195
گمشده ی واقعی ما چیست؟ درونی است یا بیرونی؟ نهایتا چه چیزی از زندگی می خواهیم؟ در اندرون من خسته دل ندانم کیست که من خموشم و او در فغان و در غوغاست @sj_sajjadjafari
«نگرانی بیمعنا میشه!»
@khodshenasi_me
فایل کامل:
/channel/Goftemanekhodshenasi/851
اگر خدا میخواست،
همین الآن همه چیز درست شده بود!
همونایی که تو ذهنته که باید درستشون کنی!
پس عجله نکن!
وظیفهات رو انجام بده
اما هیچ عجله نکن
با خواست خدا همراه شو
آرام، آهسته، کم کم.
شد که شد، نشد که نشد
هرچی خدا بخواد
آرامش و طمئنینهی خودت رو فدای عجلهات نکن.
@GomshodeVaghei
چطوری همیشه آرام باشم؛ حتی در بدترین شرایط؟!
هر لحظه این قلب داره میتپه،
نفس میاد و میره،
سلولها میمیرن و متولد میشن،
چقدر خون در حال رفت و آمد توی این رگهاست،
فقط میلیون ها اتفاق در حال رخ دادن توی بدن ماست
و چقدر موانع بر سر راه این اتفاقاته که همگی به وقتش حل میشه
بدون اینکه ما توجهی بهشون کنیم و غصهشون رو بخوریم
ناخودآگاه
اعتماد داریم
به شعوری که در این بدن هست،
به خدایی که این عالم رو داره مدیریت میکنه
تمام عالم شعور داره، همه چیز سر جاشه و به وقتش اتفاق میافته
و ما ناخودآگاه بهش اعتماد داریم
مشکل از اونجایی شروع میشه که
۱. از اتفاقات با خبر میشیم
۲. شروع میکنیم به فکر و خیال
۳. خدا و شعور و عدلی که در تک تک مولکولهای این عالم برقراره رو فراموش میکنیم، اعتماد ناخودآگاهمون رو یادمون میره
اون چوپانی که توی روستای دور افتاده، بدون موبایل و تلویزیون و اینترنت
مشغول زندگی خودشه،
هیچ دلش شور جنگی که ممکنه اتفاق بیفته رو نمیزنه
چون ازش بیخبره
اما کمال انسان در این نیست که بی خبر باشه
وگرنه هر بیعقلی بی خبر و خوشه!
کمال انسان تو اینه که اون اعتماد ناخودآگاه رو ببینه، بفهمه که همه چیز سر جاشه، عدله و نمیتونه ظلمی اتفاق بیفته
و اینقدر یادآوری کنه و با این حقیقت زندگی کنه
که با شنیدن هیچ خبری، فکر و خیال نکنه، و اعتمادش رو از دست نده، دلش قرص و محکم باشه، که خدا هست، شعور هست، عدل هست.
در نتیجه در اوج مصیبتها و مشکلات ظاهری، آرام باشه.
آیا معناش اینه که ظالمها ظلم نمیکنن؟
نه، اونها دارن ظلم میکنن اما به خودشون! نه به شما. (چطور؟ بعدا میگم)
آیا معناش اینه که من با ظلم مبارزه نکنم؟
نه، وظیفه داری مبارزه کنی
الان باید چی کار کنم؟
به فکر خودت باش
خودتو بشناس که چه آرامش و اعتمادی درون تو هست
شعور هستی رو ببین
بفهم که همه چی سر جاشه
و خودتو بشناس که هدف نهایی تو هم همینه که همه چی سر جاش باشه و عدل باشه
تو آرامش حقیقی خودتو از عدل میگیری، و عدل، هست؛ نمیتونه نباشه. تمام عالم رو عدل پر کرده.
تمام توجهت به کمال و سعادت و آرامش همیشگی خودت باشه
اگر هنوز شروع نکردی،
خودشناسی رو شروع کن
تا قبل از اینکه خودتو بشناسی،
کمتر خبر ببین و بخون
اما هر جا خبر از خودشناسی بود، بشتاب سمتش اگر خودتو دوست داری.
اگرم شروع کردی،
ادامه بده، تکرارش کن
خیالت راحت باشه که خدا هست، عدل هست و هرچی بشه، به نفع توست
خودآزاری نکن و کمتر اخبار رو دنبال کن
@GomshodeVaghei
اگر از به دست آوردن چیزی خوشحال شدی،
منتظر باش یک روزی به خاطر از دست دادنش، ناراحت بشی
مگر اینکه خودتو بشناسی و از این بازی خوشحالی و ناراحتی، بیرون بکشی
دلتو به این چیزایی که داری و به دست میاری خوش نکن، تا با رفتنشون، حالت چند برابر گرفته نشه
قدرت و انرژیتو از چی میگیری؟
از غیر خودت؟
به همون اندازه تحت تاثیر اونی
باشه، انرژی داری، نباشه، میفتی.
خودتو بشناس
ببین که چیزی کم نداری که نیاز باشه از بیرون قرض کنی!
همیشه هرچی که لازمه، هست.
@GomshodeVaghei
عزیز دلی، خیلی بی جا و بی وقت، حرفی زد که به هم ریختم و دست و پا میزدم که بهش توضیح بدم چرا حرفش درست نیست
و دفاع میکردم از کارهای درست خودم.
بعد از کلی انرژی سوزوندن و جلز و ولز کردن،
ناراحت بودم از اینکه چرا اینقدر بی جا و بی موقع اینو گفت که باعث شد حال من خراب بشه، انرژی بسوزونم؟
خسته بودم، خستهترم کرد!
بعد، ندای درونی بهم گفت:
اون اشتباه کرد،
تو چرا حالت گرفته شد؟ تو چرا به هم ریختی؟ تو چرا ناراحت شدی؟
اون بد،
تو چرا خوب نیستی؟
چرا کسی باید بتونه حالتو بد کنه؟
اون روز همش به این چیزا فکر میکردم،
داشتم رانندگی میکردم،
موقع رانندگی، مثل خیلی وقتای دیگه، رانندههایی که بد و غیر منطقی رانندگی میکردن؛ آروم میرفتن، حقتو میگرفتن، خطرناک رانندگی میکردن، یهو میپیچیدن جلوت، ...
شروع کردم غر زدن که این چه وضع رانندگیه، چقدر بی عقلن ....
دوباره ندای درونی اومد و گفت:
اونا بد، اونا بی عقل،
تو چی؟
تو که خوبی، چرا به هم میریزی؟
اونا پر از اشتباه
به تو چه؟
اشتباه خودتو دریاب
چرا باید کسی بتونه ناراحتت کنه؟
چرا کلید حالت باید دست دیگران باشه؟
چرا باید عصبانی و به هم ریخته بشی؟
چرا آروم نیستی؟
برو اول خودتو اصلاح کن، بعد اگر وقت اضافه آوردی به اشتباه دیگران فکر کن
ایراد کارِت کجاست که ناراحت میشی؟
@GomshodeVaghei
در نقل داستان پیامبران و اولیاء الهی و معجزاتشون
تصور بیشتر ما اینه که یه خدایی که بیرونه، یه فرشته ای فرستاده و یه دستی به سرشون کشیده و تبدیل شدن به پیامبر، جرئت پیدا کردن که یه سری کارها رو بکنن
یعنی چرایی کارهایی که کردن را، یک عامل بیرونی میدونیم
حضرت ابراهیم، چون بهش وحی شد و قوت قلب بهش دادن از بیرون، هاجر و اسماعیل را برد در بیابان رها کرد
موسی، چون از اول از بیرون بهش وحی کردن و خبر دادن که برو وسط رود نیل، چیزی نمیشه، به اون سمت رفت...
یا وقتی درها بسته بود، چون میدونست درها باز میشن، به سمت درهای بسته دوید تا از دست زلیخا فرار کنه
در حالی که اولا خدا چیزی در بیرون نیست
حقیقتی است در درون
ثانیا میتونه برعکس باشه یعنی:
ابراهیم، اینقدر به خدا و حقیقتی که درون خودش میفهمید درسته، اعتماد داشت، خیلی کارا رو میکرد
موسی، اول اعتماد به خدا داشت، بعد به سمت بن بست رفت، همینطوری الکی امیدوار بود به خدا، بعد درهای بسته به روش باز شد.
عصا رو انداخت تو آب، و گفت خدایا برای تو که کاری نداره،...
رود نیل به خاطر اعتمادی که به خدا داشت، باز شد...
@GomshodeVaghei
تناقض در روایات؟
استاد عزیز ما مسأله ای طرح نمودند تا در مورد آن بیشتر فکر کنیم:
در روایات داریم که "بهترین عبادات، سخت ترین آنهاست"
آیا این روایت به معنای آن است که مثلا با آب سرد وضو بگیریم و در آب سرد غسل کنیم و در طولانی ترین روزهای سال روزه بگیریم و خلاصه به خودمان سختی بدهیم؟
اگر بله، با آن روایتی که می فرماید شریعت اسلام، سهله سمحه (آسان گیر) است، در تناقض نیست آیا؟
پاسخ آن است که این دو روایت اصلا و ابدا در تناقض نیستند. سختی عبادت در خود عمل نیست، بلکه در خالص کردن نیت است. آن چیزی که از ما تلاش می خواهد و سخت هم به دست می آید، تقوا و نیت صحیح است؛ و الا دولّا راست شدن و گرسنگی کشیدن که آن چنان سخت نیست!
در روایات دیگر، این معنا به زیبایی طرح شده:
- عمل کم که همراه با تقوا باشد از عمل زیاد که بدون تقوا باشد بهتر است (امام صادق ع)
- نيّت برتر از عمل است. بدانيد كه نيّت همان عمل است (امام صادق ع)
- خالص گردانيدن عمل، سخت تر از خود عمل است و پاك كردن نيت از فساد و ناخالصى براى عمل كنندگان، از جهاد طولانى دشوارتر است. (امیرالمومنین ع)
از کانال @NaqshMaqsood
@GomshodeVaghei
اگر آسمانها و زمین بر بندهای بسته و گرهخورده باشد،
سپس او تقوای الهی پیشه کند،
خداوند از همان آسمان و زمین برای او راه گشایشی قرار خواهد داد
#تقوا
امام جواد (ع)
@GomshodeVaghei
تقوا یعنی محدودیت، مراقبت، محافظت، خودداری و خود نگهداری.
تقوای الهی یعنی
تنها و یگانه محدودیت انسان، خدا و حق باشه
فقط خدا را در نظر بگیره
یعنی فقط توجهش به حق باشه
کاری با هیچ چیز دیگهاش نداشته باشه
وقتی کاری میخواد انجام بده، هدفش به نتیجه رسیدن اون کار نیست، هدفش حقه.
میگه چون حقه، انجام میدم.
وقتی اتفاقی براش میفته، حواسش به اون اتفاق نیست، حواسش به حقه، با خودش میگه همش حقه، حقه، درسته، سر جاشه، هیچ اتفاق نابجایی در عالم نمیفته
چطوری میشه که آدم به اینجا برسه؟
فقط با خودشناسی
وقتی که اولا بفهمه و در وجود خودش بیابه که خواستهی واقعی و هدف نهاییش، حقه، عدله، خداست
و بفهمه که ناخوداگاه با تمام وجودش دنبال این بود که حق و عدل باشه
یعنی ته دلش عاشق حق بوده و هست.
و ثانیا بفهمه و ببینه و یقین کنه که هر اتفاقی میفته، حقه و عدله و نمیتونه غیر این باشه
اینطوری میشه که میتونه، در اوج مصیبتها، آرامشی عمیق داشته باشه
چون چشمش بازه و داره میبینه که حقه
نه اینکه فقط تلقین کنه به خودش.
حواسش به مکانیزم و جزئیات اون اتفاق نیست، بلکه کانون توجهش به اینه که این اتفاق، حقه و باید میفتاد، درسته، به جاست.
چیزی که تو نظرش بزرگ جلوه کرده، حقه، خداست
و غیر اون براش کم اهمیت و کوچیک شده و اصلا نمیبینتش
بنابراین دیگه ترس و نگرانی و دلشوره و اضطراب هم نداره
#تقوا
@GomshodeVaghei
خودتو نخود هر آشی نکن!
@GoftemaneKhodshenasi
@GomshodeVaghei
الحمدلله علی کل حال
خدا را شکر، در همه حال
وقتی داری، لذت ببر و انفاق کن
وقتی نداری، صبرت رو تقویت کن و لذت ببر
وَ اجْعَلْ شُکرِی لَک عَلَی مَا زَوَیتَ عَنِّی
أَوْفَرَ مِنْ شُکرِی إِیاک عَلَی مَا خَوَّلْتَنِی
خدایا شکر من را به ندادهها،
بیشتر از دادهها قرار بده
@GomshodeVaghei
🌷 دیر کرده بود. هیچ وقت برای نماز جماعت دیر نمی آمد. نگرانش شدند و رفتند دنبالش. دیدند بچه ای را سوار کولش کرده و برایش نقشِ شتر را بازی میکند. گفتند: «از شما بعید است، نماز دیر شد.»
رو به بچّه کرد و گفت: «شترت را با چند گردو عوض میکنی؟» بچّه چیزی گفت. گفت: «بروید گردو بیاورید و مرا بخرید.» کودک میخندید، پیامبر هم.
📗 از کتابِ آخرین آفتاب / صفحه۷۳
تولد #حضرت_محمد (ص) مبارک باد.
@amirolkalam
@GomshodeVaghei
سُبْحَانَكَ
مَا أَضْيَقَ الطُّرُقَ عَلَى مَنْ لَمْ تَكُنْ دَلِيلَهُ
وَ مَا أَوْضَحَ الْحَقَّ عِنْدَ مَنْ هَدَيْتَهُ سَبِيلَهُ
پاک و منزّهی تو!
چه تنگ و دشوار است راه، برای کسی که تو راهنمای او نباشی.
و چه روشن و آشکار است حقیقت، برای آنکه تو، او را به مسیرش هدایت کردی.
إِلَهِي فَاسْلُكْ بِنَا سُبُلَ الْوُصُولِ إِلَيْكَ
وَ سَيِّرْنَا فِي أَقْرَبِ الطُّرُقِ لِلْوُفُودِ عَلَيْكَ
پروردگارا! پس ما را در راههای رسیدن به سوی خودت روان و جاری کن.
و بر نزدیکترین راههایی که به تو میرسند، روانه ساز.
قَرِّبْ عَلَيْنَا الْبَعِيدَ وَ سَهِّلْ عَلَيْنَا الْعَسِيرَ الشَّدِيدَ
وَ أَلْحِقْنَا بِعِبَادِكَ الَّذِينَ هُمْ بَالْبِدَارِ إِلَيْكَ يُسَارِعُونَ
وَ بَابَكَ عَلَى الدَّوَامِ يَطْرُقُونَ
وَ إِيَّاكَ فِي اللَّيْلِ وَ النَّهَارِ يَعْبُدُون
دور را بر ما نزدیک گردان
و دشوار و سخت را بر ما آسان ساز.
و ما را به بندگان خود ملحق کن.
آنان که با شتاب به سوی تو میشتابند،
و پیوسته درِ خانهات را میکوبند،
و شب و روز، تنها تو را پرستش میکنند
امام سجاد (ع)
@GomshodeVaghei
در حديث معراج آمده است:
[پيامبر] پرسيد:
پروردگارا! ميراث روزه چيست؟
خداوند فرمود:
روزه، حكمت به ارث مى نهد؛
و حكمت، معرفت؛
و معرفت، يقين؛
و چون بنده به يقين رسد، ديگر برايش اهميتى ندارد كه چگونه شب و روز خود را بگذراند ؛ به سختى يا به آسانى!
هر چه در این پرده نشانت دهند،
گر نَسِتانی، به از آنت دهند
وقتی مدتی از نیازهای غریزی جسمت پرهیز میکنی، میفهمی که میشه اسیر و پیرو نیازهای این بدن نبود! میشه کنترلش کرد، همچین توانی درونت هست.
میفهمی که این جسم و نیازهاش، همهچیز نیست؛ یه چیزایی مهمتر از این جسم هم هست! که ارزشمندتره.
یعنی خودت این بدن مادی نیستی، چون حاضری اون رو فدا کنی!
اگر به این فهم و حکمت توجه کنی و ادامهاش بدی،
سر از فهمهای دیگری در میاری، به معرفت و خودشناسی میرسی؛
و میبینی، واقعا کی هستی و چی میخوای؛
میبینی، اونی که میخوای و واقعا هستی، با اونی که خدا میخواد و اتفاق میافته،
یکیه!
به یقین میرسی؛
خیالت از بابت همه چیز راحت میشه؛
به اطمینان و آرامشی میرسی که دیگه برات فرقی نمیکنه چگونه شب و روز میگذره، به سختی یا به آسانی!
@GomshodeVaghei
خدا (حق و فهم) بهت میگه این کارو کن
تو هم اگه هدفت خداست و عاشق حقی، باید با جدیت و تمام قدرت و کیفیت، اون کارو انجام بدی.
ولی ممکنه اون کار، نشه و نتیجه نده!
برای خدا، مهم نیست که بشه یا نشه!
خودت مهمی!
هدف خودت بودی!
مهم اینه که تو با خدا و حق باشی!
کارها، همه بهانه بود!
@GomshodeVaghei
ایراد کار اینجاست که
آرامش خودمون رو از آروم بودن محیط بیرون میگیریم
حالمون رو گره زدیم به غیر خودمون
هر وقت شرایط آراوم باشه، آدما حرفایی بزنن که ما خوشمون میاد، اصولی رانندگی کنن، ...
حالمون خوبه
هر وقت بد باشن، حالمون بده
میخوایم شرایط رو درست کنیم تا آروم باشیم
دنبال آرامش، تو بیرون میگردیم
یک بار برای همیشه
این ماجرا رو ریشهای حل کن و عقب ننداز!
برو سراغ اینکه خودتو بشناسی!
خودشناسی چه ربطی داره به اینکه آروم باشم؟
ربطش اینه که وقتی خودتو بشناسی، میفهمی همهی اون آرامشی که تو بیرون دنبالش بودی و زور میزدی دیگران درست باشن و هیچ وقت هیچ وقتم نمیشه؛
تو درون خودت داری!
سال ها دل طلب جام جم از ما میکرد
وآنچه خود داشت ز بیگانه تمنا میکرد
یعنی چی تو درونم دارم؟
درونم کجاست؟
درونت جایی نیست
درون یعنی خود واقعیت
یعنی اونی که واقعا هستی
نه اینی که فکر میکنی هستی
نه این جسم، نه این اسم، نه این افکار.
همهی مشکل ما اینه که خودمون رو این چیزا میدونیم و برای آرامش خودمون، میخوایم اینا در آرامش باشن
خودمون گرسنهایم، به بدنمون غذا میدیم
بعد میبینیم این بدن سیر میشه، اما ما هنوز سیر نشدیم! بازم میخوایم بخوریم...
خودتو که بشناسی و خودت باشی، میبینی هر چی میخواهی، هست و احساس کمبود و نقص و حقارت نمیکنی ...
سوال:
تو که اینا رو میدونی، چرا خودت دنبال آرامش تو بیرون بودی؟
پاسخ اینه که همیشه اینجوری نیستم، خیلی خیلی بهتر شدم
چون کسی هم که خودشو پیدا میکنه، ممکنه گاهی خودشو گم کنه،
تکرار میخواد
یه تکرار لذت بخش، لذتی که با هیچ چیز قابل مقایسه نیست
فقط کافیه امتحانش کنی...
@GomshodeVaghei
خدایا
ممنونم!
یک روز دیگه!
بریم ببینیم امروز با من چی کار داری
خدایا
توجهم رو به خودت قطع نکن
ای کاش
در تمام لحظاتی که داری برام پیش میاری
حواسم باشه که میزبان تمام لحظاتم فقط تویی
چشم عقلم رو باز کن تا ببینم مقصودت چیه و با من چی کار داری
خدایا
به من نشون دادی که
مهم نیست اتفاقاتی که میفته، ظاهرا به نفع من تموم میشه یا نه
شد که شد، نشد که نشد.
مهم اینه که تمام این اتفاقات داره من رو پختهتر و فهمیدهتر میکنه
و تک تک اونها واقعا به نفع منه.
خدایا
بهم نشون دادی، قصدت اینه که
روز به روز بزرگتر بشم و لذات بزرگتری رو تجربه کنم
از لذتهای بچگی و حیوانی تا لذات آدم بزرگ ها، لذت فهم، لذت شناخت تو و خودم، لذت رهایی از تعلقات، لذت آرامش خاطر جمع بودن، لذت دیدن عدل
خدایا
بریم ببینیم
رشد امروزم در چیه
امتحان امروز چیه
چند مرده حلاجم
و چقدر تغییر کردم
چقدر به تو توجه میکنم
چقدر آرومم
چقدر صبورم
چقدر خودم رو از غیر خودم تفکیک میکنم
و میتونم رها کنم
@GomshodeVaghei
«آزمون بیمیلی!»
چند روزی بود همینجوری، بیخودی بیمیل و انگیزه شده بودم
یه جور افسردگی انگار
کارهایی که قبلا خیلی راحت انجامشون میدادم، انگیزه نداشتم براشون. نه اینکه ناتوان باشم! انگیزه نداشتم، میلم نمیومد!
فهمیدم چقدر این میل و انگیزه مهمه!
و چقدر دیده نمیشه
خیلی از کارهایی که میکنیم و بهشون میبالیم و افتخار میکنیم که من اینم و دستاورد من اینه،
اگر یه لحظه میل و انگیزه رو ازت بگیرن، هیچ کاره ای!
اگر تواناییت رو ازت بگیرن، دیگه اونا نیست!
تو هم اونا نیستی
همونایی که ازشون قدرت میگرفتی و خودت رو با اونا معرفی میکردی که من کار بلدم، من مهندسم، من دکترم، من ورزشکارم، من معلمم، من علم خودشناسی دارم! ...
وقتی میل و انگیزه یا توانایی نداشته باشی،
یهو میبینی همهی اینا میتونه نباشه! و تو هیچکدوم نیستی!
«توهم چسباندن هویت به دستاوردهای بیرونی»
و حقیقتم اینه که تو هیچکدوم از این چیزای بیرونی و دستاوردها نیستی
بیخودی خودتو به اونا چسبونده بودی و از اونا قدرت موقتی گرفته بودی
موش شده بودم!
کوچک و بی قدرت و بی انگیزه
بعد نگاه کردم دیدم چقدر از قضاوت هایی که دارم راجع به آدما بر اساس همین دستاوردها و ظواهره
فلانی خیلی خوبه چون خیلی تواناست، خیلی ظهور و بروز داره
درحالی که این توانایی رو خدا بهش داده تا یه ماموریتهایی رو انجام بده توی این عالم
ربطی به خودش و سعادتش نداره.
توفیقات و دستاوردهایی که داریم، به خودمون میچسبونیم که «منم» که این توفیق یا دستاورد رو دارم
خدا من رو انتخاب کرده!
در حالی که خدا میخواد توی این عالم یه سری امور اتفاق بیفته و انجام این امور، مامور میخواد.
در تو یک میل و انگیزه ای قرار داده تا اون کارها رو رقم بزنی.
ربطی به خوب و بد بودن تو نداره
تا تو کی باشی و انتخابت چی باشه و راضی باشی به حق یا نه.
چند تا عامل هم زمان دست به دست هم داده بود این چند وقت که بی میل و انگیزه بشم نسبت به دستاوردهای بیرونی
تا اینا رو بفهمم
«معادلات ذهنی ما را به هم میریزد: حجت ۱۸ ساله»
اولیش شهادت حضرت زهرا (س) بود
به این فکر میکردم که چرا ائمه علیهم السلام فرمودن ما حجت خدا بر مردمیم و حضرت زهرا حجت خدا بر ما
و یا اونجا خدا میفرماید اگر حضرت زهرا نبود، حضرت محمد و حضرت علی را خلق نمیکردم
مگه حضرت زهرا کی بود؟ چه دستاوردی داشت؟ چه کاری انجام داد توی ۱۸ سال عمرش؟
اصلا همینکه ۱۸ سالگی از دنیا رفته یعنی خیلی دستاورد بیرونی ظاهری نداره
کدوم جنگ شرکت کرده بود و چند نفر رو از بین برده بود و چقدر فتوحات داشت؟ چند تا کتاب نوشته بود و چند هزار شاگرد تربیت کرده بود؟ پیغمبر بود آیا؟ امام بود؟ چه داشت؟ که بود؟ آن چه داشت، بیرونی بود یا درونی؟
چطور میشه که یک دختر خانم ۱۸ ساله بشه حجت خدا بر پیغمبر و امام و همهی مردم؟؟؟؟
تمام معادلات رو به هم میریزه!
تمام معادلات ذهنی، حساب و کتابهای ظاهری، قضاوتها بر اساس چیزایی که دیده میشن با چشم سر.
با این حساب دیگه من نمیتونم کسی رو کوچک بشمارم
نمیتونم بگم تو دختر فلانی هستی، خوبی، چون پدر خوبی داری
شاید این دختر از پدر سر باشه!
نمیتونم بگم تو سنت کمه، مونده حالا تا به ما برسی
شاید تو همون سن کم حجت خدا بر تو باشه!
ماجرای حضرت زهرا همه چیز رو به هم میریزه
هیچ کلیشه ای باقی نمیذاره.
«بسازید برای ویرانی!»
دومیش
فیلمی بود که به تازگی دیدم.
اونجایی که شخصیت اصلی داستان
کلی تلاش و از خودگذشتگی میکنه برای حفظ پولهای بیت المال و تحویل اونها به پلیس
و خودش هم در این راه کشته میشه
ولی آخرش چه دستاوردی داره؟ همه پول ها میرسه به یک آدم شیاد در نقش پلیس!
این یک واقعیته
واقعا خدا اینجور داره عمل میکنه تو دنیا
تو این همه تلاش میکنی برای یک دستاورد خوب
اما دستاورد کارهای خوب تو، بد میشه
امام سجاد ع میفرماید
خدایا کسی که کارهای خوبش، بده
چطوری کارهای بدش بد نباشه!
یعنی چی؟
آخه چرا باید اینطوری باشه؟
دلیلش روشنه
اینکه دنیا باید دنیا باشه! نه بهشت.
دنیا باید برای اهل دنیا منفعت داشته باشه
نباید انتظار داشته باشی از دنیا که دستاورد و نتیجهی خوب بیرونی برات داشته باشه
گرچه گاهی اینطور هم میشه
اما دنیا ساخته نشده برای این منظور
هدف از خلق دنیا این نیست که شما توی دنیا به دستاوردهای مورد پسندت برسی
هدف اینه که وسیلهای بشه برای رشد درونی تو.
نتیجهی اصلی از وجود دنیا، خودتی . رشد درونی خودته.
تو باید کلی تلاش کنی اینجا که یه چیزی بسازی
اما فرمود:
بسازید برای ویرانی!
دنبال نتیجه بیرونی توی دنیا نباش و تعجب هم نکن که نتیجهی بیرونی برای دشمن تو رقم بخوره!
تو دنبال نتیجهی درونی باش
دنبال این باش که خودت رشد کنی
با حق باشی
از با حق بودن لذت ببر
از خوب بودن خودت لذت ببر
نه از به دست آوردن دستاوردهای بیرونی
@GomshodeVaghei
تمام تلاشهایی که میکنی، زحماتی که میکشی، وقتی که میذاری
همهی چیزهایی که به دست آوردی
تک تک اون چیزهایی که با خون دل، جمع میکنی
همه و همه
از بین میره
هیچ چیزی باقی نمیمونه!
همه دود میشه و میره!
شاید فردا و شاید همین امروز!
معلوم نیست چه زمانی از این خواب دنیا بیدار بشی و ببینی که همهی اونها خواب بوده و دیگه نیست!! واقعا نیست!
حتی حافظهات! حافظهای که به یادت میاره که همچین خوابی دیده بودی!
هیچ چیزی باقی نخواهد ماند
طوری که گویی از اول نبوده
تنها یک چیز ماندنی است
تنها یک چیز اصل است
تنها یک چیز است که واقعا هست
بوده ، هست و خواهد بود
و اون خودتی
خود واقعیت! نه اونی که نابود شدنیه!
خودت باقی میمونی و رضایتت از خودت
که من، ۱۰۰ خودم رو دارم میذارم یا نه؟
که من، راضیام از هر آنچه هست یا نه؟
که من، میترسم وقتی بفهمم همهی اونها خواب بود و دیگه نیست، یا نه؟
چقدر محکمم؟
چقدر خودمم؟
چقدر تکیه گاهم محکمه؟
چقدر آرومم؟ آرامشی وابسته به هیچ چیز!
@GomshodeVaghei
امیرالمومنین علی علیهالسلام:
إنَّ تَقوَى اللّه ِ
دَواءُ دَاءِ قُلوبِكُم
و بَصَرُ عَمى أفئدتِكُم
و شِفاءُ مَرَضِ أجسادِكُم
و صَلاحُ فَسادِ صُدورِكُم
و طَهورُ دَنَسِ أنفُسِكُم
و جَلاءُ عَشا أبصارِكُم
و أمنُ فَزَعِ جَأشِكُم
و ضِياءُ سَوادِ ظُلمَتِكُم
همانا تقواى الهی
داروى درد قلبهاى شماست
و بينا كننده كورى دلهايتان
و شفابخش بيمارى جسمهايتان
و برطرف كننده تباهى سينههايتان
و پاک كننده آلودگى جانهايتان
و روشنى بخش ضعف چشمهايتان
و فرو نشاننده ترس و اضطراب دلهايتان
و زداينده سياهى ظُلمتتان
#تقوا
@GomshodeVaghei
تمام
فشارها
سختیها
مصیبتها
که ما الان داریم تحمل میکنیم
بهخاطر این است که
«خودمان»
را گم کردیم!
https://x.com/khodshenasi_me/status/1979782973299077334?t=GaCA5hT-ZG3Xc-GwF8i05Q&s=19
@GomshodeVaghei
به اندک التفاتی، زنده دارد آفرینش را
اگر نازی کند، در دم فرو ریزند قالبها
کسی که با یک توجه کوچک خود، کل جهان رو آفریده،
اگر اشاره و نازی کنه، تمام قالبها و محدودیتهایی که تصور میکنی هست، به یکباره از بین میره!
اونوقت ما حواسمون به جای اینکه به او باشه و ببینیم با ما چی کار داره، به اینه که چطوری خودمون این محدودیتها رو کمتر کنیم و مشکلاتمون رو حل کنیم و اوضاع رو بهتر!
همهمون سر کاریم!☺️
@GomshodeVaghei
لَم يَذهَبْ مِن مالِكَ ما وَعَظَكَ
از دستت نرفته است،
هر مالی که به تو پندی داده است!
امیرالمؤمنین علی (ع)
@GomshodeVaghei
میدونی چرا حالت گرفته است؟ چرا بیحالی، غم داری، غر میزنی، راضی نیستی؟
چون زیادی توی دنیایی!
بیا بیرون
توی دنیا گیر افتادی!
بکَّن خودتو از دنیا
بیا بالا
تُو خودت که دنیایی نیستی!
یه مرکب دنیایی داری که برای تامین نیازش لازم داری گاهی در دنیا باشی
بیا بیرون
بیا اونجایی که بهش تعلق داری
در آغوش خدا، حق ، عدل، فهم
همهاش حواست به مرکبته...
هی میخوای به اون غذا بدی
ولش کن بابا
غذا رو دادی، زود بیا بیرون
بیا بالا
به خودت غذا بده
هی حواست به مرکبته، حواست به دنیا و اهل دنیاست
ولشون کن بابا
به اندازهی کفایت که اونا رو دیدی، بسه،
برو چهار تا "آدم" ببین
یعنی اونایی که همهاش حواسشون به دنیای حیوانی نیست،
اونایی که حواسشون به خودشونه که آدمن.
شک نکن حالت خوب میشه
تو خودت گرسنهای، که حالت بده
یه خورده به خودت برس
با خودت خلوت کن
با خدای خودت خلوت کن
یه ذره با بزرگا بشین
با خدای بزرگ خلوت کن و بشین...
حرفاتو بزن، غصههاتو بگو، اشکهاتو بریز...
بعدش رها کن،
دیگه غر دنیا رو نزن،
باز برنگردی تو دنیا!
یه ذره آروم بگیر
سکوت کن
بگو دنیا رو ولش...
به من چه
هر چی تو بگی
هر چی تو بخوای ...
یه خورده به جای دیدن دنیا،
بزرگی خدا رو ببین...
@GomshodeVaghei
خدایا
مرا در جستجوی آنچه برایم مقدّر نکردهای، خسته مکن.
@GomshodeVaghei
آیا دغدغهی ما هدایت است؟
کسانی که مینشینند تا یک نفر بیاید و به آنها بفهماند، هیچگاه فهمیده نمیشوند.
انسانی که میخواهد بفهمد، حرکت میکند، تلاش میکند، تا بفهمد.
ما اکثر العبر و اقل الاعتبار
عبرت زیاد است و عبرت گیرنده کم.
شخصی که به دنبال فهم است، همین که یک نشانه دید، آنرا دنبال میکند، ببیند نشانه های دیگر هم پیدا میکند؟
در خانه اگر کس است، یک حرف بس است.
کسی که دنبال هدایت است، میگوید:
اللهم اهدنی من عندک
خدایا از جانب خودت مرا هدایت کن
و بعد، هر تعصبی که دارد، بیرون میریزد؛ خانه را آب و جارو میکند و صادقانه در طلب فهم میرود.
والذین جاهدوا فینا لنهدینهم سبلنا
خداوند قول داده، کسی که تلاش برای یافتن هدایت دارد را هدایت کند
هر کس خودش بهتر میداند چه کاره است.
ما درباره خودمان باید درست قضاوت کنیم؛ گاهی خودمان هم نمیدانیم که تاکنون جدی و محکم بهدنبال هدایت نرفتهایم و همینجوری زبانی میگوییم: هدایت میخواهیم.
اما دغدغهی ما هدایت نیست؛
صبح که از خواب برمیخیزیم، برای یافتن هدایت حرکت نمیکنیم
و شب که به خواب میرویم، خواب هدایت و فهم نمیبینیم!
استاد حسین نوروزی
@GomshodeVaghei