.
• Она 9 ой фарзандини кўтариб юрса, ота бир умр уни маъсулиятини кўтариб ўтар экан. Билдимки, агар, уйнинг эркаги саломат бўлса, дунё саломат қолар экан.
Ҳар бир ота ва ҳар бир эрни ҳурматини жойига қўйинглар азиз аёллар. Сизлар учун қанча қурбонликлар қилганини билмайсизлар".
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Роббимнинг марҳамати ила берилган яна бир янги тонг, янги кун барчамизга муборак, хайрли бўлсин!
Илохим ҳар бирингизнинг кўнглингиз
ХОТИРЖАМЛИКни,
Юзингиз ТАБАССУМни,
Хонадонингиз БАРАКАни,
Ҳамёнингиз ДАРОМАДни,
Қалбингиз ИЙМОНни,
Танингиз САЛОМАТЛИКни,
Юрагингиз МЕҲРни йўқотмасин!
Кунингиз эзгу амаллар ила мазмунли ва файзли ўтсин!
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Баъзида дардлар даво бўлиши мумкин. Сен билмайсан Аллоҳ эса билгувчидир...
Кўзлар ухлади, юлдузлар ботди, сен эса ҳамон тирик ва қойимсан ! Шукр қил дилга яқиним. Ер тескари айланмайди, сувлар ортига оқмайди, шундай экан сен ҳам ўтмишингни ўйлашни бас қил!
Сўзлари асрга, фикрлари эса асрларга татийдиган замондошим, хайрли ва файзли тун тиладим сизга!
Хайрли Тун
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
У бўлса: «Ҳой, сен кимга жаҳл қиляпсан ўзи, кечагина келиб!» деб менга бақира кетди. «Мен нима дедим сизга?» десам: «Ўзи бир камбағал оиланинг қизи бўлсанг, яна нимангга ўдағайлайсан!» деди. Қоним қайнаб кетди. «Оиламни ҳақорат қилманг!», дея нари кетаётгандим қайнонам келиб «Нима қиляпсанлар ўзи?» деди. Овсиним эса дарров йиғлашга тушди. «Менга ўз-ўзидан бақириб, уришяпти!» деди. Онангиз мендан сўраб ҳам ўтирмади. «Сен ўзи жонимга тегиб тургандинг», дея мени ўша заҳоти кўчага ҳайдади. Кийимларимни ҳам олиб қолиб: «Сенинг ҳеч вақонг йўқ эди. Ҳаммаси меники, арзон мебелларингни эса тезроқ олиб кет. Хонадонимнинг кўркини бузиб турибди», деди. Йиғлаб ялиндим. Гапларимни эшитмади. Бутун маҳаллага шарманда бўлиб, уйимга бошим эгилиб қайтдим. Ота-онам ҳайрон. Иложсиз ҳамма гапни сўзлаб бердим. Ҳозир улар мени шу хонадонга узатишганидан афсусда. Лекин энди кеч. Шу сабаб тезроқ ажраштириб олишмоқчи. Аммо мен ҳеч қачон ўз хоҳишим билан ажрашмайман. Сиз мендан шуни талаб қилсангизгина ажрашишим мумкин…
— Онамни тўғри тушун. Онам бутун умр қийинчилик нималигини билмаган. Егани олдида, емагани ортида бўлган, ғам чекмаган, дард кўрмаган. Ҳаётни фақат енгил-елпи орзу-ҳаваслардан иборат деб ўйлайди. Бошқа қиладиган иши, ташвиши йўқ. Балки, тўқликка шўхлик қилаётгандир. Нима бўлганда ҳам онам мени катта қилган, ёруғ дунёга келтирган. Унга нима ҳам дейишим мумкин? Бу билан сендан, туғилажак фарзандимдан воз кечаман, демоқчи эмасман.
Агарда сени қайтариб олиб борсам, яна бошинг балодан чиқмайди. Қайтаришимга йўл ҳам қўйишмайди. Аллақачон янги келин излашга тушишган. Хавотир олма, иккинчи маротаба уйланмайман. Мен фарзанднинг уволидан қўрқаман.
Яхшиси, уйдан ўзим кетаман. Шунда уларнинг қўлидан ҳеч нарса келмайди. На мени уйлантириш, на бизни ажратиш. Аммо қаерда яшаймиз, дейсанми? Албатта, ота-онангникида эмас. Ичкуёв бўлмайман, бунга ғурурим йўл қўймайди. Қийналиб бўлса-да, ижарада яшаганим дуруст. Ижарага уй излаяпман.
Уйимизда қимматбаҳо ҳеч нарса бўлмаса ҳам бахтиёр яшашимизга ишонаман.
Бўлиб ўтган майда-чуйда гапларни, гиналарни унут. Бу унчалик ҳам ваҳимали нарса эмас. Ҳали ҳаммаси изига тушиб кетади. Мен доим ёнингда бўламан…
Тамом...
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Bir ayol turmush o‘rtog‘ini tekshirmoqchi bo‘libdi.
Turmush o‘rtog‘i ishdan kelishiga yaqin "ortiq u bilan yashay olmasligini, muhabbati ado bo‘lganini va uyni tashlab ketganini" ifodalovchi maktub yozibdi.
Maktubni xontaxtani ustiga qo‘yib, turmush o‘rtog‘i nima qilishini tomosha qilish uchun shkafni ortiga berkinib olibdi.
Turmush o‘rtog‘i kelib maktubni ko‘rib, uni o‘qib bo‘lgach, u ham bir maktub yozib xontaxtani ustiga qo‘yibdi ...
Va ortidan raqsga tushib, juda xursand kayfiyatda kimgadir telefon qilibdi.
«Alo, gulim qalesan? Senga xushxabar, u uyni tark etibdi. Ortiq oramizda hech qanday monelik yo‘q. Hozir tezda oldingga boraman» deya shoshilgancha uydan chiqib ketdi.
Shkafni ortida yashiringan ayol qalbi juda ham mahzun, ko‘zlaridan shashqator yoshlar oqizgancha tashqariga chiqibdi va eri yozgan maktubni o‘qibdi.
Maktubda shunday so‘zlar yozilgan edi:
Davomi...👇
Кайфиятим баттар тушди. Қизиқ у Қозоғистонга яшармикин. Ахир аввал ҳам у эди мени қутқарган.... Ҳа-я. Раимбей. Тўғри уни олдига бордим. Аммо у уйида йўқ экан. Офисини манзилини олдим. Шаҳд билан у ерга йўл олдим. Котибаси қабулида одам борлигини айтиб кутиб туришимни айтди. Бир оз тургач котиба қиз олдига бордим.
-Раимбейни Ҳусайн исмли дўсти борми?
-Ҳусайн... Ҳа бор.
Юрагим тез ура бошлади.
-У анчадан бери Қозоғистонда яшайдими?
-Йўқ. Москвадаги асосий ҳамкоримиз. Баъзан келиб туради. Сиз уни танийсизми?
Шу пайт эшик очилиб Раимбейни олдидаги одам чиқди. Мен котибага жавоб бермай Раимбейни олдига кириб кетдим.
-Эй ҳуш келибсан,- деди Раимбей мени кўриб хурсанд бўлиб.
-Салом.
-Қайси шамолар учирди.
.:
-Мени ўша куни ташландиқ бинодан ким топиб олганди.
-Нега сўраяпсан?
-Ҳусайнни танийсизми?
-Сенчи?
- Демак танийсиз. Қандай топди мени?
-Ўзидан нега сўрамайсиз?
-Саволга савол бериш ўйнаяпмиз.
-Қозоқчани ҳам яхши гапирар экансан.
-Ҳа. Дадам қозоқ. Саволимга жавоб бермадингиз.
-Эрта уйимда зиёфат бераман. Ҳусайн ҳам келади. Ҳоҳласанг таклиф қиламан,- Раимбей манзилини берди. Уни олиб ҳайрлашиб чиқиб кетдим. Уйга қайтиб туни билан ўйладим. Бориш ёки бормаслик ҳақида. Кун кеч бўла бошлади. Борсам уйимдагиларга айтишим керак. Аммо нима дейман. Ҳўш бориб нима қиламан. Ҳусайнга нима дейман. Охирги марта қурол ўқталиб айтган гапларини эсладим. Қилғилиқни қилиб "ўша куни қандай топдингиз" деб сўрайманми? Йўқ. Бормайман
-Қизим,- дадамни овози эшитилди.
-Ҳа,- эшикни очдим.
-Мен билан зиёфатга борасанми бугун.
-Зиёфат...
-Ҳа.
-Раимбей деган бир тадбиркор зиёфат беряпти. Бу ерда янгиман. Одмлари билан яқиндан танишиб олишга қулай фурсат.
-Сизни таклиф қилдими?
-Ҳа. Акамни яқин дўстини ўғли. Бир-икки марта иш юзасидан учрашганмиз.
-Мен ҳам бораманми?
-Ҳа. Ойингни тоби йўқ. Мен билан борсанг хурсанд бўлардим. Нима дейсан?
Бориш дегани Ҳусайн билан учрашиш дегани...
-Майли,- дедим нима бўлса бўлар деб.
Мени кўриб Раимбей сирли бош силкиб қўйди. Ўзимни базм кийимим йўқ эди. Синглим билан гавдамиз тенглашиб қолган. Уни оч пушти кўйлагини кийдим. Менга ярашди-ю, шу кўйлакларда ўзимни ноқулай ҳис этаман. Кўзларим билан яширинчи Ҳусайнни изладим. Топдим ҳам. У кўп ҳам ўзгармаган. Кейин ўша тарафга қарамасликка ҳаракат қилдим. Негадир кетгим келди. Нима қиляпман ўзи. У билан ўтказган кунларим ёдимга тушди. Нима яна шу нарсаларни ўзимга сотиб олмоқчиман. Ундан кейин у мени кечирган ва ёлғиз эмас деб ким айтди менга. Фақат ўша куни мени қандай топгани қизиқ. Суриштирдим. Ўша чала ярим иморат умуман сотувга қўйилмаган экан. Раимбейни гапи ёлғон. Дадамга қарадим. Ёнидаги одам билан қизғин нималарнидир гаплашяпти. Кетдик дегим келди-ю, майли ахир дадамни бу зиёфатдан ниятлари катта эди. Яна озроқ бу зерикарли жойга чидасам бўлди.
-Зерикмадингми?- ёнимда бир нотаниш йигит пайдо бўлди.
-Йўқ,- дедим иложи борича мулойимлик билан.
-Ҳоҳласанг тоза ҳавога чиқиб келамиз?
-Йўқ. Раҳмат.- номалум йигитни бундай дейиши менга ёқмади.
-Мен Мирасман. Раимбейни жияни,- у қўл тутди.
-Асилзода,- дедим қўлини сиқиб. У мендан бир-икки ёш катта кўринар эди. Мен чиқмагач ёнимда қолиб қизиқ-қизиқ гапларни гапириб зериктирмади. Жуда қувноқ йигит экан. Гапга берилиб кетиб атрофимга қарамабман, Ҳусайн менга қаттиқ тикилиб турган экан. Кўриб кўзларимни олиб қочдим. Аксига олиб Мирас ҳам ёнимдан туриб кетди. Ёнимдаги стул бўшаши билан Ҳусайн мен томонга кела бошлади. Мана бўлмаса. Шу керак эди-ку менга. Энди эса қочиб кетгим келяпти. Дадам ҳам аллақаёққа ғойиб бўлибди.
-Салом,- қуюқ қошларини чимириб келиб ёнимга ўтирди Ҳусайн.
-Яхшимисиз?
-Ҳа. Сен ташлаб кетгандан бери зўр.
Гапига кулгим келиб тиржайдим.
-Сенга жуда кулгули туйилган шекилли.
-Йўқ,- дедим ўзимни тутиб.
-Бу ерда нима қиляпсан?
-Сиз учун келдим,- эҳҳ шу тилим жуда чатоқда.
-Мен учун?!
-Ҳа. Раҳмат айтмоқчи эдим. Анави чала иморатдаги воқеада қилган яхшилигингиз учун.
Давоми 14:29 да
- Эрим билан севишиб турмуш курган-лик, - сузини давом эттирди Азиза. Бир -биримизни еру кукка ишонмасдик. Икки болали булдик хамки, ёш келин-куёвлардек бир-биримизга туймасдик. Билмадим, куз тегдими ёки "бандала-рим бир-бирини бу кадар каттик севди" деб худойимга хуш келмадими, кутил-маганда эримнинг ишлари оркага кетиб колди. Бу орада чет элда ишлайдиган бир уртоги келиб колдию, "юр мен бил-ан, бир икки йил ишлаб келасан" деб эримни чет элга кетишга кундирди. Эрим ёлгиз угил эмасми, кетаётганида ён кушнимиз -узининг синфдоши Восит деган йигитга "Восит, илтимос, онам ва оиламдан хабарлашиб тур. Бозор учар-га ёрдам бер, пулини уйлама, хар ой юбориб тураман. Азиза менсиз кийна-либ колмасин" деди. Узи шу Восит де-ганлари менга сира ёкмасди. Икки мар-
та уйланган булса хам рузгори сира ти-нчимаган. Унинг аёлларга суяги йук деб эшитганман. Эримнинг гапларидан кейин кунглим гашланди. "Бекор шу Во-сит уртогингизга шундай дедингиз-да. Нима, менга ишонмайсизми?"дедим. "Сенга ишонмаганимдан эмас, сени ас-раб-авайлаш учун килдим буни. Бозор-ма-бозор огир халта кутариб, кийнали-шингни истамайман", деди. Эрим кетга-ндан кейин Восит тез-тез уйимизга ки-радиган булди. Узини уйнинг хужайини-дек тутиши, менга зимдан сукланиб ка-
раши сира ёкмасди. Бир-икки марта сурбетларча илмокли гап килганидан кейин "энди уйимизга кирманг, сизсиз хам хамма нарсани уддалаймиз"дедим.
Лекин хеч нарсадан бехабар кайнонам Воситни тез-тез чакиртирар, арзимаган ишларда хам ундан ёрдам сурарди. Бир куни кайнонам кишлокдаги кариндош-лариникига туйга кетадиган булди. "Ке-лин, туй кечаси тугайди, кайтиб келол-майман. Хушёргина ётинглар", деди. Бу пайтда Восит хам кайнонамнинг ёнида эди, у кайнонамни кишлокка жунайди-ган автобусга чикариб куйиш учун ма-шинасини олиб чикканди. Кайнонамни гапини эшитиб унинг кузи хунук чакнаб кетганини курдим. Кайнонамни куза-тиб куйгач, Восит яна келди. "Телефонимни каердадир йукотиб куй-дим. Бир уртогимга кунгирок килиб олишим зарур, телефонингизни бериб туринг" деди. Ноилож телефонимни бе-
рдим. У кимгадир кунгирок килди, ам-
мо у томондаги киши жавоб бермагани учун "смс" ёзди. "СМС"ни учириб ташла-гани учун кимга, нима деб ёзганини би-
лолмадим. Телефонни кайтариб бераё-тиб гуё бехосдан тегиб кетгандай бар-могимни ушлаб, "кулингиз бунча иссик, куйдираман дейди-я" деди сурбетлар-ча. Унинг узидан хам, киликларидан хам гижиниб кетдим. Тезрок уйимдан чикиб кетишини истардим. Кеч тушгач, болаларни овкатлантириб, жойларига ёткиздим. Узим хам уларнинг ёнига ён-бошладим. Кун буйи тинмаган булсам-да, кузимга уйку келмади. Негадир ку-нглим гаш эди. Илгари кайнонам кил-дан кийик ахтариб, жанжал бошлайвер-са, "канийди, бир икки кунга бирор жой-га кетса, мазза килиб дам олардим" дердим. Лекин уша окшомда бакирса хам, чакирса хам кайнонам уйда булга-ни яхши экан, хар калай, унга ишониб бу уйда эмин-эркин юрарканман, деб тан олдим. Шерзод акам билан кечирган бахтли кунларимизни эслаб кузим или-нганини билмай колибман. Бир пайт ни-манингдир тараклагани эшитилди. Чу-чиб уйгониб кетдим. Атрофга диккат билан кулок тутдим. Канчалик секин юрмасин, оёк шарпасини сездим. "Угри" хаёлимга келган биринчи фикр шу бул-ди. Хозир кирса мениям, болаларимни-ям кийнайди деган фикрдан бутун ву-жудим музлаб кетди. Йук, болаларимга дахл килишига йул куёлмайман, улар менинг бору йугим. Ана шу хаёл билан урнимдан туриб эшикни очдим.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Куйлак тикиб топган пулларининг та-ги куриниб колди. Оилавий ётокхонани-нг муъжазгина хонасида яшаётганлар-ига куп булмаса-да, кундалик эхтиёж-лар учун пул гириллаб кетади.
Гулширин имкон борича пулни тежашга харакат килади, аммо болаларининг мултираб турган кузига караб эзилиб кетади. Ёлгиз аёлнинг ейман-ичаман деб турган икки бола билан рузгор те-братиши кийин экан. Хеч нарса олмай, бор-йуги кунида бир марта козон кай-натишу дастурхонга керакли ул-бул сотиб олишган такдирда хам пули нари борса бир хафта-ун кунга етади. "Ишга киришим керак!" Хар гал кармонидаги чуг пасайиб кетаётганини курганда шу фикр миясида йил этади. Лекин каер-да ишлайди? Кулида паспортидан бу-лак хужжат булмаса, коллеждан берил-ган дипломи уйда колган. Ишга кирган такдирда хам болаларига ким караб туради? Уйдан кетганидан буён бола-лари богчага бормай куйган. "Менинг-ку, пешонам шур экан, лекин бугинала-рнинг айби нима? Отаси акалли бир марта хам болаларини йукламади-я....Унинг дарди-фикри уша Нозиманинг боласида. Аллакачон Нозимани топиб, уйга олиб келгандир..." Шуларни уйла-ганида юрагини алам ва рашк тиги ялаб утади.
Кечки овкатга уннамокчи булиб ул-бул тозалашга киришмокчи эди, аксига олгандек картошка пиёз тугабди. Угли-ни хонада колдириб, Мадинани етаклаб ётокхона якинидаги дуконга тушди. Бола эмасми, пештахталардаги кузни олиб турган нарсаларни куриб Мадина-нинг хамма нарсага хавас келаверди. Айникса, катта тухум шаклидаги шоко-лад-уйинчок олдидан кетолмай колди. "Оберинг!" деб хархаша килди. Гулши-
рин картошка-пиёзга яраша пул олиб чикканди, "кейин обераман, кизим" деб Мадинани овунтирмокчи булди. Лекин кизи овозини баланд куйиб йиглайвер-ди. Дуконда савдо килишга кирганлар уларга караб-караб куйишар, Гулширин бундан баттар хижолат тортарди.
- Шундай ширин кизчани аяси нега йиг-латяпти? - сотувчи аёл Мадинага якин-лашиб, сочларидан силади. - Нима ке-
рак сенга, асал киз?
Мадина жажжи кулчаси билан шоко-ладни курсатди. Сотувчи аёл тухум шаклидаги шоколадни олиб, унга тут-казди.
- Мана, олакол.
- Керакмас, опа, - Гулширин кизининг кулидаги шоколадни олиб, сотувчига кайтармокчи булди. - Пулни камрок олиб чиккан эканман, кейинги келгани-мизда олармиз.
- Сиз пулини уйламанг, - чиройли жил-майди аёл. - Бу шоколад кизингизга дуконимиздан совга.
Уятдан Гулшириннинг икки юзи олов булиб ёнди.
Сотувчи аёлнинг сунгги сузлари унга "биздан садака" дегандек эшитилди. Кузи тиниб кетди. Максадига эришга-нидан кувончи ичига сигмаётган кизи-ни етаклаганча дукондан чикаркан, ха-ёлидан уша суз чикмай колди: "Садака..биздан садака...садака...."
Зурга судралиб хонага кирдию, девор-га бехол суяниб колди. Идроки бир зум хиралашди. У хозир хеч нарсани курма-сди. Тугрироги, курардию, буларни бари тушида булаётгандек эди. Мадина шо-коладини акасига курсатиб мактанга-нию, сунг иккиси талашиб-тортишиб шоколадни еганини хам гуё тушида ку-раётгандек эди. "Нахотки боламга шо-колад олиб беролмайдиган ахволга ту-шиб колган булсам? Болаларим садак-ага зор булиб колдими?"
💥КУНДОШЛИ УЙ (хаётли хикоя) 6-қисм. - 891575892726
Уша куни унинг ишлаш хакидаги фикри "Эртагаёк иш топишим керак!" деган катъий карорга айланди. Уша кеча ухламай тонг оттирди. Эртаси ку-ни эрталабдан иш излашга отланди. Кушни хонада турадиган, узидан икки-уч ёш катта Азиза исмли аёлнинг эши-гини такиллатди.
- Опа, илтимос, бирпас болаларимга ка-раб турсангиз.
- Майли, кира колишсин, -деди аёл очик чехра билан. -Бозорга чикаётган булса-
нгиз мен хам бир икки нарса буюрмок-чи эдим.
- Йук, бозорга эмас, - Гулширин айб иш устида кулга тушган одамдек дув ки-зариб кетди. - Халиги...иш изламокчи эдим.
- Ха, ундай булса майли. Сиз бемалол бориб келаверинг. Болаларга узим ка-раб тураман.
Гулширин болаларини бегона аёлга ташлаб кетаётгани учун алланечук бу-либ кетди. Хаёлида болалари ортидан мунгайиб караб колгандек булди. Узи-ни чалгитиш учун бахона излади: "Хеч-киси йук, ахир, узларини ёлгиз ташлаб кетаётганим йук-ку. Тезда келаман..."
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
🔥КУНДОШЛИ УЙ 🔥
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Арзимайди...
Бугун ҳаво қаттиқ совуқ.Қаҳратон қиличини қайраган. Одатим бўйича ишга эрта отландим. Олган нафасим қалин пўстинимнинг ёқасида қиров ҳосил қилаётганини кўриб ёқамни тузатар эканман кўзим беихтиёр ерда ётган қип-қизил пулга тушди. Икки минг сўм. Бир бечорагина бола совуқда чўнтагига қўл суққану туширган бўлса керак. Эгилиб пулни олдим. Кимники деб сўрай десам теваракда кимса йўқ. Шундоққина қўлимда пул билан мактабга яқинлашар эканман бир ориққина,жуссаси миттигина болача ичкаридан отилиб чиқди. Афтидан биринчи синф.Йиғлаб юборай,йиғлаб юборай деган алфозда.Икки кўзи ерда. У ёқ бу ёққа аланглар экан қўлимдаги пулни кўриб югуриб келди.Юзимга қарамасдан ҳам:
–Бу менинг пулим!–деб қўлимдан шартта олдию чопқиллаб кетди.
–Раҳмат,–дедим беихтиёр.
–Арзимайди!–деди бурнини тортганча югуриб кетаётиб.
Завқим тошди. Кулгим қистади. Куннинг совуғи ҳам,мактабнинг муаммолари ҳам унутилиб кайфиятим кўтарилди.Куни бўйи эсимга тушса жилмайиб юрдим.
Раҳмат,беғубор болакай!
Саломат Эшимбетова
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
🌧☀️Ассалому алайкум ва раҳматуллоҳи ва барокатуҳ!
❄️🍃Хайрли тонг, Азизлар!
❄️🍃Барчага хафтанинг– Шанба тонги муборак бўлсин!
❄️🍃Ҳар тонгимиз Бисмиллоҳ ила бошланиб, ҳар кунимиз
❄️🍃Алҳамдулиллаҳ ила якунлансин.
❄️🍃Барчамизга дунё ва охиратимизни саодатга боғлайдиган хайрли амаллар қилиш насиб этсин!!
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
🙋♀ 𝗠𝗮𝗻𝗮 𝗼'𝘀𝗵𝗮 𝘀𝗶𝘇 𝗶𝘇𝗹𝗮𝗴𝗮𝗻 𝗥𝗔𝗦𝗠𝗟𝗔𝗥 𝗸𝗮𝗻𝗮𝗹𝗶🥳
❣️𝗣𝗿𝗼𝗳𝗲𝗹𝗶𝗻𝗴𝗶𝘇 𝘂𝗰𝗵𝘂𝗻 𝗲𝗻𝗴 𝘀𝗮𝗿𝗮 𝗕𝗢𝗠𝗕𝗔 𝗿𝗮𝘀𝗺𝗹𝗮𝗿 𝗶𝘇𝗹𝗮𝘆𝗮𝗽𝘀𝗶𝘇𝗺𝗶⁉️
🧡𝗨𝗻𝗱𝗮𝘆 𝗯𝗼'𝗹𝘀𝗮 𝗯𝗶𝘇𝗴𝗮 𝗾𝗼'𝘀𝗵𝗶𝗹𝗶𝗻𝗴✅
𝗕𝗢𝗠𝗕𝗔 𝗥𝗔𝗦𝗠𝗟𝗔𝗥💓
𝗕𝗢𝗠𝗕𝗔 𝗥𝗔𝗦𝗠𝗟𝗔𝗥💓
𝗕𝗢𝗠𝗕𝗔 𝗥𝗔𝗔𝗠𝗟𝗔𝗥💓
💕𝗞𝗮𝗻𝗮𝗹𝗴𝗮 𝗸𝗶𝗿𝗶𝗯 𝗸𝗼'𝗿𝗶𝗻𝗴 𝘀𝗶𝘇𝗴𝗮 𝗮𝗹𝗯𝗮𝘁𝘁𝗮 𝘆𝗼𝗾𝗮𝗱𝗶🫰
⬇️⬇️𝗞𝗔𝗡𝗔𝗟𝗚𝗔 𝗞𝗜𝗥𝗜𝗦𝗛⬇️⬇️
/channel/+VuAkH37eQUJjMDYy
/channel/+VuAkH37eQUJjMDYy
/channel/+VuAkH37eQUJjMDYy
Йигит кишининг омади билан ўйнашиб бўлмайди...😅
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
‼️‼️‼️‼️‼️‼️‼️‼️‼️
СИЗ АНЧАДАН БЕРИ ОЗИШНИ ХОХЛАЙСИЗ У ЛЕКИН УДДАЛАЙ ОЛМАЯПСИЗМИ 👏
БОШКА ГУРУХГА КУШИЛДИЗ МЕНЮСИ СИЗГА ТУГРИ КЕЛМАЯПТИМИ 😀
📍 1-ойда 4-кгдан 12-кг гача
📍 2 ойда 10 кгдан 18 кг гача
📍 3 ойда 18 кг дан 25 кг гача
ОЗИШНИ ВА ЧИРОЙЛИ КОМАТ СОГЛОМ ХАЁТ САРИ КЕТТИК 🚀
Олий маълумотли ДИЕТОЛОГ ✅
📌 БИЗ БИЛАН ЕНДИ ХАМММАСИ ОСОН
ТЕЗДА УЛАНИП ОЛИНГ АЙНАН СИЗ ИЗЛАГАН ГУРУХ
👇👇👇👇
/channel/+StOZZj6QcXc4NzFi
/channel/+StOZZj6QcXc4NzFi