8158
کانال نوشتههای #فرشته_رضایی Admin: @FereshtehRezayi وبسایت رسمی: https://fereshteh-rezayi.com ️ instagram: https://instagram.com/fereshteh_rezayi_ 👉 @boyehbaran🌧️
ای لحظاتِ خوش که هنوز از راه نرسیدهاید
آیا نمیشود راهِ کوتاهتری در پیش بگیرید؟
قبل از اینکه دلهایمان فرتوت شوند...؟
#نزار_قبانی
@fereshteh_rezayi
آینده نگرانمان میکند
گذشته ما را رها نمیکند
و به همین خاطر،
سر از حال در نمیآوریم...
#گوستاو_فلوبر
@fereshteh_rezayi
آنچه باعث تغییر میشود امید نیست،
ناامیدی است.
#هانا_آرنت
@fereshteh_rezayi
امیدوارم یه روزی اگه همه چی درست شد
هنوز درونمون شور و ذوقی
واسه زندگی کردن مونده باشه.
@fereshteh_rezayi
پائولو کوئیلو میگه: زمين بهشت میشود
روزی كه مردم بفهمند هيچچيز عيب نيست،
جز قضاوت و مسخره كردن ديگران...
هيچ چيز گناه نيست، جز ضایع کردن حق مردم!
هيچ چيز ثواب نيست، جز خدمت به ديگران!
هيچكس اسطوره نيست، الا در مهربانى و انسانيت!
هيچ چيز جاودانه نمیماند، جز عشق!
هيچ چيز ماندگار نيست، جز خوبى!
@fereshteh_rezayi
دو شخص رو در زندگیت هرگز فراموش نکن:
آدمی که همه چیزش رو باخت که تو
پیروز بشی، پدرت.
آدمی که شریک تمام درد و رنجهات بود،
مادرت.
@fereshteh_rezayi
«أكثر ما يؤلم أن يتمنى الإنسان حقه»
+دردناکترین چیز آن است که
انسان حقش را آرزو کند...
@fereshteh_rezayi
طوفان متوقف میشه، شب میگذره،
درد و رنج محو میشه
و امید هیچوقت اونقدر گم نمیشه
که نشه دوباره پیداش کرد...
@fereshteh_rezayi
هر انسانی سزاوار این است
که حداقل یک دوست داشته باشد
که بتواند سر ترسها و رازهایش،
سر احساسِ گناه و شادیاش
به او اعتماد کند.
هر کسی سزاوار یک نفر است که بتواند
به چشمهایش نگاه کند و بگوید:
«تو کافی هستی. تو با تمام زخمهات، بینقصی.»
#بریتنی_سی_چری
@fereshteh_rezayi
بچه که بودیم
بهتر میدانستیم چطور باید از داشتههایمان مواظبت کنیم و برایشان بجنگیم
بهتر بلد بودیم دوست داشتن واقعی را
شاید اندازهی سن مان نبود اما عشق و وفاداری را خوب میشناختیم
فرقی نمیکرد آنچه داشتیم
پدر و مادر باشد
دوست باشد، دوچرخه یا عروسک
توپ یا مدادرنگی
هر چه بود سهم ما بود
دوست داشتنی بود
و با هیچ چیز در دنیا عوضش نمیکردیم
آن روزها نمیدانستیم خستگی یعنی چه،
دلزدگی یعنی چه
نه اهل رها کردن بودیم
نه تنهایی ترجیحمان بود و نه فرار راه نجات
حالا اما،
ما همان بچهها هستیم
که حتی روزی فکرش را هم نمیکردیم
کمی قد کشیدن و بزرگ شدن
اینهمه دنیایمان را عوض کند...
#فرشته_رضایی
@fereshteh_rezayi
تو چشمهای آدم درست، تو یک اثر هنریای.
@fereshteh_rezayi
آنچه از دست دادی برای تو آفریده نشده،
آنچه برای تو آفریده شده را
هرگز از دست نخواهی داد...
@fereshteh_rezayi
هزار بهار هم که بیاید...
من به بهاری عاشقم
که از گلوی تو میتراود
با هر "دوستت دارم"♥️
#فرشته_رضایی
@fereshteh_rezayi
لاکچریهای واقعی در دنیای امروز،
چنین چیزهاییه...
فکر آزاد، خواب عمیق، رهایی از شتابزدگی
زندگی در لحظه،
حفظ سکوت و خلوت در دنیایی
که مملو از صداست.
@fereshteh_rezayi
به درختهای خوشبخت فکر میکنم
که پرندههای زیبا
روی شاخههایشان لانه ساختهاند…
به خودم فکر میکنم
به تو…
و به درخت غمگینی
که عاشق پرندهای مغرور است!
#فرشته_رضایی
@fereshteh_rezayi
خستگی مزمنِ ما از کار نیست؛
از بیمعنی شدن تلاشه...
@fereshteh_rezayi
از کدام مسیر میشود به تو رسید؟
در ابتدای کدام جاده که بایستم
در انتهایش تو ایستادهای؟
چند شب و چند روز تا تو فاصله است؟
چند فصل چند برف و چند باران؟
تو کجایِ جهان هستی
و در گوش راهها چه گفتهای
که کوتاه نمیآیند
اما
من هم کوتاه نمیآیم!
لازم باشد پاهایم را زمین میگذارم
و با بالهایم
دنبالت میگردم...
#فرشته_رضایی
@fereshteh_rezayi
برای زنده ماندن و زندگی کردن
آدم باید وصل باشد؛
به آدمی، خانهای، اتاقی، پنجرهای.
باید وصل باشد به ماندن، دل بسته بودن،
ذوق کردن، آرزو داشتن.
@fereshteh_rezayi
هیچ چیزی
به اندازه یک کوه
شبیه پدر نیست...♥️
#کریستین_بوبن
@fereshteh_rezayi
از یک جایی به بعد
دلت میخواهد
همه چیز را واگذار کنی
نامهی استعفایت را روی میز دنیا بگذاری
کیفت را برداری
و به دورترین جایی که میشناسی بروی
چای بنوشی
سیگارت را دود کنی
و به هیچ چیز فکر نکنی
از یک جایی به بعد
دلت میخواهد خودت باشی
تنها خودت
و حافظهای که هیچکس را
به خاطر نمیآورد…
#فرشته_رضایی
@fereshteh_rezayi
یکی از مهمترین مهارتهایی که میآموزیم،
تنظیمِ فاصله با ديگران است...
اغلب هم به بهايى گزاف!
@fereshteh_rezayi
دلتنگی آدم را به کجاها که نمیکشاند
دستت را میگیرد و میبرد به جاهای دور
به پیادهروهای پاییز
به خیابانهایِ برفی زمستان
به دریا، ماسهها، ساحل
به عطرِ درختها، شکوفهها
به گل فروشیها به کافههای با یار...
دستت را میگیرد و میبرد به اولین دیدار
به اولین بوسه، به آغوشی که خانهات شد
به هر جا که چشمهایت برق میزده
و لبهایت میخندیده
به هر جا که بوی عشق میدهد
به هر جا که گفتهای و شنیدهای دوستت دارم
به هر جا که قلبت از اشتیاق پر کشیده
به هر جا که دلت از شور و شوق و هیجان
لبریز بوده...
اما انگار یکدفعه چراغها را خاموش میکند
انگار یکدفعه از بلندی پرتت میکند پایین،
یکدفعه به یادت میآورد
که از همهی آن چیزهای خوبی که داشتی
هیچ چیزش نمانده...
بعدش خنده روی لبهایت خشک میشود
بعدش دلت میشود اندازهی سرِ سوزن
اندازهی یک نقطه وسط کاغذ، تنگِ تنگ
بعدش بغض میآید مینشیند توی گلویت
و همهی آن خاطراتِ دوست داشتنی
میشود یک آه کشدار گوشهی قلبت...
دلتنگی بیرحم است
آدم را به کجاها که نمیکشاند...
#فرشته_رضایی
@fereshteh_rezayi
distance, silence, peace.
فاصله، سکوت، آرامش.
@fereshteh_rezayi
هیچکس، هیچکس را فراموش نمیکند
اما دیگر آن طور که طرفِ مقابل میخواهد
هرگز به یاد آورده نمیشود...
#تزر_اوزلو
@fereshteh_rezayi
احترام به خودت، باید از احساساتت
قویتر باشه.
@fereshteh_rezayi
یکی از بزرگترین اشتباهاتی که
در روابط عاشقانه ممکنه رخ بده،
اینه که فراموش کنیم معیار اصلی عشق،
«رفتارها» هستن، نه حرفها و نیتها.
گفتنِ این جمله که: «بله، ممکنه تو ظاهر
گاهی با من بد و بیرحمانه رفتار کنه،
ولی قلباً منو دوست داره» یعنی عشق رو خیلی خیلی خیلی اشتباه فهمیدیم.
@fereshteh_rezayi
امیدوارم
خداوند آنقدر خوشبختی برایت بفرستد
که تمام لحظاتی که آسیب دیدی را
فراموش کنی.
@fereshteh_rezayi